შესვლა
რეგისტრაცია
რეკლამა

ღალატო.! #2


28-01-2019, 18:38
ავტორი Phoenix..
ნანახია 1 797

ღალატო.! #2

დილით საშინლემა ტკივილმა გააღვიძა, თვალები კი გაახილა მაგრამ მაინც ბუნდოვნად ხედავდა გარემოს.. არადა საერთოდ არ დაულევია ამდენი.. ნელა წამოიწია და საბანი რომ ჩამოცურდა სხეულიდან მაშინ გაანალიზა რომ სრულიად შიშველი იწვა.. ტვინს სიგნალი წამებში მიეცა და გონებამაც ფორსმაჟორულ სიტუაციაში დაიწყო მუშაობა..
-ღმერთო..-შიში შეპარვოდა ხმას..
-გაიღვიძე..-კაცის ხმამ სრულიად გაანადგურა.დაფლითა და დაანაკუწა რობაქიზის გული სული და გონება! აკანკალებული ხელი შუბლთან მიიტანა და ცდილობდა გამოფხიზლებას.. სამწუხაროდ რეალობაში აღმოჩნდა. ყველაზე საშინელი კი...-არ მეგონა დემნას ცოლი ასეთი ვნებიანი თუ იქნებბოდა..-ორგანიზმში საშინელი ქარიშხალი ტრიალედა.. მთელი სხეული უთრთოდა..
-როგორ გაბედე..
-მე? მე რა შუაში ვარ? შენ ჩამიძვერი უბეში და ს*რი კი არ ვარ უარი მეთქვა შენნაირი ქალისთვის.! -მისი საშინლად ბოროტული სიცილი ყურთან უწუოდა.!
-მე.. მე ამას არ ვიზავდი..-ცრემლნარევი ხმით ამოილაპარაკა, საბნის ქვეშ შეაცურა კაბა და ჩაიცვა, ცრემლები სდიოდა უწყვეტად სახეზე.
-არადა გუშინ სულ სხვაგვარად ლაპარაკობდი საყვარელო..-ზიზღნარევმა გახედა მის წინ მდგარ კაცს.. –„მიდი, მიდი უფრო ძლიერად“-ო, სულ მაგას ყვიროდი..-მისკენ გაწეული ხელი წამებში გააჩერა სახესთან და ბოროტული მზერით შეხედა ატირებულ ქალს. -იცოდე.! არ დაგინახო დემნასთან.. დაშორდები და დაივიწყებ რომ ქმარი გყავს, თორე ვეტყვი მის მეგობართან რომ გორაობდი.!არამგონია გინდოდეს შენმა ქმარმა მკვლელობისთვის მთელი ცხოვრება ციხის ტვალეტები ხეხოს. -ზიზღით უყურებდა ქალს.. -თან ჩვენ ვნებიან ღამესაც ვანახე.. და არამგონია შენ ცოცხალი გადაურჩე.-ისევ ის ბოროტული სიცილი მისწვდა რობაქიძის სმენას.-გასაგებია?!-ლოყებზე ძლიერად მოუჭირა ხელი და წარბაწეულმა დახედა აკანკალებულ ქალს. სახე გაინთავისუფლა მისი ბინძური ხელისგან.. სახლში მივიდა. როგორც რობოტი ისე მოძრაოდა, სახე წაშლილი, შუბლზე ძარღვ გაწყვეტილი.. ცივი შხაპის ქცეშ დადგა.. ყველაზე მტკივნეული სულიდან ამომავალი ბგერები იყო. სული და ხორცი ერთმანეთს რომ შორდება იმ ტკივილს ჰგავდა.ეშინოდა, ღმერთო რომ იცოდეთ როგორ ეშინოდა მისი მომავალი ცხოვრეის, სადაც არსად აღარ ჩანდა ქმარი.. კაცი რომელიც გონების დაკარგვამდე, აღუწერელი გრძნობით უყვარდა.!
-ღმერთო ეს რა ჩავიდინე?ეს როგორ გავაკეთე.. ღმერთო დემნას ვუღალატე.. მე..ეს მე როგორ ჩავიდინე? მე როგორ ვუღალატე..-ახლა უკვე ცხელი წყლის ქვეშ იდგა და მაინც გრძნობდა ცრემლების წვას სახეზე რომელიც წყალს უერთდნეოდა და უსასრულობაში იკარგებოდა.. მთელი სხეული გაიხეხა და მაინც ვერ მოიშორა სიბინძურე.. სპორტული ტანსაცმელით იჯდა იატაკზე და ერთ წერტილს მიშტერებული მაინც ვერ იაზრებდა მომხდარს..
-ეს როგორ შევძელი..-ჩაწითლეული თვალები მოისრისა და ჩემოდანი გამოიღო, ტანსაცმელ ჩაყარა რაც შეძლო და ძველი სახლის გზას დაადგა.. ან რა აზრი ჰქონდა ტირილს, მოთქმას, გოდებს?! ფაქტი ჯიუტია.! ის მოღალატეა.. საშინელი ადამიანი!.ბიძური სულით და სხეულით.! ბინაში რომ შევიდა გული ასმაგად ეტკინა.. ბებია რომელიც მის გვერდით აღარ იყო, დეიდა კი ქვეყანას მოშორებული.. სრულიად მარტო იყო ის ერთადერთი ადამიანიც კი დაკარგა რომელიც საყრდენად ჰყავდა.! მთელი ცხოვრება ებრძოდა, მუდამ იყო ყოფილი.. თავიდან ყოფილი მოცეკვავე, ყოფილი კლასელი.. შემდეგ უფრო მტტკივნეული, ყოფილი მეგობარი და დაგვირგვინებას აქვს ამ ყველაფერს! ახლა უკვე ყოფილი ცოლი.! სარკის წინ იდგა და საკუთარ ანარეკლს ზიზღით უყურებდა.!
