შესვლა
რეგისტრაცია
რეკლამა

რატომ შენ?!(10)


28-04-2019, 18:05
ავტორი kesane123
ნანახია 1 459

რატომ შენ?!(10)

-ცხოვრება არავისთვისაა მაინცდამაინც ადვილი, ყოველთვის არის რაღაც დაბრკოლებები ცხოვრებაში. ჩვენ ადამიანებმა კი თავი არ უნდა დავუხაროთ არცერთ პრობლემას. პრობლემას, რომელიც დარწმუნებული ხარ, რომ გაგანადგურებს უფრო დიდი ძალისხმევით უნდა შეერკინო თორემ აუცილებლად წაგლეკავს როგორც ცუნამი, ღვარცობი და ა.შ. მოკლედ ხალხო, მყარად დადექით ეს იქნება ჩემი რჩევა!-დაასრულა სათქმელი და დარბაზი დატოვა ტასომ. ვერიტანდა ასეთ შოუებს, ინტერვიუებს და ასე შემდეგ. მისი წიგნის გამოცემის შემდეგ ყველა ტელევიზიაში იწევენ ის კი ძალიან იშვიათად ჩნდება პუბლიკაში. 5 თვეა ცოცხალ-მკვდარივით დაიარება, აღარც ძმა უნახავს და აღარც თორნიკე. აქეთ-იქით დარბოდა, საქმეებს აგვარებდა, ბავშვი უნდა აეყვანა ლილეს ბავშვთა სახლიდან. პატარაა ლურჯთვალება ბიჭი. თომას დანახვისას ტასო ბედნიერებისგან ბრწყინავს, ერთხელ კითხა ლილეს თორნიკეს შესახებ, პასუხი კი საკმაოდ ცუდი მოსასმენი იყო. თორნიკე იმ შემთხვევის შემდეგ რუსეთში წავიდა, საქმეების მოსაგვარებლად და კარგახანს ვერ ჩამოვიდოდა. ალექსანდრესგან რა ისმოდა? ისიც წავიდა ოღონდ ის ბათუმში წავიდა ცოტა ხნით და მალე ისევ ახალ იერიშზე გადავიდოდა, როგორც ტასო ამბობს. რაც შეეხება მის წიგნს, ამ წიგნის გამოცემა აზრადაც არ ჰქონია, უბრალოდ დაწერილი ჰქონდა და 3 თვის წინ გამოცემა გადაწყვიტა. გამომცემელს კი იმდენად მოეწონა რომ მალევე გამოსცა და ახლა უკვე ანასტასია გელოვანი ყველაზე ცნობილი და გაყიდვადი ქართველი ავტორების ათეულში მეშვიდე ადგილზეა. სახლში მივიდა, გამოიცვალა, შხაპი მიიღო და ლოგინზე გაწვა. ცოტახანს ჩაეძინა, მერე ლილეს ზარმა გააღვიძა და უკმაყოფილოდ ამოიფრუტუნა.
-არ მაინტერესებს რას აკეთებ დროზე მოხვალ ჩემთან!-ჩასძახა ლილემ და აშკარად ეტყობოდა რომ რაღაცას ჭამდა.
-მეძინა.-დაამთქნარა.-კაი გამოვალ ერთ საათში.-ადგა, კარეადასთან მივიდა და შავი ნაჭრის კომბინიზონი გამოიღო. მხრებზე ლამაზად იყო გადაწეული და ტასოს ლავიწებს უფლებას აძლევდა თავი ეწონებინათ. მკერდი ლამაზად იმზირებოდა შავი ნაჭრიდან და მის ჩამოსხმულ ტანს მეტ სილამაზეს სძენდა. ფეხზე დაბალყელიანი შავი შუზები. ოქროსფერი ყელსაბამი გაიკეთა, თმაზე ბენდენა გაიკეთა, დუტის შავი ქურთუკი მოიცვა, მანქანის გასაღები და ტელეფონი აიღო და კიბეზე ჩაირბინა. მანქანაში ჩაჯდა და დადეშქელიანის სახლისკენ წავიდა. როგორც ყოველთვის ახლაც ბევრი მანქანა ეყენა სახლთან, გაეღიმა. მანქანა დააყენა და სახლისკენ წავიდა მოხდენილი ნაბიჯებით. კარზე დააკაკუნა და თვალებგაბრწყინებულმა ლილემ გაუღო კარი.
