შესვლა
რეგისტრაცია
რეკლამა

გრეტა (5)


3-08-2019, 03:47
ავტორი inga mikeladze
ნანახია 322

გრეტა (5)

_როგორ იმგზავრე სანდრო?
_რავი სალომე სანამ დაღლას ვიგრძნობდი მანამდე ჩამოვფრინდი.
_როგორ მომნატრებიხარ, მოდი ჩაგეხუტო.
_კაი სალომე მეც მიმიშვი ჩემ ძმასთან .- გაიცინა თამჩომ.
_ ყველა ძალიან მომენატრეთ, გეგა და ლუკა სად არიან?
_გეგა, იცი გეგა...
_ აქ ვარ ძმაო აქ._სალომემ გაკვირვებული გახედა გეგას,
_როგორ გაზრდილხარ.
_შენ როგორ დასიმპატიურებულხარ, მე და ლუკაც ვეღარ დავდგებით შენთან._ გაიცინა გეგამ.
_რატომ გგონია რომ სიმპატიური ხარ?_შეეპასუხა ანა.
_არ მგონია ასეა! ხო მართალი ვარ სალომე.
_ცხოველი ხარ!_ სალომე ბრაზს ვეღარ მალავდა, შანსი რომ ჰქონოდა სიამოვნებით გადაალეწავდა რამეს თავზე.
_გიო შენ ისევ მარტო ხარ ხო?
_კი სანდრო კი.
_არაფერი არ გეშველება შენ.
_არც გაა*რაკო.
ყველა სიხარულით დახვდა მადრიდიდან დაბრუნებულ მონატრებულ მეგობარს. სანდროც შეძლებული ოჯახის შვილი იყო როგორც ლუკა და გეგა, მაგრამ არა მათნაირი გარყვნილი და მექალთანე. სრული დაფინანსებით სწავლობდა, მშობლები მისით ამაყობდნენ. ძალიან სიმპატიური იყო: მაღალი, მხარ_ბეჭიანი, კარგი შესახედავი, შავგრემანი იყო დიდი შავი თვალები ჰქონდა, წამწმები წარბებს ეხებოდა, საოცარი ღიმილი ჰქონდა, პატარა სწორი ცხვირი, თმა მოხდენილად ერთ მხარეს ჰქონდა გადმოვარცხნილი. სანდრო უნივერსიტეტში ყველას მოსწონდა, მაგრამ არასდროს ინტერესდებოდა გოგონებით, ლიზის დაღუპვის შემდეგ თვლიდა რომ ვერავის შეიყვარებდა. ლიზი და სანდრო ერთად მეათე კლასიდან იყვნენ,ერთდღეასაც უბედური შემთხვევა მოხდა, სანდროს და ლიზის მანქანა ხევში გადავარდა.ლიზი ადგილზე დაიღუპა სანდრო კი რამოდენიმე თვე კომაში იყო, ყველას ეგონა, რომ ვერ გადარჩებოდა. ლიზის სიკვდილში ყოველთვის საკუთარ თავს ადანაშაულებდა. მისი დაკარგვის შემდეგ, მისი ცხოვრება რადიკალურად შეიცვალა მისი ყოველი ღამე ლიზიზე ფიქრით სრულდებოდა და ყოველი დილაც მასზე ფიქრით იწყებოდა. ძალიან ენატრებოდა, სულ სხვანაირია ის მონატრება როცა იცი რომ ვეღარასდროს ნახავ. მის სხეულს, მის სულს რაღაც აკლდა ანლა 3 წლის შემდეგაც იგივეს გრძნობს. ტკივილი არ შემსუბუქებულა, უბრალოდ სანდრო შეეჩვია ამ ტკივილთან ერთად ცხოვრებას. ასეთია ადამიანი ბოლოს მაინც ყველაფერს ეგუება.
_ სუკა სადარის არ მოვა? ძალიან მომენატრა.
_იცოდა რომ მოფრინავდი?
_ კი 1 კვირის წინ ვუთხარი, შემპირდა დაგხვდებიო.
_ალბათ რამე გადაუდებელი საქმე გამოუჩნდა.
_გადაუდებელი საქმე ხო?- ჩაილაპარაკა სალომემ.
_ კაი არაუშავს რა გაეწყობა ცოტა მოგვიანებით ვნახავ.
_ისე იცოდეთ საღამოს ყველას ჩვენთან გელოდებით.
_ რახდება თამჩო.
_ჩვენი მშობლების ამბავი არიცი, დასახვედრი წვეულება მოაწყეს.
_ჯანდაბა ხოიცი როგორ არმიყვარს წვეულებები.
_ეგ დედას და მამას უთხარი ჩემთან კინუ წუწუნებ.
_ აქ ხოარ ვიდგებით, წამო წავიდეთ.

