შესვლა
რეგისტრაცია
რეკლამა

უბედურების ბედნიერი დასასრული (თავი 6)


4-02-2019, 23:08
ავტორი None
ნანახია 589

უბედურების ბედნიერი დასასრული (თავი 6)

-სად მივდივართ?-ვკითხე მანქანაში ჩაჯდომისთაბავე
-ნახავ-ღმერთო რა გასაგებად მითხრა
-რა სიტყვაუხვი ხართ ბატონო ქმარო-ჩავიცინე ცინიკურად
-რას ვიზამთ, ყველა შენნაირი თავის მომაბეზრებელი კი არ იქნება-გული ჩამწყდა. რა დავუშავე? თავი მინას მივადე და გავიყუსე
-გაგაჩუმა?-გამოჩნდა მე
-ოჰ, სად ხარ მთელი დღეა? მეგონა საქორწილო საჩუქარი გამიკეთე და გაქრი
-როგორ გეკადრება მე სულ აქ ვიქნები. რა გაბუზღუნებს კანფეტი ბიჭი ჩაიგდე ხელში
-კი კი ადრე რო "მიატნი" კანფეტები იყო ეგ ოღონდ-სიცილი ძლივს შევიკავე ჩემივე გამაფიქრზე
-რა მიატნი? არა რა მიატნი? ოსე მის ტუჩებს რისი გემო აქვს ნეტავ?-ისე მკოთხა ავტომატურად გამექცა თვალი მისი ტუჩებისკენ, ჯანდაბა რა ტუჩები აქ
-მეც მაგას გეუბნები, ამის კოცნა რომ გამაზო მეთვითონ მოგლავ
-გეყოფა-ჯანდაბა ხმამაღლა მივიდა-ამ...გე....ყოფა სიჩუმე დავიღალე მე ჩუმად არასდროს ვარ-უცებ დავიძვრინე თავი "მემ" კი ცერა თითი ამიწია და სეირის საყურებლად მოემზადა
-სამაგიეროდ მე არ ვლაპარაკობ ბევრს-ისევ მოკლე პასუხი
-საერთოდ ლაპარაკობ?
-მხოლოდ მაშინ როცა საჭიროა და მხოლოდ მასთან ვისთანაც საჭიროა
-ალილუააა ამხელა წინადადება ისე თქვი, რომ არ მომკვდარხარ-თეატრალუროვა იომ მასწავლა.
ქალაქგარეთ პატარა ხის სახლს მივადექით, მწვანე ბალახებით მორთულს მშვენიერება იყო
-რა ლამაზია დიდხანს დავრჩებით?
-რამდემ ხანსაც საჭიროა-თვალები ავატრიალე და ჩემი საქმე გავაგრძელე.
"***
ანიკა ქორწილიდან დემეტრემ წაიყვანა, მთელი დღე გრძნობდა, რომ თვალებით ჭამდნენ, თუმცა ყურადღება არ გაუმახვილებია. სვავდა და ერთობოდა. სწორედ ამის მიზეზი იყო ის, რომ დილით მაღვიძარამ მეხუთე დარეკვაზე შეაფხიზლა, თუმცა როგორც კი გაახსენდს ვისთან აგვიანდებოდა პირველივე ლექციაზე ფეხზე წამოხტა და ჩაცმაც გზაში დაამთავრა. ოთახში იმ დროს შევარდა გაბრიელი მის გვარს რომ კითხულობდა
-ჯავახი ანი
-დიახ აქ ვარ ანიკა-მიაყარა ქოშინით
-პირველივე დღეს აგვიანეთ თანაც რაღაც არამგონია ფხიზელი იყოთ-ჩაურტყა ირონიულად
-ბოდიშს ვიხდი დაგვიანებისთვის პატივცემულო... ამმ უი თქვენკ სახელი არ ვიცი-მანაც არ დააკლ ირონია
-გაბრიელი ქვია-წამოიძახა "გადაპრანჭულმა ბარბიმ"
-მადლობა ნანა დახმარებისთვის, თუმცა ლაპარაკი შემიძლია-თქვა გაბრიელმა
-ნანა არა ხომ გითხარით ნაკო-გაწელა სიტყვა და ანიკას ნერვები გოგომ
