შესვლა
რეგისტრაცია
რეკლამა

ალუბლისფერი პეპელა (3)


12-07-2019, 11:12
ავტორი alterego
ნანახია 137

ალუბლისფერი პეპელა (3)

მარიაამი ხშირად აღნიშნავდა იმას რომ ელენე ძალიან განსხვავებული იყო მისგან, უკვირდა როგორ მიძლებს ამდენხანსო,
ფაქტი ერთია მათი მეგობრობა ჯერ კიდევ ბაღში დაიწყო, მიუხედვად იმისა რომ სხვადასხვა სკოლებში სწავლობდნენ, მაინც დღე არ გავიდოდა ერთმანეთი რომ არ ენახათ.
სულ პატარა იყო მარიამი თბილისში რომ გადავიდა მშობლებლებთან და ილიკოსთან ერთად, სრულიად უცხო გარემოში ელენამ ასწავლა მეგობრობა და ის იყო მასთან ახლოს, პატარა ასაკიდანვე ძალიან თბილი და მეგობრული იყო...
დრო რომ გავიდა მარიმის მშობლები ისევ იმერეთში დაბრუნდნენ იმის გამო რომ მარო ბებოს და ილო ბაბუს ჯამრთელობასთან დაკავშირებით პრობლემები გაუჩნდათ, ამ დროს უკვე მარიამი სტუდენტი ხდებოდა, ქალაქში დატოვეს, ბინა გაყიდეს და ცალკე პატარა ოროთახიანი ბინა უყიდეს, ილია კი მშობლებს გაჰყვა.
რათქმაუნდა ჯერ უჭირდა მარტო ყოფნა მაგრამ მალევე მიეჩვია, მომავალ წელს ილიაც ჩამოვიდოდა ამით იიმედებდა თავს.
მარტობაას ელენეს დამსხურებით არ გრძნობდა ხშირად რჩებოდა მარიამთან ამხნევებდა და ეხმარებოდა..
ელენე ვარდოსანიძე მისი აღმოჩენა ნამდვილი მეგობარი იყო...

ელენა წყნარი თუმცა მხიარული გოგონა, მარიამისს სიგიჟეების ამტანი პიროვნებაა, ხატვაზე გიჟდება ამიტომ მომავალ პროფესიაზე ბევრი ფიქრი არ დასჭირვებია (მარიამისგან განსხვავებით) პარალელურად ფოტოგრააფიით დაკავდა, ასევე აქტიურად ი დაკავებულია უცხო ენების შესწავლით და ფორტეპიანოზე დაკვრით... ერთი სიტყვით როგორც მარიმი იტყოდა, მარიმის სიფრიფანა ხელოვანი გოგოაა ელენა.

მშობლებთან ერთად და პატარა ტყუპ დაძმასთან ერთად ცხოვრობს, ერთ ჩვეულებრივ ბინაში ხელგაშლილად ცხოვრობენ და ერთი სიტყვით ყველაფერი აქვთ რაც საჭიროა...

ზაფხულზე თავის მამიდაშვილთან ერთად იყო , იმ წელს გახდა 18 წლის ჩაირიცხა უნივერსიტეტში და ცხოვრებაში პირველად მოეწონა ვიღაც, და სიყვარულის საზღვრამდე მიაღწია, მეგის წყალობით გაიცნო ბექა ახვლედიანი, თავიდა სულ სამჯელ შეხვდნენ ერთმანეთს და ამ დროში გაჩნდაა მიზიდულობა, თუმცა მერე იყო მიწერ მოწერებიი შეხვედრები ბევრი საუბრები, მოკლედ ყველაფერი რიგზე იყო სანამ მოულოდნენლად იჩხუბებდნენ გაბრაზებულმა ბექამ უთხრა რომ მათი ასეთი ურთიერთობა ვეღარ გაგრძელდებოდა, და facebook-ზე მეგობრებიდან წაშალა, გაბრაზებულმა ელენემ საერთოდ გაწყვიტა მასთან ყველანაირი კავშირი და აგერ უკვე 6 თვეაა მისგან არაფერი სმენია არც შეხვედირია, არც მიუწერია, თავიდან ამბობდა არ მჭირდებაო მგრამ მერე ძაალიან დააკლდა ბექა, მიხვდა ის იყო ის ერთადერთი ვინა მის გულში შეაღწია, ცდილობდა დავიწყებას თუმცა ვერაფერი შეძლო, უყვარდა და ამ სიყვარულით ცოცხლობდა საყვარელი ადამიანის გარეშე და ელოდება დღეს როცა ყველაფერი დამთავრდება, არიცის როგორ მაგრამ ტანჯვას ბოლო მოეღება..