უკვე შუადრე იყო გრეტა ყველაფრისგან დაღლილი წამოდგა საწოლიდან. მაისური მუხლამდე ჰქონდა ჩამოწეწილი. თმა მაღლა აიკრა და ნელი ნაბიჯებით სამზარეულოში გავიდა. ყავა მოიდუღა, მაცივრიდან ხილის ასორტი გამოღო შეჭამა და ისევ დასაძინებლად წავიდა. ასე გრეტა არასდროს მოქცეულა ყოველთვის ადრე დგებოდა ხოლმე, თავისუფალი დრო თუ ჰქონდა წიგნს კითხულობდა ან სეირნობდა, დღეს კი არაფრის თავი არ ჰქონდა საშინელ სიცარიელეს გრძნობდა, ყველაფერი აღიზიანებდა, ყველა ერთნაირად ეზიზრებოდა, ასეც ხდება ხოლმე ერთი ადამიანის გამო მთელი სამყარო, რომ გეზიზღება.დაწოლას აპირებდა ისევ როცა მობილურს დახედა. 14 გამოტოვებული ზარი ლუკასგან და + რამდენიმე შეტყობინება.
_გრეტა მიპასუხე, უბრალოდ მაინტერესებს როგორ ხარ? სახლში მიხვედი? ძალიან ვნერვიულობ?
_ ისემც შენი დედა მოვ*ყან!- ჩაილაპარაკა და ტელოფონი ტუმბოზე მიაგდო.

_ ლუკა სად ხარ სანდრო ვარ?
_სანდრო? ჩამოხვედი? სულ დამავიწყდა იზვინი ვერ დაგხვდი.
_ არაუშავს საღამოს გელოდები ჩემთან და იცოდე.
_ რა ხდება.
_ არაფერი ჩემების ამბავი არიცი? წვეულება და მსგავსი სი*ობები.
_ვერ შეგპირდები ძმა არ გეწყინოს რა.
_ რაგჭირს გამიტყდება თუარ მოხვალ იცოდე.
_კაი რახან ასე დაჟინებით მთხოვ.


_გრეტა როგორ ხარ?
_როგორ ვიქნები სალო შენ?
_რავი მეც ნორმალურად. გცალია მოსვლას ვაპირებ.
_ კიკი ამოდი.
_ კაი 10 წუთში ამოვალ.
გრეტა წამოდგა ხელი შეავლო ოთახს მიალაგა წყალი გადაივლო და თან სალომეც მოვიდა.
_შემოდი.
_რასშვები.- გადაკოცნა გრეტა.
_რავი არაფერს ეხლა ავდექი.
_სახეზე ნორმალური ფერი არ გადევს, ლუკას გამო ხო?
_შესაძლოა.
_ლუკაც არ გამოჩენილა გუშინდელს მერე მისმა დამ დამირეკა დილით მაგდამ მისი ამბავი მკითხა, არავინ არიცის სად არის.
_ჯანდაბაში წასულა სულ ფეხებზე . შენ რასაპირებ გეგასთან?
_მაგ ცხოველის სახელი არ მიხსენო, არ ვაპატიებ რაც გააკეთა მექალთანე.
_გეთანხმები მაგარი ვინმეა, მაგრამ უყვარხარ ეტყობა.
_ამ ჩემ ფეხებს, არ ვაპატიებ.
_ მისმინე, ჩემს გამო თუ ამბობ მაგას ყველაფრის მიუხედავად ადამიანობა გამოიჩინა გეგამ ადრე მოეგო გონს და არ გამიმეტა იმისთვის, რისთვისაც ლუკამ იქ დამტოვა._ თქვა და ცრემლი მოადგა თვალზე, ჯერ კიდევ ვერ იჯერებდა რომ ეს ლუკამ გაუკეთა.
_დამშვიდდი გრეტა. ლუკა არიმსახურებს შენს ცრემლებს.
_უბრალოდ არ მესმისს, როგორ შეეძლო ასე მომქცეოდა, როგორ შეუძლია თუნდაც ნებისმიერ ადამიანს ასე მოექცეს?
_გეფიცები მეც კი ვიფიქრე, რომ შენს მიმართ მართლა რაღაცას გრძნობდა.
_ ის დიანა ვინარის გეგამ ლუკას ბიძაშვილად რომ გამაცნო.
_ ლუკას შეყვარებული იყო 2 თვე აღარ ჩანდა მგონი მისებთან იყო პარიზში.
_ჯანდაბა, შეყვარებული? არ არსებობს, ასე როგორ გამაცურეს.
_დამშვიდდდი გრეტა, ინანებს ლუკა ძალიან ინანებს, დარწმუნებული ვარ.
_უკვე ძალიან გვიანია.
_ადექი მოემზადე მივდივართ.
_სად?
_ წვეულებაზე ეგობარი დაბრუნდა მადრიდიად სანდრო, თამჩო ხოიცი მაგისი ძმა და იქ მივდივართ.
_ აუ წვეულება არ მიხსენო რა.
_ ადექი რა ძალიან გთხოვ>
_შეხედე რადღეში ვარ ასე როგორ წამოვიდე, თან ნორმალური ჩასაცმელიც კი არ მაქვს.
_ მიდი უბრალოდ რამე ჩაიცვი და ჩემთან გავიდეთ, დანარჩენს იქ მივხედავთ.
_აუ სალომე მაგარი მეზარება და არ მინდა.
_ მიდი მეთქი.


