შესვლა
რეგისტრაცია
რეკლამა

ღალატო.! #9


10-02-2019, 01:55
ავტორი Phoenix..
ნანახია 2 491

ღალატო.! #9

-მე... -როგორია საკუთარი ხელით მოკლა საყვარელი ადამიანი.? ძალიან რთულია თვითონ მიიღო სიკვდილის გადაწყვეტილება.!-იმ საღამოს შენ რომ ჩინეთში წახვედი მე ლუკას დაბადების დღეზე ვიყავი.. -თვალები დახუჭა და ღრმად ამოისუნთქა..- რამდენიმე ჭიქა სასმელი დავლიე და სახლში წაყვანა ნიკომ შემომთავაზა..
-ჩვენმა ნიკომ?-დემნას ხმა არ ჰგავდა ადამიანისას.. უცნაურად გამყინავი იყო..ამ რამდენიმე სიტყვამ კი უარესად გაურთულა საქმე რობაქიძეს, უფრო გაუჭირდა სმართლის თქმა..
-დილით კი..-აი აქ ამოხეთქა და ცრემლების ნიაღვარი წამოუვიდა სახეზე. ხელები სახეზე აიფარა და ხმით ატირდა..
-ელენე ხვდები რას მეუბნები? -უცებ მოშორდა და შიშველ მკერდზე ხელი მიიჭა, გაუსაძლისი ტკივილი იგრძნო! -ელენეე.. ამოიღე ხმა გოგო..
-ხო დილით მასთან გავიღვიძე.. დემნა..- ფეხზე წამოდგა და იქვე მოაჯირრთან აწურულ კაცს გახედა. ადამიანის სახე დაეკარგა და შავი ფერის თვალები წყლით ჰქონდა დაფარული, სახეზე ისეთი ტკივილი ეწერა მსგავსი არსად რომ არ ენახა.. გაოგნებული იჭერდა მარცხენა მკერდზე ხელისგულს და ცდილობდა იქნებ ოდნავ მაინც განელებულიყო ეს დედანატირები ტკივილლი..
-რა ჯანდა ხდება ჩემს თავს..-ჩაიკეცა დემნა და გადაჯვარედინებულ ხელებში ჩარგო თავი, განიერი მხრები აუცახცახდა და აქ მიხვდა ელენე როგორ ატკინა.. -ეს როგორ გამიკეთეთ.. ეს რა გამიკეთეთ..როგორ არ შეგეცოდეთ.. -დახშული ხმით ამბობდა მესხი.. გაქვავებული, გულ გაჩერებული იდგა, თვალებს ვერ ახამხამედა რადგან მისი ცრემლები იმდენამ მწველი იყო სახეს საშინლად სწვავდა.. -წადი აქედან.. -თავი ასწია მესხმა და ქალს ზიზღით შეხედა.. აი ამ სახის დანახვა კლავდა ელენეს. -ელენე წადი აქედან თორე საშინელებას დაგმართებ..-სახეზე კენტად ჩამოგორებული ცრემლი მოიწმინდა ხელის ზურგით.. -გაეთრიე აქედან.. -მოთმინება დაკარგული ფეხზე სწრაფად წამოდგა და მაჯაში ჩაავლო ხელები.. ჯერ ამოუწყობი ჩანთა ხელში მიაჩეჩა და კარებამდე მიიყვანა.. -აღარასდროს გაბედო ჩემს სიახლოვეს მოსვლა.. წყეული იყოს ყოველი დღე რაც შენთან ერთად მაქვს გატარებული.. მადლობა ღმერთს შენი მშობლები და ელენე არ მოესწრო შენს ბო*ობას.! -ზღურბლს იქით გასულ ქალს ხმაურით მიუკეტა კარები და თვითონ იქვე ჩაიკეცა.. ხმით ატირდა.. ორ მეტრიანი კაცი ტკივილს დაეპატარავებინა და ძლივსღა მოჩანდა ამხელა ოთახში.. ხელი მომუჭა და იატაკს დაუშინა..
-ააა.- ამოიღრიალა და საკუთარი თავი შეზიზღდა.. -ეს რა გამიკეთე ელენე.. როგორ გამანდაგურე.. ეს რა გამიკეთე.. -შუბლზე დაეწყო ხელები და კედელზე მიყრდნობილი ერთ წერტილზე გაეშტერებინა თავი.. კარგა ხანი იჯდა ასე გაუნძრვლად და ცრემლები არ წყდებოდა.. ვერ გაეგო რა ხდებოდა მის თავს, ვინ დაწყევლა ასე, ან რა ცოდვისთვის ისჯებოდა ასე დაუნდობლად. ერთი პერიოდი მაღლა იყურებოდა, თითქოს სცდილოდა ღმერთი დანახვას.. გონების გარშემო უამრავი ტკივილით სავსე კითხვა ტრიალებდა..
