შესვლა
რეგისტრაცია
რეკლამა

ჩემი ძმის მეგობარი 6


10-04-2019, 20:11
ნანახია 358

ჩემი ძმის მეგობარი 6

-რატომ? რა ჯანდაბა გინდა? ხო გითხარი უკვე მე მიყვარს ლუკა, დიახ მე ის მიყვარს.
-ძალიან გთხოვ, ახლა წავალ და წამომყვები თუ არადა წაგათრევ
-მიდი აბა.
ადგა და მეც ხელში ამიყვანა, ისეთი თბილი იყო, ისე უხდებოდა ეს მკაცრი როლი რომ აი არ ვიცი რა
-აწი ამ ოთახში იქნები.
-კი მაგრამ ფანჯარა არ აქვს.
-არ გაქვს ფანჯრის მოთხოვნის უფლება
-გთხოვ რა.
-კარგი... კი არადა არა
-ხო მაგრამ.
-არანაირი მაგრამ დაწექი და დაისვენე, მე საჭმელს ამოვიტან.
გავიდა და კარებიც გასაღებით ჩაკეტა, ტირილი დავიწყე, არ გამიწყვიტავს სულ ვტიროდი და ვტიროდი, როცა ვიღაცა შემოვიდა, მისკენ არ გამიხედავს რადგან მეგოან ნიკოლოზი იქნებოდა
-ჰეიიო
-ვინ ხარ?
-იციი? ზედმეტად ლამაზი ხარ, უფროსი ერთი საათაი არ იქნება და რას იტყვი რომ გავერთოდ?
-კი ბატონო
ვუთხარი ისე რომ არც მიყოყმანია, არა რა ყველა ყოველთვის მეუბნებოდა რომ ძალიან ჭკვიანი ვარ, მოვიდა ჩემთან და კოცნა დამიწყო, მეც მეტი რა მინდოდა, უცებ დრო ვიხელთე და კარგადაც მოხვდა, მემგონი შველების გარეშე დავტოვე საცოდავი, უცებ ჩავირბინე კიბეები, მთავარი კარი კი ღია არ დამხვდა, რაღაც კოდს მთხოვდა, ფუ ამის, მერე ისევ ლიფტი გამოვიძახე და ავედი ოცდამეორე სართულზე, არც შემცდარვარ, ის ბიჭი იქ არ იყო, ალბათ ფეხით მომყვებოდა და ავცდით, მაშინვე კარები ჩავკეტე, მობილური მოვძებნე და მამაჩემს ვურეკავ, მაგრამ რაღაცას ფრანგულად მეუბნება და არ მესმის, შემდეგ კი ინგლისურზე გადადის და ამბობს, ეს ნომერი რეგისტრირებული არ არის.
მერე უცებ ნიკას მეორე ნომერი მახსენდება, გამახსენდა მეუბნებოდა "ეს პარიზული ნომერიაო" იმ ნომერზე დავრეკე, უჰჰჰ მადლობა ამ ჭკვიან თავს რომ ყველაფერს მალე იმახსოვრებს
-ალო ნიკოლოზ
-........
-ხო მე ვარ.
-..........
-მიშველე ნი
-.........
-ის ბიჭი გაუპატიურებას სცდილობს.
-..........
-გთხოვ იჩქარე რა
-.........
-მეც
-. ......
-აჰ არა არა არაფერი
-........
-კარგი
მალე გაისმა კარზე კაკუნი, შიშით მივედი და ეგრეწოდებულ "ჭუჭრუტანა"-ში გავიხდე, ნიკოლოზი იყო კარი გავუღე და ეგრევე ჩავეხუტე, არა რა, როგორ ვერ ვიტან ამ ჩემს ემოციებს რა.
-დამშვიდდი პრინცესა ყველაფერი მოგვარებულია.
-ის ბიჭი როგორაა?
- .....
-კარგი ხო არ მაინტრესებს.
-ნახე უკვე ღამეა
-მერე რა?
-ღამის ორი საათია ლიზიკო
-დავიძინო?
-ხო დავიძინოთ.
-წავალ პიჟამოებს ჩავიცმევ, აუუუუ მე არ მაქვს აქ ტანსაცმელი ახლა გამახსენდა.
-მე შენი ტანსაცმელებიდან აღებული მაქვს რამდენიმე ხელი და აქ წამოღებული.
-უზურდელი ბრძანდები ნიკოლოზ
-მიდი შედი.
-ახლავეეე
ოთახში შევედი კარადა გამოვაღე და არაფერი არ დამხვდა ნიკას ტანსაცმლის მეტი, მეორე ოთახშიც შევედი, არც იქ იყო, ბოლოს ისე მეძინებოდა, ნიკას ყველაზე მოხერხებული და კარგი ფერის მაიკა ავიღე და გადავიცვი, შორტის ცაცმასაც ვაპირებდი რომ მაიკა მუხლებამდე მომწვდა, ამიტომ შორტი გადავდე და დაწოლა დავაპირე, მაგრამ საშინლად მინდოდა მარწყვი, სამზარეულოში გავედი, არ იყო იქ მარწყვი, ტირილი ამიტყდა, მარწყვი მინდოდა და თან ძალიან.
მერე ნიკას ოთახში შევედი, და ნიკას გაღვიძება დავიწყე ტირილით,
-ნიკუ, ნიკ, ნი, ნიკოლოზ, ნიკ გთხოვ გაიღვიძე რა
-მმმმმ...