_ დეე მოვედიით! ეს გრეტაა გაიცანი ჩემი ახალი კურსელი და მეგობარი.
_ გრეტა ეს ნანაა დედაჩემი._ სასიამოვნოა ნანა დეიდა.
_ ჩემთვისაც შვილო.
_ დეე ჩვენ ოთახში ვიქნებით რამე ცივი ამოგვიტანე რა თუარ შეწუხდები.
_კაი მიდით.
_ მოდი გრეტა, ეს ჩემი ოთახია, თავი ისე იგრძენი როგორც საკუთარ ოთახში.
სალომე პატარა მყუდრო და სადა ოთახში ცხოვრობდა ყველაფერი მშვენივრად იყო მოწყობილი შავ-თეთრი ორნამენტები ჭარბობდა.
_ახლა მალე მოვემზადოთ მერე ანი, ნინი და ნიკა გამოივლიან ერთად წავიდეთ.
სალომემ ხელი დაავლო ყურებ-ჩამოყრილ გრეტას და კარადასთან მიათრია. რამოდენიმე წუთში მთლიანი კარადა სალომეს საწოლზე ეყარა, მთავარია გრეტას მოსწონებოდა რამე.
_ აი ამას გავისინჯავ.
_მშვენიერია მიდი მალე.
გრეტამ ლურჯი კაბა აიღო, გრძელ მკლავზე მუხლებამდე.
_ ღმერთო ჩემო როგორ გიხდება, ახლა ეს ფეხსაცმელიც მოირგე.
_ ღადაობ! ქუსლიანით არასდროს მივლია.
_ხო და ახლა გაივლი._ და შავი ფეხსაცმელი გაუწოდა. ფეხსაცმელიც ჩაიცვა და ერთი-ორჯერ გაიარა, გამოსცადა საკუთარი თავი.
_ ესეც ასე, ახლა მარტო ერთი პრობლემაა.
_ რას გულისხმობ სალო?
_ მაკიაჟი და თმა.
_მოდი უბრალოდ ტუშს და რუმიანას წავისმევ რა.
_ შანსიი არაა მოდი აქ.
_არა სალომე არა!
_ მოდიი აქქ მაინც დაგიჭერ.
ნახევარ საათში სალომემ გრეტა დედოფალს დაამსგავსა. ყველა დატყვევდებოდა მისი სილამაზით ღმერთო რასაყვარლად უთამაშებდა ღიმილი სახეზე.
_ ესეც ასე ახლა შეგვიძლია წავიდეთ.
სალომემ წითელი გრძელი კაბა მოირგო, ძალიან უხდებოდა, დარწმუნებული ვარ გეგა მის დანახვაზე თვალებს გააფართოებდა.

