შესვლა
რეგისტრაცია
რეკლამა

რატომ შენ?!(9)


26-04-2019, 14:50
ავტორი kesane123
ნანახია 1 385

რატომ შენ?!(9)

ორივე გზას უყურებდა. ხმას არცერთი იღებდა, ორივეს ახსოვდა წინა ღამის ქმედება და ორივე სიტყვებს ეძებდა მაგრამ ვერცერთი პოულობდა იმ კონკრეტულ სიტყვებს რაც შეიძლებოდა ამ შემთხვევაში ეთქვათ, ორივემ იცოა, ორივე ხვდებოდა რომ ეს უბრალო კოცნა არიყო და სწორედ ამიტომ იყვნენ მდუმარებაში. ტასოს ტელეფონი რომ ამღერდა თორნიკემ ყურები ცქვიტა, ღიმილი მოედო სახეზე ტასოს და სწრფად უპასუხა ტელეფონს.
-გისმენ.-შესძახა მხიარულად.
-როგორ არის მსოფლიოში ყველაზე მონატრებული და?
-კარგად ვარ ალექს, შენ როგორ ხარ?-გული დაუთბა ნახევარძმის ხმის გაგონებაზე.
-კარგად დაი, სადხარ?-იმხელა სითბო ჩანდა ალექსანდრეს ხმაში რო გული გაუთბა ტასოს. ალექსი, ტასოს მამის პირველი ცოლის შვილია, თაიას მსგავსად, თაფლისფერი თვალები და მუქი თმა აქვს, მამას გვანან.
-სვანეთში მივდივარ შენ სად ხარ?-თორნიკე ინტერესით უსმენდა და ცოტა აკლდა რომ საჭე არ მოეგლიჯა მაგრამ რატომ ვერ გეტყოდათ. სიჩქარეს უმატა და ცარიელ ავტობანზე დიდი სიჩქარით მიდიოდა.
-უშგულშ ვარ დაი, აქეთ მოდიხარ შენც?
-რაგინდა უშგულში?-თვალები გაუბრწყინდა.
-გიორგი როა ჩემი ძმაკაცი მაგასთან ამოვედით მე, ცოტნე და პუპსიკა.-გადაიხარხარა.
-თორნიკეეე.-ღიმილით გადახედა.
-ვინ არის თორნიკე?-უცებ დასერიოზულდა ალექსანდრე.
-კონკრეტულად გითხრა თუ მეგობარს დასჯერდები?
-კონკრეტულად!
-თორნიკე დევდარიანი, დაწყნარდი?-ნერვები მოეშალა უცებ.-თოკა რამდენხანში ჩავალთ?
-2 საათში.-ვითომ უდარდელად ჩაილაპარაკა თორნიკემ მაგრამ ძარღვები დასკდომას ჰქონდა.
-2 საათში გნახავ ალექს.-გაუცინა.-მომიკითხე ბიჭები. პუპსიკას გადაეცი არგელაპარაკებათქო.-ზედმეტად აჟიტირებული იყო.
-რო ჩამოხვალ ვილაპარაკებთ გვერდით მჯდომზე!-უთხრა და გაუთიშა.
-ეს მეღადავება?-გაოცებულმა ჩაილაპარაკა და პირღიამ დახედა ტელეფონს.-გამითიშა.-გაეცინა. ისე კისკისებდა თორნიკესაც გაეცინა.
-ბიჭმა თუ პირველმა გაგითიშა გრეხია?-ირონიულად კითხა.
-ნუ როცა ძმას ელაპარაკები, ბიჭის სახელს ახსენებ და კაი ეჭვიანი ქმარივით ეჭვიანობს აი ეგ არის გრეხი დ სასაცილო.-ისევ კისკისებდა.
-პუპსიკა რო ახსენე იმას რაქვია?-დაეჭვებით კითხა.
-ეგ არის დაჩი აბაშიძე. რახდება?-დაეჭვებით კითხა და ფერწასულ თორნიკეს გახედა რომელსაც ახლა უფრო ეტყობოდა სიბრაზე.
