შესვლა
რეგისტრაცია
რეკლამა

ყოვლისშემძლე გოგონები(მე-4 თავი)


23-08-2019, 22:45
ავტორი Alice76
ნანახია 682

“ 29.08. 12:20
ახლახანს გავიღვიძე,თან ძლივს ცოტა ნორმალურ განწყობაზე და წერის ხასიათზე მოვედი.
ბოლო დღეებში იმდენი რამ მოხდა,ისიც კი არ ვიცი,საიდან დავიწყო.
სოფის დაუჯერებელი ტრანსფორმაციის შემდეგ,კარგა ხანი დამჭირდა აზრზე მოსასვლელად. ტიპს წარმოუდგენლად გაუმართლა-გადარჩა და თან რა ტანზე დადგა?
მართალია,მთლად ბედნიერი არ ჩანს-უჭირს შეგუება და ეგ ჩვეულებრივი ამბავია. სულიერი ცვლილებები გაცილებით ნელა მიმდინარეობს,ვიდრე ფიზიკური,სოფი ახლა ისევ პუტკუნა გოგოა,ოღონდ გამხარ და ტანად სხეულში.
ბაბუამ,მას შემდეგ,რაც სამივე მიწასთან გაგვასწორა,სოფის ვარჯიში დააწყებინა. თავიდან ძალიან სუსტად იყო,ახლა ბებომ რაღაც ნაყენი მოუმზადა და უკეთაა. ხანდახან ძალიან მხიარულადაა,მითხრა,თავი ყველაზე ბედნიერ სიზმარში მგონიაო,მეორე წამს კი იღუშება და ისევ ის სოფი ხდება. შეიძლება,საბოლოოდ ძალიან კარგი რამ მოუვიდა,მაგრამ მივხვდი,რაც არ უნდა იყოს-ცუდი თუ კარგი,ჩვენ ვეჩვევით და ყოველი სიახლე,თუნდაც გვჭირდებოდეს,რთულად გადაგვაქვს. მოკლედ,სოფის გარდამავალი პერიოდი აქვს და სანამ გაიაზრებს,რომ მაგარი ნაშა დადგა,მისი ატანა მოგვიწევს.
იასმინი ისევ ისეა-მუდმივად რაღაცას ჩაჰკირკიტებს. ამ ბოლო დროს ნიკთან ბევრ დროს ატარებს. რომ არ დამენახა,ანდრეს როგორ უყურებდა,ვიფიქრებდი,მოსწონს-მეთქი,მაგრამ მგონი საქმე სხვა რამეშია.კითხვების დასმა დამიწყო,ძირითადად ჩემ ბავშვობასა და მშობლებზე,წარმოდგენა არ მაქვს,რაში აინტერესებს,ალბათ ნიშანთანაა კავშირში. უნდა ვაღიარო,მაგარი გოგოა,ისე აიტანა ლილისა და იგორის ჩხუბი,წარბიც არ შეუხრია,მერე ბაბუს იარაღს უბრუნებდა,მაგრამ იმან უთხრა,შენ უფრო გჭირდება,რადგან სულელი ხარო. იასმინს ეს მგონი ძალიან გაუხარდა და იმასაც კი ამტკიცებდა,ჩემზე სულელი ადამიანი არ არსებობსო.მემგონი,ბაბუსაც ძალიან მოსწონს და საერთოდ,ისეთი გოგოა,ყველას თავს შეაყვარებს,რადგანაც გულწრფელი და კეთილია. (იასმინ,თუ ამას ოდესმე წაიკითხავ,იცოდე,რომ უბრალოდ კარგ ხასიათზე ვარ).
ჰო,კიდევ ერთი რამ შევამჩნიე და დამაინტერესა-ბაბუს მელოტი მეგობარი,სულ რომ თავის ოთახშია გამოკეტილი,ეგეც კი დაუახლოვდა იასმინს. ეს იმასთან ადის ხოლმე და ხან საათობით ელაპარაკება. რამეს ვიფიქრებდი,მაგრამ ძაან საზიზღრობა გამოვა და ალბათ ეს კაცი მცოდნეა და იასმინს რამეს უყვება,ბაბუს ვკითხე და შენი საქმე არააო,გამომიცხადა.
იასმინი დამპირდა,ძალიან მალე ყველაფერს მოგიყვებიო.
ახლა მივხვდი,რატომ ვარ კარგ ხასიათზე-ეს იმ ადამიანის მდგომარეობაა,რომელსაც წინ ძალიან ცუდი რამ ელის. იგივეა,რაც სიმშვიდე ქარიშხლის წინ. ხო,დედაჩემი ჩამოდის,უკვე გზაშია.”
ანამ მობილური გვერდით მოისროლა და გაიზმორა. რაც არ უნდა ყოფილიყო,გაუძლებდა. მისი დასვენება იმდენად საინტერესო გამოდგა,გულის სიღრმეში,უხაროდა კიდეც,მეგობრებთან ერთად ზღვაზე წასვლა რომ ვერ მოახერხა. კაცმა რომ თქვას,მათ მეგობრებად არც მიიჩნევდა,უბრალოდ პრესტიჟული სასწავლებელის სტუდენტები იყვნენ,რომლებიც ერთმა საერთო ნიშანმა-სიმდიდრემ დააკავშირათ. ანა ფიქრობდა,რომ ნებისმიერი მათგანი დანარჩენებს ზედაც არ შეხედავდა,ორას დოლარზე ნაკლები ღირებულების მაისური რომ სცმოდათ.
ენდი აღარ ეხმიანებოდა და თავადაც ჯიუტად არ სწერდა,ღრმად იყო დარწმუნებული,რომ ბიჭმა მის მეგობარს-ჯეკის დაადგა თვალი და ახლა ორივეს მიმართ მარტივ ზიზღს გრძნობდა.
საწოლიდან წამოდგა,მაისური და მოკლე შარვალი მოირგო,კმაყოფილმა შეათვალიერა საკუთარი თავი სარკეში და ოთახი დატოვა.
მისაღები ხალხით სავსე დახვდა. თვით კაპიტანსაც (ასე ეძახდა მელოტ მეგობარს ბაბუა) კი ენება ოთახიდან გამობრძანება და მაგიდასთან მიმჯდარი,იასმინს ჭადრაკს ეთამაშებოდა,თან ჩაის მიირთმევდა.
ცოტა ხანში კაცმა კმაყოფილი ღიმილით წააქცია იასმინის თავმოქუცული მეფე და გოგონას ბუზღუნიც გაისმა.
-წარმოუდგენელია! თავი უკანასკნელი იდიოტი მგონია.
-ხანდახან ჭეშმარიტ რამეებზეც ფიქრდები,ალბათ-გაეცინა სოფის,რომელიც მათ თამაშს თვალს ადევნებდა.
-მოდი,მეთამაშე და ვნახოთ,როგორ აჭიკჭიკდები-გაიბუსხა იასმინი.
-გამარჯვებას მხოლოდ მაშინ აქვს აზრი,თუ შენზე ძლიერს ამარცხებ-სოფის მაგივრად უპასუხა კაპიტანმა.
-მართალია,გინდა ამისთვის მოგიგია და გინდა ღამის ხოჭოსთვის.-გაიკრიჭა იასმინი.
სოფი პასუხის დაბრუნებას აპირებდა,თუმცა აღარ დასცალდა-ოთახში აფორიაქებული ლილი ქარბორბალასავით შემოიჭრა და ყველა თვალის დახამხამებაში დაასაქმა.
-სოფი,ფეხის საქწმენდი გადაფერთხე,ოღონდ გულიანად,მიდი,ნუ გეზარება,ცოტა ხანი მზეზე დაკიდე-ლილი შვილის ჩამოსვლას ბედნიერი აღელვებით ელოდებოდა-ია,რა დროს ჭადრაკია? ნიკალაის დაუძახე და წალამი მოიტანეთ,მწვადებია შესაწვავი-ქალმა უკვე იცოდა,რომ იასმინს ქალურ საქმეზე მეტად ამგვარი რამეები ეხალისებოდა-ანნა! მაგიდა გააწყე და დანა-ჩანგალი სწორად დადე! ღვინის ჭიქები არ დაგავიწყდეს!
-კატო ჩამოდის თუ ინგლისის დედოფალი?-მოისმა იგორის ბუზღუნი.
იასმინმა ნიკი დაძებნა,რომელსაც,რაღაც საოცრების წყალობით,კომპიუტერი დაეთმო და ეზოში კნუტოს ეთამაშებოდა. გოგონას გაეღიმა-მისი საყვარელი ცხოველი ბოლო დროს ხშირად იკარგებოდა ხოლმე,სახლშიც არ შედიოდა-პარმაღზე იასმინის მიერ მზრუნველად დადებულ ძველ ქურთუკზე იკალათებდა და იქვე იძინებდა.
-კნუტო!-დაიძახა გოგონამ და კატა ხელში აიყვანა. ფუმფულა ბეწვი ეკლიანი მცენარეებით ჰქონდა გავსებული-შე არამზადა,სად დაძვრებოდი?
-ჩემი ფანჯრიდან დავინახე,ტყიდან გამოვიდა-უპასუხა ნიკმა-დაღლილი ჩანს.
-ჰო,ეტყობა ბუნებამ შეახსენა,რომ დივანზე გორაობის გარდა კატებს სხვა შესაძლებლობებიც გააჩნიათ-გოგონამ კნუტო მკერდზე მიიხუტა და დასძახა-ოღონდ,ძალიანაც არ აიშვა,გაიგე?
კატამ მშვიდად დაიკნავლა.
-ახალი არაფერია?-ჰკითა იასმინმა ნიკს,როდესაც ტყის პირიდან წალმის გროვებს მოათრევდნენ.
-არა,“კვატები“ სრულიად მოწყვეტილნი არიან ცივილიზაციას,ფაქსიც კი არ აქვთ,ვწუხვარ.
-და სხვა რა ისმის?
ბიჭმა მხრები აიჩეჩა-ინტერნეტი,პლანეტის არ იყოს,ნაგვით ივსება და ივსება. რთულია სანდო ინფორმაციის გარჩევა,მაგრამ შენთვის საინტერესო ჯგუფები ხშირად ახსენებენ ვიღაც მეთაურს.აზრზე არ ვარ ვინაა,ბევრს არ ლაპარაკობენ,მხოლოდ სახელი-ანდრასი.
იასმინი გაკვირვებული შედგა.
-ანდრასი? დარწმუნებული ხარ?
-ხო,ვინმე ცნობილია?
-არ დაგიგუგლავს?-თვალები აატრიალა გოგონამ.
-კაი რა,გუგლს ვინღა იყენებს?
-ანდრასი სამოცდამესამე სულია,ჯოჯოხეთის დიდი ჰერცოგი-ფიქრიანად წარმოთქვა იასმინმა-იმედია,მხოლოდ ახსენებენ და დედამიწაზე არაა...
-რა თქვი? ჯოჯოხეთიო?-სულელურად გაიცინა ბიჭმა და გოგონას უნდობლად შეაჩერდა-მეღადავები,არა?
-აბა,შენი აზრით,საიდან მოდიან დემონები,კომბოსტოდან?-იასმინმა ფეხი რაღაცას წამოკრა და შეკვრა ხელიდან გაუვარდა-რა უბედურებაა...-ტერფი მოიზილა და ბალახებში ჩამალულ საგანს დააკვირდა,რომელიც რკინის გრძელი მილი აღმოჩნდა. თვალი გააყოლა და მიხვდა,მილი რკალს ქმნიდა,შესაძლოა,წრესაც,თანაც საკმაოდ ფართოს.
-ა-ა,ეს მოხუცის გაკეთებულია-ბაბუა იგულისხმა ნიკმა-მგონი ზუსტად მაგ შენი ანდრასისნაირებისთვისაა.
-ეშმაკის მახე-აჭყვიტინდა გოგონა-უყურე შენ!-მილს გაუყვა და მართლაც მიაგნო შესაბამის სიმბოლოებს,რომლებიც ქვის ლოდების მეშვეობით იყო განლაგებული სახლის გარშემო,წრის ცენტრისაკენ-იგორი იმაზე გაცილებით წინდახედული ყოფილა,ვიდრე მეგონა.
-ჰო,მაგარი გიჟია-დაეთანხმა ნიკი-წამო,მგონი მანქანა მოვიდა.

