შესვლა
რეგისტრაცია
რეკლამა

ფრეა ჯონსი თავი 3


11-05-2019, 19:32
ავტორი Nevili
ნანახია 158

ფრეა ჯონსი თავი 3

ამდენ თვიანი კოშმარული სიზმრების შემდეგ პირველი ღამე იყო რომელიც ნორმალურად მეძინა არანაირი სიზმარი არ მინახავს, დილით ენერგიით სავსემ და კარგად გამოძინებულმა გავიღვიძე.თავის ტკივილიც სადღაც გამქრალიყო გუშინდელი მონაყოლი ამბავი სიზმრად მიმაჩნდა იქამდე მაინც სანამ არ მიმოვიხედე სად ვიწექი.საწოლიდან წამოვდექი თავბრუ ოდნავ მეხვეოდა ფანჯარასთან მივედი და გამოვაღე სახეზე მაშინვე სასიამოვნო ნიავი მომელამუნა,მზე კარგა ხნის ამოსული იყო. შორს ჰორიზონტზე ჩიტები მოჩანდნენ რომლებიც ჯგუფ-ჯგუფად მიფრინავდნენ თბილ ქვეყნებში, ეზოში უკვე სტუდენტები ირეოდნენ საათს დავხედე თხუთმეტი წუთიღა მრჩებოდა ლექციის დაწყებამდე კარადასთან მივირბინე იქიდან ჩემი ტანსაცმელი გადმოვიღე მეგონა ისევ ჭუჭყიანი იქნებოდა გუშინდელი წვიმის შემდეგ მაგრამ როგორც ჩანს ამაზეც ვიღაცას ეზრუნა და სუფთა დამხვდა სწრაფად ამოვიცვი ლურჯი ჯინსი ,მწვანე მაიკა და კაპიშონიანი ჟაკეტი ჩავიცვი და პალატიდან გავედი.მისაღებში შუა ხნის ექთანი ქალი იჯდა გასასვლელი ვკითხე საით იყო მან თბილად გამიღიმა და მარცხენა მხარეს კარისკენ მიმითითა მეც ჩქარი ნაბიჯებით გავემართე კარისკენ კიბეები სირბილით ჩავირბინე და ლექციაზე დროულად მივასწარი შესვლა.პირველი ლექცია ისევ მისტერ ლუკასის გვქონდა მესამე რიგში დავჯექი და ყურადღებით დავიწყე მისი ლექციის მოსმენა.შუა ლექციის დროს კარზე კაკუნი გაისმა და ოთახში ათლეტური გარეგნობის ბიჭი შემოვიდა თმა გვერძე გადაევარცხნა მწვანე თვალები კი მორცხვად უელავდა.
-უკაცრავად მისტერ ლუკას ქალბატონმა კლერმა გამომგზავნა რომ მეცნობებინა დღეს სტუდენტებს შემცირებული ლექციები ჩაუტარდებათ რადგან დღის მეორე ნახევარში სინოპტიკოსების ინფორმაციით მოსალოდნელია ქარიშხალი ამიტომ აუცილებელია უკლებლივ ყველა სტუდენტი დროულად დაბრუნდეს სახში.
- მადლობ ალეკ.
შემდეგ მისტერ ლუკასი ჩვენსკენ შემობრუნდა და განაგრძო ლექცია „ადამიანის ქმედებითი უნარიანობის“ შესახებ რითაც ალეკს აგრძნობინა ამ ქმედებით რომ უნდა გასულიყო ისიც ცოტა არ იყოს და დაბნეული გავიდა ოთახიდან.ლექცია დამთავრდა ერთს მეორე მოყვა ბოლოს სადილობის დროც დადგა.სასადილოსკენ მიმავალ გზაზე ანდრეამ დამიძახა:
-ფრეა!
ცოტა არ იყოს და გაოცებული შევბრუნდი მისკენ არ მეგონა ყოველივეს შემდეგ რაც გუშინ მოხდა ჩემთან ერთად სიარულს თუ მოინდომებდა სხვა თუ არაფერი ის დემონი ხომ ჩემ გამო გადაეყარა გზაზე და მასთან შებრძოლება მოუწია.
-გამარჯობა ფრეა!თავს როგორ გრძნობ? კიდევ გკტკივა?
-არა მადლობთ უკეთ ვარ შენი წყალობით შენ რომ არა გუშინ ალბათ ის დემონი სიცოცხლეს გამომასალმებდა, აქამდე საშუალება არ მომეცა მადლობა გადამეხადა შენთვის და ახლა გეტყვი მადლობა ყველაფრისთვის სიცოცხლეს რომ გადამარჩინე და სავადმყოფოში მიმიყვანე.!
