შესვლა
რეგისტრაცია
რეკლამა

რატომ შენ?!(6)


19-04-2019, 21:43
ავტორი kesane123
ნანახია 1 399

რატომ შენ?!(6)

4 თვე იყო გასული ატენში ჩასვლიდან. მონასტრის უკანა მხარეს კლდის პირას იდგა ლილე, შავი ყელიანი მთლიანი კაბა ეცვა და გამობზეკილ მუცელს ეფერებოდა. თეთრი თავშალი ჰქონდა მოხვეული თავზე და ატენის კლდოვან მთებს გადაჰყურებდა აქა-იქ წითელ-ყვითელი რომ შეპარვოდათ და ჰაერს რღმად ისუნთქავდა. მონატრება კლავდა, დემეტრეს მონატრება სულს უფორიაქებდა, მაგრამ ღმერთთან ახლოს გრძნობდა თავს, მის ხელს მხარზე გრძნობდა და მშვიდად იყო. იცოდა დემეტრე კარგად იყო და მალე მასთან მივიდოდა. თვალები დახუჭა და ჰაერი რღმად ჩაისუნთქა, თან მუცელზე ედო ხელი და ვერც გაიგო როგორ გადაუღო ფოტო ეკუნამ. მულთან მშვენიერი ურთიერთობა ჩამოუყალიბდა ამ 4 თვეში.
-შენზე ლამაზი ორსული არასდროს მინახავს.-უკნიდან მოეხვია ეკუნა და ლოყაზე აკოცა.
-როგორ გავხარ დემეტრეს.-თვალებში ცრემლი გაუკრთა და ლოყაზე მოეფერა.
-შენთვის სურპრიზი მაქვს.-წარბებია აუთამაშა.
-რა სურპრიზი?-პატარა ბავშვივით გაუნათდა სახე.
-ექიმთან უნდა წავიდეთ და მერე ნახავ.-დაიხარა და მუცელზე აკოცა.
-ლანა უნდა წავიყვანოთ ჰოიცი, წინაზე დავპირდი გაჩვენებთქო.-გაეღიმა და ძაღლთან მოთამაშე ლანას გახედა.-ლანაა.-დაუძახა და ისიც მაშინვე მასთან გაჩნდა.-ბებოს უთხარი გამამზადე ლილემ უნდა წამიყვანოსო.-შუბლზე აკოცა ბავშვს.
-კარგიიი.-სიხარულით შეჰკივლა ბავშვმა და მუცელზე აკოცა ლილეს. მერე კუნტრუშით გაიქცა ბებიამისისკენ.
-მარიამის ასლია მაგრამ ლადოს ხასიათები აქვს.-თვალიდან ცრემლი გადმოუგორდა ეკუნას.
-ძალიან გიყვარდა არა?
-დემეტრეც ძალიან მიყვარდა მაგრამ ლადოს გაზრდილი ვარ ფაქტიურად, გვერდიდან არ მშორდებოდა, განსაკუთრებული ურთიერთობა გვქონდა ყოველთვის, ყველასგან განსხვავებული, ორი განუყოფელი სული ვიყავით, მარიამი ჩემი დაქალი იყო, მართალია ჩემზე დიდი იყო ბევრად მაგრამ ყველაფერს ვუყვებოდი და ყველაფერს მიყვებოდა. გამიჭირდა მათი დაკარგვა, უზომოდ გამიჭირდა მაგრამ ახლა თქვენ მყავხართ. დემეტრე და შენ.-ატირებული ლილე გულშ ჩაიკრა.-შენ რაღა გატირებს ჩემო ლამაზო?-გაეცინა.
-ანდრია მომენატრა.-ამოიტირა და მაგრად ჩაეხუტა.-შე პირველკურსელო ღლაპო, როგორ ბავშვივით მექცევი?-დაუბღვირა სასაცილოდ.
-ლილე შვილო.-დედაომ დაუძახა და ისიც მისკენ წავიდა ღიმილით.
-გისმენ დედაო.
-ეს გაგიკეთე.-ორი შავი სამაჯური გაუწოდა, ვერცხლისფერი ჯვრით შუაში.-შენ ქმარს რომ ნახავ გადაეცი.-უთხრა და შუბლზე აკოცა ლილეს.-ეკა შვილო შენც მოდი.-ხელი დაუქნია და მას იგივენაირი ოღონდ ოქროსფერი ჯვრებით გაუწოდა.
-მადლობა დედაო, უკვე ყველა ფერში გვაქვს მე და ლილეს.-გაუცინა და დანაოჭებულ ხელზე აკოცა.
-სხვა რა საქმე მაქვს შვილო ლოცვის გარდა?-თვალებში ცრემლები ჩაუდგა.-ნეტავ მეც მყოლოდა თქვენნაირი რძლები.-სევდიანად გაუღიმა.
-დედაო შვილები გყავთ?
-მყავდა შვილო, ომში დამეღუპა ორივე, ქმართან ერთად. აფხაზეთის ომმა შეიწირა ჩემი ქმარ-შვილი.
