შესვლა
რეგისტრაცია
რეკლამა

ნადირობა(დაბრუნება)№5 +18


4-04-2019, 00:25
ავტორი ფ ე ფ ო
ნანახია 4 343

ნადირობა(დაბრუნება)№5 +18

ქალი მთელი სხეულით თრთოდა და აჩქარებული სუნთქვის დარეგულირებას ცდილობდა. გასახეთქად გამზადებული გული კი ერთ ადგილზე ვერ ჩერდებოდა და ისე ფართხალებდა იფიქრებდით მთელი მსოფლიოსთვის სურს საკუთარი არსებობის შესახებ მოყოლაო.
- ულამაზესი ხარ. - მის თავთან იდაყვებზე დაყრდნობილი ნიკა შუბლით შუბლზე ეყრდნობოდა ღრმად სუნთქავდა. - საშინლად მომენატრე პატარავ.
სიტყვებს თითქოს გულიც ამოაყოლა და ისევ წაეტანა კოცნისგან შესიებულ ბაგეებზე.
- ჯანდაბა, მეც მომენატრე... - წამოიკივლა მოულოდნელობისგან, როდესაც ზურგზე გადაწოლილი დათუნაშვილის ზემოდან აღმოჩნდა თან ისე, რომ სანტიმეტრითაც არ მოშორებია მის სხეულს. მისი ხელებიდან თავი დაიხსნა და წელში გასწორებულმა ზემოდან დახედა ვნებისგან ამღვრეული თვალებით მომზირალ მამაკაცს, რომელიც ისევ ისე აკარგვინებდა აზროვნების უნარს როგორცა ყოველთვის.
- ღმერთო... - ამოიოხრა ნიკამ და საწოლიდან წამოიწია მაგრამ ქალმა ხელის კვრით დააბრუნა უკან და მოზომილად დაიწყო მოძრაობა. გაშლილი ხელის გულებით ძლიერ მკერდზე დაყრდნობილს თავი უკან ჰქონდა გადაწეული და მჭიდროდ დახუჭული თვალებით ფრთხილად მიიწევდა სიამოვნების ზენიტისკენ.
- შემომაკვდები - კბილებს შორის გამოსცრა მამაკაცმა და წამოიწია, გრძელ თმაში ძლიერად ჩააფრინდა თითებით და მოღერილ ყელზე კბილებით წაეტანა, მარცხენა ხელი კი მკვრივ საჯდომზე მტკივნეულად ჩაავლო და იმდენად ძლიერად უბიძგა წამით მუცლის არეში ტკივილი იგრძნო ქალმა და წამოიკივლა, მაგრამ მამაკაცის ტუჩებმა ყელშივე ჩაუხშო ამოხეთქილი კივილი. ქვედა ტუჩზე მტკივნეულად ჩავლებულ ქალის კბილებს მორიგი მტკივნეული ბიძგით უპასუხა.
- ლიზა, ნუ იკბინები! - გაეცინა და სახე უკან გასწია.
- მიყვარხარ...
- ვერ გავიგე, პატარავ... - ქვედა ტუჩი კბილებს შორის მოიქცია ნიკამ.
- ჯანდაბა, მიყვარხარ! - ყბებზე წვრილი თითები ჩაავლო ქალმა და ისევ ტუჩებისკენ გაიწია, უხეში ხელის კვრით რომ მოიშორა მამაკაცმა და საწოლზე ზურგით გადავარდნილი ერთი ხელის მოსმით ამოატრიალა მუცელზე. ზემოდან მოექცა და მუხლებზე დამდგარი ზურგით ძლიწრად მიიკრა სხეულზე. მკერდზე მოხვია ძლიერი მკლავი და კეფით მის მხარზე დაყრდნობილ ქალს ვნებიანად დაუკოცნა კისერი. წამით არ აჩერებდა მოქნილ თითებს და სავსე მკერდზე ისე ეფერებოდა საერთოდ ითიშებოდა ერგემლიძე. მის გამოცდილ ხელებს მინდობილი ურცხვად ოხრავდა და საკუთარ სხეულსაც მოქნილად აყოლებდა მამაკაცის სხეულს. ეს იყო ამდენი ხნის განმავლობაში ყველაზე სასურველი, ყველაზე მონატრებული და გონების დამბინდავი აქტი, რომელიც ლაპარაკის უნარს სრულიად ართმევდა. წვრილი თითებით საყვარელი კაცის თეძოებს დაყრდნობილი კრუტუნებდა და ამ დროს დათუნაშვილს შეეძლო დაეფიცა, რომ ეს მელოდია მისთვის ყველაზე სასიამოვნო და გამორჩეული მოსასმენი გახლდათ.
- მიყვარხარ... ჯანდაბა, სიგიჟემდე მიყვარხარ. - ქალის ყურთან ჩურჩულებდა. გრძნობდა რამდენად სიგიჟემდე ენატრებოდა და რამდენად ვერ ძღებოდა მისი ალერსით. გული უჩერდებოდა, ორგაზმისგან ერთიანად ათრთოლებული ქალს მთელი სიძლიერით მჭიდროდ რომ იხუტებდა. მის გრძელ თმებში სახით ჩარგული ქალის საოცარი სურნელით ცდილობდა სუნთქვის დარეგულირებას და სრულიად ენერგიისგან დაცლილს მაინც არ აძლევდა ძილის საშუალებას.
- მართლა შემოგაკვდები... - წელზე წვრილი მკლავები მოხვია ქალმა და შუბლით ნიკაპზე მიეყრდნო. - დავიძინოთ რაა...
დათუნაშვილს აღარ გაუპროტესტებია, მასზე სუროსავით შემოხვეულ ქალს თითქმის მთლიანი სახე ნაზად დაუკოცნა და ძვლების ატკიებამდე ჩაეხუტა. როდის მოვიდა ძილი და როდის გაახვია თავის საბურველში წყვილი არც ერთს გაუგია. რიტმულად აძგერებული ორი გულის ცემა თითქოს ერთმანეთს შერწყმოდა და ერთ მთლიანობად ქცეულიყო.
ამდენი ხნის შემდეგ პირველად ეძინა ასე მშვიდად. გადაწეული ფარდის გამო ფანჯრიდან შემოღწეულმა დილის შუქმა გააღვიძა და თვალმოუშორებლად უყურებდა ბავშვივით მშვიდად მძინარე ქალს, შეწითლებული ბაგეები გამომწვევად რომ გაებუშტა. თავს ძლივს იკავებდა კიდევ ერთხელ და ვინ იცის უკვე მერამდენედ, ვნებიანი კოცნით არ გაეღვიძებინა ქალი. ფრთხილად მოშორდა მის სხეულს და საწოლზე წამომჯდარი დააკვირდა. ლიზაც შეირხა, უკმაყოფილოდ შეჭმუხნა წარბები და მუცელზე გაწოლილმა მჭიდროდ მოხვია ბალიშს ორივე მკლავი, სახით ჩაეფლა და მისდაუნებურად გამომწვევად გაბზიკა მკვრივი საჯდომი.
- დიდხანს უნდა მიყუროო?! - ყრუდ ამოიდუდუნა ბალიშში სახე ჩარგულმა და სწრაფად გადატრიალდა ზურგზე. უკან აცურდა და საწოლის თავს ზურგით მიყრდნობილმა ძილნაკლული, ამღვრეული თვალები შეანათა. ცალი ხელით ზეწარს ჩააფრინდა და მკერდისკენ აქაჩა შიშველი სხეულის დასაფარად, თუმცა მამაკაცმა მოასწრო და ზეწარი თავისკენ გასწია.
- მშვენიერი ხედია - თვალი ჩაუკრა და სახიდან მზერა მაღალი მკერდისკენ გააცოცა.
- ვიცი... მეც შემიძლია იგივეს თქმა. ფორმაში ხარ!
- ადგომას თუ შეძლებ მერე ვიმსჯელოთ ჩემს ფორმაში ყოფნაზე. - გაეცინა ნიკას და იატაკზე მიგდებული შარვალი ამოიცვა. ორ ღილზე შეიკრა და საწოლიდან წამოდგა. როგორც ყოველთვის, საშინლად უხდებოდა ჯინსის შარვალი, ურცხვად მიშტერებოდა ერგემლიძე მის თეძოზე პროვოკაციულად ჩამოცურებულ შარვალს და ზანტად ათვალიერებდა.
- თავი მტკივა, რა დავლიეე, დარიშხანიი? - ამოიწუწუნა და მართლაც ძლივს აითრია სხეული საწოლიდან. - ჯანდაბა, ყველაფერი მტკივა... რა სიველურეა.
- ბოდიში... ზედმეტი მომივიდა. - ქალის შეკრულ წარბებზე გაეცინა ნიკას და სახე თანაგრძნობით შეჭმუხნა. - ყავას დაგალევინებ შემდეგ კი ვფიქრობ სალაპარაკო გვაქვს.
პასუხს არ დალოდებია ფეხშიშველმა დატოვა საძინებელი, ლიზა კი სააბაზანოსკენ გაემართა არეული ნაბიჯებით. თავი საშინლად სტკიოდა და ისეთი შეგრძნება ჰქონდა თითქოს სატვირთო მანქანის ბორბლებ ქვეშ მოყოლილიყო. წყალი მოუშვა და საკუთარ ანარეკლს დააკვირდა სარკეში. თვალები ჩასწითლებოდა, სახეზე ცარცის ფერი ედო და პირი საშინლად ჰქონდა გამომშრალი. ტუჩები დასიებოდა და ალაგ-ალაგ დაკბენილი საშინლად გამოიყურებოდა.
- ჯანდაბა... - ამოიოხრა და სახეზე ჩამოშლილი თმა უკან გადაიწია. ცხელ წყალს შეუშვირა სხეული და თვალებ დახუჭული ორივე ხელის გულით კედელს მიეყრდნო. წინა ღამის გახსენების არც სურვილი ჰქონდა და არც ენერგია მაგრამ მეხსიერებაში ჯიუტად ენაცვლებოდნენ კინოს კადრებივით ღამის სცენები და მისდაუნებურად დაეჭიმა მთელი სხეული. ცხელი წყალი გამოფხიზლების მაგივრად საოცრად ადუნებდა და თითქოს და გამღვალი ტვინი დეტალურად იხენებდა ყოველ წუთს, წამს, ყველა შეხებას, კოცნას, მამაკაცის თითებს, მთელს სხეულზე რომ დათარეშობდნენ და მხურვალე ტუჩებს. დაჭიმულ მუცელში ლავასავით ეღვრებოდა განცდილი ნეტარებისგან სითბო, რომელიც ჯერ პატარ-პატარა ნაწილაკებად ვრცელდებოდა, მთელს ორგანიზმს იბყრობდა, შემდეგ კი ამოუცნობი მიზიდულობის ძალით ერთმანეთისკენ მიიწევდნენ და ერთ ადგილში იყრიდნენ თავს.
- ღმერთო... - ჩავარდნილი ხმა, უცხოდ წასცდა ხორხიდან და აზრზე მოიყვანა. სწრაფად გადაკეტა ონკანი და საკიდიდან ფუმფულა პირსახოცის ხალათი ჩამოხსნა. სწრაფად შემოიცვა, დიდად არ მოუკლავს თავი თმის გამშრალებით, აიკეცა და კეფაზე დაიმაგრა კბილებიანი სავარცხლის საშუალებით.
სამზარეულოში ახალი მოდუღებული ყავის სასიამოვნო არომატი ტრიალებდა. მაგიდაზე მოზრდილი ფინჯნებიდან ცხელი ოხშივარი ადიოდა და მთელს სახლში ვრცელდებოდა. ნიკა სკამზე მოთავსებულიყო და წელს ზემოთ შიშველი სიგარეტს ეწეოდა. ოდნავ შესამჩნევად ნერვიულობდა, მაგრამ ცდილობდა თავი ბოლომდე აეყვანა ხელში, რაც ასე თუ ისე გამოსდიოდა. ქალის დანახვაზე სიგარეტი საფერფლეს დაასრისა და სკამოდან წამომდგარმა გამოღებული ფანჯარა მიხურა.
