შესვლა
რეგისტრაცია
რეკლამა

უსაზღვროდ ( თავი 5)


26-06-2019, 16:17
ავტორი sabah alkhyr
ნანახია 764

უსაზღვროდ ( თავი 5)

,, სიცოცხლე მხოლოდ მაშინ არის კარგი, როცა სიყვარულის სხივითაა გამთბარი “
გოეთე

ჩვენ გვესიზმრება მხოლოდ ის, რაც ვნახეთ.ჩვენ სიზმრებში ხშირად ვხედავთ უცხო ხალხს, მაგრამ წარმოდგენა არ გვაქვს, რომ ჩვენი გონება ამ ხალხს არ იგონებს. ეს რეალური ხალხის სახეებია, მათი, რომლებიც ჩვენ ცხოვრებაში შეგვხვდნენ, მაგრამ ჩვენ ისინი არ გვახსოვს.
ახლადგამოღვიძებულს ვიღაცის განრისხებული ხმა და ყვირილი მოესმა, ვიღაც შიგნით შესვლას და გიორგის სასწრაფოდ ნახვას მოითხოვდა, დავითის და ენტონის ხმა კი მას აჩერებდა და ეუბნებოდა, რომ არ შეიძლებოდა. ბოლომდე ვერ გარკვეულიყო სიზმარში იყო თუ ცხადში, მაგრამ ქალის ხმა ისე მკაფიოდ ისმოდა, რომ წამოდგა და ოთახის პატარა აივანზე გავიდა. ნაცნობი სახის დანახვაზე გული შეუქანდა, ნამდვილად არ ელოდა ამ გოგოს აქ გამოჩენას. აღელდა, აფორიაქდა და ბავშვივით აცქმუტდა, არ იცოდა რა ექნა, სად წასულიყო. ბოლოს ღრმად ჩაისუნთქა- ამოისუნთქა, დამშვიდდა და ჩვეულებრივი გიორგის ხმით დათოს გასძახა შემოუშვიო. გოგონამ ზევით აიხედა და ავისმომასწავებელი მწვანე თვალები მოაჯირზე დაყრდნობილ მამაკაცს შეანათა.
გიორგი ქვევით რომ ჩავიდა ელენე უკვე მისაღებში ელოდა, ქურთუკი გაეხადა და გაშლილი, წელამდე ჩამოზრდილი თმის მიღმა ნახევრად მოშიშვლებული ზურგი მოუჩანდა. თეთრი ფითქინა კანი და მხარზე პატარა ტატუ უფრო მეტ ხიბლს სძენდა. ფეხის ხმაზე უკან შეტრიალდა და შემუსულს წარბებს ქვემოდან გახედა. მაშინვე მიხვდა გიორგი რაც ელოდა, მაგრამ ისე რომ არც შეუმჩნევია ოთახში არსებული დაძაბულობა გოგონას დაჯდომა შესთავაზა.
- საქმეზე გადავიდეთ.
- კი ბატონო, გისმენ.
- არა ეს მე გისმენ. ჩემი ძმა ჭკუიდან შეშალე და ახლა მეც გინდა უკან მიმაყოლო?
- რას გულისხმობ?
- ძალია კარგადაც იცი რას ვგულისხმობ. შენ, მაფიის ვიღაც ბოსს, გყოფნის გამბედაობა და ცოლობას მთხოვ? გაგიჟდი? და გგონია მეც სიხარულით ჩამოგეკიდები კისერზე? არა. ეს ჩემს ძმასაც ვუთხარი და შენც გეუბნები, არასდროს გავხდები შენი ცოლი, მირჩევნია ლუციფერმა წამიყვანოს ვიდრე შენი ცოლი გავხდე.
- კარგი დამშვიდდი, არც მასე ცუდადაა საქმე შენ როგორც გგონია.რა არის იმაში ცუდი, რომ ჩემი ცოლი უნდა გახდე?
- და შენ რამე გსმენია სხვის ცხოვრებაზე? ყველა ადამიანს რომ თავისი ცხოვრება აქვს არაფერი გსმენია ამის შესახებ? მე ჩემი ცხოვრება მაქვს, ჩემი გეგმები და არ დავუშვებ მათ ასრულებაში შენ შემიშალო ხელი. ყველაფერს ადვილად ნუ უყურებ, ის რომ მაფიის ბოსი ხარ, არ ნიშნავს იმას, რომ ყველაზე და ყველაფერზე ძალაუფლება გაქვს, და მითუმეტეს ჩემზე, გასაგებია? ამით შენ მე ღირსებას მილახავ, ჩემთვის ღირსება კი პირველ ადგილზე დგას. ხვდები ამას? შენ ცდილობ ადამიანები მოისყიდო შენი ძალაუფლებით, მაგრამ მე... მე... მე უბრალოდ არ ვარ ისეთი, როგორიც გგონივარ. რაც არ უნდა იყოს მე ვერ ვიქნები შენიცოლი,- გიორგის გასაკვირად ელენე ძალიან მშვიდად და გულწრფელად საუბრობდა. ემოციამოწოლილს ცრემლები ჩამოჰგორებოდა ვარდისფერ ღაწვებზე და მის ლამაზ, გრძელ ყელს მიუყვებოდა. თითქოს დიდი ხნის სიყვარულს ესაუბრებოდა, ისე მოსიყვარულე ხმით მიმართავდა მამაკაცს. მარცხნივ რაღაც აემღვრა გიორგის, ის იყო მისკენ გადაიხარა, მისი ხელები თავის მამაკაცურ ხელებში მოიქცია და რაღაცის სათქმელად პირი გააღო, რომ კარზე ზარი გაისმა და ლიზა სამზარეულოდან გამოვიდა. თითქოს უცბათ გონს მოეგო ელენე, მამაკაცს ხელი გამოსტაცა და ცრემლები შეიმშრალა, - მე უკვე გითხარი ჩემი პასუხი ამის შესახებ და გადათქმას არ ვაპირებ. ასე, რომ... უკაცრავად..., - ის იყო ჩანთა და ქურთუკი აიღო, რომ კიბეზე ჩამომავალი ნიკო შეამჩნია პატარა ჩანთით ხელში, - ოჰ, ბატონო ნიკოლოზ, როგორც ჩანს მტკიცედ გადაგიწყვეტია ჩემი სახლიდან გაშვება და იძულებით გათხოვება, მე რაა ლეილა ვაარ იძულებით რო მათხოვებ? მგონი იცით ჩემი პასუხი ხო?, - გახედა გიორგის და კიბეს აუყვა, როცა გიორგიმ მიაძახა, თუ არ დაბრუნდებოდა ნიკოს ციხე ელოდა. ცივად შემობრუნდა და მოაჯირს დაეყრდნო წონასწორობის შესანარჩუნებლად. ნიკოს ცივი თვალები შეანათა და ამ თვალებითვე ჰკითხა ,, რა ჩაიდინე“.
- ჩვენ შევთანხმდით, რომ ამას არ ეტყოდი ელენეს.
- შეთანხმება დაირღვა, მაგრამ არ ვაპირებ რამის ახსნას შენთვის ნიკო. ელენე, - კიბეზე ჩამომჯდარ გოგონას მიუტრიალდა და მისკენ დაიწყო სვლა სწრაფი ნაბიჯით, - არ მინდოდა შენთვის ამის თქმა, მაგრამ ვერ დავუშვებ, რომ შენ ამ სახლიდან გახვიდე.
- რას ამბობ, რას გულისხმობ.
- არ უთხრა.
- რა არ უნდა მითხრა? თქვი თუ ამბობ, - წამოიყვირა და გიორგის მივარდა, - მითხარი რა დააშავა ჩემმა ძმამ, რომ საციხედ გაიხადა თავი? თქვიი...
- არ უთხრა, თორე სამუდამოდ დაკარგავ.
- მოკეტე, - ახლა ნიკოს მივარდა და სახეში სილა გაარტყა, ხმამ ოთახი გაჰკვეთა და კედელს შეელეწა, - შენ უკანასკნელი ხარ ვისაც მისი გაჩუმების უფლება აქვს ამ წამს. ახლა კი ორივეს გეკითხებით, რა უნდა ვიცოდე და მერე მე გადავწყვეტ ვინ არის ღირსი ჩემი დაკარგვის,- განრისხებული აცეცებდა აქეთ- იქეთ მწვანე თვალებს, ხან გიორგის უყურებდა ხანაც ნიკოს. ორი მამაკაცი, რომელიც სიმართლეს მალავდა, ახლა ყველაზე მეტად ეზიზღებოდა,- არ ამბობთ? კიდევ ერთხელ და უკვე უკანასკნელად ვკითხულობ და თუ ერთ- ერთი მაინც არ მიპასუხებთ ვეღარასოდეს მნახავთ, რატომ აქვს ნიკოს საციხედ საქმე? რა დააშავა?