-დედაო..-ვერაფერი თქვა აცრემლიანებულმა ლილემ და მის წინ მჯდომ მოხუცს ჩაეხუტა. მალე ლანა გამოვიდა უკვე ჩაცმული და გალამაზებული.-წავედით პატარა ქალბატონო?
-კიი.-თვალები გაუბრწყინდა ლანას და ვარდისფერი კაბა გაისწორა. მანანაში ჩასხდნენ და ბევრი დალოცვის შემდეგ გზას გაუდგნენ. ეკუნამ რომ მანქანა სხვა მიმართულებით წაიყვანა და დიდი სახლის წინ გააჩერა მანქანა ლილემ გაკვირვებულმა გადახედა ეკუნას.
-ნუ მიყურებ მასე, შიგნით შედით ორივე, სურპრიზი იქ არის.-უთხრა და მანქანიდან გადავიდა. ლილე და ლანაც მას გადაყვნენ და დიდ ვარდისფრად შეღებილ კარში შევიდნენ. მისაღებიდან ხმაური ისმოდა, ლილემ ამ ხმაურში დემეტრეს ხმა რომ ამოიცნო ლამის ჭკუიდან გადავიდა. სწრაფად გაიარა მანძილი და მისაღებში მყოფ ქმარს აცრემლებული თვალებით ჩაეხუტა.
-ჩემი გაბერილი.-თმაზე ხელს უსვამდა მონატრებულ ცოლს და მთელ სახეს უკოცნიდა. ლილე სლუკუნებდა დემეტრე კი იცინოდა.
-მომენატრეე.-ამოიტირა და გულზე მიეკრა დემეტრეს. მერე სხვებსაც გადახედა და ანდრია რომ დაინახა ცრემლების მეორე ტალღამ წამოუარა, ორსულობის ბრალია თორემ ლილე და ასეთი სენტიმენტალური? არ არსებობს! ანდრია წამოდგა დასთან მივიდა და გულში მაგრად ჩაიკრა.
-ჩემო პატარა, როგორი მტირალა გამხდარხარ გოგო.-გაიცინა.-ნუღარ ტირიხარ კაი? სირცხვილია გოგო შენი შვილის მაინც არ გრცხვენია?-ჩუმად ჩურჩულებდა და საყვარელ დას ტალღოვან თმაზე ეფერებოდა.
-რატომ ჩამოხვედით? ყველაფერი მოგვარდა?-უცბათ მოვიდა გონს.
-არა ლილ, შენმა ქმარმა გაჭედა, ტვინი აღარ უმუშავებდა და წამოვედით რა.-ახლა იოანე ჩაეხუტა.
-მამა სად არის?-იკითხა როცა ყველა მოისიყვარულა.
-აბა ჩემი გაბერილი სად არის?-მამამისსის ხმა რომ გაიგო ბედნიერებისგან გაიბადრა.
-მამიი.-უცებ წამოფრინდა და დავითს კისერზე ჩამოეკიდა.-მომენატრე მაა.
-მეც მომენატრე ციცქნა.-შვილის სხეულს მოშორდა და შუბლზე აკოცა.-აბა დატრიალდი.-ხელით დაატრიალა შვილი და ბედნიერებისგან გაიბადრა.-ეს ბავშვი გიგანტია? 5 თვის ასე როგორ გაიზარდა?-გაშტერებული უყურებდა გამობერილ მუცელს დავითი.
-გაძლიერებულ კვებაზე მამყოფებს დედამთილი.-მხრები აიჩეჩა და დემეტრეს მიეხუტა. მისი სურნელი რღმად შეიგრძნო და მფეთქავ არტერიაზე აკოცა.
-აბა ექიმთან გაგვიანდებათ სხვათაშორის.-ფეხზე წამოყარა ცოლქმარი ეკუნამ.
-ეგ სულ დამავიწყდა.-თვალები გაუბრწყინდა ლილეს ფეხზე წამოდგა და დემეტრეც მას მიყვა.
-მალე მოვაალთ.-დაიძახა დმეტრემ და სახლის კარი გამოიხურა.
-აღარ გითვალთვალებენ?-კითხა და მის გულს მიეკრო.
-არაა, იციან რო შევამჩნიე და მომეშვნენ.-მონატრებულ ბაგეებზე დაეწაფა ცოლს და უჰაერობა რომ არა არც მოშორდებოდა კარგახანს.-როგორ მომენატრე ლილ.
-მეც მომენატრე.-თვალიდან ცრემლი ჩამოუგორდა.
-შენთან ერთად ძილი მომენატრა ლილ, ეს ტუჩებიც მომენატრა და ეს ბურთიც აქ რომ გყავს.-მუცელზე მიადო ხელი და გაოცებულმა ამოხედა ლილეს დარტყმა რომ იგრძნო.-არ არსებობს!-თქვა და თვალები ცრემლებით აევსო.
-რაო დეე, მამიკო იცანი?-სიცილით დაისვა მუცელზე ხელი და მერე თვალცრემლიან დემეტრეს მოეხვია.-რა გატირებს ამხელა მთასავით კაცს?-აკისკისდა.
