შესვლა
რეგისტრაცია
რეკლამა

მიზიდულობა მინისტრთან (ნაწილი 3)


9-05-2019, 22:50
ავტორი kesane123
ნანახია 1 734

მიზიდულობა მინისტრთან (ნაწილი 3)

მეორე დღეს, დილაადრიან ავდექი, საათს დავხედე, 6 იყო. შხაპი მივიღე, ის სულისშემხუთავი, გამოწკეპილი ტანსაცმელი ჩავიცვი, შარვალ-კოსტუმზე მანტო მოვიცვი და ქუთაისისკენ წავედი. ნამდვილად არ მქონდა ახლა ფულიჭამია პოლიტიკოსების მოსმენის არც თავი და არც ნერვები მაგრამ ვალდებულება მოითხოვს. აეროპორტში მივედი, 8 საათიან რეისზე გავფრინდი ქუთაისში და გზაში ბევრ რამეზე ვფიქრობდი,იმაზე როგორ დამებრუნებინა ანიტა და როგორ მემხხილა ის ორი გველი. ჩავფრინდით თუარა, მანქანაში ჩავჯექი და დაცვის სამ მანქანას გავხედე, თვალები ავატრიალე და დაცვის უფროსს დავუდექი გვერდით.
-გასაღები მომეცით, თავადაც ვიცი გზა.-მკაცრად ვთქვი და ხელი გავუშალე. მანაც არ დააყოვნა და რეინჯროვერის გასაღები ხელისგულზე დამიდო, მანქანაში ჩავჯექი და დავძარი, პარლამენტის პარკინგზე გავაჩერე თუარა მანქანა თელეფონი ამღერდა, უკვე 10ის ნახევარი იყო, 10ზე სხდომაა დანიშნული. უცხო ნომერს ვუპასუხე თუარა ანიტას ხმა მომესმა, შემდეგ კი კისკისი რომ გავიგე ცოტა მომეშვა.-ანიტა? როგორ ხარ? სად ხარ? მითხარი, მოვალ და წამოგიყვან.-ვუთხარი სიხარულშეპარული ხმით.
-არა მინისტრო, არგინდა, შენ მანდ იყავი მე ძალიან კარგად ვარ, მეგობრებიც კი შევიძინე და ძალიანაც მიყვარს ორივე უკვე. ეგონოთ მათ რომ შენ ნერვიულობ ჩემზე, იცოდე მე კარგად ვარ, ზედმეტად კარგადაც კი, უბრალოდ მენატრებით შენ და ყველა. ყველა სამხილი იპოვე ჩემო მინისტრო და ამხილე ჩვენი პატივცემული პრეზიდენტი. ბოლოს საჩუქარსაც მიიღებთ პატივცემულო.-ისევ გაეცინა.
-როგორ მირეკავ ანიტა?-მისი ხმის გაგონება მჭრდებოდა თურმე რომ ლოგიკურად აზროვნება გამეგრძელებინა.
-იცი? აქ ბევრი ისეთი ბიჭებიც არიან რომლებსაც მამაშენი აშანტაჟებს და ისე ყავს სამსახურში, ჰოდა ერთ-ერთ მათგანს ზედმეტად მოეწონა ჩვენი წყვილი.-გაეცინა, ისევ.
-ან, ვინ გცემა?-ვკითხე და დავიძაბე, ვიცოდი ვინც გააკეთებდა მაგრამ მაინც იმედს ვებღაუჭებოდი რომ ასეთი ნაბი*ვარიც არიქნებოდა მამიკუნა.
-შენმა მამიკომ.-ამოიოხრა, გული დამეწვა, ვიცოდი როგორ სასტიკადაც მოექცეოდა თუ ის ცემდა.
-მოვკლავ.-ამოვიოხრე.-ან, მითხარი სად ხარ.
-იმაზე ახლოს ვარ ვიდრე შენ წარმოიდგენ ჩემო მინისტრო, მე საიმედოდ ვარ, ნუ გეშინია კარგი? აქ მანამდე დავრჩები სანამ შენ იმ ორ გველს თავს არ წააცლი.-გდაიკისკისე.-გავიგე ზედმეტად დაგიშინებია.-გამეცინა.
-არაფერზე დავიხევ უკან, ყველა უპატიებელ ცოდვას ჩავიდენ ოღონდ შენ მყავდე კარგად.-ჩავიჩურჩულე.
-არა ჩემო მინისტრო, მალე გამოიძიე ეგ საქმე თორე დავბერდები მე აქ და გინდა ეგ შენ?-გაიცინა.
-ოჰ ანიტაა.-თავი სიცილით გავქნიე.
-იცოდე არ მომძებნო, არც ნომრით და საერთოდ არაფრით, ან თუ მომძებნი არ მოხვიდე კარგი? ჯობია ახლა ჩემ გარეშე იაზროვნო და იცოდე რომ უსაფრთხოდ და საიმედოდ ვარ ვიდრე მანდ ვიყო და ყოველ ნაბიჯზე დაცვა დამყვებოდეს. ახლ წავალ, ამხელა მინისტრ კაცს გაცდენ ბოლობოლო.-გაიცინა.-მიპოვე დემე, გააკეთე ყველაფერი და აქედან წამომიყვანე.
-ყველაფერს მოვაგვარებ ან, გთხოვ თავს გაუფრთხილდი და შენი ახალგაცნობილი ძმაკაცებიდან ერთ-ერთი დამალაპარაკე.
-კარგი, მოიცადე.... გიუუუშ, მოდი ბიჭო აქ.-გაიცინა.-ღლაპუც მინისტრს დაელაპარაკე.
-გისმენთ.-ტელეფონში ანერვიულებული მაგრამ მაინც ამაყი ხმა მომესმა, ჩავიცინე.
-გიორგი შენი გვარი?
-ნებიერიძე ბატონო დემეტრე.
-ჩემი დის დაცვაში არიყავი შენ?-გამეცინა, რა ეგონათ ამათ, ასე დამალავდნენ ყველაფერს?
-დიახ.-ჩაახველა.
