შესვლა
რეგისტრაცია
რეკლამა

გზის დასასრულს /10/


16-05-2019, 16:10
ავტორი sameone crazy girl
ნანახია 3 345

გზის დასასრულს /10/

...............
კიდევ ერთი ახალი ეტაპი დაიწყო სოფიოს ცხოვრებაში, გაბრიელის გარეშე და გიორგის დაკარგვის მოლოდინში. ყოველი დღე იწყებოდა იმაზე ფიქრით რომ ის აღარ იქნებოდა, მაგრამ ამ შიშს საკუთარ სხეულში ამწყვდევდა.
მასთან ერთად ყველა სულელურ და გიჟურ იდეას რეალობად აქცევდა. ზოგჯერ სრულიად მარტონი იყვნენ , ზოგჯერ მიშოც იყო მათთან . არასდროს უნდოდა მათი პირადი სივრცე დაერღვია სამაგიეროდ გიორგი არ ანებებდა წასვლას და შორს დგომას. ყოველთვის მოხვევდა ხელს მხარზე , მერე სოფიოს ჩაკიდებდა თითებს, ლოყაზე აკოცებდა და ისე განაგრძობდა დაწყებულ საქმეს. მიშო მისი ცხოვრების ნაწილი გახდა ის და სალომე იყვნენ სოფიოს გვერდით ყოველთვის.
სულ უფრო და უფრო რთული ხდებოდა გიორგის ცხოვრება. ყოველი დილა განსხვავებულად მძიმედ იწყებოდა , სუსტი ადამიანი გამოდიოდა კარიდან ,მაგრამ მისი მზერა არ იცვლებოდა ისევ ისეთი მტკიცე იყო, ისევ ისეთი ძლიერი.
ექიმთან ვიზიტისას სანამ მის დიაგნოზს მოუსმენდა ეგონა რომ მაინც იყო იმედი, მაგრამ შემდეგ გაიაზრა რომ მისი ცხოვრების გაფერადება უფრო მნიშვნელოვანი იყო ვიდრე იძულება რომ ბოლო დღეები საავადმყოფოში, უცხო ადამიანების გარემოცვაში გაეტარებინა და წამლებით გაჟღენთილი ჰაერით აევსო ფილტვები რომლებსაც მეტასტაზები მთლიანად მოსდებოდა. ციხეში მოხვედრამდე ჰეპატიტს ებრძოდა , შემდეგ კი ყველაფერი უფრო გართულდა , დამძიმდა და ახლა რომ უყურებდა თითქმის სასწაული იყო.
...............
მანქანაში იჯდა თითქმის გათიშული, გამოუძინებელი და ფიქრებში წასული წინ რომ გადაეღობა და გზის გაგრძელების საშუალება აღარ მისცა. მანქანიდან გადმოსულმა ნაცნობმა სხეულმა აგრძნობინა როგორი დაღლილი იყო ყველაფრით, როგორ ვერ უმსუბუქებდა ვერავინ ტკივილს რომელიც მასში კიდევ ერთ დიდ ჭრილობას ქმნიდა. იგრძნო მონატრება, ტკივილი, სასოწარკვეთილება, სისუსტე და მანქანის სალონი მისი სურნელით გაივსო. მისი თითები შეეხო სახეზე . გაყინულ კანზე ცხელი ფალანგები ეხებოდა და ამღვრეულ თვალებში უყურებდა მისი მწვანეები
_იცი? _ სამი ასოც ძლივს წარმოთქვა და ცრემლებმაც გადალახეს ჯებირები , კანზე იწყეს დენა და მის თითებსაც შეეხნენ რომლებაც წინააღმდეგობა ვერ გაუწიეს
_ვიცი -მისი მწვანეებს სევდისფერი დაჰკრავდა
_ვერ გავუძლებ...ვხედავ როგორ ქრება ნელ_ნელა და მტკივნეულად . ვხედავ როგორ ცდილობს აიტანოს ტკივილი და ვგრძნობ უძლურებას . მინდა წავიყვანო საკუთარი ფილტვი გადავუნერგო, ღვიძლიც გადავუნერგო მინდა ყველა მეთოდი გამოვიყენო რაც კი სიმსივნის საწინააღმდეგოდ მოუგონიათ , მაგრამ ვერ ვეკამათები ვერ ვახერხებ მის დარწმუნებას რომ ოპერაციას გაუძლებს და კიდევ უფრო მალე არ დავკარგავ_თვალები დაბინდული ჰქონდა ხმადაბლა და ნაწყვეტ_ნაწყვეტ საუბრობდა და სუნთქვაც უძნელდებოდა . ისეთი შეგრძნება ჰქონდა რომ მალე გონებას დაკარგავდა და თითქოს უნდოდა კიდეც ცოტა ხნით მაინც გათიშულიყო . მერე სიმსუბუქე იგრძნო , ისე დაისვა მუხლებზე გაბრელმა თითქოს პატარა ჩიტი იყო , სულ ერთიციდა .
შემდეგ იყო სიმშვიდე , აუხსნელი, გაუგებარი , მაგრამ მაინც სიმშვიდე რომელიც არსად იყო სხვაგან გარდა მისი მკლავებისა. მხოლოდ მაშინ იყო როდესაც მისი თითების შეხებას გრძნობდა, მისი სხეულის ტემპერატურას და გულისცემას . არ არსებობდა სიტყვები რომლებიც ანუგეშებდა და გაბრიელიც დუმდა.
ბოლოს ისევ მარტო დარჩა ისე თითქოს გაბრიელი მოჩვენება იყო რომელიც ასე დროულად გამოჩნდა. სახლში დააბრუნდა და მისაღებში რომ ვერ დაინახა გიორგი წამსვე გამოეცალა ძალა, სწრაფად გაიქცა მისი საძინებლისკენ და შვება იგრძნო იქ რომ დახვდა. მიშო მისულიყო და საუბრობდნენ
_გამარჯობა მიშო
_პრივეტ სოფ ...
_მა ... დალიე წამლები ?
_დავლიე... მოდი ჩემთან დაჯექი
ხელი ჩაკიდა, მის გვერდით დაჯდა და მათ საუბარში ჩაერთო . საერთოდ აღარ უნდოდა გიორგისგან შორს ერთი ყოფნა. მის გვერდით იძინებდა თითქმის სულ , ეხვეოდა, კოცნიდა და იხსენებდა ბავშვობის ტკბილ მოგონებებს. თითქოს ეშინოდა რომ ამ ამბებს მეტჯერ ვეღარ მოისმენდა
..............
გაბრიელს უამრავი გეგმა ჰქონდა, საარჩევნო ციებცხელება არ ქრებოდა. თითქმის აღარ ჰქონდა თავისუფალი დრო . მარიამი ხშირად იყო მის გვერდით, თუმცა ხშირად ქვეყნიდან გადიოდა საათებს ატარებდა კაბინეტში ლეპტოპით ხელში , ყოველ ახალ საქმეს მთელი ყურადღებით სწავლობდა , დეტალები რომ არ გამორჩენოდა და ბოლოს წარმატებისგან ამაყი მშვიდად დააბიჯებდა.
ისევ მის აივანზე იყვნენ , წვიმდა და სასიამოვნოდ გრილოდა. ვისკის სვამდა მარიამი კი თვალს არ აშორებდა
-სინამდვილეში რა გაწუხებს გაბრიელ
-არ მინდა რომ დავმარცხდე და ყველაფერი უნდა გავაკეთო მოგებისთვის
-შენ ისედაც ყველაფერს აკეთებ და ამ საქმით სიამოვნებას იღებ- მის გვერდით დაჯდა, ფეხები მოკეცა და დივანს მხრით მიეყრდნო - რაღაც სხვა გადარდებს , რაღაც უფრო მნიშვნელოვანი და ისეთი ფიზიკურად რომ ვერ აგვარებ- წვერიან ლოყაზე შეახო თითები და თავი გვერდით გადახარა- ხომ იცი , შეგიძლია მესაუბრო
-ვიცი - ხელისგულზე აკოცა და თავისკენ მიიზიდა- შენ საიდან ხვდები მე რა მაწუხებს
-განმიცდია მსგავსი , თანაც ხშირად და ვერ ვიტან პრობლემებს რომლთა მოგვარებაც არ შეგვიძლია. მეზიზღება უსუსურების შეგრძნება და ეს ბრძოლა ღმერთთან - თავი გაბრიელის მხარზე ჩამოსდო და თვალები დახუჭა
-არ მეტყვი ეკა აქ რატომ არ ცხოვრობს?
-შენ მეტყვი რა გაწუხებს?
-ერთი ადამიანი ავადაა , ის ადამიანი ჩემთვის მნიშვნელოვანი ადამიანისთვის მნიშვნელოვანია და ვფიქრობ რა იქნება ის რომ აღარ იქნება . როგორ ფიქრობ შეიძლება საყვარელი ადამიანის დაკარგვით გამოწვეული ტკივილი როგორმე გაუქრო სხვას?
-შეუძლებელია, უბრალოდ მასთან იყავი . მიდი ხელი ჩაკიდე და აგრძNობინე რომ მარტო არ არის. მამა რომ გარდაიცვალა მე ლაზარეს ხელს არ ვუშვებდი, ის ძალიან პატარა იყო ,მაგრამ მასაც სტკიოდა ის რაც მე , ისე არა როგორც მე ,რადგან ბოლომდე ვერ იგებდა რა ხდებოდა ,მაგრამ სტკიოდა და მასთან ყოფნა შვება იყო . ვიცოდი რომ ის მყავდა და მამამ მარტო არ დამტოვა
-მაგრამ ისევ გტკივა
-ეს ტკივილიც უფერულდება იცი? მერე სულ ისეთ მომენტებს იხსენებ რომელიც გაბედნიერებს, ამ მოგონებებით მას აცოცხლებ შენს წინ ჩნდება, გრძნობ მის სითბოს, თვალებს რომ ხუჭავ მოდის...იცი ბავშვობაში მეგონა რომ ძილის წინ თუ მამაზე ვიფიქრებდი მოვიდოდა, ისევ მაკოცებდა შუბლზე ძილის წინ და მერე წავიდოდა. დიდხანს მეჩვენებოდა რომ მოდიოდა, ვიღვიძებდი და ვეძებდი . იმედი მაქვს ღმერთი თავისთან არ წაიყვანს შენი მეგობრის საყვარელ ადამიანს- თვალები აემღვრა ,მაგრამ მაინც შეიკავა თავი - არ მიყვარს როცა ვტირი მამას გახსენებისას. ცრემლები მის სულს ამძიმებენ
-არ იტირო , ტირილი რომ მოგიხდეს შეიძლება შევეჩვიო და ყველაზე ნაკლებად შენ ცრემლებს ვიმსახურებ- ხელი ზურგზე ჩამოუსვა , წელზე მოხვია და თან ლოყაზე აკოცა , ყვრიმალთან ახლოს - დაიმახსოვრე ,კაცები ცრემლებს არ ვიმსახურებთ არასდროს!
-შენ რა , ჩემთვის გულის ტკენას აპირებ ? - გაიცინა და ქვემოდან მიანათა თაფლისფერები - გაგანადგურებ ხომ იცი
-არ დაუშვა რომ შენს გულში მანამ შემოვიდე სანამ არ მიხვდები რომ შეგიყვარე
-ზოგჯერ ძალიან მაშინებ , მეშინია იმ ნდობის რომელიც გამოგიცხადე
-რა კარგია ასეთი რომ ხარ, ყველა ქალი შენნაირი რომ იყოს ... მაშინ , მაშინ რთული იქნებოდა ჩვენი ცხოვრება და შეიძლება ასეთი ნაბიჭვრებიც აღარ ვყოფილიყავით - თავი უკან გადასწია . სოფიაზე ფიქრებს ვერ იშორებდა, მის განადგურებულ სახეს და ჩამქრალ თვალებს. რამდენიმე კლინიკაში გადააგზავნინა გიორგის ანალიზები სოფიოსგან მალულად, მაგრამ ყველას ერთი პასუხი ჰქონდა და აგიჟებდა ეს ამბავი, გიჟდებოდა სოფიას ტკივილის შემსუბუქებას რომ ვერ ახერხებდა.
-გაბრიელ
-გისმენ
-მალე დავასრულებთ ბავშვთასახლში რემონტს, ყველაფერი მზად იქნება და კონცერტიც უნდა გავმართოთ მალე ... სოფიოს ვერ ვუკავშირდები და როგორ ფიქრობ გადაიფიქრა?
-არ ვიცი . მის გარეშეც გამოვა...შენ უბრალოდ დაგეგმე და დანარჩენს მიხედავენ ჩემები
-მივხედავ ყველაფერს , უბრალოდ
-უბრალოდ რა
-არ ვიცი სოფიოს რომ ვუყურებ სცენაზე უცნაური შეგრძნება მაქვს სულ. ბევრი პიანისტი მინახავს, მაგრამ ის როიალთან რომ ჯდება დედოფალი ხდება ისე კი ...ისე უცნაურად მარტივია
-მარტივი?
-ხო , მარტივი უბრალო და არაფრით გამორჩეული . სრულიად სხვაგვარი წარმომედგინა
-შენც ხომ უკრავ
-თუ ღმერთი გწამს ეგ როდის იყო აღარც კი მახსოვს - გაიცინა . გაბრიელმა კი მისი ყურადღების გადატანა მოახერხა . მერე მანქანის ხმა გაიგეს ეზოდან და მარიამი წამსვე წამოდგა - ლაზარეა... - სახე გაუნათდდა და მერე გაბრიელს გახედა- გთხოვ მის გამოხტომებს ყურადღებას ნუ მიაქცევ- ლოყაზე ხმაურით აკოცა და სახლში შევიდა. შესასვლელში დახვდა ძმას , ყელზე ჩამოეკიდა და რამდენჯერმე აკოცა-პაწაწოო სად დადიხარ? მომენატრეეე