-ლილ გავგიჟდები.-დაიხარა და მუცელზე მიადო თავი.-რა მა, მიცანი? მალე გამოძვერი მა მანდედან ჰო?-მალე ექიმთან მივიდნენ და მონიტორზე გამოსხული ბავშვი რომ დაინახა ლამის ჭკუიდან გადავიდა დემეტრე სიხარულისგან. ექიმმა თითები თავისით დაათვლევინა და 10 თითი რომ დაითვალა დემეტრემ ბედნიერებისგან ჭკუიდან გადავიდა, ასეთ პატარასროგორ ეტყობა აე კარგადო. ლილეს მთელ სახეს უკოცნიდა. ექიმი კი მათ ბედნიერ სახეებს რომ უყურებდა თვითონაც ეღიმებოდა.-ექიმო, სქესს გავიგებთ?
-კი წინაზე დაგვემალა მაგრამ ახლა გავიგებთ.-მონიტორზე კარგად გაადიდა გამოსახულება და დააკვირდა.-გოგოა.-თქვა და წყვილს გადახედა.-გილოცავთ.-დემეტრეს სახეზე ფერები გდაუვიდა. როგორ უნდოდა გოგო, მთელი ცხოვრება გოგოზე ოცნებობდა, პატარა პრინცესაზე. ლილეს ბედნიერმა გადახედა და საავადმყოფოდან გამოსულმა ხმა რომ ვერ ამოიღო ლილეს ეგონა არ გაუხარდაო მაგრამ ძლიერად რომ ჩაიკრა გულში და მადლობა გადაუხადა ოცნების ასრულებისთვის ცრემლი გადმოუგორდა თვალიდან. სახლში შევიდნენ თუარა დემეტრემ იმხელა ხაზე თქვა გოგოს მამა ვხდებიო მგონი მეზობლებმაც გაიგეს. ყველა იცინოდა მის რეაქციაზე. მთელი დღე ერთად გაატარეს, ბოლოს დაბრუნების დრო რომ მოვიდა, დემეტრემ ლანას და ლილეს ხელი დასტაცა და თვითოპნ წაიყვანა ისევ მონასტერში. დედა მომენატრაო ასე თქვა, ცოლი მანქანაში ჩასვა და ატენისკენ დაიძრნენ. უკვე 4 საათი იყო მონასტერთან რომ გაჩერდა მანქანა. ლანა გაიქცა და ბებოს დაუძახა. ეკუნა ტაძრის ეზოში რომ გამოვიდა და მონატრებულიშვილი დაინახა, ცრემლები ვერ შეიკავა და ატირდა. თან დემეტრეს ეხუტებოდა ბოლოს მოშორდა და ექიმის ამბები იკითხა.
-გოგოს ბებია ხდები დეე.-ლოყები დაუკოცნა ქალს.
-ოცნება აგიხდა და ჭკუაზე არ ხარ არა?-გაუცინა შვილს და შუბლზე აკოცა.-გილოცავთ დე, კიდევ ბევრი ასეთი გყავდეთ.-ორივე ჩაკოცნა დაცოლ-ქმარი მალევე დატოვა.
-თავს გაუფრთხილდი ჰო? გპირდები მშობიარობამდე წაგიყვან.-შუბლზე აკოცა ატირებულ ცოლს.-გოგო შენ სულ ასე ტირი?-გაეცინა ლილეს აწითლებულ ცხვირზე და ლოყებზე.
-ეს წაიღე ჰო?-ხელიდან ერთი დედაოს გაკეთებული სამაჯური მოიხსნა და ხელზე გაუკეთა.-მიყვარხარ დემე, რაც არუნდა მოხდეს სულ აქ იქნები.-გულზე ხელი მიიდო და საყვარელ სხეულს მიეხუტა.
-ძალიან ახლოს ვარ სამართალთან ლილე, ძალიან მალე ჩემთან იქნები.-ყელშ აკოცა საყვარელ ქალს და ცრემლი გადმოუვრდა თვალიდან.-სანამ შენ გეყვარები მე სულ ვიარსებებ.-უთხრა და მისი სურნელი ხარბად შეიგრძნო. მალევე მოშორდა, იცოდა რომ დიდხანს თუ ასე გაარძელებდა უფრო გაუჭირდებოდა დამშვიდობება. მალევე წამოვიდა ლილე კი იდგა და მანამ უყურებდა ჰორიზონტს, სანამ მანქანა თვალს არ მოეფარა. შემდეგ შებრუნდა და გაბრწინებული თვალებით დაჯდა ბუხართან. ასე გადიოდა დღეები მონასტერში, ლილე დედაოები, ლოცვა, წიგნები და ბუხარი. მალე საშობაო მზადებაც დაიწყეს და ლილეც უფრო და უფრო ბრწყინდებოდა. ახალწელს ეკუნა ჩავიდა და რაღაცნაირად შეძლო დემეტრე