შესვლა
რეგისტრაცია
რეკლამა

პატარა სასჯელი #4


5-05-2019, 16:33
ავტორი ქრესი
ნანახია 261

პატარა სასჯელი #4

რამდენიმე წამი დაბნეული ვდგავარ და არვიცი რა გავაკეთო ფიქრები ერთმანეთში მერევა და თვალები მებინდება.

-შეგიძლია დაჯდე-მაფხიზლებს მამაკაცის ბოხი ხმა და მეც სკამისკენ მივდივარ ფრთხილაფდ ვჯდები და საუბრის დაწყებას ველოდები-შენ საბუთებს გადავხედე და ვფიქრობ ტყუილად დროს არ გავწელავ... აყვანილი ხარ

-ამმ კიმაგრამ

-არანაირი მაგრამ ხომ გჭირდება სამსახური?-მეკითხება მე კიდევ თავს ვაქნევ-ჰოდა დასრულებულია დეტალებისთვის მდივანს მიმართე...

-კარგით მადლობა-ვამბობ და ვდგები

კაბინეტიდან გამოსული ვგრძნობ რომ ჟრუანტელი სხეულში კვლავ და კვლავ მივლის არ ვიცი რა დამემართა მაგრამ როდესაც მისი ხმა გავიგე ამოუხსნელი სიმშვიდე ვიგრძენი

"კარგი რა ელენე" შემოვუძახე ჩემს თავს და მდივნისკენ გავწიე ყველაფრის გარკვევის და ჩანიშვნის შემდეგ კომპანიიდან გამოვედი და მე და ანას კაფეში მივედი...

კაფეში მისული ანას ვურეკავ და ისიც 10 წუთში ადგილზეა... სკამზე დაჯდა თუარა შეკვეთას ვაძლევთ და მეც მთელი ამბების მოყოლას ვიწყებ ანა კი მთელი გულისყურით მისმენს...

დავასრულე თუარა მან ყავა ჩაფიქრებულმა მოსვა და მითხრა

-ისედა იმ მამაკაცზე თვალებ გაბრწყინებული რო ყვები ეგ არაფერი?-ოჰჰ მოვიდა გოგო ცანცარის ხასიათზე

-კარგი რა თვალებგაბრწყინებული ვიქნები აბა რა ქუჩაში გულწასული მარტო არ დამტოვა

-ნეტავ მარტო ეგაა თუ პირველად ცხოვრებაში გრძნობები გაგიჩნდა?

-კარგი რა ანა როგორ შეიძლება ჯერ კიდევ უცნობი ადამიანის მიმართ გრძნობები გამაჩნდეს?

-სიყვარულმა არც ნაცნობი იცის არც უცნობი არც დრო და ადგილი-მეუბნება ანა და წარბებს ათამაშებს

-კარგი კარგი წავიდეთ და დღეს ჩემთან დარჩი რა-ვეუბნები და მოწყენილი ვუყურებ

-აბა რა ჩემო ცხოვრება.. წამო წავიდეთ თან სასუსნავებიც ვიყიდოთ-მეუბნება ფულს მაგიდაზე ვტოვებთ და კაფედან ხელჩაკიდებულები გამოვდივართ...

სახლში მისულები ორივე შხაპს ვიღებთ და ლოგინში ვწვებით... ფილმის ყურების დროს გვეძინება და დილით მაღვიძარა გვაღვიძებს.

ერთმანეთსი აართულები ძლივს ვთავისუფლდებით და სიცილით ვიცვამთ ტანსაცმელს.

-ელე იცი რა გამახსენდა? გახსოვს თავშესაფარში როგორ ვიპარებოდი ხოლმე შენ ლოგინში? და მერე დილით ესე ახლართულებს რო გვაღვიძებდა აღმზრდელი და ყველა ბავშვი რო ჩვენ დაგვცინოდა ხოლმე

-მეც მახსოვს ანა-ვიძახი დადარდიანებული და იმ მტკივნეულ მაგრამ მაინც ძალიან სასიხარულო დღეებს ვიხსენებ...

სამსახურში ცოტა ადრე მივდივარ და ჩემს სამუშაო ოთახში შევდივარ... მომწონს აქაურობა პატარა და მყუდროა.

მალევე უფროსიც მოდის და როგორც უკვე გავიგე ბატონი დავითის მდივანი მარიამი ძლიერად აღებს კარს და ლაპარაკს იწყებს

-იწყება შენი პირველი დღე აბა წარმატებები ჩემო მშვებიერო ადექი უფროსი გეძახის-მეუბნება და ყურებამდე გაღიმებული მელოდება როდის ავდგები...скачать dle 11.3
სიახლეზე კომენტარის დამატების შემთხვევაში თქვენ მიიღებთ 6 ქულას.



№1  offline წევრი ქრესი

Daldoni Daldoni მადლობა დიდი♡♡♡

 


№2 წევრი Lurjtmiani

კარგია მომწონს ველოდები შემდეგ თავს❤️❤️❤️

 


№3  offline წევრი ქრესი

Lurjtmiani
კარგია მომწონს ველოდები შემდეგ თავს❤️❤️❤️


დიდი მადლობა აუცილებლად დავდებ...♡♡

 


ინფორმაცია
ჯგუფ სტუმარი-ის წევრებს არ აქვთ კომენტარის დატოვების უფლება.