-2 კარგი ამბავიო მაქვს.-შეჰკივლა.
-დაიწყე.-გაეცინა ტასოს და მუცელზე მოეფერა 6თვის ლილეს.
-სქესი გავიგეთ.-ლამის იხტუნვა სიხარულისგან.-და მეორე, შედი და შიგნით არის.-მაორე ცოტა ჩუმათ უთხრა და სახე უარესად გაუბრწყინდა. ტასო ლამის მოკვდა მისაღებში შესვლამდე. ნაბიჯები უმსუბუქდებოდა, ქურთუკი გაიხადა და იქვე საკიდზე ჩამოკიდა. მისაღებში შევიდა და იქ თორნიკესთან მოთამაშე ლილია და თომა რომ დაინახა რომლებიც ლანას აბრაზებდნენ ლამის იქვე ჩაიკეცა. თვალები ცრემლებით აევსო.
-თომა.-ამოიჩურჩულა და გაღიმებული ბავშვისკენ დაიძრა. ყველა ელოდებოდა თორნიკეს და ლილეს შეხვედრას. ყველამ ყველაფერი იცოდა. თომა რომ წამოხტა და ტასოსკენ გაიქცა თორნიკემაც ინება მისკენ გახედვა. აგიჟებდა ეს გოგო, ამ ხნის განმავლობაში ყოველი დღე ტასოთი იწყებოდა და მთავრდებოდა.
-დედაა.-სიხარული იგრძნობოდა თომას ხმაში. თომა 5 წლის იყო, საკმაოდ ლამაზი და ნიჭიერი ბავშვი, ტასომ იპოვა ქუჩაში მიგდებული, ძლივს გადაარჩინა და დღეს და ღამეს უთენებდა ჩვილს. ახლა კი როცა საბოლოოდ დაამთავრა სწავლა და სამშობლოში დაბრუნდა უნდა რომ თომა მასთან იყოს. თორნიკე უყურებდა ტასოს და მონატრებით ევსებოდა გული. ლილეს უკვე ჰქონდა ნათქვამი ტასოს და თომას ურთიერთობაზე და რეაქცია არ ჰქონია სამაგიეროდ ტასო ლამის აგიჟდა. პირველად დაუძაახა თომამ დედა და სიხარულისგან ლამის გაგიჟდა. მაგრად ჩაიკრა ბავშვი გულში და გადაიკისკისა.
-ჰოდა ბედნიერებას გისურვებთ დედაშვილს, აქედან სახლშ მიგყავს.-ტაში შემოჰკრა მიშომ.
-ლილე მართალს ამბობს ეს გამოლენჩებული?-სიცილით კითხა ლილეს.
-დიახ დიახ.
-ჩემი ბუშტუნა.-ლოყები დაუკოცნა ბავშვს.-ხვალ საყიდლებზე წავიდეთ.-ყურში უთხრა და მის განათებულ სახეზე გაეცინა. მერე წამოდგა და თორნიკეს შეხედა რომელსაც ლილია ეჭირა.-გამარჯობა.-გაუღიმა, თორნიკემაც თავი დაუკრა, იქვე ჩამოჯდა, თომა გვერდით მიისვა და თმა აუჩეჩა.-აბა სქესიო რაღაცო და რახდება სიძე?-თვალი ჩაუკრა დემეტრეს.
-ჯერ არგეტყვით, ცოტახანს მოითმინეთ. ისე ტას, რამდენი ფერის ბენდენა გაქვს?