მალე წვეულება დაიწყებოდა სანდრო ქვემოთ ჩამოვიდა სტუმრების დასახვედრად.
_ როგორ ხარ ძმა?
_კარგად ლუკა შენ?
_ნიჩეო ძმა.
_რაგჭირს? რაღაც ვერა ხარ კარგად.
_არ მძინებია წუხელ და დაღლილი ვარ ცოტა არიყოს.
_კაი მიდი და მეც მალე მოვალ.
გეგაც მოსულიყო, თვალებს გამალებით აცეცებდა იქეთ- აქეთ ალბათ სალომეს ეძებდა.
_ მოდი აქ.
_გისმენ ლუკა?
_რას ნიშნავდა ყოველივე?
_გასულ ღამეს გულისხმობ?
_სწორად მიხვდი.
_რა გაინტერესებს?
_რატომ შეცვალე გრეტას მიმართ გეგმები.
_რავიცი უბრალოდ.
_რავიცი უბრალოდ? ხოარ მეკაიფები მითხარი მალე.
_კაი ხო , შევამჩნიე, რომ გრეტას მიმართ გრძნობები გაგიჩნდა, და საერთოდ გრეტას გაცნობის შემდეგ ძალიან შეცვალე, ცდილობდი დამალვას მაგრამ მაინც შევამჩნიე ის ნაპერწკალი რომელიც შენში ნელ-ნელა ღვივდებოდა. ხომიცი სანდრო და შენ ყველაზე ახლო ძმაკაცები ხართ ჩემი და საკუთარ თავს ვერ ვაპარიები, უბრალოდ მსგავს რამეს ვერ გაგიკეთებდი. ლექსოზე კი იმიტომ გითხარი , რომ შენი რეაქცია მაინტერესებდა, როგორც კი გითხარი ცოცხალ გვამს დაემსგავსე ბრაზს ძლივს მალავდი მაშინ დავრწმუნდი რომ გრეტა კიარ მოგწონდა, მეტიც გიყვარდა კიდეც.
ლუკას აღარაფერი უთქვამს, რამოდენიმე წუთი გეგას თავი მხარზე დაადო და ისე ტიროდა.
_ გელოდებოდი.
_ ჩვენც მოვედით. ეს გრეტაა ჩემი მეგობარი, გრეტა ეს სანდროა დღეს ჩამოვიდა მადრიდიდან.
_ სასიმოვნოა!.-სანდრო თავაზიანად ეამბორა გრეტას ხელზე.
_ჩემთვისაც.
_მოდით აქ ხოარ იდგებით?!

ლუკამ გაიხედა და დაინახა როგორ ჩამოდიოდა გრეტა კიბეზე, თვალს ვეღარ აშორებდა, მასთან გატარებული ყოველი წუთი მცირე სიუჟეტებად გონებაში გაუცოცხლდა.უნდოდა ისევ ისე შეხებოდა როგორც ადრე, უნდოდა ნაზად შეეცურებინა ხელი მის ხუჭუჭებში, მეტიც მასთან ისევ მთელი გრძნობით ცეკვა სურდა.უყურებდა გრეტას და ახსენდებოდა მისი საქვიელი, უყურებდა და ხვდებოდა,რომ მისი ნდობის მოპოვება ძალიან გაუჭირდებოდა, შეიძლება ვერცკი მოეპოვებინა.
გრეტამაც უმალ დაინახა ლუკა , მისკენ წავიდა, როგორც კი მიუახლოვდა თვალებში შეხედა, ეს მზერა რაოდენ სიყვარულსაც იძლეოდა ორიმდენ ზიზღს აფრქვევდა. ხმაამოურებლად გრეტამ გვერდი აუქცია ლუკას მოპირდაპირე მაგიდისკენ წავიდა.
_ საკმარისია რამდენს სვამ?
_ რა შენი საქმეა.
_ლუკა აღარ დალიო მეთქი.
_ შემეშვი დიანა ნუ შემე*ი, გადი რა.
_წესიერად მელაპარაკე.
_თორემ?!
_ლუკა მისმინე რა ჯანდაბა გჭირს?
_დავაი დაახვიე რა!
_თუ გინდ ჩაძაღლებულხარ ფეხზე !
_დავააი!
_განანებ ამ სიტყვებს ლუკა იცოდე!
_ვინც არ მანანოს იმის დედა შევე*ი ჩემზე თავად.
_დამპალო .

