შესვლა
რეგისტრაცია
რეკლამა

ფრეა ჯონსი თავი 4


13-05-2019, 14:20
ავტორი Nevili
ნანახია 213

ფრეა ჯონსი თავი 4

კოშკის დიდი კარები გაიღო შესასვლელში გამჭირვალე კედელი იყო.ანდრეამ მითხრა:
- ეს სკოლის ერთ ერთი თავდაცვითი ცოცხალი ბარიერია შენ მასში უნდა გაიარო თუ გადალახე დამოუკიდებლად მაშინ შენი ძალა სათანადოა იმისთვის რომ ამ სკოლაში ისწავლო ასევე ეს ცოცხალი კედელი ეხმარება ახალ მოსულ ჯადოქრებს დაფარული ძალის გახსნაში ხოლო უცხო პირთათვის თანხმობის გარეშე კედლის შეხებისთანავე ფერფლად იქცევა!
რაც მოსახდენია მოხდეს გავიფიქრე გუნებაში ნაბიჯი გადავდგი და ცოცხალ კედელში შევედი თავიდან არაფერი მომხდარა, მაგრამ შემდეგ მარცხენა მაჯაზე წვა ვიგრძენი და წრეში გამოსახული ექვს ქიმიანი ვარსკვლავი წითლად აალდა ხელი საშინლად მეწვოდა იმავე წამს სინათლით განათებულ დარბაზში აღმოვჩნდი. დირექტორი ალეკი და ანდრეა უკვე დარბაზში იყვნენ და მელოდებოდნენ სამივეს სახეზე შეშფოთება ეტყობოდათ ალბათ ეგონათ ბარიერს ვერ გადავლახავდი,გახარებული ანდრეა გამოიქცა და ჩამეხუტა.
-შენ ეს შეძელი მჯეროდა მჯეროდა რომ შენ მართლაც განსაკუთრებული ხარ გილოცავ ფრეა! მანახე აბა რომელი ნიშანი შეგხვდა.
მადლობა გადავუხადე და ხელი გავუწოდე.
-დაუჯერებელია მას ხომ ჯერ არც ერთი პრაქტიკა არ გაუვლია მაგიაში ექვს ქიმიანი ვარსკვლავი! შეხედეთ!
და ჩემი ხელი დირექტორს და ალეკს აჩვენა.
-რა ხდება? დაბნეულმა ვიკითხე.
-რა და მშვიდად მიპასუხა დირექტორმა: სტუდენტები მხოლოდ ოთხ წლიანი სწავლების შემდეგ ახწევენ ექვსივე ქიმის გახსნას ეს იმას ნიშნავს რომ თავიაანთი ძალის სრული გამოყენება შეუძლიათ.მის ანდრეა გთხოვთ უჩვენოთ მის ჯონსს თქვენი ხელი.
ანდრეამ საროჩკის სახელური შეიხსნა მაჯაზე და სამი ქიმი მაჩვენა.
-მეორე წელია ვსწვალობ ამიტომ ჩემი ძალის ბოლომდე გამოყენება არ შემიძლია.წლები ჭირდება ვარჯიშს რომ ჯადოქარმა თავისი ძალა მთლიანად გახსნას,შენ კი ეს სასწავლებელში შემოსვლის პირველივე დღეს შეძელი.
-მშვენიერია რადგან ფრეას ასეთი მაღალი შეფასება აქვს თავისი ძალის მგონი აჯობებს თუ გამონაკლისს დავუშვებთ და მეორე კურსზე შენთან და ალეკთან ერთად შეუდგება სწავლებას!
-კი მაგრამ დირქტორო მას ხომ მთელი წლის მასალის სწავლა მოუწევს? შელოცვებისა და პენტაგრამული ნახაზების.
გაკვირვებული ანდრეა სიტყვებს ძლივს პოულობდა, რომ დირექტორი გადაერწმუნებინა.
-ვფიქრობ დრო ძალიან ცოტა გვაქვს ამიტომ უმჯობესი იქნება თუ მის ჯონსი ახლავე შეუდგება საბრძოლო მაგიის შესწავლას.
ანდრეა გაჩუმდა და აღარაფერი უთქვამს.
-თქვენ კი ალეკ ნება იბოძეთ და მის ჯონსი ჯადოქართა ასოციაციის კარამდე მიიყვანეთ რადგან შეძლოს თავისი შესაფერისი და სასურველი მაგიური ნივთი აირჩიოს რომელსაც შემდეგ კვერთხად გადაქცევას შეძლებს.თქვენკი მის ანდრეა გამომყევით.
ალეკმა თვალი ჩამიკრა და მიხარულად მითხრა:
-მომყევი წინ საინტერესო რამ გველის.
გზას გავუდექით დიდი გრძელი დერეფანი გავიარეთ მას შემმდეგი და ასე ყველა დერეფანი ერთმანეთს გავდა ერთნაირი გახუნებული კედლები და სიძველისგან გახუნებული კარებები არა და არ ილეოდა დერეფანების რაოდენობა.ბოლოს როგორც იქნა ერთ-ერთ განსხვავებულ კარს მივადექით, კარის სახელურზე უცნაური არსება იჯდა.