- ჩემი კაბა საშინელ მდგომარეობაშია. - სკამზე მოწყვეტით დაეშვა ერგემლიძე და ყავის ფინჯანს წვრილი თითები შემოაჭდო.
- დაიკიდე, მე გაგიყვან. - ფანჯარას მოშორდა და სკამს დაბრუნებულმა სანთებელა მოიქცია თითებს შორის. არ ჩქარობდა საუბრის დაწყებას, არც ლიზა იყო მაინცდამაინც საუბრის განწყობაზე. ბოლოს მაინც ვერ მოითმინა და მამაკაცს ამოხედა, რომელიც მთელი ამ დროის განმავლობაში მდუმარედ აკვირდებოდა და თითქოს მისი სახის თითოეულ დეტალს იმახსოვრებდა.
- შეეშვი, ძალიან გთხოვ.
- რას შევეშვა?
- თითქოს ელოდები როდის შემიბყრობს სინდისის ქენჯნა და თვითგვემას მოვყვები. - სახე დამანჭა ქალმა.
- და რა მიზეზით, ყოფილ ქმართან სექსი რომ გქონდა მთვრალს?
- არც იმდენად მთვრალს, ვერ გამერჩია ვინ იყო ჩემს ზემოდან მოქცეული და საკუთარი სურვილების წინააღმდეგ წასვლა არ შემძლებოდა.
- ანუ არ ნანობ?
- ღმერთო, ნიკა... - ხმა გაუტყდა ქალს - რა თქმა უნდა, არ ვნანობ... რაც შენ გიკავშირდება არ შეიძლება რამეს ვნანობდე.
- ისევ გიყვარვარ?
- ისევ? - ჩაეცინა ქალს. - ისევ მიყვარხარ და შესაძლოა იმაზე მეტადაც კი, როგორც წარსულში და იმაზდ ნაკლებად, როგორც მომავალში. მე შენ მიყვარხარ...
- მინდა, რომ დაბრუნდე - ხმა გაუტყდა მამაკაცს და ნერვიულობისგან შესამჩნევად ათრთოლებული თითები თმაზე ინსტიქტურად გადაისვა.
- რამე შეიცვალა?! - თვალები აემღვრა მამაკაცის სიტყვებზე ქალს და მკერდში გული ისე მოეწურა მთელი გულ მუცელი ჩაუწვა.
- ნიკა შეიცვალა. - მოულოდნელად წინ გადაიხარა მამაკაცი და სკამს ძლიერად ჩაავლო ხელი, თავისკენ მიაცურა და ფეხებს შორის მოქცეულ, თავჩახრილ ლიზას ნიკაპში ჩაავლო თითები, სახე ააწევინა და ცრემლიან თვალებში ჩაახედა. - შევიცვალე, პატარავ... მინდა, რომ დაბრუნდე. ჩემთან, ჩემს გამო და მხოლოდ ჩემთვის... ძალიან გთხოვ - შუბლით შუბლზე დაეყრდნო და ქალის სახე ხელისგულებში მოიმწყვდია. - ძალიან გთხოვ...
- არ შემიძლია. - ნიკაპი აუთრთოლდა ქალს
- მიყვარხარ... - ოდნავ მოშორდა და კისრისკენ დაიხარა, ცხვირის წვერით ფრთხილად შეეხო და ღრმად შეისუნთქა მისი სურნელი, მკლავები კი წელზე გადაიტანა და მისი სუსტი სხეული შეძლებისდაგვარად მისწია თავისკენ.
- არ გენდობი - თავის შეკავებას აღარც ცდილობდა ერგებლიძე, გაფითრებულ ყვრიმალებზე თავქუდმოგლეჯილი გარბოდნენ მარილიანი წყლის ბურთულები და მაღალი კისრისკენ მიიწევდნენ. - შენი არ მჯერა.
ისეთი შეგრძნება ჰქონდა დათუნაშვილს თითქოს ეს სიტყვები გულში პატარა, უხილავი ნემსებივით ჩაესო და ტკივილისგან მთელი სხეულით დაიჭიმა.
- ჯანდაბა, აღარ გენდობი! - მტკიცედ გაიმეორა ქალმა და უკან გაწევას შეეცადა, თუმცა მამაკაცის მკლავებმა არ გაუშვეს. - არ შემიძლია! შენთან დასაბრუნებელი ხიდი ჩატეხე, ნიკა და ახლა, როგორ მთხოვ დაბრუნებას?! რატომ გგონია, რომ ყველაფერი გადავხარშე? რატომ გგონია, რომ შევძელი და გაპატიე... ჯანდაბა, ჩემზე თავად თქვი უარი... თავად მკარი ხელი და მე რა დამრჩა საბოლოოდ?! - ხმას ნელ-ნელა უწევდა ერგემლიძე და ტირილის შეკავებასაც აღარ ცდილობდა. - რა დამრჩა საბოლოოდ, გარდა ტკივილისა, მონატრებისა და სიყვარულისა, რომელშიც ყოველთვის მეჯიბრებოდი, მაგრამ ვერასდროს დამიმტკიცე, რომ ჩემზე მეტად გიყვარდი... ვერ მაპატიე ერთი შეცდომა. - როგორც იქნა თავი დაიხსნა მამაკაცის მკლავებისგან და თვალიები გაუსწორა. დათუნაშვილს სახეზე მიტკლის ფერი დასდებოდა და თვალები შეკავებული ცრემლისგან გადასდღაბნოდა. ღრმად სუნთქავდა და გული ისეთი სიხშირით უცემდა ლიზას თამამად შეეძლო ეთქვა, რომ კი არ ესმოდა, არამედ მიუხედავად მათი სხეულებს შორის სივრცისა, მაინც საკუთარ სხეულზე გრძნობდა.
გული უარესად ამოუჯდა, კაცის ათრთოლებული თითები სახეზე რომ შეეხო და თვალებიდან ნაკადულებად ჩამოსული ცრემლები შეუმშრალა, რომელიც არ წყდებოდა და ჯიუტად ასწრებდნენ ერთმანეთს.
- ახლა არ მითხრა, პირველმა თავად თქვი ჩემზე უარიოო... არ მითხრა, რომ ეგ უარი ვერ მაპატიე... არ მითხრა, რომ ამაყი ხარ და არ შეგიძლია ადვილად აპატიო ადამიანს... არ მითხრა, რომ ნანობ... არ მითხრა, რომ რომ ამ ყველა ჩამოთვლილოს მიუხედავად შეიცვალე... არ მითხრა, ძალიან გთხოვ... ჯანდაბა, იქ ვიყავი - სახეზე აიფარა ხელები ქალმა. - იქ ვიყავი და შენს გამორეცხილ თვალებს ვხედავდი, მზად ვიყავი ბოდიში მომეხადა, რადგან როცა მკითხავენ რა ჯანდაბა მომცა შენთ ან ცხოვრებამ, არ შემიძლია ვთქვა, რომ ეს იმედგაცრუება და ტკივილია. როცა მკითხავენ, რა მასწავლე შენ, იდიოტო! - ხმას კიდევ აუწია ქალმა და მხარზე მიარტყა ხელი - შემიძლია ვთქვა, რომ ეს სიყვარულია... ჯანდაბა, ასე უღმერთოდ არ შეიძლება მიყვარდე...
- ჩემო პატარავ! - ჩავარდნილი ხმით ამოილაპარაკა ნიკამ და სკამიანად უკან გაცურდა. შემდეგ კი ისე უცებ დაეშვა ქალის წინ მუხლებზე და ისე უცებ მიიხუტა, აზრზე მოსვლა რომ ვერ მოასწორო.
- არ შეიძლება ასე მიყვარდე, დებილივით... ასე უთავმოყვარეოდ. - მკარდზე მიხუტებულს ძლიერად მოჰხვია მკლავები ქალმა და ტუჩებით თმაზე მიეკრო. - შენ იმდენი რამე მომეცი... მაგრამ ერთი გამოხედვით გადაუსვი ყველაფერს ხაზი... იდიოტო! ერთი წყეული ქალის სახელით გასწორე მიწასთან ყველაფერი და ჩემი სურვილი ისევ სურვილად დარჩა. არ შემიძლია ამის შემდეგ გადავლახო ის ბარიერი, რომელიც შენ ააშენე ჩემს წინააღმდეგ. არ შემიძლია გაპატიო, არ გენდობი. ვერ გენდობი და როცა მეუბნები, რომ გინდა დავბრუნდე სურვილი მაქვს მოვკვდე, რადგან შენს გარეშე საშინელებაა ცხოვრება.
- მინდა, რომ მაპატიო. ეგოისტურად მინდა, რომ მაპატიომ, პატარავ... საშინლად მინდა, რომ ჩემთან იყო და ისევ ჩემი გერქვას... საშინლად მინდა, ლიზიკო. შენთან მინდა ამის დედაც...
- ღმერთო... - ტირილი ქვითინში გადაეზარდა ქალს და გული იფრო ამოუჯდა როდესაც სახეზე მამაკაცის ტუჩების შეხება იგრძნო. ნელ-ნელა, მონაცვლეობით უკოცნიდა სახის თითოეულ ნაკვთს, ცრემლიან თვალებს და მისი დამსახურებით შესიებულ ბაგეებს.
- მიყვარხარ... - შეშლილივით ჩურჩულებდა კოცნებს შორის. - მიყვარხარ... ჯანდაბა, ეგოისტი ვარ, რადგან მიხარია, რომ შენც იმავეს გრძნობ რასაც მე... ვარ რადგან მსიამოვნებს ჩემს გამო ტირილი რომ შეგიძლია, პატარავ და ჭკუიდან გადავყავარ ამის გააზრებას. არ ვიცი ხვალ რა მოხდება, არ ვიცი ხვალ რა ჯანდაბა დამემართება... არ ვიცი ხვალინდელი დღე როგორ გამითენდება, მაგრამ მინდა, რომ შენ იყო ჩემთან. მინდა, რომ ეს ყველაფერი შენს გვერდით დამემართოს თ უ დამემართ ება და მინდა... საშინლად მინდა შენთან, ლიზიკო. მაპატიე იმ გამორეცხილი თვალებისთვის, მაპატიე იმ უპატიებელი შეცდომისთვის... მაპატიე იმ დედამოტყნული სახელისთვის, რომელიც მეც არ ვიცი რა ჯანდაბისთვის ვთქვი... მაპატიე, ძალინ გთხოვ...
- არ შემიძლია. - თვალები დახუჭა ქალმა და ოხვრით ამოიტირა. - მაპატიე, არ შემიძლია, ნიკა.
- ამის დედაც. - უკან გაცურდა დათუნაშვილი და ბარის დახლს მიეყრდნო ზურგით. გაჭირვებით გადაყლაპა ყელში გაჩხერილი ბურთი სუნთქვას რომ უძნელებდა და სიმწრით ჩაეცინა.
- მაპატიე...
- რა გაპატიო?! - ცრემლიანი თვალები ხელის ზურგებით გაიწმინდა და ქალს ამოხედა, ბეღურასავით რომ მობუზულიყო სკამზე და ნიკას დაეფიცებოდა მიუხედავად ცრემლიანი თვალებისა, მიუხედავად ტირილისგან აწითლებული ცხვირისა და გაფითრებული სახისა, მსოფლიოში არ არსბობდა ქალი რომელიც შეიძლებოდა ერგემლიძეზე ლამაზი ან სასურველი ყოფილიო.
- ღმერთო, რა ვარ... - სახეზე ხელები აიფარა და წამით სუნთქვაც კი შეწყვიტა.
- სახლში ტაქსით წავალ. - ქალის ხმამ დაბრუნა რეალობაში.
- გაგიყვან, მიდი ჩაიცვი. - არც ამოუხედია ქალისთვის ისევ ისეთ პოზაში იჯდა და იატაკს უაზროდ გამორეცხილი თვალებით ჩასჩერებოდა.

