შესვლა
რეგისტრაცია
რეკლამა

რატომ შენ?!(5)


18-04-2019, 18:26
ავტორი kesane123
ნანახია 1 496

რატომ შენ?!(5)

იტალია? იტალია საოცარია, ვენეციით დაწყებული მილანით დამთავრებული. ვენეციაში ჩაფრინდნენ და პირდაპირ სასტუმრო დანიელისკენ წავიდნენ. ვიაიპ ნომერი აიღეს და მთელი დღე ნებივრობაში გაატარეს დაღლილებმა. საღამოს სასეირნოდ წავიდნენ ვენეციის ქუჩებში დადიოდნენ ხელიხელ ჩაკიდებულები და მთელ რიგ სილამაზეს შესციცინებდნენ. არხებს შორის აღმართული შენობები, მუზეუმები და კიდევ ათასი რამ. ვენეციიდან რომში წავიდნენ. ნუ რომი მაინც გასაოცარია ყველაფრით. შუა ქუჩებში აღმართული ქანდაკებებით და მტრედებით სავსე მოედნებით. იტალიის ყველა ქალაქს მათთან მხოლოდ ერთი რამ აერთიანებდათ, ცეცხლოვანი ღამეები და სიყვარულით სავსე თვალები. უნდა ვაღიარო მილანი ყველაზე მეტად აინტერესებდა და ყველაზე მეტად იქ უნდოდა ლილეს. რატომ? რათქმაუნდა შოპინგისთვის! იმდენი ატარა დემე აქეთ-იქით თავდებედი იწყევლა ლილეს იქ წაყვანისთვის. ყველაფერი რომ ნახეს, გასინჯეს და ასე შემდეგ, სასტუმროს ოთახიდან 2 დღე აღარ გამოსულან. ბოლო დღეს, მის გულზე ედო თავი, დემე ეწეოდა ლილე კი მის სურნელ შერეულ სიგარეტის არომატს ისუნთქავდა.
-რატომ შენ?-კითხა ლილემ დემეს და ნიკაპით მკერდზე დაეყრდნო.-მაინც და მაინც შენ რატომ შემიყვარდი?
-იმიტომ რომ არაფერი გვაქვს საერთო. წარმოიდგინე რომ შენ პლიუსი ხარ მე კი მინუსი. ერთმანეთს ვიზიდავთ, ერთმანეთს ვიყვარებთ და ბოლოს ვერთიანდებით.
-შენ ყველაზე ბედნიერი და სწორი მინუსი ხარ ჩემს ცხოვრებაში.
-მე ჯერ შენი სუფთა მწვანე თვალები შემიყვარდა შემდეგ კი შენ.-ლოყები დაუკოცნა ცოლს და ცხვირზა თითი დაჰკრა.
-მე კიდევ მთლიანად შენ შემიყვარდი დემე.-მაგრად მოჰხვია ხელები და შიშველი სხულით აეკრო -შენ ჩემი სვანი ხარ! ჩემი პირადი საოცარი სვანი! რაც არუნდა მოხდეს ყოველთვის ჩემ გულში იქნები! ყოველთვის აქ მარცხნივ იქნები!
-ღმერთო, როგორ მიყვარხარ!-მთელი სახე დაუკოცნა და ერთად გადაეშვნენ ძილის მორვში. დილით ადგნენ, სასტუმრო დატოვეს და აეროპორტში წავიდნენ. საღამოს უკვე თბილისში იყვნენ, ყველა აეროპორტში დახვდათ და დიდი ოვაციებით შეხვდნენ. მონატრებული სახლობლო ნახეს და სახლში წავიდნენ. მკვდრებიით დაეძინათ ორივეს. დილით ლილე ადრე წამოხტა, შუბლზე აკოცა ქმარს და საჩუქრის