-შენი ძმა რომელია?
-ალექსანდრე გელოვანია ჩემი ძმა.-გაოცებულმა უთხრა. კიდევ გკითხო რახდება?
-არაფერი, უბრალოდ ერთმანეთი არმოგვწონს მარტივად რომგითხრა.-კბილებსშორის გამოსცრა.
-მიზეზს მაინც არმეტყვი ამიტომ არგკითხავ, უბრალოდ ის მითხარი რამე ისეთი აქვს ჩადენილი რომ შემრცხვეს?-თვალები დახუჭა და ნერწყვი მძიმედ გადაყლაპა.
-კი, მაგრამ შენი ძმა ძაან აპასნი ტიპია.-გაეცინა.-მსოფლიოში ყველაზე მეტად ვის ვერიტანო როკითხო გეტყვის რომ მე ვერმიტანს.-სიმწრით ჩაეცინა ტასოს.
-და შენც ვერიტან ისევე როგორც ის ვერგიტანს ჰო?-თორნიკესგან მხოლოდ დუმილი მიიღო.-კარგი, გუშინ მაგიტომ მკითხე მართლა გელოვანი ვიყავი თუ არა? მიმამსგავსე და მაგიტო არა?-თავი დაუქნია თორნიკემ და ამოიოხრა.
-სასაცილოა პირდაპირ.-გადაიხარხარა თორნიკემ.-ჩემი მეტოქის და მიზის მანქანაში და მშვიდად ველაპარაკები იმაზე როგორ ვერ ვიტან მის ძმას.-თავი გააქნია სიცილით.-ისე არგეშინია რომ ახლა როცა ვიცი ვისი დაც ხარ რამეს დაგიშავებ? თან ფაქტიურად აქ დასახლება არ არის მგლებიც არიან, მოგკლავ ან უარესს დაგმართებ და აქ დაგტოვებ.-ტასოს ურეაქციო სახეს შეხედა და ჩაეღიმა.
-არაკაცი არ ხარ.-გაუღიმა.-არ მეშინია იმიტომ რომ არაფრის გამკეთებელი არხარ რაც ახლა ჩამოთვალე.
-როგორი კარგი წარმოდგენა გქონია ჩემზე.-თავი დანანებით გააქნია.
-რომც ცადო არაფერი გამოგივა, ვერ შეძლებ.-დარწმუნებით ჩაილაპარაკა ტასომ. თორნიკემ მანქანა გააჩერა, ადიდებული ენგურის პირას და მანქანიდან გადავიდა, ტასოც გადმოიყვანა და ძალიან ახლოს დააყენა მდინარესთან. ერთი ხელის კვრა და გადააგდებდა. ტასოს წითელი კაბა ფრიალებდა, თმა ლამაზად ედებოდა სახეზე და ოდნავადაც არ ეტყობოდა აღელვება. პირიქით იცინოდა, თორნიკეს უღიმოდა და თვალები უციმციმებდა. მანქანისკენ წავიდა თორნიკე და სპეციალურად გადანახული იარაღი ამოიღო „ბარდაჩოკიდან“ . ტასოს დაუმიზნა და გადატენა.
-ახლა რომ გესროლო ისევ არ დამიჯერებ?
-ამ დონეზე ვერ იტან ჩემ ძმას?-სიცილით კითხა ტასომ.
-ვერც კი წარმოიდგენ როგორ ვერ ვიტან შენ ძმას.-კბილებში გამოსცრა თორნიკემ.
-ვერც მე მიტან?-ისევ იცინოდა.-თან ტყვიები არდევს მანდ.