-რავი რამდენი ფერიც არსებობს.-მხრები აიჩეჩა და მერე შეხედა დაეჭვებით.-შავი ნაცრისფერში არმაქვს მარტო.-თორნიკეს ჩაეცინა, სპორტულის ჟაკეტის მკლავი აიწია და ზუსტად მაგ ფერებში ბენდენა გამოჩნდა. უცბათ მოიხსნა, დაკეცა და წინ გადაიწია.
-თომა მოდი.-ბავშვს თვალი ჩაუკრა და ანიშნა მოდიო, ისიც მორჩილად ადგა და მის წინ დადგა. ბენდენა აიღო და შუბლზე ლამაზად შეუკრა ისე როგორც ტასოს ჰქონდა, ლოყაზე აკოცა და თომაც მაშინვე ტასოსთან გაიქცა. ტასოს ტელეფონზე დაურეკეს და ნომერს გაბრწყინებული თვალებით დახედა რაც არავის გამორჩენია.
-უკაცრავად.-თქვა და აივანზე გავიდა. ზუსტად 5 თვეა ალექსანდრეს მისთვის არ დაურეკავს, ახლა დაურეკა და მასაც სახე გაუნათდა, იმედი ჰქონდა რომ ყველაფერი გაირკვა მაგრამ რავიცი ნეტავ შეცდა?-გისმენ.
-როგორხარ?-ოდნავ შეცვლილი ხმით კითხა.
-კარგად შენ როგორხარ?
-რავი ტასი მაჯა მოვიტეხე.-გაეცინა.-მალე გნახავ.
-თბილისში მოდიხარ?
-კი მოვდივარ. წავედი ახლა პუპსიკა უნდა ვნახო, მალე გნახავ.-კოცნის იმიტაცია გააკეთა და გათიშა. რღმად ჩაისუნთქა ტასომ და კარისკენ შებრუნდა, მასში აყუდებული თორნიკე რომ დაინახა წამით აკანკალდა მაგრამ თავი მაინც შეიმაგრა და დაჟინებით ჩააშტერდა თვალებში.
-გეგონა ყველაფერი მოგვარდა არა?-გაეცინა თორნიკეს.
-რა გინდა მაინც ვერ გავიგე.
-ასეთი რთული მისახვედრია რა მინდა ტას? მე შენ მინდიხარ! სხვა არაფერი მინდა გესმის? შენ ძმას თუ ჰგონია თავს დაგანებებ ძალიან ცდება!-მკაცრად თქვა.
-და თუ მე მინდა რომ თავი დამანებო?
-სხვის მინდაზე არასდროს გამივლია.-გაუღიმა. მისკენ წავიდა, ტასო უკან იხევდა, კედელს აეკრო და გასაქცევიც აღარსად ჰქონდა. ხელებსშორის მოიმწყვდია თორნიკემ და მის კისერში ჩარგო თავი. ტასოს გააჟრჟოლა და თვალები მინაბა როცა თორნიკეს ცხელი სუნთქვა და ტუჩები იგრძნო მფეთქავ არტერიაზე.-მომენატრე ტას.-მთელი სახე დაუკოცნა და ბოლოს თვალებში ჩახედა, ვნებისგან დაბინდული თვალები რომ დაინახა ჩაეღიმა და მის ტუჩებს დასწვდა.-შენს იდიოტ ძმას გადაეცი რომ თუ ჩემ დაიკოს თავს შეაყვარებს გზა ხსნილი ექნება. მაგრამ ხელს თუ დააკარებს, ყველანაირი გაგებით, სიცოცხლეს გავუმწარებ და ამისთვის შენიგამოყენებაც საკმარისი იქნება.-მოწყვეტით აკოცა და დატოვა გულდაფლეთილი, გაოცებული, დასუსტებული ტასო.
....................................................................
-ნიკუუუშ.-სირბილით მივარდა სესო ნიკუშასთან.
-რაგინდა გოგო რას მახტები ზედ?-შეუღრინა ნიკუშამ.