-მოკლედ გიორგი, მოუფრათხილდი ანიტას, იზრუნე რომ თმის ღერიც არ ჩამოვარდეს თმიდან და როგორც კი ყველაფერი დასრულდება იმ ნაბი*ვრისგანაც წამოგიყვანთ, შენც და როგორც გავიგე მეორეც გყავთ მანდ.-გამეცინა.
-კარგით ბატონო დემეტრე, საკუთარი დასავით მივხედავ.-გაეცინა, მივხვდი.
-ბატონო ჩამოაშორე გიუშ, ბოლობოლო მომავალი ცოლისდა შეიძლება ვიყო.-გავიცინე.
-უკაცრავად?-გაოცებული ჩანდა.
-რო მოვგვარდებით მერე ვილაპარაკოთ. ანიტა დამალაპრაკე.
-რატო ამხილე ასე მოულოდნელად? ფერები წაუვიდა საწყალ ბიჭს, დიდი ჰოარ გგონია? პატარა ღლაპუცაა.-გაბუტული ხმით მელაპარაკებოდა ანიტა.
-კარგი ანიტა რა/-გამეღიმა რომ წარმოვიდგინე როგორ გაბუშტავდა ახლა ტუჩებს.-წავედი მე ჰო? სხდომა იწყება 3 წუთში, ცოტას დავაგვიანებ მართალია მაგრამ არაუშავს. როგორც კი მარტო ვიქნები დაგირეკავ.
-კარგი.-მითხრა მხიარული ტონით და გამითიშა. ჩქარი ნაბიჯებით შევედი შნობაში და დარბაზის შესასვლელთან მდგარი ჩემი მდივნისკენ წავედი. თეკლა, 21 წლის გოგოა, უნივერსიტეტში სტუმრობის დროს გადამეყარა, ისეთ ჭკვიანურ შეკითხვებს მისვამდა, სირცხვილი იქნებოდა რომ მისი უნივერსიტეტის დამთავრებას დავლოდებოდი რომ ამეყვანა სამსახურში.
-გამარჯობა ბატონო მინისტრო.
-რა ბატონო მინისტრო არგრცხვენია გოგო?-გამეცინა.-უნივერსიტეტში როგორ გაქვს საქმე?
-კარგად მინისტრო, მესამე კურსის პირველი სემესტრი დავხურე.-გამიღიმა.-მოკლედ, ეს საბუთებია რაც დაგჭირდებათ.-ფაილი გამომიწოდა.-მინისტრო, ახალი არაფერია ანიტაზე?
-არის თეკლუ, ბევრი კარგი ამბავია.-გავუღიმე, მას ისე ვენდობი როგორც საკუთარ თავს.
-მიხარია.-გამიცინა.-ბატონო დემეტრე თქვენი დის დაბადებისდღისთვის რომ მთხოვეთ, ის საჩუქარი მოვაგვარე და გზაშია მალე ჩმოვა და ზუსტად დაბდებისდღეზე მოასწრებთ.
-ოქრო გოგო ხარ თეკლუ, ოქრო.-გავუღიმე და ფაილები ისევ მივაწოდე. დარბაზში შევედით, ყველა იქ იყო, მხოლოდ მე ვაკლდი, ესეც შენი ეფექტური შესვლა.-გამარჯობა და ბოდიშს ვიხდი.-სერიოზული სახით ვთქვი და ჩემი ადგილი დავიკავე.
-მოკლედ, როგორც მოგეხსენებათ შეკრების მიზეზი არის უნდა იყოს თუარა ქალებისთვის სამხედრო სამსახური სავალდებულო.-დაიწყო თავჯდომარემ.-გთხოვთ დააფიქსიროთ თქვენი აზრი და პოზიცია სამხედრო სამსახურთან დაკავშირებით.-თავდაცვის მინისტრმა დაიწყო ლაპარაკი და მეც თითქოს დაინტერესებული სახით ვუყურებდი ქალბატონ იას რომელიც აქ მოსვლის წამიდან მაბავდა.
-მოგესალმებით, მე როგორც ქალი ვთვლი რომ თუ გენდერულ თანასწორობაზე გვაქვს პრეტენზია, როგორც მამაკაცებისთვის ასევე ქალბატონებისთვისაც უნდა იყოს სამხედრო სამსახური სავალდებულო. ვინაიდან ჩვენ ქვეყანაში, მოსწავლეების 30% იჭრება ეროვნულ გამოცდებში, დროის დაკარგვას ჯობია რომ იმსახურონ სამხედრო სამსახურში.-ამის მოსმენა უკვე აღარ შემეძლო, მგონი მთლად გამოთაყვანდა ეს ხალხი.
-მაინც ვფიქრობ რომ საქართველოში არ გვაქვს ისეთი მდგომარეობა რომ ამ თემებზე გვქონდეს საუბარი და რაც მართლა განსახილველია ის გვერდით გადავდოთ. მაგალითად მომრავლებული კრიმინალი ან მუდმივი გატაცებები, ყაჩაღობები, მკვლელობები. იმის მაგივრად რომ ხალხს თავისუფლად შეეძლოს ქუჩებში სიარული და ამის გასაკეთებლად მივიღოთ ზომები, აქ დგახართ და ფიქრობთ რომელ უინტერესო და გამოუსადეგარ თემაზე იმსჯელოთ. თუ გენდერულ თანასწორობაზე წამოიწყეთ საუბარი იმასაც გეტყვით რომ ქალი მამაკაცზე ბევრად მაღლა დგას.-გასუსულ მსხდომრებს გადავხედე, ვხვდებოდი როგორ ვერ მიტნდა ერთეულები და როგორ ფარულად მემხრობოდა უმრავლესობა.-იფიქრეთ იმაზე რაც მართლა გამოსადეგარია და ძალიან გთხოვთ ასეთ თემებზე სასაუბროდ მე ნუღარ დამიძახებთ. მადლობა ყურადღებისთვის და თქვენის ნებართვით.-ფეხზე წამოვდექი და დარბაზი დავტოვე. კაბინეტში შევედი და სავარძელში ჩავესვენე. ისევ მის კისკისზე მეფიქრებოდა, იქნებდა ტუზი დამცემოდა და ეთქვა თანხმობა? ტელეფონი ავიღე და ფეფოს დავურეკე.