- დაო მე..., - წამოიწყო ნიკომ და გაჩუმდა, ვერ გააგრძელა. ძალიან მძიმე სათქმელი იყო ახლა მისთვის, რომ ერთ დროს ყველაზე კეთილმა ბიჭმა ვიღაცის მოკვლა სცადა. მაგრამ ფაქტი ფაქტად რჩებოდა და რეალობა რეალობად, თუ სიმართლეს არ ეტყოდა სამუდამო ცოდვას დაიდებდა მის წინაშე,- მაპატიე დაო, მაპატიე ელენე გთხოვ. მე არ შემეძლო, არ შემეძლო სხვანაირად მოქცევა, შენთვის და ჩემთვსი გავაკეთე ეს, ჩვენი სიცოცხლისთვის. მაშინ, როცა გაგიტაცეს, მე ძალიან ბევრი ადამიანი ჩავრიე რომ მეპოვნე და გამეთავისუფლებინე. საკმაოდ შორს შევტოპე, რომ შენი ადგილმდებარეობა გამეგო და როდესაც ვიპოვე ადამიანი, რომელიც ამაში დამეხმარებოდა ძალიან დიდი თანხა მომთხოვა ამ საქმის შესასრულებლად. ვერ შევძელი ამ თანხის შეგროვება, მაგრამ არც ის შემეძლო შენ იმ კრიმინალების ხელში დამეტოვებინე, ამიტომ მან შემომთავაზა ერთი საქმე, რომელიც გიორგის მოკვლას ითვალისწინებდა და მეც დავთანხმდი. მაგრამ გეფიცები ეს მხოლოდ შენს გამო გავაკეთე, წინააღმდეგ შემთხვევაში წარმოდგენაც არ მქონდა რას გაგიკეთებდნენ.
- მაგრამ ახლა, რადგან მე ცოცხალი ვარ და გადავრჩი,- ლაპარაკში ჩაერთო გიორგი, - შენ მაინც გელის დიდი საფრთხე, სწორედ ამიტომ გადავწყვიტე შენ ჩემს გვერდით მემყოფებინე, ასე ვერც შენ და ვერც შენს ძმას ვერ შეგეხებიან, - გაშეშებული და გაფითრებული იდგა ელენე და ერთ წერტილს აკვირდებოდა, ვერ დაეჯერებინა მოსმენილი, ეგონა რომ უბრალოდ ცუდ სიზმარს ხედავდა და მალე ყველაფერი დასრულდებოდა,- ელენე კარგად ხარ?,- ხელი შეახო გიორგიმ.
- ჩემს ყოფნას თუ კარგად ყოფნა ჰქვია... გაღვიძება მინდა, მაგრამ მგონი სიზმარში კი არა ცხადში ვარ. შენ არ მომიახლოვდე და ჩემი შეხება არ გაბედო,- დაუყვირა ნიკოს, რომელიც ელენესკენ გაშვერილი ხელით მიდიოდა,- იცი რა მტკენს ყველაზე მეტად ნიკო გუულს? ყველა იმაზე კარგი მგონია ვიდრე არიან. იმაზე მეტად ვენდობი ვიდრე იმსახურებენ და იმაზე მეტად განვიცდი ამ ყოველივეს ვიდრე საჭიროა, მაგრამ არ მეგონა თუ შენ ამ ფურცლის სათავეში მოხვდებოდი, - გიორგის ხელი გააშვებინა და სავარძელში ზურგშექცევით დაჯდა,- რატომ იცვლებიან ადამიანები?,- იკითხა სასხვათაშორისოდ,- მაშინ, როცა გწაამს, რომ ცუდს არაფერს გაგიკეთებენ, სწორედ მაშინ გტკენენ გულს და გღალატობენ, და ამას თითქოს სპეციალურად გიკეთებენ. რატომ?- შემობრუნდა და წყლიანი თვალები შეანათა, არ ტიროდა, მაგრამ ბევრიც აღარ ეკლდა,- თუმცა რა მნიშვნელობა აქვს, უფროსწორად უკვე აღარ აქვს მნიშვნელობა, ერთხელ გატეხილ გულს ვეღარ გაამთელებ. იმედგაცრუებული ვარ ნიკო შენით და იცი იმედგაცრუება ჩემთვის რას ნიშნავს? ადამიანი კედელი რომ გგონია შენი და მისივე ნანგრევებში აღმოჩნდები ბოლოს...
- ამას ნუ ამბობ ელენე,- მისკენწადგა ნაბიჯი, მაგრამ ელენემ გააჩერა.
- რაც მეტ სიკეთეს აკეთებ, მით უფრო მეტ დარტყმას იღებ მათგან პირდაპირ გულში. ბატონო გიორგი, შეიძლება აქ დავრჩე? უბრალოდ წასასვლელი არსად მაქვს და არც იმ სახლში მინდა დაბრუნება,- გაოგნებული უყურებდა გიორგი, არ ეგონა თუ ასეთ რამეს ეტყოდა, ძლივს ამოღერღა რამდენიმე სიტყვა და თანხმობის ნიშნად თავი დაუქნია.