ანდრეას მხიარულად გაეცინა და მითხრა:
- არაფრის, მაგრამ სავადმყოფომდე მარტო ვერ მიგიყვანდი რომ არა ალეკი.მეტისმეტად მძიმე იყავი რომ ხელში ამეყვანე და მარტოს მეტარებინე, მაგიის დახმარებით კი შემეძლო მაგრამ მთლად გონივრული არ იქნებოდა ჩვეულებრივ სტუდენტებს ჩემი კვერთხით ხელში რომ დავენახე მითუმეტეს ჰაერში მოლივლივე შენი სხეულის ნახვა! ამიტომ ალეკს ვთხოვე დახმარება სავადმყოფომდე ხელში აყვანილმა მან მიგიყვანა.
სახეზე ალმური მომედო როგორ? ის მე უკვე მიცნობს?მით უმეტეს მის მკლავებში უგონოდ ვიყავი? ჯანდაბა. ანდრეამ შემატყო რომ გავწითლდი და ვბრაზობდი უფრო ხმამაღლა გაიცინა.
- ნუ დარდობ ალეკს მხოლოდ შენი დახმარება უნოდა მეტი არანაირი განზრახვა არ ქონია.
-გონს რომ მოვედი ტანსაცმელი არ მეცვა თქვენ... თქვენ გამხადეთ?
-არა. ექთანს მე დავეხმარე ალეკი უკვე წასული იყო.
როგორც იქნა დავმშვიდდი.
_სასადილოდ მიდიხარ? ვკითხე ბოლოს დაწყნარებულმა.
-კი ვისადილოთ ერთად?
-წამოდი ვუპასუხე სიცილით.
სასადილოში მხიარულად შევედით ყველა ჩვენ გვიყურებდა მე კი ვერ ვხვდებოდი რატომ ნუთუ რამე მქონდა ტანსაცმელზე? ანდრეამ თვალები გადაატრიალა და ორი ბუტერბროდი წვენი და ვაშლი აიღო უახლოეს მაგიდასთან ჩამოჯდა, მეც ერთი ბუტერბროდი წვენი და ფუნთუშა ავიღე და იქვე მის გვერძე დავჯექი.
- რა ხდება? ვკითხე ინტერესით.
ანდრეამ ამოიოხრა და მითხრა:
-მაშინ ჯერ კიდევ როცა პირველ კურსზე ვიყავი და მეცადინეობები დავიწყე მაგიაში მიჭირდა ჩემი ძალის კონტროლი ამავდროულად ჩვეულებრივი ადამიანების პროფესიის სწავლებასაც გავდიოდი როგორც ახლა შენ იქნები ცოტა მეძინა და დატვირთვა ბევრი იყო.ერთი ბიჭი იყო ჩემ ჯგუფში მოწრმუნეთა ოჯახიდან მუდმივად ჩემი კანის ფერის გამო დამცინოდა ერთ დღესაც ეზოში ვიყავი როცა თავის მეგობრებთან ერთად ჩემთან მოვიდა და ჩანთა წამართვა ვთხოვდი ჩემთვის დაებრუნებინა მან კი ფანტანში ჩამიგო ძალიან გავბრაზდი თავზე კონტროლი დავკარგე და ჩემმა ძალამ გარეთ გამოახწია ის ბიჭი და თავის მეგობრები კედელზე შეეხეთქნენ სავადმყოფოში მოხვედრილებს მრავალჯერადი მოტეხილობები ქონდათ. მას მერე ჩემი ყველას ეშინია ზოგიც ალქაჯს მეძახის მე კი მათ ლაპარაკს ყურადღებას არ ვაქცევ ამ დრომდე არავისთან დავმეგობრებულვარ ყოველთვის მარტო დავდიოდი და ახლა როცა ჩემ გვერდით დაგინახეს ალბათ ფიქრობენ რომ შენ ჩემი მორიგი მსხვერპლი ხარ.
ნაძალადევად გავიცინე და ვუთხარი:
-ხო ვერაფერს იტყვი რთული შემთხვევაა.
ანდრეას გულიანად გაეცინა ვისადილეთ და უნივერსიტეტის ჩრდილოეთ ნაწილისკენ წავედით გზათ ალეკი შეგვხვდა მის დანახვაზე გავწითლდი.
-გოგოებო როგორ ხართ?ფრეა უკეთ ხარ ?
რა?მე მელაპარაკება?კი მაგრამ მე ხომ მას არც კი ვიცნობ?
-კი უკეთ ვარ.გავიგე გუშინ ისა.... პალატამდე შენ მიგიყვანივარ და მადლობა.