-მეც მომენატრე და მოვედი , თუმცა მარტო აშკარად არ ხარ- გაბრიელს რომ შეხედა კიბის თავში იყო და მშვიდად მიაბიჯებდა- უნდა ჩაგვესიძოს თუ რა ხდება- ჩუმად უთხრა და ყელში აკოცა
-გთხოვ
-როგორ ხარ ლაზარე?
-შესანიშნავად ვიყავი რომ მეგონა ჩემს დასთან მარტო ყოფნას შევძლებდი და ახლა მის შეყვარებულთან ერთად მომიხდება დროის გატარება
-მეც მეგონა რომ თავისუფალ დროს შეყვარებულთან გავატარებდი,მაგრამ მისი ძმა გამოჩნდა და ახლა მასთან მომიწევს მარიამის გაყოფა
-რა საყვარლები ხართ...ორივენი- მარიამი იღიმოდა და თან ლაზარეს ეკვროდა- პაწაწინაა გეყოფა
-ეჭვიანობს ...შენნაირი და რომ მყავდეს ალბათ მეც ვიეჭვიანებდი
-არ ვეჭვიანობ, მიკვირს მარიამი როგორ ვერ ხვდება რომ შენთვის ზემდეტად კარგია ... საძინებელში ავალ და მალე დავბრუნდები- მარიამს აკოცა და გაბრიელს გვერდით ჩაუარა
-წავედი... მარტოს დაგტოვებთ- ხელი მოხვია და რამდენჯერმე აკოცა- არაფერი უთხრა, მართალს ამბობს , თუმცა შენ არავინ გიმსახურებს- ტუჩებზე შეეხო , ისევ ვერაფერ იგრძნო ის რაც სჭირდებოდა
-ყოველთვის მიდიხარ და ერთად ყოფნას როდის შეეჩვევით
-გვექნება დრო ამისთვის...ახლა წავალ აშკარად სჭირდებოდი და იმიტომ მოვიდა ასე მოულოდნელად. მეც წავალ ჩემს ნებიერა ნიკუშას მოვინახულებ , მარტო დავტოვე საქმეებთან და დედაჩემთან- გაიღიმა ,შუბლზე აკოცა და შემდეგ წავიდა.
.........
საქმეზე ვერ გადაერთო, არც ნიკუშასთან ვიზიტმა უშველა. სოფიო არ ჰყავდა , სოფიო ცუდად იყო და უბრალოდ ვერ მოისვენებდა. გვიან ღამით მის სახლთან ახლოს გააჩერა მანქანა, მერე ფეხით განაგრძო გზა და ეზოში შევიდა . სახლში სიჩუმე იყო, წესით ყველა დაძინებული უნდა ყოფილიყო . მეორე სართულზე ავიდა , სოფიოს ოთახი დერეფნის ბოლოს იყო ,იმ მხარეს არავის ეძინა . ოთახში არავინ იყო, კარი მიხურა და შემდეგ გაიგო სააბაზანოდან გამოსული წყლის ხმა. ჯერ შეჩერდა, შეიძლებოდა იქ სალომე ყოფილიყო და კარის გაღება ნამდვილად არ აწყობდა, შემდეგ ფრთხილად ჩამოსწია სახელური და კუთხეში , იატაკზე მჯდომი სოფიოს დანახვისას სუნთქვა შეეკრა.
მუხლები მოხრილი ჰქონდა, თავი დახრილი და აშკარად არ იყო გონს . მთელი ოთახი ორთქლით იყო დაფარული , წყალი მის სხეულს არ ეხებოდა , კანკალებდა . ვერც გაბრიელის მიახლოება იგრძნო, ონკანი გადაკეტა და პირსახოცი მოახვია მხოლოდ შემდეგ ასწია თავი ჩამქრალი თვალებით უყურებდა , სრულიად ცარიელი მზერით თითქოს სხვა ადამიანი იყო და საერთო არაფერი ჰქონდა სოფიოსთან რომელსაც წილოსანი იცნობდა.
არაფერი უთქვამს , ხელში აიყვანა , სხეულზე მიიკრა და გაყინულ კანზე შეახო თბილი ტუჩები. სხეული გაუმშრალა, ხალათი ჩააცვა და საწოლზე დასვა
-სოფიო - მისი სახე ხელებში მოიქცია და მერე ისევ მოხვია მკლავები. არ იცოდა რა უნდა ეთქვა უბრალოდ პლედში გახვეულს ხელებს არ უშვებდა თმაზე ეფერებოდა და გაყინულ თითებზე კოცნიდა
-იცი მე ამ დღეს დავკარგე სიცოცხლე , გზის დასასრული ვნახე ახლა კი მამა მტოვებს...
გაბრიელს წარმოდგენა არ ჰქონდა რა დღე იყო , ან რა მოხდა იმ დღეს . მხოლოდ გიორგიზე ფიქრობდა
-ამერიკაში წავიყვანოთ...რამდენიმე თვე შეიძლება
-მითხრა მშვიდად მინდა მოვკვდე, ჩემს საწოლში შენი სუნით გაჟღენთილ ოთახში , ჩემს ქვეყანაში მაშინ როდესაც ღმერთი მოისურვებს ჩემს წაყვანასო და მე არ მინდა რომ მისი სურვილი შევასრულო არ მინდა რომ გავუშვა
-გახსოვს ბებომ რომ დამირეკა ? მთაში მივდიოდით , ერთი კვირა გვქონდა დაგეგმილი მან კი მე დამირეკა მთელი თავისი დიდი ოჯახიდან და მითხრა რომ მივსულიყავი. შენც იქ იყავი , ვიცი რომ მანქანაში ვერ გაჩერდი და მოხვედი . გახსოვს რა მითხრა სიკვდილის წინ?
-მარტო ვიბადებით , სრულიად შიშვლები ტყუპისცალიც რომ იყოს ჩვენს გვერდით მასაც კი ვშორდებით და ვიწყებთ ჩვენს ცხოვრებას რომელიც შეიძლება რამდენიმე საათს გაგრძელდეს, თვეს, წელს ეს წლები თავისი ცოდვებით, ტკივილით, სიკეთით, სიხარულით ჩვენი ნაწილია . ვკარგავთ ადამიანებს, ქონებას, სილამაზეს ანდაც ახალგაზრდები და ლამაზები მივდივართ აქაური ცხოვრების გზის დასასრულს ისევ სრულიად მარტონი , ვრჩებით მოგონებებში
-მანამ ვიცოცხლებთ სანამ ერთი ადამიანი მაინც გაგვიხსენებს და იქ რომ მშვიდად ვიყოთ ჩვენი ნაწილები ,ისინი ვინც ჩვენზე ფიქრობენ თავიანთ გზას უნდა აგრძელებდნენო -ჩუმად თქვა და თვალები გაახილა- მაგრამ რომ ვერ ვუძლებ ამ ჩემს ცხოვრებას?
-რადგან აქ ხარ, ჩემს გვერდით მასთან ახლოს ეს ნიშნავს რომ ძალა გაქვს ცხოვრების გაგრძელების ...შეძლებ , უნდა შეძლო და დაიჭირო ყოველი წამი , შექმნა ახალი მოგონებები
-არ მინდა რომ შევძლო, დავიღალე
ისევ ვერ დარჩა მის გვერდით. ნაბიჯების ხმა გაისმა სიჩუმეში, კიდევ იყო ვიღაც ვინც მასზე ფიქრობდა და ვერ იძინებდა. კარი ჩაკეტილი რომ დახვდა აშკარად შეეშინდა და წამსვე დააკაკუნა
-სოფ...სოფიო კარი გამიღე ნუ გამაგიჟებ თორემ მიშოს გავაღვიძებ ჩამოვიღებ ამ კარს და...სოოოფ ,გთხოვ
-გესმის მისი ხმა? ახლა შენ რომ აღარ იყო წარმოიდგინე მას რა დაემართება - მისი სახე ხელებში მოიქცია. არ უნდოდა მის ტუჩებს შეხებოდა, არ უნდოდა,მაგრამ ვერ შეძლო მაინც იპოვნა საერთო წერტილი მის ფერმკრთალ ბაგეებთან და მერე იგრძNო ის რაც მხოლოდ სოფიას შეხებას შეეძლო , სისხლმა სწრაფად დაიწყო მოძრაობა თავისი კვალი დაუტოვა და აივნიდან გადაძვრა
სალომე კი კარს იყო მიყრდნობილი, უკვე ცრემლებმორეული და ხელისგულებით ეხებოდა ხის ზედაპირს. კარი გააღო და წამსვე იგრძნო მისი ძალა , თავს რომ დაატყდა, მკლავები მაგრად მოხვია და ძალაგამოცლილმა ენერგია გაუზიარა. შეიძლება იყო ცუდად, ნაწილებად იშლებოდე და სხვას უზიარებდე ენერგიას? შეიძლება გეშინოდეს, სული გიკვდებოდეს და სხვას ძალას აძლევდე? ყველაფერი შეიძლება როდესაც გრძნობებთან მივდივართ, როდესაც სულს ვეხებით არაფერია შეუძლებელი აი ასე მიდიხარ, ეხვევი ენერგიას მას აძლევ და შემდეგ უკან იბრუნებ
-საშინელი ხარ და ვერ გიტან... ხომ იცი
-ეგოისტი ვარ და არ უნდა გიყვარდე ... შენ არა
-კარი როგორ ჩაკეტე , ხომ იცოდი რაც დამემართებოდა
-მეგონა მიშოსთან იყავი
-ვიყავი , მაგრამ ვერ დავიძინე ახლა უკვე
-ექვსი წელი გავიდა ... ისევ მტკივა ჭრილობა რომელიც ექვსი წლის წინ შეხორცდა . მაშინ ერთი იყო ახლა კი უამრავია ... ყველგანაა . მთელს სხეულში და მანამ არ დასრულდება სანამ მთლიანად არ დამასახიჩრებს- იატაკზე დაჯდა კედელს მიეყრდნო და თვალები დახუჭა
-ძალიან მარტივია სიკვდილი , სიცოცხლეა რთული და მე ვიცი ,რომ ... ის აქ იყო ხომ?- თვალები ამღვრეული ჰქონდა, ბურთი ყელში ებჯინებოდა და ხმა უწყდებოდა. თვალები რომ დახუჭა საუბრის გაგრძელება უნდოდა სურნელი რომ იგრძნო -აქ იყო და კარიც იმიტომ გქონდა ჩაკეტილი
-აქ იყო , ტუჩებზე მის სითბოს ვგრძნობ ისევ ...მის სურნელს ვსუნთქავ . აქ იყო და წარმოდგენა არ ჰქონდა რომ ჩვენს არდაბადებულ შვილს ვგლოვობდი . ყველაფერს დავთმობდი მისი სურნელი მაინც რომ მეგრძნო , რომ მენახა როგორი იქნებოდა
-უნდა იცოდეს მისი გამოჩენის შემდეგ რომ დაიწყე განადგურება , უნდა იცოდეს რომ მისი ბრალიცაა როდესაც ცდილობს ტკივილი შეგიმსუბუქოს
-არ უნდა იცოდეს, მისი ტკივილი ჩემს ტკივილს ვერ გააქრობს , გააძლიერებს
…….
………………
წილოსანი იმ ღამის შემდეგ ვეღარ ნახა . აღარ იყო არც დრო და არც საშუალება.
წილოსანი საკუთარ თავს ებრძოდა ცხოვრებაში პირველად რაღაც სხვასაც გრძNობდა ისეთს მის ტვინს და მიღებულ გადაწყვეტილებას რომ ეწინააღმდეგებოდა . არ უნდოდა ცვლილებები, არ უნდოდა გზიდან გადახვევა ამიტომ მოქმედებაზე გადავიდა.
მშობლებთან ვახშამზე მივიდა , ნიკოლოზი მის გვერდით იჯდა და ისიც ელოდა განცხადებას რომ დროულად გაცლოდა იმ სახლს
-მარიამს ცოლობას ვთხოვ სულ მალე და მინდა ქორწილისთვის მზად იყოთ. ოფიციალური ნიშნობით თარიღს შევუთანხმებ და როგორც წესია ისე ვთხოვთ ეკას მის ხელს
-შესანიშნავი ამბავია... მგონი ასეთი სწორი გადაწყვეტილება მთელი ცხოვრების განმავლობაში არ მიგიღია შვილო - მიხეილი აღფრთოვანდა და არც დაუფარავს ემოციები.
-ასე მალე ? მეგონა არჩევნების შემდეგ იქორწინებდით
-ნიშნობა იქნება და ქორწილს მერის სტატუსით გადავიხდი ან მანამდე
-მე საერთოდ არ მომწონს ეს აზრი- თამარმა განაცხადა და შვილს მზერა გაუსწორა- გიყვარს? -რას ეკითხები, მარიამს არ იცნობ?
-შენზე სიმპათიურები, ჭკვიანები და ერთგულები მეფიებოდნენ სიყვარულს და თუ იდეალურობის მიხედვით დავქორწინდებოდი შენ თითსაც ვერ დამაკარებდი ვერასდროს !- წამსვე მიუბრუნდა ქმარს და წარბებაზიდულმა მიახალა სათქმელი- რადგან იდეალურია არ ნიშნავს რომ ავტომატურად გიყვარს თორემ მაშინ ნიკუშასაც ეყვარება, პეტრესაც, პოლიკარპესაც , მთელს ამის საძმაკაცოს და ყველას ვინც გაიცნობს
-და თქვენ რომ გიყვარდათ ერთმანეთი რა მიიღეთ
-შენ მიგიღეთ სხვათაშორის და 36 წლიანი თანაცხოვრება
-და თანაცხოვრებიდან მეათე წელს როდესაც თქვენმა სიყვარულმა საზღვრებს გადააჭარბა საყვარელმა მამამ „გრძნობები“ დედასაც „შეაფრქვია“ და მეც მიმიღეთ . ასე არ არის დეიდა თამარ?- ნიკოლოზი ჩაერთო სრული სიმშვიდით და ქალს მთელი გამომეტყველება შეეცვალა