-აუ რააა, ნუხარ ასეთი ჯმუხი.-სახე დამანჭა სესიმ.
-არვარ ჯმუხი!-გაეცინა.-აუ სესოოო.
-რაგინდა?-გადაიკისკისა სესომ. კარგახანს უყურებდა მის კისკისს ბოლოს გამოფხიზლდა და გაეცინა.
-რამინდა? აი ეს მინდა.-ცხვირზე და თვალებზე აკოცა.-კიდევ ეს მინდა.-ყელში აკოცა.-ჰო და კიდევ ეს მინდა.-ტუჩებზე მიაკრო ტუჩები და მალევე მოშორდა.
-გიჟი ხარ ნიკუშ?-გადაიკისკისა და კისერზე შემოხვია ხელები.
-ცოტა.-თვალები დააწვრილა და ხელები წელზე მოხვია.
-მე აი ეს მინდა.-თითის წვერებზე აიწია და ცხვირზე უკბინა.-კიდევ ეს.-ახლა ყელში აკოცა ვნებიანად და შემდეგ ნაკბენს ენა გადაუსვა.-ჰო და აი ესეც.-ტუჩებზე მოსდო კბილები და მერე აკოცა.
-ჩემი საოცრება, ჩემი ქალი ხარ!-ვნებიანად დაიჩურჩულა მის ტუჩებთან.
-შენი საოცრება და შენი გოგო ვარ.-თითის აწევით შეუსწორა, გაიცინა და ნიკაპზე აკოცა.
-ნწ ეგ ბანალურია, ჩემი ქალი ხარ!-ისევ თავის აზრზე იყო.
-ნწ, ჯერ არ ვარ.
-ნამიოკი იყო?
-შეიძლება ითქვას.-ეშმაკურად აუთამაშა წარბები.
-ღმერთო გადამარჩინე.-გაეცინა ნიკუშას.-ბავშვი ეს.-ენა გამოუყო სიცილით აკოცა ყელში.
-19ის ვარ.-შეუღრინა.
-მაინც ბავშვი ხარ.-ნიშნისმოგებით უთხრა და თვალი ჩაუკრა.-ცოლად გამომყვები სეს?-მოჭუტული თვალებით კითხა და სესომ რომ თავი დაუქნია მაშინ იგრძნო ნამდვილი ბედნიერება. ხელი ჩაჰკიდა და მისაღებში შევარდნენ. ყველამ გაოცებულმა შეხედა მათ ერთმანეთზე მიკრულ მტევნებს.
-ეღირსათ ვითომ?-მიშომ გადაულაპარაკა იოანეს.
-ეღირსათ ვერხედავ?-მხრები აიჩეჩა სიცილით იოანემ.
-ყურადღება! ყურადღება!-დაიწყო სესომ.-ძმაოჩემო.-იოანეს შეხედა.-შენ რო მოიყვანე ძმაო ცოლი და ხარ ბედნიერად, მეც ვთხვდები.-სიცილით უთხრა და იოანეს გაოცებულ მზერაზე ნიკუშას შეშინებულმა გადახედა, მან მხოლოდ თვალი ჩაუკრა და გაუღიმა.
-მომილოცავს.-მხრები აიჩეჩა იოანემ და ორივეს გადაეხვია, მილოცვები, მილოცვები და კიდევ მილოცვები. თორნიკე გასული იყო და ეს ყველაფერი ვერ ნახა თორემ ყველაფერი ასე უბრალოდ ვერ ჩაივლიდა. ბოლოს ლილე და დემეტრე ადგნენ და ყველასთვის საინტერესო მომენტი დადგა. კარში ჯერ თორნიკე გამოჩნდა შემდეგ კი ტასო. -ამოღერღეთ ტოო.