***
ტვირთი სახლამდე მიათრიეს თუ არა,შავი,ფანჯრებდაბურული მანქანაც გამოჩნდა.სწრაფად მოდიოდა,ისე,რომ ასფალტდაუგებელ გზაზე მტვრის კორიანტელს აყენებდა,მოწყვეტით შეჩერდა და რამდენიმე წუთში მძღოლის კარიც გაიღო.
ჯერ მაღალქუსლებიანი,წვრილი და გრძელი ფეხები გამოჩნდა,შემდეგ კი მათი პატრონი.
კაცი იფიქრებდა,”ღრმა ფუღუროს” რომელიღაც კინოვარსკვლავი ეწვიაო-ანას დედა შვილზე უკეთეს ფორმაშიც კი იყო და იასმინმა გაიფიქრა,რომ დედა-შვილი გაჭრილი ვაშლივით ჰგავდნენ ერთმანეთს,აშკარა იყო,ანას სტილზე გავლენა ვისაც ჰქონდა-ქალს გრძელი,წელამდე ჩამოზრდილი თმები უნაკლოდ დაევარცხნა,მოკლე,შავი კაბა კიდევ უფრო სრულყოფილს ხდიდა მის აშოლტილ ტანსა და სიარულის მანერას,შავი,მსხვილჩარჩოიანი სათვალე ეკეთა,ერთადერთი,რაც ხელს უშლიდა,იყო გარემო-მისი ჩაცმულობა საერთოდ არ ეხამებოდა სიტუაციასა და ადგილს,თუმცა იასმინი მაშინვე დარწმუნდა,რომ “უფროსი ანა” იმ ადამიანებს მიეკუთვნებოდა,რომლებიც სააბაზანოშიც კი მანქანით დადიოდნენ.
ქალს ხელში უამრავი,ფერად-ფერადი შეკვრა ეჭირა,მანქანის კარი იდაყვით მიხურა,მანქანიდან წინ წაიწია და მზერა იქვე მდგართ მიაპყრო.
სათვალეში არ ჩანდა,მაგრამ იასმინმა მაინც დაინახა მობეზრებული მოლოდინი და ნიკს ხელი გაჰკრა.
-მიდი,გამოართვი...
ბიჭმა პირი დახურა,სწრაფად დაფაცურდა,ქალს მიუახლოვდა და და დარცხვენით უთხრა.
-გამარჯობა,მამიდა კატია,მე ის ვარ...
-ვიცი,ნიკოლოზ-ქალმა პაკეტები მიაჩეჩა და სახლისაკენ წავიდა,რომლის გაღებულ კარშიც ლილი გამოსულიყო და ღიმილიც კი ეტყობოდა-საბარგულში სხვა პარკებიცაა და გადმოიტანე!
-დიახ,მამიდა...-გაშტერებული ნიკი წამით შედგა,შემდეგ კი იასმინის მზერას წააწყდა და დარცხვენილი მიუბრუნდა მანქანას.