-როგორ გაბედა იმის მერე ჩემთან ყოფნა..-აკანკლაებულ, დაძარღვულ ხელებს დახედა და სააბაზანოში შევარდა.. მთელი მონდომებით იხეხავდა მტევნებს და ცდილოდა ელენეს კვალი გაექრო იქიდან.! მთელი საწოლი ამოატრიალა.. ეზიზღბოდა ეს სუნი, ადრე ყველაზე სასურველი სურნელი ახლა იარაღად იყო ქცეული და ყოველ შესუნთქვაზე თავიდან კლავდა მესხს.. ადგილს ვერ პოულობდა ოთახში, სული ეხუთებოდა, სუნთქვას ვერ ახერხედა, უჟანგადოდ დარჩენილი ფილტვები ტკიოდა. ფილტვების ტკივილთან არ მიდიოდა უსიყვარულოდ დარჩენიული გული.. გული რომელიც ასე დაუნდობლად ამოაგლიჯეს და მერე მის წინვე ნაკუწებად აქციეს..
-ღმერთო რისთვის დავიმსახურე.. -საწოლის კიდეზე იჯდა და მუხლეზე იდაყვებით დაყრდნობილი თავისთვის ჩურჩულებდა.. -რისთვის ვისჯები ასე საშინლად.. ან თუ რამე დავაშავე რა საჭირო იყო ამდენად გამწარება, მთელი თავმოყვარეობის, ნამუსის და ღირსების მოსპობა ერთი ხელის მოსმით... კი მაგრამ რისთვის.. ასე რისთვის გამიმეტე ღმერთო..?!-საწოლზე გადაწვა და ჩაწითლებული თვალეი დახუჭა..
***
პარკში ისხდნენ შეყვარეულები და დაბღვერილი სახეებით უყურებდნენ ერთმანეთს..
-დემნა ასე მგონია აღარ გიყვარვარ..-სევდიანად თქვა რობაქიძემ და თავი ჩახარა..
-რას ამბობ ელენე.-ბიჭს ხმა გაუმკაცრდა.-დღე და ღამე შენზე ვფიქრობ, აღარ ვიცი რითი დაგანახო ჩემი სიყვარული შენ კიდე რას მეუბნები...-ხმა აუკანკალდა მესხს.. გული ატკინა გოგოს სიტყვებმა..-სულ შენი ჩახუტება მინდა, კოცნა და შენ მეუბნები აღარ გიყვარვარო?-ფეხზე წამოდგა და წასვლა დააპირა.. თავი ასწია რობაქიძემ და უკან დაედევნა..
-დემნა პამატიე რა.-უკნიდან აეკრა ბიჭს.. -არ ვიცი რა მჭირს.. ამ ბოლო დროს სულ ცუდზე ვფიქრობ .. მეშინია გესმის? მეშინია არ მოგბეზრდეს ჩემთან ყოფნა.. არ მინდა შენი დაკარგვა.. დემმნა გამიგე გთხოვ.. ხომ იციი მე არავინ მყავს, არ მინდა შენც დაგგკარგო.. -უკნიდან ეხუტებოდა და ტირილით ელაპარაკებოდა..
-სულელო შენ.! მე არასდროს დამკარგავ..! გესმის?! -შემობრუნდა და ლამაზი პატარა სახე ხელებში მოიქცია.. -არასროს მოგცემ უფლებას ჩემგან წახვიდე.. ჩემო სიცოცხლე.. იმდენად მიყვარხარ რომ.. -უცეებ გაჩუმდა.
-რომ??
-ღალატსაც კი გაპატიებ.-ღიმილით უთხრა და აწითლებული ტუჩეი დაუკოცნა..
***
გაახსენდა წარსული და ხელისგულები შუბლში დაიშინა..
-არ გაპატიებ. ამას არასდროს გაპატიებ ელენე.. -და უცებ გონებაში კარგად ცნობილმა სახელმა გაუელვა. -ნიკო ქავთარაძე... -კბილები ერთმანეთს ძლიერად დააჭირა და სიბრაზისგან გააკანკალა..
-შენი სიკვდილის დღე ახლოვდება ახ**არო.! შენი დედა მო***ან.. ნაი*ვარო..-მთელი ღამე ოთახში, სიარულში გაატარა.. მომენტებში გრძნობები სძლევდა და ერთ-ერთ კედელთან ჩაიკეცებოდა, მარცხენა მკერდზე ხელებ მიბჯენილი.. სტკიოდაა... ოო როგორ სტკიოდა გული.! მაინც როგორ ბოლომდე იყო დარწმუნებული რომ მისი ცოლი.. მისი საყვარელი ცოლი არ უღალატებდა და თურმე ძმაკაცთან არ ღალატობდა.! ყრუდ ამოიგმენდა და ძლიერად უჭერდა მკერდს ხელს, რომ იქნებ იქ.. შიგნით დარჩენილი ორგანო ამოეგლიჯა და ამ საშინელი ტკივილისგან განთავისუფლებულიყო.!
***
დერეფანში უემოციოდ მიაბიჯებდა, ძლივს მიათრევდა სხეულს, საპირფარეშოში შევიდა და საღამურები გამოიცვალა.. იქვე ჰოლში დაჯდა.! ასე გაუნძრრრევლად და ხანდახან სუნთქვვაც ავიწყდებოდა.. მაშინ მიხვდა რომ ფიქრის გარეშე ყოფნაც შეიძლებოდა თურმე, გონება გათიშული იჯდა და სიამოვნებდა ასე რომ სტკიოდა თვითონაც.