-შენ ძმას რომ ვხედავ მინდა წამებით მოვკლა მაგრამ შენ რომ გხედავ სულ სხვა რამ მინდება.-თავი დანანებით გააქნია, იარაღი ჩასწია, მასთან მივიდა, ტასოს სახე ხელებში მოიქცია და გაშმაგებით დაუკოცნა ბაგეები. ტასოც აჰყვა და მანამ კოცნიდნენ ერთმანეთს სანამ უჰაერობამ არ შეაწუხათ. შუბლი ტასოს შუბლს მიაბჯინდა და ყბები მაგრად დააჭირა ერთმანეთს.-ახლა აქედან გადაგაგდო სანამ გვიანი არაა თუ აქედან თავად გადავიხვეწო?-მწარედ ჩაიცინა, ტასოს ხელი მოკიდა მანქანაში ჩასვა და თვითონაც ჩაჯდა. მთელი გზა ტასოს ხელს ცერა თითით ეფერებოდა თან ფიქრობდა ამ 26 წლის განმავლობაში ვერცერთმა ქალმა მიმიზიდა ისე როგორც მან და მაინცდამაინც ის აღმოჩნდა ალექსანდრეს დაო, თავის ფიქრებზე ეღიმებოდა და ტასოს გახედავდა ხოლმე. მალევე ჩავიდნენ უშგულში, თორნიკემ თავად მიაყენა მანქანა გიორგი ფილფანის სახლთან და ტასოს ანიშნა ეს არისო. მანქანიდან გადავიდა, ტასოც მას გადაჰყვა, აივნიდან მალულად ადევნებდა თვალს ალექსანდრე, დაინახა როგორ მოხვია კისერზე ხელები ტასომ და თორნიკემაც მაგრად ჩაიკრა გულში, თვალები დახუჭა და წარბები შეჭმუხნა. ალექსანდრე გაცოფდა მაგრამ არაფერი უთქვამს, ბიჭებმა მის მზერას გააყოლეს თვალი და დანახულისგან შოკში ჩავარდნენ.
-ღადაობ შე*ემა?-მხარი მიკრა პუპსიკამ და წარბები გაოცებისგან ზემოთ აწკიპა.
-საწყალი ტასო, უკვე მეცოდება ამის ლექციებისთვის.-გიორგიმ თავი გააქნია და ალექსანდრესკენ ანიშნა ბიჭებს. ამასობაში კი თორნიკეს სულაც არ ჰქონდა იმის სურვილი რომ ტასოს მოშორებოდა.
-ტას.-ჩუმად უთხრა და ტასოს ეს „ტას“ ისე ესიამოვნა უფრო გაინაბა.
-მერე გადმოვალ, იმათ უთხარი არ გაუხარდეთ, ყოველ დილით ქარბორბალასავით დაგატყდებით თავს.-გადაიკისკისა და თორნიკემაც ბედნიერმა ჩაიღიმა.-წავედი თოკ.-სევდიანად გაუღიმა.
-ხვალ ქარბორბალასავით დამადექი თავზე ტას, დაგელოდები.-ტასოს სახე მის თლილ თითებში მოიქცია ლოყებზე ნაზად დაუწყო ჩქმეტა და ტასოც კისკისებდა. ბოლოს დასერიოზულდნენ შუბლზე აკოცა ტასოს, და მსუბუქად უბიძგა სახლისკენ. ტასოც შევიდა მაგრამ უკან არ მოუხედავს. სახეზე ხელები ჩამოისვა, ღრმად ამოისუნთქა და როგორც კი ტასო სახლში შევიდა მანქანაში ჩაჯდა და სახლისკენ გაუყვა გზას, მაგრამ ტასომაც და თორნიკემაც კარგად იცოდნენ რომ ტასოს რთული საუბარი ელოდა. ალექსი ფიცხი იყო, მაგრამ ახლა უცნაური სიმშვიდით უყურებდა ამ ყველაფერს.
-ბიჭებოო.-სახლში შემოხტა ტასო, ყველას გადაეხვია და ბოლოს ტკბილ ლუკმად ძმა მოიტოვა. მაგრად ჩაეკრა გულშ და ყელში აკოცა, ისე როგორც ბავშობაში იცოდა.-მომენატრე ალექს.
