შესვლა
რეგისტრაცია
რეკლამა

ალუბლისფერი პეპელა (4)


16-07-2019, 12:50
ავტორი alterego
ნანახია 382

ალუბლისფერი პეპელა (4)

,,დრო ესააა ის რისი შეჩერებაც ადამიანებს არასდროს შეუძლიათ.
სექტემბერმა განვლო და უკვე ოქტომბერიც სანახევროდ მიილია, უკვე კარგად იგრძნობა შემოდგომა, მისი სურნელი და ხასიათიც კარგად ჩანს,
მე თუ მკითხავთ შემოდგომა წლის საუკეთესო დროა გაზაფხულის შემდეგ, არც ცივა და არც ცხელა, წვიმს.... ხო ხშირად წვიმს, წვიმა კიდევ მოგონებებს ასველებს.
ძალიან მიყვარს წვიმა,თან გაფხიზლებს თან ტკბილად გაძინებს..
ახლაც წვიმს,ფანჯრის რაფაზე ვზივარ და გარეთ ვიყურები, ჩემს გაკიდებულ სარეცხთან ერთად(რომელის ჩამოხსნაც დამავიწყდა) წვიმამ ჩემი მოგონებებიც დაასველა...
სახლი მომენატრა, ჩემი ოჯახი მომენატრა ჩემი ვირი ძმა მომენატრაა, და კიდევვ ჯანდაბა მემგონი ცოტნეც, ერთი კვირაა არ მინახავს არც ზარებს ვუპასუხრ და არც ელენეს თხოვნითშევხვდი, არადა მე ვუთხარი ყველაფერი დღეს მთავრდებათქო როგორც ჩანს მართლა დამთავრდება, ახლა წავალ უნდა ვისეირნო და ნაყინი ვჭამო ამ დროს მშველის ხოლმე, კაფეში დავჯდე და წვიმის წვეთებს ვუყუროო "- ღიმილით დახურა დღიური ყურსასმენები გაიკეთა გრძელი კაპიშონი მოიცვა, ქურთუკი დაიმატა და ქოლგაც არ დაავვიწყდა, სიხარულით გავიდა ქუჩაში ყველა აქეთიქით დარბოდა ის კი უბრალოდ ნელა აუჩქარებლად ღიმილით მიაბიჯებდა, თავიდან კაფეში უნდოდა რომ წასულიყო და იქ ეჭამა ნაყინი, მერე გადაიფიქრა და გადაწყვიტა სახლში აეტანა ალუბლის ნაყინი, და თავის საყვარელ რაფაზე ეჭამა, ასეც მოიქცცა, სამი ნაყინი იყიდა წვენიც გამოაყოლა და სახლში ავიდა, ტანსაცმელი გაიხადა გრძელი ჯემპრი ჩაიცვა გრძელი წინდები თამ გაიშალა და კომფორტულად მოეწყო, ნაყინს მიირთმევდა და განაბუკი უსმენდა წვიმის ხნას,
გასცქეროდა დასველებულ ქუჩებს და ამ ქუჩაში წვიმის წვეთებს გაქცეულ ადამიანებს, იმ დღეს სახლიდან სულ აღარ გასულა ჯერ ჭამა მერე დაეძინა, ხასიათიც გაუფუჭდა და სახლის მონატრებამ და ოჯახის მონატრებამ საბოლოოდ აურია არსება და მოსვენება დააკარგვინა, ბოლოს ფილმის ყურება დაიწყო ესეც მალევე მობეზრდა დაა გაგიჟებული შვიდი ხდებოდა ელენესთან რომ ჩავიდა.
-მაროო რა ხდებაა-ღიმილითგაუღო კარი ელენამ
-ელეეე ჩამეხუტეე შენ მაინც რაა-მკლავები მოხვია და ასე იყვნენ შუა კარებში მერე ელენეს ოთახიაკენ დაიძრნენ
-რამე მოხდა? მაროო მოდი ჩემათან
-საშინლად ვარ ელეე, სახლში მინდა ჩემს ოჯახთან ელე-ცრემლები მოიწმინდა და ელეს მოეხვიაა
-მარტო ამიაგამო ხარ ასე დავიჯერო?
-კიდევ ცოტნეს გამო ვიყავი ცუდ ხასიათზე
-კიდე არ შერიგებულხართ თქვენ ორი ხომ? რატო იჩხუბეთ ახლა მაინც მითხარი
-იმ დღეს დემესთან ერთად დამინახა და ზედმეტები მოუვიდა,გასვლისას მოულონელად დემემე ლოყაზე მაკოცა ეს დაუნახავს დაა მერე ასე მითხრაა მე რომინდოდეს შეხვედრა წუწუნებ და არ მხვდებიო შენს დემეს კიდე კარგად თანხმდებიო,
ამისგამო დავიწყეთ კამათი
თუ მოგიახლოვდება და კიდე შეგეხება ვცემო ბოლოს ეს დაამატა და ამაზე გავმწარდი ელე, არაქვს ჩემს ცზოვრებაში ასე ჩარევის უფლება, და საერთოდ რა უფლებით ცემს დემეს, რა ეჭვიანი ქმარივით იქცევა ვერვხვდები, გაბრაზებულმა ვუთხარი ცემს ცხოვრებაში ნუ ერევი საერთოდ თავი შორს დაიჭირე ჩემგანთქო მერე გავარტყი და წამოვედი, უკან მომდევდაამერე მირეკავდა და მოკლედ არ მასვენებდა და ორი დღეა არაფერი აღარ მოუწერია ალბათ დამიჯერა კიდეც
-ფაქტი ერთია თქვენ ორი უკვე მეგობრული სიყვარულის ზღვარს გადახვედით მარიამ, მეგობრები ასე არ ეჭვიანობენ, და არც შენნაირ მგომარეობაში არიან
-მე უბრალოდ მეგობრულად მენატრებაა
-არა ეს მეტია, არსება გტკივა ნეტა იცოდე რასგავხარ მარიაამო..
-არაა ცოტნე უბრალოდ მეგობარიაა
-კარგი ასე იყოს მაგრამ მალე ჩემი სიტყვები გაგახსენდებაა, მიხვდები რომ დიდი ხანია ცდები და იმდენად გაქ თავში ჩაბეჭდილი აზრი იმაზე რომ არავინ შეგიყვარდება უკვე აეასწორად ფიქრპბ..
-კალთაში ჩაუდო მარიამმა თავი ელენემაც თმებზე მოფერება დაუწყო
-მარიამ ისე იმ დემეტრეს რატო ხვდებიი?
-აუუ ელე შემჭამაა გინდათუარა მნახეო მერე კონსპექტწბი მოიმიზეზა მათხოვეო და რო გადიოდა სულ ძალით მაკოცა
-მაგ ბიჭს მოსწონხარ და ცუდად გადაგეკიდა
-მე კიდე სულ ფეხებზე ააააააა არმომწონს და არმაინტერესებს ვერაფრით შევაგნებინე
-ისე ცუდი ბიჭი არჩანს ძალიან ზრდილობიანი კია
-ხო მაგრმა არმომწონს არმინდა მორჩა
-კარგი კარგი აღარიტირო წამოდი და სასეირნოდ წავიდეთ მედაშენ-ეშმაკურად ჩაიღიმა ტელეფონს დახედა მერე მარიამი ააყენა
-სად წავიდეთ
-უნდა გაგართო, მიდი ადი ჩაიცვი
-იცი ძილი კირჩევნია თან უკვე გვიანია
-მარიამ სულ რატო გძინავს ასე დეპრეაია დაგეწყება, რა გვიანი შვიდია ჯერ უბრალოდ ცუდი დამინდის და შემოდგომის გამო ადრე მობინდდა მიდი ჰაააა ახლაა
-კარგი ნუ ჩაირთე წავიდეთ