„მეტის ღირსი ხარ ელენე რობაქიძე, არ გაქვს ხმის ამოღების უფლება.! უნდა მოკვდე..! ახლა ადგები და პირველივე ხიდიდან გადახტები და ერთით შეამცირებ დედამიწაზე არარაობების რაოდენობას.. „ სხეული აითრია, იქვე დატოვა ყველა ნივთი, ბერლინის ქუჩას გაუყვა, საბედნიეროდ აი აქვე დახვდა ხიდი, თითქოს მთელი დედამიწა ეხმარებოდა ჩაფიქრებულის ასრულებაში.. ოდნავ დაებურა გამოსახულება, ესეც არწამოსული ცრემლების ბრალი იყო.. მოაჯირს დაეყრდნო და მალევე მეორე მხარეს აღმოჩნდა.. სხეულში უცნაურმა ტალღამ დაუარა, მალევე სიკვდილის სუნიც ეცა! საკუთარი სივდილის სუნს გრძნობდა და გამბედაობაც უფრო ემატებოდა! თავი მაღლა ასწია, თვალები დახუჭა , სასიამოვნო ნიავმა აუფრიალა აბურდული თმა და აი ისიც თავისუფლება იგრძნო..
-არ გაბედო სიკვდილი.! -როგორ აღმოჩნდა ისევ გზის პირას ვერ მიხვდა, გაანალიზებულს უფრო შეეშინდა რადგანა ქ გაავებული დემნა მესხის თვალები დაინახა. მარცხენა ლოყა საშინლად აეწვა.. აქ მიხვდა ეს დემნას მტევანი იყო.! -არ გაბედო სიკვდილი რადგან შენ უნდა იტანჯო.! დიდხანს უნდა იცხოვრო და მთელი ცხოვრება უნდა იტანჯო რადგან ამაზე მეტს არ იმსახურებ.. სიბერის დროს სიკვდილი რომ მოგიახლოვდება იმდენად უნდა იყო დატანჯული მთელი ცხოვრებით, შვება უნდა იგრძნო სიკვდილით.! -კბილებში სცრიდა და მაჯებზე ძლიერად უჭერდა ორივე მტევანს..-ასე ადვილად არ გამოძვრები ამ საქმიდან.! -ზიზღით ასწის ტუჩის კუთხე.. -ფურთხის ღირსიც არ ხარ.! -ხელი ჰკრა და გზა გადაკვეთა, კვლავ სასტუმროში დაბრუნდა და აკანკალებული გოგო იქვე შუა ქუჩაში ხიდთან დატოვა..
თბილისში როგორ დარუნდა არ იცის, მთელი ეს დრო უგონოდ მოძრაობდა, უფრო სწორად ცდილობდა გონება გაეთიშა და მშიდი სახით ემოძრავა.. არ გასჭირვებია მან ხომ მთლიანად „მე“ დაკარგა.. დაკარგა ყველაფერი რაც გააჩნდა, სიცოცხლის სურვილი გაუქრა.. თვალები ჩუქვრა და გული დაეფერფლა.. უსულოდ მოძრაობდა აეროპორტში და თბილისში ცამოსულმა სახლს შეაფარა თავი.. ფარდები გადააფარა ფანჯრებს და საკუთარ თავვს სამუდამო სიბნელე მიუსაჯა.. სამსახური დატოვა და ყველანაირი წყაროს გარეშე დარჩა სახლში, სიბნელეში და სიცივეში.. იქნებ ასე მაინც მომკვდარიყო..
***
ლუკას სახლში მოეყარა რამდენიმე ადამიანს თავი, მშვიდად იცინოდა ნანუკა და შიგადაშიგ ონიკაშვილს კოცნიდა.. იქვე მხიარულად იჯდა ნიკო ქავთარაძეც როცა სახლის კარებზე გაბმული ზარი გაისმა.. სახლის პატრონმა გააღო და ზღურბლთან ადამიანის სახე დაკარგული მეგობარი შერჩა.. უხეშად გასწია მესხმა მეგობარა და მთელი სიბრაზით გაემართა ნიკოსკენ.
-მოასწრო შენმა ცოლმა სიმართლის თქმა?-ირონია განჟღენთილმა სიტყვებმა გაიჟღერეს და შემდეგ მოჰყვა დარტყმის ხმა.. საყელოში სწვდა მესხი მის მსხვერპლს. მისი მოკვლის სურვილი უფრო ძლიერად გაუჯდა სხეულში..
-შენი დედა მოვ**ან.. ა*ვარო.-კარებისკენ გაათრია ქავთარაძე..
-დემნა. დემნაა.. -გაოცებული, დაბნეული დაედევნა ლუკა მეგობრებს.. ნანუკაც არ დარჩა სახლში და რამდენიმე ზარიც კი შეუშვა მეგობრის ნომერზე, რომელიც გამორთული და გასული იყო მომსახურების ზონიდან..
-ეს როგორ გააკეთე შე ახ*ვარო..-ეზოში გამოსულმა უკვე ვერ მოითმინა და კიდევ ერთხელ ძლიერად დაარტყა მსხვერპლს..
-გეტკინა? -არ ცხრეოდა ქავთარაძე..
