შესვლა
რეგისტრაცია
რეკლამა

თანახმა ვარ მოგიყვანო ცოლად( ნაწილი 5)


10-05-2019, 00:28
ავტორი zeinabi
ნანახია 921

თანახმა ვარ მოგიყვანო ცოლად( ნაწილი 5)

-შეგახსენებ რო უკვე სრულ წლოვანი ვარ.-მეტი არფერი უთქვია.გარეთ გავიდა მანქანაში ჩაჯდა და წავიდნენ ხმა არცერთს არ ამოუღია. მალევე მივიდნენ, გიორგიმ ჩანთა ატანინა და წავიდა. გოგონები დახვდა სახლში. მთელი ღამე იქ იყვნენ და ლაპარაკობდნენ უამრავ თემაზე.
დილით არავის არ ქონდა საქმე ამიტო გვიანობამდე იძინეს. როცა გაიღვიძეს და ისადილეს 12 საათი იყო უკვე. ლილეს მობილური ამღერდა.ვახო ურეკავდა, გოგონებს გადახედა და აივანზე გავიდა.
-გისმენ.
-როგორ ხარ?
-კარგად.
-მეც კარგად.
-ვიცი მივხვდი. რამ შეგაწუხა?
-შენი დახმარება მჭირდება გცალია?
-რაში ჭირდება ჩემი დახმარება ბატონ ვახოს?
-რესტორნის გაფორმებაში და მის დაგეგმვაში.
-არ მცალია-არ უნდოდა მისი ნახვა ლილეს.
-ლილუ.
-მაპატიე მაგრამ არა ვახო.-უთხრა და მობილური გათიშა.10 წუთი იდგა აივანზე და ფიქრობდა რო მალე ვახო ცოლს მოიყვანდა.უცებ ვიღაცამ აივნის კარი უხეშად გაღო.
-რატო არასოდეს არ მემორჩილები როცა თხოვნით მოგმართავ? რატო ცდილობ ჩემს წყობიდან გამოყვანას?-მხრებზე უჭერდა და თან ანჯღრევდა თვალები ჩაწითლებული ქონდა.ლილეს მისმა ამ საქციელმა შეაშინა და გაკვირვა.ცრემლები ისე წამოუვიდა ვერც გაიაზრა.ვახოს მისი ცრემლების დანახვისას ფერი გადუვიდა.ხელი მოხვია და ჩაიხუტა.-მაპატიე. მართლა ძალიან გამაბრაზე როცა გამითიშე.ნუ ტირი რა გთხოვ.-ლილემ ხელი კრა მისგან ზურგით დადგა და ლაპარაკი დაიწყო.
-რა გინდა ვახო ჩემგან? წაიყვანე შენი მომავალი საცოლე და დაგეხმარება ის თან მომავალი „მულების“ გულს მოიგებს. მე თავი დამანებე არ მინდა წამოსვლა.არც ის ვიცი იმ საღამოს მოვალ თუ არა.-ვახომ მიხვდა რო ეჭვიანობდა მიხვდა რო ლილესაც ისევე უყვარდა როგორც მას.ჩაიღიმა და მხოლოდ ორი სიტყვა უთხრა.
-არ მოხვალ და სამუდამოდ დამკარგავ გეფიცები.-კარის ხმა რო გაიგო მიხვდა რო წავიდა.სკამზე ჩამოჯდა ფეხები მოხარა და მკერდთან მიტანა ცრემლებმა ისევ დაიწყეს თავისდაუნებურად ცვენა.
