შესვლა
რეგისტრაცია
რეკლამა

რატომ შენ?!(8)


23-04-2019, 23:10
ავტორი kesane123
ნანახია 1 252

რატომ შენ?!(8)

ცრემლები ღაპაღუპით მოსდიოდა ეკუნას, ტიროდა მეგობრის დაბრუნებას რომელიც 3 წლის წინ თავად ააცილა გემზე და გააცილა ბათუმის პორტიდან. 3 წელია მისი ხმა არ გაუგია. დათა და ეკუნა? ზე მეგობრები, მიუხედავად იმისა რომ დათა 25 წლის იყო და ეკუნა 20ის შესანიშნავი, გაფრენილი ურთიერთობა ჰქონდათ.. იდგნენ შუაგულ ეზოში და სიცილით ამშვიდებდა ცრმლად დაღვრილ ეკუნას ვაჩე.
-ეკუ დაწნარდი, აქ ვარ, აღარსად მივდივარ, მორჩი, ჩემო პატარა, ნამცეცა, როგორ მომენატრე.-გულში ძლიერად იკრავდა მონატრებულ მეგობარს და მის რეაქციაზე ბედნიერდებოდა.
-აღარსად გაგიშვებ მორჩა! დამიბრუნდი ღმერთო, არც კი მჯერა.-ბოლოს გაეცინა და საყვარელ სხეულს მოეხვია, მის კისერში ჩარგო თავი, გაოცებულ და გაღიმებულ საზოგადოებას გადახედა, მხოლოდ დემეტრე იდგა წარბშეუხრელად და ღიმილით აკვირდებოდა წყვილს.-შენ იცოდი არა?-დემეტრესკენ გაიწია ეკუნამ და ისიც მაშინვე მოსწყდა ადგილს.-იდიოტოოო, როგორ დამიმალეე.-კისკისებდა ეკუნა და დემეტრეს მისდევდა სანამ ვაჩემ არ დაიჭირა და არ ჩაეხუტა.
-გაჩერდი გოგო მე შენი ტოლი კიარვარ, დავბერდი უკვე.-გაიცინა დემემ და ლილეს გადახვია ხელი.
-ლილე? რამდენიხანია არ მინახავხარ გოგო.-უცებ შეიცხადა ვაჩემ და ახლადშემჩნეულ ლილეს გადაეხვია.
-შე შკოლნიკო, აბარაიქნებოდა წახვედი ზღვაში და ვისღა ახსოვსლილე.-ამოიტირა ლილემ და მხარზე მიჰკრა ხელი.
-რასჭირს ამას ტოო.-შეიცხადა ვაჩემ.-რაგატირებს სინდიოფალ?
-რაო?-ახარხარდა დემეტრე.
-ღმერთო ამის ყბიდან ამომიყვანე რაა.-ხელები აღმართა ზემოთ.-აპოლონოო მორჩი თორე ღამე იატაკზე მოგიწევს ძილი.-შუღრინა დემეტრეს.
-არმიაქციო ამას ყურადღება ორსულობამ იცის.-ხელი გადახვია დემეტრემ და თავზე აკოცა.
-ღადაობ? თქვენ ერთად? როგორ ცოცხლობთ ერთმანეთის ხელში? რატო არმითხარი შე*ემა, ამას მიმალავდი?
-სურპრიზიიიი.-წიკვინა ხმით უთხრა დემეტრემ.-ეხლა მეორე სურპრიზი.-საჩვენებელი თითი აწია დამიცადეო და ოთახში ავარდა. მართას ბავშვი გამოართვა და ქვემოთ ჩაიყვანა, გაოცებულ ვაჩესთან მიიყვანა და ლილია ხელში აათამაშა.-გაიცანი მამას პირადი ბუშტი ლილია.-გაიცინა ვაჩეს გაოცებულ სიფათზე.
-ვაიმე რა როჟაა ტოო, ლილეე როგორ გგავს.-გაოცებულმა შეხედა.-მოსაკლავი ხარ დადეშქელიანო, ეს როგორ დამ იმალე?-ლილიაზე მიანიშნა და ბავშვი ხელსი აიყვანა.-რაო ძიი, მოგეწონე?-ჰმმ, ვის არ მოეწონებოდა ვაჩე ვიბლიანი? მაღალი, ახოვანი, დიდი ლურჯი თვალებით, გადაპარსული თმით და დიდი სისხლისფერი ტუჩებით? ცოტა ძაააააან დაცხა. ჰო მოკლედ პატარა ლილიასაც მოეწონა ჩვენი ვაჩე და კვდებოდა სიცილით.
-ამ ბავშვს ჰო ყველა მოსწონს რა.-ხელი ჩაიქნია იოანემ.