************
მთელი გზა ხმა არც ერთს ამოუღია.საჭეზე ძლიერად ჩაევლო მარცხენა ხელის თითები ნიკოლოზს და მარჯვენა ხელის იდაყვით,ოდნავ გვერდით გადახრილი მაღალ სათავსოზე დაყრდნობილიყო.წინ შეკრული წარბებით იყურებოდა და მგზავრის სავარძელზე მობუზული ქალისკენ ერთხელაც არ გაუხედია.ერგემლიძეს,შიშველი ფეხები სავარძელზე აეკეცა და შუშას შუბლით მიყრდნობილს თვალები მჭიდროდ დაეხუჭა.თავში სრული ბარდაგი ჰქონდა,ღამიდან მოყოლებული მოცემულ მომენტამდე დაგროვილ ემოციებს,ფიზიკურად ვეღარ ერეოდა და ისეთი შეგრძნება ჰქონდა,თითქოს ცოტაც და ტვინი აუცილებლად აუფეთქდენოდა.ერთმანეთში ახლართულ თხელ თითებს, ნერვიულად იმტვრევდა და ალბათ პირი რამის სათქმელად რომ გაეღო, სიტყვების მაგივრად გულამოსკვნილო აქვითინდებოდა.ყველა თითის შენახები,ყველა ნაკოცნი ადგილი უხურდა და ისე ეწვოდა სიამოვნებით გაიძრობდა კანს.იმის გააზრებაზე რომ ყველაფერი დამთავრდა.ახლა მივიდოდნენ მის სახლთან, მანქანიდან უკან მოუხედავად გადავიდოდა და დატოვებდ მამაკაცს,რომელსაც მისი ტვინი და გული ერთიანად ჰქონდა დასაკუთრებული.შემდეგ კი აღარასდროს დაუბრუნდებოდნენ ამ თემას...გულზე პატარა ნაკაწრები უჩნდებოდა,რომელიც სისხლისგან ნელ-ნელა სცლიდა.
მოწოლილი ცრემლები დიდი ძალისხმევით გააბრუნა უკან და მამაკაცს გახედა.რომელიც თითებს ნერვიულად ათამაშებდა საჭეზე და ისეთი სახე ჰქონდა ვერ გაიგებდით რას ფიქრობდა,ან საერთოდ თუ ფიქრობდა რამეს.თითქოს მისი მზერა იგრძნო , წამით გადმოხედა და ისევ გზას დაუბრუნდა.ცენტრალური გზიდან ოსტატურად გადაიყვანა მანქანა და პატარა ჩიხში შეუხვია,შემდეგ კი ნაცნობი კორპუსის სადარბაზოსთან შეაჩერა.
გაუსაძლისი დუმილი ისევ ქალის ხმამ დაარღვია.ღვედი გაჭირვებით შეიხსნა და ფეხები სავარძლიდან ჩამოსწია.ძირს დაყრილი ფეხსაცმელები ამოიცვა და კარის სახელურს გამოსაღებად წაეტანა.
-მადლობა...-ყრუდ ამოილაპარაკა და მაინც უმტყუნა მოღალატე ცრემლებმა.
ნიკას ხმა არ გაუცია,საპასუხოდ თავი დაუქნია ცოტა ხანს თვალ მოუშოტებლად უმზერდა ქალს, შემდეგ კი თითქოს ვეღარ მოითმინაო, მისკენ გადაიხარა და კარისკენ შებრუნებულს მუცელზე ძლიერად მოხვია მკლავი.თავისკენ მიიზიდა და სახე მის თმაში ჩარგო.
-მიყვარხარ...-გამშრალი ყელიდან ამოხეთქილმა ბგერებმა, ხორხი გაუკაწრა.-დრო მოვა და ერთად დავბრუნდებით სახლში...ჩვენს სახლში ლიზიკო.
თმაზე ტუჩების შეხება იგრძნო შემდეგ კი ერთიანად მოშორდა მამაკაცის ხელი და უფლება მისცა მანქანიდან გადასულიყო.სწრაფად გადავიდა,კარი ზურგს უკან მიხურა და სწრაფი ნაბიჯით,თითქმის სირბილით წავიდა სადარბაზოს კარისკენ.შიგნით შევარდნილი კი კიბისკენ გაიქცა,მუხლებზე დაეშვა და პირზე ორივე ხელი ძლიერად მიიჭირა. ამოხეთქილო ქვითინის დასახშობად.