-ლუკა არ ჩაერიო შენ თორემ.. -საჩვენებელი თითი მათკენ წამოსულ ონიკაშვილს მიუშვირა.. და ახლა ისევ კიდელთან წელში მოხრილ ნიკოს მიუბრუნდა..
- მეც ასე მეტკინა იმ ქალს რომ დაადგი თვალი რომელიც მიყვარდა.-კბილებში გამოცრა და ახლა მან მოუქნია მესხს ხელი..
-შე ყ*ეო.. რომელ ქალს? დანახვის დღდან ჩემი რომ იყო და შენ შიშისგან ჩაფსმული შორს რომ იდექი და თურმე გულში რეებს იდები შე ლაჩარო.!-ძირს დააგდო და რამდენჯერმე კიდევ უთავაზა სახეში.. -ეს როგორ გამიბედე და ჩემ ცოლს როგორ დააკარე ხელი.. -მისი მარჯვენა დაიჭირა და გადაუგრიხა, ძვლის გატეხვის ხმას ნიკო ქავთარაძის ღრიალი მოჰყვა..
-მიყვარდა.. მე მიყვარდა ელენე რობაქიძე.. დანახვს პირველი დღიდან მიყვარდა..-ატირებული მაინც ხმამაღლა ყვიროდა..
-ეგ მეორედ არ გაიმერო თორემ მოგატეხავ მაგ ყ*ლე თავს შე ბო*ო.. -ნეკნეში დაუშინა ფეხები , გამეტებით ურტყავდა წიხლებს და უამრავ სალანძღავ სიტყვებს ეუბნებოდა.. ლუკა ჩაერია საქმეში..
-დაანებე ბიჭო ხელში ჩაგაკვდება..-ზურგიდან დაიჭირა გაცოფებული დემნა მესხი. დაიხსნა მისი ხელებიდან თავი და კიდევ ზედ შესდგა უკვე გონება წასულ ნიკოს. გული რომ მოიფხანა ზედ დააფურთხა და ასე სასიკვდილოდ განწირული დაუტოვა ლუკა ონიკაშვილს.
-შენი ნებაა გადაარჩენ თუ არა ამ მატლს.. -კბილებში გამოსცრა მესხმა ცხვირიდან წამოსული სისხლი ხელის ზურგით მოიმშრალა..
***
თვალებ გაფართოებული ნანუკა ავალიანი მივარდა მეგობრის სახლს და მანამ არ შეწყვიტა ბრახუნი სანამ დასუსტებულმა რობაქიძემ არ გააღო კარები..
-ეს რა გააკე? გოგო სულ გამოშტერდი შენ? -სახლშ შევიდა და ბრაზის მოთოკვას არც აპირედა.
-რა გინდა ნანუკა?-მიკნავლებული ხმით თქვა..
-ბო*ობა თუ გინდოდა რაღა ნიკოს დაუწექი გოგო? -მხრებში ჩააფრინდა ელენეს და შეანჯღრია..
-შენი საქმე არა და წადი აქედან.! -ბოლო შემორჩენილი ძალები გააერთიანა და ხელებიდან თავი დაიხსნა.. კბილებით იჭერდა სულს რომ არ გასძვრენოდა. აი კიდევ ერთი სილა მოხვდა სახეში.
-მცხვენია ასეთი მეგობაი რომ მყავდა.
-დღეიდან აღარ გყავს.! -ხვდებოდა როგორ კარგავდა ნელ-ნელა გონებას.! ყველაფერი ერთმა დიდმა ბურუსმა ჩაანაცვლა და გულში იმედი ჩაუსახლდა..
„მგონი მოვკვდი.! „
„არა არა.. ისე აქ ვარ.. ჯანდაბაა“ თვალები ნელა გაახილა და წამლების სუნმა ცხვირის ნესტოები აუწვა.. სისუსტით გამოწვეულმა თავბრუს ხვევამ ძლივს მისცა საშუალება თვალებში ნორმალურად გამოეხედა.
„ისევ ამ წყეულ ცხოვრებაში ვარ“ უგულოდ გაიფიქრა და თავი გვერდით გადახარა..
-ქალბატონო ელენე..-ოთახში სასიამოვნო გარეგნობის შუა ხნის ქალი შემოვიდა.. თავი მისკენ მიაბრუნდა და სუსტად ახედა. -თქვენი სხეული ძალიან დაუძურეულია, რამდენი ხანია საჭმელი არ გიჭამიათ? -ხმა არ გასცა.. -გასაგებია როგორც სჩანს არ გინდა ჩემთან ლაპარაკი..
-სიკვდილს რატომ არ მაცდით?-ჩაილაპარაკა..
-სიკვდილი გამოსავალი არასდროს არაა ძვირფასო..-შეეცოდა ქალს, ახალგაზრდა ადამიანისგან ნათქვანი ეს სიტყვები გაუკვირდა..
-ჩემთვის შვებაა. -თავი ისევ ფანჯრისკენ გაადახარა.. იმ დღეს რადენიმე გადასხმა გაუკეთეს და სახლშიც გამოუშვეს. დერეფანში გამოსულს ნაცნობი სახე არ დახვედრია.. რათქმაუნდა, მან ხმ ყველა დაკარგა.!
საავადმყოფოდან გამოსულს ლაშა გოგიაშვილი დახვდა სახლის ეზოში..
-ლაშა?
-ელენე შენზე ვდარდობ!