საყიდლად გაიქცა. იცოდა როგორ უყვარდა დემეტრეს საათებთან შესაფერისი სამაჯურები. ამიტომ ზუსტად იცოდა რასაც უყიდიდა. ორი სამაჯური იყიდა, ორივეს ნახევარი მთის ბროლით იყო, ლილეს მეორე ნახევარი მწვანე ნატურალური ქვებით იყო ხოლო დემეტრესი შავით, ალბათ მიხვდით რატომაც. სამაჯურები ლამაზ შავ ყუთში შეაფუთინა და საათების მაღაზიისკენ წავიდა, ვერცხლისფერი, ბოსის საათი უყიდა და ისევ სახლშ დაბრუნდა კმაყოფილი. დემეტრე უკვე ამდგარი იყო, ფანჯარაში იყურებოდას როგორც ყოველთვის და ყავას სვამდა. საჩუქრის პარკი ჩანთაში დამალა და უკნიდან მოეხვია ქმარს.-სად იყავი?-კითხა და შუბლზე აკოცა.
-ორსულობის ტესტი ვიყიდე.-სერიოზულად უთხრა და თვალებში ჩააშტერდა.
-რა? რანაირად? ჯერ თვეც არარის რაც მე და შენ. აუ კაი მეღადავები?-გაოცებული ეკითხებოდა.
-კი.-უთხრა და აკისკისდა.
-ცუდი გოგო ხარ შენ! ცუდი!-გაიბუტა დემე და წელზე მოხვია ხელები ცოლს, ტუჩები დაუკოცნა და მერე მოშორდა.-მე ბევრი შვილი მინდა!-კატეგორიული ტონით უთხრა.
-10 შვილს ფიზიკურად ვერ გაგიჩენ კლიმაქსის გამო.-ჩაიფხუკუნა ლილემ.-მაინც რამდენი?
-რამდენსაც გავაკეთებ იმდენი!-სიცილით უთხრა.
-ეე ძმაო შენ ასე თუ გააგრძელებ 100 ბავშვზე ახვალ.-უთხრა და გაიცინა.
-მე გამკეთებელი შენ გამჩენი.-ამის თქმა იყო და ორივე ძირს იწვა სიცილისგან.-მამაშენმა დარეკა, საღამოს ყველა ჩემტან მოდითო, მემგონი მალე პატარა და ან ძმა გეყოლება.-ისევ გაიცინა.
-49 წლის მამაჩემი თუ ეგეთ ჯანეა, საღოლ რაა.
-მამაშენს ბევრად მეტი შეუძლია ლილეჩკააა.-ყელში აკოცა და საათს შეხედა.-ისე ბავშვზე მუშაობისთვის დრო გვაქვს და არ ვშვრათ?
-გეუბნები ახვალ 100 ბავშვამდეთქო.-ისევ გაიცინა და ქმრის ტუჩებს მიეკრო. საღამოს დავითთან მივიდნენ, ყველა იქ იყო, უკლებლივ.
-მოკლედ აქ იმისთვის შეგკრიბეთ რომ ახალი ამბავი გითხრათ. ვიცით დემეტრეს ვინც ესროლა. ლაშა იყო, მისი ბიჭები იყვნენ. მაგრამ ვერაფრით დავუმტკიცებთ, ყველგან სუფთად გამოდიან. ჩვენი ბიჭი შევუგზავნეთ, შემდეგი ლილე ყავთ მიზანში და ლანაც უხსენებიათ.-თქვა თუარა დემეტრეს თვინში სისხლი ჩაექცა, თვალები ჩაუწითლდა და მუშტები შეკრა.-ფრთხილად უნდა იყოთ, ამის თქმა მინდოდა, არავინ ვიცით ვის როდის ამოგვიღებს მიზანში. და კიდევ ერთი, აკაკი დაბრუნდა.
-ამის დედაშევე*ი.-თქვა დემეტრემ და თავი ხელებში ჩარგო.