-მე უკვე დაგკარგე.-ამოიჩურჩულა. გოგონება გავიდნენ და ასეთ მდგომარეობაში რო დაინახეს მხიარული ლილე მიხვდნენ რო იჩხუბეს.
-რაო ამჯერად რა მინდაო?-იკითხა სულაც არ გაკვირებულმა ანამ.ყველაფერი მოუყვა და ახლი ნაკადი წამოუვიდა ცრემლების.
-ღმერთო შენ მომეცი გამძლეობა.-თქვა თიკამ.- ახლა იცი რას იზამ?
-რას?
-ადგები გაიპრანჭები და წახვალ და ყველაფერს ისე გაკეთებ როგორც შენ გინდა.
-არ შემიძლია ის გოგოც რო იქ იყოს?
-მთლად კარგი პირდაპირ იუბილეზე არ მოგიწევს ნახვა.წადი და ნუ აფიქრებიებ რო სუსტი ხარ.
-მე ვეთანხმები -თქვა ნინომ.
-ჩვენც.ადექი ეხლა მიდი და აჩვენე მაისურაძეს რო ძლიერი ხარ.-თქვა მაშომ
-კარგი.-მართლაც ადგა და ზუსტად 10 წუთში მზად იყო.ტაქსიც გამოიძახა და წავიდა.იცოდა სდაც გეგმავდა ვახო ღნიშვნას და პირდაპირ შეაჭრა.ვახო იქ არ იყო.დაინახა წითელი და თეთრი ვარდები ერთმანეთში არეული და გაეღიმა.
-ეს ვარდები წაიღეთ და ბატონ ვახოს კაბინეტის კარზე ჩამოკიდეთ.
-გამარჯობათ ქალბატონო ლილე.ეს ვარდები გასაფორმებლად არის განკუთვნილი.
-რაც გითხარი ის გაკეთ.გვირილები და წითელი მიხაკები მიტანეთ. არავითარი ჩამოკიდვა, ვაზაში ჩადევით და ყველა მაგიდაზე დაწყეთ.-ყველაფერი აუხსნა რა როგორ სად უნდა დაეწყოთ ყველაფერი მოაგვარა.მზარეულთან იყო შესული და ვერ დაინახა ვახო როდის მოვიდა, წასვლას აპირებდა მისი ხმა რო მოესმა.
-რა უნდა ამ ვარდებს ჩეი კაბუნეტის კარზე? მე გითხარით? რას გაჩუმებულხართ? მიპასუხეთ.
-იცით ჩვენ დაგვავალეს და....
-დაგავალეს? მე ვარ აქ მგონი თქვენი უფროსი ხო? ვინ დაგავალათ?-ლილეს უკვე აღარ შეძლო სუნთქვა ჩუმად იცინოდა.
-მე.
-წადით.-უცებ გაუნათდა ვახოს სახე და ანიშნათ რო წასულიყვნენ.
-რა ეკუთვნის ძმას რომელმაც არ იცის თავის დებს რომელი ყვავილი უყვართ?
-მადლობა რო მოხვედი.-არ შეუმჩნევია მისი კითხვა ვახოს.
-მე აქ ჩემი მეგობრების გულისთვის მოვედი. რომლებიჩ ძალიან მომენატრენ.მე ჩემი საქმე გავაკეთე ეხლა კი წავალ. ნახვამდის.
-გაგიყვან.
-არ მინდა არ მივდივარ სახლში მეგობარს უნდა შევხდე.
-მერე რა გაგიყვან.
-კარგი მაშ ასე გეტყვი.
-არ მინდა დრო დაგაკარქვინო.არ მინდა და მორჩა.-თქვა და გარეთ გამოვიდა ტაქსი გაჩერა და კლასელთან წავიდა.