სექტემბერში დაბრუნდა თბილისში და დაიწყო სწავლისთვის მზადება, მარიამი არიყო სახლში ამიტომ ციტა მოწყენილობაც შემოეპარა ის ართობდა ხოლმეე, საღამო იყო უკვე იგრძნობოდა შემოდგმომა საგრძნობლად აგრილდაა, ყურსასმენები გაიკეთა და პარკში დაჯდა წყნარი მუსიკა ჩართო და უყურებდა როგორ ცვიოდა ხეებიდან გაყვითლებული ფერშეცვლილი ფოთლები, ესემესი მოუვიდა და ამან გამოაფხიზლა
"-გამარჯობა ელენე,ბექა ვარ, ბევრი ვიფიქრე და მინდა რომ შეგხვდე"-გულისფანცქალით რამდენიმეჯერ წაიკითხა ესემესიი არაფერი უპასუხია მოუსვენრობამ შეიპყრო წამოდგა და სახლისკენ წავიდა მტელი გზა ტექსტს იფიქრებდა თუ რა მიეწერა ვერაფერი მოიფიქრ და აღარ მისწერა, ამ მოულოდნელ ესემეს არ ელოდა,
- აბააა ვნახოთ ახლა რას გააკეთებ- კუბეში დააბრუნა ტელეფონი...

ტყუპებს ეფერებოდა იგივე ნომერმაა რომ დაურეკაა, ჯერ ყოყმანობდა არ ვუპასუხებოო მერე მაინც გავიდა ოთახში დაა უპასუხაა
-გისმენთ
-ელენაა, მეგონა აღარ მიპასუხებდი
-რაგინდა?რიზთვის რეკავ
-როგორ ხარ
-მშვენივრად ვარ. ძალიან კარგად..რისთვის რეკავთქო
-მოგწერე რაც მინდაა
-ხოდა მე არმინდა, შენ ყველაფერი თქვი, კარგად იყავი არ ვაპირებ შენთან შეხვედრას-ტელეფონი გათიშააა და გაბრაზებულმა მიაგდოო
ჩემთან შეხვედრა უნდა თურმე ბიჭს, რა გონია ნეტავ მისი სათამაშო კიარვარ.. ტელეფონი დატოვა და ბავშვებთან გავიდა მიუხედავად იმისა რომ არიმჩნევდა მაინც სულ ბექაზე ეფიქრებოდა,
დასაძინებლად წავიდა მობილურზე დანარეკი არ იყო, ეგონა რომ აღარ შეაწუხებდა ბექა.

მეორე დილით სამხატვრო აკადემიაში მივიდაა, ჯერ ხატავდა მერე ფრანგულის გაკვეთილი ჰქონდა შემდეგ ფორტეპიანო, მოკლედ სწავლის დაწყებამ დაქანცა, სახში 5საათი იყო რომ მივიდაა ცოტა იმეცადინა მერე კი სასეირნოდ გავიდა, მიუყვებოდაა ქუჩას და საყვარელ მუსიკას უსმენდა, წინ ბექა რომ გადაუდგა შეჰყვირაააა:
-ნუ გეშინიააა მე ვარ
-შენ რა სულ გაგიჟდიი კინაღამ გული გამიხეთქე-შეშინებულმაა მიიდო გულზე ხელი
-როგორ ხარ?
-შენს გამო ცუდად,მერამდენედ გითხრა შემეშვითქო-გვერდი აუარა დაა გზა გააგრძელა მაგრამ მკლავში მოკიდა ხელი,
-ხელი გამიშვი ბექაა,
-შენთან საუბარი მინდა ელენააა
-არის კიდევ რაიმე სასაუბრო?
-არისს.თან ძალიან ბევრი
-მე მგონია რომ არ არისს
-ძალიან გთხოვვ მხოლოდ ერთხელლლ მხოლოოდდ ერთხელ მომეცი შანსი ვისაუბროთ და მერე რაც გინდა გააკეთე აღარ დაგაკავებ ყველაფერს აგიხსნი.
-კარგი მიდი თქვი რა გქავს სათქმელი
-აქ არა ხვალ, იმ კაფეში მოდი პირველად რომ ვნახეთ ერთმანეთიი
-კარგი მოვალლ იცოდე მერე თავს დამანებებ მომცემ მშვიდად ცხოვრების საშუალებასს
-მხოლოდ ჩემთან იქმები მშვიდადდ, მხოლოდდ ჩემთანნ-თქვა და ისე წავიდა გონზე მოსვლაც ვერ მოასწრო ელენამ
-ჯანდაბა ახვლედიანოოო ჯანდაბაა რაგინდაა ისევ უნდა განმიახლო ტლივილიი-თავზე ნერვიულად გადაისვა ხელი და სახლისკენ წავიდა...