-ბიჯო თოკა სადარის?-იკითხა ვაჩემ და ხალხს გადახედა, უცხო ხალხიც აღმოაჩინა და დაიბნა.
-სად არის და მოდის ახლა, იმერეთში იყო ძმაკაცთან , ეგ ჰო ერთ ადგილას ვერ ჩერდება და.-მხრები აიჩეჩა სესომ.
-მოიცა ეს სესო არარის? როფგორ გახდი ტოო.-გაოცებულმა შეხედა.-ნინიკო, ისევ იმას ეტრფი ჩვენ როვიცით?-თვალი ჩაუკრა აწითლებულს.
-ჰო და ისიც მე მეტრფის.- ენა გამოუყო სიცილით.
-ვატუნა გილოცავთ ბიჭო.-გაეცინა.-აი ამ გოგოს არვფიცნობ.-სოფიზე ანიშნა და გაუცინა.-ვაჩე.-ხელი გაუწოდა და გაუღიმა.
-სოფი.-მანაც გაუღიმა და ხელი ჩამოართვა.
-იპოვა ორმა გველმა ერთმანეთი.-ჩაიბურტყუნა დათამ.
-შენ პითონი ხარ ძმაო, მე კობრა რაგიყო შხამი თუ არგაქვს?-გაიცინა ვაჩემ და დათას გადაეხვია.-ეს გოგო თუ მოგწონს უფრო მეტად გააბრაზე.-ჩასჩურჩულა და მოშორდა.
-არაფერი მათქმევინო იცოდე.-თითი სიცილით დაუქნია დათამ.
-აირტყავ.-თავი გააქნი ვაჩემ.
-ჰო აღარ მიდიხარ ვაჩე?-შიშნარევბი ხმით კითხა ეკუნამ.
-რაღა წამიყვანს იქ გოგო. ძნელი ყოფილა მეზღვაურობა ზმაო.-ხელები მარლა ასწია დანებების ნიშნად და ლილია წაართვა იოანეს.
-რო დაგავლო ბიძაშენმა ხელი და წაგიყვანა აბა რაგეგონათ?-გაეცინა დავითს.
-კიდევ კარგი პროფესია მაინც მაქვს.-გაეცინა და ლილიას ლოყები დაუკოცნა.
-იურისტობიდან მეზღვაურობამდე, ყოჩაღ რაა.-თავი გააქნია სიცილით ვატომ. მალე თორნიკეს მანქანაც გამოჩნდა და ყველას ყურადღება მიიპყრო. ახალთახალი BMW მარკის ავტომობილიდან ზე სიმპატიურიო როიტყვიან ზუსტად მასეთი ბიჭი გადმოვიდა. ზღვისფერი თვალები და ლამაზი სწორი წარბები, დიდი წამწამები, სწორი ცხვირი, გამოყვანილი ყბები და დიდი ატმისფერი ტუჩები. ხალხს გადახედა და მომაკვდინებლად გაიღიმა. თეთრი მაისური, ნაცრისფერი ნაჭრის შორტი და სპორტული თეთრი ბოტასები უმშვენებდნენ დაკუნთულ ტანს. მარჯვენa მხარეს, კისერთან ტალღის ფორმის ტატუ ამშვენებდა.ზომიერად სეჭრილი თმა კი საბოლოოდ აგვირვინებდა თორნიკეს გარეგნობას.
-ვარსკვლავბიჭუნამ გვიკადრაა.-წაისისინა კოსტამ.
-ნეტავ შენ რამე გეშველოს.-გაეცინა თორნიკეს. ხალხის მოკითხვის შემდეგ ვაჩეს ბავშვი გამოსტაცა ხელიდან და ლილიამაც შეიფერა და განაბული მიეყრდნო თორნიკეს გულმკერდს. ეზოსთან კიდევ ერთი მანქანა გაჩერდა, ვერავინ შენიშნა ანდრიას გაქრობა, ახლა კი როცა გამოჩნდა ყველას გაუკვირდა. მანქანის ორი კარი გაიღო და იქიდან გიჟი ტასიკო გადმოხტა. შოკირებულ ლილეს შეახტა და დიდხანს ეხუტებოდა.
-როგორ მომენატრეეეეე.-ხელები მოხვია ლილემაც მაგრამ ტასია მალევე მოშორდა.
-სად არის ჩემი ნათლული?-აქეთ-იქით მიმოიხედა და მოკისკისე ლილია რომ დაინახა თორნიკეს მკლავებში ლამის გულმა დასცხო. მგრამ არდაიბნა და ლილია ხელებიდან გამოსტაცა. კარგახანს კოცნიდა მოკისკისე ლილიას და მონატრებას ინაზღაურებდა.-ჩემი მზე, ჩემი გოჭი, დათუჩა ვუმეე როგორ მოენატრე ნათლიას ჩემო პატარავ.-მთელ სახეს უკოცნიდა და ოივე ერთმანეთით ივსებოდა.-ნათესავო რავახარ?-მიშოს გადაეხვია სიცილით.