-გისმენ მისტერ ლოგიკურად მოპაზროვნევ.
-პირდაპირი ეთერი იყო?-თვალები ავატრიალე.
-დიახ ბატონო, ჯერ რა ეფექტურად და მოხდენილად გამოჩნდი, მერე როგორი სიტყვები ტქვი, არა პოლიტიკაში ჰო ბომბა ხარ და წარმომიდგენი საწოლში რაიქნები.-გადაიხარხარა.
-ღმერთო რაეშველება.-თვალები ავატრიალე.-მისმინე თბილისში ჩამოვალ და ყველა სახლშ დამხვდით, უკლებლივ.
-არის ბატონო სექსბომბა მინისტრო.
-ფეფო მომშორდი.-გამეცინა. ცოტახანს ისევ გავჩერდი და მერე სული რომ შემეხუთა, ავიბარგე და წამოვედი. დერეფანში ჟურნალისტების ამალა შემომეგება, გვერდი მოხერებულად ავუქციე და შენობა დავტოვე. 2 საათში თბილისში ვიყავი, სახლში მივედი და დაღლილი დავეხეთქე ფეფოს გვერდით.
-ყოჩაღ დეე.-შუბლზე მაკოცა დედამ.
-ანიტან დარეკა.-ვთქვი თუარა იკას ხველა აუტყდა.
-რაქნა?-გაეღიმა.-როგორ არის?
-მშვენივრად არის.-გამეცინა.-გამტაცებლებს ჩაუბრატდა, გიორგისთან და ნიკოსთან ერთად არის, მამუკას დაცვაში რო იყვნენ.-ნიაკოს გადავხედე რომელიც ისე იჯდა თითქოს ყველაფერი იცოდა.
-ეგენი მაგარი ტიპები არიან, ანუ არუნდა გვეშინოდეს.-ამოიოხრა ვატომ.
-ეს საქმე რო მოგვარდება ჩემთან წამოვიყვან ორივეს.-გაშტერებულ დედაჩემს გადავხედე.-იმ სახლში აღარც ერთი აღარ წახვალთ.-მკაცრად გადავხედე დედაჩემს და ჩემ დას.
-მოიცა, ეს ყველაფერი მამუკამ გააკეთა?-ისევ გაოცებული იყო.
-პრეზიდენტის დახმარებით.-თვალები ავატრიალე.-ანიტა კარგად არის, ვიცი სადაც არის, მაგრამ არცერთი არ ავალთ იქ სანამ იმ ორს მიწასთან არ გავასწორებ. რავიცი იქნებ პრეზიდენტობაც გავქაჩო აა?-წარბები ავათამაშე.
-შენნაირ სუფთა პოლიტიკოსს პირველად ვხედავ.-გაეცინა ვატოს.
-ანგელოზი არვარ მთლად მაგრამ იმათთან შედარებით სუფთა ვარ.-თავი საზურგეზე გადავწიე.-ნიაკუნა არაფერს იტყვი?
-ისედაც ყველაფერი იცი და რაღა ვთქვა?-გაეცინა.-იმედია არ დაგიშინებია.-სულ მაოცებდა ჩემი დის მიხვედრილობა.
-რახდება?-იკითხა სანდრომ ღიმილით.
-შეყვარებულები არიან.-თვალი ჩაუკრა დედაჩემმა.
-ისე დეე, იცი რო შენი წმარი მმტრობს და რაკარგ ხასიათზე ხარ?
-შენ ჩემი შვილი ხარ, ჩემი ნამდვილი და პირველი სიყვარულის ნაყოფი დეე და რათქმაუნდა მამუკას მირჩევნიხარ.-გულზე მომადო თავი.
-კიდევ კარგი ეგსიტყვები მეარმითხარი თორემ სერიოზულად შემზიზღდებოდა ჩემი თავი მაგ არაკაცთან რო იყავი დე.-ნია მეორე მხრიდან მომეხუტა.
-ისე რატო ვერიტან მამაშენს პაწკუ?-ლოყაზე უჩქმიტა ფეფომ.
-ვთქვაა?-თითქოს თავისთვს შეეკითხაო.-14 წლის ვიყავი, დავინახე დედას რო ღალატობდა, იმის მერე ვერვიტან და გული მერევა რომ მეხება.
-დედა იცოდი?
-ჩამოვთვალო რამდენი საყვარელი ყავდა?-ამომხედა დიდი შავი თვალებით.
-აქამდე როგორ ვერ შევამჩნიე.-ზიზღით ჩავილაპარაკე.-ჯანდაბა! ამას პლიუს ემატება ის რო ანიტა სცემა თავისი დამპალი ხელებით და ამისტვის მწარედ მოვთხოვ. ჰოიცი მაგის არ შემეშინდება დე, მითუმეტეს ახლა როცა ჩემ საყვარელ ქალს შეეხო, არა როგორ შევარჩინო ის დამპალი თიტები ხელებზე?-გაღიმებული ვლაპარაკობდი.-ტიპმა დამირეკა მეთქი მეტყვის მიშელეო და აქეთ სიცილი დაიწყო არმომძებნო ჯერო.
-უეჭველი გაგიჟებდა იმ საწყალ ბიჭებს.-ხელი ჩაიქნია იკამ.
-კარს გავაღებ.-ფეხზე წამოდგა საბა და კარის გასაღებად წავიდა, მალე დაბრუნდა გამომძიებელ ილიასთან და ქეთასთან ერთად.
-გამარჯობა.-ერთმანეთს მიესალმნენ და სავარძელზე ჩამოვსხედით.
-ბატონო დემეტრე, იმდენი ჩასვრილი საქმე ვუპოვეთ მარტო ამ საქმეებით შიძლება მინიმუმ 20 წელი მიესაჯოს პრეზიდენტს, მამუკას კი სამუდამოც შეიძლება.-საბუთების დიდი დასტა დაუდო მაგიდაზე.
-განა რაქნა ისეთი?-თვალები დააწვილა ნიამ.