-მეც მომენატრე პატარა.-საფეთქელზე აკოცა დას.-ეხლა უნდა ვილაპარაკოთ ჰო?-მოჭუტული თვალებით კითხა და ტასომაც თავი სერიოზულად დაუქნია.-საიდან იცნობ დევდარიანს?
-ლილეს ქმრის, დემეტრეს ძმაკაცია.-უდარდელად ჩაილაპარაკა და სავარძელზე ჩამოჯდა.
-და სად იყავით ერთად?
-ბათუმში.-ეს რომ თქვა ალექსანდრეს წითელი აენთო გონებაში.
-რა გინდოდა ბათუმში დევდარიანთან ერთად?!
-გუშინ წავედით, რეპკონცერტი იყო თან საშოპინგოთ ვიყავით.-მხრები აიჩეჩა.
-მერე?
-მერე მის ძმაკაცთან აგასთან დავრჩით. ახლა ართქვა აგა ვინარისო ძალიან გთხოვ უკვე კარგად ვიცი ერთმანეთს რომ ვერიტანთ.
-კარგი აგა კაი როჟაა მაგაზე პრობლემა არმაქვს. პირდაპირ გკითხავ ჰოიცი არმევასება ეს მიხლართული ლაპარაკი, მოგწონს? რამე ზედმეტი გააკეთა?
-იცი? ეგ ცოტა ისეთი თემაა რა, ზედმეტი არაფერი გაუკეთებია და არც გაააკეთებდა. არადა მე ვფიქრობ რომ ძალიან კარგად იცოდა გუშინდელიდან მოყოლებული რომ შენი და ვიყავი.-გაეღიმა.-მოწონებაზე რაგითხრა აბა? სხვანაირია არავის არგავს არც საქართველოში და არც ამერიკაში მსგავსი არავინ მიხილავს.-გადაიკისკისა.-ალბათ მომწონს კიდეც.-მხრები აიჩეჩა და გაოცებულ ბიჭებს გადახედა.- ახლა თქვენი ჯერია, რა ვერ გაიყავით თორნიკესთან?
-ეჰ ჩემო დაია, სასტავებით კი არ ვჩხუბობთ ეგრე.-გაიცინა პუპსიკამ.-შენმა ძმამ ვერ გაიყო თორნიკესთან.
-ჰო და რა ვერ გაიყო?!-წარბაწევით გადახედა ბიჭებს.
-ქალი.-უცბათ წამოიძახა ალექსმა და დას თვალი თვალში გაუყარა. ტასო ლამის იქვე გაქვავდა, მაგრამ გარეგნულად არაფერი შეუმჩნევია.
-კონკრეტულად?
-კონკრეტულად ის რომ შენი ძმა ყურებამდეა შეყვარებული, ეს გოგო კი ვინც შენ ძმას უყვარს თორნიკეს ბავშობის მეგობარია და ვინაიდან დევდარიანმა შენი ძმის წარსული იცის ახლოს არ აკარებს ქეთოს. ჰოდა სულ გაწევგამოწევა აქვთ.-მოკლედ აუხსნა გიორგიმ.-მე თორნიკეს ვამართლებ, ისევ შენ ჩაიგდე ეგეთ დღეში თავი.
-და რომელ წარსულზე მელაპარაკებით?
-ნარკოტიკები, კაზინოები, სტრიპტიზ-კლუბები და კაიფში დაჭრილი ადამიანი. აი შენი მხეცი ძმა.-თავი დაუკრა ალექსანდრემ და ხელები დემონსტრაციულად გაშალა. ტასო შოკში იყო, აზრზე ვერ მოდიოდა და კიდევ კარგა ხანს იჯდებოდა გაშტერებული ტელეფონზე რომ არ დაერეკათ, მობილურს დახედა, თორნიკე იყო, უპასუხა.
-გისმენ.-გამტყდარი ხმით უთხრა და ხმის გასაწმენდად ჩაახველა.
-კარგად ხარ?-შეშფოთებული ჩანდა თორნიკე.