-ნაგავო..-ამოიხრიალა და სახეში ხელები დაიშინა, გამეტებით ურტამდა საკუთარ თავს..-გეტკინოს.! სიკვიდლის ღირრსი ხარ.! ნაგავო.!-ბოლო ხმაზე გაჰკიოდა და საკუთარ ანარეკლს რომელსაც სახე დაწითლებულ ჰქონდა ზიზღით ათვალიერებდა.. -არა სიკვდილი შენთვის წამალივითაა ახლა.. უნდა იცხოვრო..დიდხანს უნდა იცხოვრო რომ დაიტანჯო მოღალატევ.. ყველაზე მდაბიო ადამიანო.! ყველაზე უსუსურო და სუსტო.! -მერე უკვე ძალა აღარ ეყო და მუხლებზე დაემხო, თავი იატაკზე დადო და ჩახლეჩილი ხმით აყვირდა.-რა საცოდავვი ხარ ელენე.. რა საწყალი ხარ.! -ქვითინით ლაპარაკობდა.. ეს დღეები ჯოჯოხეთად ექცა.. არცერთ ღამეს არ მიჰკარებია ძილი..
აბრახუნებული კარები ხელის კანკალით გააღო და ის მომენტი დადგა მიწის გასკდომა და შიგ ჩავარდნა რომ ინატრა.
-რა ხდება ელენე?- ცივი იყო.. ყინულივით.! დაუკითხავად შევიდა სახლში მესხი და გარემოს მოავლო თვალი, მაცხოვრებლის კვალიც კი არ ეტყობოდა.-სახლში რატომ არ დამხვდა შენი ნივთები? -ჯერ კვლავ ცდილობდა თავი მოეთოკა.-და საერთოდ რა ჯანდაბა ხდება აქ?!-ბოლოს ქალის დუმილმა რომ გააღიზიანა თვითონ აყვირდა.. ოლიმპიურ სიმშვიდით გახედა ქმარს. „ელენე ახლა ძლიერი უნდა იყო, არ გადმოყარო ცრემლები.!“
-წამოვედი სახლიდან.!
-კაი მართლა? ყ*ე კი არ ვარ მაგას მივხვდი.-სახეწაშლილი იდგა დემნა ოთახში.
-შენთან ცხოვრება აღარ მინდა.
-ჰა?-სრულიად მოულოდნელმა სიტყვებმა უფრო გააგიჟა.-რას ბოდავ გოგო?
-აღარ მინდა შენთან ერთად ყოფნა.-ქალის ნათქვამს დემნას ირონიული ჩაცინება მოჰყვა.!
-შენ გგონია მაგ სისულელეს გადამაყლაპებ? -მხრებში წვდა თმააჩეჩილ ელენეს.-ელენე სრულიადნ ნუ გამაგიჟებ.. ახლავე ამიხსენი რა ჯანდაბა მოხდა ამ სამ დღეში.!
-გიღალატე.! -ყვირილით წარმოთქვა ეს სიტტყვა.. სიკვდილი სანატრელი გაუხდა ქმრის თვალები რომ დაინახა.. რა იკითხებოდა მესხის შავ თვლებში? დიდი დაუტეველი ტკივილი და იმედგაცრუება.! ჩუმად იდგა ქალის წინ და ნელ-ნელა ეკვეთებოდა ძარღვები, ალბათ ტვინი ნელა იაზრებდა ცოლის ნათქვამ „გიღალატე“-ს. დაძარღვული ხელი ასწია რომელიც ქალის სახისკენ იყო მიმართული.. მაგრამ ვერ შეძლო. ვერ გადაახტა საკუთარ თავს.. ქალის წინ რამდენიმე მილიმეტრით დაშორეული იდგა სახე აწითლებული, თვალები ფართოდ ჰქონდა გახელილი, არაადამიანური ხმა ამოუშვა და ქალს თვალებში ოროტულად ჩააჩერდა! ორივე ხელი საფეთქელთან მიიჭირა.. ელენე კი ალბათ უკვე მერამდენჯერ მოკვადა არ დაუთვლია.. იმაზე დიდი ჯვარი არ არსებობს იყო მოღალატე.. თან იმ კაცის მოღალატე ცოლი ,რომელიც მთელი საერთოდ არ იმსახურებს ამას! ამაზე დიდი ტანჯვა არაფერია ქალისთვის რომელიც გაუაზრელად.. გახდა მოღალატე.!