_ სალომე დამელოდე.
_რაგინდა გეგა?
_უბრალოდ შენთან ლაპარაკი მინდა.
_ვფიქრობ, სალაპარაკო არაფერია.
_ცდები, ბევრი რამეა სათქმელი.ყველაფერი ისე არაა როგორც შენ გგონია.
_მე არაფერი არ მგონია მჯერა იმის რაც მოვისმინე.
_ უბრალოდ, რომ გაჩუმდე და მომისმინო არ შეგიძლია? ყველაფერს აგიხსნი და მერე გადაწყვიტე მაპატიებ თუ არა.
_კაი მოკლედ თქვი.
_ ბაზარი არაა თავიდან მართლა მინდოდა შურისძიება, მაგრამ მერე ლუკას რომ ვუყურებდი გადავიფიქრე, გახსოვს რა მითხარი გრეტას ყოველ დანახვაზე ლუკას სახე ეცვლებაო, შენმა სიტყვებმა დამაფიქრა, ვაკვირდებოდი, არ მინდოდა იმის დაჯერება რომ ლუკას იმ გოგოს მიმართ რაღაც გრძნობები გაუჩნდა, მაგრამ სიმართლეს ვერსად გავექცეიოდი.ყოველგვარი შურისძიება დავივიწყე, ლექსოს ამბავი კი იმიტო მოვიტყუე რომ ლუკას რეაქცია მაინტერესებდა, თან ასე მისი გამოტეხვაც ვცადე გრეტასტან მიმართებაში. თითქოს ყველაფერი კარგად იყო, მაგრამ დიანა რო მოვიდა ჩეთან უნდა მომეტყუებია სხვა შემთხვევაში გრეტას სიმართლეს ეტყოდა და გრეტას გული ეტკინებოდა, მაგრამ ყველაფრის მიუხედავად გრეტამ მაინც გაიგო სიმართლე.
_გგონია რომ დაგიჯერებ.
_ გეფიცები სიმართლეს გეუბნები, არმინდოდა ასე დამთავრებულიყო გრეტასთვის არაფრის თქმას არ ვაპირებდი უბრალოდ ლუკას გამოტეხვა მინდოდა.
_მე რატომ მიხსნი, რა მნიშვნელობა აქვს მე რას ვიფიქრებ?
_ ძალიან დიდი მნიშვნელობა აქვს, შენც ხომიცი რომ არვარ შენს მიმართ გულგრილი, მეტიც ძალიან მნიშვნელოვანი ადამიანი ხარ ჩემთვის და არ მინდა შენი დაკარგვა, ბაზარი არაა დავაშავე, მაგრამ მართლა ვნანობ ჩემ საქციელს ბოდიში რა.
_კაი გაპატიებ,მაგრამ ერთი პირობით ბოდიშს მე კიარა გრეტას მოუხდი.
_მეე? გრეტაას?
_არა შენ არ შეიცვლები, ჩამომეცალე უნდა გავიდე.
_კაი ხო ჯანდაბას მოუხდი.
სალომეს გაეღიმა გულში უკვე აპატია გეგას, მაგრამ მაინც აჩვენებდა,რომ ჯერ ბოლომდე ვერ დაიმსახურა მისი პატიება. კმაყოფილი სახით შეხედა გეგას და გრეტასკენ წავიდნენ.
_ გრეტა გეგას შენთვის რაღაცის თქმა უნდა.
_ ისევ, თუ რამეს ხლართავ ვერ გადამირჩები იცოდე.
_ არა გრეტა მე ბოდიშის მოსახდელად მოვედი,მაპატიე ვიცი არასწორად მოვიქეცი.
_ოჰ კაი გამარჯობა შენი მიხვდი ხო, კაი შენ დიდად არაფერ შუაში ხარ ყველაფერი ლუკას ბრალია მიპატიებია.
_ როგორ არა ჩემი ბრალია მე წამოვიწყე ყველაფერი, თავიდანვე ცუდად დაიწყო ჩვენი ურთიერთობა.
_ ცუდად შენ დაიწყე.
_ხო გავიგე და ბოდიში მეთქი.
_ ბოდიში მიღებულია.
_ ხომ, ხედავ სალომე გრეტამ მაპატია ახლა შენც მაპატიე
_ხომიცი რთულია ჩემი პატიების მოპოვება,-გაეღიმა სალომეს, გეგაც ხვდებოდა უკვე სალომემ ყველაფერი რომ აპატია და მშვიდად იყო.
_მოდი მაშინ საკუთარი შეცდომის გამოსასწორებლად პირველ ნაბიჯს გადავდგამ.
_რაასაპირებ?
_შენთან ცეკვა შეიძლება ლამაზო?
_გეგა რასაკეთებ?
_ უარი არ მიიღება იცოდე.
_კარგი წამოდი.