-ნუ დარდობ.! -კიბეებს აუყვა..
-ელენე ადამიანს აღარ გავხარ.
-არც ვარ ლაშა.. მე უკვე დიდი ხანია ადამიანობა დავკარგე..
-შემოვალ რა.. -სიბრალულით გახედა ღია კარებში მდგარ სუსტ სილუეტს.
-შემოდი, მაგრამ სიმართლეს რომ გაიგებ შენც მალევე გაქრები ჩემი ცხოვრებიდან.. -ლასლასით შევიდა სამზარეულოში და წყალი დაისხა.. -ყავას დალევ?
-არა ელენე არ მინდა..
-ლაშა მე იცი მოღალატე ვარ.!-რაში სჭირდებოდა ამის თქმა? უნდოდა მის გარშემო ყველა ადამიანი მოეძულებინა და მარტო დარჩენილი სიკვდილს დალოდებოდა. -საკუთარ ქმარს მის მეგოართან ვუღალატე.! -გაეღიმა.. -ღალატო... -სივრცეს გახედა თითქოს ეს სიტყვა სულიერი არსება იყო და მას მიმართავდა.
-ელენე რას ამბობ?-მოსნასმენმა შოკში ჩააგდო..
-სიმართლეს. შეგიძლია გამლანძღო და და წახვიდე.. -ხელით მაგიდას დაეყრდნო, წელში მოიხარა, აქვითინდა და მალევე აიატაკზე აღმოჩნდა.. ლაშას ძლიერი ხელები იგრძნო მხრებში და თითქოს სტიმული მიეცა რომ უფრო ხმამაღლა და თავისუფლად ეტირა.. მის მკალვეში ჩაიკარგა და ხმით დაიწყო ქვითინი..
-უნდა მებრძოლა შენთვის.-ხმადაბლა თქვა და ატირებული ქალი ძლიერად ჩაიკრა გულში..-იქნებ ეს ჯვარი ამეცილეინა შენთვის.. იქნებ ამეცილებინა ეს ტკივილი შენთვის.. -თავზე ხელს უსვამდა და კოცნიდა..
-დავიღალე.. ლაშაა დავიღალე..-ამოისლუკუნა.. -დავიკარგე გესმის? სადღაც შუაში ვარ გაჭედილი, არც ვკვდები და არც ცოცხალი ვარ.. სული კბილებით მიჭირავს.. აღარ შემიძლია დავიღალე..-მის პერანგს ძლიერად უჭერდა ხელს და მთელი სახით გულზე იყო აკრული.
-ჩუუ.. ჩემო გოგო.. ჩუ.. დამშვიდდი..
-დავკარგე ყველა.. ყველა წავიდა ჩემგან.. მაგრამ მე ხომ ვიცი რომ არ მიღალატია მისთვის.. შეიძლეა სხეულმა უღალატა, მარგრამ..
-კაი გაჩუმდი ელე. დამშვიდდი გთხოვ.. -მის გვერდით ჩაჯდა იატაკზე და კარგად მოიხელთა გოგო.. საიმედო მკლავებში, თვალე დასიებულს და გადაღლილს ისე ჩაეძინა ვერ მიხვდა..
თვეები გავიდა ამ საშინლად რთული კვირის შემდეგგ, ლაშას დაჟინებით კვლავ დაუბრუნდა სამსახურს მაგრამ, მის თვალებში არასდროს დაბრუნებულა სიცოცხლის სურვილის პატარა ნაპერწკალიც კი.. უამრავჯერ გამოჩნდა ნიკო ქავთარაძე ელენეს ცხოვრებაში.. უამრავჯერ სცად ქალის დასაკუთრება მაგრამ ყოველთვის ძლიერად მდგარი ელენე როგორღაც ახერხებდა და თავიდან იშორებდა.. აეროპორტის შენობაში ხშირად ხედავდა დემნა მესხს ხან მომღიმარს, ხანაც ჩაფიქრებულს და სადაც არ უნდა ყოფილიყო იმალებოდა.. ეშინოდა.. მისი საშინლად ეშინოდა! სექტემერი იწურეოდა სოციალურ ქსელესი ნანუკა ავალიანის და ლუკა ონიკაშვილის ქორწილის სურათები რომ აიტვირთა.. გული როგორ ეტკინა თქვენ ვერ წარმოიდგენთ, ახლიდან გაეხსნა ის ჭრილობა გულზე რომელიც მეგორის წასლვამ დაუტოვა. მანც ვერ წამოიდგენდა თუ ასე ერთი ხელის მოსმით თუ წაშილიდა საერთო მოგონებეს.! ერთადერთი ვინც ჰყავდა ლაშა იყო.. მისი მეგობარი რომელიც სულს უბერავდა რომ სიცოცხლე გაეგრძელეინა დაღლილ ქალს.. ქეთოო? ქეთოს სამწუხაროდ ისევ იაპონიაში მოუხდა დაბრუნება რადგან სწავლა დაეწყო. მაგრამ მისგან ყოველთვის გრძნობდა მხარდაჭერას.. მიუხედავად ამისა ელენე რობაქიძე ცდილობდა მაინც შორს ყოფილიყო მესხის ოჯახისგან, რადგან ეშინოდა.. ძალიან ეშინოდა დემნა მესხის.!