ათ წუთში ლამპიონებით განათებულ ქუჩას მიუყვებოდნენ, ნელა და სასიამოვნოდ წვიმდა
-აასე მალე სულ დავსველდები
-ნუ ჯავრობ მალე მივალთ
-სად მივდივართ
-ჩვენს საყვარელ კაფეში მივდივართ, და ჩვენს საყვარელ ალუბლის ნამცხვარს და ნაყინს შევჭამთ
-დღეს ბჭამე ნაყინი
-უჩემოდ ხოო ცუდი ქალი
-ცუდად ვიყავი
-კარგი ახლა გამხიარულდი, -
-ცხვირი მომეყი ა რაგამაცინებს-
-მალე მივალთ გამაგრდიიიი- ხელი მოკიდა დაა ნაბიჯს აუჩქარეზ მალე მიაღწიეს დანიშნულების ადგილს, გეზი აიღეს რპგორც ჩვევას ჰქონდათ ფანჯარასთან ყველასგან მოშპრებით მყოფი მაგიდისკენ და მოთავსდნენ
-რაკარგია სოთბოო-ამასობაში ოფიციანტი მოვიდა შეკვეთა მისცეს, მალევე მოუტანეს და დაიწყეს მერე საუბარი მარიამი შედარებით გამხიარულდა ყურადღება გადაიტანა
-არ აპირებს ექა დაქორწინებას კიმარააა, დაბერდი
-ნწ ჯერ არ გავყვები მაინც
-უიარ სვერ ეტყვი რო გიყურებს მაშინაც კი შეშდები
-კარგი რა ეგ დაცინვაა
-სიყვარულის არ მჯერა მაგრამ თქვენ როგ გიყურებთ აწრი მეცვლება, ორივე იღბლიანები ხართ-გაუღიმა და კოვზი პირში ჩაიდო უცებ გვერდით გაექცა თავლი და ნაცნობ სილუეტს მოჰკრა თვალი მაშინვე ხვეება აუტყდა
ელე კი მიხვდა ვინც მოვიდა მაგრამ გაიკვირვ
-რამოხდაა, კოვზი გადაგეყლაპაა-მარიამმმ ხელი აუფრიალა გაშტერებულს
-არააფერი მიიხედე ვინაა აქ ოღონდ ფრთხილად-გაშეშებულმა გაიხედა საპირისპიროდ ელენემაც კარისკენ მიიხედა
-ვინაა მე ვერავის ვხედავვ მარიმ
-ოო ნუ მეკაიფები ახლაა და არც ხუმრობის დროა
-ჰალუცინაციები გაქვსს?-
-ელენათქო იქ ვერ ხედ...-მიიხედა მაგრამ მართლა აღარავინ იყო გვერდით ირგვლივ მიმოიხედა და არვინ მოჩანდაა
-მარიამმ ნორმალურად ხარე სიცხემ ხოარაგიწიაა ვინ მოგეჩვენაა
-მოიცა ცოტნე იყო ვიცი აქიყოო-ფეხზე წამოდგა
-სადმიხვალ მარიამმ აქ არანაირი ცოტნე არიყო
-იყო
-რომ ყოფილიყოო სად გაქრებოდა ამხელა სივრცეში უჩინმაჩინია ორ წამში გამქრალიყო?
-მოიცაა აქ იყო და
-გააფრინე
-გავგიჟდიი? მოიცა ანუ მომეჩვენაა-ოთახი დაიარა მაგრამ არავინ იყო მხოლო ორი კლიენტი
-აფორიაქებული დადიოდა მერე ელენეს ხელი მოჰკიდა და სახლისკენ წავიდნენ
-მარიამო გაგინებული ხარ ცოტნეზე უკვე გელანდება კიდეც
-არაა იქიყოო
-არადა შენსც იცო რომ მოგელანდა
-ჯანდაბაა ჩემსთავა ისე ნათლად ჩანდაა
-ნათლად დაგერხა-გაიცინა მარიამმაც ვერ შეიკავა სიცილი, ისევ იმ ინციდენტზე ფიქრობდა სახლში როგორ ავიდა ვერ გაიგო საწოლში სეწვა და დიდი ხნის მერე ძლივს ჩაეძინა....