-როგორც ნიკოლოზმა აღნიშნა , სიყვარული სულაც არ ნიშნავს მშვიდ და სრულყოფილ ოჯახს. დედა , გთხოვ მარიამი ისე მიიღე როგორც მას შეეფერება თორემ შენც არ გაპატიებ მისი ნერვის შეტოკებას. ვინაიდან და რადგანაც მისთვის ისიც საკმარისია რომ ჩემი ცოლი ხდება . ახლა კი დაგტოვებთ, უნდა მოვიფიქრო ჩემს ღვთაებრივ ქალბატონს როგორი ხელისთხოვნა შეეფერება და ეამება- ღვინის ჭიქა მაღლა ასწია- გაგვიმარჯოს - ბოლომდე დაცალა და შემდეგ წავიდა .
ნიკოლოზიც უკან გაჰყვა , მალევე დაეწია და გვერდით ამოუდგა
-დარწმუნებული ხარ?
-დარწმუნებული ვარ რომ გარისკვად ღირს
-შენი ქალი უნდა გახდეს საკუთარ თავში უნდ აიყო დარწმუნებული რისკის მართებულობაში კი არა...იფიქრე მაინც იქნებ თავისუფლება სჯობდეს ყველაფერს ნუ დაიმატებ ახალ ცოდვას , ნუ დაუმახინჯებ იმ გოგოს ცხოვრებას. ერთადერთი რაც ვიცი ისაა რომ წილოსნების კაცები სახიფათონი ხართ
ნიკოლოზმა დატოვა , ფიქრისთვისაც ჰქონდა დრო ,მაგრამ მაინც აღმოჩნდა მარიამის სახლში . გვიანი იყო მის ოთახში რომ შევიდა . ფანჯარასთან სავარძელში იჯდა წიგნით ხელში და მთელი გატცებით კითხულობდა . გაბრიელი კარში დარჩა, იდგა და უყურებდა სანამ მარიამმა არ გადადო წიგნი და მზერა არ გაუსწორა
-დაუპატიჟებლად სტუმრობა სისხლში გაქვს წილოსანო
-სისხლში მაქვს სიჯიუტე , თავდაჯერილობა და ცოტა სიგიჟე - მისკენ დაიძრა , მალევე მიუახლოვდა და ხელი წელზე შეუცურა- შენ რა გაქვს სისხლში?
-შენ რომ ასე მიყურებ და მიახლოვდები სისხლის მოძრაობას ვგრNძობ მხოლოდ .მისი ბიოქიმია და გენეტიკა არ ვიცი- მკლავები მოხვია და ყბაზე აკოცა. მერე ცხვირის წვერი კანზე შეახო და გაიღიმა- რამ აგაფორიაქა გაბრიელ ?
-ვფიქრობდი როგორი ხელისთხოვნა იყო შესაფერისი ერთი ძალიან ლამაზი, ჭკვიანი და საოცარი ქალისთვის
-ნუთუ- აშკარად დაიბნა , არ ელოდა
-ბევრი ვიფიქრე
-ძალიან?
-საკმაოდ
-მაინც რას ფიქრობდი
-ვიფიქრე მისი ასაკის გოგონებს ბანალურობები უყვართ ბევრი ვარდებით, სანთლებით და ბეჭდით. ან კიდევ ფურცლებით სადაც ეწერებოდა რაღაც ფრაზები ... მოკლედ მივხვდი რომ ბანალურობა არ მოეწონებოდა და უარს მეტყოდა გაბრაზებული. ის კი რომ ბრაზდება მაშინებს
-სწორია , ნამდვილად უარს გეტყოდათ და შემდეგ დიდხანს მოგიწევდათ ლოდინი ახალი შანსის მისაღებად
-მერე ვიფიქრე რომ სადმე მშვიდ ,ლამაზ ადგილას წავიყვანდი დაველაპარაკებოდი და
-მაგრამ მიხვდი რომ რომანტიკულ ფრაზებს თუ მოფიქირებდი,მოამზადებდი და ეტყოდი მიხვდებოდა რომ თამაშობდი და მაინც უარს გეტყოდა
-ზუსტად, ეგრე ვიფიქრე...საიდან მიხდვი
-ქალური ინტუიცია- გაეღიმა
-კიდევ ვიფიქრე
-საერთოდ ხომ არ დავანებო თავიო?
-ეგეც
-რას ამბობ- საყვარლად შეიცხადა და ტუჩებზე ხელი აიფარა- გულს მტკენ
-აი ზუსტად ეგ ვიფიქრე, ქალს ვთხოვ ხელს რომლის გულთან არაფერი მაქვს საერთო-თქო და თუ ღირს ასეთი ქალის ცოლად შერთვა მისი დატანჯვა რომ გამომივიდეს მერე რა იქნება-თქო
-მერე ?
-მერე მასთან საუბარი გადავწყვიტე რადგანაც ეს გადაწყვეტილება ორივე მხრიდან უნდა იყოს გააზრებული
-და მაინც?
-მაინც მგონია რომ ეს ქალი მჭირდება და ვეცდები თავს მშვიდად გრძნობდეს ჩემს გვერდით
-მხოლოდ მშვიდად?
-დაცულად, თავისუფლად და კიდევ როგორც მოუნდება ისე
-და თუ ბატონობა უნდა?
-გონიერი ბატონის ქვეშევრდომობა უფრო სასიამოვნოა ზოგჯერ
-რატომ არ მჯერა შენი... ალბათ იმიტომ რომ შენ ხარ ყველაზე დაფარული სულის მქონე კაცი რომელიც კაცმა არ იცის როდის იქნება ბატონი, როდის მონა, როდის კეთილი როდის ბოროტი, როდის უმოწყალო და როდის მოწყალე ...არც ის ვიცი საერთოდ რატომ ვარ შენს გვერდით. არც ის ვიცი რატომ მომწონს ასე ძალიან გაბრიელ წილოსანის ცოლის სტატუსი ...სტატუსი რომელიც შეიძლება სტატუსად დარჩეს
-ისევ არ ვიცი რა მინდა რომ გითხრა...რა უნდა გითხრა , ერთია რა შემიძლია ,მაგრამ რა არ მინდა...ამიტომ მარიამ მზად ხარ გახდე წილოსანი თუ ეს ბეჭედი ისევ შევინახო და დაველოდო დღეს როდესაც მივხვდებით რომ დროა- ბეჭდის ყუთი გახსნა ,მის წინ იდგა და უყურებდა
-რატომ უნდა გადავდოთ მერე როდესაც შეგვიძლია ახლა - ჩუმად თქვა რამდენიმე წუთის შემდეგ და მარჯვენა ხელი გაუწოდა
რამდენიმე წამში მის არათითს ნიშნობის ბეჭედი ამშვენებდა ,მაგრამ თავს ვერ გრძნობდა ემოციების ზღვარზე უბრალოდ იცოდა რომ ეს ყველაფერი საჭირო იყო და ბოლოს რაღაც მიზანს შეასრულებდა.
.............
გაბრიელის ნომერი რომ დაინახა გიორგისთან იყო ოთახში . რამდენიმე წუთის შემდეგ მოახერხა მარტო დარჩენა და მაშინვე დაურეკა
-როგორ ხარ
-უკეთ , შენ ?
-ძველებურადაა ყველაფერი
-მარიამის ფოტოები ვნახე ...ლამაზი ბეჭედი აგირჩევია
-უბრალოდ მივედი , ვისაუბრეთ და დამთანხმდა
-ოფიციალური ნიშნობა როდის იქნება... ჯერ არაფერს ამბობს უბრალოდ მის ბეჭედზე დაიწყეს საუბარი
-კარგად გამოდის ხალხის დაინტერესება
-გადაიღალე?- მისი ხმა უცნაურად ჟღერდა და ინსტიქტურად ჰკითხა
-მოსაწყენია ეს აურზაური ... საცოდავი კონკურენტები და სულელური თამაშები
-მალე დასრულდება გზის ეს ნაწილი და დაიწყება ახალი
-დღეს კონცერტია , მოხვალ? არ ვიცი როგორ ,მაგრამ მარიამმა გაიგო რომ მამაშენია ცუდად და გადაწყვიტა რომ აღარ უნდა დაერეკა
-ალბათ ვერ მოვალ
-არ იფიქრო ამაზე, თავს ნუ გადაიღლი
-დიდი ხანია არ დამიკრავს
-დაუკარი . დარწმუნებული ვარ გიორგის სულს დაუმშვიდებ
მობილური გადადო და როიალს შეხედა , მტვერი დასდებოდა კლავიშებს რაც მანამ არასდროს მომხდარა. კვირაზე მეტი იყო გასული მას შემდეგ რაც არ დაუკრავს. არეული თმა შეიკრა და სკამზე დაჯდა. თვალები დახუჭა, თითები ფრთხილად შეახო კლავიშებს და შემდეგ მათი ნაწილი გახდა. დრო გააჩერა, სივრცეში დაიკარგა თვალები რომ გაახილა სრულიად სხვა შეგრძნება ჰქონდა უხილავი ძალა რომელიც ამოძრავებდა
-მა- საძინებელში რომ შევიდა გიორგი ფანჯრიდან იყურებოდა. მის გვერდით დაჯდა და თავი მხარზე დაადო
-გახსოვს ბებომ პირველად რომ დაგსვა პიანინოსთან ...მე მახსოვს . ჩვენი ჩხუბის ხმა გადაფარე შენი პაწაწინა თითებით
-დედას არ უნდოდა რომ დამეკრა...ხმაური მაგიჟებსო ამბობდა . რა კარგია რომ ბებომ მაინც მასწავლა არა?
-ძალიან კარგია ,თორემ ახლა იქნებოდი ეკონომისტი ან მასწავლებელი სულ გადაღლილი და ერთფეროვანი - თითები თმაში შეუცურა და შუბლზე აკოცა- ადრე უფრო ხვეული თმა გქონდა
-ხშირად ვისწორებ და შეიცვალა ,მაგრამ მაინც ხვეულია
-მიყვარს მე შენი კულულები, როიალთან რომ ჯდები ასე არეული თმით და სხვა ადამიანი ხდები , მიყვარს შენი სახე და სიმშვიდე დაკვრის დროს რომ გაქვს . იცი ახლა , ასე შორს ვიყავი და ვგრძნობდი როგორ კარგად იყავი იქ , როიალთან. დამპირდი რომ ყოველთვის დაუკრავ, ნებისმიერ დროს როცა მოგინდება უბრალოდ მიხვალ და დაუკრავ
-ისედაც სულ ამას ვაკეთებ
-დიდი ხანია არ დაგიკრავს და ვხედავდი როგორ დამძიმდი, ახლა კი სულ სხვანაირი ხარ
-მაა ... მიყვარხარ
-პირველად რომ დამიძახე მამა მაშინ მივხვდი შენ იყავი ჩემ ცხოვრებაში სინათლის სხივი . სულ ერთი სიტყვაა, ერთი პატარა სიტყვა და რამხელა ბედნიერებაა როცა მამა ხარ
-ბედნიერებაა შენ რომ ხარ ჩემი მამა ...
-შენი ცხოვრება სხვანაირი იქნებოდა ჩემზე კარგი კაცი რომ ყოფილიყო მამაშენი ,მაგრამ მე შენს თავს ვერავის დავუთმობდი . არ შემეძლო
-კარგია რომ არ დამთმე...სხვისი ცხოვრება არ მინდა ყველა ტკივილის მიუხედავად
იმ წამს გადაწყვიტა რომ უნდა წასულიყო. მიშო როგორც კი მივიდა მაშინვე მომზადება დაიწყო და მალევე გავიდა სახლიდან.
.........
წვეულებაზე შესვლის წამიდან მიიქცია ყურადღება. უკვე გვიანიც კი იყო , მაგრამ მაინც მშვიდად მიაბიჯებდა. სადღაც შორს ხედავდა მარიამსა და გაბრიელს . პირდაპირ მათკენ დაიძრა, მაკალათია გაკვირვებული უყურებდა
-სოფიო
-გილოცავ მარიამ ამ შესანიშნავი საქმის წამოწყებას- აკოცა და უკან მდგომ გაბრიელს მზერა გაუსწორა. მონატრებამ დაუარა მთელს სხეულში
-გმადლობ...გავიგე რომ პრობლემები გქონდა და ვერ გავბედე შენი შეწუხება
-პირობას ყოველთვის ვასრულებ...აუცილებლად დავუკრავ
-იმედი მაქვს ყველაფერი კარგად იქნება და შენი პრობლემა მალე მოგვარდება
-გმადლობ
-სოფიოო, მიხარია შენი დანახვა- გაბრიელიც მივიდა ხელზე აკოცა და გაუღიმა
-გაბრიელ ... მგონი დროა როიალთან გადავინაცვლო
-გთხოვთ - ხელი გაშალა და დაელოდა.
უყურებდა როგორ მიაბიჯებდა როიალისკენ, ეს უბრალოდ ქალი ამ დროს ქალღმერთი იყო ყველასთვის და არ არსებობდა დაბრკოლება რომელიც კლავიშებს დააშორებდა.
იჯდა, უკრავდა და სუნთქვას უჩერებდა ირგვლივ მყოფებს. გაბრიელი მარიამს უყურებდა, მისი მუსკის ხმა ესმოდა და ხვდებოდა რომ მთელი მისი ცხოვრება თავდაყირა იყო.
დაუკრა, რამდენიმე სტუმარს შეხვდა მოკლე განცხადებაც გააკეთა და შემდეგ შენობა დატოვა. მშვიდად მიაბიჯებდა მანქანების სადგომისკენ , გრილოდა გარეთ ,ღრმად ჩაისუნთქა და შეჩერდა
-მომენატრე ... მოხვალ ? - ახლოს იყო და თან ძალიან შორს , იმდენად შორს რომ მასთან შეხება აღარ შეეძლო
-გელოდებიან გაბრიელ
გვერდით შეაბრუნა თავი, მისკენ არ გაუხედავს ისე განაგრძო გზა სახლისაკენ...