***
გამარჯობათ ძვირფასო მკითხველო.. ძალიან რთული თავი იყო ჩემთვის.. შეიძლება არ დაიჯეროთ მაგრამ ამ თავის წერამ ძალიან იმოფქმედა ჩემზე და ვერ შევძელი დიდი გამომსვლოდა.. არ ვიცი ეს ტკივილი შევისისხლხორცე და მათთან ერთად გავდივარ ყოველ ნაბიჯს.. იმედია მოგეწონებათ და თქვენზეც იმხელა გავლენას მოახდენს.. ველი შეფასებას..скачать dle 11.3
სიახლეზე კომენტარის დამატების შემთხვევაში თქვენ მიიღებთ 6 ქულას.



№1  offline წევრი naniko mindia

Guls rom uxarixar chemi super gogo xar wavikitxo pirveli var

❤️❤️❤️❤️❤️❤️❤️❤️❤️❤️

Vaime mec amatire elenestan ertad dzalian emociebit savse tavi iyo

❤️❤️❤️❤️❤️Warmatebebi Veli shemdegs
--------------------
lomidze

 


№2  offline წევრი Rania

Ise ganvicdi arvicii. Ase mgonia nikos araferi daushavebia da atyuebss. Kapatiet. Magram demnasi armesmiss. Es xom ariyo galati. Esiyo shecdoma da unda epatiebinaa. Saidanaa bozi. Ra suleluri damokidebulebaa. Megobari ratom unda movizulo roca arvici zustad ramoxdaaa. Suli gamzvreba nerviulobitt. Male dade gtxovv. Zalian kargad cere. Yochagggg

 


№3  offline აქტიური მკითხველი grafo

ანუ, ის რომ შეშინებული იყო ეს გოგო...ან ამას წინათ ლაშას საუბარი დემნასთან და დემნას დაფეთება, არიქა უნდა დავიცვაო...ყველაფერი ასე უცებ როგორ მიავიწყდა. კარგი, რომ გაიგო აფეთქდა მესმის, მაგრამ თვეების მერეც ვერ გაანალიზა ვერაფერი?! "ზნაჩიტ" ეგოისტ დებილთან გვაქვს საქმე!

 


№4  offline წევრი kora

დემნა... საშინლად გამიცრუა ამ პერსონაჟმა იმედები...

მეგობრები... ნანუკა რა მეგობარია დაქალს მიზეზის გაურკვევლად მასეთი სიტყვით რომ მიმართავს!

მეცოდება ელენე:( მარტო დარჩა ამხელა ტკივილთან და დემნას მხრიდან არ მოველოდი...

ემოციებმა მძლიეს და ნუ მიწყენ:(
--------------------
kira.G

 


№5  offline ადმინი შამანი

მგონი მესხი გამოგვიცვალეს joy joy არ ველოდი შენგან ამას,დემნა.
აბაო ძლიერ მიყვარსო,ყველაფრისგან დავიცავო,არასდროს დავტოვებ მარტოს და ღალატსაც ვაპატიებო?!
იმედგაცრუება.
თვალები გაახილე ბიჭო.რამდენიმე ნაბიჯი უკან გადადგი და სრული სურათი აღიქვი.


მე მაპატიეთ,როლში შევიჭერი joy
--------------------
ნინე ავალიანი
"...და თუ ანათებ,მხოლოდ იმიტომ რომ თვითონ იწვი"
Ich liebe dich

 


№6  offline წევრი Phoenix..

შამანი
მგონი მესხი გამოგვიცვალეს joy joy არ ველოდი შენგან ამას,დემნა.
აბაო ძლიერ მიყვარსო,ყველაფრისგან დავიცავო,არასდროს დავტოვებ მარტოს და ღალატსაც ვაპატიებო?!
იმედგაცრუება.
თვალები გაახილე ბიჭო.რამდენიმე ნაბიჯი უკან გადადგი და სრული სურათი აღიქვი.


მე მაპატიეთ,როლში შევიჭერი joy

ხოო.. რთული სოტუაცია აქვს დემნას მომაბალ თავში გაივრცობა რა ხდება მის თავს ..

kora
დემნა... საშინლად გამიცრუა ამ პერსონაჟმა იმედები...

მეგობრები... ნანუკა რა მეგობარია დაქალს მიზეზის გაურკვევლად მასეთი სიტყვით რომ მიმართავს!

მეცოდება ელენე:( მარტო დარჩა ამხელა ტკივილთან და დემნას მხრიდან არ მოველოდი...

ემოციებმა მძლიეს და ნუ მიწყენ:(


ნანუკას და მისი მეგობრებია რეაქცია არის ისეთი როგორიც ექნებოდა ქაეთველ საზოგადოება! როდის იყო არკვევდნენ ა
სიმაეთლეს..ნანუკაა იმ ადამიანის სახე რომელსაც გულის სოღრმეში "მეგობრის" უბესურება და შეცდომა ახარებს!

 


№7 სტუმარი ნათია41

ალბათ ეყოფა ვინმეს იმის აზრი რომ ბოლომდე მოუსმინოს ამ უბედურს და გაანალიზონ ყველაფერი ვინ იყო დამნაშავე და იქნებადა რამე ჩაუყარა სასმელში არ ავის მოსვლია აზრად? ასეთი არაკაცი ყველაფერზე რომ არის წამსვლელუ ვერ უნდა მიხვდნენ? დემნაზე მეტად მეგობრის საქციელმა დამშოკა როცა ყველაზე მეტად სჭირდებოდა მაშინ მიატოვა

 


№8  offline წევრი Onlyyou

Vaimee ❤❤ saocai tavi iyo ar vici ra vtqva ❤❤ veli axaltavs ❤❤

 


№9  offline წევრი Phoenix..