-არ აქვს მნიშვნელობა, შემდეგში დაგვიანებას არავის ვაპატიებ-თქვა მკაცრად
-ნეტა თვითონ როგორ დგას ფეხზე ორი ჩემდენი დალია-ჩაიბურდღუნა გოგომ, თუმცა ბიჭმა გაიგონა და გულში ჩაეცინა. მთელ დღე არ მოასვენე ათასი კოთხვა დაუსვა ანიკა კი თავს ვაჟკაცურად ართმევდა
-ახლა 10ხართ ზუსტად 3თვეში მხოლოდ სამს დავტოვებ რომლებიც სწავლას და მუშაობას აქ გააგრძელებენ. -თქვა და გავიდა უკან კი შეწუხებული ანიკას სიტყვები მოესმა
-სად დაგერხა ანიკა
***
ზუსტად 1კვირა გავატარეთ კოტეჯში და ჩვენ დიალოგი მხოლოდ მისალმებით შემოიფარგლებოდა
-მოემზადე ხვალ დილით მივდივართ-დამიჯერეთ ეს ყველაზე დიდი წინადადებაა რაც ამ დროში თქვა
-მოიცა სად მიდიხარ, ვილაპარაკოთ. საზოგადოებაში წყვილი ვართ და მეკიდრ შენზე მხოლოდ ის ვიცი, რომ არ ლაპარაკობ და ლუციფე... ხო არ ლაპარაკობ-გავეკრიჭე
-მკოთხე რაც გინდა-დივანზე დაესვენა და ამოიოხრა
-საყვარელი ფერი?-სერიოზულად? რა ბანალურია
-სერიოზულად?-ისე გავხედე გააგრძელა-შავი და ნაცრისფერი-მითხრა და თვალებში ჩამაშტერდა
-ამ ასაკი?-დავიბენი ეგ ხომ ისედაც ვიცი
-29-თვალები აატრიალა
-დაბადების დღე
-19ივნისი
-სად სწავლობდი?
-ლონდონში
-პროფესია
-დავამთავრე იურიდიული ადვოკატურის განხრით, ბიზნესიც დავამთავრე და ვარ კომპანია D&D (დი ენდ დი) მფლობელი, კერძოდ არქიტექტორული ფირმაა სადაც მთავარი არქოტექტორი ანდრეაა
-ოცნება?
-არ ვოცნებობ-თვალები აატრიალა
-ეგ როგორ ყვა რაღაცაზე ოცნებობს აი მე მაგალითად ეგვიპტეში მოგზაურობა მინდა
-ეგ ოცნება კი არა მიზანია
-რა განსხვავებაა?
-ძალან დიდი! ოცნება ისეთი რამეა რაც არ ასრულდება, მაგალითად ფრთები არ ამოგივა თუმცა ამაზე ოცნება შეგიძლია. მიზანი ყველა ადამიანს აქვს, მიზანია რაც მთელი გულით გინდა და ყველაფერს გააკეთებ მის ასასრულებლად, მაგალითად შენ ეგვიპტეში წასვლა გინდა რა გიშლის ხელს რომ აისრულო? არც არაფერი!-მისმა სიტყვებმა დამაფიქრა
-მაშინ შენი მიზანი რაა? -ვკითხე
-ამჯერად მხოლოდ დავითის მოშორება, კიდევ მაქვს ერთი მიზანი, თუმცა მერე გეტყვი
-შენ არაფერი გაინტერესებს ჩემზე?-გავიბუტე
-ალექსანდრა ლორთქიფანიძე 20წლის, 18მარტს დაბადებული გყავს ტყუპისცალი ალექსანდრე. საყვარელი ფერი არ გაქვს, რადგან ყველა ფერს ვიღაცასთან აკავშირებ. გყავს სამი საუკეთესო მეგობარი თუ ლილიას და ბაბის ჩავთვლით 5 კიდე უნდა ვიცოდე რამე?
-რატო იცი ამდენი?
-კიდე გაქვს კითხვები?-ასადგომად მოემზადა
-მოიცა კი მაქვს-შანს ვერ გავუშვებდი- გაბრიელს და ანდრეას საიდან იცნობ?