იმედია მოგეწონებათ
გელოდებითскачать dle 11.3
სიახლეზე კომენტარის დამატების შემთხვევაში თქვენ მიიღებთ 6 ქულას.



№1  offline წევრი Sifrifana

როგორ გელოდიიი????????????????წავედი წავიკითხოო????

 


№2  offline წევრი browsky

მარიამ მიყვარხარ!
წავედი წავიკითხო :)

 


№3 მოდერი sameone crazy girl

იმედია
ჩემი მოკვლა არ მოგინდებათ წაკითხვის შემდეგ

 


№4  offline წევრი ablabudaa

სოფიო ძალიან მეცოდება, არ არის ასეთი ცხოვრების ღირსი, გაბრიელი ორმაგად ცუდად მოიქცა ამ შემთხვევაში. იცოდა როგორი მძიმე მდგომარეობაში იყო სოფიო, ისიც იცის რომ სოფიოს უყვარს და ასეთ მძიმე წუთებში თავისი ნიშნობით კიდევ უფრო მეტი ტკივილი მიაყენა. ეს გოგო ღირსია ბედნიერების, ადრე ვფიქრობდი ეს ადმიანი გაბრიელი უნდ აყოფილიყო, ახალი სულერთია, მთავარია ბედნიერი იყოს და თუნდაც სხვასთან ან მარტო :(

 


№5 მოდერი sameone crazy girl

ablabudaa
სოფიო ძალიან მეცოდება, არ არის ასეთი ცხოვრების ღირსი, გაბრიელი ორმაგად ცუდად მოიქცა ამ შემთხვევაში. იცოდა როგორი მძიმე მდგომარეობაში იყო სოფიო, ისიც იცის რომ სოფიოს უყვარს და ასეთ მძიმე წუთებში თავისი ნიშნობით კიდევ უფრო მეტი ტკივილი მიაყენა. ეს გოგო ღირსია ბედნიერების, ადრე ვფიქრობდი ეს ადმიანი გაბრიელი უნდ აყოფილიყო, ახალი სულერთია, მთავარია ბედნიერი იყოს და თუნდაც სხვასთან ან მარტო :(

მართლა არ ვციი
აწი ისეთები მოხდება მგონი მართლა სჯობს
გავიქცე სადმე
დედამიწის მეორე მხარეს
რომელიმე ქვეყანას თავშესაფარი ვთხოვო

 


№6  offline წევრი ablabudaa

sameone crazy girl
ablabudaa
სოფიო ძალიან მეცოდება, არ არის ასეთი ცხოვრების ღირსი, გაბრიელი ორმაგად ცუდად მოიქცა ამ შემთხვევაში. იცოდა როგორი მძიმე მდგომარეობაში იყო სოფიო, ისიც იცის რომ სოფიოს უყვარს და ასეთ მძიმე წუთებში თავისი ნიშნობით კიდევ უფრო მეტი ტკივილი მიაყენა. ეს გოგო ღირსია ბედნიერების, ადრე ვფიქრობდი ეს ადმიანი გაბრიელი უნდ აყოფილიყო, ახალი სულერთია, მთავარია ბედნიერი იყოს და თუნდაც სხვასთან ან მარტო :(

მართლა არ ვციი
აწი ისეთები მოხდება მგონი მართლა სჯობს
გავიქცე სადმე
დედამიწის მეორე მხარეს
რომელიმე ქვეყანას თავშესაფარი ვთხოვო


ანუ კიდევ უფრო საზიზღარ და საშინელ ამბებს ჩაიდენს ხო გაბრიელი, მოვემზადოთ ნელ-ნელა? მთავარია გვირაბის ბოლოს სინათლე მაინც თუ იქნება და როგორმე გადავიტანთ, ამ ვითომ ძალიან ჭკვიანი და გამჭრიახი ბიჭის ცუდ საქციელებს :)))

 


აწი ისეთები მოხდებაო...მეტი რაღა უნდა მოხდეს? ერთი სალიო თუ მიატოვებს თორე სხვა ყველაფერი დატრიალდა სოფიოს თავზე უკვე.გავბრაზდი მარიამზე...მარტივია სოფიოო.რაღა ქალური შურივით გამოუვიდა.თვითონ თუ არი უკეთესი მიტომ შეუყვარდა გაბრიელს,რას ამბობ?! არ მესმის ესეთი ქალების.გაბრიელი ჩემ თვალში მაშინ დაეცა,როცა სოფიოს უთხრა რომ საავადმყოფოში მომვლელს მაინც დაგიქირავებდიო,მერე კი ქორწილამდე ნაშების გაჩუმება მეზარებაო...მეტად აგდებული დამოკიდებულება აქვს სოფიოს მიმართ და თან სადღაც ადამიანური აწუხებს და ერთი სიკეთე გაუკეთა სოფიოს,მამის გამოყვანის ხარჯზე.ეს სოფიოა არაფერს რომ არ ითხოვს თორემ,სხვა მის ადგილას გაბრიელს მუჭში მოიმწყვდევდა.

 


№8 მოდერი sameone crazy girl

ablabudaa
sameone crazy girl
ablabudaa
სოფიო ძალიან მეცოდება, არ არის ასეთი ცხოვრების ღირსი, გაბრიელი ორმაგად ცუდად მოიქცა ამ შემთხვევაში. იცოდა როგორი მძიმე მდგომარეობაში იყო სოფიო, ისიც იცის რომ სოფიოს უყვარს და ასეთ მძიმე წუთებში თავისი ნიშნობით კიდევ უფრო მეტი ტკივილი მიაყენა. ეს გოგო ღირსია ბედნიერების, ადრე ვფიქრობდი ეს ადმიანი გაბრიელი უნდ აყოფილიყო, ახალი სულერთია, მთავარია ბედნიერი იყოს და თუნდაც სხვასთან ან მარტო :(

მართლა არ ვციი
აწი ისეთები მოხდება მგონი მართლა სჯობს
გავიქცე სადმე
დედამიწის მეორე მხარეს
რომელიმე ქვეყანას თავშესაფარი ვთხოვო


ანუ კიდევ უფრო საზიზღარ და საშინელ ამბებს ჩაიდენს ხო გაბრიელი, მოვემზადოთ ნელ-ნელა? მთავარია გვირაბის ბოლოს სინათლე მაინც თუ იქნება და როგორმე გადავიტანთ, ამ ვითომ ძალიან ჭკვიანი და გამჭრიახი ბიჭის ცუდ საქციელებს :)))

ხოო
გაბრიელი დაატრიალებს აწი მთავარ ამბებს
და კიდევ კარგი არ არსებობს
ვერ იპოვნით და ვერ მოკლავთ

 


№9  offline წევრი Kobzaa

სული მეღლება ახალი თავის დადებამდეეე.... ერთი სული მაქვს გაბრიელი ყველაფერს როდის გაიებს ბავშვის შესახებ ????????????

 


№10 წევრი Baron

დავიტანჯე მგონი სოფიოს მაგივრად ორგანოებს მე მაგლეჯენ :(((( გაბრიელი ძალიან კარგად აცნობიერებს სოფიოს ადგილს თავის ცხოვრებაში და ეს მარიამთან საუბარშიც ახსენა, რაღაც ისეთი გარდამტეხი უნდა მოხდეს რომ ბევრი რამე შეიცვალოს. სოფიო არ იმსახურებს ესეთ ტანჯვას აღარც შვილი, აღარც მამა, აღარც საყვარელი კაცი!! ოჯახის გარეშე ბედნიერება არ არსებობს. სალომე მისი საყრდენი იქნება ყოველთვის მაგრამ სალომესაც თავის ოჯახი ეყოლება შვილები და ქმარი, ასეთი უბედურებისთვის ნუ გაწირავ ამხელა სულის და სიძლიერის პატრონს როგორც სოფიოა. გაბრიელი და სოფიო რაღანცნაირად გვანან ერთმანეთს ორივე ხვდება რა არის მათთვის ბედნიერების მომტანი და მაინც არც ერთი იბრძვის სიმშვიდისთვის. მაინც რა უცნაური პერსონაჟია მარიამს უთანხმდება სიმშვიდე და სიყვარული შევქმნათო, როცა ორივე ცხვირწინ აქვს. გაბრიელის დედა ცოტა უცნაური ქალია მაგრამ ვეთანხმები რომ ადამიანის შესაყვარებლად იდეალურობა სწორედ, რომ საჭირო არ არის. გაბრიელიც უკუღმართია სწორედ იმიტო მოწონს მარიამი რომ ნიკოლოზსაც მოწონს პეტრესაც და პოლიკარპესაც!!! მოკლედ შენ ძაან ყოჩაღი გოგო ხარ და სულმოუთქმელად გელოდები. ველოდები პერსონაჟების განვითარებას და პროგრესს!!! ????❤️❤️

 