***
-უნდა წავიდეთ-საქმიანად მიუგო ანას დედამისმა და ჩანგალი თეფშზე უხმაუროდ დადო-გადავწყვიტე,შვებულება ავიღო,ძალიან გადავიღალე...
-მოიცა-ანას თვალები გაუფართოვდა-შენ არ თქვი,შეუძლებელია ახლა საქმის მიტოვებაო?
-ერთ-ერთი კლიენტი ჩამომეხსნა,მორიგებით დასრულდა საქმე,ასე რომ ცოტა დრო გამომიჩნდა...
იასმინი,რომელიც ოჯახურ სადილზე მაგიდის კუთხეში მიკუჭულიყო,დაკვირვებით შეაჩერდა ქალს-მისი თვალები ტყუილს ამბობდნენ,თუმცა,როგორც ჩანდა,მათი პატრონი იმდენად იყო სიცრუეს მიჩვეული,რომ სხეული აღარ რეაგირებდა,კატო სრულიად მშვიდად გამოიყურებოდა,მაგრამ თვალებს ადამიანი ვერასდროს ვერაფერს მოუხერხებს,იასმინმაც იცოდა,საით უნდა ეცქირა.
-ანუ იბიცა?-დაეჭვებით იკიხა ანამ,როგორც ჩანდა,დედის გადაწყვეტილება უცნაურად ეჩვენებოდა.
-შესაძლოა,ჯერ არ გადამიწყვეტია... ერთად მოვიფიქროთ-ყინულის დედოფალის მსგავსმა ქალმა შვილს ისეთი სითბოთი შეჰხედა,ეს უკანასკნელი უხერხულად შეიშმუშნა. მიხვდა,რაღაც ხდებოდა.
-და როდის მივდივართ?
-დაუყოვნებლივ.
-ეკატერინე!-ლილის მკაცრი ხმა მოისმა,რომელიც აშკარად აპროტესტებდა კატოს გადაწყვეტილებას-ერთი დღე მაინც უნდა დარჩე,წელიწადზე მეტი გავიდა,რაც არ მინახავხარ... თანაც აქ მშვიდად რა დაცულად იქნებით.
-რისგან?-იკითხა ანამ.
დაძაბულობის ღრუბელი წამის მეასედში ჩამოწვა სუფრის თავზე. სრულ სიჩუმეს მხოლოდ სოფის ჩანგლის ხმაური არღვევდა-გოგონას გადაეწყვიტა,ბაბუა იგორის დაუძინებელი მტერი გამხდარიყო და თვალის დახამხამებაში ანადგურებდა საჭმელს.
-მართლაც,საინტერესოა-შეპარვით ჩაერთო იასმინი.
-ზოგადად-სწრაფად უპასუხა ლილიმ-თავადაც შეამჩნევდი,რომ ბაბუაშენმა აქაურობა აუღებელ ციხე-სიმაგრედ აქცია,სად უნდა დაისვენოთ უკეთეს ადგილას?
-დედა,შემიძლია,მარტოს გაგესაუბრო?-კატომ ხელსახოცი ფრთხილად მიიდო ტუჩის კუთხეებზე და წამოდგა-სანამ დრო მაქვს,მინდა გამოვიყენო,რამდენი ხანია,მართლაც,რაც არ შევხვედრილვართ.
-ოჰ,დიახ...-ლილი უხერხულად წამოდგა,რადგანაც ანასა და სოფის შორის იყო მოქცეული-ჩემს ოთახში წამოდი,თან ახალი პულოვერი მაქვს,მგონი ზამთრისთვის მოგეწონება...
გოგონების სამეულმა ერთმანეთს გადახედა.
-ანა,ალბათ შენი ნივთების ჩალაგებაში მოხმარება დაგჭირდება-მრავალმნიშვნელოვნად გადახედა იასმინმა.
-ა-არა,ბევრი არაფერი ამომიბარგებია-მხრები აიჩეჩა ანამ და სოფისგან მუჯლუგუნი მიიღო-აუ,მეტკინა... ისე,რაღაცები უნდა მიმეცა სოფისთცის,მე დამიპატარავდა და ამას ზუსტად ექნება...
-არ მეგონა,ოდესმე ამას თუ მოვისმენდი-ჩაიბურტყუნა იგორმა.
-ხოდა წამოდი-ანა ლამის წამოაგდო სოფიმ-ბევრი დრო არ გაქვს.
სამივე სასწრაფოდ აუყვა კიბეს.
-დებილი ხარ რა!-გაცხარებული ჩურჩულებდა სოფი.
-რა გინდა,ბოლოს ხო მივხვდი?-ეწყინა ანას.
-სოფი,ბებიაშენის ოთახი სხვენის ქვეშაა,ხო?
-კი...
-ხოდა წამოდით და მორჩით ბოდიალს!
იასმინმა ოთახში შეიბინა,შემდეგ კი სწრაფად აუყვა სხვენში ამავალ საფეხურებს,თან ბრძანება გასცა,ფრთხილად იყავით და ხმა არ გამოსცეთო. მტვრის სქელი ფენის გამო,სიარულისას ნაკლები ხმაური იქმნებოდა,ამიტომაც გოგონები სწრაფად აღმოჩდნენ სასურველ ადგილას და იასმინის მოქმედების დროც მოვიდა.
გოგონამ ფართო მაისურის ქვეშიდან არც მეტი,არც ნაკლები,ალუმინის,გრძელი და წვრილი ჭიქა გამოაძვრინა.
-ეს რა ჯანდაბაა?-თვალები მოჭუტა სოფიმ.
-ჯაშუში ჭიქა-დარწმუნებით მიუგო იასმინმა,ნივთი ისე მოატარა იატაკზე,თითქოს ადგილს ეძებსო,ბოლოს ძირით დაბლა დადგა და ჩურჩულით თქვა-უსმინეთ.
-გაგიჟდება კაცი-იჩურჩულა ანამ,როდესაც დედის ხმა მოესმა სუსტად და ჭიქასთან ახლოს მიიწია-იასმინ,რა მაგარი ხარ!
-ამის გაკეთებული კი არაა,მოპარავდა ვინმეს-ჩაიბურტყუნა სოფიმ და თავადაც მიიწია ჭიქისაკენ.
-მოკეტეთ,ვუსმენ!-დაუცაცხანა იასმინმა.
-როგორ თუ აწამეს,ასეთი რამეები კიდევ ხდება?-თითქოს გვირაბის მეორე მხრიდან ისმოდა ლილის შეშფოთებული ხმა.
-ეს მხოლოდ დასაწყისია,დედა. მძღოლს ყველაფერი ათქმევინეს,შევცდი,ერთი ადამიანისთვის არ უნდა გამენდო ყველა სამალავის ადგილმდებარეობა...-კატოს ხმა ისეთი მტკიცე აღარ იყო,აღელვება შეეპარა და ათრთოლდა-აქაურობაზეც გაიგეს,ჯერ-ჯერობით მხოლოდ იმიტომ არ ჩანან,რომ მამა პროფესიონალია და მათ ეს იციან.
-თუმცა ეს სამუდამოდ ვერ შეაკავებთ...
-ამაზონზე ვფიქრობ,რამდენიმე საკმაოდ ძლიერი მაგი ცხოვრობს,ანას კი გაუჭირდება იქაურ კლიმატთან შეგუება,მაგრამ...
-იქამდე როგორ მიაღწევთ?
-აქედან ორმოც კილომეტრში მლოცველი ცხოვრობს,ფული შევთავაზე,ბევრი ფული და დამთანხმდა ძლიერი დაცვის გაკეთებაზე.
-არ გამიგია...-ფიქრიანად წაილაპარაკა ლილიმ.
-მარიშკა ჰქვია,მთის ძირას პატარა ქალაქია,ნამიანა.
-სანდოა?
-სხვა გზა არ მაქვს...
იასმინმა ჭიქას ხელი დასტაცა და გაოგნებულ გოგონებს უჩურჩულა.
-ოთახში,სწრაფად!
კიბეზე პირველი დაეშვა,ჰოლი მოათვალიერა და სოფის საძინებელში შევიდა. დაელოდა,გოგონებიც რომ შეჰყოლოდნენ და კარის მიხურვისთანავე საქმეზე გადავიდა.
-ანა,დედაშენი წაგიყვანს,თანაც ძალიან მალე და არა მგონია,გითხრას რატომ,ამიტომაც დროულად უნდა გითხრა,რაც ვიცი...
-მოიცა,აქამდე რაღაც იცოდი და არ თქვი?-აღშფოთდა სოფი.
იასმინმა იგი თვალების ბრიალით დააჯილდოვა და განაგრძო-წინასწარმეტყველების მიხედვით,რომელიც ჩემმა ბებიის ბებიის ბებიის ბებიის ბებიის ბებიამ დაწერა,წინა საუკუნეში ანტიქრისტე უნდა დაბადებულიყო.
-დიდი ვერაფერი წინასწარმეტყველი ყოფილა ეგ შენი მეჩვიდმეტე ხარისხის ბებო-ჩაიფხუკუნა სოფიმ.
-ახლა ნაცოდვილარი სარკაზმის დრო ნამდვილად არაა-წარბები აწკიპა იასმინმა-ბოლოდროინდელი მოვლენები ძალიან მაფიქრებდა,ვერ გამეგო,რატომ მეძებდა მაღალი სასამართლო ან ილუზიონისტმა რატომ მიმანიშნა აქაურობაზე. ძალიან ირიბად,მაგრამ მაინც მიმანიშნა და აი,ზუსტად იმ ადგილას მოვხვდი,სადაც მეორე დღეს ანტიქრისტე ჩამობრძანდა-გოგონა ანას შეაჩერდა და დაელოდა,სანამ ეს უკანასკნელი მისი ნათქვამის შინაარსს გაიაზრებდა.
რამდენიმე წამში სიჩუმე ანასა და სოფის ხარხარმა დაარღვია.
-სულ გააფრინე?-ცრემლებს იწმენდავდა სოფი-ეს და ანტიქრისტე? ალბათ დეიდა კატო რამე ცუდ ამბავში გაეხვა და ახლა მიმალვა უწევს...
-და შენი ძველი ზომების ხელა ნიშანი რომ ადევს ზურგზე,მაგას როგორ ახსნი,გენიოსო?-გესლიანად ჰკითხა იასმინმა-ან ძლიერი მლოცველი რაში სჭირდებათ?
-არ ვიცი,შეიძლება რაღაც საფრთხე ნამდვილად არის-დასერიოზულდა ანა-თუმცა ანტიქრისტეს ამბავი ნამდვილად გაზვიადებულია. შენ ალბათ ბებიაშენის წინასწარმეტყველება გეჩვენება ყველგან და ეგ გასაგებიცაა,მაგრამ ყველა შენი არგუმენტი მხოლოდ ვარაუდია და მეტი არაფერი.
-გასაგებია,ესე იგი მძიმე არტილერიის დროა-ჩაილაპარაკა იასმინმა-არ მინდოდა ამის თქმა,მაგრამ აუცილებელია.
-ამოღერღავ?-გული გაუწვრილდა სოფის.
-მას შემდეგ,რაც შენმა ნიშანმა დამაეჭვა,დავიწყე მის ამოხსნაზე ფიქრი და ზოგადად,ნებისმიერი ამოცანა,რომლის ბოლოც არ გესმის,ახლიდან უნდა დაიწყო,ანუ შენ შემთხვევაში-დაბადებიდან. შენ მშობლებზე,უფრო სწორად-დედაშენზე ნიკმა ყველაფერი იპოვა,ორიათას თექვსმეტში წვეულებისთვის სტრიპტიზიორი რომ გამოიძახა,ეგეც კი,სხვათა შორის,ფოტოც გვაქვს...
-იასმინ,საქმესთან ახლოს!-მობეზრებით შეუძახა მეგობარს ანამ.
-მოკლედ,ყველაზე საყურადღებო იცი რა არის? არა,ბევრი რამაა,მაგალითად,დედაშენი ახალ საცხოვრებელს ყოველთვის ეკლესიასთან სიახლოვის მიხედვით არჩევდა,ასე ვთქვათ,წმინდა მიწა მისი სისუსტეა,თანაც ყოველწლიურად ეკლესიისათვის მის მიერ შეწირული თანხა გამაოგნებელ ციფრებს აღწევს,ეს იცოდი?
-წარმოუდგენელია-თავი გაიქნია ანამ-რაღაც გეშლება,მინ,დედა ათეისტია,მით უმეტეს,მიკი მაუსის არსებობას უფრო იწამებს,ვიდრე ეკლესიას...
-წარმოუდგენელია,მაგრამ ფაქტია-კმაყოფილმა დასძინა იასმინმა-ანდრეს ვთხოვე და დედაშენის ყოველწლიური გადარიცხვის ანგარიშები გამომიგზავნა-თითქოს დაიმორცხვაო,ჩანთიდან ფურცლები ამოაძვრინა იასმინმა,რომლებსაც ზედ სიტყვა “კონფიდენციალური” ეწერა-ახლა კი მთავარი. ანდრე მხოლოდ ამაში არ დამხმარებია.მან მამაშენის ადგილსამყოფელი გაიგო.
ანას მზერა გაეყინა,წამით თითქოს ბოროტი ნაპერწკალიც კი გაკრთა მის ლურჯ თვალებში,რაც იასმინს არ გამოპარვია.
-ცოტაც მოიცადე და აგიხსნი,თუ რატომ წავედი ასე შორს.
-გისმენ-მკაცრი ხმა სულ არ ჰგავდა ანას ჟღერად,ცქრიალა საუბარს. სოფი თითქოს უფრო დაპატარავდა და რატომღაც გადაწყვიტა,შპალერის ორნამენტები გულდასმით შეესწავლა.
-ანდრეს ვთხოვე,ჩვენი ძველი მმმ... მეგობრობის ხათრით,წასულიყო იქ,სადაც მამაშენი იმყოფება. ეს ჯერ კიდევ რამდენიმე დღის წინ იყო,სანამ აქ დავბრუნდებოდით. მან დღეს დილით დამირეკა და მითხრა,რომ მისმა მეგობრის ნაცნობმა,მისი დავალებით...
-შენ რა,რაიმეს გიხდიან ჩვენი ნერვების შლისთვის?-მოთმინება დაკარგა სოფიმ-იქნებ სახემწიფო ჯილდოა დაწესებული? ამოღერღე!
-ანას მამა წმინდა გაბრიელის სახელობის სულიერად დაავადებულთა სახლში ცხოვრობს.-ანას დამნაშავის სახით გაჰხედა-და იქ უკვე ოცი წელია,იმყოფება.
-ეს არაფერს ამტკიცებს გარდა იმისა,რომ ვიღაც კაცი,რომელმაც ჩემ შექმნაში მონაწილეობა მიიღო,გიჟია. მე მამა არ მყავს და არც არასდროს მყოლია-მხრები აიჩეჩა ანამ. ხმა უთრთოდა,თუმცა თვალებში სიმტკიცე ედგა-დედას ალბათ რაიმე პრობლემა აქვს,მე მასთან ვიქნები...
იასმინმა პირი გააღო,თითქოს შეწინააღმდეგება უნდაო,შემდეგ იმედგაცრუებულმა მომუწა და კარს მიაჩერდა,რომელიც რამდენიმე წამში გაიღო.
-ანნა!თუ შეიძლება,მალე მოაწესრიგე შენი ნივთები,ოც წუთში გავდივართ. კიბესთან შენი ვერსაჩეს შარფი დავინახე,იმედია,აქ არ დატოვებ.
-ოჰ,ეგ იასმინს ვაჩუქე,მის თვალებს ძალიან უხდებოდა.
-მადლობა თვალებს-გაიღიმა იასმინმა და ქალს მზერა გაუსწორა.კატო აკვირდებოდა,თვალებში მხოლოდ ინტერესი ედგა .
-ქვემოთ დაგელოდები-ამოიბუტბუტა ბოლოს ქალმა და უკან მიბრუნდა.
-წავალ,შარფს ავიღებ-იასმინმა დრო იხელთა და კატოს აეკიდა,რომელიც კიბეებზე ჩადიოდა.
-ძალიან მწყდება გული,წასვლა რომ გიწევთ,ანას ისე შევეჩვიე...
-ეს იშვიათად ხდება-ქალმა იასმინს უცნაურად შეჰხედა-ანნა ასე ბევრს არ უმეგობრდება.
-როგორ თუ ასე?
-ვერსაჩეს შარფი რომ გაემეტოს-თითქოს გაიღიმა კატომ-არ ვიცი,როგორ მოახერხე,მაგრამ მგონი შენ ისეთი ადამიანი ხარ,ყველას რომ მოაწონებს თავს.
-მთლად ყველას ვერა-ღიმილით უპასუხა იასმინმა-სამყაროში ბევრი უგემოვნი არსებაა.
გოგონას ბოლო სიტყვაზე კატო შეკრთა და დაიძაბა.
-აქ რა მიზნით ხარ,იასმინ? საკმაოდ ჭკვიანი და ძლიერი გოგო ჩანხარ,რატომ დაგჭირდა ეს თავშესაფარი?
-იმიტომ,რატომაც თქვენ. ცუდ ბიძიებს ძალიან აინტერესებთ ჩემი ცხოვრება.
-ეგ როგორ გავიგო?
-მაპატიეთ,მაგრამ არ შემიძლია ახსნა. ვფიქრომ,ჩემი შემდეგი სიტყვები თქვენთვის არასასიამოვნო იქნება.
კატო წამით გაირინდა,თითქოს არჩევანს აკეთებდა ცუდ და ძალიან ცუდ ამბავს შორის,ბოლოს კი ამოთქვა.
-ილაპარაკე,ნებას გრთავ.
-ანა... ის ჩვეულებრივი ბავშვი არ იყო,არა?
კატომ ოდნავშესამჩნევად დაუკრა თავი.
-მომიტევეთ,მაგრამ დამჭირდა გარკვევა და შესაბამისად,თქვენზე ცნობების მოგროვება. ოცდაერთი წლის წინ,თექვსმეტი წლის ასაკში თქვენ დაქორწინდით,მშობლების სურვილის საწინააღმდეგოდ,თქვენზე თხუთმეტი წლით უფროს მამაკაცს გაჰყევით ცოლად და “ღრმა ფუღუროდან” საკმაოდ შორს აღმოჩნდით,სადაც მამა ვეღარ დაგიცავდათ.
-ვისგან?-კატოს ეტყობოდა,რომ იასმინის ცოდნას უფრო ამოწმდებდა,ვიდრე რაიმე აინტერესებდა.
-დემონებისგან. ეს ჯერ კიდევ მრავალი წლის წინ იყო ჩაფიქრებული და ისინი მხოლოდ ხელსაყრელ მომენტს ელოდებოდნენ. შემდეგ კი შეხვდით მომხიბვლელ,საუცხოო გარეგნობის მამაკაცს,რომელიც,სავარაუდოდ, სიყვარულს გეფიცებოდათ და მალევე შეძლო თქვენთვის ღალატის გამოცინცვლა. ასე გაჩნდა ანა. წინასწარმეტყველებაში ეწერა,რომ ეშმაკის პირმშო ღვთისმსახურის შვილის დახმარებით მოევლინებოდა ქვეყანას,ამიტომაც მაძებრები ყველა ღონეს ხმარობდნენ,გაეკონტროლებინათ რისკ-ჯგუფები,თუმცა ის კი დაავიწყდათ,რომ თავადაც ღვთის მსახურები არიან-ბოროტს მისი სახელით ებრძვიან,უნდათ თუ არა ეს. კატო,თქვენი შვილის მამას დემონი ჰყავდა ჩასახლებული და ეს თქვენ იცით.
იასმინმა შენიშნა,რომ მის ბოლო სიტყვებზე ქალს სუნთქვა შეეკრა.
-ვინც არ უნდა ყოფილიყო ის... კაცი-კატოს ხმის ინტონაცია საუბრის დასასრულს მოასწავებდა-ანას ვერ შეეხება. მე ის გავაჩინე,გავზარდე,თანაც ეს ყველაფერი ჯოჯოხეთში გავაკეთე. ხო,მაშინ ყველამ,ყველამ დამტოვა,მე კი მისთვის ვცოცხლობდი და ვიბრძოდი. არავის აქვს უფლება,რამე დაუშავოს.
-რას აპირებ?-იასმინი თავაზიანობის ფორმიდან სწრაფად გამოვიდ და კატოს დაჟინებით შეაჩერდა-ანას ძლიერი დაცვა დასჭირდება,პირველ რიგში,ცოდნა. უნდა იცოდეს,რა ემუქრება.
-არა,ცოდნა მისთვის დამღუპველია. ათი წლის განმავლობაში ყველა ღონეს ვხმარობდი,რომ მასში ყველა ის საშინელება დამემალა,რაც იმ კაცისგან დაჰყვა. წარმოუდგენელი ბავშვი იყო,სკოლაში ვერ მიმყავდა,შენ არ გესმის,არ იცი,რა შეუძლია...
-მაგრამ ვხვდები-იასმინს მთელი სხეული დაძაბვოდა. სურდა,კატო წასვლის გადადებაზე დაეყოლიებინა,თუმცა ხვდებოდა,რომ ქალის გადარწმუნება რთული იქნებოდა-და დამიჯერეთ,საკმაოდ ბევრი რამ ვიცი დემონებზე და მათ გეგმებზე.
-არანაირი გეგმა!-წამოიყვირა კატომ-ისინი უტვინო,ბოროტი არსებები არიან და ერთადერთი,რაც იციან,ადამიანის სიცოცხლის გამწარებაა. მიზეზი,რატომაც ახლა გესაუბრები,არ ეხება შენს ჩართულობას ჩემ საქმეში-უეცრად გაუმკაცრდა ტონი ქალს-ალბათ აქედან მალე წახვალ და მინდა იცოდე,რომ ანაზე არავისთან,არანაირ გარემოებაში კრინტი არ დაგცდეს,თორემ გავიგებ და გიპოვი.
იასმინმა თავი ვერ შეიკავა და გაეღიმა.
-ანა შენი შვილია და მასზე ზრუნავ,ეს ბუნებრივია. მე კი საერთოდ იმიტომ დავიბადე,რომ ის ყველაფერი,რაც მას ემუქრება,შევაჩერო.ამიტომაც გარწმუნებ,ახლა არ წაიყვანო,მით უმეტეს,ამაზონის მჩხიბავებთან. მათი უმეტესობა მხოლოდ ჯამბაზია.
-რა?-კატომ ისე შეხედა გოგონას,თითქოს იმწამს აღმოაჩინა მისი სიგიჟის ამბავიო-ყველას საქმეში ნუ ერევი,ია. დარწმუნებული ვარ,საკუთარიც გყოფნის. თუ ანა აქ დარჩება,წაიყვანენ,ჩვენ კი ყველას ამოგვხოცავენ.
-სრულიად უცნობ ადამიანებს ენდობი,ვიღაც მლოცველებს,ვერ ხვდები,რომ სასოწარკვეთილი ხარ?
კატომ თავი გაიქნია,იასმინი ხელით გასწია და კიბე აირბინა და დაიყვირა.
-ანა,დროა!
***
-ნეტა სად არიან?-სოფი ტბას გაჰყურებდა და დროდადრო პატარა,ბრტყელ ქვებს ისროდა.
განთიადის ჟამს ორი მეგობარი ტბის პირას სეირნობდა,ვინაიდან ვერც ერთმა ვერ მოახერხა დაძინება. ოქროსთმიანი,ლამაზი და ენერგიული გოგონას წასვლამ იმაზე მეტად დაადარდიანა სოფი და იასმინი,ვიდრე თავად წარმოიდგენდნენ.
იასმინი კი ცუდ წინათგრძნობას აეტანა. ერთის მხრივ იმის გამო,რომ ბუნდოვანი ხილვები სტანჯავდა,რომელთა მთავარი გმირი ანა იყო,მეორეს მხრივ კი ტელეფონის დუმილის გამო-მან ანას სათადარიგო,დაფარულნომრიანი მობილური გადასცა და სთხოვა,შეტყობინება გაეგზავნა,როდესაც მლოცველის სახლს დატოვებდა,თუმცა გოგონა დუმდა,ეს კო იასმინს ფეხებში მოუთმენლობა უღიტინებდა,თითქოს ბეწვზე ეკიდა და სულ ცოტა დროღა იყო საჭირო,რომ იმ მიმართულებით გაქცეულიყო,საითაც დედა-შვილი წავიდა.
-საერთოდ არ მინდოდა,რომ ჩამოსულიყო,ახლა კიდევ რაღაცნაირად მენატრება-განაგრძო საუბარი სოფიმ,რადგან კითხვაზე პასუხი ვერ მიიღო.
-ჰო,მეც-მშრალად თქვა იასმინმა და ტბას გაჰხედა-გუშინ ლილიმ მითხრა,რომ უნდა წავიდე-უეცრად გააჟღერა ის,რაზეც მთელი ღამე ფიქრობდა.
-რა? გაგიჟდა? ღმერთო ჩემო,მოვკლავ!-სოფის აღელვებული ხმა უცნაურად გაისმა განთიადის მდუმარებაში-არ უსმინო მაგას,ალბათ ბაბუმ აიძულა,ეგ სულ მასე იქცევა...
-არა,მე თქვენთვის საფრთხე ვარ.-მოღუშული,მაგრამ მტკიცე სახე ჰქონდა იასმინს.
-არ გინდა ესეთი საუბარი. აქ იმიტომ მოხვედი,რომ სხვა წასასვლელო არ გქონდა,ამიტომაც უნდა დარჩე! სანამ ყველაფერს არ გაარკვევ,სანამ,სანამ...-უეცრად დადუმდა და ბოლოს ამოიბუტბუტა-შენც უნდა დამტოვო.
გოგონას კითხვა არ დაუსვამს,უბრალოდ მისთვის ძალიან სამწუხარო სიმართლე გააჟღერა.
-ჰო.ისედაც ძალიან გაგანებივრე ჩემი სილამაზის ხილვით-ხუმრობა სცადა იასმინმა.
სოფის სევდიანი ღიმილი მასაც გადაედო და მშვიდად გაჰხედა ამომავალი მზის სხივებს.
-ემილისთან უნდა წავიდე,”კვატების სახლში” რაღაც რიგზე ვერაა და როგორც ჩანს,ვერც უმკლავდებიან.
-და დიადი იასმინი ერთი ხელის მოსმით გადაარჩენთ?-ჩაიცინა სოფიმ და უეცრად ბუნების სიმყურდოვე უხეშად დაირღვა-ჩიტების მომაჯადოვებელი ჭიკჭიკი ტელეფონის ზარმა გადაფარა.
იასმინმა სასწრაფოდ მოჭხრიკა ჯიბე და ერთი ბეწო მობილური ამოაძვრინა-გისმენთ.-მტკიცედ და მოკლედ ჩასძახა ყურმილში.
რამდენიმე წამის განმავლობაში მხოლოდ ძლივსგასაგონი შრიალი ისმოდა,ბოლოს კი გოგონას სმენას ანას სუსტი,შეშინებული ხმა მისწვდა.
-ეი სი დი სი-ამოთქვა ანამ და კავშირიც მაშინვე გაწყდა.
-ის იყო? რაო? კარგადაა?-მიაყარა სოფიმ გახევებულ იასმინს-ხმა ამოიღე!
-“ეი სი დი სი” თქვა-გოგონას უკვე სახლისაკენ აეღო გეზი და ჯერ ისევ ტელეფონს-შევთანხმდით,რომ მოკლე ზარით უნდა მიენიშნებინა,როგორ იყო,რადგანაც ხანგრძლივი საუბრები სახიფათოა,”ლედ ზეპელინი” ნიშნავდა,რომ კარგად იყო,ხოლო “ეი სი დი სი”...
-ვაიმე!-წამოიყვირა სოფიმ.
-იმ ვიღაც მარიშკასთან უნდა წავიდე,ქალაქში... ოღონდ ამათ არაფერი უთხრა!-მკაცრად გააფრთხილა იასმინმა.
გოგონამ იცოდა,რომ თუ იგორი საფრთხის შესახებ გაიგებდა,მაშინვე გავარდებოდა შვილის და შვილიშვილის გადასარჩენად,ეს კი მოხუცს ძვირად დაუჯდებოდა.-შეიძლება საკუთარ სახლში ყველაფერი აწყობილი აქვს,მაგრამ იქ,გარეთ... არ მინდა,რამე მოუვიდეს და მე მაგაში გარეული აღმოვჩნდე.
-და გგონია,შენ მოაგვარებ ყველაფერს?
-მე გაცილებით ფრთხილად და გააზრებულად ვიმოქმედებ,ვიდრე სასოწარკვეთილი ბაბუ,ასე რომ,ჰო.
-მაშინ მეც წამიყვანე! ხელს არ შეგიშლი,რასაც მეტყვი,იმას გავაკეთებ-სოფის ხმაში ვედრება გაისმა.
-რომ შემეძლოს,წაგიყვანდი-იასმინი სახლის კართან შედგა და გოგონას შეხედა-მაგრამ,რბილად რომ ვთქვათ,არა მგონია,ბებიაშენი ამას დათანხმდეს.
იასმინი მართალი აღმოჩნდა,სოფის ბებიასთან საუბარი დაწყებული არ ჰქონდა,როცა ქალმა ოთახიდან უბოდიშოდ გაიპინტრიშა და მიაძახა,ასეთი სითავხედე მეორედ აღარ გამაგონოო,შუა დღისას კი სევდიანი სოფი პარმაღზე იდგა და მიმავალ სილუეტს გაჰყურებდა,რომელსაც უკან ჟღალი კატა მიჰყვებოდა.