დალაპარაკებოდა ლილეს. მიუხედავად იმისა რომ ტელეფონი არიჭერდა, მაგთიფიქსის ტელეფონი და მისი ჯანი, ნებისმიერ ადგილას იჭერს ვით ფანრიანი ნოკია. ბევრი იჭუკჭუკეს და ბოლოს ლილეს რომ ჩაეძინა დემეტრემაც სიცილით გათიშა. ეძებდნენ ბიჭები პოლიციასთან ერთად სამხილებს. აკაკი კარგა ხნის დაჭერილი ყავდა დადეშქელიანს და 20 წელიც ჰქონდა მისჯილი, იქიდან კი ან გამოვიდოდა ან არა. ლაშაზეც ბევრი რამ ამოქექეს და პოლიციას გადასცეს სამხილები. ამ ყველაფრის ძიებაში 2-ჯერ დაჭრეს მაგრამ ლილეს როგორ ეტყოდა ამას და ანერვიულებდა? ანდრიაც რამდენჯერმე ჩავარდა საფფრთხეში და იოანეც მაგრამ არცერთი დანებებულა წამითაც კი. ახალ წელს დავითთან შეიკრიბნენ ყველა და კარგი დრო გაატარეს, მხოლოდ ლილე აკლდა სრულყოფილებას. დალევის და ტაშფნდურის დრო არცერთს ჰქონდათ. უკვე 20 იანვარს ყველა ფაქტი წინ ედოთ ლაშას დასაჭერად როცა დასისხლიანებული ნინი, ლაშას და მიადგა იოანეს სახლში. დემეტრე, ანდრია და ნიკუშაც იქ იყვნენ და იოანემ რომ იღრიალა მისაღებიდან სამივე გამოვარდა. სესო იოანეს ნახევარდა ლექციებზე იყო წასული და არ ჩანდა. ნინის რომ გული წაუვიდა და იოანეს ხელებში ჩაუვარდა ლამის ჭკუიდან გადავიდა იოანე.
-ნინი, ჩემო პატარა, ნიინჩ, გაახილე თვალები, ჯანდაბა! რა ჭირს.-თავის თავს ელაპარაკებოდა, თან ნინი მისაღებში შეიყვანა და დივანზე დააწვინა. მთელი სხეული დასახიჩრებული ჰქონდა, ნაცემი იყო, ცხვირიან სისხლი სდიოდა და თითქმის აღარ სუნთქავდა. მძაფრი სუნის ოდიკოლონი გამოიტანა დემეტრემ ოთახიდან და ნინის ცვირთან მიუტანა, მანაც წარბები შეჭმუხნა და თვალები როგორც კი გაახილა ცრემლები გადმოუცვივდა.
-იოანე მიშველე.-ამოიხავლა და ატირდა. ნიკა და ანდრია გაშტერებულები უყურებდნენ და ხმას ვერ იღებდნენ.
-ნინ ვინ ჩაგაგდო ამ დღეში?-კითხა სასოწარკვეთილმა იოანემ.-ნინ შემომხედე.-სახე დაუჭირა და თვალებში ცახედა.
-ლაშამ.-ამოიხავლა თავის ძმის სახელი და ისევ ატირდა. იოანე შოკში იყო, გამწარდა, ახლა შეეძლო თავისი ხელით მოეკლა ლაშა.
-რატო ნინი?-სხეულზე მიიკრა ატირებული გოგო.
-სახლში ყველაფერი დალეწა, იძახდა ყველას დავხოცავო მეკიდევ ვუთხარი ყველაზე დიდი შეცდომა ხარ რაც კი ღმერთმა დაუშვათქო, წამალი ჰქონდა გაკეთებული, მომვარდა და მცემა, თავში ბოთლი ჩავარტყი და გამოვიქეცი.-ტიროდა და თან ლაპარაკობდა. კარზე ზარის ხმა გაისმა. დემეტყრე გასაღებად წავიდა ბიჭები შემოატარა ოთახში ვატომ ნინი დაინახა თუარა სახიდან ფერები გადაუვიდა. თვალებში თუ ჩახედავდით შეგეშინდებოდათ ისეთ ცხოველს გავდა.
-რახდება ბიჭო.-იკითხა კოსტამ და იოანეს სხეულზე აკრულ ნინის შეხედა.
-ლაშას დაა, იმან სცემა.-ნიკამ უთხრა და გამოსაფხიზლებლად წყალი მოსვა.-ახლა გამოვ*ლევდები ტოო, ძმამ და ასე როგორ უნდა გაიმეტოს?-ასე გაოცებულები იყვნენ სანამ კიდევ არ გაისმა კარის საკეტის ხმა.
-მოვედიიით.-მისაღებიდან სესოს ხმა გაიგეს და ყველამ იქეთ გაიხედა. ოთახში სესო და სოფო შემოვიდნენ. გოგოებმა როგორც კი ნინი დაინახეს სახიდან ფერი წაუვიდათ ნინისთან მივიდნენ და ჩაეხუტნენ.