-17 წლის გოგოს გაუპატიურების ამბავი მიჩქმალა, 3 კაცი მოკლა და კიდევ ბევრი საშინელება აქვს გაკეთებული.-ამოიოხრა.
-არაკაცი ნაბი*ვარი.-გავმწარდი, ამის მოსმენაზე.
-დემეტრე ანუ უკვე შეგვიძლია რომ პასუხი ვაგებინოთ?
-შეგვიძლია და მერე როგორ.-კისერი სიამოვნებისგან უკან გადავაგდე.-მაგას დაამატე პლიუს ქალზე ძალადობა, შანტაჟი და ორივეს მაგრად დაენ*რათ. იკა, აკაკი ძიას დაურეკე პრეზიდენტის სასახლესთან დაგვხვდეს.-ირონიულად გავიცინე.
-ალო მამაა.-წამოიწყო იკამ.-პრეზიდენტის სასახლესთან იყავი ოც წუთში.-სახლიდან გავედით მხოლოდ მე და იკა. იქ მისულებს აკაკი ძია უკვე იქ დაგვხვდა. შიგნით შევედით და პირდაპირ პრეზიდენტის ოთახისკენ დავიძარით, იქ შესულებს ამაზრზენი სანახაობა დაგვხვდა, მამუკას ზედ ეჯდა თავისი ასისტენტი ლამის გული ამერია. პრეზიდენტი კი იქით მეორე ქალს ეალერსებოდა. კარი შევგლიჯე და მათ გაოცებულ სახეებს შევხედე.
-გამარჯობა.-ირონიულად ჩავიცინე.
-დემეტრე შვილო...
-ხმა არ ამოიღო.-თითი ტუჩებთან მივიტანე და ვანიშნე ჩუმადთქო.-პატიოსანო ქალბატონებო იქნებ დაგვტოვოთ?-უჩუმრისპირად ადგნენ და კარი გაიხურეს, ოთახში ვიდექით მე იკა და აკაკი. პრეზიდენტის წინ სავარძელზე ჩამოვჯექი.-აბა გამახსენთ პირვლად რომ აქ მოვედი ანიტას გატაცების შემდეგ რა გთხოვეთ?
-იპოვე?-ხმა აუკანკალდა პრეზიდენტს.
-ვიპოვე პრეზიდენტო ვიპოვე.-გამეცინა.-თქვენ მე დებილი და გამო*ირებული ჰოარ გგონივართ?-სახე დამისერიოზულდა.-მე გთხოვეთ რომ მოგეფიქრებინათ რაიმე სასჯელი, რითაც შემეძლებოდა იმ ახვ*ების წამება. ახლა არჩევანი თქვენზეა ტრა*ის დახევა გირჩევნიათ, კიდურების დაგლეჯვა თუ ვირთხებით სიკვდილი.-ავისმომასწავებლად ვიცინოდი.
-რამდენს ბედავ?-წამოენთო ლაჩრობის პრეზიდენტი და არა ქვეყნის.
-შენ როგორ ბედავ ხმის აწევას? თუ არგინდა აქვე ჩაგაძაღლო ჩაი*ვი და ხმას ნუ იღებ.
-დემეტრე.
-აი შენ კიდევ მამიკო, როგორ სცემე ანიტა? რომელი ხელით დაარტყი?-მისკენ წავედი.-მარჯვენა?-მისი მარჯვენა ხელში მოვიქციე და თითებ დავაკვირდი.-არასდროს მომწონდა სენი ბოტოტა თითები.-მხრები ავიცეჩე და ერთად გადავუგრიხე ყველა თითი, გამწარებულმა იღრიალა.-მე შენ რა გითხარი? სათითაოდ დაგიმტვრევ მაგ დამპალ ხელებსთქო არგითხარი მამუკა ჩხეიძე?! არ გაგაფრთხილე?შენი კაცობა მოვტ*ან.-შევაფურთხე და შეშინებულ პრეზიდენტს მივუტრიალდი ახლა.-გეტყოდი შარვალი ჩაიწიეთქო მაგრამ არც ჯოხი წამომიღია და არც შენ ბინძურ უკა*ალში ხელების ფათურის სურვილი მკლავს.ამიტომ იცი რასვიზამთ ახლა მე და შენ? პრესკომფერენციას გავმართავთ, საჯაროდ აღიარებ ანიტა რომ შენმა და მამუკას ხალხმა გაიტაცა, მერე პოსტიდან გადადგები და იმასაც დააყოლებ რომ ჩემთან გქონდა პირადი შუღლი და ბატონ აკაკი ახვლედიანთან. გაწყობს თუ ტრანსგენდერების საროსკიპოს მიგაბარო, მაგრად რო გიხმარონ და პლიუს გაგხიონ შუაზე?-მშვიდად ველაპარაკებოდი.
-შენ არ გაქვს ამის უფლება.
-გამახსენე რისი მინისტრი ვარ?
-შინაგან საქმეთა მინისტრი.-ჯერ ისევ არ ტყდებოდა.
-მოდი ჩამოგითვლი.-ხუთი თითი ვაჩვენე.-თავდაცვის მინისტრი სვე*დება რომ მხედავს, უშიშროების მინისტრი დიდ პატივს მცემს, ქვეყნის ერთ-ერთი მსხვილი ბიზნესმენების გარემოცვაში ვტრიალებ, ევროკავშირში შემავალი ყველა ქვეყნის პრეზიდენთთან მეგობრული ურთიერთობა მაქვს და თუ მომინდება იმ შენ მთავარ მბრძანებელსაც უკან გაგთხრი გასაგებია?!-უკვე შიში დავინახე მის თვალებში.
-მერომ გადავდგე პრეზიდენტი ვინ იქნება? ასე მალე ვერ დანიშნავთ.
-დროებით შემცვლელად დავაყენებთ ვინმეს, თუნდაც ვიცე პრეზიდენტს, არ ინერვიულო შენ მაგაზე. დავურეკო პრესას?-ტელეფონი ავათამაშე. თავი დამიკრა და ამოიოხრა.-ისე მაინც როგორი საცოდავი ხარ არა? სახელის გატეხვა გირჩევნია ფიიკურ ტკივილს.-ირონიულად ჩავიცინე და ფეფოს დავურეკე.-ფეფ, სასწრაფოდ დაუკავშირდი პრესას და პრეზიდწენტის სასახლესთან შეკრიბე ყველა, დღეს 5 საათზე ბომბი აფეთქდება.