********

-დღეს ვერ ხარ ხასიეთზე.-ხელები მკერდთან გადაიჯვარედინა ზაალმა და საკუთარ მუხლებზე იდაყვებით დაყრდნობილ დათუნაშვილს დააკვირდა.
-საშინლად ვარ.-სახე მოისრისა ნიკამ და ქვემოდან ამოხედა.
-გისმენ.-თბილად გაეღიმა ზაალს.
-ამის დედაც-ჩაეცინა ნიკას და ქვედა ტუჩი ნერვიულად მოიკვნიტა.-ყოფილ ცოლთან ვიწექი.
-და ახლა თავს დამნაშავედ გრძნობ?!-დაზუსტებას შეეცადა ზაალი.
-არანაირად.სიბრაზეს ვგრძნობ,მრისხანებას...ჰო, საშინელ მრისხანებას.
-ცოლის მიმართ?
-არა, საკუთარი ნაბი*ჭვარი თავის მიმართ.-ჩაეცინა-ისევ ვუყვარვარ.
-შენზე რას მეტყვი?-გაეღიმა კაცს.
-ჯანდაბა,როგორ შეიძლება არ მიყვარდეს?! სიგიჟემდე მიყვარს...იმდენად რომ ამ სიყ ვარულის გამო შემიძლია მოვკლა.
-აბა რაშია პრობლემა?!
-ჩემს ჩაჯ*მულ საქმეში, რომელიც თავადვე უნდა ავწმინდო.-ღრმად შეისუნთქა ჰაერი და თვალები მოისრისა-პატარა იყო რომ გავიცანი,სტუდენტი.მეამიტი,უცოდველი,სუფთა ადამიანი.მე კი ნაბიჭ*ვარი მექალთანე, რომელსაც ყველა ქალი მხოლოდ გასაჟიმად სჭირდებოდა და შემდეგ ისე სტოვებდა მათ სინდისის ქენჯნა არასდროს აწუხებდა.შევუყვარდი
-შენ?
-ღმერთო,ჩემი ცოლი და ჩემი შვილის დედაა როგორ შეიძლება არ მყვარებოდა?!
-მაგრამ შენი სიყვარული არ იყო საკმარისი.
-თავად გამეყარა...
-უსუსურ თავის მართლებას ჰგავს,გიფიქრია რატომ გაგეყარა?!იქნებ თავად მიეცი ამის საბაბი? აიძულე მას გადაედგა პირველი ნაბიჯი?რათა შენ საკუთარ სინდისთან სუფთა ყოფილიყავი?
-არ ვიცი..-მხრები აიჩეჩა ნიკამ-არ ვიცი,რატომ მხდა ეს...არ ვიცი.
-შემდეგ კი ვეღარ გაგიძლო და პირველმა დასვა წერტილი.
-მთელი ცხოვრება,ჩვენს შორის ვიღაც მესამე დგას.
-ქალი?
ნიკამ უსიტყვოდ დაუქნია თავი.
-სხვა მიყვარდა...ქალი,რომელსაც მთელი ცხოვრება ვშლიდი ჩემი მეხსიერებიდან მაგრამ ვერ ვახერხებდი.ლიზას გამოჩენის შემდეგ კი თითქოს გაუფერულდა,თავისი ფუნქცია დაკარგა ჩემს გულში და გონებაში.
-ახლა სად არის?!ისევ ფიქრობ მასზე?
-აზრზე არ ვარ...არასდროს მიფიქრია მომეძებნა.მასზე უარი ვთქვი და სრულიად გადავერთე ჩემს ცოლზე,ან მეგონა რომ გადავერთე.
-რამ გაიძულა ტყეში გახიზვნა?!-როგორც იქნა შეეხო იმ თემას რაც აინტერესებდა.
-ღმერთო,არ ვიცი-სიმწრით ჩაეცინა ნიკას.-ქალი, რომელსაც წესიერად არც ვიცნობდი.შემიყვარდა...ამის დედაც სიზმარში ნანახი ქალი შემიყვარდა,კომიდან გამოსულმა კი პირველად რა დავინახე იციი?!სიხარულის ცრემლებისგან აბრჭყვიალებული თვალები.ჩემი ცოლის თვალები,რომელიც მთელი ორი თვის განმავლობაში ჩემს საწოლს არ მოშორებია და მთელი ორი თვის განმავლობაში, მეხვეწებოდა გამეღვიძა.ოთონდ გამეღვიძა და საერთოდ გაქრებოდა ჩემი ცხოვრებიდან,ოღონდ თვალი გამეხილა და ეს თავად მეთქვა მისთვის.
-გამოღვიძების შემდეგ,რა გააკეთე პირველი?!-დაიძაბა ზაალი.
-კიდევ ერთხელ დავამტკიცე რამხელა ყლ*ე ვარ!-სახეზე აიფარა ხელები ნიკამ.-კიდევ ერთხელ ჩავისვარე,კიდევ ერთხელ დავაჯერე მისი არჩევანის უზუსტობაში და კიდევ ერთხელ მივახვედრე რომ არ ვარ მისი ღირსი.
-ახლა რას აპირებ?!
-ახლა გაცოფებული ვარ და მინდა იმ ახვა*რს ძვლები ჩავუმტვრიო, ჩემს ქალს რომ უციმციმებს თვალებს და ცდილობს მიისაკუთროს ის რაც ჩემია.
-ანუ,ისევ ეგოისტობ.- გაეცინა ზაალს.
- არა,ვთვლი რომ შევიცვალე.საკუთარ შეცდომებზე ვისწავლე და აღარ მაქვს შეცდომის დაშვების უფლება.
-შესანიშნავია,წარმატებები.სამსახურში რა ხდება?!
-ყველა თავისას ატრა*კებს.დღევანდელი მდგომარეობით მე კარგად გაწვრთნილი მაძებარი ვარ, რომელიც ბოროტმოქმედებზე ჰყავთ დაგეშილი.საქმეს გავხსნი,გამოსირებულ ჭყონიას თანამდებობას მისცემენ.ჩემს მეგობარს კიდევ ერთი გახსნილი საქმე ჩაეწერება.თავად მე კი კაცმა არ იცის რა ვიქნები.-გაეცინა.
-ანუ დროშა ხარ.
-რომელსაც ტარი გაუტყდა.
-ეს მრისხანება სრულიად გიმონებს.
-ეს მრისხანება მაძლებინებს..მაიძულებს,ავიტანო ის რისი ზიდვის ტრა*კიც აქვს ჩვეულებრივ მოკვდავს.
-შენც ჩვეულებრივი მოკვდავი ხარ.-გაეღიმა ზაალს.
-თუმცა შენგან განსხვევებით ბევრად საინტერესო ცხოვრებით.
-ცხოვრებას თავად ჩვენ ვხდით საინტერესოს.
-ესეიგი მე უსაზღვრო ფანტაზია მქონია.
-გიყვარს შენი პროფესიაა?!
-სექსუალურ ქალზე მეტად...
-ეს რამე ახალი ავადმყოფობაა?!
-არა, ეს უფრო ურთიერთ გაგების აბავია.მორჩილი ცოლივით დამყოლია და კონსერვატიულად ჩაცმული ქალივით საინტერესო-გაეცინა-ყოველთვის ცდილობ გამოიცნო კაბის ქვეშ როგორი საცვალი შეიძლება ეცვას.ჩვეულებრივი სპორტული? თუ მკვრივ უკანალში ამოჭერილი ტანგაა?! ღმერთო,მე ჩემს საქმეზე კი არ ვანძ*რევ.მე და გამოძიებას უბრალო მაგარი სექსი გვაქვს.
-საინტერესო შედარებაა.
-საშინლად საინტერესო,მაშინ როდესაც ხუთი თითივით იცი ქალის ფსიქოლოგია.
-ალბათ მხოლოდ ღმერთმა იცის რას უნდა ველოდოთ მომავალში შენგან.
-ღმერთმა,ალბათ ისიც იცის რამდენად განსხვავდება ძველი და ახალი ნიკა ერთმანეთისგან.ასე რომ შემიძლია იმედები გაგიცრუოთ.-გაიცინა ნიკამ და სავარძლიდან წამოდგა.
-მომავალ შეხვედრამდე ნიკოლოზ.
თავის დაქნევით დაემშვიდობა ნიკა ფსიქოლოგს და დერეფანში გამოსულმა ქურთუკის ჯიბიდან გაჭირვებით ამოაძვრინა უხმო რეჟიმზე დაყენებული მობილური, რომელიც შეუჩერებლად რეკავდა.
-ომიაა?!-შეუღრინა ლაღიძეს და სიგარეტის ღერი მოიქცია ტუჩებს შორის.
-ტელეფონის ნომრით სწოპას მეგობრის ზუსტი ვინაობა და საცხოვრებლის მისამართს მივაგენით.ათ წუთში გავდივარ.
-მოვდივარ.-ტელეფონი გათიშა და სწრაფი ნაბიჯით დაიძრა საპარკინგე ზოლში მდგარი საკუთარი მანქანისკენ.