-სკოლიდან, მე და გაბრიელი მეზობლებიც ვიყავით და კლასელებიც ანდრეა 2წლით პატარაა სკოლაში რომ გადმოვიდა ზედმეტად სუსტი იყო და მივიჩნიეთ რომ ჩვენი დაცვა დაჭირდებოდა მოს მერე ერთად ვართ
-ამ.. კესანეს დედა?-შევაპარე
-მოშორება უნდოდა გაბრიელმა ფული მისცა რის სანაცვლოდაც ბავშვს გააჩენდა და მასთან დატოვებდა
-საშინელებაა...სხვათაშორის შენი ძმაკაცი ჩემსას მოკლავს-ჩამეცინა
-მეც შევამჩნიე-დამეთანხმა. მოიცა დამეთამხმა?
-სჯობს თითი არ დააკაროს თორემ ანიკა გახდება შემდეგ სვანი და არც მე დავაკლებ
-რა ურთიერთობა აქვთ მაგ ორს?
-დემეტრეს და ლილიას მამა ლაშას პარტნიორი იყო ანიკას მამის, დედა არ ყავდათ ლილიაზე მშობიარობას გადაყვა, მამამის სიმსივნე ქონდა და სიკვდილამდე ბავშვებზე მეურვეობა ლაშას მიანდო. სრულწლოვანი რომ გახდა ლაშამ თავისივე წილის სათავეში ჩააყენა და ყველაფერს ასწავლის. მაშინ 4-4წლის იყვნენ ანიკაც და დემეტრეც. სწორედ მაგ პერიოდში წავიდა ანიკას დედაც, ვიღაც ფულიან რუსს გაყვა. ფაქტობრივად ერთად გაუზარდნენ ჩვენ ბაღში გავიცანით
-ანუ ანიკა და დემეტრე ერთად არ არიან?-ჩამეკითხა
-არ არიან-დავეთანხმე
-ანუ სანდროს ლილია უყვარს
-უყვარს-თავს ვუქნევდი
-დემეტრემ იცის და არ კლავს
-იცის და არ კლ...დაიცა რატო უნდა მოკლას?-ახლა მე ჩავეკითხე- ჩემი დემეტრე "ღრუზინი" არ არის ეგეთ საკითხში "ძმაკაცის და როგორ შეგიყვარდაო"
-ანუ არც კი გავიფიქრო მისი ცემა რადგან ბაბი მოწონს?
-დაიცა იცი? აბა ანიკაზე რატო მკითხე? ან რატო უნდა ცემო? უყვარს ხო არაფერს აფუჭებს? არაფერი უქნა რა...-ბავშვჯრად გამივიდა და ჩაეღიმა
-ანიკაზე გადავამოწმე, ბარბარეზე კი დავინახე როგორ უყურებდა და მივხვდი. გპირდები არ შევეხები-ისევ გამიღიმა-აბა პატარა ქალბატონო ძილის დროა-შუბლზე ნაზა და ხანგძლივად მაკოცა და მანამ ვერ მოვედი გონს სანამ ზემოდან არ დამიძახა
-ისუნთქე თორე გაიგუდები
-ლუციფერი
ცოტა ხანს კიდევ დავრჩი და როცა კიბეზე ასვლა დავაპირე საშინელი ტკივილი ვიგრძენი გულ-მკერდში
-დამიანე-ვიკივლე და იქვე ჩავიკეცე
***
სანდრას კივილზე უცებ გამოვარდა ბიჭი და კიბესთან ჩამუხლულ გოგოს მივარდა
-ჰეი ჰეი რა გჭირს? კარგად ხარ?
-მე კი სანდროო მას დაურეკე ჩქარა-ამოიკნავლა ბიჭი ტელეფონს ეცა და დარეკა თუმცა უშედეგოდ
-არ იღებს
-დემეტრეს დაურეკე-არც მან აიღო მალე კო გაბრიელის ზარი შემოვიდა ტელეფონზე
-გისმენ
-დამიანე სადღაც 2წუთის წინ ალექსანდრე და დემტრე შემოიყვანეს ჩემ კლინიკაში. რაც შეიძლება მალე დაბრუნდით მე მანამ ყველაფერს გავიგებ-სიტყვა არ ათქმევინა ისე გათიშა
-ალექსანდრა გაბრიელი იყო, საავადმყოფოში უნდა წავიდეთ
-სანდრო ხო? მას დაემართა რაღაც...კარგადაა?