-მოკლედ ლილია მთლიანად მე დამემსგავსა რავიცი ამას უხარია მაგრამ მე მინდოდა რომ ბიჭი გვყოლოდა აი ამ აპოლონის მსგავსი ჰოდა, სურვილი ამიხდა და ბიჭია.-გაიცინა და დემეტრეც მაგრად ჩაეხუტა. ძალიან ბევრი მილოცვების შემდეგ სუფრასთან დასხდნენ. თორნიკემ რომ გაიგო სესოზე და ნიკუშაზე ძალიან ბევრი იცინა, ბოლოს კი მიულოცა და აივანზე გავიდა მოსაწევად. მართალია ნახევარდა იყო მაგრამ მაინც უჭირდა მისი გაშვება. შიგნით რომ შძებრუნდა ჩაფიქრებული ტასო დაინახა, წითელი ღვინით ხელში ბუხრის წინ და თვალებში ცრემლჩამდგარი. ტკიოდა ტასოს თორნიკეს სიტყვები, ქცევები და სძულდა საკუთარი თავი. ლოყაზე ცრემლი ჩამოუგორდა მაგრამ სწრაფადვე მოიწმინდა და ცეცხლს თვალი მოაშორა. ღვინო მოსვა და ღრმად ჩაისუნთქა. თორნიკესაც სტკიოდა ასე რომ უწევდა მასთან მოქცევა მაგრამ სხვაგვარად არ შეეძლო. ტასოს ისევ ტელეფონმა დაურეკა და მალევე უპასუხა.
-გისმენ.
-გილოცავ ახალი შემოთავაზება გაქვს.-ჩასძახა მხიარულად ეკემ, გამომცემელმა რომელთანაც საოცრად მეგობრული უურთიერთობა დაამყარა.
-რა შემოთავაზება ეკე?-გაეცინა.
-რა შემოთავაზება და ისევ შოუ ოღონდ განსხვავებული. ისეთ თემებზე გესაუბრებიან რაც ხალხმა არ იცის შენზზე.
-ძალიან პირადული შეკითხვებიც იქნება?
-იქნება. თუ არგინდა უარს ვეტყვი არაა პრობლემა.
-რომელ საათზე და სად მივიდე?-ტელევიზიის სახელი და საათი უთხრა და გაუთიშა.
-ისევ ახალი შოუა?-იკითხა სიცილით კოსტამ.
-ჰორავი, კი მეზარება მაგრამ დამაინტერესა რა კითხვებს დამისვამენ ისეთს პასუხის გაცემა რომ გამიჭირდეს.-მხრები აიცეჩა და წარბშეკრული თორნიკესკენ გააპაარა მზერა.
-ისე კარგი ბიჭია ერეკლე, მგონი მოწონხარ კიდეც.-თვალი ჩაუკრა ლილემ.
-ჰო კარგი ბიჭია ძალიან.-გაეცინა.-რავიცი შანსს თუ თხოვს მიიღებს.-მხრები აიჩეჩა.
-მართლა?-თვალები დააწვრილა ლილემ.
-ჰო აბა ვის უნდა ველოდო?-შეიცხადა და ტუჩის კუთხე ჩატეხა. ძილის პირას მყოფ თომას გახედა.-თომა წავიდეთ?-უხმოდ დაუქნია თავი და მორჩილად წამოდგა ტასოსთან ერთად. ბავშვს ჩააცვა, თვითონაც ჩაიცვა, ყველას დაემშვიდობა და მანქანისკენ წავიდა. სახლში ავიდნენ, გამოიცვალეს და ერთად დაწვნენ. თომას მაშინვე ჩაეძინა რასაც ტასოზე ვერ ვიტყოდით. ნაბიჯების ხმამ მოიყვანა გონს, სწრაფად წამოდგა და პენუარისამარა გავიდა მისაღებში. სავარძელში მჯდარი თორნიკე რომ დაინახა გული ლამის გაუფრინდა.-აქ რაგინდა? როგორ შემოხვედი?
-კარი ღია დაგრჩენია. აქ რამინდა? ამაზე რამდენიმე საათის წინ გაგეცი პასუხი. შენ მინდიხარ!
-შენ მე ვინ გგონივარ დევდარიანო?