- ლიზას ვეტყვი ოთახში აგაცილოს.
- მადლობა,- ღონემიხდილი გაჰყვა ლიზას, რომელმაც გიორგის ოთახში ააცილა.
ოთახშიდარჩენილები ისევ ისე იდგნენ, როგორც ელენეს იქ ყოფნის დროს. გიორგი ელენეს მიერ ავლილ კიბეებს გაჰყურებდა. ვერ გაეგო უნდა გახარებოდა თუ გაბრაზებულიყო, მაგრამ გულის სიღრმეში მაინც სითბოს გრძნობდა. სახეგაბადრული ნიკოსკენ შეტრიალდა და მოხვდა კიდეც მისი მუშტი სახეში. ნიკოს დარტყმამ ტუჩი გაუხეთქა, ჭრილობიდან თბილმა სისხლმა გამოჟონა და ნიკაპი დაუსველა. მისდა გასაკვირად მისთვის პასუხი არ დაუბრუნებია, ალბათ იმიტომ, რომ ეს ბიჭი მისთვის ძვირფასი ქალის ძმა იყო. მხოლოდ შეხედა და გაუღიმა, მეტი არაფერი.
- იცოდე, ჩემს დას თუ რამეს დაუშავებ არ გაპატიებ, ამჯერად ყველანაირად ვეცდები, რომ ჩემმა ნასროლმა ტყვიამ ტვინი გაგიხვრიტოს,- უთხრა და განრისხებულმა დატოვა სახლი, მისთვის ახლა ყველაზე დიდ საფიქრალს ელენე და მისი მდგომარეობა წარმოადგენდა.
კიბეები ნელი ნაბიჯით აიარა და საძინებელი ოთახის კართან გაჩერდა. ყოყმანობდა შესულიყო თუ არა. გული წინ მიიწევდა, ფეხები კი უკან რჩებოდა, თუმცა მაინც ეყო გამბედაობა და კარი დაუკაკუნებლად შეაღო, გაშეშდა, სიტყვა გაუშრა, მის საწოლზე ენით აუწერელისილამაზე იწვა. ბაგე ოდნავდაღებულს მშვიდად ეძინა, თუმცა თვალებზე სიწითლე მაინც შეპარვოდა. ჩუმი, ნელი ნაბიჯით მიუახლოვდა საწოლს და მძინარს თავთან ჩამოუჯდა. მაინც რა არის ქალი, ერთდროულად რომ განგრევს და გაშენებს კიდეც? ქალი ამოუცნობი ფენომენია, რომელიც ღმერთსაც კი არ ესმის. ცოტახნით ადრე დავითს უმტკიცებდა იმას, რომ ქალი ეშმაკია, რომ ხაფანგში გაგაბავს და ბოლოს მოგიღებს, რომ მისი ნდობა არ შეიძლება, მაგრამ ახლა ამ ქალს რომ უყურებს სულ სხვანაირად უმუშავებს თავიც და გულიც. ახლა კი მისით აღტაცებულია. ეს პატარა, სუსტი არსება, რომელმაც ასე დაიმონა მისი გულის ყოველი კუნჭული, გარს უვლის, როგორც თოვლიანი მთებიდან მონაბერი ქარი და თავბრუს ახვევს, ყინავს, ჭკუას აკარგვინებს მამაკაცს. ქალი ყველაზე მისაღები შეცდომაა ბუნებისა. ქალი ერთდროულად ცაც არის და უფსკრულიც, როდის სად აღმოჩნდები არავინ იცის, ერთ დღეს სიამოვნებით ახედავ მის ციურ მშვენებას, მეორე დღეს კი ვერც გაიგებ ისე ამოყოფ თავს მის უფსკრულში. მაგრამ რაც არ უნდა იყოს, როგორი რთულიც არ უნდა იყოს გიორგისთვის ამ გოგონას აქ ყოფნა, მაინც არ დაიშურებს ძალღონეს მისი სიყვარულის დასამსახურებლად.
ამ ფიქრებში იყო გართული, რომ ძილის ქარიშხალმა ჩამოუქროლა და მიიტაცა მისი გონება, სიზმრების ზღვა გადააცურინა და დაიმონა. საყვარელი ქალის გვერდით მანაც მშვიდ ძილს მისცა თავი.скачать dle 11.3
სიახლეზე კომენტარის დამატების შემთხვევაში თქვენ მიიღებთ 6 ქულას.