-ჯერ არაფერია ცნობილი მოდი წავიდეთ-უცებ გავიდნენ სახლიდა და 1საათში უკვე იქ იყვნენ. გაბრიელი დაინახეს და მას მივარდნენ
-სანდრო როგორაა
-სანდრო კარგადაა რძალო ოპერაციაზე მალე დამთავრდება სიტუაცია სტაბილურია, თუმცა...
-რა თუმცა? მოიცა კიდე ვინმეა? გაბრიელ...
-დემეტრე... მასთან ერთად დემერე იყო, თავიდ ძლიერი ტრამვა აქვს ახლა უნდა გავუკეტო ოპერაცია-ეს თქვა და დერეფანში ანიკა შემოვარდა უკან ლაშა, ლილია და იოანე მოყვებოდათ
-სად არიან? როგორ არიან? მითხაროთ გთხოვთ-თქვა ტირილით გაბრიელმა კი სიტუაცია აუხსნა
-გთხოვ გაბრიელ გადაარჩინე, მას არ აქვს უფლება მიმატოვოს გთხოვვ ყველაფერი იღონე-გაბრიელს ევედრებოდა. ბიჭს გულში რაღაც ჩაწყდა თმცა მაინც გაუღიმა
-ყველაფერს ვიზავ, რათა უკან დაგიბრუნო-საოპერაციოში შევიდა უკან კი განადგურებული ოჯახი დატოვა. დემნა და ნინაც მალე მოვიდნენ. საათები საათებს მიზდევდა უკვდე ყველა ცუდათ იყო გაბრიელი არ ჩანდა. 5საათიანი ტანჯვის შემდეგ როგორც იქნა გამოჩნდა. უცებ წამოიშალნენ
-ყველაფერი გავაკეტე რაც შემეძლო და არ შემეძლო, ახლა მხოლოდ 24საათია საჭორო ეს კრიტიკული დროა თუ გონს მოვიდა საფრხე ჩავლილი იქნება თუ არადა... ვწუხვარ
-არა არა არა არ დამტოვებს, ლილიას არ დატოვეს საერთოდ არცერთს მიატოვებს -გაბრიელს ურტყავდა ხელებს და ისტერიკაში იყო უცებ გაუკავა ბიჭმა და კედელთან ერთად ჩასრიალდნენ ამ დროდ ანდრეა და ბარბარეც შემოვარდნენ და გოგო კონაღამ იქვე ჩაიკეცა, ადრეამ იმარჯვა და დაიკავა. მალევე აუხსნეს მდგომარეობა. დრო გაყაბდათ და ცდილობდნემ ერთმანეთი დაემშვიდებინათ. იოანე კუთხეში იჯდა და გაყინულიყო. არცერთი დღე არ ქონდა დემეტრეს გარეშე გატარებული. ის იყო მისი ოჯახი, მამა ძმა და დედაც კი მას შემდეგ რაც მშობლები ამერიკაში გადავიდნენ თაბშესაფარი დემეტრესთან იპოვა. ახლა კი რა? ხელიდან ეცლება დაარაფრის გაკეთება შეუძლია
***
ლაშას ლილია და ანიკა ყავდა ჩახუებული სამივეს ფიქრი დემეტრეს ირგვლივ იყო
-მამა ხო არ მიგვატოვებს?-სიჩუმე ანიკამ დაარღვია-მარტო ხო არ დაგვტოვებს? შენ, მე, ლილიას და მათ. იოანეს ხო არ მიატოვებს? ვერ გაუძლებს იო. და ტყუპებს? ვერც მათ მიატოვებს რა გვეშველება მის გარეშე?- გაბრიელი უსმენდა და გაუკვირდა რადგან ლაშა დემეტრეს მამა ეგონა
-არ გაიმეორო, რომ დემე მიგვატოვებს ის ჩემი ძლიერი ბიჭია! არ დაგვტოვებს არანაირად დემეტრე არ მიგვატოვებს ასე, ჩემი დემეტრე არ წავა!-კატეგორიული იყო კაცის ხმა გაბრიელმა კი გაიფიქრა, რომ "სიძე" ძლიერ უყვარდა კაცს
-გაბრიელ ექიმო ალექსანდრე ლორთქიფანიძე უკვე პალატაშია-უთხრეს გაბრიელს მანაც ცოტა ხანი ყველას დართო შესვლის ნება
-ტყუუპ-უცებ მივარდა სანდრა და ბიჭს გვერდით მიუწვა
-კარგად ხარ დედა?-ლოგინთან დაჯდა ნინაც
-მე კარგად ვარ დემეტრე, ის იყო ჩემთან ერთად როგორაა?-იკითხა ბიჭმა
-სანდრო დამშვიდდი ნერვიულობა არ შეიძლება შენთვის-უთხრა დემნამ
-მითხარით! იოანე სადაა დემეტრე?-კითხა კუთხეში მდგარ გაფითრებულ ბიჭს
-ჯერ ვერაფეს გეტყვით დროა საჭირო და მისივე მონდომება-თქვა იმ დროს შესულმა გაბრიელმა-რაღაც საბუთებზეა ხელი მოსაწერი დემნა უნდა გამოგვყვეს და ლილია მშობლები თუ არ არიან მაშინ შენც-მიმართა გოგოს თუმცა გაუკვირდა როცა ფეხზე ლაშა ადგა და დემნასთან ერთად გაყვა უკან
-თქვენ?...-კითხვის დასმის ფორმა ვერ შეარჩია-კი მაგრამ დემეტრე ახვლედიანია თქვებ კი ანიკას მამა ჯავახი...