скачать dle 11.3
სიახლეზე კომენტარის დამატების შემთხვევაში თქვენ მიიღებთ 6 ქულას.



№1 სტუმარი სტუმარი ნინო

მომწონს ძალიან ეს წყვილი ფეფო საოცრება ხარ შენი ისტორიებით

 


№2  offline წევრი Ma No

სუპერ, სუპერ, სუუუუპერ!❤❤❤❤ ეს უკვე ნადირობა იყოო და ნამდვილი ნიკოლოზი❤ ლიზა როგორი გაზრდილია)))❤

 


№3  offline წევრი დარინა

მომწონს ნიკოლოზის თვით შეფასება, მგონი ძლივს აღიარა საკუთარ თავთანაც, რომ ერთი ეგოისტი კაციაა, ამის შემდეგ ხელს გაანძრევს და ლიზასაც დაიბრუნებს, რა ვქნა პირველი ნაწილიდან მომწონდა ლიზიკო და ვერ ვეგუებოდი ნიკოლოზი იდიოტობებს რომ აკეთებდა და მერე ისე გადააბრალა ლიზას ყველაფერიიი ვითომც მან საერთოდ არ ყოფილიყო დამნაშავეე, ვნახოთ როგორ დაიბრუნებს ლიზიკოს ნდობასაც და იჯახსაც. იკოლოზიი, მეტი ლიზა და ნიკოლა მინდა მეე, გამოძიაბაც მაინტერესებს, მაგრამ ამათზე უფრო ვდარდობ და რა ვქნაა :D :D, შენზე რომ ვგიჟდები ისედაც იციი მაგრამ არ მეზარება სულ გაგიმეორებ ამას, მიყვარს ის მომენტი რომ გამოანათებ შენი სიახლით.

 


№4  offline წევრი kora

ღმერთო... მხოლოდ ამ ისტორიას შეუძლია ჩემი ემოციების ამდენად მართვა. გეფიცები თუ ვიცოდე ახლა რას ვწერ ან როგორ უნდა გადმოვცე თითოეული დეტალის შთაბეჭდილება.
რო დავიწყე კითხვს იმის მერე ყველა აბზაცზე გავიფიქრე აი ამას გამოვყოფ და ჩავაკოპირებ თქო და ბოლოში ჩასულს აღმოვაჩინე რომ ყველაზე საყვარელი ნაწილის ციტირება ჯამში მთლისნი ისტორიის კომენტარში გადმოტანა იქნებოდა. იმდენად მეჩემება და იმდენად მეძვირფასება ეს ისტორია, რომ უძლური ვარ, მამუნჯებს და მეტყველების უნარს მართმევს და ამ თავში იმდენი ნიკო-ლიზა იყო საერთოდ მიკვირს წერა რო შემიძლია.
ისეთი თავია როგორიც ნადირობას უხდება, ასე მგონია ახლახან დამთავრდა პირველი ნაწილი და გაგრძელებაა, არც კი ეტყობა დროში რო სხვაობაა.
ვიტირე, უფრო ვიბღავლე იმდენი ემოციაა, იმდენი მონატრებული მიყვარხარაა და იმდენი ნიკოსეული "პატარაა" ამ თავში. სხვაგან სადაც კი მხვდება ეს მიმართვა მაჟრიალებს სიბრაზისგან და მგონია მარტო ნიკას შეუძლია ასე უბრალო სიტყვით ასე ამავსოს ემოციით.
მუხლებზე დაჩოქილი ნიკოს წარმოდგენა რაღაც არამქვეყნიური იყო იმდენად სწორად და ემოციურად გადმოეცი რომ მართლა დავინახე))
უსაშველოდ ბევრი შემიძლია ვილაპარაკო ამ ისტორიაზე, საიტზე ნიკოსნაირი პერსონაჟი ჩემთვის მისი არსებობის დღიდან არ შექმნილა და მადლობაც ცოტაა შენთვის ასეთის შექმნისთვის.
ნადირობა ჩემი სამუდამო სიყვარულია❤️❤️❤️
--------------------
kira.G

 


№5 სტუმარი Tamo

Auu vgijdebi nikolozze da ra gavaketo. ????

 


№6 წევრი BvBArMy

ლიზა და ნიკოლოზი მინდა ერთად!
--------------------
I Hate Everything About You

 


№7  offline ახალბედა მწერალი ფ ე ფ ო

სტუმარი ნინო
მომწონს ძალიან ეს წყვილი ფეფო საოცრება ხარ შენი ისტორიებით

უღრმესი მადლობა :*

Ma No
სუპერ, სუპერ, სუუუუპერ!❤❤❤❤ ეს უკვე ნადირობა იყოო და ნამდვილი ნიკოლოზი❤ ლიზა როგორი გაზრდილია)))❤

შენ კი ჩემი სუპერ...სუპერ გოგო ხარ და ფეფოს უყვარხარ გულში :*

დარინა
მომწონს ნიკოლოზის თვით შეფასება, მგონი ძლივს აღიარა საკუთარ თავთანაც, რომ ერთი ეგოისტი კაციაა, ამის შემდეგ ხელს გაანძრევს და ლიზასაც დაიბრუნებს, რა ვქნა პირველი ნაწილიდან მომწონდა ლიზიკო და ვერ ვეგუებოდი ნიკოლოზი იდიოტობებს რომ აკეთებდა და მერე ისე გადააბრალა ლიზას ყველაფერიიი ვითომც მან საერთოდ არ ყოფილიყო დამნაშავეე, ვნახოთ როგორ დაიბრუნებს ლიზიკოს ნდობასაც და იჯახსაც. იკოლოზიი, მეტი ლიზა და ნიკოლა მინდა მეე, გამოძიაბაც მაინტერესებს, მაგრამ ამათზე უფრო ვდარდობ და რა ვქნაა :D :D, შენზე რომ ვგიჟდები ისედაც იციი მაგრამ არ მეზარება სულ გაგიმეორებ ამას, მიყვარს ის მომენტი რომ გამოანათებ შენი სიახლით.