-გაიმეორე რა ქენი?-ნერვებ დაგლეჯილმა, გამწარებულმა მაინც შეძლო ხმის კონტროლი და ხმადაბლა კითხა.. დუმილი ხომ თანხმობის ნიშანია.. -თურმე ყველაზე ბინძური ქალი მყავრებია.! -ტუჩი ზიზღი აეწია მაღლა მესხს.-მე დებილი კიდე მთელი ეს დრო საკუთარ თავს ვაიძულებდი მეკეთეინა მაქსიმუმი რომ შენ არაფერი მოგკლებოდა.. ფუ შენი..კი მაგრამ რატომ? რა არ გქონდა ჩემთან?! -კიდევ ერთხელ წავიდა გამწარებული ქალისკენ ხელ აღმართული მაგრამ ისევ გაშლილი ხელი მომუშტა და დაუშვა.. -არ დავიწყებ იმის რკვევას ვისთან იგორავე.. ეს კაცის ბრალი არაა როცა ქალი ბო*ია.! -ბოლო სიტტყვები უემოციოდ თქვა და კარები ხმაურით გაიხურა.!!
-გაგიჟდი ხო შენ?-ბოლთას სცემდა ნანუკა ავალიანი ოთახში.. -ელენე რას ამობ ხვდები?
-კი ნანუკა ვხვდები.!-ყელში ამოსულმა ბრაზმა ამოასხა და ფეხზე წამოხტა..-დავიღალე ახსნა განმარტებებით.. ვშორდებით და მორჩა.-სააბაზანოში შეიკეტა და ნიჟარას ორივე ხელით დაეყრდნო..
-მანდ რომ ჩაიკეტე ვითომ რა ქენი შენი ჭკუით? -არ ცხრებოდა მეგობარი.. როგორ უნდა მობრუნებოდა ენა და ეთქვა დაშორების მიზეზი? ისიც კი უჭირდა საკუთარ თავთს გამოტყდომოდა.
-ძალიან გთხოვ მარტო დამტოვე.. არავის ნახვა არ მინდა.. ახლა ისე ვარ გაცოფებული შეიძლება რამე ცუდი გითხრა და გაწყენინო.. გთხოვ უბრალოდ წადი და მეთვითონ დაგირეკავ, უკეთ რომ ვიქნები..-თვალებ დახუჭული ამბოდა რომ ავალიანს გაეგო..
-როგორც გინდა..-კარის ხმა რომ გაიგო შვებით ამოისუნთქა და მისაღეში დაბრუნდა, სავარძელში დაჯდა და ფეხები აიკეცა.. იმდენად დიდ ტკივილს გრძნოდა, გადმოცემას ვერ ახერხებდა, უკვე ტირილიც აღარ შეეძლო.. მხოლოდ ასე იჯდა მუხლებში ჩარგავდა თავს და დუმდა.. ამ დუმილშიც კი ისმოდა მისი სასოწარკვეთილი ყვირილი, შველა, დახმარებაა.. მაგრამ საიმედო არაფერი ჩანდა.!
დემნა მეგობრებთან ერთად იჯდა ბარში და სასმელს თვალგაშტერებული დაჰყურებდა.. მერე სათითაოდ გადაავლებდა თვალს მეგობრეს..
-ჰე შე ჩემა ამოღერღე რა გჭირს..-ირაკლიმ დუმილი დაარღვია და სახემოღუშულ ძმაკაცს გახედა.
-მე და ელენე ვშორდეით.-გონება გათიშა და ისე წარმოთქვა ეს რამდენიმე სიტყვა.. როგორ არასდროს წარმოედგინა ასეთი მომავალი.. „ღმერთო ეს რა ხდება ჩემს თავს?!“ გაიფიქრა და ჭიქა გამოცალა.
-შენ შიგ ხომ არ გაქვს? რა შორდებით?? შენ და ელენეე?-გაოცცებული თვალებით უყურებდნენ ერთმანეთს რამდნიმე კაცი, მხოლოდ ერთის თვალებში არ იკითხებოდა გაკვირვება, თითქოს მოელოდა კიდეც..
-ხო ვშორდებით.! ასე გადავწყვიტეთ.. -არაა არავითარ შემთხვევაში არ იტყვის მიზეზს.! მერე რა რომ ქალმა უპატიებელი რამ ჩაიდინა, მაინც არავის შეუქმნის რობაქიძეზე ცუდ წარმოდგენას.. რა ქნას მაინც უყვარს..უღმერთოდ უყვარს ეს მოღალატე ქალი.!
-გამოვ**ლევდები..-შუბლი მოიქექა ლუკამ..-კი მაგრამ რატომ? ბო*იშვილი ვიყო ოდესმე თქვენს დაშორებას თუ წარმოვიდგენდი.!
-რას ვიზამთ ყველაფერი ხდება.. აღარ გვიყვარს ერთმანეთი..-სასმლის ბოთლი აიღო და ჭიქა შეავსო..-ძმურად ამასაც დავლევ და წავალ რაა... მარტო მინდა ყოფნა.
-კაი დემნა რას გვიხსნი, თუ რამე შენს გვერდით ვარ!-ახლა საუბარში ნიკო ქავთარაძე ჩაერთო.. მალევე ნაცნობი ნომერი აკრიფა ტელეფონში სასუველი ტექსტით..
„საღოლ პატარავ.. დამჯერი გოგო ხარ! თუ კაცი მოგინდეს შენს გვერდით მიგულე.!“ გააგძავნა და ისევ ჯიბეში დაარუნდა..
ძლივს დამშვიდებული გონება და გული უცხო ნომრის შეტყობინება სულ უფრო აურია და ყველა გრძნობა რომელიც დიდი ძალისხმევით დაამშვიდა ისევ აუფეთქა. გამწარებულმა შეტყობინება წაიკითხა თუ არა საკუთარი თავი უკვე მერამდენეჯერ დაწყევლა..