მეორე დილით უცნაურად. კარგ ხასიათზე გაიღვიძა, სწრაფად მოემზადა და უნივერსიტეტისკენ გასწია, ცოტა დაიღალა, მეგობრებთან ერთად გამოდიოდა უნივერსიტეტიდან ცოტნეს მანქანა რომ შეამცნია ეზპში მანქანაზე იყო მიყრდნობილი და კარიკენ იყურებოდა,
-გოგოებოო უნდა წავიდე მე აბა ნახვამდისს-დაემშვიდობა და საპირისპირო მხარეს წავიდა, ეგონა ვერ შენიშნავდა ცოტნე მაგრამ უკან აეევნა,
-მარიამმ მოიცადეე-მარიმთქოოოო-მკლავში წვდა და მიაბრუნაა
-რაგინდაა
-იცი რაცმინდა როდემდე გამიბრაზდებიიიიი- უცნაური მზერა ქონდა ცოტნეს სევდიანი სახე წვერი ჩვეულებრივზე უფრო წამოზრდლი ჰქონდაა
-ვთქვი სამუდამოდთქო
-მარიმმმმმ
-ცოტნე გამიშვიიი არ მწირდები გაქრი თან სამუდამმოდ აღარასდროს აღა ვამოჩნდე არ. მჭირდები აგიგეე-გაბრაზებულმა გააშვებინა ხელი
-ანუ არ გჭირდებიი?
-დიახ არ მჭირდები, არც კი მომესალმო მომშორდი
-კარგი როგორც შენ გინდა მარიამო, კარგიი თუ არ გჭირდები - ცივი ხმით უთხრა დაა უკან გაბრუნდა- უცნაურად ცუდად მოხვდა მისი სიტყვები მარიამს ნერვებმოშლილი წამოვიდა სახლი მივიდა და საწოლზე დაემხო და ცრემლებმაც მალე გადმოლახეს საზღვერები ტიროდა საშინლად ტიროდა გრძნობდა რომ დაკარგა თავს ილანძღავდა და ვერაფრით ჩუმდებოდა ცოტნეს ცივი ხმა რომ ახსენდებოდა.