ძალიან დიდი მადლობა :* ყველაფერი "აჟურში" ოქნება :დ :დ ვნახოთ აბა რა კაცია ჩვენი ნიკო.წინ მთელი სიტორიაა

kora
ღმერთო... მხოლოდ ამ ისტორიას შეუძლია ჩემი ემოციების ამდენად მართვა. გეფიცები თუ ვიცოდე ახლა რას ვწერ ან როგორ უნდა გადმოვცე თითოეული დეტალის შთაბეჭდილება.
რო დავიწყე კითხვს იმის მერე ყველა აბზაცზე გავიფიქრე აი ამას გამოვყოფ და ჩავაკოპირებ თქო და ბოლოში ჩასულს აღმოვაჩინე რომ ყველაზე საყვარელი ნაწილის ციტირება ჯამში მთლისნი ისტორიის კომენტარში გადმოტანა იქნებოდა. იმდენად მეჩემება და იმდენად მეძვირფასება ეს ისტორია, რომ უძლური ვარ, მამუნჯებს და მეტყველების უნარს მართმევს და ამ თავში იმდენი ნიკო-ლიზა იყო საერთოდ მიკვირს წერა რო შემიძლია.
ისეთი თავია როგორიც ნადირობას უხდება, ასე მგონია ახლახან დამთავრდა პირველი ნაწილი და გაგრძელებაა, არც კი ეტყობა დროში რო სხვაობაა.
ვიტირე, უფრო ვიბღავლე იმდენი ემოციაა, იმდენი მონატრებული მიყვარხარაა და იმდენი ნიკოსეული "პატარაა" ამ თავში. სხვაგან სადაც კი მხვდება ეს მიმართვა მაჟრიალებს სიბრაზისგან და მგონია მარტო ნიკას შეუძლია ასე უბრალო სიტყვით ასე ამავსოს ემოციით.
მუხლებზე დაჩოქილი ნიკოს წარმოდგენა რაღაც არამქვეყნიური იყო იმდენად სწორად და ემოციურად გადმოეცი რომ მართლა დავინახე))
უსაშველოდ ბევრი შემიძლია ვილაპარაკო ამ ისტორიაზე, საიტზე ნიკოსნაირი პერსონაჟი ჩემთვის მისი არსებობის დღიდან არ შექმნილა და მადლობაც ცოტაა შენთვის ასეთის შექმნისთვის.
ნადირობა ჩემი სამუდამო სიყვარულია❤️❤️❤️

შენ და შენი ზღვა ემოციებიი :* რომლის წაკითხვის შემდეგ აღარ ვიცი რა გიპასუხო.გარდა იმისა რომ მიხარია აი,ზუსტად ამ ემოციებს რომ ვბადებთ შენში და ძალიან მიხარია ამას ასე მაგრად თუ ვახერხებთ მე და ნიკო :* დედას ვაჟკაცია ეს :დ

BvBArMy
ლიზა და ნიკოლოზი მინდა ერთად!

ეხ ეგ ბევრს უნდა :დ ვნახით აბა რა იქნება.

 


№8  offline წევრი Rania

Fefo amirejiboo. nikoloziseulma shedarebebma. Samsaxurisa da qalis shesaxeb. Gamotqmulma mosazeebebma agmafrtovanaa. Marto eg rom dagecera eyofodaa. Zalian magari iyoo. Mixaria ro datunashvilma daicyo gadafaseba sakurtari shexedulebeboss. Moutmenlad velodebi momdevnosss.
--------------------
Q.qimucadze

 


№9  offline აქტიური მკითხველი meocnebe avadmyopi

ღმერთო . ..
ეს რა იყო...საუკეთესო თავი,რომელიც ყოველთვის დარჩება ამ ისტორიიდან ჩემს მეხსიერებაში და იმედია კიდევ ბევრი დაემატება...
ეს სხვა დათუნაშვილი იყო, ის რომელსაც ალბათ ვერ წარმოვიდგენდი...დათუნაშვილი თუ ამდენ "მაპატიეს" იტყოდა..
დათუნაშვილი თუ ქალის წინ მუხლებზე დადგებოდა ...და მერე თითქმის იტირებდა...
ჰოო რამდენი შეუძლია ამ დამპალ კაცს...ვერ ამოვხსენი ბოლომდე..
მაგრამ მაინც ვგიჟდები ვაფრენ ...არადა თავის დროზე რამდენი ვლანძღე და ახლა მაგის გამო თავს ვწყევლი....
ორი რამაა რისიც მეშინია: კომაში შეყვარებული ქალი....
და დათუნაშვილის დანებება..
რომელიც ბევრ ხვეწნა-მუდარას ვერ იტანს...
******
დავიწყე იმ პერსონაჟით ,რომელმაც უდიდესი წვლილი შეიტანა ამ თავში ჩემთვის საუკეთესო მომენტების შექმნაში.. ახლა კი..
ჰოო მთელი თავი დათუნაშვილი და ერგემლიძე ...
ეს ჩემთვის იმდენად ბევრია ,რომ გული უკვე გამოხტომას ლამობს...
დაახლოებით ვხვდები რაც მოხდა ადრე...თუმცა სრულიად ლოგიკურია ვცდებოდე და ამიტომ ჩემთვის შევინახავ...
ამდენი..."მიყვარხარ"
ამდენი..."მაპატიე" ❤
ამდენი..."დამიბრუნდი"
და ბოლოს ყველაზე მტკივნეული...
ამდენი... "არ შემიძლია"
ამ ყველა "ამდენს" თავისი მნიშვნელობა აქვს...
ამ თავით მივხვდი რომ ჩემს არჩევანში დარწმუნებული ვარ...
არ ვგიჟდები ტყუილად დათუნაშვილზე და არც ერგემლიძეზე...
რაც არ უნდა იყოს..
ჩემს ფანტაზიაში დათუნაშვილი და ერგემლიძე მაინც ერთად დაასრულებენ..
თუნდაც სხვა იდგეს დათუნაშვილთან , ჩემთან ნიკოს გვერდით ლიზა ერგემლიძე იდგება..
არ დამთავრდება ეს ისტორია ჩემთვის პირველ ნაწილში ისევ,როდესაც ასეთი გაგრძელება აქვს...იმედია ...
მთავარია მჯერა რომ იმ ორს ერთად მომავალი აქვს...
ის ორი ამ ისტორიის ორი მთავარი
გულია (ნუ ჩემთვის ასეა და ვერავინ შემიცვლის)...
მე ისინი ერთად შევიყვარე და ასე დარჩება ..
****
გახსოვს ესთ კომენტარში დაგიწერე სულელი ფანატივით ვიქცევი_თქო..
დააკვირდი ახლაც ასე ვარ...

****
ვწერ ერთ წინადადებას,გადავხარშავ ,მაგრამ ორ წამში ყველა ზემოთ თქმული მავიწყდება.. მხოლოდ ვიცი ვისზე დავწერე...
ვერ ვიმახსოვრებ რადგან იმდენად დიდი ემოცია გამოიწვია ამ თავმა ჩემში ვერ ვხვდებოდი საიდან დამეწყო.. ამიტომ დავაქუცმაცე და მონაცვლეობით გიზიარებ და ეს მონაცვლეობა მაბნევს ძალიან მაბნევს...
იმიტომ რომ ჯერ ჩემი კომენტარი კი არა ისტორიაც ვერ გავიაზრე...
იმდენად ზღვა ემოციების მომტანი იყო..
ღმერთმანი..მეტყვი როდემდე გააგრძელებ ჩემს გაოცებას?..
გაოცება რომელიც ყოველთვის დადებითი ემოციებით მავსებს იქიდან გამომდინარე თუ საიდან მივიღე მე იგი....ამ ისტორიისაგან შემიძლია მივიღო ყველაზე დიდი ემოცია...
შენი ისტორიიდან მოსული დაბნევა და გაოცებაა დღეს რომ მიხალისებს ხოლმე...
აი დილაც ასეთი უნდა წყნარი ,რომელსაც თან მოსდევს შენი ისტორია და კომენტარი რელსაც ნახევარი საათია შეუჩერებლად ვწერ მაგრამ რას ვწერ ეგ ნაკლებად ვიცი...
მადლობა შენ ასე სასიამოვნოდ დაწყებული დღისთვის და იმ ემოციებისთვის ,რომელიც დღეს ყველას და ყველაფერს გადაჭარბებს...
მადლობა იმ ღიმილისთვის ,რომელიც არც ისტორიის მანძილძე მომშორებია და არც კომენტარის წერისას... სახის კუნთების ტკივილსაც კი სასიამოვნოდ აღვიქვამ უკვე ....
****
ჩემი ეგოისტი დათუნაშვილი...
ჩემი ტანჯული ერგემლიძე...
ორი "შეყვარებული" ადამინი..
და დღის სასიამოვნო დასაწყისი...
და ხო ის კომის ქალი გამომრჩა...
ნეტავ ვინაა... ეგ რომ გამოჩნდეს გავგიჟდები...
და მგონი მარტო მე მეშინია მაგის...
*****
ვაფრენ შენზე...
გელი შემდეგი თავით... ❤