-დეე, ეს რა გავაკეთე.. დედა დამეხმარე რაა! მიშველე გევედრები.. გადამატანინე ეს ჯოჯოხეთი, რომელიც საკუთარ თავს მოვუწყვე.. ხომ იცი რომ ეს მე არ მინდოდა.. ხომ იცი არა?! ვაიმე ალბათ როგორ გრცხვენიათ ჩემი.. ღმერთო ეს რა ჩავიდინე..-საუბრას მშვიდად იწყებდა ხოლმე საკუთარ თავთან და ნელ-ნელა უკვე გააზრებას რომ ამთავრებდა ტირილი უვარდებოდა.. გული ყელში ებჯინებოდა და ამოსუნთქვის საშუალებას არ აძლევდა. -ვაიმე დემნა ეს რა გაგიკეთე...-გახსნილ ბაგეებზე ორივე ხელი აიფარა და ყრუდ გაისმა მთელ სახლში ქალის სასოწარკვეთილი ყვირილი.. -ვაიმე... ვაიმეე დედააა.. -დახშულ ბგერები ესმოდა კარს უკან მდგომ დემნას და უარესად ტკიოდა, ორივეს მაგივრად ტკიოდა ეს ცოდვა.. გაბედულად დააკაკუნა და სახეზე უემოციო გამომეტყველა აიკრა.. დიდიხანი მოუწია ლოდინი კართან მაგრამ მაინც გაიღო..
-აქ რა გინდა?-მშვიდად თქვა.
-სალაპარაკო მაქვს.-გვერდი აუარა და მისაღებში სავარძელზე დაჯდა. -გუშინ საშინლად გაბრაზებული ვიყავი,და შენი მოკვლის სურვილი ვენებში მქონდა გამჯდარი.!- ბოროტულად სცრიდა თითოეულ სიტყვას კბილებში.!
-და ახლა აღარ გინდა ჩემი სიკვდილი?-ხელები გულზე დაიკრიფა.. ყოველთვის გამოდიოდა თავის მოკატუნება.! მის კითხვას კი კაცის ირონიული ჩაცინება მოჰყვა.. ორივე ჩუმად იყვნენ, რობაქიჩე შეპარვით ათვალიერედა მონატრებულ სილუეტს. სპორტულებში გამოწყობილი იყო მესხი, წვერიც მოშვებული ჰქონდა და თვალები კი კუპრივით შავი, გაბოროტეული.
-რა იყო ჩემი ყ*ე არ გაკმაყოფილებდა სხვისას რომ ეცი?-ასე არასდროს უსაუბრიათ.. ექვსი წლის მანძილზე ასე არასდროს ტკენია გული.. ორივეს ეს სასიცოცხლო ორგანო მთლიანად დაბზარული იყო და ოდნავ ფეთქავდა.. -კიდევ კარგი შვილი არ გვყავს თორე მერე რა იქნებოდა წარმომიდგენია.. როგორ უნდა ეცხოვრა შენნაირი დედის გამო.! -უფლება არ აქვს.. ხმის ამოღების უფლება საკუთარ თავს მაშინ წაართვა როცა სხვის საწოლში სრულიად შიშველს გაეღვიძა..
-ჩემი შეურაწყოფისთვის მოხვედი? -კედელზე აკრულმა ხმადალა თქვა და ნერვიულად გაილოკა გამშრალი ტუჩები.
-არა..-ზიზღით ასწია ზედა ტუჩი მესხმა როგორც იცოდა ხოლმე.. -მაგის ღირსიც არ ხარ.! არავისთან წამოგცდეს რაც გააკეთე.! -ფეხზე წამოდგა და დასუსტებულ სხეულს მიუახოლვდა..-მე და შენ ერთმანეთი აღარ გვიყვარს და მაგიტომ დავშორდით.. არ გაბედო და არ თქვა სიმართლე.!-თვალების ბრიალით უქნევდა საჩვენებელ თითს გამაფრთხილებლად.-საერთოდ არ მინდა ბო*ის ყოფილი ქმარი მერქვვას.-სული ეწვობდა! არა..საკუთარი ტკივილის გამო კი არა.! დემნას რომ აიძულებდა ეს სიყვები ეთქვვა, მის გამო სტკიოდა სხეულის ყოველი ნაგლეჯი..
-მე და შენ რომ გავეყრებით.. -გაუჭირდა თქმა.-ერთმანეთის ცხოვრებასთან არანაირი კავშირი აღარ გვექნება.!-თვალებს არ ახამხამებდა რომ მწველი ცრემლეი არ გადმოსცვენოდა.
-და შენ გგონია ჩვენი დაშორების მერე მშვიდად და ბედნიერად იცხოვებ?-სარკასტულად უყურებდა მასზე დაბალ რობაქიძეს დემნა და ლოყაზე დაგორებული ცრემლი ინსტიქტურად მოწმინდა.- გახსოვს რა გითხარი მე და შენ პირველად ერთად რომ გავიჩითეთ?-ცალი ხელით მიეყრდნო კედელს და მათ შორის მანძილი უფრო შეამცირა მესხმა.-არ გაგახარებ.! თუ სხვასთან მოგინდება წასვლა.! არ ეღირსები ბედნიერ დასასრულს ჩემს გარეშე.! პატარავ შენ კიდე ვერ ხვდეი ვინ გადაიკიდე.!.-ქვედა ტუჩი კბილეს შორის მოიქცია და ბოროტულად გაიღიმაა.-როგორ გაბედე და როგორ მიღალატე.-არაადამიანური ხმა ამოუშვა და მოულოდნელობისგან ქალიც შეხტა.. -არ გაგახარებ რობაქიძე.. გირჩევნია კაბები დაიგრძელო, გულმ-კერდი დაიფარო და თავშლით დაიდფარო ეს ლამაზი თმა რომ კაცს შენთან მოახლოების სურვილი არ გაუჩნდეს.. თორემ..