-ოფიციალურად ლილია და დემეტრე ჩემი შვილები არიან ახვლედიანი მათი ნამდვილი გვარია-მოკლედ აუხსნა ბიჭსაც არაფერ უკითხავს
***
-სანდრო რა მოხდა?-კითხა ცოლი-ძმას დამიანემ
-სახლში მივდიოდი როცა დაგვეჯახა არვიცი უცებ მოხდა ყველაფერი, დემეტრეს მხრიდან იყო დარტყმა-კარები ლაშამ, დემნამ და გაბრიელმა შემოაღეს ისებ
-ვიმც დაგეჯახათ ის კაცი მკვდარია. გულის შეტევა ჰქონდა რამაც გამოიწვია ავარია-აუხსნა გაბრიელმა-ახლა კი უნდა გახვიდეთ ალექსანდრემ უნდა დაისვენოს
-გაბო მე დავრჩები გთხოვ ხოიცი ტყუპების ძალა-თხოვა სანდრამ
-კარგი მაგრამ უნდა დაისვენოს და დაიძინოს-მკრთალად გაუღიმა. ყველაამ დატოვა ოთახი
მტანჯველი 19საათი გავიდა, თვალს ვერავინ ხუჭავდა. დერეფანში ხმაური ატყდა, ყველა დემეტრეს ოთახში შევარდა გაბრიელის ჩათვლით. ანერვილდნენ მხოლოდ ცუდზე ფიქრობდნენ. როცა ბიჭმა გამოაღწია მას მივარდნენ, ერთი თქვა "გაიღვიძაო" და იგრძნო როგორ შემოეხვია ანიკა, სხეულში სითბო ჩაეღვარა და თვითონაც მოხვია ხელები
-შვილო შეიძლება ვნახოთ?-იკითხა ლაშამ
-ცოტა ხანში, წესით ორის მეტის შეშვეა არ შეიძლება თუმცა სამივეს შეგიშვებთ-გაუღიმა ანიკას, ლილიას და ლაშას
-მადლობა-თბილი ღიმილი შეანათა ანიკამ
მალევე მოამზადეს და პალატაში შეუშვეს, ბიჭი თვალებს ძლის ახელდა
-შვილო როგორ ხარ?-კითხა ლაშამ
-ნორმალურად, სანდრო ხო კარგადაა?
-კი კი კარგადაა შენ ხომ არ მიგვატოვებ? -ამოიტირა ლილიამ და ანიკაც აყვა
-რა გატირებთ თქვენ? ერთი დღე არ ვყოფილვარ და რაარი ეს?