 


№10  offline წევრი მარუსიკა

უფ, კარგია????????❤️

 


№11 სტუმარი ფეფო

Rania
Fefo amirejiboo. nikoloziseulma shedarebebma. Samsaxurisa da qalis shesaxeb. Gamotqmulma mosazeebebma agmafrtovanaa. Marto eg rom dagecera eyofodaa. Zalian magari iyoo. Mixaria ro datunashvilma daicyo gadafaseba sakurtari shexedulebeboss. Moutmenlad velodebi momdevnosss.

ძალიან მიხარია თქვენი აღფრთოვანება.უღრმესი მადლობა რომ კითხულობთ.შევეცდები დღეს ავტვირთო მომდევნო თავი. :*

meocnebe avadmyopi
ღმერთო . ..
ეს რა იყო...საუკეთესო თავი,რომელიც ყოველთვის დარჩება ამ ისტორიიდან ჩემს მეხსიერებაში და იმედია კიდევ ბევრი დაემატება...
ეს სხვა დათუნაშვილი იყო, ის რომელსაც ალბათ ვერ წარმოვიდგენდი...დათუნაშვილი თუ ამდენ "მაპატიეს" იტყოდა..
დათუნაშვილი თუ ქალის წინ მუხლებზე დადგებოდა ...და მერე თითქმის იტირებდა...
ჰოო რამდენი შეუძლია ამ დამპალ კაცს...ვერ ამოვხსენი ბოლომდე..
მაგრამ მაინც ვგიჟდები ვაფრენ ...არადა თავის დროზე რამდენი ვლანძღე და ახლა მაგის გამო თავს ვწყევლი....
ორი რამაა რისიც მეშინია: კომაში შეყვარებული ქალი....
და დათუნაშვილის დანებება..
რომელიც ბევრ ხვეწნა-მუდარას ვერ იტანს...
******
დავიწყე იმ პერსონაჟით ,რომელმაც უდიდესი წვლილი შეიტანა ამ თავში ჩემთვის საუკეთესო მომენტების შექმნაში.. ახლა კი..
ჰოო მთელი თავი დათუნაშვილი და ერგემლიძე ...
ეს ჩემთვის იმდენად ბევრია ,რომ გული უკვე გამოხტომას ლამობს...
დაახლოებით ვხვდები რაც მოხდა ადრე...თუმცა სრულიად ლოგიკურია ვცდებოდე და ამიტომ ჩემთვის შევინახავ...
ამდენი..."მიყვარხარ"
ამდენი..."მაპატიე" ❤
ამდენი..."დამიბრუნდი"
და ბოლოს ყველაზე მტკივნეული...
ამდენი... "არ შემიძლია"
ამ ყველა "ამდენს" თავისი მნიშვნელობა აქვს...
ამ თავით მივხვდი რომ ჩემს არჩევანში დარწმუნებული ვარ...
არ ვგიჟდები ტყუილად დათუნაშვილზე და არც ერგემლიძეზე...
რაც არ უნდა იყოს..
ჩემს ფანტაზიაში დათუნაშვილი და ერგემლიძე მაინც ერთად დაასრულებენ..
თუნდაც სხვა იდგეს დათუნაშვილთან , ჩემთან ნიკოს გვერდით ლიზა ერგემლიძე იდგება..
არ დამთავრდება ეს ისტორია ჩემთვის პირველ ნაწილში ისევ,როდესაც ასეთი გაგრძელება აქვს...იმედია ...
მთავარია მჯერა რომ იმ ორს ერთად მომავალი აქვს...
ის ორი ამ ისტორიის ორი მთავარი
გულია (ნუ ჩემთვის ასეა და ვერავინ შემიცვლის)...
მე ისინი ერთად შევიყვარე და ასე დარჩება ..
****
გახსოვს ესთ კომენტარში დაგიწერე სულელი ფანატივით ვიქცევი_თქო..
დააკვირდი ახლაც ასე ვარ...

****
ვწერ ერთ წინადადებას,გადავხარშავ ,მაგრამ ორ წამში ყველა ზემოთ თქმული მავიწყდება.. მხოლოდ ვიცი ვისზე დავწერე...
ვერ ვიმახსოვრებ რადგან იმდენად დიდი ემოცია გამოიწვია ამ თავმა ჩემში ვერ ვხვდებოდი საიდან დამეწყო.. ამიტომ დავაქუცმაცე და მონაცვლეობით გიზიარებ და ეს მონაცვლეობა მაბნევს ძალიან მაბნევს...
იმიტომ რომ ჯერ ჩემი კომენტარი კი არა ისტორიაც ვერ გავიაზრე...
იმდენად ზღვა ემოციების მომტანი იყო..
ღმერთმანი..მეტყვი როდემდე გააგრძელებ ჩემს გაოცებას?..
გაოცება რომელიც ყოველთვის დადებითი ემოციებით მავსებს იქიდან გამომდინარე თუ საიდან მივიღე მე იგი....ამ ისტორიისაგან შემიძლია მივიღო ყველაზე დიდი ემოცია...
შენი ისტორიიდან მოსული დაბნევა და გაოცებაა დღეს რომ მიხალისებს ხოლმე...
აი დილაც ასეთი უნდა წყნარი ,რომელსაც თან მოსდევს შენი ისტორია და კომენტარი რელსაც ნახევარი საათია შეუჩერებლად ვწერ მაგრამ რას ვწერ ეგ ნაკლებად ვიცი...
მადლობა შენ ასე სასიამოვნოდ დაწყებული დღისთვის და იმ ემოციებისთვის ,რომელიც დღეს ყველას და ყველაფერს გადაჭარბებს...
მადლობა იმ ღიმილისთვის ,რომელიც არც ისტორიის მანძილძე მომშორებია და არც კომენტარის წერისას... სახის კუნთების ტკივილსაც კი სასიამოვნოდ აღვიქვამ უკვე ....
****
ჩემი ეგოისტი დათუნაშვილი...
ჩემი ტანჯული ერგემლიძე...
ორი "შეყვარებული" ადამინი..
და დღის სასიამოვნო დღის დასაწყისისთვის...
და ხო ის კომის ქალი გამომრჩა...
ნეტავ ვინაა... ეგ რომ გამოჩნდეს გავგიჟდები...
და მგონი მარტო მე მეშინია მაგის...
*****
ვაფრენ შენზე...
გელი შემდეგი თავით... ❤

ვაიიიი მეეეე...შენი კომენტარით ჩვეულებრივად მამუნჯებ და ცოტა ხანს ვფიქრობ რა შეიძლება გიპასუხო ამდენ ემოციაზე.რით გამოვხატო ჩემი აღფრთოვანება შენი სწორი და ამდენად ემოციურად დატვირთული შეფასების მიმართ.გაბადრული ვკითხულობხოლმე და სიხარულისგან გაბერილი თავში აზრებს ვალაგებ როგორ გამოვხატო ჩემი ბედნიერება...შენს ერთ,ვრცელ კომენტარს რომ მოაქვს და შემდეგ მთელი დღე მყოფნის.
ძალიან დიდი მადლობა ასეთი შეფასებისთვის,იმისთვის რომ კითხულობ და იმისთვის რომ ამდენი ხანია მომყვები.ჩემი დღის პოზიტიურად დწყების მთავარი( უმთავრესი) მიზეზი ხარ და ეს რა მაგარი შეგრძნებაა რომ იცოდეე?! სიტყვებით ვერასდროს აღვწერ ჩემს ემოციებს.
სასწაულად მიხარიხარ,სასწაულად მაბედნიერებ და უუუსაზღვრო მადლობა შენ რომ ჩემს ისტორიას კითხულობ :* :*( რამდენი რამის თქმა მინდა რომ იცოდე? მაგრამ ვერ ვახერხებ.დავმუნჯდიი)

მარუსიკა
უფ, კარგია????????❤️

მიხარია რომ მოგწონს...:*

 


№12  offline წევრი blondeangel631

პირველ რიგში ძალოან მომწონს , მაგრამ ჩემ ელიკოს ვრრ ვთმობ სიზმრიდან გოგოს არ გამოაჩენ? კარგია ნიკამ საკუთარი შეცდომები რომ აღიარა,მაგრამ სიზმრიდან ბევრი რამის გაგება და დანახვა შეგვიძლია ნიკა ელიკოს გამოჩენამ შეცვალა მის სიზმარში. ????
ველი შემდ3გს არ ვიცი რა მოხე3ბა შემდეგში მაგრამ მცირეოდენ იმედს მაინც ვიტოვებ წაკითხული მაქვს მეორე ნაწილი და ვნახე სიყვარულის გამო რა გააკეთა იმ გოგომ რაც დასაფასებელია ????