-ნუ მემუქრები.! -ატირებულმა წამოიკვნესა.
-ნუ გემუქრები კი არა მადლობა თქვი რომ არ გკლავ.! და იცოდე..-საჩვენებელი თითი საფეთქელთან მიადო..-შეუშვი მაგ ტვინში რომ უჩემოდ ბედნიერი დასასრული არ გექნება.! -ვეღარ გაუძლო მის ასეთ გამყინავ ხმას და სახეზე ხელებ აფარებულმა ქვითინი დაიწყო.. როგორ უნდოდა დემნას მოეხვია ხელები და ისევ ისე დაემშვიდებინა საყვარელი ქალი როგორც ადრე. მაგრამ ის ქალი ახლა მოღალატედ ქცეულა და საერთოდ არ იმსახურებდა კაცის სითოს.! მაგრამ.. მაინც ვერ გაუძლო რობაქიძის სასოწარკვეთილ კრუსუნს და შუბლზე მიაკრო ტუჩები..მონატრებისგან და სიამოვნებისგან ორივე სხეულს გააკანკალა, კიდევ ერთხელ შეისუნთქა ქალის მონატრებული სურნელი. ხელები ჩამოაწევინა დაბურცულ ბაგეებს მოწყურებული წაეტანა.. ვნებას აყოლილმა უცებ გაიაზრა, ცხადად წარმოიდგინა როგორ კოცნიდა ეს ბაგეები სხვა კაცის ტუჩეს, კანს და გულის რევის შეგრძნება მთელი ორგანიზმი მოიცვა.. გველნაკბენივით მოშორდა ელენეს..
-გული მერევა შენზე.! -ესღა უთხრა და უკანმოუხედავად დატოვა..
ის ღამე როგორ გადაიტანა ელენემ არ იცის, მის გვერდით დაგდებულ დანას რამდენჯერ წაავლო ხელი არც მე დამითვლია.. ბოლოს გაბედა.. ის ის იყო ბასრი პირი კანს უნდა შეხებოდა გონებაში ყველაფერი დატრიალდა და შორს მოისროლა ცივი იარაღი..
-რას ვაკეთებ.. უარესად ვიქცევი.. დამშვიდი ელენე, ვსოო მორჩა შენი ცხოვრება.! ახლა მხოლოდ სამუშაო თუ გიშველის. სასწრაფოდ რამე უნდა ვნახო..ამოისუნთქე.. წამოდექი და გააგრძელე ცხოვრება.! მუდამ ჩემთან იქნები.. მუდამ ერთად ვიქნებით ჩემს გულში ჩემო სიყვარულო.. ჩემო სასწაულო.! ჩემო ბედნიერებავ..! შენ რომც მაპატიო მე ვერ ვაპატიებ შენს გულის ტკენას.. რომ იცოდე როგორ მეზიზღბა საკუთრი ხორცი, რომ შემეძლოს კბილებით დავიგლეჯდი სათითაო მტკაველს.! არაუშავრს მაინც ბედნიერი ვარ.. ოდესღაც შემთვის ცემდა ეს გული, მაგრამ ახლა შენი მოგონებებით ვიქნები.. გავაგრძელებ ცხოვრებას სიცოცხლის ბოლომდე გავიყოლებ შენს სიყვარულს.!-ცრემლები მოიწმინდა და საწოლში შეწვა, ამდენი დღის მერე დამძიმებული ქუთუთოები მოადუნა და სიბნელეში ჩაიძრა.. დილით ყურებში ჩაძახილმა გააღვიძა.“გული მერევა შენზე“ დაფეთებული წამოხტა და რომ გაანალიზა რაც ხდებოდა გულაჩქარებულმა ისევ დააბრუნა ბალიშზე თავი.
-გული მერევა შენზეო.-მესხის სიტყვები გაიმეორე, მაგრამ ერთი ცრემლიც არ გადმოვარდნია, თითქოს მარაგი ამოწურა და გრძნობებიც სადღაც ამ მლაშე სითხესთან ერთად გაქრა..
კვირები გადიოდა, სასამართლო დარბაზში მოსაართლემ ბოლოჯერ გაიბრძოლა მაგრამ, წყვილმა ისევ მკაცრად განაცხადეს დაშორებაზე და ხელიც მოაწერეს დოკუმენტებს..სასამართლოს შენობიდან უკვე თავისუფალი ქალი გამოვიდა, თავაწეული მაგრამ გულში უმძიმესი დარდით! სანამ მანქანაში თავის კუთვნილ ადგილს დაიკავებდა მანამ მის უკან მდგარ კაცს გახედა, ცივი მზერა მიაპყრო მის შავ, სევდისფერ თვალებს და უემოციოდ დაქოქა მანქანა.!
აწკრიალებულ ტელეფონს დაწვდა..
-გისმენთ.
-გამარჯობა, თბილისის აეროპორტიდან გიკავშირდებით.