***
-რაოდენ რთულია ნეიტრალურად დარჩენა,არა,კნუტო?-იასმინი გონებაში კატას მიმართავდა,რომელიც მაგიდაზე ურცხვად მიწოლილიყო,მუცელი გამობერვოდა დალხენილი ცხოვრების ნიშნად და თვალები მიელულა-ან უნდა გძულდეს,ან გიყვარდეს. რამდენჯერაც არ ვეცადე,არ გამომდის სიყვარულისთვის თავის არიდება,იმიტომ,რომ სიძულვილი არ შემიძლია... მიყვარს ჩემი წინაპრები,რომლებმაც ეს ძალა გადმომცეს,მიუხედავად იმისა,რომ დაბადებისთანავე დამტოვეს,მიყვარს იგორი,რომელმაც ეს იარაღი გადმომცა,მიყვარს სოფი,რომელსაც ჩემი წამოსვლა ასე ეწყინა,ანა,რომელიც ეშმაკის შვილია,მაგრამ თან ძალიან საყვარელი შვილი,ალბათ მამამისი ამაყობს-ჩაიცინა და თავი გააქნია-რაზე ვფიქრობ? ან რა მიხარია?! სწორედ ამ ნაზი გრძნობების საფუძველზე აღმოვჩნდები საფლავში,თანაც უსახელოში. კნუტო,იცოდე,შენ უნდა მიტირო...
კარზე კაკუნის ხმამ ტირადა შეაწყვეტინა. გოგონა სწრაფად დასწვდა იქვე დადებულ ცეცხლსასროლ იარაღს,ზურგს უკან მოაფარა და ნელა მიუახლოვდა ჰოსტელის ძველისძველ,საღებავაფრცქვნილ,ხის კარს.
ხმა არ ამოუღია,კაკუნი კი უფრო ძლიერად გაისმა. შეკრთა,იარაღს დამცველი მოხსნა და კარს დაუმიზნა.
-იასმინ,აქ ხარ?მე ვარ!- გოგონას თვალები გაუფართოვდა და რამდენიმე წამი დასჭირდა იმის გასააზრებლად,რომ კარს მიღმა სოფის ხმა ისმოდა.-ჯანდაბა-თავი გაიქნია და ჩაქინდრა,ცოტა ხანს ყოყმანობდა,ვერ გადაეწყვიტა,იარაღი დაეშვა თუ არა,რადგან გამოცდილებამ ასწავლა,რომ ის რაც ყურებს ესმით,თვალებმაც უნდა დაინახონ,წინააღმდეგ შემთხვევაში ეშმაკი მარტივად გაგაცურებს. სანამ იასმინი ამ ცხოვრებისეულ სიბრძნეზე ფიქრობდა,უფრო კონკრეტულად კი იმაზე,მის კართან დემონი ხომ არ იყო ატუზული,სოფის ხმა უფრო ამაღლდა-იასმი-ინ! გძინავს? ადექი,გოგო! დავიღალე,იმდენი ხანია მოვდივარ... ვიცი,რომ აქ ხაე,დამლაგებელმა მითხრა...
იასმინმა,ბოლოს და ბოლოს,ფსიქოლოგიურ-ფიზიკური მზადება მოამთავრდა და კარი სწრაფად გამოაღო. ზღურბლზე უზარმაზარჩანთა აკიდებული,შოკოლადმომარჯვებული სოფი იდგა,რომელიც,როგორც ჩანდა,უკვე მოსაცდელად ემზადებოდა.
-იას...-ბედნიერ სახეზე უცბად წყალი შეესხა,აწივლდა და უკან დაიხია-რა ჯანდაბაა?-შოკოლადი მოისროლა,გაბრაზებულ სახეზე წყალი წვეთებად ჩამოსდიოდა და მკერდზე აკრულ პატარა,სამოგზაურო ჩანთაზე ეცემოდა.
-ნაკურთხი წყალი-ნიშნის მოგებით უპასუხა იასმინმა-დროზე შემოდი.
სოფიმ მაშინვე შეაბოტა ნომერში,იასმინმაც დაკვირვებით მოათვალიერა გარემო,რადგანაც ჰოსტელის აივანი პირდაპირ პარკს გაჰყურებდა,შემდეგ კი სტუმარს მიუბრუნდა.
-რა ლამაზი ადგილია,არა? ფეხით მოვდივარ უკვე ათი კილომეტრია,გამვლელმა მანქანამ მეტი არ წამომიყვანა...
-სოფი!-შეუყვირა იასმინმა-აქ რას აკეთებ? ან როგორ მომაგენი?
-მეც მიხარია შენი ნახვა-გოგონამ უდარდელად მოიხსნა ჩანთა იქიდან ახალი შოკოლადი ამოაძვრინა-მიდი რა,ყავა გამიკეთე.
იასმინმა თვალები აატრიალა,ელექტროჩაიდანი მოძებნა და ცოტაოდენი წვალების შემდეგ,აარახრახა-როგორც იცი,ვიღაც-ვიღაცებს ვემალები და დიდად დამავალებ,თუ გამაგებინებ,როგორ მიპოვა ერთმა უტვინო გოგომ?
-ბიჭმა.
-რა?
-ნიკმა გიპოვა,უფრო სწორად,ძებნა არც დასჭირვებია,კნუტოს ჯიპიესივით რაღაც გამოაბა საყელურზე,აი შინაური ცხოველები ხომ იკარგებიან და მაგის რაღაცა ყოფილა.ჩაიდანი ადუღდა-თავით ანიშნა გაოგნებულ იასმინს.
-ნიკი? რაში დასჭირდა?
-რა ვიცი აბა?-მხრები აიჩეჩა სოფიმ-გუშინ ვკითხე ნეტა სადაა,რომ ვიცოდე,გავიპარებოდი-მეთქი და... ჰო,კარგი,ვიცი. უყვარხარ,თუ რაღაც მასეთი... ასე თქვა,გავგიჟდებოდი,ისე რომ გამეშვაო...
-ვაი მე! შტერი ბიჭი-დაიჯღანა იასმინი,კნუტოსთან მივიდა,საყელური მოხსნა და ჯიბეში ჩაიდო-ამას სხვა ფისოს გამოვაბამ. შენ ის მითხარი,აქ რა გინდა?
როგორც აღმოჩნდა,სოფიმ თავი საკმაოდ მარტივად დაიძვრინა-ნიკის ტელეფონიდან საკუთარზე შეტყობინება გააგზავნა,რომლის მიხედვითაც,უნივერსიტეტში იბარებდნენ.
-ლილი და იგორმა კიდე იცი,რა მითხრეს? -ჩაიცინა სოფიმ,როდესაც იასმინს თავისი დიადი აფიორის შესახებ უამბობდა-ვინმე უნდა გამოგყვეს,მარტოს ვერ გაგიშვებთ ამხელა გზაზეო და ნიკი გამომაყოლეს.
იასმინს,რომელიც ყავას მიირთმევდა,ხველა აუტყდა და კნუტო ყავითაც კი გაწუწა-ნიკიც აქაა?
-კი,გაზეთების საყიდლად გავიდა,თან მგონი უნდოდა,მე შემემზადებინე...
-გაზეთები რა ჯანდაბად უნდოდა?-თვალები მოწკურა იასმინმა.
-რავი,ფილმებში ხო მასე აკეთებენ ხოლმე-სოფიმ მხრები აიჩეჩა და ყავა გემრიელად მოსვა-ანა ხომ უნდა მოვძებნოთ,არა?
იასმინმა თავი დახარა. ხანდახან,სრულიად მოულოდნელ დროს,ხალისს ჰკარგავდა,ეს კი ძირითადად მაშინ ხდებოდა,როდესაც მისგან ვინმე რაიმეს მოითხოვდა. თავის საქმეს ყოველთვის დიდი მონდომებით უდგებოდა და კაცმა რომ თქვას,არც არავინ აძალებდა,წადი და ხალხი გადაარჩინეო,მაგრამ როგორც კი ვინმეს მისი იმედი უჩნდებოდა,მაშინვე გაქცევა და გადამალვა უნდებოდა,ანდა როგორ არ უნდა მომინდესო,ფიქრობდა ხშირად-ადამიანებს ყოველთვის იმაზე მეტის იმედი აქვთ,ვიდრე შეგიძლია,რომ მათთვის გააკეთო და საბოლოოდ ყოველთვის იმედგაცრუებულნი რჩებიან.სწორედ ამ გაცრუებული იმედით სავსე მზერას გაურბოდა იასმინი.
მან უხალისოდ,მოკლედ უამბო,რაც წამოსვლის შემდეგ,ანუ ორ დღეში გაეგო.
მთისძირა,პატარა ქალაქი საკმაოდ მყუდრო და უცხო ხალხისათვის კომფორტული იყო,იქაურები გულღია და სტუმართმოყვარე ხალხი აღმოჩნდა,ერთი იყო-ანა და მისი დედა არავის ენახა და პრინციპში,არც არავის ეცალა მათთვის-ქალაქში შიში იკიდებდა ფეხს,ფარული,თითქოს მონაბერი,თბილი სიოსავით უმნიშვნელო,მაგრამ იასმინისათვის კარგად ნაცნობი. ქალაქში ზებუნებრივი არსება ბუდობდა,თუმცა გოგონას მისი მოქმედების ტაქტიკა ჯერ ვერ გაერკვია.
-მოიცა,რა დროს რაღაც არსებაა? ანაზე უნდა გადაერთო,იასმინ!-შეაწყვეტინა თხრობა სოფიმ.
-ყოველთვის ის ადამიანები გვასწავლიან ჭკუას,რომლებსაც ჩვენი საქმის არაფერი გაეგებათ-მობეზრებით გაიქნია თავი იასმინმა-მარიშკასთან ვიყავი,რომელთანაც ანა და კატო იყვნენ მისულები. არ დაუმალავს,მითხრა,რომ მათ ჩვეულებრივი უპოვადობის შელოცვა დაადო,რომელსაც რამდენიმე კვირა უნდა დაეცვათ მაგიური რადარებისგან,მერე კი გვარიანად დიდი თანხა გამოართვა და გაისტუმრა.
-რა იცი,იქნებ მოგატყუა?
-მე ვერავინ მატყუებს-მოკლედ მოუჭრა იასმინმა.-ასე რომ,თუ ქალაქში რაღაც ეშმაკისეული დაძრწის,დიდი ალბათობით სწორედ ის იქნება გახვეული ანას გადაკარგვაში. ახლა კი,ნიკი ამოიყვანე და საქმეში გაგარკვევთ.