-კი რამემოხდა?
-გითხრა ყველაფერი არა?-უცებ წამოენთო თორნიკე, მიუხვდა როგორ ეტკინა ტასოს მისი ძმის ასეთი საქციელები, მისი სანაქებო, საფიცარი ძმის.
-კი.-ჩაეცინა.
-გინდა წამგიყვანო?
-არა ხვალ ქარბორბალასავით მოვალ, არდამვიწყებია.-გაიცინა.-მანქანაში წიგნები დამრჩა.
-ვიცი, შენ ოთხში შევიტანე. მართლა კარგად ხარ?
-კი, წავალ ახლა ჰო? ხვალ დილით მოვალ.-უთხრა და პასუხს არც დალოდებია მაშინვე გაუთიშა.-ახლა?-გამტყდარი ხმით გადახედა ალექსანდრეს.
-რეაბილიტაცია გავიარე, სიგარეტსაც აღარ ვეწევი ხშირად, კაზინოებს და სტრიპტიზკლუბებსაც მოვეშვი და თავდებით გამოვედი ციხიდან.
-იმ გოგოს უყვარხარ?-გაეღიმა.
-არიცნობს.-აკაკანდა პუპსიკა.
-და თორნიკე არც დაუშვებს რო გაიცნო.-მშვიდად ჩაილაპარაკა ტასომ.-ახლა მაინტერესებს რა გინდა ჩემგან.
-რამე გააკეთა?!
-ენგურის პირზე კლდესთან დამაყენა და იარაღი დამიმიზნა.-მშვიდად ჩაილაპარაკა მაგრამ წამსვე აენთნენ ბიჭები.-იარაღი დატენილი არიყო და იმასაც არიზამდა მდინარეში გადავეგდე, მაგისთვისს ზედმეტად ვუყვარვარ და ვეცოდები.-გაეცინა.-ხვალ დილით უნდა გადავიდე თბილისში მივდივარ.-მკაცრად თქვა და წამოდგა.-მაინც არგითქვამს ჩემგან რაგინდა ჰო?
-თუ თორნიკესთან ურთიერთობაში ძალიან შეტოპავ უსათუოდ უცხო გახდები ჩემთვის.-მშვიდად გაუღიმა და თავად გავიდა ოთახიდან.
-მომესმა ჰო?-ბიჭებს გადახედა მერე კი ძმას მიჰყვა უკან.-22 წლის ვარ და როგორმე თავად გადავწყვეტ ვისთან მექნება ურთიერთობა, გასაგებია?!-მთელ ხმაზე უღრიალებდა ეზოში მყოფს.
-არა! მთლად ისეც არ ქნა იქ წასვლა აგეკრძალოს!
-რა უფლებით? რომელი უფლებით ან მეურვეობით მიკრძალავ იქ მისვლას? თორნიკეს ნახვას ან საერთოდ რახდება?! მოიცა გამოვიცნობ.-გაეცინა.-ვინაიდან ის თავის დობილს არ გაკარებს შენ ჩემთან მოახლოების უფლებას არ მისცემ არა? ანუ უბრალოდ სათამაშო ვარ შენთის?! ჩემი საფიცარი იყავი ალექსანდრე! საფიცარი ძმა მყავდი ამას როგორ მეუბნები?!
-მე ჩემი გითხარი! აღარ ნახავ დევდარიანს და ურთიერთობაზე ლაპარაკიც ზედმეტია!-მანაც არ დააკლო ღრიალი.
-ვნახავ და შენ ჯიბრზე ურთიერთობაც მექნება, ან მთლად უკეთესს გეტყვი გინდა? ლოგინშიც ჩავუგორდები იქნებ შვილებიც გავუჩინო?-იგრძნო როგორ აეწვა ლოყა და სიმწრისგან ცრემლები გადმოუცვივდა, ალექსანდრემ რომ გაიაზრა რა გააკეთა მაშინვე თავში წაირტყა ხელები მაგრამ რას იზამდა? სამაგიეროდ თორნიკე უყურებდა ამ ყველაფერს ბიჭებთან ერთად და უკვე პიწკზე იყო, რომ დაინახა როგორ დაარტყა მაშინვე მივარდა, ვაჩეც კი ვეღარ აჩერებდა, ურტყავდა ალექსანდრეს, დაუნდობლად სცემდა.