-ნინ რახდება? ეს ვინ ქნა? იმ ცხოველმა გცემა არა? ისევ წამალი გაიკეთა? ნინი შემომხედე!-ხმა გაიმკაცრა სოფიმ. ნინიმ უხმოდ დაუქნია თავი.
-რახდება ვინმე ამიხსნის?-გაოცებულმა კითხა სესომ გოგოებს.
-ლაშა ამ ბოლო დროს წამალს იკეთებდა და ორჯერ დაარტყა ნინის, უნდა მეთქვა ჩემი ძმისთვის მაგრამ არაო თავი გაიგიჟა და არ მათქმევინა, ჩემი ხელით მოვკლავ შენ იდიოტ ძმას.
-წავედით ჩვენ.-ფეხზე წამოდგნენ ანდრია და დემეტრე.
-საით?-იკითხა იოანემ.
-პოლიციაში, დროა პასუხი აგოს მაგ არაკაცმა.-დაიქუხა დემეტრეს ხმამ.
-მოიცა კიდე რა დააშავა?-იკითხა სასოწარკვეთილმა ნინიმ.
-შენ ის იკითხე რა არ დააშავა ნინ.-დემეტრემ შუბლზე აკოცა და სახლიდან ანდრიასთან ერთად გავიდა, ვატო ხმას ვერ იღებდა, სესომ და სოფომ სესო აიყვანეს და სესილის ოტახში აიყვანეს. კართან მდგარი ვატო რომ დაინახა ნინიმ ისევ უხმოდ ატირდა და წონასწორობა დაკარგა. ვატომ დაჭერა მოასწრო და გულში ჩაიკრა სყვარელი სხეული.
-მე ავიყვან დარჩით თქვენ.-გოგოებს გადახედა ვატომ და ხელში ააფრიალა ნინის სხეული. თან სესოს დაუბარა სპირტი, ბამბა და ბინტი ამომიტანეო, მანაც ოთახში აუტანა ყველაფერი და საწოლზე დაულაგა.
-მომკლავს. ლაშა არ მაცოცხლებს.-თქვა და ცრემლი გადმოუგორდა თვალიდან.
-აბა გაბედოს და ხელი დაგაკაროს მაგ ახვარმა.-დაიღრინა ვატომ და ნინის მკლავზე შეუბერა. მალე მთლიანი სხეული გაუსუფთავა და გულში ჩაიკრა ნინის სხეული.-დაწყნარდი კაი? ჩვენ შენთან ვართ, აქ არაფერი გემუქრება.-შუბლზე აკოცა და მერე ცხვირსაც მიწვდა.-როგორ გაიზარდე ნინ.-თავი ჩახარა და გაეღიმა.
-ისე მელაპარაკები გეგონება შენ ძაან დიდი იყო.-გაეცინა ნინის.
-3წლით დიდი მაინც ვარ. უნის წელს ამთავრებ?-კითხა და შუბლზე აკოცა.
-კი მერე სარეკლამო კომპანიაში გავიწყებ მუშაობას რომელიმეში.
-ლილესთან მიგიყვან, ყველაზე დიდი სარეკლამო კომპანია აქვს მთელ საქართველოში, ანდრიას დას.-ელაპარაკებოდა თან თმაზე ეფერებოდა.
-შეიძლება საზღვარგარეთ წავიდე.-ამისტქმა და ვატოს გაცეცხლება ერთი იყო.
-არსადაც არ წახვალ!-მკაცრად უთხრა და უფრო მიიკრა ნინის სხეული.
-რტაო?-სიცილით კითხა.
-იმიტომ რომ არ გიშვებ.
-და შენ რატომ არუნდა გამიშვა?
-იმიტომ რომ იმიტომ! მოვა დრო და გაიგებ.-შუბლზე აკოცა და ოთახიდან გავიდა. ნინიმ თავი ბალიშზე დადო და წამებშ დაეხუწა თვალები, საყვარელი სურნელი ცხვირში უღიტინებდა და მორფეოსთან გადაეშვა. ქვემოთ ჩასულ ვატოს სრული ქაოსი დახვდა. ნიკა და სესილი ერთმანეთს ეჩხუბებოდნენ, სოფო და დათა უღრენდნენ დანარჩენები მათ დასცინოდნენ.
-ესეიგი მე ვარ სქელი არა?-დაიკივლა სესომ და ნიკას ზურგზე შეახტა.-მიდი და ატარე ახლა ჰიპო.
-ღმერთო ახლა გადამირჩინე ხერხემალი და თემაზე აღარ წავალ თუგინდა.-„ამოიხავლა“ ნიკამ.
-აუ იოანეეე ვცეეემ ამაას.-დაიყვირა და კისერზე ჩაასო კბილები ნიკას.
