შესვლა
რეგისტრაცია
რეკლამა

ყოვლისშემძლე გოგონები (მე-6 თავი)


22-09-2019, 23:54
ავტორი Alice76
ნანახია 838

„რა მნიშვნელობა აქვს,რა დღეა?
ძალიან მაშინებს სიცარიელე ჩემში,რომელიც ასე სწრაფად იზრდება და მალე ამ შიშის ადგილსაც აღარ დატოვებს. არასდროს მეგონა,რომ სიცარიელე ასეთი ცუდი ინებოდა,უფრო სწორად,არ მიფიქრია. ეს ხომ არაფერია,არაფერი კი ძალიან პირქუშია. ჯობია ცუდი იყოს,ვიდრე ასე-ვერ ვტირი,ვერც ვერაფერს ვგრძნობ,უბრალოდ ვიაზრებ,რომ დედა აღარაა. უბრალოდ გაქრა და მორჩა.
ნეტავ რამე ვიგრძნო.”
ანამ მობილური ჩანთაში ჩადო,თავი მინას მიაყრდნო და გვერდითა სარკიდან იასმინის მზერა დაიჭირა. გოგონა აკვირდებოდა,მუდმივდად,თითქმის არ ელაპარაკებოდა,რისიც ანა ძალიან მადლიერი იყო,თუმცა მისი მზერა აფიქრებდა,რომ იასმინი მასზე ღელავდა. თავად ანაც იღელვებდა,გრძნობები თუ ექნებოდა,თუმცა თითქოს ყველაფერი ერთად ჩაუქრაო,თოჯინად გადაქცეული,მხოლოდ სავალდებულო ქცევებს ასრულებდა,მხოლოდ აუცილებლად სათქმელ სიტყვებს ამბობდა.
სოფის ახსნით,ეს თავდაცვითი რეაქცია იყო სულიერ ტკივილთან გასამკლავებთან,ნიკის აზრით,უცნაურობა,იასმინი კი მიიჩნევდა,რომ ეს საშიში იყო.
ანდრე თავისთვის,ჩუმად მართავდა ავტომობილს და საკუთარი აზრის გამოთქმისაგან თავს იკავებდა,რაც ნაწილობრივ იმით იყო გამოწვეული,რომ უკმაყოფილო იყო. მართალია,მისნაირ მამაკაცს ბუტიაობა არ სჩვეოდა,მით უმეტეს,”ბავშვებთან”,თუმცა იგი ელოდა,რომ საქმე მხოლოდ იასმინთან ექნებოდა,საბოლოოდ კი “ჭირვეული მოზარდები” შეხვდა.
მიუხედავად იმისა,რომ ყველა იქ მყოფი ოც წელზე მეტის იყო,ანდრე ჯიუტად მიიჩნევდა თავს უხუცესად,ყველაზე დიდი უკმაყოფილება კი ნიკის დამსახურებით იყო გამოწვეული,ანდრეს არ გამორჩენია,რომ იასმინმა მის გვერდით დაჯდომას ნიკთან მუსაიფი არჩია უკანა სავარძელში,ეს ფაქტი კი აბეზარი მწერივით უტრიალებდა თავში.
ყველა ერთად კი იასმინის ყოფილ სახლში მიდიოდნენ.
-რომელი საუკუნეა?-სოფის ხმამაღალმა შეკითხვამ ანდრე ფიქრებიდან გამოარკვია-ამხელა დაწესებულებაში ერთი ტელეფონი არ აქვთ?
-ჰქონდათ,მაგრამ მუდმივად დაკავებაა-მობეზრებულად გაიმეორა იასმინმა პასუხი,რომელიც დაახლოებით ათასჯერ მაინც ეთქვა თითოეული თანამგზავრისთვის-გეუბნებით,რაღაც სერიოზული ხდება იქ-მეთქი და რა გასაკვირია,ტელეფონი თუ არ აიღეს?
-ის დალოცვილი,ფოსტას თუ აგზავნის,ტელეფონთან მისვლა რაღა გაუხდა?-არ ეშვებოდა სოფი.
-წერილობითი კომუნიკაცია გაცილებით მარტივად კონტროლირებადია,ვიდრე ვერბალური-გოგონას მაგივრად უპასუხა ანდრემ-რადგანაც იასმინი ამბობს,რომ რაღაც ხდება,ესე იგი,ნამდვილად ხდება.
-ოჰ!-სოფის შეძახილი მრავალმნიშვნელოვნად გამოხატავდა ეჭვს ანდრეს მიმართ,მეტიც,ეს ორად ორი მარცვალი კაცს მიკერძოებულობაში ადანაშაულებდა.
-ოდესმე გინახავს,ტყუილად რამეზე ედარდოს?-თავის მართლება გამოუვიდა ანდრეს.
-ჰო,ისე,თავს ზედმეტად არასროს იღლის ხოლმე-დაჰყაბულდა სოფი-ანუ პირდაპირ ასე მივალთ და ვკითხავთ,ხომ არაფერი გიჭირთო?
-რა თქმა უნდა,არა!-იასმინი უჩვეულოდ გაღიზიანებული ჩანდა-ქალაქში სასტუმროს ვნახავთ და თქვენ იქ დარჩებით,მე მარტო წავალ და სიტუაციას დავზვერავ... ხმას არ ამოიღებთ ამასთან დაკავშირდებით,არც ერთი!-დაამატა სწრაფად,როდესაც მიხვდა,რომ ანდრე ეწინააღმდეგებოდა-საერთოდაც,უკვე მეფიქრება,ამხელა დელეგაციაში როგორ ამოვყავი თავი!
-ჩვენ ახლა ერთი გუნდი ვართ,ასე რომ,შეეგუე-უდარდელად უპასუხა სოფიმ და გოგონას იმედგაცრუებული მზერა აინურჩიც კი არ ჩაუგდია.