-ალექსანდრე გელოვანის და. რაიყო არხარ?-შეცხადა მოჩვენებითად. მერე გაიცინა და ტასოსთან ახლოს მივიდა.-ისე დარწმუნებული ვარ ამერიკაში ქალიშვილობა დაკარგედ და რორამე იყოს არ მომცემ?-ამის თქმა და ლოყის აწვა ერთი იყო, აცრემლებულ თვალებში რომ ჩახედა ტასოს გული ლამის მოუკვდა მაგრამ არ შეუმჩნევია, გაიცინა, მკლავში ხელი ჩაავლო და ახლოს მისწია მასთან. მთელი სხეულით კანკალებდა ტასო, იმ წამს სძულდა ყველა და ყველაფერი იმიტომ რომ თორნიკეს შეძულება არ შეეძლო-რას იტყვი?
-გაეთრიე ჩემი სახლიდან!-მკაცრად დასჭექა ტასოს ხმამ. წამით შეეშინდა კიდეც თორნიკეს რამე არ მოუვიდესო მაგრამ მერე გადაუარა შიშმა.-წადი თორნიკე, უფრო ნუ შემაზიზღებ თავს.-ამოთქვა ტირილით და თორნიკე კარისკენ წაიყვანა, კარი გააღო, ხელი ჰკრა, ცხვირწინ მიუხურა კარი და საიმედოდ ჩარაზა. იქვე ჩაიკეცა და ტირილი დაიწყო. ალექსანდრეს დაურეკა.-სად ხარ?
-თბილისში შემოვედი, სახლში მოვდივარ. რა ხმა გაქვს?
-კარგი, მალე მოდი.-თქვა და გათიშა. მალევე მივიდა ალექსანდრე ძმაკაცებთან ერთად და ტასოს ასეთ მდგომარეობაში დანახვამ ჭკუიდან შეშალა.
-რახდება ტასი?
-მელანო ძალიან გიყვარს?-უეცრად კითხა და თვალებში შეხედა.
-ძალიან.-თქვა და თავი ჩახარა.
-თორნიკემ გადმოგცა თავს თუ შეაყვარებს გზაზე არ გადავეღობები თუარადა სიცოცხლეს გავუმწარებ და ამისთვის შენი გამოყენებაც საკმარისი იქნებაო.-თვალებში შეხედა გაცხარებულ ძმას რომელსაც მხოლოდ ის უნდოდა დევდარიანი იქ ჰყოლოდა რომ შუაზე გაეხლიჩა.
-რაო?-იღრიალა და სავარძლიდან წამოხტა.
-ჩუ, ბავშვს ძინავს.
-ვინ ბავშვს.
-თომას, ვიშვილე.-გაუღიმა.
-მაგაზე მერე ვილაპარაკოთ და ის ჰოიცი რომ თორნიკეს ამ სიტყვებს არ შევარჩენ?-კბილებში გამოსცრა.
-მხოლოდ ერთს გთხოვ, მელანოს ნორმალურად მოექეცი გესმის? მე თავის დაცვა შემიძლია მითუმეტეს თორნიკესთან, არაკაცი არარის რამე რომ დამიშაოს და შენც კარგად იცი ეს.
..........................................
-რაღაც საოცრებას გეგმავ არა?-აივანზე გასულ თორნიკეს იოანე ამოუდგა გვერდით.
-ყოველთვის ხვდები.-გაეღიმა.-დღეს საშინელებები ვუთხარი, დავამცირე მაგრამ იმდენად ამაყია მხოლოდ ის მითხრა გაეთრიე ჩემი სახლიდანო.-გაეღიმა.-ალექსანდრე თუ შეუყვარდება მელანოს კარგი, რამენაირად მოვურიგდები მაგრამ ტასოს გულის მოგებას ვეღარ შევძლებ სავარაუდოდ.
-მისი გული კარგახანია შენ გაქვს თოკ.-მხარზე ხელი დაკრა უმცროს ძმას და თავის ფიქრებთან მარტო დატოვა.скачать dle 11.3
სიახლეზე კომენტარის დამატების შემთხვევაში თქვენ მიიღებთ 6 ქულას.