-ეგ ცუდ ადგილას მოგივიდა.-დაბოხებული ხმით უთხრა ნიკამ.-იოანე ეს ტკიპა მომაშრე თორე ხელს გავუშვებ და დავაგდებ.-ამოიღრინა ნიკამ და მხარი გაიქნია ორმ სესოს კბილები მოეშორებინა.-მეტკინა ქაჯო!-დაიყვირა და იმწამსვე ჩამოსვა სესილი თვისი ზურგიდან. მართალია ეს გოგონა სკოლის პერიოდში და მაშინაც იოანემ რომ სოფელშ მართა გააცნო მსუქანი იყო მაგრამ თბილისში რომ ჩამოვიდა სპორტდარბაზში მივიდა და 23 კილო დაიკლო, ზედმეტ ხორცს კიარა საჩქმეტ ადგილს ვეღარ უპოვიდით.
-აბა ყელი მანახე.-საწყალი სახით აესვეტა წინ სესო და ნიკასაც გული ოულბა და კისერი გადაუწია ნაკბენი რომმ ენახებინა.-როგორ მიკბენიააა, შემირცხვეს ნამსუი, ნწნწნწნწ.-თქვა და უარესად ჩააასო კბიილები ნიკას. მერე ენა აუსვა და მოშორდა.-ეს უკეთესი იყო.
-მოგკლავ სესილია, არ გაცოცხლებ.-თქვა თუარა უკვე გაქცეულ სესილის გაეკიდა და მთელი სახლი შემოარბენინა. ბოლოს დაიღალა და ხელი ჩაიქნია.
-ბებეროოოო.-აკისკისდა სესო.
-მოაშორეთ რააა, ეს ბავშვი აქედან.
-რამდენი წლისხარ ჩემიძმა?-მხარზე დაეყრდნო.
-26 ღლაპო.-თვალი ჩაუკრა.
-უიმე მარტლა ბებერი ყოფილხარ.-დანანებით გააქნია თავი, ნიკასკენ დაიხარა და ლოყაზე აკოცა.-მალე მოგირჩება.-სიცილით უთხრა და იოანეს გვერდით დაჯდა. ოთახში გახარებული დემეტრე და ანდრია შემოვარდნენ.
-აიყვანეს, კაიფში იყო თავი სისხლიანი ჰქონდა მაგრად ჩაურტყამს ნინის.-გადაიხარხარა ანდრიამ.-მოკლედ ეგ მანდედან გამომსვლელი აღარაა, გვეშველა.-ამოისუნთქა.
-წავედი მე.-დემეტრე სამზარეულოდან წყლის ჭიქით გამოვიდა.
-სად მიდიხარ ?
-ლილე უნდა ჩამოვიყვანო.-თქვა და კარი გაიხურა, ანდრიაც მას გაყვა და ცოტახანში ორივე გორისკენ მიმავალ გზას იყო დამდგარი. 40 წუთში უკვე გორში იყო, ნახევარ საათში კი ატენში. დედათა მონასტერთან გააჩერა მანქანა და ანდრიასთან ერთად შიგნით შევიდა. ლილეს ხელში სეფისკვერები ეჭირა და ტაძრიდან გამოდიოდა როცა დემეტრე დაინახა. თვალებში ცრემლები ჩაუდგა და მათკენ სწრაფი ნაბიჯებით წავიდა. საყვარელ სხეულს ჩაეფსკვნა და აქვითინდა.-ისევ ტირის ტოო.-გაიცინა დემემ და თავზე აკოცა გაბერილ ლილეს.
-ძმა ვისღა ახსოვს.-ხელი ჩაიქნია ანდრიამ და მისკენ წასული ლილე გულში მაგრად ჩაიკრა.-მომენატრე ლილ.
-მეც მომენატრეთ.-თვალცრემლიანმა გაუღიმა და ლოყები დაუკოცნა ორივეს.
-წადი ლილ, ბარგი ჩაალაგეთ.-გაუღიმა დემემ და ლოყაზე მოეფერა ცერა თითით.
-დაიჭირეს დემე? შენთან ვიქნები ხოლმე?-პატარა ბავშვივით ალუღლუღდა.
-დაიჭირეს ჩემო პატარავ.-შუბლზე აკოცა საყვარელ ქალს და მისკენ გამოქცეული ლანა ხელში აიტაცა.-ძიას გოგოო.
-ძიკოოო.-კისერზე მოხვია ხელები და ლოყაზე აკოცა.
-ჩემო პაწუკავ, ეს წელი ბოდიში ძიი და სექტემბრიდან სკოლაში ჰო წახვალ?
-კიი.-გაბრწყინებული სახით უთხრა და მეორე ლოყაზეც აკოცა. ეკუნა რომ გამოვიდა და ბიჭები დაინახა მიხვდა რაც ხდებოდა და შვილთან მივიდა.
-დეე.-გულში ჩაიკრა დემეტრემ დედამისი და ლოყაზე აკოცა როცა გზაზე დემეტრეს მამის ირაკლის მანქანა გამოჩნდა. მათთან ახლოს გაჩერდა და მანქანიდან ეკუნა და ირაკლი გადმოვიდნენ.-მააა.-სიცილით გადაეხვია მამამისს.
-ვამაყობ შენით და ეს ყოველთვის გახსოვდეს.-სიამაყით სავსე ხმით უთხრა და მხარზე დასცხო ხელი. ეკუნა დედობილს ჩაეხუტა და მისი სურნელი ხარბად შეიგრძნო.