***
სამი საათი იყო კაფეში იჯდა და ელენეს ელოდა, იგვიანებდა უკვე ეგონა აღარ მოვიდოდა, წამოდგა და წასვლას აპირებდა მაგრამ კარებში სახეშეწუხებული ელენა გამოჩნდა, ჩანთა ჰქონდა ზურგზე მოკიდებული და დაღლილი სახით მიაბიჯებდაა, მალევე დაინახაა ბექა და მისკენ წავიდა
-გამარჯობაა
-გამარჯობა ელენეე-სკამზე დაჯდაა
-რამეს დალევ
-წყალი მინდა მეტი არაფერი მალე უნდა წავიდეე, დაღლილი ვარ
-კარგი -წყალი მოატანიაა, სიჩუმე ჩამოვარდა გული ამოვარდნაზე ჰქონდა და ნერვიულად აკაკუნებდა თითებს მაგიდაზე ელენე, სიჩუმე ისევ ბექამ დაარღვია
-ელენე პირდაპირ საქმეზე გადავალლ,მოკლედ ჩვენი ძველი ურთიერთობის დაბრუნება და მისთვის სახელის დარქმევა მსურსს
-მოიცა ჩვენ შორის იყო რამე?
-ელენაა
-ეგრე ნუ მეძახიი, რაიმე ურთიერთობა რომ ყოფილიყო ისე უბრალოდ არ ადგებოდი და არ წახვიდოდი, არ დამიტოვებდი ათას კითხვასს პასუხგაუცემელსს დაა იმ ერთწლიან,მოდი ვიტყვი ნაცნობობასს ასე წყალში არ ჩაყრიდი!
-ელენაა მიზეზი მქონდააა, მართლა მქონდაა, იმ დროს არშეიძლებოდა სხვანაირად რომ მომხდარიყო
-ასე ნუ ამბობ, ასეთი მიზეზი რა იქნებოდა, ახლა არ თვქა ვკვდებოდი და არმეგონა გადავრჩებოდიოო, ან მივხვდი შეიძლება ვინმე კახპა დააორსულე დაა მოგიხდა პასუხისმგებლობის აღებააა, ხოო ისე ასე იქნება-საუბარს არ წყვეტდა და გაბრაზებული უყურებდა, ბექას კი ძარღვები დაებერა, თვალები ჩაუსისხლიანდაა
-ძალიან არგიხდება ესს საუბარი ვიცი რომ შენ ასეთი არხარ-მიუახლოვდა ძალიან ახლოსს მიიწიააა მილიმეტრები აშორებდათ ერთმანეთისგან, გაშეშდა ისე ხმამაღლა დაიწყო გულმა ძგერა ეგონა ბექაც გაიგებდა
-საზღვარგარეთ მომიწია წასვლაა, და ასე რომ არ მოვქცეულიყავი რომ არ ჩამოგშორებოდი საფრთხეს შეგიქმნიდიი,-ფრთხილადდ მიუახოვა ბაგეები დაა მის ტუჩებს დაეპატრონა, ნაზად დაუკოცნა ჯერ ზედა მერე ქვედა ტუჩი, - მთელი სხეული გაეყინაა მხოლოდ სასიამოვნო რბილი ბაგეებოს შეხებას გრძნობდაა, ჟრუანტელმა დაუარაა ირგვლივ ყველაფერი გაქრაა, ყველა და ყველაფერიი.
შუბლი შუბლზე მიადო უნებურად ჩამოშლილი კულულები ყურს უკან გადაუწიააა,
-არმინდაა ბექაა, არმიმდა ისევ ვიგრძნო იგივე რაც მაშინ ვიგრძენი როცა წახვედიი, უნდა დაგივიწყო.
-ვეღარ დამივიწყებბ ელენა, უკვე გვიანიაა, ორივემ ღრმად შევტოპეთ, ძალიან ღმად სიყვარულის მორევში.
იმ დღეს ყველაფერი გაირკვა ელენას ყველა კითხვას გაეცა პასუხი და...

....