ასე გავიდა ორი კვირა, სულ შეიცვალა მარიამი, რამოდენიმეჯერ შეხვდა ცოტნეს მაგრამ არც კი შეუხედავს მისთვის ყოველჯერზე ელოდა რომ ბოლოსდაბოლოს კიხედავდა მაგრამ ამაოდ, სულ უფრო და უფრო ცუდად ხდებოდა,
ნექასთან და ელენასთან ერთად იჯდაა
-მარიამ რა გჭირს აქ ხარ-ბექამ ხელი აუფრიალა
-ხო აქ ვარ, ჯობია წავალ მე არ შეგიშლით
-აქ დაჯექი დაა ყურადღებით მომისმინე მარიამ ახლა
-რაგინდა ბექაა
-რა რამინდაა ამდენი ხანია შენ და იქეთ ის ვაჟბატონი კვდებით საშინლად ჯიუტები ხართ საშინლად, შენ განსაკუთრებით, რა დამართე ან რა დაგმართა იქით ის გაცივდა კლუბშიდაც კი ვერღარ მიგვყავს, საერთოდ მარტო ზის და ეწევა ასე მოკვდება, შენს გამო იმის გამო რომ უთხარი არმჭირდები წადიო წადიდა თავს გარიდებსს, შენ რომ იყო კარგად სულ გაგშორდა მაგრამ შენ? შენ იმაზე უარესად ხარ კვდები აგერ არადა შენი ბედნიერებისთვი მოგშპრდა, საერთოდ რა სფიქრობ და რაგინდა იციი- უყურებდა ბექა თან ესაუბრებოდა მარიამმი კი ნელნელა აიმღვრა ცრემლები გადმოსცვუვდა
-ჯანდაბაა არვიცი რამინდაა არვიხი ბექააა არვიციიი არვიციი-
-მარო ბექა მართალიაა იციი დიდი ხარ უნდა ჩამოყალიბდე მალე სულ გაქრები მარიამმ-ხელი ჩამოუსვა ლოყაზე
-ის აღარმოდის, და მე ცუდად ვარ -
-არც მოვაა მარ, შენ უნდა მიხვიდე,
-მართალია ბექა გეყოთ გკოვაა, ჯიუტებუ ხართ
-უნდა მივიდეეეე დღესვე
-ვწუხვარ მაგრამ დღეს არ გამივა სოფელში წაიყვანა მანჩო
-როდი ჩამოვა
-ორ დღეში...

.....
ახლა გაიწელა ორი დღე, წარმოიდნედა როგორ ესაუბრებოდა,ყველაფერს ნანობდა ისე როგორც არასდროს, მიხვდა ძალიან დააშავა, დიდი შეცდომა დაუშვა.
უნივერსიტეტში წავიდა და დღე ჩვულბერივ ჩაატრა, საღამოს ტელეფონით ელეს ელაპარაკა მერე მოუსვენრობამ შემოუტია და გადაწყვიტა გასეირნება ყურსასმეები აიღო და პარკისკენ გასწია.скачать dle 11.3
სიახლეზე კომენტარის დამატების შემთხვევაში თქვენ მიიღებთ 6 ქულას.




სახელი: *
  • bowtiesmilelaughingblushsmileyrelaxedsmirk
    heart_eyeskissing_heartkissing_closed_eyesflushedrelievedsatisfiedgrin
    winkstuck_out_tongue_winking_eyestuck_out_tongue_closed_eyesgrinningkissingstuck_out_tonguesleeping
    worriedfrowninganguishedopen_mouthgrimacingconfusedhushed
    expressionlessunamusedsweat_smilesweatdisappointed_relievedwearypensive
    disappointedconfoundedfearfulcold_sweatperseverecrysob
    joyastonishedscreamtired_faceangryragetriumph
    sleepyyummasksunglassesdizzy_faceimpsmiling_imp
    neutral_faceno_mouthinnocent