-ნიჩევოო ნათესავო თავად?-გაეცინა მიშოსაც.
-ამ ამერიკელების ხელში როგორ ვიქნები?-თვალები აატრიალა.-ჰოდა რო ვეღარ გავუძელი, ავკრიბე ჩემი ნივთები, ჩავყარე დიდ ჩემოდნებში და დავაწექი სამშობლოში, თან ჰოიცი როგორი პატრიოტი და სულით გრუზინსკი ტიპი ვარ.-გადაიკისკისა.
-მოიცა ანუ დაბრუნდი?-იკივლა ლილემ და დაქალს შეაფრინდა.-როგორ მენატრებოდიიი.-ცრემლები წამოუვიდა.
-აუ ეს მგონი მართლა ვერარის კარგად, რაჯანდაბა გატირებს? ბოლოს ასეთი მტირალა როგნახე ამ პატარა გოჭზე იყავი ორსლად.-გაიცინა და ნათლული ჩაკოცნა, მერე უცებ აზრზე მოვიდა და ლილეს შეხედა.-ჰოო?-გამომცდელად შეხედა.
-ჰოო რავიცი.-მხრები სასაცილოდ აიჩეჩა და გაიღიმა.
-არარსებოობს.-დაიკივლა და ბავშვი ისევ შოკირებულ თორნიკეს მიაჩეჩა.-ორი წამი დაიჭირე ისევ გამოგართმევ.-გაუცინა და ლილეს ჩაეხუტა, მუცელზე ხელი მიადო და წარბები შეკრა.-სადარის მუცელი?
-შენ ცოტა ძააან გაგიჟდი იქ არა?-აკისკისდა ლილე.-ისიც არვიცი რამდენი ხნის ვარ.
-ხვალ ექიმთან წავიდეთ.-აკოცა ცოლს დემეტრემ. ტასომ ყველა მოიიყვარულა, ვაჩე და თორნიკეც გააცნეს და მერე ისევ გამოსტაცა ბავშვი ხელიდან. თორნიკეს ლურჯი თვალები სწვავდა ქალბატონ ტასოს. თორნიკეს თუ ყურადღებას არ აქცევდნენ გასაკვირი კიარა გაოცებული რჩებოდა ყველა, ამშემთხვევაშიც ასე იყო. თუმცა ტასოს რომ შეხედავდით ნამდვილად არიყო ეს გასაკვირი. დიდი თაფლისფერი თვალები, დიდი წამწამები, სისხლისფერი ტუჩები, კურნოსა ცხვირი, ოდნავ შებრაწული ლოყები და ყავისფერი პრიალა, ფაფუკი თმა. ფეხები კისრიდან ეწყებაო რომიტყოდნენ მასეთი იყო ზუსტად, სავსე მკერდით და ლამაზი საჯდომით. გრძნობდა ტასო, მწველ მზერას რომელიც მრცხენა მხარეს მთლიანად უწვავდა მაგრამ ჯიბრზე არიხედებოდა გვერდით, ბოლოს დაიღლა ამ ამაფორიაქებელი მზერით, ამოიოხრა და თორნიკესკენ გაიხედა. მანაც ტუჩის კუთხე ჩატეხა და ჯიქურად ჩააშტერდა თვალებში. მისი გამომწვევი მზერა მხოლოდ შინაგანად წვავდა ტასოს თორემ ისე გარეგნულად ნამდვილი ქვა და რკინა იყო ჩვენი სვანი ქალბატონი. ტასო, იგივე ანასტასია გელოვანი არასდროს დაუხრიდა თავს თორნიკე დადეშქელისნაირ ბაბნიკ ტიპს. თავი დანანებიის ნიშნად გააქნია, თითქმის ჩაძინებული ლილია ხელში ააფრიალა და კიბისკენ წავიდა.