-სადაა ნეტა ეს გოგო ამდენხანსს, რატო არპპასუხობს იქნებ და თბილისში ვბრუნდები არუნდა დამხვდესს-გზაში ბუზღუნებდა და არაძლევდა მოსვენებას მამამისსს და დედამისს
-ვაიმეე მარიამმ მთელი გზაა შვილო მოთქვამმ აღარაპირებ რომ გაჩუმდე
-მამა მთელი გზაა არ პასუხობდ ელენე
-იქნებ რა საქმეა აქვსს
-არაფერი საქმე არაქვს ფორტეპიანო ქონდა და კი უმთავრდებოდა ის ორზეე და ახლა ხუთისნნაცევარიააააა-
-აცადე მარიამ ბავშვსს
-ოხხ დედაააა
-რა დედაა სულ მამაშენს გავხარ მოკლედდ მასავით საუბობბბბ და არჩუმდები
-ნახე მთელი გზა არც დედას არც შვილს ხმა არ გაუჩუმებიათ და კიდე მამამისს გავს
-ეგრე შენც არ გაჩუმებულხატრ
-იმიტომ რომ გეხვეწებოდით გაჩუმდითთქო-მარიამი უსმენდა და გაეცინაა მერე უკანა სავარძლიდან წამოიწიააა ჯერ ერთს აკოცა მერე მეორესს
-ვგიჟდები ასე რო ჩხუბობთ..
თბილისში რომ ჩავიდნენ უკვე ღამე იყო, ყველაფრის მიუხედავად მარიამმა მაიმც ვერ მოისვენა ბოლოს ელენამ რომ უპასუხა მაშინვე მიაყარა
-გაფუჭებულოო ქალო სადაგდიხარ, მეთქი ვინმემ მოიტაცათქოოოოოო
-მოვედი მოვედიი
-რა სახე გაქვს რა ჩამტკბარი და ნასოამოვმები, რა ხდებოდა რა თქვა ვაჟბატონმაა? ან რა გააკეთა შეხვდი ხო?
-შევრიგდით
-რაა-წვენი გადასცდააა და ხველება აუტყდაა
-ნელა გოგოო
-რა ქენით?
-შევრიგდით ურთიერთობა აღვადგინეთ და სახელიც დავარქვით
-ანუ უკვე შეყვარებულები ხართ
-ხო მასე გამოდის-ტუჩებზე მოისვა თითი და გაიღიმა
-აი სმაილი როა თვალების მაგივრად გულები რომაქვს მაგას გავხარ ზუსტადდ, რაგააკეთა ეგეთი..
-ყველაფერი ამიხსნა და მერე... მაკოცაააა
-ტიტუუუუ მიშველეეთ ვინმეემ დავიღუპეეთ-სასსაცილიდ მოთქმა დაიწყო მარიმმა-
-რაგაყვირებს გოგოო
-დავიღუპრთ.. ქორწილამდე როგორ აკოცე შე ტუტუცო ქალოოოოოოოოოოო
-თვითონ მაკოცა
-კაი დეტალები არ მაინტერესებბბბსს, რატო დაგტოვეოო რა თქვა ბატონმა
-მთელი საათი გაგრძელდა მათი საუბარი ყველფერი მოუყვა ელენემმ მარიამიც კმაყოფილი ცნობისმოყვარეობა დაძინებული. წავიდა დასაძიბებლად ელენას დაემშვიდობა და მერე მორფეოსის სამყაროში გადაეშვა....

უნივერსიტეტის პირველი დღე ჩვეულებრივ ისევ დაგვიანებით დაიწყო უკვე მეორე კურსის სტუდენტი იყო ამიტომ ბევრი დაბნეულობების და აურზაურის გარეშე მოაგვარა საქმეები, მოაგვარა ლექტორების საქმეე,ცხრილებიც ჩინიშნა და ერთ კვირაში დაუბრუნდა სწვლის ჩვეულ რიტმს, დიდი ძალისხმევა სჭირდებოდა სწვლისთვის ძირითადად ეზარებოდა თუმცა ყველფერს ძირფესვიანად სწავლობდა მაინც,
არფერს ტოვებდა შეუსწავლელს, ბოლოსდაბოლოს მასზე დიდი პასუხისმგებლობა იქნებოდა.

ერთი ჩვეულებრივი დღე იყო უნივერსიტეტიდან დაქანცული მოდიოდა დაქანცულმა სკამზე გადაწყვუტა პარკში დასვენება, თავი საზურგეს მიადო დაა ამოიხვნეშა,
-აღარ შემიძლუიაა...როდის მოვა არდადეგებიიიი-
-არადა ერთი კვირა რაც სწავლ დაიწყეე-ვიღაცის ხმა მოესმა თვალები ჭყიტა და უცებ გასწორდაა, ცოტნე რომ დაინახააა ყურებამდე გაღიმებულუ მოეხვიაა
-ცოტნიკოოოოო რამდენიხანიაა არ მინახიხარ ბიჭოო
-როგორ ხარ მოუსვენარო მარიამო-ლიყაზე აკოცა და თვითონაც მოეხვია
-ვერხედავ? შენ რაშვები? მეთქი ცოლი მოიყვანა და აღარ მეხმიანებათქოოო სად დაიკარგები ხოლმეე შეკაცოო
-მერამდენედ ვთანხმდებით ცოლზე ჩუთქო და რა დავიკარგე შენ არ მომწერრ ერთს მე თუ არ მოგწერეეე,
-მე შენ გელოდები
-ხოდა მერე გავიდა ლამის 1 კვირაა..
-ძალით არ მწერდი ხო შე გაფუჭებულო კაცოოოოოო
-კაი წამო სახლში გაგიყვანნ
-არ შეწუხდეე იყოს
-არ შევწუხდები, წამოდი თორე ისეთი სახე გაქვსს გამვლელებს ცუდად ეგონები
-კარგი მაშინ ნაღდად არმაქვს ტაქსით წასვლის უაზრო საუბრების და მუსიკების მოსმენის სურვილი-უკან მიჰყვა ცოტნეს, მანქანაში დაიკავა ადგილი დაა 5 წუთში უკვე სახლთან იყვნენ
-მადლიბაა დიდი რომ მომიყვანე
-არაფრისს, რა მადლობააა
-წამოდი ყავაზე და ნამცხვარზე გპატიჟებ
-სხვა დროს იყოსს მარო, მეძინება და სახლში უნდა მივიდე თორე მანჩო მომკლავს
-მშიშარა როდისაქეთ გახდი
-1 კვირაა სახლში არ მივსულვარ
-ნწნწნწ გაფუჭებული კაცი ხარრ- სიცილით ჩამოვიდა მანქნიდანნ დაა სადარბაზოში შევიდა, კიბეებს აუყვა და მალევე გაიგო როგორ მოსწყდა მანქანა ადგილს, იმ საღამოს არაფერი გაუკეთებია,ჭამა და ვინაიდან მეორე დღეს არსად მიდოდაა დაიძინაა.