სალომე და გეგა როგორც ადრე ახლაც ისევ ისე ახლოს იყვნენ ერთმანეთთან,შეიძლება ითქვას უფრო ახლოსაც კი.ყველა სცენაზე იყო ნინი და ნიკა, როგორც ყოველთვის ჩახუტებულები აყოლებდნენ მელოდიას ტანს, სალომე და გეგა ერთმანეთს თვალებში უყურებდნენ და ისე საუბრობდნენ საკუთარ გრძნობებზე. ყველა საკუთარ მეწყვილესთან ერთად ტკბებოდა დღევანდელი ღამით. მხოლოდ გრეტა და ლუკა არ ასულან სცენაზე. ორივე იხსენებდა მათ პირველ ცეკვას, მათ პირველ ვალსს, და თითოეულ მოძრაობას მეტი არაფერი დარჩენოდათ. ირგვლივ ყველაფერი ზღაპრული იყო მაგრამ ორივე ლუკას შექმნილ ჯოჯოხეთში იტანჯებოდა.
_ ეს აქ რა ჯანდაბას აკეთებ. - შენიშნა ლუკამ გასასვლელში მდგომი ლევანი და მისკენ წავიდა. გრეტა მიხვდა, რომ ყველაფერი რიგზე არიყო და უკან გაჰყვა.
_შენ აქ რა ჯანდაბა გინდა? რა უფლებიტ მოხვედი?
_ შენი ნახვა მინდოდა. რა კარგია შენი ფეხით გამოხვედი.
_ მოგკლავ შენი დედა შევე*ი.
_ გინდა ვნახოთ ვინ ვის მოკლავს?-უკანა ჯიბიდან იარაღი ამოიღო.
იმ სოფლელი კახპას გამოა ეს ყველაფერი.
_ სიტყვები შეარჩიე როცა გრეტაზე საუბრობ.
_რაიყო არ გესიამოვნა?
_გაფრთხილებ მეორედ გრეტას სახელი რომ ახსენო!
_ რას იზამ მომკლავ?- გაიცინა ლევანიმ და იარაღი დაუმიზნა.
_ რა ჯანდაბას აკეთებ ლევან? იარაღი დაუშვი.
_ გრეტა შიგნით შედი ჩვენს საქმეში არ ჩაერიო.-დაუყვირა ლუკამ.
_ მოდი, მოდი პატარავ, უყურე როგორ დალევს სულს შენს თვალწინ შენი პრინცი.
_ ლევან იარაღი დაუშვი არ დამთავრდება კარგად.
_ ერთი პირობიტ მე გამომყვები მაშინ.
_გრეტა ერთი ნაბიჯიც აღარ გადმოდგა შიგნით შედი გესმის?
_მოკეტე ლუკა! კარგი ლევან იარაღი დაუშვი და გამოგყვები.
_ გრეტა არც კი იფიქრო უკან დაიხიე, არ მოგცემ უფლებას ამ ნაბიჭვარს გაყვე.
_ შენ ვინხარ უფლება რომ არ მომცე?
_ გრეტა ეს არ გააკეთო ძალიან გთხოვ, ინანებ.
_ მე მხოლოდ შენს გაცნობას ვნანობ მეტს არაფერს.
გრეტამიაუხლოვდა ლევანს, ლუკას ცრემლები ჩამოსდიოდა და ვერ ხვდებოდა რა მოემოქმედებინა. გარეთ ძალია ბნელოდა, გრეტას ერთ ხელში ბოთლი ეჭირა მეორეში მობილური. ლევანს უახლოვდებოდა თან შიში იტაცებდა მაგრამ ამას ლუკას გადასარჩენად აკეთებდა, როგორც კი ლევანს მიახლოვდა ბოთლი იშიშვლა თავში ჩარტყმას ცდილობდა, მაგრამ ლევანიმ თმებით დაიჭირა ხელი ყელში მოუჭრა და იარაღი ისევ ლუკას დაუმიზნა. ლევანი შეჩერებას არ აპირებდა სასხლეტს თითს ნელ-ნელა აჭერდა, გრეტამ ხელზე უკბინა და ლუკასქენი გაიქცა, უცებ იარაღის ხმა გაისმა, გრეტა კი ლუკას მკლავებში აღმოჩნდა.
_ეს რა გავაკეთე?-გაიქცა ლევანი.
_ შე გიპოვი და ამისთვის პასუხს მოგთხოვ! გრეტა გთხოვ თვალები გაახილე ძალიან გთხოვ არ მიმატოვო.
იარაღის ხმაზე ყველა გარეთ გაცვივდა. სალომემ ხმამაღლა ტირილი დაიწყო მომაკვდავი გრეტა რომ დაინახა, გეგა კი ვეღარ ხვდებოდა სალომე დაემშვიდებინა თუ ლუკასთან მისულიყო.
სანდრომ მანქანა მოიყვანა.
_ დროზე ლუკა მანქანაში ჩასვი. საჭესთან გეგა დაჯდა გვერდით სალომე ლუკა და გრეტა უკაბ ისხდნენ, გრეტას თავი ლუკას კალთში ჰქონდა.
_დროზე, გაზს დააჭირე ბევრ სისხლის კარგავს.- ღრიუალებდა ლუკა.
_ დამშვიდდი ლუკა გრეტა კარგად იქნება.