-თორნიკე გაჩერდი, თოკ მოკლავ, გთხოვ შეეშვი.-ტიროდა ტასო მაგრამ აზრი? არანაირი! სანამ მომუშტულ ხელს ხელები არ ჩაავლო მანამ არ გაჩერდა თორნიკე.
-ელოდე შენ რომ ჩემ მელანოს განდობ!-ზემოდან დააძახა ალექსანდრეს რომელიც წამოდგომას ცდილობდა და ტასოს მიუბრუნდა.-წამოხვალ თუ დარჩები?-კითხა და თვალებშ გამომცდელად შეხედა.
-მმე გითხარი ტასი, თუ წახვალ დამკარგავ.-უკვე ფეხზე იყო წამომდგარი ალექსანდრე და სინანულით სავსე თვალებით უყურებდა დას რომელიც მისთვის ყველაზე ძვირფფასი იყო.-დამკარგავ იმიტომ რომ გადამაბიჯებ და არა იმიტომ რომ თორნიკეს ჯიბრში ვუდგები! სიტყვას ყოველთვის ვასრულებ ეს კაგად იცი! დანარჩენი შენი გადასაწყვეტია.
-მძულხართ! ვერცერთს ვერგიტანთ.-ტასო იცინოდა და ორად იკეცებოდა სიცილისგან.-არცერთი მჭირდებით. მორჩა, ორივე შემეშვით. ერთმანეთზე უარესები ხართ. ღმერთია მოწმე როგორ მყავდი საფიცარი ალექსანდრე და ზუსტად შენ გამო ვარ ის ვინც ვარ, ან იმის გამო ვინც მეგონა რომ იყავი.-მწარედ ჩაეღიმა.-შენ კი მასე კბილებით დაცვას გირჩევნია შენ მეგობარს არჩევანის საშუალება მისცე. მე ჩემი გითხარით, მივდივარ!-მშვიდად თქვა, სახლშ შევიდა, ჩანთას და მცირე ბარგს ხელი დაავლო და გარეთ გამოვიდა.-შენ დაივიწყე რომ და გყავს, აი შენ კი სანამ თქვენ ორი ერთმანეთში არ მოგვარდებით ახლოს არ გამეკარო! არცერთი გამეკაროთ.-მტკიცედ თქვა და იმწუთს მოსულ ანდრიას მივარდა.-მანქანა მათხოვე ანდრიი.-ღიმილით უთხრა გაოცებულ ბიჭს და თვალი ჩაუკრა. მანაც ინსტიქტურად მისცა მანქანის გასაღები, ჯერ ლილესთან გაიარა ბარგი წამოიღო და უკან მოუხედავად წავიდა სვანეთიდან, გასცდა ამ კუთხეს, მისთვის საყვარელ ადგილს. თბილისში წავიდა, მისი სახლის კარები შეაღო და იგრძნო როგორ მოაწვა მონატრება. თავის ძმა სტკიოდა და ამას ვერაფერს უხერხებდა. სტკიოდა რომ მის ძმას სტკიოდა და ეს მისთვის განადგურებას უდრიდა. აი უშგულში კი ყველაფერი ყირაზე იყო, თავის თავს ვერ პატიობდა ალექსანდრე იმ გარტყმას, თავისი თავი სძულდა და უნდოდა იქვე მომკვდარიყო. თორნიკე გაოცებული იყო ტასოს სიამაყით, თავდაჯერებულობით და ზოგადად მისი მტკიცე, ლოდი ხასიათით. ალექსანდრეს შეხედა რომელიც განადგურებული იდგა კედელთან და თვალები ერთ წერტილზე ჰქონდა გაშტერებული.