-მომენატრე დეე.-ლოყაზე აკოცა და მალევე მოშორდა.
-მეც მომენატრე ჩემო გოგო.-შუბლზე აკოცა და გულზე მიიხუტა.
-მე არმოგენატრე?-სიცილით კითხა ირაკლიმ.
-ჩემი სულელი თავის რავთქვი თორემ შენ რა მოსანატრებელი ხარ.-სიცილითვე უპასუხა და მასთან მივიდა, ხელები შემოხვია საყვარელ სხეულს და მის გულზე მოათავსა თავი.-ისევ ისე ცემს.
-მოიცა ეხლა დედაშენი მე შემირიგდა?-თვალებმოჭუტულმა კითხა დემეტრეს.
-რავი მაა ეგრე გამოდის.-მხრები აიჩეჩა დემეტრემ.
-რახან ამ დღეს მოვესწარი.-ხელები მოხვია ცოლს და მისი სურნელი ხარბად შეიგრძნო.
-მე ჩავალაგეე.-გაბერილი ლილე გამოვიდა ჩემოდნით ხელში. უკან დედოები მოყვებოდნენ. ეკუნამაც ჩაალაგა თავისი და ლანას ბარგი და მანქანასთან მიაგორა. დედაოებს დაემშვიდობნენ და მანქანებში გადანაწილდნენ. ეკუნები ირაკლისთან ჩასხდნენ. ლილე და ლანა, დემეტრესთან. მთელი გზა დემეტრეს გვერდით იჯდა ლილე და ტკბებოდა საყვარელი ადამიანით, პატრა მუცელში არ ისვენებდა და დემეტრესაც გაბადრულს ედო ხელი ლილეს მუცელზე. თბილისში ჩასულები მაშინვე დავითასთან წავიდნენ ლილეს თხოვნით, თან ყველ იქ ელოდებოდა. სახლში რომ შევიდა სიხარულის ცრემლები გადმოსცვივდა ყველას ერთად დანახვისას. პირველი დედამისთან მივიდა და მას ჩაეხუტა.-მომენატრე დეეე.-ამოიტირა.
-მეც მომენატრე ჩემო გაბერილო.-ლოყაზე აკოცა ნატალიმ და კარგახანს იყვნენ ასე ჩახუტებულები. მერე დავითმა გამოსტაცა ხელიდან თავისი შვილი და გულშ მაგრად ჩაიკრა.
-მორჩა მაა, არსად აღარ გაგიშვებთ.-თავზე ეფერებოდა მონატრებულ შვილს.
-ლილეეე.-სახლში ახლად შემოსულმა მართამ იკივლა და დასთან მივიდა.-როგორ გაბერილხარ ჩემო პატარავ.-მუცელზე მიადო ხელი და დარტყმა რომ იგრძნო შეჰკივლა.-ვაიმე არარსებოობს.-პირზე ხელი აიფარა და ბედნიერების ცრემლები გადმოსცვივდა. ყველა მოისიყვარულა და დემეტრემ ხელი დაავლო და სახლში წაიყვანა, ცოლი ნუ დამიღალეთო. გზაში მისი ხელი ეჭირა და დროგამოშვებით კოცნიდა ლილეს თლილ თითებს. სახლთან რომ გააჩერა დემტრემ მანქანა, ლილემ იგრძნო მწვავე მონატრება. დემეტრემ თვალებზე სახვევი ააფარა და ისე გადაიყვანა მანქანიდან.
-დემე რას აკეთებ?
-სურპრიზია ჩემო პატარავ.-ცხვირისწვერზე აკოცა და სახლისკენ წაიყვანა. მეორე სართულზე აიყვანა და ერთ-ერთი ოთახის კარი შეაღო. ლილე შიგნით შეიყვანა და სახვევი მოხსნა. ლილემ რომ დაინახა პატარა გოგონასთვის გაკეთებული ოთახი სიხარულის ცრემლებმა იწყეს დენა. თეთრი, იასამნისფერში ისე კარგად ჯდებოდა და ისეთი ლამაზი იყო გულგრილს არ დაგტოვებდათ. თეთრი კედლები იყო, ჭერში მანათობელი ვარსკვლავები, იასამნისფერი ფარდები და ტანსაცმლის კარადა. თეთრი საწოლი და ტრილიაჟი.
-დემეტრეე.-ამოიტირა ლილემ და ქმარს მიეკრო.-დემე მადლობა.-ტუჩები მიაკრა საყვარელ ქარს.
-ეს ყველაფერი არ არის ჩემო გაბერილო, კარადები გამოაღე.-უთხრა და ტანსაცმლის კარადისკენ უბიძგა. ლილემაც ბედნიერი სახით გამოაღო და სიხარულისგან შეჰკივლა თოთო ბავშვის ტანსაცმლისგან დაწყებული 5 წლის ბავშვისთვის განკუთვნილი კაბებით დამთავრებული ყველაფერი ნაყიდი ჰქონდა დემეტრეს, თან ისეთი ლამაზები და გემოვნებიანები გაოცებული დარჩა ლილე.-მოგწონს?-უკნიდან მოეხვია და ყელში აკოცა.