***
-პირველი,რაც აუცილებლად უნდა იცოდეთ,არის ის,რომ სამი ადამიანის მკვლელობასა და ორის გაუჩინარებას(ოფიციალურად) პოლიცია იძიებს,ამიტომაც ნებისმიერ მოწმეს,რომელსაც ვნახავთ,ჩვენება უკვე მიცემული ექნება. შესაბამისად,არ მივარდებით და პოლიციიდან ვართო,არ ატაკებთ,არამედ ეტყვით-ბოდიშს გიხდით კიდევ ერთხელ შეწუხებისთვის,რაღაცები უნდა დავაზუსტოთ-თქო.-იასმინი ოთახში მიმოდიოდა და დროდადრო გაშტერებულ ნიკს ცხვირწინ თითებს უტკაცუნებდა-სამი მათგანი უკვე გამოვკითხე,სიმართლე გითხრათ,მსხვერპლთა შორის კავშირის დადგენა გამიჭირდა-მოკლულებიდან ორი უფროსკლასელი ბიჭია,ხოლო ერთი-მაღაზიის გამყიდველი. დაკარგულებიც სრულიად აფსურდულ ერთობას ქმნიან-გოგონამ ფურცელი მოიმარჯვა და ჩაიჭყიტა-ტაქსის მძღოლი,პარიკმახერი,ხუთი წლის გოგო,დაზღვევის აგენტო მეზობელი ქალაქიდან და ფიტნეს ინსტრუქტორი. სისულელეა...
-ალბათ ვინმე ისეთია დამნაშავე,ვისაც ყველა სძულს-მხრები აიჩეჩა სოფიმ-ადრე მეც სიამოვნებით მოვკლავდი ბევრ თვითკმაყოფილ იდიოტს...
-რომ შეგძლებოდა-დაასრულა იასმინმა-ეს იმას ნიშნავს,რომ დანაშაულები ადამიანის ჩადენილია,მონსტრები იშვიათად არჩევენ მსხვერპლს ანტიპათიის საფუძველით,ისინი ძირითადად არეალით,სქესით,ასაკით და მსგავსი ნიშნების მიხედვიფ მოქმედებენ.
-მაგრამ შენ თქვი,რაღაც არსებაო-დაიბნა ნიკი.
-სამივე მსხვერპლი უბრალოდ მკვდარია. ვერანაირი საწამლავი ან ძალადობის,დაავადების კვალი,არაფერი... ეს კი ჯადოქრობას ჰგავს.სავარაუდოა,რომ ადამიანის მიერ მართულ არსებასთან გვაქვს საქმე.
-ფიქრობ,რომ ანა იმან მოიტაცა? -სოფი დაღონებული ჩანდა,ალბათ ნაწილობრივ იმის გამოც,რომ “მოტაცებულების კლუბში” ერთადერთი აღარ იყო.
-ჰო და აუცილებლად უნდა დავადგინო,ვინ “იმან”-მტკიცედ თქვა იასმინმა-რაღაც იდეა გამიჩნდა სოფის დამსახურებით-ორაზროვნად ჩაიცინა-ბუზღუნა და უჟმურ გოგონებს ვეძებთ,ამიტომაც არ დაგავიწყდეთ,როგორმე ჰკითხოთ თქვენ მოწმეებს.
-ანუ ცალ-ცალკე წავალთ?
-ჰო,ასე დროსაც მოვიგებთ და ეჭვსაც არ გამოვიწვევთ. მე სამი სახლი,თქვენ თითო-თითო,ექვს საათზე მოედანზე ვხვდებით და არ დაგავიწყდეთ,თუ რომელიმე დააგვიანებთ,არ დაგელოდებით,ამ ნომერში კი აღარ დავბრუნდები!
იასმინმა დაბნეულ თანამოსაუბრეებს პოლიციელთა ყალბი მოწმობები გადასცა(რომელთა უდიდესი კოლექცია მისი სიამაყე იყო),კიდევ ერთხელ გაუმეორა მათ მისამართი და დავალება,შემდეგ კი მკაცრი მზერით დაემშვიდობა და ოთახი სწრაფად დატოვა.

***
ძალიან,ძალიან ვწუხვარ,რომ ასე დავაგვიანე( მაგრამ ჩემი ბრალი არაა და ეს გარკვეულწილად მიმშვიდებს სინდისს:დდ
ამ თავის მეორე ნახევარი დასასრულებელი მაქვს და გადავწყვიტე,რომ აღარ გალოდინოთ,ჯერ ეს ამეტვირთა და იმასაც მალევე მოგაწვდით(ყოველ შემთხვევაში,დიდი იმედი მაქვს:დდ),თანაც ძალიან დიდი გამოვიდოდა ორივე ერთად:დ
მიყვარხართ და მადლობა მოთმინებისთვის<3скачать dle 11.3



№1  offline წევრი ჟოზე

განძი დაბრუნებულა ❤❤ მე კიდე გამომრჩა ეს :(( როგორც ყოველთვის დასრულებულს წავიკითხავ :)) მომენატრე განძო ძალიან ❤❤❤❤ და გამიხარდი ❤
"დაკარგული"

 


№2  offline წევრი artificial

რამდენი ხანია ჩუმად ვკითხულობ შენს ისტორიებს და კომენტარს არ ვწერ ❤️ აი ახლაც წავიკითხე და იმდენად უსიტყვოდ და პირდაფჩენილი დამტოვე ვხვდები კიდევ დიდი ხანი ვერ გავიხსენებ შენს საქებარ სიტყვებს ❤️ ამიტომაც ისევ ჩუმად, ჩემთვის გავაგრძელებ კითხვასდა დავტკბები, შენ უბრალოდ იცოდე, რომ მუდამ თვალს გადევნებ, მუდამ გელოდები და მუდამ შენს გვერდით ვარ ❤️

 


№3 სტუმარი სტუმარი ანი ანი

აუუუ ალისააა ძაიან ძალიაააან მაგარიააააააა...
საოცარი მუხტი აქვს ამ ისტორიას... მხიარული და იდუმალის ნაზავია ერთად.
ნუუუუ მე ანდრეს ისევ გამოჩენას ველი მოუთმენლად... იასმინს ეგ გიჟი კაცი პირდაპირ აკვდებაა...
მმმმ.. როგორ მაინტერესებს მათ შორის რა იყო?! :დ
ველი ახალ თავს ტკბილო ოღონდ მალე რააა... საინტერესო მომენტში გაწყვიტე :დ

 


№4 სტუმარი aaniiee

აუუ ალისააა შენ განდიდებას აღარ დავიწყებ უკვე ბევრგან გაქეე და ერთი კითხვა მაქვს რამდენ თავიში დაამთავრებ დაახლოებით? შენ რო გიყურებ ვფიქრობ ასეე გააგრძელებ მეკიდე სულ ყველას ერთად წაკითხვა მინდა ხოდა თან ვერ ვითმენ და თან ვერ ვითმენ რა ვქნაა აღარ ვიციი რააა უფფფ

 