---------------------------მაშო .-----------
მაშო ლილეს წასვლის შემდეგ გადაწყვიტა ბავშთა სახლში ასულიყო.იქ ასულს ყველა სიხარულით შეხვდა.ნუცა როგორც ყოველთვის მარტო იჯდა და არავისეთამაშებოდა.
-ნუციკო.-დაუძახა მაშომ, მაგრამ რეაქცია არ ქონია შეხედა გაიღიმა და მიტრუალდა.მაშოს გაუკვირდა მისი საქციელი.-ნუც ისევ გაბრაზებული ხაე ჩემზე?
-ალა.
-მაშ რა გჭირს?
-ალაფელი.
-ნუცა მე ხო არაფერს გატყუებ, შენ რატო მატყებ?
-სენ ლო მატყუებ?
-მე? შენი მაშო?
-ხო სენ ცემი მასო.
-რას გატყუებ?
-ვინ იკო ის ბიწი იმ გამეს რო გეაქლა?
-მაგიტო მებუტები?
-ქო.
-ლაზარე ჩემი ნაცნობია უბრალოდ იმ საღამოს ერთად ვიყავით და შენთან რო მალე მოვსულიყავი იმიტო დავთანხმდი ამოყვანაზე.
-მე ვიფიქლე ლო.
-რა იფიქრე?
-სეკვალებული იკო ისე გიკულებდა.
-როგორ?
-აი ისე ლოგოლც ძია თამაზი დეიდა ლოლას.
-მოგეჩვენა.
-ალ მოგწონს სენ?
-ვინ ლაზარე?
-ქო.
-არა.
-სულ სულ ცოტათითაც ალა?
-არა.
-ნუ მატკუებ.
-კარგი ხო სულ სულ ცოტათი მომწონს.
-მეც მომეწონა.-ამაზე მაშოს გაეცინა.
-გინდა ვეტყვი და რო გაიზრდები ცოლად მოგიყვანს.
-ცემთვის ალა სენთვის მე დემეტლეც მეკოფა.-ისეთი სახით თქვა მაშოს კი უნდოდა გაცინება მაგრამ ამ თემაზე რო გაეცინა ნუცა გაუბრაზდებოდა.
-ისევ გიყვარს?
-ლა კითხვა მასო?
-კარგი ბოდიში.არ გითქმია რო მოგწონს?
-ეს ელთი ლო კიალ მომწონს მიკალს. მეოლეც ხვალე ვაპილებ.
-კარგი მაშ ხვალეც ამოვალ შენი ამბის გასაგებად.კარგი ეხლა უნდა წავიდე.მიყვარხარ.
-კალად.
-პირდაპირ ნუ მივარდები და ნუ აკოცებ რო გეტყვის კის.-მაინც ვერ გაუძლო და უთხრა ნუცამ ენა გამოუყო.გაღიმებულმა დატოვა ტერიტორია. ბარშიც გაღიმებული მივიდა მისდა გასაკვირათ ლაზარე და ბიჭები იქ იყვნენ.
-გამარჯობათ ბიჭებო.-ხელის აწევით მიესალმა ბიჭებს.
-რა კარგ ხასიათზე ხარ მაშენკა.-თქვა ლაზარემ.
-ტყულად არ ეცადო კააპანაძე დღეს ნერვებს ვერ მომიშლი.
-ვა რატო მაშენკა?
-ეგ უკვე შენ აღარ გეხება. -უთხრა და იქავრობას გაეცალა. მუშაობდა და ნუცა ახსენდებოდა ეღიმებოდა უნდოდა ეხლა ახლოს ყოლოდა რო ის დაბუშტული ლოყები კიდდევ ერთხელ ჩაეკოცნა. მაშო ეძებდა ნუცას მშობლებს, ბავშთა სახლის დირექტორს გამოართვა საბუთები და გადამოწმა.წერილი იდო რომელიც 18 წლის რო გახდებოდა მაშინ უნდა წაეკითხა.ფიქრობდა წაეკითხა თუ არა ეს წერილი,რო ვერ ენახა? და მერე ნუცა რო გაიზრდებოდა გაბრაზებოდა?უკვე დიდი ხანია ამაზე ფიქრობს.ბოლოს გადაწყვეტილება მიღო რო ნუცასთვის ეთქვა და ისე წაეკითხა.სამუშაო საათები დასრულდა გარეთ გამოვიდა წასვლას აპირებდა ლაზარე რო ამოუდგა გვერდით.ჩუმად მიყვებოდა გვერდით ხმას არ იღებდა თითქოს იქ არც იყო, მაშომ ვერ მოითმუნა და კითხა.
-რა გინდა?
-არაფერი გასეირნება მომინდა და მარტო სეირნობას შენთან ერთად გავისეირნებ.
-მე ვსეირნობ?
-არა შენ სახლში მიდიხარ.
-მერე?
-მერე ის რო მე ასე ვისეირნებ და მერე უკან გამოვისეირნებ.
-ღმერთო ყველა ჭკვა ნაკლულს დაეხმარე.-ლაზარეს ჩაეღიმა მის კომენტარზე.უცებ მოუნდა რო ჩახუტებოდა უკვე მის კორპუსთან იყვნენ.უცებ მოხვია ხელი ჩაეხუტა მისი თმების სურნელი შეისუნთქა შუბლზე აკოცა და სწრაფად წავიდა რო მაშოს არაფერი ეთქვა.
-ტკბილი ძილი მაშენკა.-მიაძახა და გაუჩინარდა. მაშო გაბრუებული იდგა და სადაც აკოცა ხელს იტარებდა.
-ღმერთო ტუჩები ქონდა ცხელი რკინა? ღმერთო რას ვბოდიალობ?-უცებ გამოფხიზლდა და სახლში შევიდა.ის ადგილი ისევ ეწვოდა.