ნათია41
ალბათ ეყოფა ვინმეს იმის აზრი რომ ბოლომდე მოუსმინოს ამ უბედურს და გაანალიზონ ყველაფერი ვინ იყო დამნაშავე და იქნებადა რამე ჩაუყარა სასმელში არ ავის მოსვლია აზრად? ასეთი არაკაცი ყველაფერზე რომ არის წამსვლელუ ვერ უნდა მიხვდნენ? დემნაზე მეტად მეგობრის საქციელმა დამშოკა როცა ყველაზე მეტად სჭირდებოდა მაშინ მიატოვა

ერთ თავში ვერ გავხსნიდი ყველა კარტს :დ ნელ-ნელა გაირკვევა ყველაფერი❤️

 


№10  offline წევრი Sifrifana

როგორი ემოციებით დატვირთული თავი იყო :( იმედი მაქვს მალე გაირკვევა ყველაფერი...მალე დადე რა

 


№11  offline წევრი მარი,,

ერთადერთი ისტორიაა რომელსაც ამჟამად საიტზე ვკითხულობ. მოუთმენლად ველი ახალ თავს.წარმატებები????

 


№12 სტუმარი სოთამარ

ზაზამ აპატია ქეთის და ეს დემნა რა გახდა კაცო :)))))))))

 


№13  offline წევრი Phoenix..

სოთამარ
ზაზამ აპატია ქეთის და ეს დემნა რა გახდა კაცო :)))))))))

ეს შედარება არ მომეწონაა :/

მარი,,
ერთადერთი ისტორიაა რომელსაც ამჟამად საიტზე ვკითხულობ. მოუთმენლად ველი ახალ თავს.წარმატებები????

მადლობა დიდი და ვეცდები იმედები არ გაგიცრუოთ❤️

 


№14 სტუმარი სტუმარი მაკო

სასწაული თავი იყო ისე ვინერვიულე და განვიცადე. არ დააგვიანო ძალიან რაა სულმოუთქმელად ველი გაგრძელებას

 


№15  offline წევრი Phoenix..

სტუმარი მაკო
სასწაული თავი იყო ისე ვინერვიულე და განვიცადე. არ დააგვიანო ძალიან რაა სულმოუთქმელად ველი გაგრძელებას

დღეს საღამოს დაიდება ახალი თავი.. :)) არ გაწვალებთ ❤️

 


№16  offline წევრი L.eli13

მარტო მე მესმის მგონი დემნასი.
ელენე შემეცოდა.იმედია ლაშას ზედმეტები არ მოუვა და სულ არ გააგიჟებს ამ გოგოს,ისედაც ცოტაღა აკლია.

 


№17  offline წევრი Phoenix..

L.eli13
მარტო მე მესმის მგონი დემნასი.
ელენე შემეცოდა.იმედია ლაშას ზედმეტები არ მოუვა და სულ არ გააგიჟებს ამ გოგოს,ისედაც ცოტაღა აკლია.

მეათე თავი სასიამოვნოდ გაგაოცებთ❤️❤️

 


№18  offline წევრი ნანა73

მგონი დავიტანჯე ამათი უბედურებით... იცი, რაღაც შეუთავსებადი ხდება, ასეთი სიყვარულის, შეურაცხყოფის და ტანჯვის ფონზე ქორწილისთვისაც ემზადება სამეგობრო. ავტორო კარგი გოგო ხარ, მაგრამ ისტორია რთულად იწერება... ❤️

 


№19  offline წევრი Phoenix..

ნანა73
მგონი დავიტანჯე ამათი უბედურებით... იცი, რაღაც შეუთავსებადი ხდება, ასეთი სიყვარულის, შეურაცხყოფის და ტანჯვის ფონზე ქორწილისთვისაც ემზადება სამეგობრო. ავტორო კარგი გოგო ხარ, მაგრამ ისტორია რთულად იწერება... ❤️

ნამდვილად რთულია დასაწერად :( არიანნ ასეთი "მეგობრებიც"

 


№20 სტუმარი სტუმარი ანა

როდის დადებ შემდეგს

 


№21  offline წევრი Phoenix..

სტუმარი ანა
როდის დადებ შემდეგს

საღამოს❤️

 


№22 სტუმარი სოთამარ

Phoenix..
სოთამარ
ზაზამ აპატია ქეთის და ეს დემნა რა გახდა კაცო :)))))))))

ეს შედარება არ მომეწონაა :/

მარი,,
ერთადერთი ისტორიაა რომელსაც ამჟამად საიტზე ვკითხულობ. მოუთმენლად ველი ახალ თავს.წარმატებები????

მადლობა დიდი და ვეცდები იმედები არ გაგიცრუოთ❤️

იუმორი ,:)))))

 


№23 სტუმარი სტუმარი likka

სულ სხვა მოლოდინი მქონდა ამ ისტორიისგან. ვიფიქრე ძლივს დალაგებული რაღაც იწერება თქო და ისევ ბანალურობა disappointed

 


№24  offline წევრი Phoenix..

