შესვლა
რეგისტრაცია
რეკლამა

ზიზღნარევი სიყვარული (თავი11)


1-05-2019, 09:06
ავტორი მი რა
ნანახია 876

ზიზღნარევი სიყვარული (თავი11)

დიდხანს იდგნენ ერთმანეთის პირისპი
ჩემად გაღიზიანებულები და თვალს არ
აშორებდნენ ერთმანეთს. მარიამი მაინც
ჯიუტად იმ აზრეზე იყო რომ ალექსანდრე
იყო ყველაფერში დამნაშავე, ალექსანდრეს
კი არ ეჯერა ის რომ,მარიამს ის მიაჩნდა
მკვლელად ეგონა რომ ხვდებოდა მარიამი
რასაც განიცდიდა მის მიმართ ალექსანდრე.
მისი მოტაცება და აქ მოყვანა ძალიან
უნდოდა, მაგრამ თორნიკე და ნიკა სულ
გადაირივნენ არწუნებდნენ შეშლილია ის გოგო
და ახლოს არ გაეკაროო,მაგრამ ალექსმა
ყური არ უგდო, და არც უფიქრია იმაზე ნიკამ
ასე უმიზეზოდ რატო ამოიძულა გოგონა
რომელსაც არცკი იცნობდა,ბოლოს ძმაკაცი
დაიყყოლია და მოატაცებინა მარიამი,იცოდა
ეს ალქაჯი არა აპატიებდა ამგვარ საქციელს
მაგრამ სხვა გამოსავალი არ დაუტოვა, სადაც
კი დახვდა სალაპარაკოდ გაექცა ან დაემიქრა
ვიყვირებ რომ მიშველონო და აი ახლა დგანა
ერთმანეთის პირისპირ
-შენ იმიტომ არ თქვი არაფერი პოლოვიასთან
რომ არც შენ გჯერა სინამსვილეში რომ
შეიძლება მე მკვლელი ვიყო
-გგონია ამიტომ ვარჩუმად?-გაეცინა მარიამს
და ალექსანდრეს მიაჩერდა -რაიცი რომ ძალა
არ მეყოფა იმისთვის რომ ჩემი ძმის მკვლელი
ვიპოვო, მერე ავიღი იარაღი და შუბლი
გავუხვრიტო?
-არვიცი
-მაგრამ მაინც სხვა მიზეზი გგონია
-სწორედ, იცი რომ მე შენ ძმას
არასოდეს არაფერს დავუშავებდი
-ჩემს ძმას-ხაზგასმით წარმოსთქვა მარიამმა
-ხო შენს ძმას,მე არასოდე არაფერს
დავუშავებდი იმიტომ რომ შენი ძმააა
-ვითომ რატომ არ დაუშავებდი?
-იცი რატომაც-გაღიზიანდა ალექსანდრე და
სავარძელში დაჯდა სიგარეტი ამოიღო და
მოუკოდა, ღრმა ნაფაზი დაარტყა და მარიას
მიაბჯინა ცივი მზერა -ორივემ ვიცით მე
რატომ არ შეიძლება ვიყო მკვლელი და შენ
რატომ ხარჩუმად, ეს მხოლოდ ჩვენ ორს
გვესმის
-გგონია ხელს გაფარებ?-ირონია გაერია
ხმაში
-არა!შენ უბრალოდ არ გჯერა რომ ძმას
მოგიკლავდი
-შენ რაიცი მე რისი მჯერა და რისი არა?
-მიზეზი აქვს ამას და ეს მიზეზი ორივემ
ვივით
-საკუთარ თავში ძალიან დარწმუნებული ხარ-
გაღიზიანდა მარიამი
-არა-თავი გაიქნია ალექსანდრემ და ბოლო
ნაპასის ბოლი მისკენ გაუშვა -შენში ვარ
დარწმუნებული-მერე იარაღი ამოიღო,უჯრიდან
და მაგიდაზე დადო -დატენილია, აიღე,
დამიმიზნე და მეაროლე სულ ესაა-უთხრა
მშვიდად და დაჟინებით აკვირდებოდა გოგონას
თვითოეულ მოძრაობას
-დმცინი?-ირონია გაერია ხმაში გოგონას და
ალექსანდრეს მიაჩერდა რომელმაც იარაღი აიღო
და გაიროლა ჭაღის მიმართულებით, ჭაღი
ზრიალით ჩამოვარდა და ჭახანით დაეხეთქა
იატაკზე, მარიამი შეხტა და შეშინებული
მიაჩერდა ალექსანდრეს, ოთახში ბნელოდა
მათ სახეებს ბუხრის ცეცხლის სუსტი ნათება
წვდებოდა მაგრამ ორივე კარგად ხედავდა
ერთმანეთის თვალებს
-საკმარისია-იყვირა ალექსანდრემ და ფეხზე
წამოვარდა დამფრათხალ გოგონას მკლავში
ხელი წაავლო და გარეთ გაათრია,მანქანაში
შეაგდო და თავად საჭეს მიუჯდა და გიჟივით
გააქანა მანქანა,ხმას არცერთი იღებდა ორივე
საქარე მინას მისჩერებოდა, ფიფქები უფრო
სწრაფად ცვიოდა, გზა გადათეთრებულიყო უკვე,
მარიამი ისევ ოქ იყო იმ სახლში და ისვ
ჩაესმოდა სროლის ხმა, ჭაღის ჭახანის და
მისი ყვირილი,ვერცკი გაიაზრე როდის მიადგა
მანქანა მის კორპუს
-მარიამ-ალექსანდრეს ხმამ ფიქრებიდან
გამოიყვანა -შურისძიება ისეთი გრძნობაა
ყველას და ყველაფერს წალეკავს, ყველა გრძნობას
ჩაკლავს და გაანადგურებს,იეს გამოგფიტავს
და გაქცევს არარაობად აზრზე რომ მოხვალ
მხოლოდ სიცარიელეს იგრძნობ გულში, ისეთ
სიცარიელეს დაგიტოვებს რომ მსას სიციცხლის
ბოლო.დე ვეღარაფრით ამოავსებ-ალექსანდრემ
გაუღიმა -მოეშვი ამ საქმეს, მათ მიანდე ვისი
საქმეცაა-მარიამი მას მიაჩერდა ისკი სადღაც
სიღრმეში ოყურებოდა,გოგონა გადავიდა
მანქანიდან, ალექსანდრემ გარები აანთო
და იქამდე ადევნა თვალი სანამ სადარბაზოში
არ შევიდა, დაბნეული და გაბრუებული
ავიდა კიბეებზე და სახლში შევიდა, ანას
უკვე ეძინა თავად კი მთელი ღამე თვალი ვერ
მოხუჭა.
მეორე დღეს თორნიკე მიადგა დილაადრიან
-ჩაიცვი მოვდივართ-კარი გააღო თუარა მაშინვე
ეს გამოუცხადა და გამოაშტერა ნამტირალევ
ნამძინარევი გოგონა
-შენ რა გაგიჟდი-არიცოდა ეცინა თუ ეყვირა
გაოცებისგან
-დროზე გელოდები-სახლში შევიდა და სავარძელში
მოკალათდა, მარიამმა დაუჯერა და ტანსაცმელი
ჩაიცვა,თორნიკემ აათვალიერა და მაჯაში სტაცა
ხელი,კიბეებზე ჩაარბეინა და კარი გაუღო
-დაბრძაბდი თუ შეიძლება-მარიამი დაჯდა და
საჭესმიუჯდა თუარა თორნიკე კითხვწბი დააყარა
-რახდება? გააფრინეთ? სულ გაგიჟდით?
-მე არა ის გაგიჟდამაგრამ შენს გამო შენ
გამიგიჟე ძმაკაცი-დაუყვირა გაღიზიანებულმა
და მარიამს ხმა აღარ გაუღია.
კლუბში მივიდნენ თორნიკემ ალექსის კაბინეტში
შეიყვანა,მარიამი გაოცებული კართან დადაგა
ბექა და ალექსანდრე საბუთებში თავჩარგულები
ისხდნენ და გვიან შენიშენს მათი მისვლა,
მარიამი სავარძელში ბექას გვერდით დასვეს
და ალექსანდრემ ტაცკი ამ საქმეს და მას
უკავშირდებოდა მარიამსაც აჩვენა, ბექასაც რაც
იცოდა მოუყვა გოგონასთან ერთად, ბექამ
რამდენიმე კითხვა დასვა მალევე წავიდა.
-გაგიჟდი?
-საკმარისია შენი ისტერიკა და სისულელეები-
უყვირა მწყობრიდან გამოსულმა -დავიღალე
იმის მტკიცებით რომ მე არავინ მომიკლავს,
ცალკე პოციაში ხეტიალით ცალკე შენი
ზიზღნარევი მზერით -ალექსანდრემ მარიამს
შეხედა და მარიამმა იგრძნო ის სხივი მისი
თვალებიდან რომლისაც ასე ეშინოდა და რომელსაც
გრძნობდა სულскачать dle 11.3
სიახლეზე კომენტარის დამატების შემთხვევაში თქვენ მიიღებთ 6 ქულას.