-არაფრის ხალისიანად მიპასუხა ხო მართლა ჩვენ ვერ მოვასწარით გაცნობა მე ალეკ გონსალესი ვარ მეორე კურსზე ვსწავლობ როგორც მაგიას ასევე ადამიანების პროფესიას ხელოვნებათ მცოდნეობას შენ ?
ენა დამება სახე სულ გამიწითლდა ის ისეთი მომხიბვლელია მისი მწვანე თვალები წაბლისფერი თმა და ღიმილი ღმერთო...
-მე ფრეა ჯონსი ვარ ჩვეულებრივ ადამიანები პროფესიით ფსიქოლოგიურზე ვსწავლობ ხოლო რაც შეეხება მაგიას გუშინდელ დღემდე არაფერი ვიცოდი მის შესახებ.
-მაგარია მაშ მოგიწევს ბევრი რამის სწავლება თქვენც ღამის სკოლაში მოდიხართ?
გვკითხა ეშმაკურად გაბრწყინებული თვალებით ალეკმა.
-კი ერთხმად ვუპასუხეთ ორივემ.
დარჩენილი გზა ხმა არავის ამოგვიღია ბოლოს დიდი ქვის კედელთან მივედით მასზე ჩამოკიდული დიდ ლურჯ ნაჭერზე გამოსახული გერბის ნაირი ნახატი იყო გამოსახული სამეფო ტახტზე დადებული ოქროს გვირგვინი და ტახტის თავზე მჯდომი ყორანი იყო გამოსახული ჩვენი დანახვისთანავე ყორანი გაფრინდა იმავე წამს კედელი გამჭირვალე გახდა.
-ესეც შესასვლელი ხალისიანად მითხრა ალეკმა.
ნაბიჯი გადადგა და გამჭირვალე კედელში გაუჩინარდა მას ანდრეა მიყვა ანდრეას კი მე.უცნაური გრძნობა დამეუფლა თითქოს ყინულივით ცივ წყალში ჩამეყვინთოს და სუნთქვა უკვე მიჭრდა რომ როგორც იქნა „ამოვყვინთე ამ ყინულიანი წყლიდან“ და დანახულისგან გაოცებულს პირი ღია დამრჩა.
მთვარიან ღამეში აღმოვჩნდი დიდი კოშკის წინ გარშემო კი ჰაერში გამოკიდებული ცოცხები იყო და მასზე დაკიდებული გოგრები რომლებიც ანათებდნენ ცა ვარსკვლავებით იყო მოჭდილი კოშკის თავზე კი ნამგალა მთვარე კაშკაშებდა.
-საოცრებაა! ძლივს აღმომხდა სიტყვები სულ ხუთი წუთის წინ შუადღე იყო მზით განათებულ შენობაში ვიდექი ახლა კი შუა ღამეა.
-ეს „ღამის ჯადოქართა სკოლაა“ ამიხსნა ანდრეამ ეს ყველაფერი მაგიით არის მოწყობილი ამ სკოლის გარდა არსებობს კიდევ სამი ჯადოქართა სკოლა ესენია:
1)დღის სკოლა სადაც სწავლობენ როგორც ელფები ასევე ფერიები ტროლები და მსგავსი არსებები.
2)ვარსკვავების სკოლა სადაც მხოლოდ გოგოები სწავლობენ.
3) ჩვენი ღამის სკოლა სადაც ყველას შეუძლია სწავლა როგორც ზებუნებრივ არსებებს ასევე ბიჭებს და გოგოებსაც.
4)წვიმის სკოლა სადაც მარტო ბიჭები სწავლობენ.
ჩვენ მათთან მეგობრული ურთიერთობა გვაქ ისინი სხვა მაგიას სწავლობენ ჩვენ სხვას ხანდახან კი ერთმანეთს ვუზიარებთ ჩვენ ცოდნას.
ამასობაში კოშკის თავზე ჩამოკიდებულმა საათმა საათს 12 ჯერ ჩამოკრა რაც იმის მანიშნებელი იყო როგორც მე მივხვდი რომ შუა ღამე იყო და სწავლა იწყებოდა.ანდრეა და ალეკი კოშკისკენ გაემართნენ მეც სანახაობისაგან და მოსმენილისგან მონუსხული მათ მივყევი.скачать dle 11.3
სიახლეზე კომენტარის დამატების შემთხვევაში თქვენ მიიღებთ 6 ქულას.



ინფორმაცია
ჯგუფ სტუმარი-ის წევრებს არ აქვთ კომენტარის დატოვების უფლება.