-ფრეა ეს ნიმფაა რომელიც ვარსკვლავების მეშვეობით გაგანაწილებს რომელი კარი გაგიხსნას რომ იმ სიძლიერის ნივთი აირჩიო რომელიც შენ ძალას შეეფერება.გთხოვ აჩვენე შენი ხელი.
მე ყოყმანით მივედი კართან და ხელი გავიშვირე კარის სახელურზე მჯდარ ნიმფისკენ წამიერად ისევ წვა ვიგრძენი ხელზე ის ოდნავ შემეხო და ვარსკვლავი გაწითლდა კარებიც ჩხაკუნით გაიღო.
-კარში შედი და როცა ამოარჩევ სასურველ ნივთს ისევ კარზე მიადე ვარსკვლავიანი ხელი და ის უკან დაგაბრუნებს.
-კარგი ვუპასუხე შიშნარევი ხმით.
კარებში შევედი ოთახი განათებული იყო. ოთახის შუაგულში დიდი თეთრი მაგიდა იდგა მასზე ნივთები ელაგა. რას აღარ ნახავდით: ოქროს ხანჯლები ფერადი თვლებით მორთული, სამაჯურები,ყელსაბამები,ბეჭდები და სხვა მსგავსი ნივთები, ჩემი ყურადღება ერთ-ერთმა სამაჯურმა მიიპყრო დიდი მწვანე გველი დახვეული წითელი თვალებით ანათებდა. ხელი შევახე თუ არა სამაჯური გაცოცხლდა და ჩემ წინაშე ნამდვილი გველი გარდაისახა, თვალებში მიყურებდა მე კი მას უცნაურია, მაგრამ მე მისი საერთოდ არ შემშინებია ბოლოს გველმა სისინით მორჩილად თავი დამიკრა მაჯაზე შემომეხვია და ისევ სამაჯურად გადაიქცა და გაქვავდა.კართან დავბრუნდი ვარსკვლავიანი ხელი შევახე კარი ისევ ჩხაკუნით გაიხსნა და დარბაზში მოლოდინე ალეკთან დავბრუნდი.
-დააგვიანე მეგონა რამე შეგემთხვა.
-არა ყველაფერი კარგადაა ნივთიც ავარჩიე ჩემი კვერთხისთვის ახლა უკვე სრულ უფლებიანი ჯადოქარი ვარ და გავიცინე.
ალეკსაც გაეცინა.
-ახლა საით? ვკითხე ინტერესით.
-საკლასო ოთახისკენ.
ალეკი დაიძრა და მეც მას გავყევი ფეხდაფეხ. საკლასო ოთახში შესვლამდე ალეკმა სამჯერ დააკაკუნა და კარს უკნიდან ზუსტად ის ნაცნობი ხმა გავიგონე რომელსაც ყოველ დღე ლექციაზე ვისმენ ხოლმე... მისტერ ლუკასი!
-მობრძანდით როგორც ჩანს ისევ აგვიანებთ მის ჯონს.
შემრცხვა და გავწითლდი.
-რა გაეწყობა ადგილები დაიკავეთ მე კი გაკვეთილს განვაგრძობ!
ალეკთან ერთად მისულს ყველა ჩვენ გვიყურებდა ამავდროულად რამდენიმე გოგოს გამანადგურებელი მზერაც დავიჭირე,მაგრამ მათ თვალი ავარიდე. გაკვეთილი ეხებოდა მოწინააღმდეგისგან თავდასხმის შემთხვევაში დამცველი შელოცვის გამოყენებას.
-მის ჯონს თქვენ როგორც ახალი მოსწავლე ხომ არ მოსინჯავდით ამ შელოცვას ?
-სიმართლე გითხრათ პროფესორო მე კვერთხის განთავისუფლებაც კი არ ვიცი.
მისტერ ლუკასმა ეჭვის თვალით შემომხედა სხვა სტუდენტებმა კი სიცილი დაიწყეს.
-წინ გამოდით მის ჯონს!
მის ბრძანებას დავემორჩილე.
-იმისთვის რომ კვერთხი გაანთავისუფლოთ უბრალოდ კონცენტრაცია უნდა მოიკრიბოთ და მას უბრძანოთ დაგემორჩილოთ. შემომხედე: მან ჯიბიდან სანთებელა ამოიღო წინ გამოსწია ყველას დასანახავად და უბრძანა „განთავისუფლდი“.
იმავე წამს რკინის სანთებელა დიდ რკინის კვერთხად გადაიქცა კვერთხის თავზე კი ცეცხლის ალი ელვარებდა.
-როგორც ხედავთ მის ჯონს ძალიან ადვიალია თქვენც სცადეთ.
კონცენტრაცია მოვიკრიბე ხელზე გაკეთებული სამაჯური წინ გავწიე და ვთქვი „განთავისუფლდი“, მაგრამ არაფერი მომხდარა სამაჯური გაუნძრევლად იყო მოსწავლეებმა ისევ სიცილი დაიწყეს. მისტერ ლუკასმა ხელის ერთი აწევით გააჩუმა ისინი. ჩემ სამაჯურს დააკვირდა და ბოლოს მითხრა:
-ზოგ ნივთებს ბრძანების გაცემა მკვდართა ენაზე ანუ ძველ ლათინურად უნდა უბრძანო აბა ეს სიტყვა სცადე: ფურცელი აიღო და ზედ რაღაც დაწერა მომაწოდა ხელი წინ გავწიე და წარმოვთქვი: „ოკულუს სნაქერ“ ჩემ ხელზე გაკეთებული სამაჯური გაცოცხლდა ხელიდან ჩამომისრიალდა და გველი ფეხზე დადგა,თვალებს წითლად აბდღვრიალებდა გარშემო მყოფებს შიშის ზარი დაეცათ თვით მისტერ ლუკასსაც კი. ხელი გავიშვირე მისკენ მან თავი დამიკრა იმავე წუთს ის კვერთხად გადაიქცა სულ მწვანე იყო მაღლა თავში კი მის გველის თავი იყო გამოსახული ამ სანახაობით მონუსხული ყველა მე მიყურებდა მათ თვალებში იკითხებოდა: შიში, აღრთოვანება და გაოცება ამასობაში ზარის ხმაც გაისმა.კონცენტრაცია მოვიკრიბე და გველი ისევ სამაჯურის სახით ხელზე დავიბრუნე.ზარის დარეკვისთანავე ყველა მოსწავლე გარეთ გავარდა ერთი სული ქონდათ ჩემგან რაც შეილება შორს ყოფილიყვნენ.მისტერ ლუკასი აღრთოვანებული იყო ახლოს მოვიდა უფრო კარგად დათვალიერება დაიწყო ბოლოს მითხრა:
-მის ჯონს როგორც ჩანს თქვენ ჩვეულებრივი ნივთი არ აგირჩევიათ კვერთხად არა მედ ცოცხალი არსება ეს კი ერთადერთი რამის დამადასტურებელია თქვენ უდიდესი ძალა გაგაჩნიათ და კიდევ თქვენს ადგილას ლათინურს ვისწავლიდი როგორც ჩანს ჩვეულებრივ ენაზე ბრძანებების არ ესმის!
-კარგით, მადლობა მისტერ ლუკას.
ოთახიდან გამოვედი საათს შევხედე სასწავლებლის დროით გათენებამდე კიდევ ორი საათი რჩებოდა.ალეკი გარეთ მელოდებოდა.
-პირველი მცდელობისთვის ცუდი არ იყო, რატომ მაინც და მაინც ეს გველი? მკითხა ინტერესით.
-არ ვიცი რატომღაც ეს ავირჩიე.
-მომდევნო გაკვეთილზე წავიდეთ გამიღიმა და ხელით მანიშნა მომყევიო
მეც ფეხდაფეხ გავყევი.არც შემდეგი გაკვეთილი გამოდგა ადვილი.... ამ გაკვეთილზე გვასწავლიდნენ კვერთხის ჰაერში ლივლივს მეტიც მასზე დაჯდომას და ფრენას როგორც ჩანს ჩემ გველს ეს აზრი დიდათ არ მოეწონა კვერთხად კი გადავაქციე, მაგრამ მიწიდან ჰაერში ვერა და ვერ ავწიე.საშინელი დღე იყო როგორღაც ეს გაკვეთილიც ჩავამთავრე მარცხით.ალეკი მამშვიდებდა პირველ ცდაზე სავსებით ნორმალურია რომ არ გამოგივიდაო, მაგრამ მე კი ვხვდებოდი რომ ამ სამაჯურს რაღაც წესრიგში ვერ ქონდა.ალეკს ვთხოვე ბიბლიოთეკაში გამომყოლოდა რომ ლათინურის სწავლისთვის წიგნები წამომეღო ისიც დამთანხმდა და გამომატანინა ბიბლიოთეკიდან წიგნები. სამი დიდი წიგნი იყო სამივეს მაგარი ტყავის ყდა ჰქონდა გადაკრული. საათს დავხედე და უკვე სახლში წასვლის დროც დამდგარიყო ალეკს დავემშვიდობე და მადლობა გადავუხადე წიგნებისთვის,ჩვეულებრივ სასწავლებელში იმავე გამჭირვალე კედელით დავბრუნდი,ანდრეა არსად ჩანდა. ცხრა საათისთვის უკვე სახში ვიყავი.დედა როგორც ჩანს სათანადოდ მომზადებულიყო ლაზანიას ნამცხვარი გამოეცხო და ერთი სული ქონდა როდის მოისმენდა ჩემი და ახალი მეგობრის გაცნობის ისტორიას.მე მოკლედ მოვუყევი, რომ სასადილოში ვნახე პირველად ორივეს ერთი და იგივე ფუნთშა გვინდოდა, მაგრამ მხოლოდ ერთი ცალი იყო და მან დამითმო.(აბა რა მექნა?ამ ტყუილის მოგონება დამჭირდა ხომ არვეტყოდი დემონისგან მიხსნა რომელსაც ჩემი მოკვლა უნდოდათქო?).დედა სიხარულისგან მეცხრე ცაზე იყო ვჭამეთ და დასაძინებლად წავედი ისეთი დაღლილი ვიყავი არაფრის თავი აღარ მქონდა.უკვე თერთმეტი საათი გამხდარიყო რომ დავწექი სიზმარში სულ ჩემი სამაჯური გველი მესიზმრებოდა ჩემთვის გაურკვეველ ენაზე მელპარაკებოდა შემდეგ ისევ იმ დერეფანში აღმოვჩნდი და ასე გავატარე მთელი ღამე კოშმარებში.скачать dle 11.3
სიახლეზე კომენტარის დამატების შემთხვევაში თქვენ მიიღებთ 6 ქულას.