-დემე რა საყვარლებიააა.-პატარა წითელი ფაჩუჩები გამოიღო და თითები გადაუსვა.-ჩემი გმირი ხარ.-უთხრა და ტუჩები ტუჩებზე მიაკრო.
-ჩემო მწვანეთვალება ფერიავ.-თავისკენ შებრუნა, ხელში აიყვანა და ოთახში გაიყვანა, ლოგინზე დასვა და მაისურეი გადააძრო, შემდეგ კაბა გახადა, მხოლოდ საცვლები დაუტოვა მის სხეულს და ისინიც მალე შემოაძარცვა. ცხელი აბაზანა მიაღებინა და თავისი ხელით ჩაააცვა საღამურები. თვითონაც გადაივო წყალი და საცვლისამარა მიუწვა ილეს გვერდით. გახურებულ სხეულზე მიიკრო ლილეს სხეული და მთელი სახე დაუკოცნა.-როდის გაოძვრება მამიკოს გოგო?
-თებერვლის ბოლოს ან მარტის დასაწყისში გვნახავ მამიკო.
-ამ მამიკოზე ბნედები მემართება.-გაცინ დემემ.
-დემე ვერ ვძღები შენით.-ამოიფრუტუნა ნახევრად მძინარმა ლილემ.
-მე კიდევ ვერასდროს გავძღები შენით, სამუდამოდ მექნება დაუკმაყოფილებლობის გრძნობა.-ეშურშულებოდა და კისერს უკოცნიდა.
-ნეტავ სამსახურში რახდება.
-ერთი ნიჭიერი კადრი შემოგემატება.
-ვინ?
-ნინი, იოანეს ნათესავია, ლაშას და ლევანის და. დღეს ისე სცემა ლაშამ რომ იოანეს ხელებში ლამის ჩააკვდა საწყალი გოგო, თან ვატოს უყვარს.
-ძმამ ეგრე როგორ გაიმეტა?-ამოიტირა ლილემ.
-ლევანს ერთი პლიუსი ჰქონდა, თავის ახლობლებზე გიჟდებოდა, ლაშა პირიქით ცივსისხლიანია არავინ და არაფერი ადარდებს, ბავშობაშიც მასე იყო, ერთხელ ხელში ბაყაყი ეჭირა და კარგახანს აკვირდებოდა ბოლოს ხელი ისე მოუჭირა ხელებში ჩაისრისა. ყველა ვუყურებდით, გული ლამის წაგვივიდა მაგრამ თვითონ წარბიც არ სუხრია. სასტიკი, გულცივი ნაბი*ვარია.
-დამპალი.-ტირილით ამოთქვა ლილემ და მუცელზე მიიდო ხელი.-დეე შენ ჰო კარგი გოგო იქნები?-თითქოს ბავშვმა იგრძნოო, თანხმობის ნიშნად გაინძრა.-დედიკოს ჭკვიანი.
-ლილე, რადავარქვათ?-შუბლზე აკოცა ცოლს.
-ლილია.-დარწმუნებულმა თქვა.
-რატომ?-იკითხა დემეტრემ.
-ლილია ნიშნავს იასამანს, შენ კი ოთახი იასამნისფერში გააკეთე, თან ჰოიცი როგორ მიყვარს იასამნები.-ყელზე მიაკრა ტუჩები დემეს.
-ანუ ლილია დადეშქელიანი?
-დიახ, ლილია დადეშქელიანი!скачать dle 11.3
სიახლეზე კომენტარის დამატების შემთხვევაში თქვენ მიიღებთ 6 ქულას.



№1  offline წევრი mia miako 15

ძალიან კარგია.კარგად განვითარდა მოვლენები.ველოდები შემდეგ თავს

 


№2  offline წევრი cheryl blossom

საკვარლები მიყვარს ორივეე
ყველაააააააააააააააა heart_eyes heart_eyes

 


№3  offline წევრი kesane123

mia miako 15
ძალიან კარგია.კარგად განვითარდა მოვლენები.ველოდები შემდეგ თავს

მიხარიაა <3

cheryl blossom
საკვარლები მიყვარს ორივეე
ყველაააააააააააააააა heart_eyes heart_eyes

ვუიჰ <3

 


№4 სტუმარი ანა ჯაყელი

heart_eyes kissing_heart ძალიან კარგი ამბავია.ძალიან მომეწონა
ველოდები შემდეგ თავს..

 


ინფორმაცია
ჯგუფ სტუმარი-ის წევრებს არ აქვთ კომენტარის დატოვების უფლება.