ოოოო მაი გააად ;დდდ
ალისა, რა იყო ეს ააა?????
ისე მოჭარბებული ენერგიით ჩავიკითხე თქვენ ჯვარი გწერიათ. ;დდდდდ
საერთოდ ჰორორების მოყვარული ვარ მეთქი ვერ ვიტყვი. ძალიან მშიშარა გოგო ვარ და საშინელებათა ფილმიც კი არ მაქვს ბოლომდე ნანახი. (იყო მცდელობები, მაგრამ ან თვალებზე აფარებული ხელით ვასრულებდი ან კიდე მეგობარს ვეხვეწებოდი გამორთეთქო ;დდდ)
წინა თავიც საკმაოდ დაძაბული იყო და ალთან შეხვედრის საშიშად ამაღელვებელი მომენტის ემოციები ვერც იასმინის შიშველმა ტანტალმა გადაფარა, მაგრამ ბოლოს ისე კარგად დამთავრდა აღარც გამხსენებია შიში.
ჰოდა მეშინია, მაგრამ - ეს მომწონს!
ასე მგონია ალისა უანდერს კი არა სტივენ კინგს ვკითხულობ.
სტივენ კინგს ისე შეგადარე - ეგეც არ მყავდეს ახლა ;დდდ.... შენ სჯობიხარ.♡
კიდევ ,,ჯოჯოხეთურ მექანიზმებს" მაგონებს. (თუ არ იცი გირჩევ წაიკითხო იმდენად შენს ნაწერებში ზის შენც დიდი ალბათობით მოგეწონება, "მექანიკური ანგელოზი" ჰქვია პირველ წიგნს♡♡)
მაქ არის ეს დემონები და მთელი ამბები, ასე რომ შევეჩვიესავით. ;დდ

ამ ანაზე ვერ გადავწყვიტე მიყვარდეს თუ მეშინოდეს.
პრინციპში რა მისი ბრალია დედამისმა ვნებები თუ ვერ მოთოკა და რომელიღაც დემონთან ერთად წამოიტრაკა, მაგრამ ეშმაკის ნიშანი ხომ ნიშნავს რომ ადრე თუ გვიან ანას მამის ნათესავები დაუძახებენ?! ჰოდა მეშინია ჩემი სიყვარული ქალი - იასმინი და ფუმფულა, აწ უკვე შხვართი ქალი - სოფი რამე ხიფათს არ გადაჰყაროს. პრინციპში ხიფათი არც აკლიათ.
უი, სოფისი როგორ მშურს ვერც კი წარმოიდგენს!
ვიღაც ყავისფერმა, მექალთანე ბიძიამ დაიჭირა, დაიძინა როგორც ფუმფულოზავრმა და გაიღვიძა ადრიანა ლიმას ტანზე.
ერთ დილით რომ გავიღვიძო და გამხდარი აღმოვჩნდე კიდეც შეიძლება ფეხები გავფშიკო სიხარულისგან. ;დდდ
კიდე რა უნდა მეთქვააა... ჰო გამახსენდა
იგორის სახლი მაგონებს ჰოგვარსტს - ჰოგვარსტის ბრძოლის წინ (დამცავი შელოცვების კორიანტელი, რომ დააყენეს) პიეეერტოტუმ ლოკომოტოოორ ♡ (მბურძგლავს მაგ მომენტზე.
იმედია იგორი და ლილი ცუდად არ დაამთავრებენ, მევასება ეგ ხალხი მიუხედავად ლილის სიმკაცრისა და იგორის სიჟმოტისა. ;დდდ
გემრიელი ლუკმები ბოლოს შემოვინახე... *____*
რაც შეეხება იასმინის ძველ მეგობარ - ძვირფას გამომძიებელს და ჩვენს ოქროსთმიან ჰაკერ - ნიკს, ვერ გადავწყვიტე რომელი მომწონდეს. :((
იასმინს რომელი შეეფერება ეგ ვერ გადავწყვიტე თორე მე ორივე მომწონს :333
ერთიმხრივ ანდრე და მისი ცინიკური დიალოგები, ძველი ,,მეგობრობა" იასთან და მისი სიმპატიური სახე.
და
მეორე მხრივ ნიკი (ნიკოლოზი, ჩემი ძვირფასი, მონატრებული ქრაშის სეხნია ;დდ)
რომელიც ვვეჭვობ რომ ყურებამდეა შეყვარებული ამ ჩვენს დემონებზე მონადირე გოგოზე.
მაინც ანდრესკენ ვიხრები იმიტომ რომ იასმინს დამხმარე სჭირდება, ძლიერი ადამიანი გვერდით, ვინც კარგად იცნობს მასაც და ,,გარემო პირობებსაც" ;დ
აუ, ახლა ნიკზე დავფიქრდი :(( ეგეც ძაან საყვარელია და თან ,,აიტიშნიკი" ;დ ასე რომ ეგეც გამოადგება იასმინს. გამოდგომით პრინციპში ის მელოტი კაციც გამოადგება, იგორთან რომ ნახა, მაგრამ ,, ლავ იზ ლავ" :დ
ზღვათაშორიზ იასმინის მეჩვიდმეტე ხარისხით ბებია და მისი წინასწარმეტყველება ასე მგონია გადაბმულია ანაზე - რაც მაფიქრებს.(მგონია კიარა ეგრეა)

მეორე ნაწილს ველოდები სულმოუთქმელად. მაინტერესებს რომელმა არსებამ დაიბუდა მთისძირში. :3
♡♡♡♡♡♡♡♡
P.S. ამას რომ ვწერდი ბოლოსკენ რაღაც საინტერესო გამახსენდა და მერე დამავიწყდა. კი, სკლეროზი მაქვს გაქანებული. ;დ იმედია გამახსენდება და მერე კიდევ შემოვირბენ. ;დ

 


არა რა ხომ ვამბობდი რაღაცას ხლართავენ ლილი და იგორი თქო, თურმე სად ხარ ჩემო თავო, ნუ იტყვი და ქალბატონ კატერინას თექვსმეტი წლის ასაკში შემოუტია შემოუტეველმა და არც მეტი არც ნაკლები ბატონ დემოდს ჩაუგორდა (ეგ ჩაგორდა მოუსვლელში და არ გადარჩენაში :დ) ხოდა მაგისი ჰორმონების გადამკიდე ახლა ანნა უნდა დაისაჯოს, რომელიც მართლა მომწონს, მხიარული და სიცოცხლის მოყვარული გოგოა, ხოდა არ მინდა ეშმაკის ამპლუაში ვიხილო, თუმცა მე ჩემი იასმინის იმედი მაქვს და მჯერა უშველის ანნას.
ოხ სოფი, სოფი. ქალი ასეთი შხვართალა ხარ ძლივს და მაინც შოკოლადებს ხეთქაობ :დ მემგონი მაგას სულაც არ უნდიდა გახდომა და ძალიანაც მოსწონდა მსუქანა სოფი რომ იყო, ხოდა ღირსია ისევ გასუქდეს :დ მსუქანა სოფი ეძახე და როგორი გაიძვერა ყოფილა :) თან ბატონ ნიკალაისთან ერთად ესტუმრა იასმინს, რომელზედაც უკვე ყურებამდეა შეყვარებული ბატონი აიტიშნიკი, თუ რაცაა და რომელიც თა ვისი კომპიუტერული უნარებით დიდად დაეხმარება ჩემ გოგოს.
ახლა ის მაინტერესებს რა არსება ბუდობს მაგ საიდუმლოებით სავსე ქალაქში და რას უნდა ველოდოთ, მაგ არსებისგან, ნუ ფაქტია კარგს არაფერს მაგრამ მაინც :)
ხოდა ამ არეულობაში ბატონი დეტექტივი და "ძველი მეგობარი" ანდრე აუცილებლად უნდა ჩაერთოს და დაეხმაროს იასმინს ძველი მეგობრობის ხათრით :)
ახლა ანნაზე ვნერვიულობ, რა ბედი ელის ჩვენს ჭკუამხიარულ გოგოს? რაღაც მხრივ მესმის კიდეც დედამისის უნდა შვილი საფრთხისგან დაიცვას და ყველაფერს აკეთებს ამისთვის, მაგრამ გაქცევას ჯობდა იასმინისთვის მოესმინა. ხომ უთხრა იმიტომ დავიბადე, რომ ანნა დავიცვაო, ეს კიდევ ვირივით გაჯიუტდა. ხოდა თუ ანას რამე დაემართა მაგის უჭკუობის ბრალი იქნება.
ალის, მთელს ამ ისტორიაში რა როლი აკისრია "კვატების სახლს" ჯერ ვერ დავადგინე, არადა აქტიურად განიხილება ეგ თემა და ვეჭვობ გარდამტეხი როლი დაეკისრება კვატუნიებს.
ველოდები გაგრძელებას, რომელიც იმედია მალე იქნება. ❤❤❤

 


№7  offline ახალბედა მწერალი Alice76

ჟოზე
განძი დაბრუნებულა ❤❤ მე კიდე გამომრჩა ეს :(( როგორც ყოველთვის დასრულებულს წავიკითხავ :)) მომენატრე განძო ძალიან ❤❤❤❤ და გამიხარდი ❤
"დაკარგული"

ჰეეიი პირველივე სიტყვიდან მივხვდი♥️♥️ როგორ მომენატრე,ვფიქრობდი,სად დაიკარგა-მეთქი. მაშ,მოითმინე და მერე ერთობლივად მომახსენე შენი აზრი,უზომოდ გამახარე ♥️♥️

artificial
რამდენი ხანია ჩუმად ვკითხულობ შენს ისტორიებს და კომენტარს არ ვწერ ❤️ აი ახლაც წავიკითხე და იმდენად უსიტყვოდ და პირდაფჩენილი დამტოვე ვხვდები კიდევ დიდი ხანი ვერ გავიხსენებ შენს საქებარ სიტყვებს ❤️ ამიტომაც ისევ ჩუმად, ჩემთვის გავაგრძელებ კითხვასდა დავტკბები, შენ უბრალოდ იცოდე, რომ მუდამ თვალს გადევნებ, მუდამ გელოდები და მუდამ შენს გვერდით ვარ ❤️

ძალიან დიდი მადლობა ამ სიტყვებისთვის♥️ ჩემთვის უმნიშვნელოვანესია ეს,ამიტომაც გაფასებ და სტიმულს მაძლევს შენი სიტყვები. შემდეგ თავში შევხვდებით♥️

სტუმარი ანი ანი
აუუუ ალისააა ძაიან ძალიაააან მაგარიააააააა...
საოცარი მუხტი აქვს ამ ისტორიას... მხიარული და იდუმალის ნაზავია ერთად.
ნუუუუ მე ანდრეს ისევ გამოჩენას ველი მოუთმენლად... იასმინს ეგ გიჟი კაცი პირდაპირ აკვდებაა...
მმმმ.. როგორ მაინტერესებს მათ შორის რა იყო?! :დ
ველი ახალ თავს ტკბილო ოღონდ მალე რააა... საინტერესო მომენტში გაწყვიტე :დ


ანი♥️ შენი კომენარები სულ ყოველთვის როგორ მათბობს,რომ იცოდე♥️მეც ვთვლი,რომ ანდრე იასმინს ძაალიან უხდება და ვნახოთ,როგორ შეეწყობიან:3 წესით მალე უნდა იყოს ახალი თავი,ვინაიდან ნახევარი დაწერილია უკვე,მაგრამ ზუსტ თარიღს ვერ ვიტვი,ცუდად მაქვს დაცდილი:დდ♥️

aaniiee
აუუ ალისააა შენ განდიდებას აღარ დავიწყებ უკვე ბევრგან გაქეე და ერთი კითხვა მაქვს რამდენ თავიში დაამთავრებ დაახლოებით? შენ რო გიყურებ ვფიქრობ ასეე გააგრძელებ მეკიდე სულ ყველას ერთად წაკითხვა მინდა ხოდა თან ვერ ვითმენ და თან ვერ ვითმენ რა ვქნაა აღარ ვიციი რააა უფფფ


როგორ მესმის შენი( მე ყოველ დღე მინდა,რომ ვწერო და ლოდინის გამო არ გავწამდეთ,მაგრამ,როგორც სწორად აღნიშნე,სავარაუდოდ ასე გავაგრძელებ-დიდი თავები იქნება,მაგრამ ცოტა იშვიათად. სრულად ალბათ 2 თვეში იქნება,საკმაოდ დიდი გამოდის.
მადლობა უდიდესი ასეთი ინტერესისთვის♥️