***
დილა საინტერესოდ დაიწყო,კართან ყვავილები დახვდაა,
-ეე ნეტა ეს ვინ გამიგზავნაა-წითელი ვარდების თაიგული აიღო დაა მასზე მიმაგრებული პატარა კონვერტი გახსნა
,, ძლივს გავიგე შენი მისამართი, იმედია მოგეწონება...

დ"
-ნეტა ვინ გამოგზავნააა, ეჰ რამდენი სებერტყილიაა ამას ახლა ელენეს ჩავუტანნ პატივს მაიმც ვცემ-გაიცინა და ელენესკენ ჩავიდა

-მოდი გოგოოოოოო
-სალამი ელენაა
-სალამი.. რარი ეგ ვისთან მიგაქვს ეგ ყვავილები
-შენ მოგართვი ჩიტო-ლოყაზე ხმაურით აკოცა და შევიდა თან ბარში მოფუსფუსე მანამას მიესალმა
-გამარჯობათ მანანა დეიდაა
-გამარჯობაა შვილოო
მერე ისევ ელენეს მიუბრუნდაა
-ჰაა გამომართვიი შეინახე დადგი სადმე ლამაზებია
-არმჯერა რომ შენ იყიდე და მომართვი
-ყიდვით ვერ შეგედავები მაგრამ მორთმევით კი მოგართვი, მდივანზე ჩამოჯდაა
-ვინ გაჩუქა
-არვიცი დღეს დილით კართან დამხვდა, ინიციალი დ ეწერა ბარათს, გადაყრა დამენანა და შენ მოგიტანე ჩიტოო ხოვიცი რო გიყვარსს
-შენ რატო არიტოვებ
-რავიცი ვისგანაა შეილება შეეშალა თან ამ წითელ ვარდებს სახლში ვერ ვიტან და შენ გქონდესს
-მადლობა მაშინ, შენ კიარა იმ უცნობსს
-არაფრის
-ისე ვინუნდა იყოსსს
-რავიციი გოგო რავიციიი.. მეც მაგაზე ვფიქორობ
-შეილება მართლა შეეშალათ აბა დ ვინიქნება?
-ეგეთს არავის ვიცნობ სახელი დზე იწყებოდეს და თან მეტრფოდეს
-ხო არავინ გეღადვებაა?
-კაი რა ვინუნდა მეღადავებოდეს ელენაა..

*****
მთელი ერთი კვირა ხვდებოდა ვარდები სახლის კართან, ტექსტი იგივე იყო ინიციალიც იგივე, უკვე წუხდებოდა,

საღამოს სახლში დაბრუნებულს ისევ ვარდები დახვდა, ბარათი მობეზრებულმა გახსნა იგივე ტექსტი ეგონა მაგრამ,შეცვლილაა
-,, ლამაზოო ვარდები მაინც არ გეცოდება? მიხვდი რომ სანამ არ დაიტოვებ მანამ მოვიტან შენს სახლთან, დანაშაულს ვისყიდი..

ისევდაისევ დ.ა."
-ვინჯანდაბააააა სადარბაზოს მოავლო თვალი მერე მობეზრებით შეიტანა სახლში ყვავილები და ფეხსაცმლის დასადების თავზე შემოდო ლარნაკით,
ცოტახანს დაისვენა და სოცუალურ ქსელში შეიხედა ვიღაც დემეტრე ახალაიამ რომ დაიმატაა და მისწერაა
-მოხარულივარ ვარდები რომ მიიღე- აი ტურმე ვინ ყოფილა პროფილი გახსნანა და ფოტოებს რომ დააკვირდა ეცნო ეს ისიყო რაჭაში მაღაზიის შესასვლელში რომ ბიჭი დაეჯახა,
-ანუ შენ ხარრრ ისსს ვარდებითბრომ ამიკლო
-გახსოვარ ალბათ ხო?
-მოდი არ მოვიტყუები და ვიტყვი რომ კიიი მახსოვხარ
-უბრალოდ მაშინ კაბა დაგისვარე და ვარდებით გამოვისყიდე
-ვერვიტნ ვარდებს და მართლა არიყო საჭირო უკვე დამავიწყდა
-მაგიტომ ყრიდიი როგორ ვერ მივხვდი
-არა იმიტომ ვყრიდი რომ უცხო პიროვნება გზავნიდა.. როგორ გაარკვიე ჩემს შესახებ?
-იცი ძალიან გამიჭირდა
-მაინცცვ ?
-მე ლანას ძმა ვარრ შენი კლასელი რომიყო, იმ დღეს გიცანი ფოტოებზე ხშირად მყავხარ ნანახი და კიდევ სოფიასს დაბადებისდღეზეც იყავი და მაშინაც გნახე არ გახსოვს?
-სოფიას დაბადების დღეზე იყავი?
-კი მისი ბიძაშვილი ვარ,
-არმახსოვვხარ
-მე კიდევ მაშინ დაგიმახსოვრე, დიდი ხანია მინდა შენი გაცნობა დაა მაიმც მოვახერხეეეზ
რა დებილიაა იმას გაცნობა ერქვა ან ეს ვარდები რაღა უბედურებაა ვაიმეე როგორ აკლიაა-ამოილაპარაკააა და სახე დამანჭაა. აღარაფერი მიუწერია ინტერნეტი გამორთო, ელენეს ელაპარაკა მოუყვა ყველაფწრი მერე კი მიიძინა...