 


№13  offline წევრი tamuna.s

ღმერთო როგორი ემოციური თავი იყო, სამზარეულოს სცენაზე მეც ლიზასთან ერთად ვტიროდი გეფიცები. ძლივს მიხვდა ნიკა თავის წილ დანაშაულს მათ ურთიერთობაში. და ეხლა მაინც გააკეთებს ყველაფერს რომ ბედნიერი ოჯახი ქონდეს, იმ პატარა ანგელოზის გულისთვისაც, რომელსაც უნდა რომ მამიკო მათთაც ერთად ცხოვრობდეს. ძალიან ძნელია როდესაც შენსა და შენს საყვარელ კაცს შორის მუდმივად სხვა ქალის აჩრდილს გრძნობ, მგონი ნიკა საბოლოოდ გაერკვა საკუთარ გრძნბებში და ეხლანდელი მისი “მიყვარხარ“ რომელიც ეხლა უთხრა ლიზას ნამდვილად გულიდან მოდიოდა და არა ტვინიდან როგორც აქამდე. ადამიანის ფასს მაშინ იგებ როცა კარგავ და ნიკაც ეხლა მიხვდა რამხელა ადგილი უჭირავს ამ გოგოს მის გულში.

 


№14  offline წევრი Ma No

blondeangel631
პირველ რიგში ძალოან მომწონს , მაგრამ ჩემ ელიკოს ვრრ ვთმობ სიზმრიდან გოგოს არ გამოაჩენ? კარგია ნიკამ საკუთარი შეცდომები რომ აღიარა,მაგრამ სიზმრიდან ბევრი რამის გაგება და დანახვა შეგვიძლია ნიკა ელიკოს გამოჩენამ შეცვალა მის სიზმარში. ????
ველი შემდ3გს არ ვიცი რა მოხე3ბა შემდეგში მაგრამ მცირეოდენ იმედს მაინც ვიტოვებ წაკითხული მაქვს მეორე ნაწილი და ვნახე სიყვარულის გამო რა გააკეთა იმ გოგომ რაც დასაფასებელია ????

ელიკო ვინ არის?

 


№15  offline წევრი Elennee

მიყვარს გიჟი ნიკოლოზი.!!! და მისი გამოძიებები საშინლად მაინტერესებს..

მართალია წინა ნაწილიდან ლიზიკოს დიდად არ ვწყალობ, მაგრამ მაინც ძალიან მომეწონა ამ თავში მათი შეხვედრა და რადგან ჩემი ნიკა მაგას ირჩევს, მეც მივიღებ მაშინ მის სიყვარულს- ლიზიკოს ????????‍♀️❤️

 


№16  offline წევრი blondeangel631

Ma No
blondeangel631
პირველ რიგში ძალოან მომწონს , მაგრამ ჩემ ელიკოს ვრრ ვთმობ სიზმრიდან გოგოს არ გამოაჩენ? კარგია ნიკამ საკუთარი შეცდომები რომ აღიარა,მაგრამ სიზმრიდან ბევრი რამის გაგება და დანახვა შეგვიძლია ნიკა ელიკოს გამოჩენამ შეცვალა მის სიზმარში. ????
ველი შემდ3გს არ ვიცი რა მოხე3ბა შემდეგში მაგრამ მცირეოდენ იმედს მაინც ვიტოვებ წაკითხული მაქვს მეორე ნაწილი და ვნახე სიყვარულის გამო რა გააკეთა იმ გოგომ რაც დასაფასებელია ????

ელიკო ვინ არის?

ელენე, გოგო რომელიც ნიკოს უყვარდება მეორე ნაწილში wink

 


№17  offline წევრი ნინ ია

ძლივს ლიზი გამოჩნდა და მეც დავმშვიდდი heart_eyes მიყვარს ეს ორი

 


№18 სტუმარი სტუმარი მირა

ვაიი მგონი ერთადერთი ვარ ვისაც ის თავდაპირველი თავკერძა, ეგოისტი მყვირალა ნიკოლოზი უფრო მოსწონდაა smile heart_eyes ამ ვერსიის ნიკა და ნენეს ნიკაც არ არიან ცუდები , მაგრამ ჩემი აზრით დათუნაშვილის ორიგინალ ვარიანტთან ახლოსაც ვერ მივლენ smile აი არ ვიცი იმ თავისი სიდამპლეებით, უსაქციელობით , ზე ამაყი ხასიათით (მე ვიტყოდი, მოუდრეკელი უფრო) , ფეთქებადობით, დაუვიწყარი ავადმყოფური განუკურნებელი სიყვარულით. იმ განცდებით რომლებსაც სინამდვილეში უფრო ღრმად გრძნობდა ვიდრე ამას გარეგნულად აჩვენებდა და ა.შ... ამ ყველაფრით სულ სხვანაირი ხიბლი და მარილი ჰქონდა მის პერსონაჟს, ისეთი რითაც იყო სხვებისგან განსხვავებული და რაც ყველაზე ძალიან უხდებოდა მას. აი არ ვიცი , მოკლედ ის ნიკა უბრალოდ სულ სხვა განზომილება იყო რა smile აქ კი ეს ამდენი მაპატიე და დამიბრუნდი ხომ საერთოდ ისე მეუუცხოვა მისგან , რომ საერთოდ ვერ აღვიქვი დათუნაშვილად confused ნუ სხვანაირი ნაფიქრია, სხვა ისტორიაა პერსონაჟებს ხასიათი შეეცვალათ და ა.შ. გასაგებია ეს ყველაფერი, უბრალოდ ჩემი აზრი დავაფიქსირეე... წარმატებები ავტორს ❤❤

 


№19  offline ახალბედა მწერალი Gossipy girl

სასწაული ხარ!

 


№20  offline წევრი Someone wandering

Ma No
blondeangel631
პირველ რიგში ძალოან მომწონს , მაგრამ ჩემ ელიკოს ვრრ ვთმობ სიზმრიდან გოგოს არ გამოაჩენ? კარგია ნიკამ საკუთარი შეცდომები რომ აღიარა,მაგრამ სიზმრიდან ბევრი რამის გაგება და დანახვა შეგვიძლია ნიკა ელიკოს გამოჩენამ შეცვალა მის სიზმარში. ????
ველი შემდ3გს არ ვიცი რა მოხე3ბა შემდეგში მაგრამ მცირეოდენ იმედს მაინც ვიტოვებ წაკითხული მაქვს მეორე ნაწილი და ვნახე სიყვარულის გამო რა გააკეთა იმ გოგომ რაც დასაფასებელია ????

ელიკო ვინ არის?

რა ელიკო,ვინ ელიკო,რას ლაპარაკობთ ვაბშე laughing
ეს ისტორია როგორც ვიცით ახლა იწერება,სად არის საერთოდ მეორე ნაწილი laughing flushed

 


№21  offline წევრი სიბილა

ჩვეულებრივი გიჟი ხარ იცი?ძალიან ნატურალურია ყველაფერი,ამბავი , რომელიც გინდა გაიგო, ესაა,და, ჰო, ასეთი კარგი+18)ჯერ არ წამიკითხავს.

 



სახელი: *
  • bowtiesmilelaughingblushsmileyrelaxedsmirk
    heart_eyeskissing_heartkissing_closed_eyesflushedrelievedsatisfiedgrin
    winkstuck_out_tongue_winking_eyestuck_out_tongue_closed_eyesgrinningkissingstuck_out_tonguesleeping
    worriedfrowninganguishedopen_mouthgrimacingconfusedhushed
    expressionlessunamusedsweat_smilesweatdisappointed_relievedwearypensive
    disappointedconfoundedfearfulcold_sweatperseverecrysob
    joyastonishedscreamtired_faceangryragetriumph
    sleepyyummasksunglassesdizzy_faceimpsmiling_imp
    neutral_faceno_mouthinnocent