-ნიკა გთხოვ-ავსლუკუნდი, სწრაფად გაახილა თვალი
-რა გატირებს გოგო?
-აუუუ, ნიკა მარწყვი მინდა
-აუუუ კაი რა ხვალ გიყიდი
-pleaseee(გთხოვ)
-please now no(გთხოვ ახლა არა)
-აუუუ ნიკ გთხოვ
-კაი ჯანდაბას, წამო წამო
-რაა, მეც კიდე წამოვიდე?
-ხო წამო
-მიყვარხარ ნიკ
-ვიცი
-ისე არა როგორც შენ ფიქრობ
-როცა ვამბობ ვიცი ესეიგი ვიცი
-კარგი ხო
-ისე ვაბშედა ეგ ჩემი მაიკა გიხდება
-მადლობა, აუ ნიკ, შენ წადი რა, მე მეზარება
-კაი ხო.
ნიკა წავიდა, იმდენ ხანს ცელოდე ამ ლოდინში ჩამეძინა,რომ გავიღვიძე ნიკაზე ვიწექი, ავდექი და ოთახიდან გავედი, მარწყვი ვმახე, თვალები გამიბრწყინდა, ეგრევე გავრეცხე და დავშაქრე, მაცივარშიც შევინახე, მერე სამზარეულო მოვაწესრიგე და გასვლა დავაპირე მომღიმარი ნიკოლოზი რომ ვნახე, მხოლოდ ჯინსები ეცვა, ზევით საერთოდ არაფერი, ოსე მესიმპათიურა, თმები ჰქონდა საოცრად, ზევიდან მსხვილად იწყებოდა, შემდეგ ვიწროვდებოდა და შარვლის ქვევით ჩადიოდა, შემდეგ მისმა კუნთებმა მომხიბლა, ნერწყვი ძლივსძლივობით გადავყლაპე და სასტუმრო ოთახში გავედი.
-ნიკკკკ
-გისმენ?
-მამიკო ინერვიულებს, და თან სკოლა მაქვს, სამეცადინო
-არ ინერვიულო, მთელი თვე ჩემთან იქნები, სკოლამაც და მამაშენმაც იცის
-ნიკა სხეულზე რა გახატია ეეე, ახლა რატო შევნიშნე? მასთან მივედი და ტატუს ხელი ძალიან ნაზად ჩამოვუსვი, გააჟრჟოლა, ვიგრძენი,
-აუ ნი მეც მინდა
-არ შეიძლება,
-ნიკა პატარაობიდან ვოცნებობ ტატუ მქონდეს და არ ამიხდენ?
-ნუუუ, ეხაა, მე შენი სურვილების ამსრულებელი გახლავართ ქალბატონო ლიზი
-მაში დღეს გავიკეთოთ
-ძალიან გეტკინება, მაინც გინდა?
-კი ძალიან მინდა,
-სად?
-მკერდის ქვეშ პირდაპირ.
-რა უნდა დაიხატო?
-ლუკა უნდა დავიწერო
-არც გაბედო.
-კაი ვღადაობ, ირაკლის დაწერას ვაპირებ, გულსაც მივუხატავ და ვაფშე იცი რას გავაკეთებ?-ძალიან ბედნიერად ვლაპარაკობდი
-აბა რას?
-"დაიკოს უყვარდარ ირაა"-ს მივაწერ და აი აქ ხომ ხედავ-ხელის მაჯის ვენა ვაჩვენე
-კი ვხედავ
-აი აქ გულს დავიხატავ
-აი მანდ მეც დავიხატავ გულს
-რატო?
-იმიტომ
ირა ჯერ მარწყვი ვჭამოთ უკვე გაცივდებოდა
-ოხ მოდი მოდი
გემრიელად მივირთვით ჩაშაქრული მარწყვი, შემდეგ ისევ სამზარეულოს ლაგება და ბოლოს ნიკასთან მისვლა და კითხვის დასმა
-ნიკოლოზ სად არის ჩემი ტანსაცმელი?
-აი აგერ დევს გოგო ჩემოდნით რა გჭირს.
-მადლობა, წავალ ჩავიცმევ, სარაფანა ხომ არ ჩავიცვა? მთელი მამაკაცების ყურადღება ჩემსკენ იქნება-ჩემთვის ჩავილაპარალე ვითომ ჩუმათ, არადა მინდოდა ზუსტად მას გაეგო და ეყვირა, მომწონდა მისი ყვირილი
-სარაფანი არც წამომიღია
-დამპალო
-მეც მიყვარხარ
-კაი შორტებს ჩავიცმევ გამწირვალესნაირი ტომ არის.
-არც ეგ არ წამომიღია
-აბა რა წამოიღე
-ნახავ
-კარგი კარგი წავედი გამოვიცვლი და წავიდეთ
--------------------

მოგელით ერთგულო მკითხველებო.скачать dle 11.3
სიახლეზე კომენტარის დამატების შემთხვევაში თქვენ მიიღებთ 6 ქულას.



№1 სტუმარი სტუმარი ანანო

ჩემი აზეით ძმის მკვლელთან არ უნდა დატოვოო

 


სტუმარი ანანო
ჩემი აზეით ძმის მკვლელთან არ უნდა დატოვოო

ვნახავთ, ყველაფერი მალე, ძალიან მალე გაირკვევა

 


№3 სტუმარი სტუმარი სალო

შემდეგს როდის დადებ?

 


სტუმარი სალო
შემდეგს როდის დადებ?

შევეცდები მალე დავდო

 


ინფორმაცია
ჯგუფ სტუმარი-ის წევრებს არ აქვთ კომენტარის დატოვების უფლება.