...
-მარიამოო როგორრ ხარრ?-საღამო იყოო ტელეფონს თვალებდახუჭულმა უპასუხა და ცოტნესს ხმაც გაიგოო..
-კარგად ვიყავი სანამ არ დარეკავდი და ჩემს მშვიდ ყოფას არ დაარღვევდიიიიი,
-გეძინაა
-კიიიი-ამოიზმუვლა და ხელები თმაში შეიცურა
-ჯერ ცხრა საათია ასე ადრე
-შუადღეზე ჩამეძინაა დაა
-ანუ ღამის ძილი არ დაგიწყია
-გადავაბავდი ერთი იდოტი რომარაა
-მოკვდები ამდენი ძილით ჩამო დაბლა გავისეირნოთ
-აქ ხარრ
-ხოო საქმე მქონდა აქეთ და გამახსენდიი
-აუუუ მეზარებაააა ადგომაა
-მიდი და ნაყინს გიყიდიი
-შენ ვინ გგონივარ ნაყინით დამაბოლებ გგონია
-რა ლაპარაკიააა ამ ბოლო დროს ვერვცნობ შენს ლექსიკონსს
-მე კიდე შენვერგცნობ მირეკავ და შეხვედრასს მთხოვ
-ჭკვიანაადდ.მიდი ჩაიცვი და ჩამოო ცუდ ხასიათზე ვარ და შენ თუ მიშველიი
-ჯამბაზზს ვგავარრ
-ალუბლის ნაყინს გიყიდი
-კარგი არმინდა შენი ნაყინი ჩამოვალ და გავისეირნოთ
-კაი მიდი დროზე-ფეხზე წამოდგაა სარაფანი ჩაიცვა თმა ზემოთ აიწიაა და ისიყო კარში გადიოდაა ვიღაც საშუალო სიმაღლის ბიჭი რომ ამოვიდა მის კართნ
-ქალბატონი მარიმი ბრძანდებით?
-დიახხ
-თქვენთვის ამანათია-ლამაზად შეფუთული ყუთი გაუწოდაა, -გამოართვა ხელი მოაწერა და ბიჭიც წავიდა.სახლში შესვლა დაეზრაა ამიტომ კარი დაკეტა და დაბლა წავიდა.
გზაში გახსნა და რაღაც საშინელი სურნელის სუნამო დახვდა
ბარათით: ,,თუკი ვარდები არ გიყვარს..."
-ღნერთო ეს რა უგემოვნო ვინმეაააააა
ეზოში გავიდა და მალევე დაინახა ცოტნემ,მას არ შეუმჩნევია ისევ თავისას აგრძელებდა ბიჭი მაშინვე წამოვიდა ღიმილით წავიდა მისკენნ, უკნიდან მოეხვიაააა და ლოყაზე აკოცაა, უნდა ეყვირა მაგრამ ცოტნრს ხმა ეცნო და შეხებაცც
-რამ განარისხა ქალბატონიი
-ვაიმეე კინაღამ გული გამიხეთქე სვანო, მისკენ შეტრიალდა და გადაკოცნა
-სად მიბურდღუნებ? ეე ეს რაარი-ხელიდან სუნამო გამოართვა
-ფუუ რა სურნელი აქვს არ თქვა რომ ამას იყენებ
-არაა ვიღავ იდიოტმა გამომიგზავნა
-უგემოვნო ყოფილააააააა შენი თაყვანისმცემელი-თვითონ ჩააგდო ნაგვისურნაში დააქაღალდებიც მიაყოლა
-ეეეე
-გადაგდებას აპირებდი ისედაც და საქმე გაგიადვილე.ვინ გიგზავნისს
-რავიცი არც მე ვიცნობ..წამოდი ახლაა ხო მითხარი გავისეირნოთ და ნაყინს გიყიდიო-
-აბა ნაყინი არმინდაოო
-ცოტნეე
-კაი წამოდი წამოდიი დაჯე მანქანაში
-ფეხით გავისეირნოთ გრილაა
-არ გეზარება? ეგ იდეა მეც მქონდა მაგრამ მეგონა რომ განრიახდებოდით სიზარმაცის დედააზრო ვერ შემოგბრდე
-როგორ ცანცარებბბ აბა ცუდ ხასიათზე ვარო
-დაგინახე დაა ხო ხედავ გამოვკეთდიი
-იხვოო-ლამპიონებით განათებულ გზას მიუყვებოდნენ სკვერში, თან თავის საყვარელ ნაყინს მიირთმევდა კოვზით და ცოტნეს ებაასებოდა იმაზე რომ ზაფხული მისი წელიწადის დროიყო და არწმუნებდა რომ მას ეკუთნოდა ცოტნეც სიცილით უსმენდა და ნერვებს უშლიდა განგებ...
-რა უფლებით ისაკუთრებ ზაფხულსს
-შენც მიისაკუთრე ზამთარი, შენნაირია ისიცც
-როგორი?
-აუტანელი ცივი ზოგჯელ თბილი,
-აუტანელი ვარრ?
-კი რომ გაჯიუტდები ხოლმე და ადრეც სულ აუტანელი იყავიიი აი სულლ.
-მადლობა კომპლიმენტისთვისსს ნაყინების მტეროო
-უიმე ერთი ნაყინი შემაჭამა და მაყვედრისს
-მარიამმ ორი შეჭამე თან ამ შემოდგომაზეე არცისე ჭკვიანურია სიცხეს მოგცემს
-მერე რა შენ მთელიცხოვრებააა სიცხე გაქვს და მე ერთი დღე ვერავიტან შეკაცოო
-ენა უნდა ამოგაძიძგნოო ერთხელაცც
-მერე ვინღა მოგიყვანს ხასიათზეე-ტუჩები დაბრიცა და ისე ახედა
-დანახვაც მეყოფააა
-ისე ძალიან მიმეჩვიე შეენ ვაჟბატონო, სულ მესაუბრებიი და მხვდებიი
-შენც გიკვირს ასე ვინ დამწყევლაა ხოო...
-უყურეთ ამას დაწყევლესს თურმე