-რა გიყო ახლა? მოგკლა თუ ნორმალურად გავაგრძელო? ვერ გავაგრძელებ შენც იცი. ფუ ამის..-კარგად შეიკურთხა და სახეზე ხელები მოსივა.-რატოა მაინცდამაინც შენი და?-ჩაიბუტბუტა თავისთვის და ისევ ამოიხედა.
-მაინც არ გადამაბიჯებს, საკუთარ პრინციპებსაც არ უღალატებს და შენთან არ მოვა. ვიცი მე ვიცნობ მას.-მწარედ ჩაიცინა.
-გფიხარია არა? მე მელანოს გართმევ და შენ შენჭკუაში ტასო უნდა წამართვა? თუმცა იმას როგორ წამართმევ რაც არ მაქვს და არც იმის სურვილი მაქვს მქონდეს?-თვითონაც არ სჯეროდა თავისი სიტყვების და ამას ყველა ხვდებოდა.
-შენ ჯერ საკუთარი სიტყვები ირწმუნე.-იფეთქა ალექსანდრემ.-ჩემ დას შეეშვი! ნუ გგონია რომ მე არაფერი ვიცი შენ წარსულზე თორემ აქვე მოგკლავ და დაგმარხავ დევდარიანო! ნუ გამომიყვან მდგომარეობიდაან!-იქუხა ალექსანდრემ.-და სხვათაშორის თუ ერთხელ მაინც შეამჩნევ როგორ მიყურებს მელანო მიხვდები რომ მის თვალში ნამდვილად არ ვარ მხეცი!-ბოლოს დააყოლა და სალხლში შევარდა. თორნიკე, ვაჩე და ანდრია კი სახშ დაბრუნდნენ. თორნიკე მალე აფეთქდებოდა, ყურებიდან ლამის იყო ბოლი გამოეშვა, ვაჩე და ანდრია ვერაფერს ხვდებოდნენ.
-რაღა ტასო უნდა ყოფილიყო ამ სი*ის და?-ჩაიბუტბუტა და ანდრიას გახედა.
-მოყევი მიდი.-მხარზე დაადო ხელი ვაჩემ და გაჩერდნენ, იქვე ქვაზე ჩამოჯდა და მუხლებში ჩარგო თავი.
-გუშინ კონცერტიდან რომ წამოვედით ნასვამები ვიყავით, ჰამაკში მომიჯდა გვერდით და ვლაპარაკობდით მერე ვაკოცე, არაფერი მომხდარა სხვა, დღს რო მოვდიოდით ვითომ შემთხვევით გავიგე რომ ალექსანდრეს და იყო არადა ძაან კარგად ვიცოდი ვისი დაც იყო.ენგურის პირას კლდეზე დავაყენე და იარაღი დავუმიზნე რეაქცია არ ჰქონია ზედმეტად მენდობოდა. კიდევ ვერ მოვითმინე, კიდევ ვაკოცე. მელანო და ალექსანდრე ვერ წარმომიდგენია ერთად, ახლა ტასოს როგორ დაარტყა ეგ რომ ვნახე საერთოდ გადავედი ჭკუიდან, როგორ ვანდო მითხარი ჩემი დაიკო ამ სი*ს? იმასაც რომ ასე მოექცეს მერე? ტასო რომ არა ხელიდან ვერავინ გამომგლეჯდა იმ დამპალ ღორს. თან ხელსაც რომ არ მიბრუნებდა?
-მიხვდა თავის დანაშაულს და თავისი მიიღო.-ჩაეცინა ვაჩეს.-დინბის მიყევი რა, ცოტახანს გადაიკარგე ვაბშე.-მხარზე დაჰკრა ხელი და ფეხზე წამოაგდო.
.......................................
-დემეეე-ამოიკისკისა ლილემ.
-რაო ჩემო სუპერ სიყვარულო?-გაეცინა დემესაც.
-იცი რომ ძალიან, ძალიან მიყვარხარ?-ცხვირზე აკოცა.