-ლილეე, გოჭს დღეს ჩემთან დავაძინებ.-თვალი ჩაუკრა და ზემოთ ავიდა, ბავშვის ნივთები მის ოთახში გაიტანა და გამოცვლა დაუწყო. ჯერ საფენი გამოუცვალა, მერე მაისური გადააცვა და საწოლში გვერდით მიიწვინა, ცოტახანს ელაპარაკებოდა, ეთამაშებოდა ბოლოს კი ორივეს ჩაეძინათ. ბატონ თორნიკეს კი რა გააჩერებდა? ვერ ისვენებდა და ყველა ამჩნევდა ამას. იცოდა, როგორ არიცოდა რომ გოგონა ააფორიაქა, თვალები ყვლეფერს ეუბნებოდნენ მაგრამ მინც სხვანაირი მუღამი გაუჩინა ტასომ. ტასოს თვალები ზედმეტად სუფთა იყო, სინამდვილეში კი სწორედ ამან მიიზიდა თორნიკე. ყველა ხვდებოდა მათ აფორიქებას მაგრამ არავინ იმჩნევდა. 1 კვირა ისე გავიდა თორნიკეს და ტასოს ხმა არ გაუციათ ერთმანეთისთვის მაგრამ 1 კვირის შემდეგ როგორციქნა იკადრა ქალბატონმა და ძაღლად ჩააგდო თორნიკე.-აუ ბიჭებოო, ძმებოო, ნათესავოო, ხალხო.
-რაგინდა?-გაეცინა დემეს.
-მოკლედ რამინდა და..
-ამოღერღე ტასო.-მოთმინება ეწურებოდა ანდრიას.
-კარგი ჰოო ვმაიმუნობ.-გაიცინა.-შენ ბიბლიოთეკას გადავხედე სიძევ და ყელაფერი წაკითხული მაქვს, ჰოდა, რომელიმემ დამდეთ პატივი და ახლომდებარე წიგნის მაღაზიაში წამიყვანეთ.-საყვარლად ააფახუნა წამწამები.
-იმხელა ბიბლიოთეკაში ერთი წაუკითხავი ვერაფერი მონახე?-სახოდავი სხე მიიღო დემეტრემ.
-რავიცი მიყვარს კითხვა და..-მხრები აიჩეჩა და ბიჭებს გადახედა.
-მე ზუგდიდში ან მარტვილში წამსვლელი არვარ.-თავი გააქნია მიშომ.
-თოკა არ გაგვიტეხო რა.-მხარზე მიჰკრა ხელი იოანემ უმცროს ძმას.
-კაი წაგიყვან.-არაფრისმთქმელი სახით შეხედა ასევე არაფრისმთქმელი სახით მდგარ ტასოს.
-ჯიგარიხაარ. წავალ ჩავიცვამ და გავიდეთ.-ხტუნვით წავიდა ოთახისკენ და კარადა გამოაღო. ჯინსის ქვედაბოლო გვერდით ყვითელი ზოლებით, ყვითელი მაისური და ყვითელი გაზელები ჩაიცვა ფეხზე. საფულე აიღო მზესუმზირების გამოსახულებით და თმა გაიშალა. კიბეზე დაეშვა და მისაღებში შეაჭრა.-მზად ვაარ.-გაოცებულმა შეხედა თორნიკემ ზუსტად 5 წუთში მომზადებულ სილამაზეს და თვალები სწრაფად დაახამხამა.
-ოჰოოო, ჩვენო მზეევ რალამაზო ხაარ.-ხელით დაატრიალა მიშმ და ხელი გადახვია.-შენ გაბარებთ ამ სილამაზეს, არავინ მოგტაცოს იცოდე.-თითი გამაფრთხილებლად დაუქნია და გაიცინა.
-ატ*აკებთ რაა.-ხელი ჩაიქნია თორნიკემ.-წავედით.-ლილეც მას გაჰყვა უკან და მანქანაში ჩასხდნენ. სწრაფად გაიყვანა მანქანა ეზოდან და უშგულიდანაც მალე გავიდნენ. ხანდახან გაექცეოდა ხოლმე მზერა ტასოს გრძელი ფეხებისკენ მაგრამ მერე ისევ გზას გაჰყურებდა.-მუსიკა ჩავრთო?-კითხა და ტუჩის კუთხე ჩატეხა.
-რავი გააჩნია რასუსმენ.-გაეცინა.-ახლა არმითხრა ბასტასო, ოღონდ ეგ არა.-აკისკისდა.
-კონკრეტულად ბასტას არა მაგრამ რუსულებს ვუსმენ, ზოგს.-გაეცინა და მუსიკა ჩართო.
-ქართულ რეპსაც უსმენ?-თვალები გაუბრწყინდა ტასოს.
-რეპერი ძმაკაცები მყავს.-გაიცინა.-დღეს რარიცხვია?
-16.
-ბათუმშია კონცერტი დღეს, იქ იმღერებენ წამოდიო მითხრეს მარა მეზარებოდა. წავიდეთ?-თვალი ჩაუკრა.
-მაშინ უნდა დავრჩეთ.-გაეცინა.