№1  offline წევრი mia miako 15

ძალიან კრგი იყო მომეწონა.ქრისტე აღსდგა.გილოცავთ ყველას

 


№2 სტუმარი სტუმარი Anano

როგორც ყოველთვის საუკეთესო!❤ მხოლოდ მცირედი თხოვნა მექნება, როფორც შენს ერთგულ მკითხველს, იქნებ თავები გაზარდო, რადგან ისე მალე დამთავრდა დამენანა :დდ რა დაელოდება ახლა ახალ თავს : დ ერთ-ერთი საუკეთესო მწერალი ხარ!❤

 


№3 სტუმარი სტუმარი Mariiami

აი არ ვიცი რა ვგიჟდები შენშე ქრისტე აღსდგა გილოცავთ ყველას და მაინტერესებს რაღაც მეც ვწერ ვიცი ძალიან პატარა შეიძლება მოგეჩვენოგ 16 ვარ და რამდენიმეს მოსწონს ჩემი ნაწერები ვერაფრით დავრეგისტრირდი. საიტზე და ხომ ვერ დამეხმარწბით
აი სენ კი არ ვიცი რა სილყვებით შეიძლება გაქო ბრავო მიყბარხარ ძალიან♡♡♡

 


№4 სტუმარი სტუმარი XXX

სტუმარი Mariiami
აი არ ვიცი რა ვგიჟდები შენშე ქრისტე აღსდგა გილოცავთ ყველას და მაინტერესებს რაღაც მეც ვწერ ვიცი ძალიან პატარა შეიძლება მოგეჩვენოგ 16 ვარ და რამდენიმეს მოსწონს ჩემი ნაწერები ვერაფრით დავრეგისტრირდი. საიტზე და ხომ ვერ დამეხმარწბით
აი სენ კი არ ვიცი რა სილყვებით შეიძლება გაქო ბრავო მიყბარხარ ძალიან♡♡♡

მწერალი შენზე პატარაა ასაკით:დდ ❣️

 


№5  offline წევრი კესანეე

saswaulia vgijdebi tornikeze da tasos sitvaciaze

 


№6  offline წევრი kesane123

mia miako 15
ძალიან კრგი იყო მომეწონა.ქრისტე აღსდგა.გილოცავთ ყველას

ჭეშმარიტად! <3

სტუმარი Anano
როგორც ყოველთვის საუკეთესო!❤ მხოლოდ მცირედი თხოვნა მექნება, როფორც შენს ერთგულ მკითხველს, იქნებ თავები გაზარდო, რადგან ისე მალე დამთავრდა დამენანა :დდ რა დაელოდება ახლა ახალ თავს : დ ერთ-ერთი საუკეთესო მწერალი ხარ!❤

ძალიან დიდი მადლობა! ვერც კი წარმოიდგენთ რამდენს ნიშნავს თქვენი ასეთი შეფასება ჩემთვის! <3 აღდგომების და გადარბენების გამო ვერ ვახერხებდი, ვეცდები უფრო დიდი დავდო ამის შემდეგ <3

სტუმარი XXX
სტუმარი Mariiami
აი არ ვიცი რა ვგიჟდები შენშე ქრისტე აღსდგა გილოცავთ ყველას და მაინტერესებს რაღაც მეც ვწერ ვიცი ძალიან პატარა შეიძლება მოგეჩვენოგ 16 ვარ და რამდენიმეს მოსწონს ჩემი ნაწერები ვერაფრით დავრეგისტრირდი. საიტზე და ხომ ვერ დამეხმარწბით
აი სენ კი არ ვიცი რა სილყვებით შეიძლება გაქო ბრავო მიყბარხარ ძალიან♡♡♡

მწერალი შენზე პატარაა ასაკით:დდ ❣️

ჭეშმარიტად! <3 თავიდან არც მე მეგონა რომ ჩემი მოთხრობები ამდენი ადამიანისთვის იქნებოდა სასიოამოვნო წასაკითხი და არც ვაპირებდი რაიმეს დადებას გვერძე მაგრამ საკუთარ თავს ვაჯობე <3 ასაკს რაც შეეხება ასაკით შენზე პატარა ვარ :დ <3 რეგისტრაციას რაც შეეხება ჩემით არ დავრეგისტრირებულვარ მეგობარმა შემიქმნა ექაუნთი ჩუმათ ამიტომ ვერ დაგეხმარები <3

 


ინფორმაცია
ჯგუფ სტუმარი-ის წევრებს არ აქვთ კომენტარის დატოვების უფლება.