№11  offline წევრი კირა

ხოო, ასეც ვიცოდი რომ დააჩქარებდა ნიშნობას.. როგორ უყვარს გაბრიელს სოფიო და როგორ სწირავს საკუთარ ამოჩემებულ კარიერას და ეგოიზმს ამ ყველაფერს.. მარიამიც მეცოდება რაღაცნაირად, ისიც განწირულია, თუმცა ხვდება თვითონაც და მაინც თანახმაა.ერთი ვიცი, რომ ამ რომანს ბანალური და ეგრეთ წოდებული ,,ჰეფი ენდი,, არ მოუხდება, სამწუხაროდ...და შენ კიდევ ბევრი წარმატება და კიდევ ბევრი მუზა, რომ გაგვაბედნიერო შენი ისტორიებით:)

 


№12  offline წევრი shany shany

უფრო და უფრო ღრმად შედუს გაბრიელი და მანამ არ გაჩერდება სანამ გამისვლა თუთქმის შეუძლებელი არ გახდება. მარიამი კი მგონია რომ იტყუება და მხოლოდ კარიერის გამი არ აკეთებს შეუყვარდა და ამჯერად თანხმდება ამ ურთიერთიბაზე მაგრამ საქმე საქმეზე რომ მიდგება სოფიოსავით გაბრიელის ბედნიერებაზე არ იფიქრებს.. ეს ჩემი აზრია იმედია ვცდები. მინდა გაბრიელმა გაიგოს დაღუპულ შვილზე სოფიომაც გაიგოს რა გააკეთა გაბრიმ მისთვის და რაც მთავარია მიხვდეს მარიამი ვინ მნიშვნელვან ადამიანზე ელაპარაკებოდა გაბრიელი...არ ვიცი შემდეგ თავამდე რა გამაძლებინებს

 


№13 მოდერი sameone crazy girl

სტუმარი ელისო
აწი ისეთები მოხდებაო...მეტი რაღა უნდა მოხდეს? ერთი სალიო თუ მიატოვებს თორე სხვა ყველაფერი დატრიალდა სოფიოს თავზე უკვე.გავბრაზდი მარიამზე...მარტივია სოფიოო.რაღა ქალური შურივით გამოუვიდა.თვითონ თუ არი უკეთესი მიტომ შეუყვარდა გაბრიელს,რას ამბობ?! არ მესმის ესეთი ქალების.გაბრიელი ჩემ თვალში მაშინ დაეცა,როცა სოფიოს უთხრა რომ საავადმყოფოში მომვლელს მაინც დაგიქირავებდიო,მერე კი ქორწილამდე ნაშების გაჩუმება მეზარებაო...მეტად აგდებული დამოკიდებულება აქვს სოფიოს მიმართ და თან სადღაც ადამიანური აწუხებს და ერთი სიკეთე გაუკეთა სოფიოს,მამის გამოყვანის ხარჯზე.ეს სოფიოა არაფერს რომ არ ითხოვს თორემ,სხვა მის ადგილას გაბრიელს მუჭში მოიმწყვდევდა.

pensive pensive ნუ არ ვიცი
ვნახოთ
უარესსაც გააკეთებს ალბათ
თუმცა ჩემთვის ზოგჯრერ სიტყვები ყველაფერს არ ნიშნავს
სოფიომ დათმო ყველაფერი
და მარიამის სიტყვები ჩემთვის არ იყო არც შური არც დამცირება
სოფიო ზუსტადაც მარტივია
რტული რომ იყოს მოითხოვდა ყველაფერს რასაც იმსახურებს
დაველოდები თქვენს აზრს აუცილებლად
იმედია წაიკიტხავთ და გამიზიარებთ აზრს flushed
მადლობა

Kobzaa
სული მეღლება ახალი თავის დადებამდეეე.... ერთი სული მაქვს გაბრიელი ყველაფერს როდის გაიებს ბავშვის შესახებ ????????????

ორ სამი თავის შემდეგ
იქნება
heart_eyes

 


№14  offline წევრი კირა

ისე ,,ყინული,, გაბრიელიც როგორ გატყდა, რა რომ თავისივე დაწყებულ თამაშში წამყვანი ფიგურა აღარ არის და ახლა დაუწყო სოფიას თბილი საუბრები და რომ ენატრება კიდეც..

 


№15 მოდერი sameone crazy girl

Baron
დავიტანჯე მგონი სოფიოს მაგივრად ორგანოებს მე მაგლეჯენ :(((( გაბრიელი ძალიან კარგად აცნობიერებს სოფიოს ადგილს თავის ცხოვრებაში და ეს მარიამთან საუბარშიც ახსენა, რაღაც ისეთი გარდამტეხი უნდა მოხდეს რომ ბევრი რამე შეიცვალოს. სოფიო არ იმსახურებს ესეთ ტანჯვას აღარც შვილი, აღარც მამა, აღარც საყვარელი კაცი!! ოჯახის გარეშე ბედნიერება არ არსებობს. სალომე მისი საყრდენი იქნება ყოველთვის მაგრამ სალომესაც თავის ოჯახი ეყოლება შვილები და ქმარი, ასეთი უბედურებისთვის ნუ გაწირავ ამხელა სულის და სიძლიერის პატრონს როგორც სოფიოა. გაბრიელი და სოფიო რაღანცნაირად გვანან ერთმანეთს ორივე ხვდება რა არის მათთვის ბედნიერების მომტანი და მაინც არც ერთი იბრძვის სიმშვიდისთვის. მაინც რა უცნაური პერსონაჟია მარიამს უთანხმდება სიმშვიდე და სიყვარული შევქმნათო, როცა ორივე ცხვირწინ აქვს. გაბრიელის დედა ცოტა უცნაური ქალია მაგრამ ვეთანხმები რომ ადამიანის შესაყვარებლად იდეალურობა სწორედ, რომ საჭირო არ არის. გაბრიელიც უკუღმართია სწორედ იმიტო მოწონს მარიამი რომ ნიკოლოზსაც მოწონს პეტრესაც და პოლიკარპესაც!!! მოკლედ შენ ძაან ყოჩაღი გოგო ხარ და სულმოუთქმელად გელოდები. ველოდები პერსონაჟების განვითარებას და პროგრესს!!! ????❤️❤️

ძლაიან დიდი მადლობა
არ ვიიცი რა ვტქვა
მოკლედ
ყველაფერს მაინც ისტორია გვიჩვენებს
აზრი აღარ აქვს ჩემს მარტლებებს და ვიღაცების დაცვას ან განსჯას
თქვენთვის მომინდვია შეფასებები
heart_eyes heart_eyes

კირა
ხოო, ასეც ვიცოდი რომ დააჩქარებდა ნიშნობას.. როგორ უყვარს გაბრიელს სოფიო და როგორ სწირავს საკუთარ ამოჩემებულ კარიერას და ეგოიზმს ამ ყველაფერს.. მარიამიც მეცოდება რაღაცნაირად, ისიც განწირულია, თუმცა ხვდება თვითონაც და მაინც თანახმაა.ერთი ვიცი, რომ ამ რომანს ბანალური და ეგრეთ წოდებული ,,ჰეფი ენდი,, არ მოუხდება, სამწუხაროდ...და შენ კიდევ ბევრი წარმატება და კიდევ ბევრი მუზა, რომ გაგვაბედნიერო შენი ისტორიებით:)

მადლობა
არ ვიცი როგორი იქნება დასასრული
მართლა არ ვიცი
მაგრამ ვეცდები ძალიან ბანალურიც არ იყოს
და არც ძალიან ცუდი

shany shany
უფრო და უფრო ღრმად შედუს გაბრიელი და მანამ არ გაჩერდება სანამ გამისვლა თუთქმის შეუძლებელი არ გახდება. მარიამი კი მგონია რომ იტყუება და მხოლოდ კარიერის გამი არ აკეთებს შეუყვარდა და ამჯერად თანხმდება ამ ურთიერთიბაზე მაგრამ საქმე საქმეზე რომ მიდგება სოფიოსავით გაბრიელის ბედნიერებაზე არ იფიქრებს.. ეს ჩემი აზრია იმედია ვცდები. მინდა გაბრიელმა გაიგოს დაღუპულ შვილზე სოფიომაც გაიგოს რა გააკეთა გაბრიმ მისთვის და რაც მთავარია მიხვდეს მარიამი ვინ მნიშვნელვან ადამიანზე ელაპარაკებოდა გაბრიელი...არ ვიცი შემდეგ თავამდე რა გამაძლებინებს

ჯერ ვერ მიხვდება მარიამი ვერაფერს
და არ მგონია რომ უყვას
მარიამი ქალი გაბრიელია
და შეიძლება მასზე უარესიც
უბრალოდ ჯერ პატარაა თორემ მასზე მეტად ცივია და მარტო სახელი არ სჭირდებოდა მას სჭირდებოდა კაცი რომლისგანაც ყვეაფერს მიიღებდა რაც უყვარს და სჭირდება
მაგასაც ვნახავთ მალე
ძალიან დიდი მადლობა

კირა
ისე ,,ყინული,, გაბრიელიც როგორ გატყდა, რა რომ თავისივე დაწყებულ თამაშში წამყვანი ფიგურა აღარ არის და ახლა დაუწყო სოფიას თბილი საუბრები და რომ ენატრება კიდეც..

ვაი ჯერ ეს არაფერა
აწი ბევრ სისიულელესაც ჩაიდენს
და თან გატყდება კიდეც
მოკლედ
ვნახავთ

 


№16  offline წევრი shany shany

sameone crazy girl
Baron
დავიტანჯე მგონი სოფიოს მაგივრად ორგანოებს მე მაგლეჯენ :(((( გაბრიელი ძალიან კარგად აცნობიერებს სოფიოს ადგილს თავის ცხოვრებაში და ეს მარიამთან საუბარშიც ახსენა, რაღაც ისეთი გარდამტეხი უნდა მოხდეს რომ ბევრი რამე შეიცვალოს. სოფიო არ იმსახურებს ესეთ ტანჯვას აღარც შვილი, აღარც მამა, აღარც საყვარელი კაცი!! ოჯახის გარეშე ბედნიერება არ არსებობს. სალომე მისი საყრდენი იქნება ყოველთვის მაგრამ სალომესაც თავის ოჯახი ეყოლება შვილები და ქმარი, ასეთი უბედურებისთვის ნუ გაწირავ ამხელა სულის და სიძლიერის პატრონს როგორც სოფიოა. გაბრიელი და სოფიო რაღანცნაირად გვანან ერთმანეთს ორივე ხვდება რა არის მათთვის ბედნიერების მომტანი და მაინც არც ერთი იბრძვის სიმშვიდისთვის. მაინც რა უცნაური პერსონაჟია მარიამს უთანხმდება სიმშვიდე და სიყვარული შევქმნათო, როცა ორივე ცხვირწინ აქვს. გაბრიელის დედა ცოტა უცნაური ქალია მაგრამ ვეთანხმები რომ ადამიანის შესაყვარებლად იდეალურობა სწორედ, რომ საჭირო არ არის. გაბრიელიც უკუღმართია სწორედ იმიტო მოწონს მარიამი რომ ნიკოლოზსაც მოწონს პეტრესაც და პოლიკარპესაც!!! მოკლედ შენ ძაან ყოჩაღი გოგო ხარ და სულმოუთქმელად გელოდები. ველოდები პერსონაჟების განვითარებას და პროგრესს!!! ????❤️❤️

ძლაიან დიდი მადლობა
არ ვიიცი რა ვტქვა
მოკლედ
ყველაფერს მაინც ისტორია გვიჩვენებს
აზრი აღარ აქვს ჩემს მარტლებებს და ვიღაცების დაცვას ან განსჯას
თქვენთვის მომინდვია შეფასებები
heart_eyes heart_eyes

კირა
ხოო, ასეც ვიცოდი რომ დააჩქარებდა ნიშნობას.. როგორ უყვარს გაბრიელს სოფიო და როგორ სწირავს საკუთარ ამოჩემებულ კარიერას და ეგოიზმს ამ ყველაფერს.. მარიამიც მეცოდება რაღაცნაირად, ისიც განწირულია, თუმცა ხვდება თვითონაც და მაინც თანახმაა.ერთი ვიცი, რომ ამ რომანს ბანალური და ეგრეთ წოდებული ,,ჰეფი ენდი,, არ მოუხდება, სამწუხაროდ...და შენ კიდევ ბევრი წარმატება და კიდევ ბევრი მუზა, რომ გაგვაბედნიერო შენი ისტორიებით:)

მადლობა
არ ვიცი როგორი იქნება დასასრული
მართლა არ ვიცი
მაგრამ ვეცდები ძალიან ბანალურიც არ იყოს
და არც ძალიან ცუდი

shany shany
უფრო და უფრო ღრმად შედუს გაბრიელი და მანამ არ გაჩერდება სანამ გამისვლა თუთქმის შეუძლებელი არ გახდება. მარიამი კი მგონია რომ იტყუება და მხოლოდ კარიერის გამი არ აკეთებს შეუყვარდა და ამჯერად თანხმდება ამ ურთიერთიბაზე მაგრამ საქმე საქმეზე რომ მიდგება სოფიოსავით გაბრიელის ბედნიერებაზე არ იფიქრებს.. ეს ჩემი აზრია იმედია ვცდები. მინდა გაბრიელმა გაიგოს დაღუპულ შვილზე სოფიომაც გაიგოს რა გააკეთა გაბრიმ მისთვის და რაც მთავარია მიხვდეს მარიამი ვინ მნიშვნელვან ადამიანზე ელაპარაკებოდა გაბრიელი...არ ვიცი შემდეგ თავამდე რა გამაძლებინებს

ჯერ ვერ მიხვდება მარიამი ვერაფერს
და არ მგონია რომ უყვას
მარიამი ქალი გაბრიელია
და შეიძლება მასზე უარესიც
უბრალოდ ჯერ პატარაა თორემ მასზე მეტად ცივია და მარტო სახელი არ სჭირდებოდა მას სჭირდებოდა კაცი რომლისგანაც ყვეაფერს მიიღებდა რაც უყვარს და სჭირდება
მაგასაც ვნახავთ მალე
ძალიან დიდი მადლობა

კირა
ისე ,,ყინული,, გაბრიელიც როგორ გატყდა, რა რომ თავისივე დაწყებულ თამაშში წამყვანი ფიგურა აღარ არის და ახლა დაუწყო სოფიას თბილი საუბრები და რომ ენატრება კიდეც..