-ვიცი გემრიელო.-ტუჩებზე დასწვდა.
-როდის ვბრუნდებით თბილისში?
-ერთ კვირაში ტკბილო.
-დემე სირცხვილია, გაჩერდი.-ამოიკრუტუნა როგორც კი იგრძნო დემეტრემ როგორ მოსდო კბილები მუცელზე.
-ჩემ ცოლს ვეფერები ვისი რა საქმეა?
-კარგი რაა.-გაეცინა ლილეს.
-მიყვარხარ ჩემო მზესუმზირავ.-მაგრად ჩაიკრა გულში და მთელი სახე დაუკოცნა.
-დემეეე.-წამწამები აუფახუნა სასაცილოდ.
-ვუსმენ ჩემს მზესუმზირას.-გაეცინა.
-ტასოს და თოკას რფა ეშველებათ?
-ალექსანდრე თუ გონზე მოვა ეშველებათ.
-ალექსანდრეს იცნობ?
-ვიცნობ. კარგი ბიჭია უბრალოდ დროებით ცუდ გზაზე იდგა, ჩემსავით.
-თორნიკე?
-ჰოო, თორნიკეეს ბრძოლა წესების გარეშე რბოლები და ასე შემდეგ ყველაფერს ურჩევნია. ხშირად უკანონო რბოლებშც იღებს მონაწილეობას და ბრაზის გადმონთხევის მიზნით ხშირად უკანონო რინგზეც მდგარა. მაგრამ დავიფიცებ წამალს არასდროს გაკარებია, ნუუ მოსაწევი იცოცხლეე.-გაეცინა.-ერთმანეთზე უარესები არიან და რას უმტკიცებენ ერთმანეთს ნეტავი მაცოდინა.
-მე რომ მაშინ გადაწყვეტილება არ მიმეღო თქვენც ასე დახოცავდით ერთმანეთს.-გდაიკისკისა.-ზოგადად როცა ასეთ ვითარებაშია გოგო უნდა იცოდნენ მამრებმა რომ არჩევანი მაინც ყოველთვის ჩვენზეა დ არა მათ ურთიერთობაზე. ლილე კარგად არ იცნობს თორნიკეს და იმიტომ დატყდა თორემ დარწმუნებული ვარ ისიც ჩემსავით მოიქცეოდა.
-და შენ კარგად მიცნობდი?-გაიცინა დემემ.
-მე შენ თვალებს ვიცნობდი დემუსი.-მფეთქავ არტერიაზე აკოცა და ნელნელა ჩამოყვა პრესს.
-სირცხვილის გოგო ამოყავი თავი, რასიფიქრებენ.-სიამოვნებისგან დახშული ხმით ამოიჩურჩულა და ლილეც მოსწყდა მის პრესს, ისევ ისკენ ამოწია თავი და ტუჩებზე დაეკონა.
-შემდეგი ბიჭი იქნება დარწმუნებული ვარ.-ამოიჩურჩულა.
-გენდობი.-გაეცინა და ისევ დასწვდა ცოლის ტუჩებს.



ჰაი გაიიიზ <3 :დ ყველა თავში, ყველა წყვილზე დაიდება პატარა მონაკვეთები ასე რომ არ გამიბრაზდეთ <3 შემიფასეთ და წინასწარ დიდი მადლობააა <3 და კიდევ მაინტერესებს რომელი წყვილი გიზიდავთ ყველაზე მეტად? <3скачать dle 11.3
სიახლეზე კომენტარის დამატების შემთხვევაში თქვენ მიიღებთ 6 ქულას.



№1  offline წევრი mia miako 15

ყველა წყვილი ძალიან კარგები არიან და საინტერესო ცხოვრება აქვთ.შინაარსიც ძალიან კარგია.მომწონს და ველოდები შემდეგ თავს

 


ინფორმაცია
ჯგუფ სტუმარი-ის წევრებს არ აქვთ კომენტარის დატოვების უფლება.