№1  offline წევრი anamaria♡

კარგია მაგრამ ცოტა თავებს თუ გაზდი უკეთესი იქნება.
პ.ს ახალ თავს როდისთვის ველოდო?

 


№2  offline მოდერი Nevili

anamaria♡
კარგია მაგრამ ცოტა თავებს თუ გაზდი უკეთესი იქნება.
პ.ს ახალ თავს როდისთვის ველოდო?

2 დღეში დავდებ ახალ თავს <3

 


დღეს წავიკითხე ყველა თავი. მომეწონა, პირველის კვალობაზე საკმაოდ საინტერესო ისტორიაა. მხოლოდ კარგს იზამ თუ შენიშვნებს გაითვალისწინებ და დადებამდე შეასწორებ ხოლმე. სასვენი ნიშნები არეული გაქვს და ალბათ პატარები, რომ კითხულობდნენ ვერ გაიგებდნენ სად დამთავრდა ერთი წინადადება და დაიწყო მეორე. ყველაზე მეტად რაც დამამახსოვრდა ესაა სიტყვა "სახში" სწორია სახლში, ასევე ხშირად იყენებ "კი-ს" ისეთ ადგილებშიც კი სადაც საჭირო არაა. მესამე პირში ვიყენებთ "ჰქონდა" და არა ქონდას. ასევე სწორია ერთ-ერთი დ არა ერთ ერთი. კიდევ არის ბევრი რაც ახლა არ მახსენდება. ატვირთვამდე კარგად წაიკითხე, შეასწორე ან ვინმეს შეასწორებინე. საინტერესო ისტორია, თუ ის გაუმართავია ინტერესს კარგავს და წაკითხვის სურვილს გიქრობს.
წარმატებებს გისურვებ და იმედია შემდეგი თავი შედარებით დახვეწილი იქნება.

 


№4  offline მოდერი Nevili

აუცილებლად გავასწორებ შემდეგისთვის მადლობა :)

 


№5  offline წევრი Timi.TR

male dadeb?
kargia

 


№6  offline მოდერი Nevili

Timi.TR
male dadeb?
kargia

დღეს საღამოს დავდებ ახალ თავს

 


ინფორმაცია
ჯგუფ სტუმარი-ის წევრებს არ აქვთ კომენტარის დატოვების უფლება.