ვაი ჯერ ეს არაფერა
აწი ბევრ სისიულელესაც ჩაიდენს
და თან გატყდება კიდეც
მოკლედ
ვნახავთ

გაბრიელი კი თავად იჭრის გზას... თითქოს ეშინია აზრი არ შეიცვალოს და მაგიტომ აჩქარებს მოვლენებს...

shany shany
sameone crazy girl
Baron
დავიტანჯე მგონი სოფიოს მაგივრად ორგანოებს მე მაგლეჯენ :(((( გაბრიელი ძალიან კარგად აცნობიერებს სოფიოს ადგილს თავის ცხოვრებაში და ეს მარიამთან საუბარშიც ახსენა, რაღაც ისეთი გარდამტეხი უნდა მოხდეს რომ ბევრი რამე შეიცვალოს. სოფიო არ იმსახურებს ესეთ ტანჯვას აღარც შვილი, აღარც მამა, აღარც საყვარელი კაცი!! ოჯახის გარეშე ბედნიერება არ არსებობს. სალომე მისი საყრდენი იქნება ყოველთვის მაგრამ სალომესაც თავის ოჯახი ეყოლება შვილები და ქმარი, ასეთი უბედურებისთვის ნუ გაწირავ ამხელა სულის და სიძლიერის პატრონს როგორც სოფიოა. გაბრიელი და სოფიო რაღანცნაირად გვანან ერთმანეთს ორივე ხვდება რა არის მათთვის ბედნიერების მომტანი და მაინც არც ერთი იბრძვის სიმშვიდისთვის. მაინც რა უცნაური პერსონაჟია მარიამს უთანხმდება სიმშვიდე და სიყვარული შევქმნათო, როცა ორივე ცხვირწინ აქვს. გაბრიელის დედა ცოტა უცნაური ქალია მაგრამ ვეთანხმები რომ ადამიანის შესაყვარებლად იდეალურობა სწორედ, რომ საჭირო არ არის. გაბრიელიც უკუღმართია სწორედ იმიტო მოწონს მარიამი რომ ნიკოლოზსაც მოწონს პეტრესაც და პოლიკარპესაც!!! მოკლედ შენ ძაან ყოჩაღი გოგო ხარ და სულმოუთქმელად გელოდები. ველოდები პერსონაჟების განვითარებას და პროგრესს!!! ????❤️❤️

ძლაიან დიდი მადლობა
არ ვიიცი რა ვტქვა
მოკლედ
ყველაფერს მაინც ისტორია გვიჩვენებს
აზრი აღარ აქვს ჩემს მარტლებებს და ვიღაცების დაცვას ან განსჯას
თქვენთვის მომინდვია შეფასებები
heart_eyes heart_eyes

კირა
ხოო, ასეც ვიცოდი რომ დააჩქარებდა ნიშნობას.. როგორ უყვარს გაბრიელს სოფიო და როგორ სწირავს საკუთარ ამოჩემებულ კარიერას და ეგოიზმს ამ ყველაფერს.. მარიამიც მეცოდება რაღაცნაირად, ისიც განწირულია, თუმცა ხვდება თვითონაც და მაინც თანახმაა.ერთი ვიცი, რომ ამ რომანს ბანალური და ეგრეთ წოდებული ,,ჰეფი ენდი,, არ მოუხდება, სამწუხაროდ...და შენ კიდევ ბევრი წარმატება და კიდევ ბევრი მუზა, რომ გაგვაბედნიერო შენი ისტორიებით:)

მადლობა
არ ვიცი როგორი იქნება დასასრული
მართლა არ ვიცი
მაგრამ ვეცდები ძალიან ბანალურიც არ იყოს
და არც ძალიან ცუდი

shany shany
უფრო და უფრო ღრმად შედუს გაბრიელი და მანამ არ გაჩერდება სანამ გამისვლა თუთქმის შეუძლებელი არ გახდება. მარიამი კი მგონია რომ იტყუება და მხოლოდ კარიერის გამი არ აკეთებს შეუყვარდა და ამჯერად თანხმდება ამ ურთიერთიბაზე მაგრამ საქმე საქმეზე რომ მიდგება სოფიოსავით გაბრიელის ბედნიერებაზე არ იფიქრებს.. ეს ჩემი აზრია იმედია ვცდები. მინდა გაბრიელმა გაიგოს დაღუპულ შვილზე სოფიომაც გაიგოს რა გააკეთა გაბრიმ მისთვის და რაც მთავარია მიხვდეს მარიამი ვინ მნიშვნელვან ადამიანზე ელაპარაკებოდა გაბრიელი...არ ვიცი შემდეგ თავამდე რა გამაძლებინებს

ჯერ ვერ მიხვდება მარიამი ვერაფერს
და არ მგონია რომ უყვას
მარიამი ქალი გაბრიელია
და შეიძლება მასზე უარესიც
უბრალოდ ჯერ პატარაა თორემ მასზე მეტად ცივია და მარტო სახელი არ სჭირდებოდა მას სჭირდებოდა კაცი რომლისგანაც ყვეაფერს მიიღებდა რაც უყვარს და სჭირდება
მაგასაც ვნახავთ მალე
ძალიან დიდი მადლობა

კირა
ისე ,,ყინული,, გაბრიელიც როგორ გატყდა, რა რომ თავისივე დაწყებულ თამაშში წამყვანი ფიგურა აღარ არის და ახლა დაუწყო სოფიას თბილი საუბრები და რომ ენატრება კიდეც..

ვაი ჯერ ეს არაფერა
აწი ბევრ სისიულელესაც ჩაიდენს
და თან გატყდება კიდეც
მოკლედ
ვნახავთ

გაბრიელი კი თავად იჭრის გზას... თითქოს ეშინია აზრი არ შეიცვალოს და მაგიტომ აჩქარებს მოვლენებს...

ვაიმე ჭკუიდან შეგვშლი.. მაშინებს ის ფაქტი რომ წერისას უბრალოდ თამაშგარე ხდები და მოვლენების განვითარება თითქოს შენზე არაა დამოკიდებული

 


№17  offline წევრი კირა

sameone crazy girl
Baron
დავიტანჯე მგონი სოფიოს მაგივრად ორგანოებს მე მაგლეჯენ :(((( გაბრიელი ძალიან კარგად აცნობიერებს სოფიოს ადგილს თავის ცხოვრებაში და ეს მარიამთან საუბარშიც ახსენა, რაღაც ისეთი გარდამტეხი უნდა მოხდეს რომ ბევრი რამე შეიცვალოს. სოფიო არ იმსახურებს ესეთ ტანჯვას აღარც შვილი, აღარც მამა, აღარც საყვარელი კაცი!! ოჯახის გარეშე ბედნიერება არ არსებობს. სალომე მისი საყრდენი იქნება ყოველთვის მაგრამ სალომესაც თავის ოჯახი ეყოლება შვილები და ქმარი, ასეთი უბედურებისთვის ნუ გაწირავ ამხელა სულის და სიძლიერის პატრონს როგორც სოფიოა. გაბრიელი და სოფიო რაღანცნაირად გვანან ერთმანეთს ორივე ხვდება რა არის მათთვის ბედნიერების მომტანი და მაინც არც ერთი იბრძვის სიმშვიდისთვის. მაინც რა უცნაური პერსონაჟია მარიამს უთანხმდება სიმშვიდე და სიყვარული შევქმნათო, როცა ორივე ცხვირწინ აქვს. გაბრიელის დედა ცოტა უცნაური ქალია მაგრამ ვეთანხმები რომ ადამიანის შესაყვარებლად იდეალურობა სწორედ, რომ საჭირო არ არის. გაბრიელიც უკუღმართია სწორედ იმიტო მოწონს მარიამი რომ ნიკოლოზსაც მოწონს პეტრესაც და პოლიკარპესაც!!! მოკლედ შენ ძაან ყოჩაღი გოგო ხარ და სულმოუთქმელად გელოდები. ველოდები პერსონაჟების განვითარებას და პროგრესს!!! ????❤️❤️

ძლაიან დიდი მადლობა
არ ვიიცი რა ვტქვა
მოკლედ
ყველაფერს მაინც ისტორია გვიჩვენებს
აზრი აღარ აქვს ჩემს მარტლებებს და ვიღაცების დაცვას ან განსჯას
თქვენთვის მომინდვია შეფასებები
heart_eyes heart_eyes

კირა
ხოო, ასეც ვიცოდი რომ დააჩქარებდა ნიშნობას.. როგორ უყვარს გაბრიელს სოფიო და როგორ სწირავს საკუთარ ამოჩემებულ კარიერას და ეგოიზმს ამ ყველაფერს.. მარიამიც მეცოდება რაღაცნაირად, ისიც განწირულია, თუმცა ხვდება თვითონაც და მაინც თანახმაა.ერთი ვიცი, რომ ამ რომანს ბანალური და ეგრეთ წოდებული ,,ჰეფი ენდი,, არ მოუხდება, სამწუხაროდ...და შენ კიდევ ბევრი წარმატება და კიდევ ბევრი მუზა, რომ გაგვაბედნიერო შენი ისტორიებით:)

მადლობა
არ ვიცი როგორი იქნება დასასრული
მართლა არ ვიცი
მაგრამ ვეცდები ძალიან ბანალურიც არ იყოს
და არც ძალიან ცუდი

shany shany
უფრო და უფრო ღრმად შედუს გაბრიელი და მანამ არ გაჩერდება სანამ გამისვლა თუთქმის შეუძლებელი არ გახდება. მარიამი კი მგონია რომ იტყუება და მხოლოდ კარიერის გამი არ აკეთებს შეუყვარდა და ამჯერად თანხმდება ამ ურთიერთიბაზე მაგრამ საქმე საქმეზე რომ მიდგება სოფიოსავით გაბრიელის ბედნიერებაზე არ იფიქრებს.. ეს ჩემი აზრია იმედია ვცდები. მინდა გაბრიელმა გაიგოს დაღუპულ შვილზე სოფიომაც გაიგოს რა გააკეთა გაბრიმ მისთვის და რაც მთავარია მიხვდეს მარიამი ვინ მნიშვნელვან ადამიანზე ელაპარაკებოდა გაბრიელი...არ ვიცი შემდეგ თავამდე რა გამაძლებინებს

ჯერ ვერ მიხვდება მარიამი ვერაფერს
და არ მგონია რომ უყვას
მარიამი ქალი გაბრიელია
და შეიძლება მასზე უარესიც
უბრალოდ ჯერ პატარაა თორემ მასზე მეტად ცივია და მარტო სახელი არ სჭირდებოდა მას სჭირდებოდა კაცი რომლისგანაც ყვეაფერს მიიღებდა რაც უყვარს და სჭირდება
მაგასაც ვნახავთ მალე
ძალიან დიდი მადლობა

კირა
ისე ,,ყინული,, გაბრიელიც როგორ გატყდა, რა რომ თავისივე დაწყებულ თამაშში წამყვანი ფიგურა აღარ არის და ახლა დაუწყო სოფიას თბილი საუბრები და რომ ენატრება კიდეც..