№1 სტუმარი ......m....

საინტერესოა, შენი პირველი ისტორიის მსგავსად და მოგყვები.

 


№2  offline წევრი sabah alkhyr

......m....
საინტერესოა, შენი პირველი ისტორიის მსგავსად და მოგყვები.

ძალიან დიდი მადლობა❤️ მიხარია, რომ აიდაც წაკითხული გაქვს❤️❤️

 


№3  offline წევრი მაია❤

ეხლა ჩავიკითხე ყველა თავი,მომწონს ძალიან
"აიდა"-ს შემდეგ ესეც საკმაოდ საინტერესოა
გელი ♥️♥️♥️

 


№4  offline წევრი sabah alkhyr

მაია❤
ეხლა ჩავიკითხე ყველა თავი,მომწონს ძალიან
"აიდა"-ს შემდეგ ესეც საკმაოდ საინტერესოა
გელი ♥️♥️♥️

ძალიან დიდი მადლობა,მიხარია რომ მოგწონს ❤❤

 



სახელი: *
  • bowtiesmilelaughingblushsmileyrelaxedsmirk
    heart_eyeskissing_heartkissing_closed_eyesflushedrelievedsatisfiedgrin
    winkstuck_out_tongue_winking_eyestuck_out_tongue_closed_eyesgrinningkissingstuck_out_tonguesleeping
    worriedfrowninganguishedopen_mouthgrimacingconfusedhushed
    expressionlessunamusedsweat_smilesweatdisappointed_relievedwearypensive
    disappointedconfoundedfearfulcold_sweatperseverecrysob
    joyastonishedscreamtired_faceangryragetriumph
    sleepyyummasksunglassesdizzy_faceimpsmiling_imp
    neutral_faceno_mouthinnocent