--------ლილე---------
ყველაფერი კარგად მიდიოდა.საღამოს ჩამოდიოდნენ სოფია და მაია.ვახო ცდილობდა ლილესთან ურთიერთობა არ გამოესწორებინა. რატო? მაგასაც ვნახავთ.აეროპორტში იყვნენ: ვახო, ლაზარე, ლექსო, ნიკოლოზი, გიორგი, ანა, ლილე იგვიანებდა.მალე გამოჩნდა ხელში ბუშტებით და საყვირებით.
-ეს რა არის ლილე?-იკითხა გიორგიმ.
-ხო უნდა გავახაროთ არა?
-შენი აზრით ამით გახარებ თუ გაბრაზებ?
-ოოოო მეც ეგ მინდა.
-ბავშვი.-ჩაილაპარაკა ვახომ ლილემ გაიგონა.
-ანა ბუზის ხმა მესმის მე და შენ?
-რა ბუზი გაფრინე?-ვერ მიხვდა ანა.
-ფრთხილათ იყავი მაგ ბუზმა არ გიკბინოს.-ვახომ მიხვდა და პასუხიც გასცა ყველა ფხუკუნებდა.
-ბუზებს ერთი ხელის აქნევაც შველის ჩემთან ახლოს ვერ მოვა.-თქვა და მოშორებით დადგა.მალევე გამოჩნდენ გოგონები, თითქოს არც გვავდნენ ერთმანეთს.ლილემ ბუშტების ფრიალი დაიწყო და საყვირში უსტვენდა.გოგონებმა ყველას ჩაეხუტნენ ლილეს გარდა.
-მე?
-რატო გაგ ვაბრაზე?
-კარგით.-თქვა და წინწავიდა ძმის მანქანაში ჩაჯდა და დაელოდა როდის მოვიდოდა.ეწყინა ლილეს მათი საქციელი ასეთიც არაფერი დაუშავებია. თვალები ცრემლებით აევსო მაგრამ არ მისცა გადმოსვლის ნება. ვახომ გოგოებს გახედა და შეუბღვირა.
-რას გვიბღვერ ძამიკო?-მაია.
-რატო აწყენინეთ?
-არ ეწყინებოდა.-სოფიო.
-არ იცნობთ მაინც? მიდით რა.
-რაო ძამიკო როდის მერე ზრუნავ მასზე ასე?
-სოფი.
-კარგი ვჩუმდები.
-მიდით.-გოგონები ისეც აპირებდნენ მისვლას მაგრამ ძმის რეაქცია აინტერესებდათკარი გამოაღო სოფომ და ისე ჩაეხუტა ცოტაც და გაჭ....ტდა.
-ჩემო გოგო რომ იცოდე როგორ მომენატრე, ერთი სული მქონდა როდის ჩაგეხუტებოდი.უბრალოდ ის იმიტო გითხარით გვაინტერესენდა ვახ....-უკვე მაია ჩაეხუტა.
-მისი სახელი აღარ მიხსენოთ.-თქვა პატარა ბავშვივით და აწყლიანებული თვალებით შეხედა გოგონებს.
-რა? რატო?-იკითხეს გაკვირვებულმა გოგონებმა.
-მალე სახლში მოგიყვანთ და გაგაცნობთ მომავალ საცოლეს.
-გადაირიე? რაებს ამბობ ვახოს ერთი...-რაღაცის თქმა ინდოდა მაიას მაგრამ სოფიომ შეჩერა.
-მაია ვახო გველოდება და ასევე გიორგიც და დანარჩენებიც.-თვალებით ანიშნა მოკეტეო.
-ხო წავიდეთ.
-კარგად პრინცესა.-არ უყვარდა ასე რო ეძახდნენ ლილეს.
-სოფიო.
-რა-ისე აფახუნა თვალები უცოდველი კრავივით.
-მეტჯერ მეტყვი კიდე და აღარ გაჭრის მაგ თვალეგის ფახუნი.
-კარგი კარგად პრინცესა.-მაინც დაუძახა ეხლა უფრო ხმა მაღლა ყველამ რო გაიგო ისე.скачать dle 11.3
სიახლეზე კომენტარის დამატების შემთხვევაში თქვენ მიიღებთ 6 ქულას.



კარგი იყო მაგრამ გიორგი და ნინო დამაკლდა

 


№2  offline წევრი zeinabi

სიყვარული გულს გვტკენს
კარგი იყო მაგრამ გიორგი და ნინო დამაკლდა

მიხარია თუ მოგეწონა., მაგრამ ამ ისტორიაში ერთი წყვილი არ ფიგურირებს. შემდეგ თავშიც არ იქნება ალბად ნინო და გიორგი მაგრამ, 7 ნაწილში აუცილებლად იქნება. kissing_heart heart_eyes

 


№3 წევრი anamaria♡

როდის დადებთ ახალ თავს ვკვდები ინთერსეით. ისე ძალიან კარგია ეს ისტორია მოხიბლულივარ შინაარსითაც და გადმოცემითაც????

 


№4  offline წევრი zeinabi

anamaria♡
როდის დადებთ ახალ თავს ვკვდები ინთერსეით. ისე ძალიან კარგია ეს ისტორია მოხიბლულივარ შინაარსითაც და გადმოცემითაც????


სულ მალე დაიდება

 


ინფორმაცია
ჯგუფ სტუმარი-ის წევრებს არ აქვთ კომენტარის დატოვების უფლება.