-ძმაკაცი მყავს ბათუმში და დაგვიტოვებს. ჩვენებთან დავრეკავ და გავაფრთხილებ.-მობილური აიღო და იოანესთან დარეკა.-ბიჯო მისმინე, ბათუმში მივდივართ კონცერტზე და ხვალე ჩამოვალთ.
-სასტუმროში რჩებით?-იოანეს სიცილნარევი ხმა მოესმათ.
-არა ტოო, აგასთან დავრჩებით.-შეიცხადა.
-ჰოკი, ჭკვიანად იყავით.-ჩაიფხუკუნა.
-უშბაზე დაგარჭობ იოანე თუ ჩამოვედი.-გაეცინა თვითონაც, ტელეფონი გათიშა და აცქმუტუნებულ ტასოს გახედა.-აერიკაშიც ჩამოაღწია ქართულმა რეპმა? საღოლ ჩვენ.-გაიცინა.
-აი რაპონტია იცი? იქროვიყავი ყველაფერი ქართული მევასებოდა და ეგეც დამევასა თორე ცუდი სიტყვების მოყვარული დიდად არვარ.
-რომელი გევასება?
-ზაზუკა და Fულა.-კმაყოფილმა თქვა და თორნიკესკენ მიატრიალა თავი.
-კაი.-გაეცინა თორნიკეს და გზას გახედა. გეზი შეცვალა და ბათუმისკენ ავიდა.
-რამდენხანში ჩავალთ?
-თუ ასე ვივლი ხვალამდე ვერ ჩავალთ. სიჩქარის გეშინია?
-რას მკადრებ?-წარბი აუწია და თორნიკემაც კმაყოფილმა ჩაიღიმა, სიჩქარეს მოუმატა და საათს დახედა, ჯერ პირველი იყო, ლილეს გადახედა, ტელეფონით ვიდეოს იღებდა, თორნიკეც გამოაჩინა და მანაც ენა გამოუყო, გაეცინა და მუსიკას აუწია.-ინსტაგრამზე როგორ დაგაფოლოვო?
-სახელი და გვარი ბოლოში ერთი და მიპოვი.-ტასომაც კმაყოფილმა ჩაიღიმა და ცოტახანში ტასოს ინსტაგრამის სთორის თორნიკეს ვიდეო ამშვენებდა.
-უკვე 4 ესემესია ღმერთო ეს ვერგავთვალე.-ჩაიბურტყუნა და ფანჯარა ოდნავ ჩამოსწია.-თორნიკეეე.-წამწამები აუფახუნა.
-რახდება?-გაეცინა მის შემყურეს.
-საშპინგოთ წამომყვები?
-ეგრე ნუმიყურებ.-გაეცინა.-წამო ვიშოპინგოთ, დაქალის მაგივრობას გაგიწევ, შენ ძმაკაცის გამიწიე.
-ჯიგარიხართქო გითხარი ხო?
-იასნია.-გაეცინა. 3 საათში ბათუმში იყვნენ და სავაჭრო ცენტრთან გააჩერეს მანქანა. იმდენი იარეს ბოლოს დაღლილები ჩასხდნენ მანქანაში. თოკამ ტელეფონი ამოიღო და აგასთან დარეკა.-შე*ემა სად ხარ.
-ბათუმში რახდება?
-რახდება და ბათუმში ვართ მე და ჩემი მეგობარი, ჰოდა ერთი ღამით შეგვიფარე რა.-გაიცინა.
-სახლი იცი, ოთახები მზად დაგხვდება, დედაჩემი ხაჭაპურებს აცხობს უკვე.
-მოვქრივაარ, არ გააციოს უთხარი.-გადაიხარხარა და მანქანა დაძრა. მალე აგასთან იყვნენ სახლში და დალის ხაწაპურებს შეექცეოდნენ.
-ვაიმე რაგემრიელია.-ნეტარებით თქვა ტასომ და ტუჩები გაილოკა.
-იმერელია დედაჩემი და ეხერხება.-გაეცინა აგას.-ანუ მეგობრები ხართ?
-ჰო.-მხარზე ხელი მიკრა თორნიკემ და წვენი მოსვა.-დემეტრე როა ჰოიცი დადეშქელიანი.
-მაგარი კაცია ეგ. ჰო მერე?
-დემეს ცოლის მეჯვარეა.-თვალი ჩაუკრა.-1 კვირის წინ გავიცანით ერთმანეთი და თურმე ყვარებია ართული რეპი რაა ჰოაზრზე ხარ ზაზა და ეგენი. ჰოდა კონცერტზე წამოვიყვანე დღეს.
-ძმახარ ძმური.-ხელი გაუწოდა აგამ და ტასომაც სიცილით დაარტყა ხელისგული.-ზღვაზე არგახვალთ?-თორნიკემ და ტასომ ერთმანეთს გადახედეს და დაიჭყანეს.