-ჩემი სესბომბა ბიძაშვილი რას ხლართავს?-ჩაიცინა.-გასაგებია, შენი თანაშემწე წამოიყვანეს ქუთაისიდან როგორც დაუბარე.
-მშვენიერია.-გავთიშე და ისევ იმ ო ვირთხას მივუბრუნდი.-არა მაინც როგორ იფიქრეთ რომ ჭკუაში მაჯობებდით?-გადავიხარხარე.-აი იმ ორ კაცს შეხედეთ.-აკაკისკენ და იკასკენ გავახედე.-ისინი კაცები არიან თქვე ორი კიდევ არაკაცები! როგორ მოგაფიქრდათ ჩემამდე ქალის დახმარებით მოსვლა? იდიოტები.
-მამაშენივით ძაღლი ხარ.-ჩემმა მამობილმა ამოიფფრუტუნა.
-მამაჩემზე ხმას ამოიღებ და აქვე ჩაგაძაღლებ შე ნაბი*ვარო.-დავუღრიალე.-მამაჩემი გმირი იყო შენკიდევ არც კი ვიცი რაგიწოდო.
-ანუ ჩემ შვილს შენ დაარტყი არა?-გაიცინა აკაკიმ და მამუკასკენ წავიდა.-ვიცოდი ჩემ ქონებაზე რომ გედგათ თვალი მაგრამ ამას თუ იკადრებდით ვერ ვიფიქრებდი. ახლა რა გიყო ბატონო მამუკა?-ერთი მაგრად უთავაზა ყბაში.-გეყოს კაცობა და აღიარე რამდენჯერ დაარტყი.
-ზუსტად არმახსოვს მაგრამ დასისხლიანებული დავტოვე.-ბოროტულად გაიცინა, აკაკი კი აფეთქდა.-ისე არ მიმიზიდა თორემ კარგადაც ვიხმარდი.-ამის თქმა იყო და ნერვები საბოლოოდ დამიწყდა, მასთან მივვარდი და იმდენი ვურტყი წინა სამი კბილი ჩამოვუმსხვრიე.
-შე ნაბი*ვარო, ჩემ ანიტაზე მაგას როგორ იძახი? ამიხსენი შე ახ*არო. შენი დედა მოვტ*ან მე.-გათიშულს ძლივს ამაწყვიტა იკამ.
-დაწყნარდი.-თვალი ჩამიკრა და პრეზიდენტისკენ გამახედა, რომელსაც შარვალი სველი ჰქონდა უბეზე.
-ჩაიფსი შე უბედურო?-ახარხარდა აკაკი.
-ღმერთო ჩემო.-არც მე დავაკელი სიცილი.-უკვე 5ია, გარეთ ჟურნალისტების არმია დგას. მზად ხარ პრეზიდენტო? აი მაგ ფორმაში გამოხვალ განცხადების გასაკეთებლად?
-გამოვიცვლი.-ამოიბურტყუნა.
-არა! მასეთი გამოხვალ!-მკაცრად მოუჭრა იკამ, ესეც კაი სასტიკი ვინმეა. პრეზიდენტი გავიდა და ჩვენც უკან გავყევით. საკონფერენციოში შევედით და ჯერ ფხუკუნის ხმები მოგვესმა დარბაზიდან, შემდეგ ყველა ჩაწყნარდა. დასისხლიანებული ხელი დავმალე და საქარტველოს დროშასთან დავდექი უაღრესად კმაყოფილი სახით.
-მოგესალმებით, მინდა განცხადება გავაკეთო ალბატონი ანიტა ახვლედიანი გატაცებასთან დაკავშირებით. მე და ჩემმა მრჩეველმა მამუკა ჩხეიძემ დავუკვეთეთ ქალბატონი ანიტა ახვლედიანის გატაცება ვინაიდან მე მქონდა პირადი შუღლი, დემეტრე გელოვანთან და აკაკი ახვლედიანთან.-ამოიოხრა.-საჯაროდ ვიხდი ბოდიშს და პოსტს ვტოვებ.-სიტყვით გამოსვლა დაამთავრა თუარა დარბაზს გადავხედეთ, ჟურნალისტები გაოცებულები იყვნენ, ბოლოს ერთმა ხელის კანკალით აიწია ხელი და კითხვა დასვა.
-ვინ შეასრულებს პრეზიდენტის მოვალეობას არჩევნების დანიშვნამდე?
-სავარაუდოდ ვიცე პრეზიდენტი.
-მოსახლეობას სურს რომ ეს ადგილი დემეტრე გელოვანმა დაიკავოს.
-ეს უკვე მათი გადასაწყვეტია, მე თავისუფალი ვარ.-ამზრზენად გაიღიმა და დარბაზიდან გავიდა. ჟურნალისტებს მადლობა გადავუხადეთ და ისინიც წავიდნენ, გავედით თუარა, პრეზიდენტი პოლიციის მანქანაში ჩააყუდეს, მამუკასთან ერთად, გამომძიებელ ილიას მადლობა გადავუხადე და აგარაკისკენ დავიძარით. იქ რომ ავედით უკვე დაღამებული იყო. მანქანა სახლში შევაყენე და სწრაფად გადავხტი მანქანიდან. ბიჭებს მივესალმე და სახლის კარი შევგლიჯე. ნიკო და გიუშა ბუხართან ისხდნენ.
-სალამი ბიჭებო-გავუღიმე.
-ზევით არის.-თვალი ჩამიკრა ნიკომ და მეც კიბეზე ავირბბინე, ყველა ოთახი მოვიარე და ბოლოს ჩემ ოთახში მძინარე ანიტა რომ დავინახე გული ამიფანცქალდა.
.....................................................................................