-რა უნდა ვქნათ?-იკითხა ანდრიამ და დემეტრეს გადახედა.
-ჯერჯერობით მხოლოდ სიფრთხილე გმართებთ, დანარჩენს ჩვენი ბიჭები მიხედავენ.
-კარგი, ჩვენ წავალთ.-დემეტრე წამოდგა, ლილეს ხელი დაავლო დასახლში წაიყვანა. შევიდნენ თუარა ლილე მასთან მივიდა და ჩაეხუტა. საყვარელ სხეულს ხელი მოხვია და მაგრად ჩაიკრა გულში.-ჩემს გამო რამე რომ მოგივიდეთ მოვკვდები იცი?-ჩუმად უთხრა და ყელში აკოცა.
-ნუ პანიკიორობ წინასწარ გთხოვ. ყველაფერი კარგად იქნება.-ებუტბუტებოდა და მის თმებში ხლართავდა თითებს. იმდენად იყო დაშინებული დემეტრე, იმდენად ეშინოდა ლილეს დაკარგვის რომ გვერდიდან არ შორდებოდა. არსად უშვებდა მარტოს და ოდნავი ფეხის გადადგმაზეც კი ჯუჯღუნს იწყებდა. ორი კვირა ისე გავიდა გვერდიდან არ მოშორებია. სადაც იყო დემეტრე იქ იყო ლილეც. ბოლო პერიოდში სულ ჭამდა ლილე, მკერდიც გაუდიდდა და 2 კილო მოიმატა. ეგონა ნერვიულობის ბრალიაო, ნერვიულობაზე უაზროდ ჭამდა მაგრამ როცა ორსულობის ტესტი გაიკეთა, სინპტომების დამთხვევის გამო და პასუხი დადებითი აღმოჩნდა სიხარულისგან დაფრინავდა. დემეტრეს უთხრა დეაკო და მართა უნდა ვნახოო და სახლიდან გამოვიდა. საავადმყოფოსთან გოგოები ნახა და ანალიზების გასაკეთებლად შევიდა. ბოლოს ექოსკოპიის კაბინეტში იჯდა, 1 თვის ნაყოფს უყურებდა და თვალებიდან სიხარულის ცრემლები სდიოდა. საავადმყოფოდან სიხარულით სავსეები გამოვიდნენ და იოანეს ელოდებოდნენ, როცა საშინელი ტკივილი იგრძნო მუცელში ლილემ. ზუსტად იმ წამს გაჩერდა იოანეს მანქანა საავადმყოფოსთან, განწირულმა ყვირილმა მოიცვა არემარე, იოანეს გამაყრუებელმა ღრიალმა. გარშემო იყურებოდა ეძებდა ადგილს სადაც იარაღიან ტიპს დაინახავდა მაგრამ არა...ვერ იპოვა. ექიმები გამოვარდნენ მიმღებიდან საკაცით და ლილეს უღონო სხეული პირდაპირ საოპერაციოში გააქანეს. გარეთ კი შოკში მყოფი მომტირალი მართა ა დეაკო გაგიჟებულ იოანეს უყურებდნენ.
-იოანე.-ამოიხავლა მართამ და შეყვარებულს შეხედა.
-კარგად იქნება, ნუ ტირი გთხოვ!
-ორსულად არის.-მხოლოდ ამის თქმა მოახერხა და ბოლო ხმაზე ატირდა, იოანე კი იდგა და ვერაფერს აკეთებდა, მხოლოდ ის იცოდა რომ დემეტრე არავის აცოცხლებდა თუ ბავშვს დაკარგავდა ლილე. დეაკო გაშეშებული იჯდა და ელოდა როდის გამოვიდოდა ექიმი და იტყოდა რომ ბავსვიც და ლილეც კარგად იყვნენ. დემეტრემ ტელეფონი ამოიღო და დემეტრესთან დარეკა.