-დიახ გისმენთ..
-თქვენი რეზიუმე განიხილეს და დააკმაყოფილა ყველა მოთხოვნა, ხვალ დილით მობრძანდით და გაგესაუბრებათ უფროსი..
-მადლობა, აუცილებლად მოვალ.. ვინ ვიკითხო?
-ლაშა გოგიაშვილი, განყოფილების უფროსი მენეჯერი..
-კარგი მადლობა.. -ტელეფონი გათიშა და ამ თვის უბედნურებას ერთმა სიხარულმა ოდნავ დაუბრუნა ცხოვრების ფერი.. მეორე დილით გამოწყობილი იდგა აეროპორტის წინ და ნერვიული მიკაკუნებდა ტანის რხევით..
-აქ დაიცადეთ ახლავე გავაფრთხილებ ბატონ ლაშას.-შუა ხნის ქალბატონმა მიუგო.. -მობრძანდით. -კაბინეტის თეთრი კარები შეაღო .
-გამარჯობა ელენე...-მომღიმარი წამოდგა კაცი და ყოფილ სტუდენსტ ხელი გაუწოდა.
-ბატონო ლაშა, აქ თქვენ არ გელოდით.-გულწრფელად გაუხარდა მისი დანახვა..
-დაჯექი.-სავარძელზე მიუთითა.. -ხო თქვენი რეზიუმე რომ ვნახე მაშინვე მივიღე გადაწყვეტილება..
-ძალიან მიხარია იმედებს არ გაგიცრუებთ.-სასიამოვნოდ ისაუბრეს, მოვალეობები გააცნო გოგიაშვილმა..
-შენსკენ სიახლებიია როგორც ვატყობ.. -ღიმილით გახედა ელენეს და მზერა მის მარჯვენა ხელზე გადაიტა სადაც უკვე რამდენიმე კვირაა ოქროს რგოლი აღარ ეკეთა..
-დიახ ცვლილებებია..-უხერხულად შეიშმუშნა..ჯერ კიდე ლექციის პირველივე დღიდანნ გრძნობდა ლაშას ინტერეს მის მიმართ, ყოველთვის ეხმარებოდა და თხოვნეზეც უარს არასდროს ეუბნებოდა.. მთელი ჯგუფისთვის ნათელი იყო გოგიაშვილის დამოკიდეულება ლამაზი სტუდენტის მიმართ. ასე თავის მერხთან მჯდარი თვალმოუშორელად უყურებდა ქვიზის წერის დროს რობაქიძეს და მხოლოდ ეს რგოლი უშლიდა ხელს ქალის მოსახიბლად. ახლა კი გახარებული იყო მეორე შანსით.!
-მოკლედ ელენე, ხვალ ცხრა საათზე იწყება შენი სამუშაო დღე და რომ მოხვალ კაბინეტს მერე განახებ. ახლა მეჩქარება თათბირი იწყება.. -ფეხზე წამოდგა და გოგონა გააცილა. -თუ რამე დაგჭირდა..-ჯიბიდან პატარა ბარათი ამოიღო სადაც კუთვნილი საკონტაქტო ნომრეი ეწერა. -დამიკავშირდი ნებისმიერ დროს.!
-დიდი მადლობა, ბატონო ლაშა, დროებით.-თილად გაუღიმა და სახლისკენ გზას დაადგა.. ნანუკას ნომერი აკრიფა და შეხვვედრა დაუთქვა ქალიქს ცენტრში ერთ-ერთ სავაჭრო ცენტრში..
-მუშაობა დავიწყე.-ახალ მოსულს ჩაეხუტა და ახალი ამბავი ახარა..
-ვაიმე ელეე რა მაგარია გილოცავ.
-აბა გამოიცანი ვინაა ჩემი უფროსი?-თვალე აცმციმებულმა კითხა..
-ნუ მამკითხავებ რა შენი ჭირიმე.
-უიმე კაი ხოო. ლაშა გოგიაშივილი.. ჩვენი ლექტორი..
-აი ის შენზე რომ ან**ევდა?
-ფუუ რა უზრდელი ხარ რაა. -ხელი აიქნია და ერთ-ერთ მაღაზიაში შევიდა.
-რა რამე ტყუილი ვთქვი?-გაკვირვეულმა აიჩეჩა მხრები და დაქალს უკან მიყვა.-რატომ არ აგიყვანდა, ახლა სულ ახლოს ეყოლები..
-ნანუკა კაი რა.! -არ სიამოვნებდა სხვა კაცზე ლაპარაკი.
-კაი ჰოო.. რას ვყიდულობთ?
-თეთრ პერანგებს, შავიც შეიძლება, კაბებს, ქვედაბოლოეს, შარვლებს და კლასიკურ ფეხსაცმელს..
-რა იყო შე ქალო, ჯექპოტი მოხსენი?-სიცილით დაუყვნენ სექციებს..-ისე დემნა არ გამოჩენილა?-შეაპარა კითხვა..
-არა..
-ელე მე ვერ გავწყვეტ დემნასთან ურთიერთობას, ხომ იცი ლუკაც მეგობროს და თან..
-რატომ მიხსნი? მე გთხოვე გაწყვიტე ურთიერთობათქო? ჩვენ უბრალოდ დავშორდით.. მტრები კი არ ვართ..-ახლაღა გაახსენდა კაცის მუქარა და შიშისგან გაკანკალა.. -შენ არ ინერვიულო..-გაუღიმა და რამდენიმე სამოსი შეიტანა გასახდელში.