-მამა ნახე გაიღვიძა თუ არა ეგრე ჩხუბი დაიწყო-გაეღიმა ლილიას. ლაშა ბედნიერდებოდა თითოეულ დაძახებულ "მამაზე"
-მამა ართქვა ახლა მეც ვიტირეო?-გაცინება ცადა ბიჭმა
-ეგრე მიცნობ მე? შე მაიმუნო-კაცმაც გაუცინა
-დემეტრე გიკრძალავ კიდევ ასე მოქცევას და ჩვენ ნერვიულობას. იცი რა დღეში ვიყავით? ყველა! იოანე იცი რა დღეში იყო? აბს არ გავდა ერთი სიტყვა არ უთქვამს წარმოგიდგენია? სანდრო? ეს ძლივს მობრუნებული კაცი კიმაღამ მოკვდა. აი როგორი პონტი იყო იცი? სპანჯბობი და პატრიკი სქვიდვორდის გარეშე-ჩაეცინა ანიკას-ჩემზე, ლილიასა და სანდრაზე არაფერს ვამბობ და ხო ნუ მიყურებ ეგრე იმანაც ძაან განიცადა, ერთი სული აქვს გნახოს და საერთოდ რას წამომიწექი აქ და მიღიმი ეგრე?-ქოთქოთებდა ანიკა ლილია და ლაშა იცინოდნენ
-ბიჭმა ახლა გაიღვიძა და ამან თავისი ქოთქოთით უკვე დაღალა-გაბრიელი ისევ დროზე შემოვიდა
-ჩემი ბიჭი რომ არ გადაგერჩინა ამას არ შევარჩენდი, მაგრამ დღეს გპატიობ
-დიდი პატივია. დაბრუნებას გილოცავ დემეტრე-მიუბრუნდა პაციენტს
-მადლობა გაბრიელ, ყველაფრისთვის
-არაფერია, დროა გახვიდეთ-მიუბრუნდა მნახველებს. ლაშამ შუბლზე ხოლო გოგოებმა ლოყებზე აკოცეს და გასასვლელისკენ წავიდნენ
-ანიკა იოანეს უთხარი ეგეთი სახით არ დამენახოს თორემ როგორც კი ავდგები პირველი მას მოვკლავ, ხოლო მას ტირილის უფლება არ მოსცე-მიაწია ანიკას დემეტრემ
-არის სერ-ჯერ ჯარისკაცის ფორმაში დადგა შემდეგ გაიცინა და ისე დატოვა ოთახი
***
დემეტრეს დაბრუნებისთანავე ხალისიც დაუბრუნდა სამეგობროს. სანდრა ძმის ოთახიდან გამოვიდა და კუთხეშუ მდგარი ლილიასკენ წავიდა
-ლილიკო-გაეცინა როცა გოგომ სახელის გამო შეუღვირა-ტყუპამ გამომიშვა, მთელ საავადმყოფოში ყველაზე ლამაზი გოგო მომიძებნე და გამოუშვიო-სანდრას ლილიას სახეზე ეცინებოდა?
-რაო? კიარადა მიდი მერე წადი და მოუძებნე მე რას მეუბნები მოგეხმარო?-შეუბღვირა
-სახელიც მითხა რა ჰქვია-ეშმაკურად იცინოდა
-ოჰ სახელიც ცოდნია-ჩაიბურდღუნა გოგომ-მიდი მერე მიუყვანე არ ალოდინო
-ჰო ახლავე-უთხრა და მაშიმვე ბიჭის ოთახში შეაგდო საიდანაც მის ფხუკუნი ისმოდა-ლილია ქვია მაგ გოგოს-გაუცინა და კარები ცხვირ წინ მიუხურა
-პირველი მული ხარ, რომელსაც რძალი ასე მოწონს-გაიგო ყურთან დამიანეს ხმა და გოგო დააშტერა ამით გახალისებულმა კი ტუჩის კუთხე ჩატეხა
-მე...რატო...პირველი ბაბისაც მოვწონვარ რძალი-უცებ მოვიდა გონს-მოდი ახლა დემეტრესთან შევიდეთ-თქვა და ბიჭი პალატისკენ წაათრია
-ჩემი დემეტრიუსიი-უცებ მოეხვია ყველამ მოიკითხა და დაიწყეს ლაპააკი.
-იოანე ყიფიანო კიდე დიდხანს იდგები ეგეთი სახით და აქედან ადგომისას პირველი შენ მოგკლავ-ძმაკაცის უჩვეულო სერიოზულობისგან დაღლილმა დემეტრემ უცებ ამოიღრინა და ყველა გაჩუმდა. ლაშამ დემნას და ნინას ანიშნა და ოთახი დატოვეს ანდრეა დამიანე და ბაბიც უკანიყვნენ, ოთახში მხოლოდ ანიკა იოანე სანდრა და დემეტრე დარჩნენ, რადგან მიხვდნენ ასე აჯობებდა
-არ მოვმკვდარვარ, ნუ მგლოვობ საერთოდ რას გავხარ?