-გისმენ.-დემეტრეს ხმა მოესმა და თვალებში ცრემლები მოაწვა.
-დემე, რესპუბლიკურში მოდი.-უთხრა გატეხილი ხმით.
-მანდ რაგინდათ? რა მოხდა? ყველა კარგად ხართ?
-დემეტრე, ლილეს ესროლეს.-თქვა და თვალები მაგრად დახუჭა.
-ამის დედაშევე*ცი.-ხმამაღლა იღრიალა დემეტრემ, მანქანის გასაღები აიღო და სახლიდან ისეთი სისწრაფით გაიყვანა მანქანა ზუსტად 7 წუთში საავადმყოფოსთან იყო და გიჟივით მირბოდა დერებანში. იქ მსხდარი, იოანე, მართა და დეაკო რომ დაინახა სისხლი გაეყინა.-რა მოხდა იოანე ხმა ამოიღე!-უთხა გატეხილი ხმით და მხრებში ჩაავლო ხელი.
-გამოკვლევებზე იყო მოსული, საავადმყოფოდან რომ გამოვიდა მაშინ ესროლეს.-უთხრა ძლივს და თვალებშიც ვერ შეხედა.
-რა გამოკვლევები, დეაკო, მართა რა ჯანდაბა უნდოდა აქ?
-დემე დაჯექი გთხოვ.-ამოიკნავლა მართამ.
-მართა მიპასხე!-ცუდს უგრძნობდა გული დემეტრეს, ძალიან ცუდს, საშინელს მაგრამ მაინც ჯიუტად არ იღებდა ხმას.
-ორსულად არის.-ამოთქვა დეაკომ და ცრემლიანი თვალები თვალები მიანათა შოკურ მდგომარეობაში მყოფ დემეტრეს.
-მოვკლავ იოანე არავის ვაცოცხლებ, არც ერთი წამით არ ვაცოცხლებ მათ რომ რამე მოუვიდეთ.-ნერვიულად ისვამდა თავზე ხელს და მუქარის სიტყვებს ისროდა. ცოტახანში დერეფანში ერთი ამბავი ატყდა, ყველა მათი ახლობელი იქ იყო.-ღმერთო გადამირჩინე.-ჩაიჩურჩულა მაგრამ მის გვერდით მჯდომმა დავითმა გაიგო და მხარზე ხელი დაარტყა. აი დერეფანში ეკუნა და ლანა რომ გამოჩნდნენ დემეტრე პატარა ბავშვს დაემსგავსა, დედამისს ჩაეხუტა და ერთი ობოლი ცრემლიც დაეცა ეკუნას მხარზე. დანა კალთაში ჩაიჯინა და გულზე მიიხუტა. ასე ისხდნენ სანამ ექიმი არ გამოვიდა, ლანა ხელში აიტაცა და ექიმს მომლოდინე მზერა სტყორცნა.
-კარგად არიან ორივე, ბავშვს საფრთხე არ ემუქრება, ქალბატონის მდგომარეობაც სტაბილურია. ტყვიას სასიცოცხლოდ მნიშვნელოვანი ორგანოები არ დაუზიანებია ამიტომ მარტივად შევძელით სისხლდენის შეჩერება. მალე პალატაში გადავიყვანთ და გამოფხიზლდება.-ყველამ შვებით ამოისუნთქა, თვალები ცრემლით აევსო დემეტრეს და გაეღიმა იმის წარმოდგენაზე რომ მალე მამა იქნებოდა. საყვარელი ქალისგან ბავშვი ეყოლებოდა და ეს ყველაზე მეტს ნიშნავდა მისთვის. ყველა ეხვეოდა ერთმანეთს, დავითი ჩაეხუტა დემეტრეს და მხარზე ხელი მეგობრულად დაჰკრა.-გილოცავ!-უთხრა და ამ ერთ სიტყვაში და მზერაში ჩაატია მთელი ემოცია. ისევ იგივე ექთანი და მიშოს იგივე მზერა. პალატაში გადაიყვანეს ლილე და მალე აზრზეც მოვიდა. ნარკოზიდან რომ გამოვიდა და დემეტრე დაინახა მის ხელზე დავდადებული, გაეღიმა.