სტუმარი likka
სულ სხვა მოლოდინი მქონდა ამ ისტორიისგან. ვიფიქრე ძლივს დალაგებული რაღაც იწერება თქო და ისევ ბანალურობა disappointed

ბანალრობა იქნებოდაა ხელებში რომ ჩავარდნოდა დემნა და ბლა ბლა ბლაა... ეგ არაფერი ყველას ვერ მოეწონებაა :)

 


№25 სტუმარი სტუმარი თიკო

grafo
ანუ, ის რომ შეშინებული იყო ეს გოგო...ან ამას წინათ ლაშას საუბარი დემნასთან და დემნას დაფეთება, არიქა უნდა დავიცვაო...ყველაფერი ასე უცებ როგორ მიავიწყდა. კარგი, რომ გაიგო აფეთქდა მესმის, მაგრამ თვეების მერეც ვერ გაანალიზა ვერაფერი?! "ზნაჩიტ" ეგოისტ დებილთან გვაქვს საქმე!

ზუსტად ეს არ მინდოდა ამ ისტორიაში მომხდარიყო, მაგრამ სამწუხაროდ რამოდენიმე თავში იმედები გამიცრუვდა. ტიპური ბანალურობა

 


№26  offline წევრი Phoenix..

სტუმარი თიკო
grafo
ანუ, ის რომ შეშინებული იყო ეს გოგო...ან ამას წინათ ლაშას საუბარი დემნასთან და დემნას დაფეთება, არიქა უნდა დავიცვაო...ყველაფერი ასე უცებ როგორ მიავიწყდა. კარგი, რომ გაიგო აფეთქდა მესმის, მაგრამ თვეების მერეც ვერ გაანალიზა ვერაფერი?! "ზნაჩიტ" ეგოისტ დებილთან გვაქვს საქმე!

ზუსტად ეს არ მინდოდა ამ ისტორიაში მომხდარიყო, მაგრამ სამწუხაროდ რამოდენიმე თავში იმედები გამიცრუვდა. ტიპური ბანალურობა

ცუდიაა თუ ასე მოხდაა რას ვიზამთ... იმის გამო რომ რამდენიმე ადამიანს არ მოეწონა ვერ შწვცვლი მთლიანად ისტორიას..ახლა უკვე თქვენი ნებაა გააგრძელებთ თუ არა კითხვას❤️

 


№27 სტუმარი ტუტა

ქამრი მომწონს და ველი ქმართან რო დარჩეს მაგიტო დასარულამდე არ მინდა წავიკითხო ბოლოს ნახავ თუ ერთად დატოვე და არ გინდა აგხანჯლო :დ დატოვე ერთად და ყველა თავს თავიდან წავიკითხავ აბა ველი მალე ასასრულს

 


№28 სტუმარი სტუმარი სტუმარი

Phoenix..
სტუმარი თიკო
grafo
ანუ, ის რომ შეშინებული იყო ეს გოგო...ან ამას წინათ ლაშას საუბარი დემნასთან და დემნას დაფეთება, არიქა უნდა დავიცვაო...ყველაფერი ასე უცებ როგორ მიავიწყდა. კარგი, რომ გაიგო აფეთქდა მესმის, მაგრამ თვეების მერეც ვერ გაანალიზა ვერაფერი?! "ზნაჩიტ" ეგოისტ დებილთან გვაქვს საქმე!

ზუსტად ეს არ მინდოდა ამ ისტორიაში მომხდარიყო, მაგრამ სამწუხაროდ რამოდენიმე თავში იმედები გამიცრუვდა. ტიპური ბანალურობა

ცუდიაა თუ ასე მოხდაა რას ვიზამთ... იმის გამო რომ რამდენიმე ადამიანს არ მოეწონა ვერ შწვცვლი მთლიანად ისტორიას..ახლა უკვე თქვენი ნებაა გააგრძელებთ თუ არა კითხვას❤️

არ დაიჯერო რომ რამოდენიმე ადამიანს არ მოეწონა, სინამდვილეში ერთი და იგივე ადამიანი წერს სხვადასხვა სახელით კომენტარს, აქ ეგ გამოცდილი მეთოდია. ასე რომ დაიკიდე და გაუბერე შენებურად

 


№29  offline წევრი elene2619

ყველაზე კარგად ჩანს ამ ისტორიააი ქართული სახე მეგობარმაც კი არ იკითხა რქ მოხდა და დიახ ჩვენ ესეთი საზოგადოება ვართ სამწუხაროდ...
რაც შეეხება ისტორიას მეც ელენესთან ერთად ვტორი და იმ ყველა ტკივილს განვიცდი რასაც ის ????
აი შენ კი ემოციების გადმოცემაში სუპერ გოგო ხარ ❤️
გელოდები მოუთმენალდ ❤️❤️

 


№30  offline წევრი მარუსიკა

ძალიან მაგარი გოგო ხარ❤️კარგად გადმოსცემ ემოციებს. მალე დადე რა

 



სახელი: *
  • bowtiesmilelaughingblushsmileyrelaxedsmirk
    heart_eyeskissing_heartkissing_closed_eyesflushedrelievedsatisfiedgrin
    winkstuck_out_tongue_winking_eyestuck_out_tongue_closed_eyesgrinningkissingstuck_out_tonguesleeping
    worriedfrowninganguishedopen_mouthgrimacingconfusedhushed
    expressionlessunamusedsweat_smilesweatdisappointed_relievedwearypensive
    disappointedconfoundedfearfulcold_sweatperseverecrysob
    joyastonishedscreamtired_faceangryragetriumph
    sleepyyummasksunglassesdizzy_faceimpsmiling_imp
    neutral_faceno_mouthinnocent