-იცი მაინც რა მოგვივიდოდა, რომ არ გამოფხიზლებულიყავი? დემეტრე ხვდები რომ მნიშვნელოვანი ხარ? მთლიანად ჩვენ წონასწორობას ერთმანეთის დახმარებით ვინარჩუნებთ, იმ ჯაჭვის ნაწილი ხარ, რომლის ერთი ნაწილიც კი აუცილებელია, წარმოიდგიმე შენს გარეშე როგორი უკომტროლო ვიქნებოდი. ასე მტოვებდი შენ გარეშეც? იცოდე რომ მიგვატოვო არ გაპატიებ, ძმად კიარა ნაცნობადაც აღაც ჩაგთვლი , ფიქრსაც კი გიკრძალავ ამაზე-ასეთი იოანე არავის ენახა ანიკა ტიროდა სანდრა კი იღიმოდა
-არასდროს იო არასდროს გაიგე? არსდროს მიგატოვებთ, ოჯახის მიტოვება ჩემთვის წარმოუდგენელია, არასდროს დავტოვებ ჩემთვის მნიშვნელოვან ხალხს,ძმებს, დებს, ლაშას არ მივატოვებ. ამიტომ მე აქ ვარ და მზად ვარ სილ თქვენს კომტროლში ვუყო-ბოლოს გაუღიმა და იოანე ჩარხუტა.
ხან ერთ პალატაში იყვნენ, ხან მეორეში ბოლოს კი მსჯელობაში იყვნემ ვინ დარჩებოდა, როცა გაბრიელი მივიდა
-ალექსამდრემ შუადღემდე არავინ დამენახოს ძილს ვაპირებო, ხოლო დემეტრემ არც კი გაბედოს აქ ღამის გათევა რომელიმემ თორე მოვკლავო-გადასცა ბიჭების დანაბარები-ცოტა ხანში ორივეს ერთ პატაში მოვათავსებთ და ერთად იქნებიან
-გაბრიელ ძალიან დიდი მადლობა-ხელი ჩამოართვეს დემნამ და ლაშამ
-ქალბატონი ანი არც კი იოცნებო იმაზე, რომ ხვალ პრაქტიკას გამიცდენ. ნიშანს არ დაგიწერ! ამიტომ მიბრძანდით გამოიძინეთ და არ დააგვიანოთ-ანიკას სახეზე ყველას გაეცინა
-სიძე შენი ძმაკაცი დემონია-გადაუჩურჩულა დამიანეს
-არ შემიძლია არ დაგეთანხმო-უთხრა მანაც და ანიკას გამოწეულ ხელს თავისი შეაგება.
****
აიიი ახალი თავიცც
დიდი ბოდიში კიდევ მქონდა მნიშვნელოვანი მიზეზი დაგვიანების
მოკლედ
შეაფასეთ გელითскачать dle 11.3
სიახლეზე კომენტარის დამატების შემთხვევაში თქვენ მიიღებთ 6 ქულას.



№1  offline წევრი kesane123

კარგია მაგრამ ძალიან აგვიანებ-__- მალე დადე და ასე განაგრძე❣️

 


№2  offline წევრი None

kesane123
კარგია მაგრამ ძალიან აგვიანებ-__- მალე დადე და ასე განაგრძე❣️


მეც ძალიან მინდა მალე დადება, თუმცა აბიტურიენტობის ცეცლი მწვავს???? ხვალ დიდ თავს დავდებ და ვეცდები ყოველ მეორე დღეს დავდო და არ გადავაცილო????

 



სახელი: *
  • bowtiesmilelaughingblushsmileyrelaxedsmirk
    heart_eyeskissing_heartkissing_closed_eyesflushedrelievedsatisfiedgrin
    winkstuck_out_tongue_winking_eyestuck_out_tongue_closed_eyesgrinningkissingstuck_out_tonguesleeping
    worriedfrowninganguishedopen_mouthgrimacingconfusedhushed
    expressionlessunamusedsweat_smilesweatdisappointed_relievedwearypensive
    disappointedconfoundedfearfulcold_sweatperseverecrysob
    joyastonishedscreamtired_faceangryragetriumph
    sleepyyummasksunglassesdizzy_faceimpsmiling_imp
    neutral_faceno_mouthinnocent