საღამოს პირდაპირ ეთერში რომ საყვარელ;ი სახეები დავინახე და ის განცხადება მოვისმინე, ვიცოდი რომ მალე ვნახავდი მინისტრს. მთელი საღამო ბუხართან ვიჯექი, ბოლოს ძილი მომერია და ოთახში ავედი. მალევე ჩამეძნა, რომ გამეღვიძა ვიგრძენი როგორ ხლართავდნენ ჩემ თმაში თითებს, ნაცნობი სურნელიც ვიგრძენი და გამერიმა.
-ვიცოდი რომ მოხვიდოდი.-ამოვიბურტყუნე და თვალები გავახილე. თავთან მეჯდა ბატონი მინისტრი და მიღიმოდა.
-ჩემი საწოლი მიისაკუთრე ქალბატონო?-დაიხარა და ჩემს ყელში ჩარგო თავი.-მომენატრეთ პატარა ქალბატონო.-კისერზე მოვხვიე ხელები და მისი სურნელი შევისუნთქე.
-დემეეე.-ლოყაზე ვაკოცე სასურველს.
-გისმენ.-ამოიბურტყუნა.
-თანახმა ვარ.-ამოვიჩურჩულე და გავიღიმე როცა ვიგრძენი სუნთქვა რომ შეწყვიტა, სწრაფად ომშორდა და თვალებსი ჩამხედა, ჭინკები დაუხტოდნენ თვალებში.
-სერიოზულად მეუბნები ანიტა?-გაოცებულმა მკითხა მე კი თავი დავუქნიე თანხმობის ნიშნად და მასინვე ვიგრძენი მისი ცხელი ტუჩები ჩემ ტუჩებზე.-მიყვარხარ.
-მეც რაღაც ეგრე.-გადავიკისკისე.
-შემოვიდე?-იკას ხმა მომესმა და სწრაფა წამოვფრინდი, მისკენ გავიქეცი და ზედ შევახტი.-ჩემო პატარააა.
-ჩემო ბებერო.-სახე დავუკოცნე.-მამაც აქ არის?
-დაბლა გელოდება.-თვალი ჩამიკრა მე კი უკვე კიბეზე ჩავრბოდი. მამაჩემის დანახვაზე, თვალებში ცრემლები ჩამიდგა და ჩემ ტკბილ მამიკოს ჩავეხუტე.
-მამუციი.-ამოვიტირე მის კისერში.
-ჩემო პრინცესა.-შუბლზე მაკოცა.
-ჩემი ბიჭები გაიცანი?-გავუცინე იკას.
-გავიცანი.-გამიცინა და ბიჭებს გადახედა.
-ჩემი სვიტრი გაცვია თუ მეჩვენება?-წარბი ამიწია დემეტრემ და ამათვალიერა.
-ოოო აბა რამექნა, ტანსაცმელი არ მოუტაცებიათ არსაიდან ამ ორ სულელს და რაჩამეცვა?-მეც წარბაწევით გახედე.
-შენი იყოს.-გამიცინა.
-ისედაც შენზე მეტად მემიხდება და მიმქონდა.-გავიბუსხე.-ისე ამ სახლის ქვემოთ დიდი თეთრი ოთახი როა იცოდი?
-ვიცოდი.
-რა საჭიროა?
-საცეკვაო დარბაზია.-თვალი ჩამიკრა. იმ ღამესვე წამოვედით იქედან, ვინაიდან მამაჩემმა იცოდა დემეტრეს გრძნობების შესახებ არც არაფერი უთქვამს და უბრალოდ მოგვილოცა. სახლში მივედით და ხალხის მოკითხვის, დედაჩემის ცრემლების და ამბების შემდეგ დასაძინებლად წავედი. ტკბილად დავიძინე და მეორე დღის შუადღემდე არ გამიღვიძია. ერთი კვირის თავზე სარკეში ჩავიხედე, სახე უკვე მოშუშებული მქონდა, მხოლოდ პატარა სიწითლე მქონდა თვალთან. ტელეფონს დავხედე დემეტრე მირეკავდა.
-გისმენ მინისტრო.
-როგორ ხარ საცოლევ?-მკითხა თბილი ხმით.
-ძალიან, ძალიან კარგად.-გამეცინა.-თავად?
-არამიშავს. დღეს წვეულებაა, ერთად უნდა წავიდეთ არაფერი დაგეგმო.
-რომელზე გამომივლი?
-8ზე მანდ ვიქნები, ცოტა დავიგვიანოთ.-გაიცინა.
-დაგელოდებით მინიდტრო. თეკლა მოდის?
-შენ წარმოიდგინე და ყველა მივდივართ.
-ძალიან კარგი. წავედი ახლა ნუმაცდენ, საყიდლებზე უნდა გავიდე. გაკოცეე.
-რომელ სავაჭრო ცენტრში?
-ისთ ფოინთში. იცოდე იქ არ დამადგე, გოგოებთან ერთად ვიქნები.
-კაი კაი, წავედ არცმემცალია.
-რა საქმე გაქვს რო არგცალია?-ეჭვიანი ცოლივით ჩავეკითხე.
-დაატიე შენი ლამაზი ტაკოები, არარის შენი საქმე ეგ.-კოცნის იმიტაცია გააკეთა და გამითიშა, დამპალი კაცი, განა რა საქმე აქვს? თათას დავურეკე და ერთ საათში, მე, ნიაკო, ნინო და თათა სავაჭრო ცენტრში დავბოდიალობდით.
-აუ არაფერი მომწონს რაა.-ამოვიბუზღუნე.
-ვაიმე რალამაზიააა.-პირი დააღო ნიაკომ და კრემისფერი კაბისკენ წავიდა რომელიც ლამაზი თვლებით იყო დაფარული.-თათაა, შენ ტანზეა შეკერილიი.-გადაჭრით თქვა და კონსულტანტს გასახდელში შეატანინა. თათაც მაშინვე დაეთანხმა და ცოტახანში გასახდელიდან თათას მაგივრად ტოპმოდელი გამოვიდა. ქერა თმა ლამაზად უფარავდა ამოღებულ ზურგს და მის თეთრ კანსაც ზედმეტად ეხამებოდა კაბის ფერი. კაბა იყიდა და ახლა სხვა მხარეს გავედით. ნიაკომ, ნაცრისფერი მკლავიანი კაბა აიღო, წინ დახურული უკან კი ლამაზად მოშიშვლებული ზურგით. ჩემი სარძლო როგორც ყოველთვის სადა კაბით შემოიფარგლა. ნაზი ვარდისფერი ტანზე გამოყვანილი კაბა, წელს ზემოთ გიპიური, მთლიანად დახურული. ჯერი ჩემზე რომ მოდგა, შეშინებული თაგვივით ვიყურებოდი, ჩემ მოსაწონ კაბას რომ ვერ ვხედავდი.