-არა ძმაო ზღვა საჩვენო არარის.-როგორ საამოდ ხვდებოდა ყველა თორნიკეს წარმოთქმული „ჩვენ“ გაუაზრებლად იღიმოდა და შტერდებოდა მაგრამ ახლა თავიშეიკავა.
-კონცერტი სად იქნება?
-რააზრიაქვს?-კითხა თორნიკემ.
-არუნდა ვიცოდე რაჩავიცვა ჭკვიანო?-წარბი აუწია.
-რაც გაგისწორდება რა.-გაეცინა აგას.-კაბები და რაღაცები არგინდა.-თვალი ჩაუკრა.
-არის.-ჩესტი გააკეთა და გამოსაცვლელად წავიდა. შავი მოტკეცილი ტოპი, შავი შორტი და ნაიკის შავი ბოტასები ჩაიცვა. გადაყვლეფილ ფეხზე ისევ ბენდენა გაიკეთა ოღონდ შავთეთრი და ბიჭებთან გავიდა.-მზად ვარ.
-რაჯიგარი გოგოააა, ზუსტად 5 წუთი დაგჭირდა ტო?
-სწრაფივარ რავიცი.-მხრები აიჩეჩა და თორნიკეს გვერდით დაჯდა. ცოტახანს ბულვარში იყვნენ შემდეგ კი კლუბში შევიდნენ. იქაურობა ძალიან მოეწონა ტასოს, ერთ-ერთ მაგიდასთან დაიკავეს ადგილი. უკვე ცხრის ნახევარი იყო, მალე გამოსვლა დაიწყეს, ისე ჰყვებოდა ტასო ყველა სიმღერას თორნიკე და აგა გაოცებულებიუყურებდნენ. ბოლოს სცენაზეც აიყვანეს და მიკროფონში რომ გარეპა ყველა გაოცებული უყურებდა. მხურვალე ტაში დაიმსახურა და ისევ ბიჭებთან მივიდა, თორნიკეს გაუაზრებლად მოეხვია და მადლობა გადაუხადა. გვიანობამდე გაგრძელდა კონცერტი. ბოლოს სახლში მისავათებულები დაბრუნდენ და ეზოში დასხდნენ. აგა დასაძინებლად წავიდა, თორნიკე და ტასო კი ჰამაკში ჩასხდნენ, თორნიკემ ელი გადახვია, ორივე ნასვამები იყვნენ და ვერ აზროვნებდნენ.-ძალიან ძალიან დიდი მადლობა.-გაუღიმა ტასომ და ლოყაზე აკოცა.
-გეკადრება წრუწნა?
-არვარ მე წრუწუნა.-ტუჩები გაბუსა.
-ხარ. ნახე რო გაბრაზდი ცხვირი აგიცმაცუნდა, როწუწუნებ ან რამის თხოვნა გინდა მაშინაც მასე გიცმაცუნებს.-გაეცინა მაგრამ მერე ტასოს ტუჩებს შეხედა.
-შენ თოლია ხარ.-ამაყად გაიჯგიმა.
-რატო?
-არვიცი უბრალოდ თოლიები კარგები არიან, შენც კარგი ხარ.-გაუღიმა და ტუჩები გაილოკა.
-ღმერთო გაძლება მომეცი.-ჩაილაპარაკა თორნიკემ და ცას ახედა.-ვარსკვლავი ჩამოვარდა, სურვილი ჩაიფიქრე.-გაეცინა.
-ჩავიფიქრე.
-რა ჩაიფიქრე?
-არგეტყვი.-ენა გამოუყო.
-ტასუნა მართლა გელოვანი ხარ?
-ჰო რაიყო?
-სვანი ხარ.-გაუცინა და ცხვირზე დაჰკრა თითი.
-სვანები მაგარი ხალხი ვართ ძმაო.-გაუცინა და კიდევ გადაისვა მშრალ ტუჩებზე ენა.
-აქამდე სად იყავი ტასიკო?-დანანებით ჩაილაპარაკა.
-ნიუჯერსიში.-გაკვირვებით უთხრა და თვალები დააჭყიტა, ტუჩი მოიკვნიტა ჩვევის გამო და ეს თორნიკესთვის მართლა ბოლო წვეთი აღმოჩნდა. სახე ხელით დაუჭირა და მის ტუჩებს დააკვდა. ნელა აუღელვებლად და მთელი გრძნობით კოცნიდა და ტასოც განაბული ჰყვებოდა ამბორში. ბოლოს ტასო თავის ოთახში ფიქრობდა განვლილ დღეზე ხოლო თორნიე თავისაში. რავიცი რას გაუგებ ამ მიჯნურ ხალხს?!