ნახევარი საათი დაბორიალობდნენნ მერეე ელენამ დაურეკა
-გისმენნ ელენა
-მარიამოოოო სად ხარ ერთი საათია ვაკაკუნებბ
-მე და ცოტნე პარკში ვართ
-თქვენ რა საეჭვოდ დაძვრებით რაარიი ეე
-ოო ნუ ბოდავ რა ხდება თქვი?
-ბექას უდა შევხვდე ხოდა მერე თავში ამომიტივტივდა რომ შენ არიცნობ და მეთქი გავაცნობთქო
-ხო სხვა დროს იყოსს
-არა რატო მოჰკიდე ცოტნეს ხელი და ბარში მოდით
-რა ვუთხრა ცოტნესსსსსსსს, ელენას შეყვარწბული უნდა გაგაცნოთქოო?
-იცნობს ბექასს არ ინერვიულოო, მეეტიც ერთნაირიი, ბოთეები არიან, და ძმაკაციცაა კიდე
-მოიცა ამას ახლა რატო ვგებულობ მეე
-რატო უნდა გაგეგო აქამდე?
-ისე რავიცი
-მიდი მიდი წამოდით ცოტა გავერთოთ.

-ბატონო ცოტნე თქვენსს ძმაკაცთან უნდა წაგიყვანოთ წამობრძანდით-ტელეფონი ჯიბეში ჩაიდოო და სასაცილო გამომეტყველებით გაუძღვა წინნ
-ვინ ძმაკაცი
-ბექაა,
-მოიცა შენც იცნობბ?
-ც?
-ვიცი რომ ელენა იცნობს აბა-ეშმაკურად გაიცინაა
-ანუ გარკვეულხარ.. მე დღეს გავიცნობ წავიდეთ...
-ფეხით?
-არაა მანქანამდე მივიდეთ ამდენი სიარული კი არ შემიძლია
-გამიკვირდა ამდენიც რომ იარე ახალგაზრდა მოხუცოოო.