№1 სტუმარი სტუმარი თამთა

ძააან კაია, როგორციქნა მიხვდა მარი ალექსანდრეს გრძნობაზე, მაგრამ როგორი სათაურიც აქვს ისეთი დასასრული არ გვინდა რა ???? <3

 


№2 სტუმარი სტუმარი nancho

ეხლა წავიკითხე ყველა თავი ერთად,კარგად წერ,ნუ დაიხვეწები თანდათან,მომწონს და გელოდები.თავები მართლა პატარაა.

 


№3  offline წევრი მი რა

სტუმარი თამთა
ძააან კაია, როგორციქნა მიხვდა მარი ალექსანდრეს გრძნობაზე, მაგრამ როგორი სათაურიც აქვს ისეთი დასასრული არ გვინდა რა ???? <3

მიხარია რომ მოგწონთ, აი დასასრულს რაც შეეხება მეც ბევრს ვფიქრობ ამაზე, ვნახოთ სიყვარული გადაწონის თუ ზიზღი

სტუმარი nancho
ეხლა წავიკითხე ყველა თავი ერთად,კარგად წერ,ნუ დაიხვეწები თანდათან,მომწონს და გელოდები.თავები მართლა პატარაა.

მადლობა დადებითი ემოციების გაზიარებისთვის,რაც შეეხება თავებს ვერ ვტვირთავ მეტს ხოლმე, ვერ ვახერხებ ამიტომ ვეცდები ხშირად დავდო

 


ინფორმაცია
ჯგუფ სტუმარი-ის წევრებს არ აქვთ კომენტარის დატოვების უფლება.