-დემე...-ხმაწართმეულმა ამოიხავლა.
-ჩემო სიცოცხლე, როგორ ხარ? რამე გტკივა? ექიმს დავუძახო?
-ბავშვი როგორ არის?-კითხა და თვალები ცრემლით აევსო.
-კარგად ხართ ორივე.-ყურებამდე გაკრეჭილმა უთხრა და მთელი სახე დაუკოცნა.-მადლობ რომ ასეთი ბედნიერი გამხადე.-უთხრა და ბედნიერების ცრემლი გადმოუგორდათვალიდან.
-დემე მიყვარხარ.-უთხრა და ხელით ლოყაზე მოეფერა.
-მეც მიყვარხარ ჩემო ანგელოზო.-ერთი კვირა საავადმყოფოში გაატრეს, ბევრი იფიქრა ლილემ რა გაეკეთებინა რომ მისი შვილი, ლანა და დემე უსაფრთხოდ ყოფილიყვნენ. სრულიად რომ გამოჯანრთელდა ლოგიკურ დასკვნამდე მივიდა და ყველა ერთად შეკრიბა. ყველა მისაღებში იყო, ყველაფრის მიუხედავად ბედნიერი სახეები ჰქონდათ და თვალებში შესციცინებდნენ ლილეს, პირველ ორსულს სამეგობროში, მარიამის შემდეგ.
-აბა ლილ რატო შეგვკრიბე მაა?-კითხა დავითმ და შვილი გულზე მიიხუტა.
-ბეევრი ვიფიქრე და ყველაზე ლოგიკურ დასკვნამდე მივედი.-თავი ჩახარა და წვენის ჭიქა აათამაშა ხელში.-რაც უფრო ნაკლები სუსტი წერტილი ექნება დემეტრეს მით უფრო თავისუფლად შეძლებთ ყველაფრის სისრულეში მოყვანას და ყველაფრის დალაგებას. მე, ლანა და ეკუნა უნდა წავიდეთ მაგრამ საზღვრებს გარეთ არა. აქ საქართველოში, ოღონდ აზრადაც რომ არ მოუვიდეთ ისეთ ადგილას.ყველაფრის შემდეგ ისევ დავბრუნდებით.-თქვა და წვენი მოსვა. დემეტრე იჯდა ჩაფიქრებული და ვერაფრის თქმას ვერ ბედავდა. ბოლოს ლილეს გადახედა და გაეღიმა. გულზე მიიკრა ორსული ცოლი და თმაზე აკოცა.
-სად მიდიხართ?-იკითხა დავითმა და შვილს სიამაყით სავსე მზერით გადახედა. თავადაც უნდოდთ ბიჭებს ამის შეთავაზება მაგრამ ლილეს რეაქციის ეშინოდათ ამიტომ ხმის ამოღებას ვერ ბედავდნენ. შვილის გამჭრიახობით კი სიამაყით ივსებოდა დავითი.
-ატენში, დედათა მონასტერში.-თქვა ეკუნამ და შვილიშვილი მაგრად მიიკრა გულზე.
-დეიდასთან?-იკითხა დემეტრემ და დედამისს სევდით სავსე თვალებით გახედა.
-ჰო, მომენატრა ჩემი და.-მანაც სევდიანი ღიმილით გადახედა და დადუმებულ საზოგადობას თვალი მოავლო.-არც ერთი არ ჩამოხვალთ იქ! მხოლოდ მაშინ როცა წამოსვლას დავაპირებთ.
-ზამთარი მოდის.-თქვა ნიკუშამ და ლილეს გადახედა.