-ვიცი, ვიცი, ვიცი.-ამოიძახა ნიამ.
-რა იცი?-ვკითხე გაოცებულმა.
-ვიცი რაც მოგიხდება.-ამაყად გაიჯგიმა. მერე კი მაღაზიისკენ გამაქცუნა.
-შენი ძმა რომ ხედავდეს როგორ დამარბენინებ ერთ ამბავს აატეხდა.-გამეცინა.
-გვხედავს მარა დაიკიდე.-ენა გამომიყო. მაღაზიაში შევედით, შავი კაბა მოვიზომე, ლამაზი დეკოლტით წინ და თეძომდე ჩახსნილით, ბეჭზე მთლიანად დახურული იყო და სიარულის დროს ჭრილი ლამაზად იხსნებოდა. კაბა ვიყიდეთ, შესაფერისი ფეხსაცმელებიც და სალონში წავედით. თმის ნაწილი თავზე ლამაზად დამიმაგრეს, ნაწილი კი ჩამომისწორეს, ნაზი მაკიჟი გავიკეთე, მხოლოდ თვალის წვრილი ლაინერი, ოქროსფერი მბზინავი წენი და ტუჩები წითლად შეღებილი. სახლში წავედით, დედას კაბა ვაჩვენე და ისე მოეწონა ლამის წამართვა. უკვე დრო იყო ჩამეცვა. კაბა და ფეხსაცმელები ჩავიცვი, ყელზე მამაჩემის ნაჩუქარი პატარა ბრილიანტის თვალი გავიკეთე, საყურეებიც მისი მსგავსი და მარჯვენა ხელის შუათითზე დიდი ოქროსფერი, ღია წრე, რომლის შუაშიც პატარა თვალი ჰქონდა ჩასმული. დედას ოთახში გავიქეცი, იმდენი ვეწუწუნე თავის შავი, მოკლე და სადა ბეწვი მათხოვა და მეც კმაყოფილი დავდექი სარკის წინ. სახლშ მარტო მე ვიყავი დარჩენილი როცა დემეტრემ დამირეკა.
-გამოდი.-მითხრა და გათიშა. პატარა კლაჩი ავიღე და გარეთ გავედი, მანქანის კარი გაიღო და უკანა კარიდან დემეტრეს კლასიკურ ფორმაში გამოწყობილი სხული გამოჩნნდა. ნერწყვი მძიმედ გადავყლაპე და მასთან მივედი. მხურვალე კოცნით დამაჯილდოვა.-ულამაზესი ხარ მაგრამ ბუნებრივი ბევრად კარგი ხარ.
-მადლობა.-გამეღიმა, მანქანაში ჩავჯექი და კარი მომიხურა. მეორე მხრიდან მოუარა მანქანას და თვითონაც გვერდით მომიჯდა, მძღოლს უთხრა წავედითო და მანაც მანქანაც დაძრა. მალე შენობის წინ ვიდექით, მანქანიდან გადავიდა და უკნიდან მოუარა, კარი გამიღო, მეც ხელი ჩავკიდე და მანქანიდან გადავედი. ზემოთ გავიხადეთ და შემოსასვლელში დავტოვეთ, ხელკავი გავუკეთე და დარბაზში შევედით. ასობით თვალი მოგვაშტერდა ჩვენ კი თავდაჯერებულები და კმაყოფილებით სავსეები მივიწევდით წინ.-დიდხანს უნდა განიხილონ ჩვენი თემა?-ღიმილით ავხედე.
-მდენ ხანს სანამ ზე წყვილის სტატუსს შევინარჩუნებთ.-თვალი ჩამიკრა.-ამ ღამეს გიტაცებ, მამაშენმა და იკამ იციან, ცოტახანს წავიდეთ. გინდა?
-შენთან ერთად ყველგან მინდა.-გავუღიმე და მანაც ხელკავი მომაშორებინა და ჩემი თითები მისაში ახლართა.
-ანუ მენდობი?
-რა კითხვებია? რათქმაუნდა გენდობი, თან ისეთს არაფერს გააკეთებ რაც თავად არმინდა.-თვალი ჩავუკარი და ყბაზე ვაკოცე. საღამოს ყველა ჩვენ შემოსვლაზე ლაპარაკობდა, ბოლოს ამ უაზრო ღიმილის გაძლებაც აღარ გვქოონდა და თორმეტისთვის დარბაზი დავტოვეთ. სხლშ გავიარე ბარგი ავიღე და საგურამოს გზას დავადექით. გვიან მივედით სახლში და შვედით თუარა, მისაღებში დივანზე მივესვენეთ. ერთი ხელის მოსმით დივნიდან კალთაში გადამისვა და ჩემ ყელში ჩარგო სახე.
-მაგიჟებ, ეს სურნელი მაგიჟებს, შენი კანი, თმა. ღმერთო როგორ მჭირდები.-ბუტბუტებდა თავისთვის და ყელს მიკოცნიდა. მისი სურნელი მეც მაგიჟებდა და დიდ ვნებას იწვევდა ჩემში, ყველაფერს ცეცხლი ეკიდა თითქოს ვულკანები შეთანხმებულად ფეთქდებოდნენ. ფეხებსშორის სისველე ვიგრძენი, გამაკანკალა, დემეტრეს ჩაეღიმა და ფეხზე ჩამისრიალა ხელი.-როგორი კარგი ხარ.
-მიყვარხარ.-ვუთხარი და ტუჩებზე დავეწაფე.скачать dle 11.3
სიახლეზე კომენტარის დამატების შემთხვევაში თქვენ მიიღებთ 6 ქულას.