ვაი ჯერ ეს არაფერა
აწი ბევრ სისიულელესაც ჩაიდენს
და თან გატყდება კიდეც
მოკლედ
ვნახავთ

აქ წავიკითხე კიდევ ერთი რომანი ,, ნაფანტი სითბო,, ნუ ისიც არ ვიცი ისეთი იყო და დასასრული სამწუხაროდ არა კარგი, მაგრამ ეს საერთოდ სულ სხვაა, მართლა სუნთქვა შეკრული და გულაჩქარებული ვკითხულობ და მეფიქრება მერე სულ.. ძალიან ბევრია ჩვენს გარშემო მსგავსი გაბრიელებიც, სოფიოებიც და მარიამებიც..ძალიან რეალურია ყველფერი

 


მარტივი რომ იყოს,ძლიერი ვერ იქნებოდა. ბევრი რამ გდაიტანა და გაუძლო,ისე რო თავს არავისთვის მოუხვევია.იცი რატომ არ არის ჩემთვის მარტივი? გაბრიელი რომ დაეჭირა,გაბრიელს უარის თქმა მოუწევდა კარიერაზე და სადღაც წლების მერე სოფიას წამოაძახებდა. სოფიო თავის სინდისთან დარჩა მართალი.ეს მხოლოდ ძლიერებს შეუძლიათ.სოფია ქალია,რომელიც საყვარელი ადამიანის სიმშვიდისთვის და ოცნებებისთვის ყველაფერს თმობს.თუნდაც სალომეს გამო რომ დაურეკა გაბრიელს.ერთი წისქვილის ქვა არ დაბრუნებულა მართლა სოფიოს თავზე,როგირც დასავლეთში იტყვიან თორე,სხვა ყველაფერი მიიღო.სოფიო,სალომე,მიშო და როიალი...ეს ოთხეული გაუძლებს დროს.ერთი რაც დარჩა გაბრიელისგან კიდევ ისაა რომ სოფიოს უთხრას უშვილობის გამოც ვერ მოგიყვანდიო,დიდი ტაქტით არ გამოირჩევა და იმიტომ.მე გენდობი,უბრალიდ აზრები ჩნდება და ვიცლები.როგორც არ უნდა წარმოვიდგინო ფინალი,მაინც შენგან შექმნილი იქნება იდეალური მიუხედავად მისი დასასრულისა,იმიტომ რომ შენ შემქმნელი ხარ და უფრო მეტს ხედავ და გრძნობ,ვინემ ჩვენ,მკითხველი.შენ პერსონაჟები გესაუბრება და ჩვენ მათ მონათხრობს გვიყვები მერე.წარმატებები.

 


№19 მოდერი sameone crazy girl

სტუმარი ელისო
მარტივი რომ იყოს,ძლიერი ვერ იქნებოდა. ბევრი რამ გდაიტანა და გაუძლო,ისე რო თავს არავისთვის მოუხვევია.იცი რატომ არ არის ჩემთვის მარტივი? გაბრიელი რომ დაეჭირა,გაბრიელს უარის თქმა მოუწევდა კარიერაზე და სადღაც წლების მერე სოფიას წამოაძახებდა. სოფიო თავის სინდისთან დარჩა მართალი.ეს მხოლოდ ძლიერებს შეუძლიათ.სოფია ქალია,რომელიც საყვარელი ადამიანის სიმშვიდისთვის და ოცნებებისთვის ყველაფერს თმობს.თუნდაც სალომეს გამო რომ დაურეკა გაბრიელს.ერთი წისქვილის ქვა არ დაბრუნებულა მართლა სოფიოს თავზე,როგირც დასავლეთში იტყვიან თორე,სხვა ყველაფერი მიიღო.სოფიო,სალომე,მიშო და როიალი...ეს ოთხეული გაუძლებს დროს.ერთი რაც დარჩა გაბრიელისგან კიდევ ისაა რომ სოფიოს უთხრას უშვილობის გამოც ვერ მოგიყვანდიო,დიდი ტაქტით არ გამოირჩევა და იმიტომ.მე გენდობი,უბრალიდ აზრები ჩნდება და ვიცლები.როგორც არ უნდა წარმოვიდგინო ფინალი,მაინც შენგან შექმნილი იქნება იდეალური მიუხედავად მისი დასასრულისა,იმიტომ რომ შენ შემქმნელი ხარ და უფრო მეტს ხედავ და გრძნობ,ვინემ ჩვენ,მკითხველი.შენ პერსონაჟები გესაუბრება და ჩვენ მათ მონათხრობს გვიყვები მერე.წარმატებები.

მე ვერასდროს ვკიცხავ ბოლომდე ვერცერთ გმირს ალბათ
აღქმასაც ვკარგავ
ხოლმე
იმიტომ რომ თითოეულ მათგანზე როცა ვწერ მის ადგილას ვგრძNობ ტავს ცუდია კარგია თუ ძალიან კარგი
გაბრიელი რომ გაიგებს ბავშვზე
მგონი შემდეგ ყველაფერი სხვანაირი გახდება
და კდიევ ერთხელ ამოტრიალდება ყველაფერი ამათ ცხოვრებასი

 


№20  offline წევრი მწერალი ქალი

სიცარიელე რჩება თითქოს...ვიცი რას ნიშნავს გრძნობა,როცა უნდა გაუშვა და ისიც როცა უნდა დათმო...ნამდვილად სიცარიელეა მაგრამ როცა ამას გადალახავ ჩნდება უდიდესი ძალა.სოფიო ამასაც გადაიტანს.აი გაბრიელი კი არ ვიცი...მეცოდება იცი...მეცოდება რადგან სუსტია...კაცი რომელიც ვერ შეინარჩუნებს თავის ქალს ჩემთვის სუსტია...არ ვიცი რა და როგორ იქნება მარიამ,მაგრამ ყოველთვის "ჰეფი ენდით" არ სრულდება ურთიერთობები და ეს არცაა საჭირო...რაღაცეები უნდა მოხდეს მაგრამ არ გაგრძელდეს...ეს შენი გადასაწყვეტია მე პირადად პრეტენზია ვერ მექნება ვერანაირ დასასრულთან...უკვე სიცარიელეა...ამასაც ეგუება ადამიანი.წარმატებები...

 


აღარაფერი შეიცვლება...სოფიას ჭრილობებს ვერაფერი გააყუჩებს.რაც შეეხება წაკითხვას და ბოლომდ გამოყოლას,დილის 6დან ვიწყებ საიტზე შემოსვლას საქართველოს დროით...ემიგრანტი ვარ და ქართული წიგნები აქ ვერ მაქვს,საიტზე ნაწერები რო ვნახე პირველი ცხელი სურნელი იყო და მას მერე მოგყვები მარიამ.უბრალოდ კომენტარებს არ ვწერდი.რაც კი გიდევს აქ,ყველაფერი წაკითხული მაქვს.მიუხედავად არეულობებისა,ყოველთვის გქონდა ბოლო თავისთვის გზა დატოვებული რომესაც მკითხველები ვერ ვხედავდით მაგრამ შენ სულ მაგ გზაზე იყავი და ყველაფერს ალაგებდი.ამ შემთხვევაში კი დალაგება რ ვიცი რამდენად გინდა,უფრო ყველა კარტს გახსნი მგონია და ეგ იქნება გზის დასასრულიც თუმცა სოფიოს გზაც არ დასრულდეს მეშინია,თორე გაბრიელი უკვე ისედაც სხვა გზაზეა.რასაც წერ,იმას განიცდი,ამ ისტორიით მივხვდი რომ რაღაც გარდამტეხი მოხდა შენს ცხოვრებაში და მიუხედავად სახელ მარიამისა,სოფიოსთან უფრო გაიგივებ,თითქოს განგებ ტკენ,გაინტერესებს სად აქვს ზღვარი მის და ადამიანურ შესაძლებლობებს.იმედი მაქვს,შენს ცხოვრებაშიც არის სალიო,სალიოს მიშო და როიალი...

 


№22 მოდერი sameone crazy girl

მწერალი ქალი
სიცარიელე რჩება თითქოს...ვიცი რას ნიშნავს გრძნობა,როცა უნდა გაუშვა და ისიც როცა უნდა დათმო...ნამდვილად სიცარიელეა მაგრამ როცა ამას გადალახავ ჩნდება უდიდესი ძალა.სოფიო ამასაც გადაიტანს.აი გაბრიელი კი არ ვიცი...მეცოდება იცი...მეცოდება რადგან სუსტია...კაცი რომელიც ვერ შეინარჩუნებს თავის ქალს ჩემთვის სუსტია...არ ვიცი რა და როგორ იქნება მარიამ,მაგრამ ყოველთვის "ჰეფი ენდით" არ სრულდება ურთიერთობები და ეს არცაა საჭირო...რაღაცეები უნდა მოხდეს მაგრამ არ გაგრძელდეს...ეს შენი გადასაწყვეტია მე პირადად პრეტენზია ვერ მექნება ვერანაირ დასასრულთან...უკვე სიცარიელეა...ამასაც ეგუება ადამიანი.წარმატებები...

ვერ ვიტყვი რომ ჰეფი ენდი მოუხდება
ან საერთოდ ექნება თბილი დასასრული
მე უბრალოდ ვეცდები არალოგიკური დასასრული არ ჰქონდეს
არც ძალიან გავაზღაპრო და არც ისე დავასრულო რო გადავყვე ნევრიულობას
ისედაც მიჭირს ამ ისტორიის წერა
ასე მართლა არასდროს ვყოფილვარ
ახლა ისეთ ეტაპზე ვარ გაბრიელი უფრო მეცოდება მგონი

 


№23  offline წევრი kiko

ნუ ჯერ იმით დავიწყებ რომ ძალიან მომწონს შენი ისტორიები და ყოველთვის მიხარია როცა ახალ თავს ვხედავ.
არ მიყვარს ხშირად ისტორიებზე აზრის დაფიქსირება თუმცა რატომღაც ამ თავზე მომინდა აზრის გამოხატვა. სოფიოს პერსონაჟი მართლა ძალიან კარგია, გაბრიელს რაც შეეხება არ იწვევს ჩემში ცუდ დამოკიდებულებას რასაც მარიამზე ვერ ვიტყვი. ეს რაღაც თითქოს იდეალურობის განსახიერება უბრალოდ არაფერი არაა, რისთვის მიჰყვება გაბრიელს ცოლად მხოლოდ იმის გამო რომ გაბრიელის ცოლობის სტატუსი მოსწონს. გაბრიელი დატანჯავს ალბათ და მე პირადად მარიამის მიმართ არანაირი შეცოდების მომენტი არ მექნება :დ გულს მირევს სტატუსის გამო რომ მიჰყვებიან ცოლად ეგეთი გოგოები და ზუსტად ეგრე იქცევა მარიამიც :) ხოლო ისევ სოფიოს რო დავუბრუნდეთ მიყვარს ეს გოგო თავისი სიძლიერით და ვფიქრობ რაც არ უნდა იყოს გაბრიელი და სოფიო ერთმანეთისთვის არიან.

 


№24 წევრი Baron

სტუმარი ელისო
მარტივი რომ იყოს,ძლიერი ვერ იქნებოდა. ბევრი რამ გდაიტანა და გაუძლო,ისე რო თავს არავისთვის მოუხვევია.იცი რატომ არ არის ჩემთვის მარტივი? გაბრიელი რომ დაეჭირა,გაბრიელს უარის თქმა მოუწევდა კარიერაზე და სადღაც წლების მერე სოფიას წამოაძახებდა. სოფიო თავის სინდისთან დარჩა მართალი.ეს მხოლოდ ძლიერებს შეუძლიათ.სოფია ქალია,რომელიც საყვარელი ადამიანის სიმშვიდისთვის და ოცნებებისთვის ყველაფერს თმობს.თუნდაც სალომეს გამო რომ დაურეკა გაბრიელს.ერთი წისქვილის ქვა არ დაბრუნებულა მართლა სოფიოს თავზე,როგირც დასავლეთში იტყვიან თორე,სხვა ყველაფერი მიიღო.სოფიო,სალომე,მიშო და როიალი...ეს ოთხეული გაუძლებს დროს.ერთი რაც დარჩა გაბრიელისგან კიდევ ისაა რომ სოფიოს უთხრას უშვილობის გამოც ვერ მოგიყვანდიო,დიდი ტაქტით არ გამოირჩევა და იმიტომ.მე გენდობი,უბრალიდ აზრები ჩნდება და ვიცლები.როგორც არ უნდა წარმოვიდგინო ფინალი,მაინც შენგან შექმნილი იქნება იდეალური მიუხედავად მისი დასასრულისა,იმიტომ რომ შენ შემქმნელი ხარ და უფრო მეტს ხედავ და გრძნობ,ვინემ ჩვენ,მკითხველი.შენ პერსონაჟები გესაუბრება და ჩვენ მათ მონათხრობს გვიყვები მერე.წარმატებები.