-ბიჭო შემომხედე აგერ.-დაუცაცხანა ეკამ.-შენ რაფერ გგონია ახლა მე ამას თითს გავანძრევინებ ან სიცივეში ვამყოფებ?-ცალი წარბი აუწია ბიჭს.
-აუ ეკუნ მევასები რა.-სიცილით მოეხვია მიშო.
-აფერისტი.-დანანებით თქვა და მიშოს შუბლზე აკოცა.
-როდის მდიხართ?-იკითხა დემეტრემ და ლილე უფრო მიიკრა გულზე.
-ხვალ.-თქვა ლილემ და ქმრის ყელში ჩარგო თავი.
-ვინ წაგიყვანთ?
-მე წაგიყვანთ.-თქვა იოანემ და თავი სავარძლის საზურგეზე გადადო.
-შენზე არ გაიგებენ სადაც მივდივართ?
-მე არ მითვალთვალებენ.-თვალი ჩაუკრა და სახე ხელებით მოისრისა. მალე ყველა წავიდა დარჩნენ ისევ მხოლოდ დემეტრე, ლილე და მათი სიყვარული. საწოლზე იწვა ლილე, დემეტრეს მის მუცელთან ჰქონდა დადებული თავი.
-ბავშობაში ყოველთვის მინდოდა შემეგრძნო თუ რას ნიშნავს იყო დედა. ყველაზე ბედნიერი ვიყავი ტესტზე გამოსახული 2 წითელი ხაზი რომ დავინახე. მე ოცნებად მქონდა ქცეული ვყოფილიყავი დედა და შენ ეს ოცნებაც ამიხდინე. მიყვარხარ დემე, ჩემო შავთვალება ბედნიერებავ.-თხრა და თუჩები დაუკოცნა გაბადრულ დემეტრეს.
-გპირდები ყველაფერს მალე მოვაგვარებ და მალე ჩამოგიყვან იქედან.-ლოყაზე აკოცა ცოლს და ისევ მუცელთან დაბრუნდა.-მაა დედიკოს მიხედე ჰო? შენ თუ მანდ იქნები დედიკოც ჯიგრულად იქნება.-გაეცინა.-ძალიან არ გამიწვალო, ჰო მა? მალე ჩაგეხუტები მაა, მალე ჩემთან იქნები.-მაისური აუწია და მუცელზე აკოცა.- ყოველ ერთ თვეში გორში ივლი ექიმთან, მამაჩემსს ვეტყვი და მოაგვარებს მაგ საქმეს, ან თვითონ ჩამოვა ხოლმე ან ჩემ დას გამოგზავნის.
-დემე ქორწილში რატომ არიყო მამაშენი?
-აქ არიყვნენ, ვერ ჩამოვიდნენ, გუშინწინ ჩამოვიდნენ და ვუთხარი რომ თბილისში არ ჩამოსულიყვნენ. ჩემ დას ეკუნას რომ გაიცნობ გაგახალისებს.-დის გახსენებაზე გაეღიმა.
-შენ დას დედაშენის სახელი ჰქვია?-გაოცება გამოეხატა სახეზე ლილეს.
-ეკუნას დედა მამას არ უყვარდა, ყოველთვის დედა უყვარდა და ერთხელ იჩხუბეს მაგრად, დაშორებულები იყვნენ, კარგად მახსოვს ეგ პერიოდი, დედაც საშინლად იყო, ერთმანეთი დღმდე სიგიჟემდე უყვართ. ჰოდა მამა გადაყრია ეკუნას დედას და ერთღამიანი ურთიერთობა ჰქონდათ რა. მერე შეურიგდა დედას ისიც იცოდა ეკუნამ რო უღალატა იმ დღეს მამამ მაგრამ ვინაიდან მთვრალი იყო არაფერი უთქვამს. აიის ქალი რომ გამოეცხადა და უთხრა ორსულად ვარო, დედამ აღარ მოუთმინა, ჰოდა დაშორდა, იმ ბავშვს ჭირდები და ჩემ შვილებს მე მივხედავო. იმ ქალმა ეკუნა მიატოვა და შეატოვა ბავსვი მამას, დედას გულმა არ მოუთმინა და ბავშვი ჩვენთან წამოიყვანა მაგრამ მამას არ შერიგებია. ასე გაზარდა 10 წლამდე და მერე ეკუნა მამამ წაიყვანა სულ და მან გაზარდა. მამაჩემს დიდ პატივს ვცემ და მიყვარს მაგრამ ეკუნა ჩემი მზეა, ჩემი ყველაფერია.-ელაპარაკებოდა და თან მუცელზე ეფერებოდა.