№1  offline წევრი mia miako 15

ძალიან კარგი იყო.ველოდები შემდეგ თავს

 


№2 წევრი ნანა73

ზღაპარია ხოო?

 


№3  offline წევრი აბლაბუდა

თავიდან დაწყება იყო ნორმალური და ეს თავი იმდენად როგორ ვთქვა უაზრო შინაარსის იყო წარმოდგენა დამიკარგა ისტორიამ

 


№4  offline წევრი kesane123

kesane123
აბლაბუდა
თავიდან დაწყება იყო ნორმალური და ეს თავი იმდენად როგორ ვთქვა უაზრო შინაარსის იყო წარმოდგენა დამიკარგა ისტორიამ

ყველას ვერ მოეწონება❣️ გემოვნების საკითხია❣️ ჯანსაღ კრიტიკას რაჯობს❣️:დდ ვეცდები გამოვასწორო❣️


ნანა73
ზღაპარია ხოო?

გააჩნია რა კონტექსტEი ამბობ გააჩნია????❣️❣️

mia miako 15
ძალიან კარგი იყო.ველოდები შემდეგ თავს

დღეს არვიცი როგორ მოვახერხებ და ხვალ აუცილებლად იქნება❣️

 


№5  offline წევრი აბლაბუდა

კარგად გამიგე ის ნაწილი პრეზიდენტი, მამამისი მოკლედ ძალიან გაუმართავი,ზღაპრული და სხვანაირად უფრო დაიწერებოდა ალბათ

 


№6  offline წევრი kesane123

აბლაბუდა
კარგად გამიგე ის ნაწილი პრეზიდენტი, მამამისი მოკლედ ძალიან გაუმართავი,ზღაპრული და სხვანაირად უფრო დაიწერებოდა ალბათ

მამამისი არა, მე უფრო მამობილს დავარქმევდი <3 ნუ რა გაეწყობა, ყველა აღმართს დაღმართი მოყვება და ეს მოთხრობაც ზუსტად ასეთი ჩანაფიქრის იყო <3

 


ინფორმაცია
ჯგუფ სტუმარი-ის წევრებს არ აქვთ კომენტარის დატოვების უფლება.