_ძალიან გთხოვ არ წახვიდე გრეტა, ჯერ ჩემი შეცდომა არ გამომისწორებია საკუთარ თავს როგორ ვაპატიე ჩემი სქციელი, ასე ნუ წახვალ ყველაფერი ჩემი ბრალია.- თავი დაადო შებლზე გრეტას და ისე ტიროდა.
_ ყველაფერი ჩემი ბრალია, ერთხელაც კი ვერ გითხარი როგორ მიყვარხარ ასე ნუ წახვალ ძალიან გთხოვ, ადექი დამარტყი მიყვირე, მიწასთან გამასწორე მაგარმ არ მიმატოვო, შენი თავის წართმევით ნუ გადამიხდი სამაგიეროს.
მალე საავადმყოფოშიც მივიდნენ გრეტა საკაცეზე მოათავსეს და საოპერაციოში გააქანეს. ლუკას ხელი ჰქონდა ჩაკიდებული გრეტასთვის და ეშინოდა რომ ეს შეხება უკანასკნელი აღმოჩნდებოდა, მალე საოპერაციოს კარები ცხვირ წინ მოუხურეს. ლუკა კარებთან ჩაიკეცა ახლა, მის სიცოცხლესაც არ ჰქონდა აზრი მისი გრეტა შიგნით იწვა და სიკვდილს ებრძოდა, ყველაზე რთული კი ისიყო რომ მას არაფრის გაკეთება არ შეეძლო, მხოლოდ ლოდინი დარჩენოდა და იმედი იმისა, რომ გრეტა კიდევ ერთხელ გაუღიმებდა.კიდევ ერთხელ შეხედავდა, თუნდაც ზიზღით, ამ წამს მისთვის არაფერს არ ჰქონდა მნიშვნელობა, არც იმას აპატიებდა თუ არა გრეტა, მთავარი იყო ის გადარჩენილიყო.
_ დედამისს ხომარ გავაგებინოთ?
_ არა გეგა დედამისტან არ დარეკოტ ისედაც ცუდათაა და რამე არ დაემართოს გრეტაზე ნერვიულობით?
_გრეტას რამე,რომ დაემართოს მერე?
_ რა სისულელეს ამბობ გრეტა კარგად იქნება ის ძლიერია.
გაბრაზებული, გულნატკენი სალომე ლუკას მივარდა.
_ შენ აქ ყოფნის უფლება არგაქვს , გაეთრიე აქედან ყველაფერი შენი ბრალია, იცი მაინც როგორ ატკინე გული?
_ სალომე დამშვიდდი ხომ ხედავ ლუკაც ცუდადაა?
_ გაეთრიოს აქედან აქ ყოფნის უფლება არაქვს.
_ აქვს ყველაზე დიდი უფლება მას აქვს აქ ყოფნის მას გრეტა უყვარს.
_უყვარს მაგან რაიცის რაარის სიყვარული, მაგისთვის მთავარი იაფფასიანი გრძნობებია.- გაეთრიე აქედან გესმის.- ლუკა წამოდგა ცრემლები სახეს უსველებდა, ტიროდა და თან სალომეს წინ იდგა არცერთი მისი სიტყვა არ უკვირდა, მეტიც ეთანხმებოდა კიდეც.
_ნუ მიყურებ ასე ნუ მიყურებ გაეთრიე, წადიი! წადიი!.- გაუტავებლად ყვიროდა სალომე, მივარდა ლუკას და მუშტებს დჟინებით უქნევდა ლუკას, ლუკა მოეხვია და ორივე უმაწყალოდ ჩაიკეცა ძირში.
_ ლუკა მითხარი რომ გრეტა არ მიგვატოვებს.
_ გრეტა ძლიერია სალომე ის კარგად იქნება.
და ასე გაუნძრევლად ისხდნენ საოპერაციოს კარებთან და ელოდებოდნენ ექიმის გამოსვლას. ყოველი წამი საუკუნედ გრძელდებოდა, დრო თითქოს აღარ გადიოდა. შიგნით გრეტა ებრძოდა სიკვდილს გარეთ კი ნახევრად მკვდარი ლუკა ელოდებოდა ღვთის სასწაულს. იმ დღეს განიცადა ლუკამ რას ნიშნავდა საყვარელი ადამიანის დაკარგვით გამოწვეული შიში, იმ დღეს მიხვდა თუ რამდენს ნიშნავდა მისთვის გრეტა და მიხვდა, მას,რომ რამე მოსვლოდა ამას ვერ გადაიტანდა. ოპერაცია უსასრულოდ გრძელდებოდა გარეთ არავინ გამოსულა, უკვე დილის 6 იყო საათი თამჩოდა სანდრო სახლში წასულან. იქვე სკამზე სალომე და გეგა ისხდნენ, სალომეს გეგას მხარზე ედო თავი და ისე ეძინა. მხოლოდ ლუკას არ მოუხუჭავს არცერთი წამით თვალი იმის შიშით რომ გრეტას დაკარგავდა.скачать dle 11.3
სიახლეზე კომენტარის დამატების შემთხვევაში თქვენ მიიღებთ 6 ქულას.