ანდრეს ლურჯი „ჰონდა“ ვიწრო,ასფალდტაგებულ გზაზე სწრაფად მიჰქროდა,მისი მგზავრები კი მდუმარედ შესცქეროდნენ ფანჯრებში მონაცვლე პეიზაჟს.
გზას აქეთ-იქიდან ხეების მაღალი მწრივი მიჰყვებოდა,რომელთა ფოთ
ლებსაც უკვე წითელ-ყვითელი ფერები შეპარვოდა. დროდადრო მათ შორის მდელოები და ვენახები მოჩანდა,აქა-იქ მუყაითად მომუშავე გლეხსაც შენიშნავდა დაკვირვებული თვალი,ირგვლივ სიმყუდროვის სურნელი მოდებულიყო,იმდენად საამური,რომ თვით ანას გაყინულ გულსაც კი ეპარებოდა სითბო. ფანჯრიდან სექტემბრის ჰაერი იღვრებოდა,თითქმის იგივე,რაც ზაფხულის,თუმცა უფრო გამჭვირვალე და თბილი,თითქოს უხილავი,პატარა „შემოდგომის მოლეკულები“ გარეოდა.

სამსაათიანი მგზავრობის შემდეგ,დაუსახლებელი ტერიტორიები უკან მოიტოვეს და პატარა,ბორცვებზე განლაგებული ქალაქის შესასვლელთან მათი მანქანა დაკლაკნილ,უსწორმასწორო გზაზე გადავიდა.
-მეგონა,ქალაქში მივდიოდით-სოფისა და იასმინს შორის მოქცეულმა ნიკმა კისერი წაიგრძელა-არა?
-იასმინს უნდოდა,რომ მივსულიყავით,მაგრამ „კვატების სახლი“ საკმაოდ შორსაა ქალაქიდან,მას კი ასე შორს მარტოს ვერ გავუშვებ,ამიტომაც,ჩემ ნაცნობთან დავბინავდებით,სანამ ყველაფერი არ გაირკვევა.
-და აუცილებელია,ყველა ერთად ვიყოთ?-ანას უხასიათობა დაბრუნებოდა-პირადად მე სიამოვნებით დავისვენებდი თქვენგან.
-სახლიდან იმისთვის არ გამოვპარულვარ და ათასი ტყუილი იმიტომ არ მომიფიქრებია,რომ შუა გზაზე მარტო დამაგდოთ-სასხვათაშორისოდ წაილაპარაკა სოფიმ ისე,რომ პეიზაჟისათვის თვალი არ მოუშორებია-თანაც ახლა უკან ვერ დავბრუნდებით,წარმოდგენაც არ მინდა,რა ამბავია იქ,დეიდა კატოზე გაიგებდნენ ალბათ...
ნიკმა გოგონას მხარი გაჰკრა,თუმცა უკვე გვიანი იყო-დედის სახელის ხსენებაზე ანა ოდნავ შეკრთა,ღრმად ჩაისუნთქა და ნაძალადევი სიმშვიდით ამოილაპარაკა:
-და ეს როდემდე გაგრძელდება?
დაჟინებული მზერა იგრძნო. მწვანე თვალები ბურღავდნენ,სარკის მიღმა იასმინის დაძაბულობა იგრძნობოდა და ანამ იცოდა,რატომაც-მანამ,სანამ გზას გაუდგებოდნენ,გოგონამ მკაცრად გააფრთხილა ანაც და სოფიც, რომ იმ მოსაზრებაზე,რომელიც იასმინს ეშმაკის შვილთან დაკავშირებოთ ჰქონდა,არავისთან და მით უმეტეს,ანდრესთან არ ესაუბრათ.