შემიფასეთ თორემ მგონია რომ არ მოგწონთ <3 მადლობა ვინც კითხულობთ <3скачать dle 11.3
სიახლეზე კომენტარის დამატების შემთხვევაში თქვენ მიიღებთ 6 ქულას.



№1 სტუმარი mari

Au dzaan Kai iyo shemdegs velodebi

 


№2  offline წევრი mia miako 15

ძალიან კარგი იყო.მომეწონა მე.ველოდები შემდეგ თავს.

 


№3  offline წევრი naniko mindia

Kargia Veli moutmenlat
❤️❤️❤️❤️❤️❤️
--------------------
lomidze

 


№4  offline წევრი cheryl blossom

მე არ მომწონს ეს? კარგი რაა ვგიჟდები თოკაზე stuck_out_tongue_winking_eye stuck_out_tongue_winking_eye kissing_heart kissing_heart

 


№5  offline წევრი kesane123

mari
Au dzaan Kai iyo shemdegs velodebi

ბოდიში დაგვიანებისთვის <3

mia miako 15
ძალიან კარგი იყო.მომეწონა მე.ველოდები შემდეგ თავს.

მალე იქნება <3

naniko mindia
Kargia Veli moutmenlat
❤️❤️❤️❤️❤️❤️

მიხარია <3

cheryl blossom
მე არ მომწონს ეს? კარგი რაა ვგიჟდები თოკაზე stuck_out_tongue_winking_eye stuck_out_tongue_winking_eye kissing_heart kissing_heart

ნუუ თოკა სხვა განზომილებაა <3 :დ

 


ინფორმაცია
ჯგუფ სტუმარი-ის წევრებს არ აქვთ კომენტარის დატოვების უფლება.