გეთანხმები მარტივი როგორ არის სოფიო, ამ ისტორიაში ყველაზე კომპლექსური პერსონაჟია. ბოლო ბოლო გაბრიელისთვის გახდა საყრდენი ზურგი, რომლზეც ხშირად სწორდება გაბრიელი. ჩემი გადმოსახედიდან გაბრიელზე და მარიამზე მარტივი პერსონაჟები გაბრიელის მშობლებიც კი არ არიან. გაბრიელი და მარიამი სწორხაზოვნად და ცივი გონებით უყურებენ ცხოვრებას რომელშიც კარიერის გარდა ყველაფერი ყალბია. ადრე შეთვითონ თქვი მარიამ, რომ სოფიო ვერაფერს მოსთხოვდა გაბრიელს იმიტომრომ რეალურად არაფერზე ააწყვეს ურთიერთობაო და წყვილი როგორც ასეთი არ ყოფილაო. სოფიო მხოლოდ გაბრიელისთვის იყო მარტივი იმიტომ რომ უმსუბუქებდა ისედაც უბედურ ცხობრებას და გაბრიელი ვერ ხედავდა ამ გოგოს რამდენი რამ აწუხებდა. ერთი შეხედვით მარიამმა რაც დაინახა ის უთხრა გაბრიელს (ესეც სოფიოს სიძლიერიდან გამომდიარე ხედავს ესე ცოტას) თორე აბა სალომეს ვკითხოთ მარტივია თუ არა სოფიო როგორც ადამიანი.

ისე საკმაოდ ირონიული წასაკითხია მარიამისგან ეგ ფრაზა. კაცის რომლის გვერძეც გაღიმებული დგას ნიშნობის ბეჭედს ატარებს და სტატუსზე ჩაციკლულია მის გულშიც და გონებაშიც სწორედ ეგ მარტივი ქალია გაბატონებული, და სოფიოს ასეთო შთაგონება რომ არა გაბრიელი ამ ნაბიჯებს საერთოდ არ გადადგამდა.

 


№25 წევრი დარინა

ტველაზე მეტად ამ ისტორიაში მარიამზე მერევა გული ვითომ ძლიერი ქალია არადა იცის კაცს არ უყვარს და მაინც მიყვება ცოლად ღირსია რომ გაყვეს მერე შეუყვარდეს და დაიტანჯოს უსიყვარულობის გამოო, აი ვერ ვიტან მის ნაირ ზედაპირულ პერსონაჟს ვითომ ცივი გონებით რომ აკეთებენ ყველაფერს, გაბრიელზე კი ლაპარაკის სურვილიც არ მაქვს ისე დაეცა ეს პერსონაჟი ჩემს თვალში არ ვიცი რა უნდა მიხდეს რომ მის მიმართ გული მომიბრუნდეს, ხოდა ამ ისტორიაში კი ყველაზე სუსტ პერსონაჟად სოფიო მიმაჩნია რომელსაც ბრძოლის უნარიც კი არ გააჩნია მისი საყვარელი კაცი ისე დათმო ხმაც კი არ ამოუღიაა, ანუ მეც ვერ წარმომიდგენია ამ ისტორიის ჰეფი ენდით დასრულება, მგონი პირველი შენი ისტორია იქნება რომელიც არ მინდა რომ კარგად დამთავრდეს, შენ კი როგორც ყოველთვის ოროს ხელება მარიამი ხარ და ისე ემოციურად გადმოგვცემ ყველაფერს როგორიც შენ გახასიათებს, მე კი დენზე ვგიჟდებიი.

 


№26 მოდერი sameone crazy girl

სტუმარი ელისო
აღარაფერი შეიცვლება...სოფიას ჭრილობებს ვერაფერი გააყუჩებს.რაც შეეხება წაკითხვას და ბოლომდ გამოყოლას,დილის 6დან ვიწყებ საიტზე შემოსვლას საქართველოს დროით...ემიგრანტი ვარ და ქართული წიგნები აქ ვერ მაქვს,საიტზე ნაწერები რო ვნახე პირველი ცხელი სურნელი იყო და მას მერე მოგყვები მარიამ.უბრალოდ კომენტარებს არ ვწერდი.რაც კი გიდევს აქ,ყველაფერი წაკითხული მაქვს.მიუხედავად არეულობებისა,ყოველთვის გქონდა ბოლო თავისთვის გზა დატოვებული რომესაც მკითხველები ვერ ვხედავდით მაგრამ შენ სულ მაგ გზაზე იყავი და ყველაფერს ალაგებდი.ამ შემთხვევაში კი დალაგება რ ვიცი რამდენად გინდა,უფრო ყველა კარტს გახსნი მგონია და ეგ იქნება გზის დასასრულიც თუმცა სოფიოს გზაც არ დასრულდეს მეშინია,თორე გაბრიელი უკვე ისედაც სხვა გზაზეა.რასაც წერ,იმას განიცდი,ამ ისტორიით მივხვდი რომ რაღაც გარდამტეხი მოხდა შენს ცხოვრებაში და მიუხედავად სახელ მარიამისა,სოფიოსთან უფრო გაიგივებ,თითქოს განგებ ტკენ,გაინტერესებს სად აქვს ზღვარი მის და ადამიანურ შესაძლებლობებს.იმედი მაქვს,შენს ცხოვრებაშიც არის სალიო,სალიოს მიშო და როიალი...

ცხელი სურნელი იმდენად მიყვარს
მგონი მას შემდეგ არაფერი შემყვარებია ასე ძალიან
და მიუხედაად იმისა რომ პატარძალი წერის დროსაც და ისეც ძალიან მომწონდა
მაინც ცხელი სურნელია ჩემთვის ნომერი პირველი
და უზომოდ მიხარია რომ მოსწონთ ან უბრალოდ წაკითხული აქვთ
რაც შეეხება ჩემს მდგომარეობას რთული პერიოდი მაქვს მაგრამ სიყვარულს არ ეხება არანაირად სოფიოსთან ახლოსაც არ ვარ ისედაც საერთოდ სხვა პრობლემა მაქვს არ ვიცი რომელი მირჩევნია , ალბათ სჯობს მართლა ვიღაც მიყვარდეს და ეგ მაწუხებდეს არ ვიცი
როგორცაა
ამ ისტორიაში მარიამი არ ჰგავს სხვა მარიამებს

 


№27  offline წევრი Rania

Aevici ragitxra mariamo. Ubralod davelodebi. Ase arcert istorias ar umoqmedebia chemze. Ishvitad gadamebodos zilshi. Da sofio sul melandebaa. Cudadaa chemibsaqmeee. Geli moutmenladd
--------------------
Q.qimucadze

 


№28 მოდერი sameone crazy girl

kiko
ნუ ჯერ იმით დავიწყებ რომ ძალიან მომწონს შენი ისტორიები და ყოველთვის მიხარია როცა ახალ თავს ვხედავ.
არ მიყვარს ხშირად ისტორიებზე აზრის დაფიქსირება თუმცა რატომღაც ამ თავზე მომინდა აზრის გამოხატვა. სოფიოს პერსონაჟი მართლა ძალიან კარგია, გაბრიელს რაც შეეხება არ იწვევს ჩემში ცუდ დამოკიდებულებას რასაც მარიამზე ვერ ვიტყვი. ეს რაღაც თითქოს იდეალურობის განსახიერება უბრალოდ არაფერი არაა, რისთვის მიჰყვება გაბრიელს ცოლად მხოლოდ იმის გამო რომ გაბრიელის ცოლობის სტატუსი მოსწონს. გაბრიელი დატანჯავს ალბათ და მე პირადად მარიამის მიმართ არანაირი შეცოდების მომენტი არ მექნება :დ გულს მირევს სტატუსის გამო რომ მიჰყვებიან ცოლად ეგეთი გოგოები და ზუსტად ეგრე იქცევა მარიამიც :) ხოლო ისევ სოფიოს რო დავუბრუნდეთ მიყვარს ეს გოგო თავისი სიძლიერით და ვფიქრობ რაც არ უნდა იყოს გაბრიელი და სოფიო ერთმანეთისთვის არიან.

მიხარია რომ
კომენტარის დაწერა გადაგაწყვეტინათ ამ ისტორიამ
და ამ კონკრეტულმა თავმა
მადლობა
რომ კითხულობთ
არ ვიცი რა გითხრატ
მარიამი მგონი არც არავის მოსწონს
laughing მაგრამ სტატუსი მგონი მეორეხარისხოვანია
განა არ არსებობენ ქალები რომლებსაც უყვართ უზრუნველყოფილი ცხოვრება არაა რომანტიკოსი და დიახაც უნდათ ქმარი რომელსაც ერთი შეხედვით ყველაფერი აქვს რაც სჭირდება და შესაფერისად მიიჩნევს
მაგრამ ვაი რომ ცდება ისიც და გაბრიელიც
მე თუ მკითხავთ ისინი ძალიან გვანან ერთმანეთს

 


მე მხოლოდ ტკივილის გამო გაიგივებ სოფიასთან და მისი უნარის გამო,მიუხედავად ყველაფრისა,მაინც იდგეს ფეხზე ვიღაცის ან რაღაცის გამო...არ მიფიქრია რომ ეს სიყვარულით მოსული ტკივილი იყო შენთან.ნეტა სოფიასაც მარტო გაბრიელი ყავდეს ტკივილად.ცხელი სურნელი სასწაულია...იოანე მესხი...იფ იფ იფ

 


№30 მოდერი sameone crazy girl

დარინა
ტველაზე მეტად ამ ისტორიაში მარიამზე მერევა გული ვითომ ძლიერი ქალია არადა იცის კაცს არ უყვარს და მაინც მიყვება ცოლად ღირსია რომ გაყვეს მერე შეუყვარდეს და დაიტანჯოს უსიყვარულობის გამოო, აი ვერ ვიტან მის ნაირ ზედაპირულ პერსონაჟს ვითომ ცივი გონებით რომ აკეთებენ ყველაფერს, გაბრიელზე კი ლაპარაკის სურვილიც არ მაქვს ისე დაეცა ეს პერსონაჟი ჩემს თვალში არ ვიცი რა უნდა მიხდეს რომ მის მიმართ გული მომიბრუნდეს, ხოდა ამ ისტორიაში კი ყველაზე სუსტ პერსონაჟად სოფიო მიმაჩნია რომელსაც ბრძოლის უნარიც კი არ გააჩნია მისი საყვარელი კაცი ისე დათმო ხმაც კი არ ამოუღიაა, ანუ მეც ვერ წარმომიდგენია ამ ისტორიის ჰეფი ენდით დასრულება, მგონი პირველი შენი ისტორია იქნება რომელიც არ მინდა რომ კარგად დამთავრდეს, შენ კი როგორც ყოველთვის ოროს ხელება მარიამი ხარ და ისე ემოციურად გადმოგვცემ ყველაფერს როგორიც შენ გახასიათებს, მე კი დენზე ვგიჟდებიი.

მოკლედ ყველაფერი მაინც ოირობითია და
ყოველთვის შეიძლება ვირაცის გამარტლება ან დადანაშაულება
მითუმეტეს ახლა ზედმეტად გადაჭარბებულად ბევრ შეცდომას უშვებს ჩემთვის ყველა პერსონაჟ(სალომე გამონაკლისია)
კარგი დასასრული ზოგჯერ სწორედ დაშორება და ამრტო დარჩენაა

Rania
Aevici ragitxra mariamo. Ubralod davelodebi. Ase arcert istorias ar umoqmedebia chemze. Ishvitad gadamebodos zilshi. Da sofio sul melandebaa. Cudadaa chemibsaqmeee. Geli moutmenladd

smile ვაიმეე
მგონი ამ ისტორიით ცუდად ვმოქმედებ ტქვენს ფსიქიკაზე
და ცოდვას ვიკისრებ
დასრულებითაც და მანამდეც

სტუმარი ელისო
მე მხოლოდ ტკივილის გამო გაიგივებ სოფიასთან და მისი უნარის გამო,მიუხედავად ყველაფრისა,მაინც იდგეს ფეხზე ვიღაცის ან რაღაცის გამო...არ მიფიქრია რომ ეს სიყვარულით მოსული ტკივილი იყო შენთან.ნეტა სოფიასაც მარტო გაბრიელი ყავდეს ტკივილად.ცხელი სურნელი სასწაულია...იოანე მესხი...იფ იფ იფ

იოანე მყავდეს ნეტა
და მეტი არ მინდა არაფერი
smile

 


ინფორმაცია
ჯგუფ სტუმარი-ის წევრებს არ აქვთ კომენტარის დატოვების უფლება.