Maybillineსპაროლიდაავიწყდა
ოოოო მაი გააად ;დდდ
ალისა, რა იყო ეს ააა?????
ისე მოჭარბებული ენერგიით ჩავიკითხე თქვენ ჯვარი გწერიათ. ;დდდდდ
საერთოდ ჰორორების მოყვარული ვარ მეთქი ვერ ვიტყვი. ძალიან მშიშარა გოგო ვარ და საშინელებათა ფილმიც კი არ მაქვს ბოლომდე ნანახი. (იყო მცდელობები, მაგრამ ან თვალებზე აფარებული ხელით ვასრულებდი ან კიდე მეგობარს ვეხვეწებოდი გამორთეთქო ;დდდ)
წინა თავიც საკმაოდ დაძაბული იყო და ალთან შეხვედრის საშიშად ამაღელვებელი მომენტის ემოციები ვერც იასმინის შიშველმა ტანტალმა გადაფარა, მაგრამ ბოლოს ისე კარგად დამთავრდა აღარც გამხსენებია შიში.
ჰოდა მეშინია, მაგრამ - ეს მომწონს!
ასე მგონია ალისა უანდერს კი არა სტივენ კინგს ვკითხულობ.
სტივენ კინგს ისე შეგადარე - ეგეც არ მყავდეს ახლა ;დდდ.... შენ სჯობიხარ.♡
კიდევ ,,ჯოჯოხეთურ მექანიზმებს" მაგონებს. (თუ არ იცი გირჩევ წაიკითხო იმდენად შენს ნაწერებში ზის შენც დიდი ალბათობით მოგეწონება, "მექანიკური ანგელოზი" ჰქვია პირველ წიგნს♡♡)
მაქ არის ეს დემონები და მთელი ამბები, ასე რომ შევეჩვიესავით. ;დდ

ამ ანაზე ვერ გადავწყვიტე მიყვარდეს თუ მეშინოდეს.
პრინციპში რა მისი ბრალია დედამისმა ვნებები თუ ვერ მოთოკა და რომელიღაც დემონთან ერთად წამოიტრაკა, მაგრამ ეშმაკის ნიშანი ხომ ნიშნავს რომ ადრე თუ გვიან ანას მამის ნათესავები დაუძახებენ?! ჰოდა მეშინია ჩემი სიყვარული ქალი - იასმინი და ფუმფულა, აწ უკვე შხვართი ქალი - სოფი რამე ხიფათს არ გადაჰყაროს. პრინციპში ხიფათი არც აკლიათ.
უი, სოფისი როგორ მშურს ვერც კი წარმოიდგენს!
ვიღაც ყავისფერმა, მექალთანე ბიძიამ დაიჭირა, დაიძინა როგორც ფუმფულოზავრმა და გაიღვიძა ადრიანა ლიმას ტანზე.
ერთ დილით რომ გავიღვიძო და გამხდარი აღმოვჩნდე კიდეც შეიძლება ფეხები გავფშიკო სიხარულისგან. ;დდდ
კიდე რა უნდა მეთქვააა... ჰო გამახსენდა
იგორის სახლი მაგონებს ჰოგვარსტს - ჰოგვარსტის ბრძოლის წინ (დამცავი შელოცვების კორიანტელი, რომ დააყენეს) პიეეერტოტუმ ლოკომოტოოორ ♡ (მბურძგლავს მაგ მომენტზე.
იმედია იგორი და ლილი ცუდად არ დაამთავრებენ, მევასება ეგ ხალხი მიუხედავად ლილის სიმკაცრისა და იგორის სიჟმოტისა. ;დდდ
გემრიელი ლუკმები ბოლოს შემოვინახე... *____*
რაც შეეხება იასმინის ძველ მეგობარ - ძვირფას გამომძიებელს და ჩვენს ოქროსთმიან ჰაკერ - ნიკს, ვერ გადავწყვიტე რომელი მომწონდეს. :((
იასმინს რომელი შეეფერება ეგ ვერ გადავწყვიტე თორე მე ორივე მომწონს :333
ერთიმხრივ ანდრე და მისი ცინიკური დიალოგები, ძველი ,,მეგობრობა" იასთან და მისი სიმპატიური სახე.
და
მეორე მხრივ ნიკი (ნიკოლოზი, ჩემი ძვირფასი, მონატრებული ქრაშის სეხნია ;დდ)
რომელიც ვვეჭვობ რომ ყურებამდეა შეყვარებული ამ ჩვენს დემონებზე მონადირე გოგოზე.
მაინც ანდრესკენ ვიხრები იმიტომ რომ იასმინს დამხმარე სჭირდება, ძლიერი ადამიანი გვერდით, ვინც კარგად იცნობს მასაც და ,,გარემო პირობებსაც" ;დ
აუ, ახლა ნიკზე დავფიქრდი :(( ეგეც ძაან საყვარელია და თან ,,აიტიშნიკი" ;დ ასე რომ ეგეც გამოადგება იასმინს. გამოდგომით პრინციპში ის მელოტი კაციც გამოადგება, იგორთან რომ ნახა, მაგრამ ,, ლავ იზ ლავ" :დ
ზღვათაშორიზ იასმინის მეჩვიდმეტე ხარისხით ბებია და მისი წინასწარმეტყველება ასე მგონია გადაბმულია ანაზე - რაც მაფიქრებს.(მგონია კიარა ეგრეა)

მეორე ნაწილს ველოდები სულმოუთქმელად. მაინტერესებს რომელმა არსებამ დაიბუდა მთისძირში. :3
♡♡♡♡♡♡♡♡
P.S. ამას რომ ვწერდი ბოლოსკენ რაღაც საინტერესო გამახსენდა და მერე დამავიწყდა. კი, სკლეროზი მაქვს გაქანებული. ;დ იმედია გამახსენდება და მერე კიდევ შემოვირბენ. ;დ

ვაიმეე:დდდდდდდდდ
შენი კომენტარის კითხვა იცი რა არის? აი ცალკრ რაღაც იუმორისტული სტატიის წაკითხვა:დდ♥️♥️ ქალო! შენ იუმორზე და ტერმინებზე ხომ ვგიჟდები და მერე კიდევ რამხელა ემოციით და ენერგიით გადმოსცემ:ო
რამდენჯერმე გადავიკითხე და “წამოიტრაკაზე” გადავყირავდი;დდდდ
მოკლედ,გადავწყვიტე,თუ ოდესმე ჩემი წიგნი გამოვა(რაც წარმოუდგენლად მეჩვენება,მაგრამ მაინც) მიმოხილვას შენ დაწერ;დდდ♥️♥️♥️
მიყვარხარ უზომოდ,შენ ხარ ქალი-ქარბორბალა და აბა შემოირბინე,რამე თუ გაგახსენდა,ჩემი გვერდის კარი ყოველთვის ღიაა შენთვის:დდდ♥️♥️♥️

რუსკიმარუსია
არა რა ხომ ვამბობდი რაღაცას ხლართავენ ლილი და იგორი თქო, თურმე სად ხარ ჩემო თავო, ნუ იტყვი და ქალბატონ კატერინას თექვსმეტი წლის ასაკში შემოუტია შემოუტეველმა და არც მეტი არც ნაკლები ბატონ დემოდს ჩაუგორდა (ეგ ჩაგორდა მოუსვლელში და არ გადარჩენაში :დ) ხოდა მაგისი ჰორმონების გადამკიდე ახლა ანნა უნდა დაისაჯოს, რომელიც მართლა მომწონს, მხიარული და სიცოცხლის მოყვარული გოგოა, ხოდა არ მინდა ეშმაკის ამპლუაში ვიხილო, თუმცა მე ჩემი იასმინის იმედი მაქვს და მჯერა უშველის ანნას.
ოხ სოფი, სოფი. ქალი ასეთი შხვართალა ხარ ძლივს და მაინც შოკოლადებს ხეთქაობ :დ მემგონი მაგას სულაც არ უნდიდა გახდომა და ძალიანაც მოსწონდა მსუქანა სოფი რომ იყო, ხოდა ღირსია ისევ გასუქდეს :დ მსუქანა სოფი ეძახე და როგორი გაიძვერა ყოფილა :) თან ბატონ ნიკალაისთან ერთად ესტუმრა იასმინს, რომელზედაც უკვე ყურებამდეა შეყვარებული ბატონი აიტიშნიკი, თუ რაცაა და რომელიც თა ვისი კომპიუტერული უნარებით დიდად დაეხმარება ჩემ გოგოს.
ახლა ის მაინტერესებს რა არსება ბუდობს მაგ საიდუმლოებით სავსე ქალაქში და რას უნდა ველოდოთ, მაგ არსებისგან, ნუ ფაქტია კარგს არაფერს მაგრამ მაინც :)
ხოდა ამ არეულობაში ბატონი დეტექტივი და "ძველი მეგობარი" ანდრე აუცილებლად უნდა ჩაერთოს და დაეხმაროს იასმინს ძველი მეგობრობის ხათრით :)
ახლა ანნაზე ვნერვიულობ, რა ბედი ელის ჩვენს ჭკუამხიარულ გოგოს? რაღაც მხრივ მესმის კიდეც დედამისის უნდა შვილი საფრთხისგან დაიცვას და ყველაფერს აკეთებს ამისთვის, მაგრამ გაქცევას ჯობდა იასმინისთვის მოესმინა. ხომ უთხრა იმიტომ დავიბადე, რომ ანნა დავიცვაო, ეს კიდევ ვირივით გაჯიუტდა. ხოდა თუ ანას რამე დაემართა მაგის უჭკუობის ბრალი იქნება.
ალის, მთელს ამ ისტორიაში რა როლი აკისრია "კვატების სახლს" ჯერ ვერ დავადგინე, არადა აქტიურად განიხილება ეგ თემა და ვეჭვობ გარდამტეხი როლი დაეკისრება კვატუნიებს.
ველოდები გაგრძელებას, რომელიც იმედია მალე იქნება. ❤❤❤


მარუსი,ხშირად მითქვამს და გავიმეორებ კიდეც-გამორჩეული ნიჭი გაქვს,ყველაზე მნიშვნელოვანი საკითხები შეამჩნიო და ზუსტად გამოყო. აი ხანდახან რომ აღარც მახსოვს რა ინტრიგა ჩავდე და შენი კომენტარი რომ შემახსენებს,დაახლოებით ასეთი გრძნობა მაქვს:D♥️
თუმცა კვატების სახლი არ დამვიწყებია და მართალი ხარ,მნიშვნელოვანი რამეები ელოდებათ გოგონებს იქ.
უდიდესი მადლობა სულ ჩემთან რომ ხარ,ვერ წარმოგიდგენია,რამდენად მნიშვნელოვანია ეს ჩემთვის♥️♥️

 


№8 სტუმარი სტუმარი Di ANA

ზღვის დონიდან სადღაც 1500 მეტრის სიმაღლეზე მყოფმა ბილაინის ინტერნეტით გაწამებულმა ძლივს შევძელი და საიტზე შემოვედი ( ამას თუ შემოსვლა ქვია. დამავიწყდა პაროლი და ვარ ასე)) თვალებს ვერ დავუჯერეე, როგორც იქნაააა, გადავირევი ალბათ წაკითხვა ჯერ ვერ მოვასწარი მაგრამ კომენტარებიდან გამომდინარე თუ სწორად მივხვდი შეშლილ ჰელოუინს უკავშირდება არაა? იმედია ასეა ძააან მიყვარს ეგ მოთხრობა❤

სტუმარი Di ANA
ზღვის დონიდან სადღაც 1500 მეტრის სიმაღლეზე მყოფმა ბილაინის ინტერნეტით გაწამებულმა ძლივს შევძელი და საიტზე შემოვედი ( ამას თუ შემოსვლა ქვია. დამავიწყდა პაროლი და ვარ ასე)) თვალებს ვერ დავუჯერეე, როგორც იქნაააა, გადავირევი ალბათ წაკითხვა ჯერ ვერ მოვასწარი მაგრამ კომენტარებიდან გამომდინარე თუ სწორად მივხვდი შეშლილ ჰელოუინს უკავშირდება არაა? იმედია ასეა ძააან მიყვარს ეგ მოთხრობა❤

P.S ძააააააააააალიან მრცხვენია ახალი მოთხრობის წერა რო დაიწყე მე კიდე აზრზე არ ვიყავი , როდის ჩავალ ახლა მე ქალაქში რო ავანაზღაურო?
P.P.S უყვარხარ დიანას და მოენატრე ძალიან❤

 


№9  offline წევრი ჟოზე

გამიხარდა რო მიხვდი ❤❤ აბა რა,ჩემს განძსს ბოლოს მოვახსენებ ჩემს აზრს ❤❤ გყვარობ მე შენ ❤❤❤

 


№10  offline ახალბედა მწერალი Alice76

Margarethe Jose
არა რაა მართლა ყოვლის შემძლე გოგონები არიან:დ
უკან მიმაქვს ჩემი სიტყვები ნაწარმოების სათაურის შესახებ.

იმდენი ხანი იყავი დაკარგული რომ ლამის სულ დამავიწყდა ჩვენი გოგონების ასავალ-დასავალი. რაღაცებს ვუკავშირებ ერთმანეთს, მაგრამ ჰაა რათ გინდა:დ
მოკლედ თუ მოვიცალე წინა თავებს გადავავლებ თვალს.