-იცი რომ ვერ დამირეკავ ხოლმე?-ამოიტირა ლილემ.
-ჩუმად გამოვიპარები ხოლმე და გნახავ.
-პირობას მაძლევ დემე? მითხარი რომ მალე დამაბრუნებ შენთან, ჩვენ შვილთან ერთად ბედნიერები ვიქნებით და ვეღარავინ დაგვაშორებს თუნდაც მანძილით.
-მე და შენ შორის მხოლოდ მანძილს შეუძლი ჩადგეს! სხვა ჩვენ სიყვარულს ვერ გააქრობს ჩემო მწვანეთვალებავ. ჩვენი სამაჯურები სულ გეკეთოს ჰო? მე სულ შენთან ვიქნები ჩემო პატარავ. სულ აი აქ.-გულზე მიადო ხელი და მაგრად ჩაიკრა გულში საყვარელი სხეული.
-შენი მაისური მიმაქვს.-თხრა სიცილთ.
-შენ პროსტა ხელი დაადე რომელი.-თვითონაც გაიცინა.
-არმანის თეთრი პერანგი რომ გაქვს ეგ.-წამწამები აუფახნა, იცოდა როგორ უყვარდა დემეს ის პერანგი.
-სუნამოც ვაპკუროთ?-ისევ გაეცინა.
-აუ კიი.-თვალები აუციმციმდა ლილეს.
-კაარგი, მოდი ავიღოთ ჩემი საყვარელი პერანგი, დავასხათ სუნამო და ჩავდოთ შენს ბარგში.-თან აკეთებდა და თან ლაპარაკობდა რაც ლილეს ახალისებდა. მერე ისევ გვერდით დაუწვა და მკერდზე მიადო თავი.-ნეტავიმალე მორჩეს ეს ყველაფერი.-ამოიბურტყუნა.
-ფოსტით გამომიგზავნე ხოლმე წერილები.-აკისკისდა ლილე.
-მტრედებს გამოვატან.-მანაც გაიცინა.
-ჩემი პირადი საოცრება და უნიკალური ქმარი ხარ!
-ჩემი პირადი ბედნიერება და უნიკალური ცოლი ხარ!


მე ვერაფერს ვიტყვი, თქვენ მითხარით <3скачать dle 11.3
სიახლეზე კომენტარის დამატების შემთხვევაში თქვენ მიიღებთ 6 ქულას.



№1  offline წევრი mia miako 15

ძალიან კარგი იყო.შინაარსი მომეწონა.კარგად წერ და ველოდები შემდეგ თავს

 


№2  offline წევრი cheryl blossom

აი ხომ ვამბობ რომ მაგარი ხარ მეთქი

 


მაგარი იყო, ვახხხ, ვისიამოვნე გენაცვალე

 


№4  offline წევრი kesane123

mia miako 15
ძალიან კარგი იყო.შინაარსი მომეწონა.კარგად წერ და ველოდები შემდეგ თავს

მადლობაა <3

cheryl blossom
აი ხომ ვამბობ რომ მაგარი ხარ მეთქი

ვუიჰ <3

სიყვარული გულს გვტკენს
მაგარი იყო, ვახხხ, ვისიამოვნე გენაცვალე

მიხარია <3

 


ინფორმაცია
ჯგუფ სტუმარი-ის წევრებს არ აქვთ კომენტარის დატოვების უფლება.