***
აბა აბა ჩემო თბილეო..<3 ესეც მეორე თავი იმედია ლოდინით არ დაგღალეთ.:)))
აბა გელით იმედია მოგეწონათ შემიფასეთ.. <3скачать dle 11.3
სიახლეზე კომენტარის დამატების შემთხვევაში თქვენ მიიღებთ 6 ქულას.



№1  offline წევრი Mariammmo

ჰოოომმმ ველოდებოდი შენს დაბრუნებას და ეხლა წავიკითხე ორივე თავი ერთად.
მომწონს, მომწონს და გელოდები ^_^
იმედი მაქვს მალ მალე და ბევრ ბევრს დადებ ^^

 


№2  offline წევრი Phoenix..

Mariammmo
ჰოოომმმ ველოდებოდი შენს დაბრუნებას და ეხლა წავიკითხე ორივე თავი ერთად.
მომწონს, მომწონს და გელოდები ^_^
იმედი მაქვს მალ მალე და ბევრ ბევრს დადებ ^^

მართლა ვეცდები რომ მალ მალე დავდო და არ გალოდინოთ❤️❤️მიხარია თუ მოგწონთ❤️❤️

 


№3  offline წევრი Onlyyou

ვაიმე შენ რა საოცარინგოგო ხარ ასეთი საოცარი თავით ❣❣ ყოჩაღ ძალიან მაგარი იყო აი საოცრება იყო????❣???? დღეს მთელიბდღეა ვზვერავ როდის დადებდი ახალ თავს და ერთი ამოსუნთქვით წავიკითხე ❣ სიმართლე გითხრა არ მეყო უფრო მეტი მინდა ❣❣ დიდი თავები და ნუუ შენ სასწაულიხარ ❣

 


№4  offline წევრი Phoenix..

Onlyyou
ვაიმე შენ რა საოცარინგოგო ხარ ასეთი საოცარი თავით ❣❣ ყოჩაღ ძალიან მაგარი იყო აი საოცრება იყო????❣???? დღეს მთელიბდღეა ვზვერავ როდის დადებდი ახალ თავს და ერთი ამოსუნთქვით წავიკითხე ❣ სიმართლე გითხრა არ მეყო უფრო მეტი მინდა ❣❣ დიდი თავები და ნუუ შენ სასწაულიხარ ❣

დიდი დიდი მადლობა საყვარელოო❤️მართლა ვცდილობ დიდი თავი დავდო მაგრამ სამსახური ცალკე, ტრენინგები ცალკე და გამოცდები ცალკე მიტევწნ დაა ვერ ვასწრებ... ვეცდებო დრო თუ ჩამივატდა უფრო დიდი თავი დავდოო❤️❤️

 


№5  offline წევრი Takk.22

როგორ მეცოდებიან დემნაც და ელენაც მრც ვფიქტობ რომ არ წოლილა იმ ნაბიჭვართან,იმედია სიმართლე მალე გაირკვევა

 


№6  offline წევრი Phoenix..

Takk.22
როგორ მეცოდებიან დემნაც და ელენაც მრც ვფიქტობ რომ არ წოლილა იმ ნაბიჭვართან,იმედია სიმართლე მალე გაირკვევა

სიმართლე აუცილებლად გაირკვევა ❤️:D

 


№7  offline წევრი elene2619

როგორ ვერ ვიტან სხივს ქალებზე გაგიჟებულ კაცებს და მითუმეტეს ესეთი დამპალი ხერხით რომ ცდილობენ მათ ხელში ჩაგდებას rage
მაგრამ შენი ამბავი რომ ვიცი ყველაფერს გაარვევ და ჩვენც დაგვამშვიდებ ეს უბრალოდ დროის ამბავია მაგრამ რა მოიცდის laughing
მოლედ გააგრძელე ისტორია და გელოდები მოუთმენლად heart_eyes

 


№8  offline წევრი Phoenix..

elene2619
როგორ ვერ ვიტან სხივს ქალებზე გაგიჟებულ კაცებს და მითუმეტეს ესეთი დამპალი ხერხით რომ ცდილობენ მათ ხელში ჩაგდებას rage
მაგრამ შენი ამბავი რომ ვიცი ყველაფერს გაარვევ და ჩვენც დაგვამშვიდებ ეს უბრალოდ დროის ამბავია მაგრამ რა მოიცდის laughing
მოლედ გააგრძელე ისტორია და გელოდები მოუთმენლად heart_eyes

ყველაფერი ისე იქნება ისე როგორც ინდურ ფილმებშიი????????????

 


№9 სტუმარი ზინიკო

ძალიან, ძალიან, ძალიან საინტერესო ისტორიაა.. მოუთმენლად ველი გაგრძელებას.. წავიკითხე შენი რამდენიმე ისტორია და ყოჩაღ,ძალიან კარგად წერ!

 


№10  offline წევრი Sifrifana

მომწოონს :)))

 


№11  offline წევრი მარი,,

პირველად ვკითხულობ შენს ისტორიას და მომწეონა... არ დააგვიანო!!!

 


№12  offline წევრი Phoenix..

ზინიკო
ძალიან, ძალიან, ძალიან საინტერესო ისტორიაა.. მოუთმენლად ველი გაგრძელებას.. წავიკითხე შენი რამდენიმე ისტორია და ყოჩაღ,ძალიან კარგად წერ!
მადლობაა მიხარია თუ მოგწონთ ჩემი ისტორიებიი❤️❤️

მარი,,
პირველად ვკითხულობ შენს ისტორიას და მომწეონა... არ დააგვიანო!!!


არ დავაგვუანებ!!❤️❤️ გამიხარსა კიდევ ერთი მკითხველის შემომატება❤️

 


№13  offline წევრი მარიკუნაა♥️

ჰმმ...
რაღაც იდეები მაქვს
მაგრამ აქ არ ვიტყვი.
ერთი სიტყვით, ელენეს გაუჩალიჩეს.

მომწონხარ.
:)
--------------------
საით მივყავართ ოცნებებს?

 


№14  offline წევრი Phoenix..