მართალია რაღაც-რაღაცები დამავიწყდა, მაგრამ იგორი და ლილი რა წუწურაქებიც იყვნენ მახსოვს და შეცვლას არც აპირებენ. იქნებ სხვა რამეშია საქმე და "ვითომ" წუწურაქობენ?:დ აბა სტუმარი მოდის და გამარჯობა არ გაქვს ნათქვამი საჭმელი, საჭმელი, საჭმელის რომ გაიძახი
და ეგ ნორმალურია? (ეგ პირველ თავში უნდა მეთქვა:დ)

ქალაქში რომელი ავხორცი ბუდობს მაინტერესებს, ოჩოკოჩი ხომ არა?:დ პირველი ეგ გამახსენდა ან ბაყბაყ-დევი:დ
ეგ ბოლო სადმე მაინც გამოაჩინე და იასმინი მიხედავს, ჩემი ხათრით:დ ლავ იუ❤

პს.იასმინს ასი მეტრის რადიუსზეც არ გაეკაროს ნიკი, თორემ ისე დავბეგვავ პატრონი ვერ იცნობს:დ

აუუჰ კიი სწორად აღნიშნე,თავებს შორის დიდი დრო რომაა,დაავიწყდება კაცს/ მაგრამ მაინც რაც შემიძლია,იმის მაქსიმუმს ვაკეთებ ალბათ(
ქართული მითოლოგიური არსებები გულდასმით შევისწავლე და ვაპირებდი მათზე დაწერასახ,ასე რომ შენი დამსახურებით ეგ კიდევ უფრო მოსალოდნელია:3
წვერიკების ოჯახი ძაან ჟმოტავს კი:დდ სიმართლე გითხრა,არ ვიცი,რატომ გამოვიდნენ ასეთები,უბრალოდ გამოვიდნენ და ასეთი ხასიათით წარმოვიდგინე პირველად:D
პ.ს.ნიკი ჯერ-ჯერობით შორიდან ეტრფის და შენ მუქარასაც გადავცემ:დდდ♥️♥️♥️

სტუმარი Di ANA
ზღვის დონიდან სადღაც 1500 მეტრის სიმაღლეზე მყოფმა ბილაინის ინტერნეტით გაწამებულმა ძლივს შევძელი და საიტზე შემოვედი ( ამას თუ შემოსვლა ქვია. დამავიწყდა პაროლი და ვარ ასე)) თვალებს ვერ დავუჯერეე, როგორც იქნაააა, გადავირევი ალბათ წაკითხვა ჯერ ვერ მოვასწარი მაგრამ კომენტარებიდან გამომდინარე თუ სწორად მივხვდი შეშლილ ჰელოუინს უკავშირდება არაა? იმედია ასეა ძააან მიყვარს ეგ მოთხრობა❤

სტუმარი Di ANA
ზღვის დონიდან სადღაც 1500 მეტრის სიმაღლეზე მყოფმა ბილაინის ინტერნეტით გაწამებულმა ძლივს შევძელი და საიტზე შემოვედი ( ამას თუ შემოსვლა ქვია. დამავიწყდა პაროლი და ვარ ასე)) თვალებს ვერ დავუჯერეე, როგორც იქნაააა, გადავირევი ალბათ წაკითხვა ჯერ ვერ მოვასწარი მაგრამ კომენტარებიდან გამომდინარე თუ სწორად მივხვდი შეშლილ ჰელოუინს უკავშირდება არაა? იმედია ასეა ძააან მიყვარს ეგ მოთხრობა❤

P.S ძააააააააააალიან მრცხვენია ახალი მოთხრობის წერა რო დაიწყე მე კიდე აზრზე არ ვიყავი , როდის ჩავალ ახლა მე ქალაქში რო ავანაზღაურო?
P.P.S უყვარხარ დიანას და მოენატრე ძალიან❤


პირველ რიგში,მე როგორ მიყვარს და მომენატრა დიანა?!
ვფიქრობდი,სად დაიკარგა,სულ დაავიწყდა ალისა-მეთქი და მერე მივხვდი,რომ ზაფხულია და ალბათ სადმე ისვენებს-თქო და ჰა,მართალიც აღმოვჩნდი,ვიცოდი,რომ ასე არ მიმატოვებდი:დ♥️
დაისვენე მშვიდად და მე ვეცდები,რაც შეიძლება მეტი თავი დაგახვედრო დაბრუნებულს;დდ♥️
პ.ს. არა,შეშლილი ჰელოუინი ამ ისტორიასთან კავშირში არაა♥️

ჟოზე
გამიხარდა რო მიხვდი ❤❤ აბა რა,ჩემს განძსს ბოლოს მოვახსენებ ჩემს აზრს ❤❤ გყვარობ მე შენ ❤❤❤


მე კი-შენ♥️♥️♥️

 


№11  offline წევრი Lea

კვატების სახლის როლზე ვფიქრობ ბევრს. რომ არ გვანახებ, შიგნით რა ხდება, მაგრამ თან არც გვავიწყებ.
ისეთი უგადარბენესი პერიოდი მაქვს, ძლივს მოვიცალე შესამოწმებლად და ალბათ ხვდები რაც დამემართა ^_^
მადლობა ამ გადასარევი ისტორიისთვის, თვინ.
შენი ფანი

 


№12 წევრი Gemini mood

Saswaulia da saswauli xar tavad dalian kargad wer imdenad gamagija am istoriam rom gushin mivkevi da sheni yvela istoria wavikitxe da mivxvdi rom am janrshi saocreba xar yvela istoria agfrtovanebulma wavikitxe da chatvale dgeidan chemi saxit sheni ertguli mkitxveli da fani sheidzine❤❤❤❤moutmenlad velodebi axal tavs da imedia male dadev❤❤

 


№13  offline ახალბედა მწერალი Alice76

Lea
კვატების სახლის როლზე ვფიქრობ ბევრს. რომ არ გვანახებ, შიგნით რა ხდება, მაგრამ თან არც გვავიწყებ.
ისეთი უგადარბენესი პერიოდი მაქვს, ძლივს მოვიცალე შესამოწმებლად და ალბათ ხვდები რაც დამემართა ^_^
მადლობა ამ გადასარევი ისტორიისთვის, თვინ.
შენი ფანი

თვინ,ასეთი დაკავებული ხარ და ჩემთვის მაინც რომ იცლი.
მადლობა შენ და ლავ იუ უზომოდ♥️

Gemini mood
Saswaulia da saswauli xar tavad dalian kargad wer imdenad gamagija am istoriam rom gushin mivkevi da sheni yvela istoria wavikitxe da mivxvdi rom am janrshi saocreba xar yvela istoria agfrtovanebulma wavikitxe da chatvale dgeidan chemi saxit sheni ertguli mkitxveli da fani sheidzine❤❤❤❤moutmenlad velodebi axal tavs da imedia male dadev❤❤

ვაიჰ,როგორ გამახარე,რომ იცოდე♥️ ყველა წაიკითხე? ძალიან დიდი პატივია და თან ასეთი ემოცია რომ გამოიწვია ჩემმა ნაშრომებმა,ეს კიდევ ცალკე ბედნიერებაა♥️ უდიდესი მადლობა და ვეცდები,ეს შთაბეჭდილება კიდევ უფრო უკეთესი ნაწერით გავამყარო♥️♥️

 


№14  offline წევრი witchy spirit

ძალიან მაგარი თავიიყო ალის! როგორ ჩაიხლართა სიტიაცია?! ანტიქრისტეო და მთელი ამბები. ვახ ნეტავ ანა სად ბრძანდება,რომელმა დამთხვეულმა დარია მის ბუზღუნას ხელი?! სოფი თავისი ქონების გარეშეც სოფია, მიხარია რომ გამოჩონჩხვამ ვერაფერი დააკლო მის ქოქოსვუმენურ პიროვნებას. იასმინზე სიტყვასაც აღარ ვიტყვი დონეზე დონე გოგოა! შემ ნამდვილდ სასწაულო ხარ ალის, ნაწერი საინტერესო,მრავალფეროვანი, გამართული და სასიამოვნო საკითხავია, არ ეკდრება დრაკულოვნას აქამდე რომ არმოაფრთხიალა კომენტარი მაგრამ დრაკმა სხვენში გამოამწყვდია ღამურად ქცეული დროებით და არ იწყინო. ვიცი რომ ფენტეზია და წარმოუდგენლად მაგარი ფენტეზია თუმცა ცოტა რომანწიჩნი ამბებიც გაურიე რა ინტრიგას გაასმაგებს, მოკლედ ველით ოჯახობა ახლა თავს

 


№15  offline ახალბედა მწერალი Alice76

witchy spirit
ძალიან მაგარი თავიიყო ალის! როგორ ჩაიხლართა სიტიაცია?! ანტიქრისტეო და მთელი ამბები. ვახ ნეტავ ანა სად ბრძანდება,რომელმა დამთხვეულმა დარია მის ბუზღუნას ხელი?! სოფი თავისი ქონების გარეშეც სოფია, მიხარია რომ გამოჩონჩხვამ ვერაფერი დააკლო მის ქოქოსვუმენურ პიროვნებას. იასმინზე სიტყვასაც აღარ ვიტყვი დონეზე დონე გოგოა! შემ ნამდვილდ სასწაულო ხარ ალის, ნაწერი საინტერესო,მრავალფეროვანი, გამართული და სასიამოვნო საკითხავია, არ ეკდრება დრაკულოვნას აქამდე რომ არმოაფრთხიალა კომენტარი მაგრამ დრაკმა სხვენში გამოამწყვდია ღამურად ქცეული დროებით და არ იწყინო. ვიცი რომ ფენტეზია და წარმოუდგენლად მაგარი ფენტეზია თუმცა ცოტა რომანწიჩნი ამბებიც გაურიე რა ინტრიგას გაასმაგებს, მოკლედ ველით ოჯახობა ახლა თავს

დრაკს გადაეცი,რომ უმსგავსი საქციელია შენი ჩვენგან მოშორება და აღარ გაბედოს,თორემ კი მაქვს შემონახული ერთი-ორი მაგიური ილეთი და არ ამაფსიხოს,ვურჩევ:33:დდდ
შენნაირი ოქრო გოგო სუულ ჩემთვის მინდა,სულ♥️♥️ ხო და რამანწიკა მოდის,მოგორავს ნელ-ნელა,არ მოგაკლებთ სიყვაულობებს,გპირდები♥️♥️♥️

 


№16  offline წევრი Niniko11

ძალიაან კქრგი იყოოო მომეწონაა ახლა წავიკითხე ყველა თავიი და სჯობს ასე ვვალოდინო ხოლმე ვიდრე პატარაა და უინტერესო თავი დადოო9 კარგი გოგო ხაარ დაა ძაალიიააან მაგრაად წეეეეერ....
ჰო მთალდ ძაალიან დიდხანსაც ნუ გვალოდინებ))))
წარმატებებიი♡♡
--------------------
N.nozadze

 


№17  offline ახალბედა მწერალი Alice76

Niniko11
ძალიაან კქრგი იყოოო მომეწონაა ახლა წავიკითხე ყველა თავიი და სჯობს ასე ვვალოდინო ხოლმე ვიდრე პატარაა და უინტერესო თავი დადოო9 კარგი გოგო ხაარ დაა ძაალიიააან მაგრაად წეეეეერ....
ჰო მთალდ ძაალიან დიდხანსაც ნუ გვალოდინებ))))
წარმატებებიი♡♡

რა საყვარელი ხარ♥️
მიხარია,რომ მოგწონს,მეც მიმაჩნია,რომ ჯობია კარგი იყოს,გამართული და დიდი,ვიდრე სწრაფად და მიფუჩეჩებული,თუმცა მაინც ერთი სული მაქვს ხოლმე,რომ ავტვირთო,ამიტომაც ყველანაირად ვცდილობ,მალე მოვამზადო.
დიდი მადლობა შენ♥️

 



სახელი: *
  • bowtiesmilelaughingblushsmileyrelaxedsmirk
    heart_eyeskissing_heartkissing_closed_eyesflushedrelievedsatisfiedgrin
    winkstuck_out_tongue_winking_eyestuck_out_tongue_closed_eyesgrinningkissingstuck_out_tonguesleeping
    worriedfrowninganguishedopen_mouthgrimacingconfusedhushed
    expressionlessunamusedsweat_smilesweatdisappointed_relievedwearypensive
    disappointedconfoundedfearfulcold_sweatperseverecrysob
    joyastonishedscreamtired_faceangryragetriumph
    sleepyyummasksunglassesdizzy_faceimpsmiling_imp
    neutral_faceno_mouthinnocent