№1  offline წევრი guroo

უნდა დავფიქრდე, რა გზებით შეიძლება შეიცვალოს შენი მწერლური გემოვნება. თორემ იმდენად დიდი ლიტერატურული ნაგავია ეს ისტორია, რომ მერწმუნე, ბევრს დაეზარება მისი გადაყრა!

სხვა თავებს მოგვიანებით წავიკითხავ. ბოლომდე გამოგყვები — იქამდე, ვიდრე არ შეჩერდები. წერა არ შეწყვიტო. საშინლად დასახვეწი ხარ, როგორც მწერალი, და ბევრი შრომა მოგიწევს გასაზრდელად.
დროებით❤️

 


№2  offline წევრი სელენე

წინა თავები უფრო მომეწონა, გამართვა აკლია თორე ისე კარგია ❤ წარმატებები ❣ ველოდები ახალს ????

 


№3  offline წევრი Mango

მეც მომწონს შინაარსობრივად . თანდათან კი დაიხვეწები

 


№4  offline წევრი ♛QâmêLêøñi♛

დედასვფიცავარ დამავიწყდა რახდება ამ ისტორიაში. ჩახურული მაქ ამის გვერდი და ყოველ დღე ვამოწმებ იქნებ დაიდო შემდეგი თავითქო, მაგრამ აპააა გეგონოსს. ისევ მაქვს იმედი რომ დადებ

 


№5  offline წევრი inga mikeladze

♛QâmêLêøñi♛
დედასვფიცავარ დამავიწყდა რახდება ამ ისტორიაში. ჩახურული მაქ ამის გვერდი და ყოველ დღე ვამოწმებ იქნებ დაიდო შემდეგი თავითქო, მაგრამ აპააა გეგონოსს. ისევ მაქვს იმედი რომ დადებ

სრულად ვაპირებ დადებას დიდი ბოდიში საერთოდ არ მეცალა და ვერ მოვახერხე ახალი თავის დადება❤

 



სახელი: *
  • bowtiesmilelaughingblushsmileyrelaxedsmirk
    heart_eyeskissing_heartkissing_closed_eyesflushedrelievedsatisfiedgrin
    winkstuck_out_tongue_winking_eyestuck_out_tongue_closed_eyesgrinningkissingstuck_out_tonguesleeping
    worriedfrowninganguishedopen_mouthgrimacingconfusedhushed
    expressionlessunamusedsweat_smilesweatdisappointed_relievedwearypensive
    disappointedconfoundedfearfulcold_sweatperseverecrysob
    joyastonishedscreamtired_faceangryragetriumph
    sleepyyummasksunglassesdizzy_faceimpsmiling_imp
    neutral_faceno_mouthinnocent