ერთ-ერთ ბარში დასხდნენ ბექა მალევე გაიცნო მრიამმა და როგორც ჩვევია რათქმაუნდა არ გასჭირვებია, მასთან კონტაქტში შესვლა, იმ საღამოთ კარგად მოილხინეს, მარიამმა დალია, ბევრი იცინეს სხვადასხვა ამბები მოყვნენ ბოლოს ორივე მიაცილეს ბიჭებმა ოღონდ ფეხით გაიარეს, ბექამ კარამდე მიაცილა ელენე ხოლო ქალბატობი მარიამიი ცოტნემ აიყვანა კიარა აიტნაა, ხელი ჰქონდა მოხვეული და მთეკი ზალით ეყრდნობოდა
-მარიამმმ მარტო როგორ დარჩები ასე
-ნუ ნერვიულობბბ შენ დავრჩებიი
-არაფერი მოგივიდეს
-ასე რომ მეუბნები მგონიაა რომმმ ჩემთან გინდა სვანო დარჩეენაა-სასაცილოდ დაიმანჭაა
-ამდენი ალკოჰოლით არივი რა იბოდოო
-ბევრი არ დამილევიაა
-ხო ცოტაც გეყოოო
-ნურასუკაცრავად მთვრალი არ ვარრ
-მილალიტრაშკა ხარრრ-გაიცინაა
-გასაღები მიმეცი კარი გაგიღოო
-ხალიჩის ქვეშ დევსს და აიღეე-
მაშიმვე შეიყვანა სახლში,
-მადლობა ამოტანისთვის შეგიზლია წახვიდე
-ცივი შხაპი მიიღე და დაიძინეე გირჩევვ
-მადლობაა რჩევისთვისს პირველად არ ვსავვვ სვანოო
-კარგად
-შენც დალიე და საჭესთან არ დაჯდე იცოდე.-
-ართქვა ვნერვიულობოო
-მართლა ვნერვიულობბბ, ბოლოსდაბოლოს ჩემი მეგობარი ხარ და რამე რომ მოგივიდეს ძალიან დამაკლდებიი
-ანუ მოგენატრები-სიცილით შემოტრიალდა
-კი ცოტათი მომენატრები, იცი რატოო?
-აბა მომახსენე
-იმიტომ რომ მისმენნ ელენაც მისმენს მაგრამ შენ სხვანაირად მისმენ და კიდევ შენთან თავს განსხვავებულად კარგად და უსაფრთხოდ ვგრძნობბ... კიდევვა რაღაცეები მაგრამ ახლა არ მახსენდება სვანო-მდივანზე დაჯდა და ჰაერში აათამაშა ხელებიი
-კარგი სიმთვრალე გაქვსს,
-რატო?
-ბევრს საუბრობბ თან ძალიან საყვარლად
-არც ფხიზელი ვაკლებბ
-ხო მაგრამ ასე არასდროს გითქვამს რა ს ფიქრობ ჩემზე, მგონი ჯობიაა დაგათრო და ისე გალაპარაკო ტორემ მგონია რომ საერთოდ არ გადარხებს მოგწერ ან შეგხვდები თუარა.-
-მოგიკვდეს შენი გულქვა მარიამიი ამდენს რო გელაპარაკებაა და არასდროს როარუთქვამს როგორ არის მიჩვეული შენზე ხელებიი გასწი მისკენნ
-რასაკეთებბ?-სიცილით უთხრაა
-მოდი ჩაგეხუტებიიიი რააა სულ მინდა შენთან ჩახუტებაა
-რატო არმეხუტები მერე
-რავიციიიი მეე რასგაიგებ ჩემსასს
მარიამთან მივიდაა, ხელები მაგრად მოხვიაა მარიამიც მის მკლავებში გაიტრუნა მერე კისერში აკოცაა
-ახლა წავალ გვიანია უკვე დაიძინეე -შუბლზე აკოცა და წამოდგა
-კარგად იყავიი ცოტნიკოო, ნელა იარე იცოდე ან ტაქსით წადი
-დაწყნარდი მარიამ დაწყნარდიი,
-რომ მიხვალ დამირეკე რა
-კარგი კარგიი.ჭკვიანადდ-კარამდე მიაცილა მერე კი კიბეებზე დაეშვაჯერ შხაპი მიიღო მარიამმა ცოტა გამოფხიზლებული მიწვა დასაძინებლად ცოტნემ რომ დაურეკა მივედიოო დამშვიდებულს მალევე ჩაეძინაა
მეორე დღეს ბუნდოვნად ახსოვდა განვლილი ღამე თავი უსკდებოდა, ორი საათი იყო რომ ადგა და შხაპი მიირო რათქმაუნდა დედამისსს ყველაფერი უამბოო და დაიწყო დარიგებების სერიაა.. მთელი დღე სახლში იყო იმეცადინაა, მეორე დღის გამოცდისთვის კარგად მოემზადა საჭმელი ჭამა დაა ფილმის ყურება დაიწყო, გვიან ღამე იყო რომ ჩაეძინა.скачать dle 11.3
სიახლეზე კომენტარის დამატების შემთხვევაში თქვენ მიიღებთ 6 ქულას.




სახელი: *
  • bowtiesmilelaughingblushsmileyrelaxedsmirk
    heart_eyeskissing_heartkissing_closed_eyesflushedrelievedsatisfiedgrin
    winkstuck_out_tongue_winking_eyestuck_out_tongue_closed_eyesgrinningkissingstuck_out_tonguesleeping
    worriedfrowninganguishedopen_mouthgrimacingconfusedhushed
    expressionlessunamusedsweat_smilesweatdisappointed_relievedwearypensive
    disappointedconfoundedfearfulcold_sweatperseverecrysob
    joyastonishedscreamtired_faceangryragetriumph
    sleepyyummasksunglassesdizzy_faceimpsmiling_imp
    neutral_faceno_mouthinnocent