მარიკუნაა♥️
ჰმმ...
რაღაც იდეები მაქვს
მაგრამ აქ არ ვიტყვი.
ერთი სიტყვით, ელენეს გაუჩალიჩეს.

მომწონხარ.
:)

<3 <3 მადლობაა. მიხარია.. <3

 


№15  offline წევრი Anansio

ჰუუჰ ძალიაან საინტერესოა და ძალიაან მომწონს!!!გელოდები მოუთმენლად ❤️❤️❤️❤️❤️

 


გიჟურ სიყვარულს უმეტესად დიდი ტკივილი ახლავს მაგრამ,ტკივილი კიდევ უფრო აძლიერებს სიგიჟეს..
იმდენად სიღრმისეულად წერ და გადმოცემ გრძნობებს რომ ძნელია არვიცხოვრო მათი ცხოვრებით,არვგიყვარდეს არ გტკიოდეს...
ტკივილიანი თავი იყო.ვერ ვიტყვი რომელს უფრო ეტკინა რადგან ორივეს უყვარს დ ორივეს ტკივა.მაგრამ ალბათ უფრო გოგოს რადგან ფარდა იმისა რომ დაკარგა საყვარელი ადამიანი ამასთანნერთად ტკივა სხეულიც რომელსაც გონია რომ ვიღაც ეხებოდა და თავის სიყვარულს უღალატა.
მიხარიხარ და მიხარია რომ აღმოგაჩინე.სხვანაირი მიდგომა გაქვს და ეს ყველაზე საუკეთესოა ????????

 


№17  offline წევრი Phoenix..

შენ ხარ ოთახში ჰაერზე მეტი
გიჟურ სიყვარულს უმეტესად დიდი ტკივილი ახლავს მაგრამ,ტკივილი კიდევ უფრო აძლიერებს სიგიჟეს..
იმდენად სიღრმისეულად წერ და გადმოცემ გრძნობებს რომ ძნელია არვიცხოვრო მათი ცხოვრებით,არვგიყვარდეს არ გტკიოდეს...
ტკივილიანი თავი იყო.ვერ ვიტყვი რომელს უფრო ეტკინა რადგან ორივეს უყვარს დ ორივეს ტკივა.მაგრამ ალბათ უფრო გოგოს რადგან ფარდა იმისა რომ დაკარგა საყვარელი ადამიანი ამასთანნერთად ტკივა სხეულიც რომელსაც გონია რომ ვიღაც ეხებოდა და თავის სიყვარულს უღალატა.
მიხარიხარ და მიხარია რომ აღმოგაჩინე.სხვანაირი მიდგომა გაქვს და ეს ყველაზე საუკეთესოა ????????

მადობა კიდებ ერთხელ და გეტყვი რომ მე ვერასდროა დავწერ მხიარულ ისტორიას რადგან მე ეს ისე არ გამოივა უფრო მიმარტივდება ტივილის გადმოცენა რადგან მთელი ცხოვრებაა ჩემთან ერთად არის და მასთან ერთად ვიზრდები ❤️მიხარია რონ შენნაირი მკითხველი მყავს❤️

 


მე ვიცი და ვგრძნობ.რადგან ნამდვილია.❤

და ნამდვილი ხარ შენ.❤????

 


№19  offline წევრი ეკა275

ტიტუ ... სად არის ჩემკ მესამე თავი. :-დ 9 ზე რო მორჩები სამსახურს და ელოდები სახლში მოხვიდე და ეცე ახალ თავს მარა სტუმრები გხვდებიან და 2 ისნახევრამდე ვერ ახერხებ შემოღწევას, მარა 1000% ითხარ დარწმუნებული რო ეხლა უეჭველო დაგხვდება სამაგიეროდ და ჰოპააა.. სადაააა :-დ ბოროტო :-დ p.s ძაან კარგობა გამოგდის. ტკბილი ურთიერთობები არც ჩემი სტიქიაა და მგონი არც შენი :-დ მიკლეეთ ხვალამდე ხოო? :-დ

 


№20  offline წევრი Phoenix..

ეკა275
ტიტუ ... სად არის ჩემკ მესამე თავი. :-დ 9 ზე რო მორჩები სამსახურს და ელოდები სახლში მოხვიდე და ეცე ახალ თავს მარა სტუმრები გხვდებიან და 2 ისნახევრამდე ვერ ახერხებ შემოღწევას, მარა 1000% ითხარ დარწმუნებული რო ეხლა უეჭველო დაგხვდება სამაგიეროდ და ჰოპააა.. სადაააა :-დ ბოროტო :-დ p.s ძაან კარგობა გამოგდის. ტკბილი ურთიერთობები არც ჩემი სტიქიაა და მგონი არც შენი :-დ მიკლეეთ ხვალამდე ხოო? :-დ

მე კი მაქვს დადებული მაგრამ არ აუტვირთავთ ჯერ❤️

 



სახელი: *
  • bowtiesmilelaughingblushsmileyrelaxedsmirk
    heart_eyeskissing_heartkissing_closed_eyesflushedrelievedsatisfiedgrin
    winkstuck_out_tongue_winking_eyestuck_out_tongue_closed_eyesgrinningkissingstuck_out_tonguesleeping
    worriedfrowninganguishedopen_mouthgrimacingconfusedhushed
    expressionlessunamusedsweat_smilesweatdisappointed_relievedwearypensive
    disappointedconfoundedfearfulcold_sweatperseverecrysob
    joyastonishedscreamtired_faceangryragetriumph
    sleepyyummasksunglassesdizzy_faceimpsmiling_imp
    neutral_faceno_mouthinnocent