ანამ არ იცოდა მიზეზი,მიაჩნდა,რომ თუ ვინმე იყო სანდო,სწორედ ანდრე,რომელიც,პროფესიონალთან ერთად,კარგი ადამიანიც ჩანდა,ისიც კი გაიფიქრა,ჩემ ცხოვრებაში ამდენი უბედურება ერთად რომ არ მომხდარიყო,იქნებ მომწონებოდა კიდეცო.
რეალურად კი ანდრესადმი ყველას სიმპათიის მიზეზი მისი შარმი იყო, რომლის არ შემჩნევაც თითქმის შეუძლებელი იყო,იგი თითქოს ასხივებდა მამაკაცურობას,სიმშვიდესა და თავდაჯერებას,რაც ქალების მიერ მყარ საყრდენად აღიქმება და სწორედ ამიტომაც,თავს მოდუნების საშუალებას აძლევენ. იასმინი კი კაცს იმაზე უკეთ იცნობდა,ვიდრე ვინმე სხვა.
-მანამდე,სანამ არ გავარკვევთ,რა ჯანდაბა ხდება-მოუჭრა გოგონამ და ანდრეს მიუბრუნდა-კიდევ ბევრი დარჩა? მშია,სოფიმ ყვეაფერი გადაჭამა.
-აბა სხვა რა ვაკეთო გზაში? თან მგზავრობა მაშიებს-აბუზღუნდა სოფი და არაფერი უთქვამს იმ შოკოლადებზე,რომლებიც ჩანთაში ჰქონდა გადამალული.
-ხანდახან ფიქრი სცადე აბა,კარგი რამეა-დაიღრინა იასმინმა.
-მოვედით. -ანდრემ მანქანა მკვეთრად მოაბრუნა და გაუმართავი გზიდან ჯუნგლებში გადაინაცვლეს.
გზა თითქმის არ ჩანდა,მისი ადგილი მაღალ,გამხმარ ბალახს დაეკავებინა,აქეთ-იქიდან კი ხორბლის რიგები ჩამწკრივებულიყო.
რამდენიმე წუთიც და მგზავრებმა პატარა,ერთსართულიანი და დიდტერასიანი სახლი დაინახეს. მის წინ უზარმაზარი,ოქროსფერი ძაღლი მიმოდიოდა და ზანტად ყეფდა.
-რა თქვი,ვინააო?-ჰკითხა იასმინმა მამაკაცს,რომელიც უკვე კარს აღებდა-დარწმუნებული ხარ,რომ სანდოა?
-ლინი ჩემი ძველი მეგობარია,სხვათა შორის,საკმაოდ ბევრი რამ გაეგება,ასე რომ,ცხვირი ასწიე,შეიძლება დაგეხმაროს კიდეც-ანდრემ ოდნავ გაუღიმა და მოუნდა,რომ გოგონას სწორ და გამოწეულ ცხვირზე შეხებოდა ისე,როგორც ამას ერთ დროს აკეთებდა,თუმცა მიხვდა,იასმინი უკვე სხვა იყო,გაზრდილიყო.
მანამ,საბან ყველა მგზავრი გადმობობღდა მანქანიდან,სახლიდან მასპინძელიც გამოჩნდა-საშუალო სიმაღლის,ყავისფერთმიანი გოგონა. გაწეწილი კულულები მხრებზე დაუდევრად ჩამოჰყროდა,ჭაობისფერი,თხელი და გრძელი მოსასხამი რამდენიმე ზომით დიდი ჰქონდა,ფეხზე სანდლები მოერგო,ერთიანობაში კი ისეთი ადამიანის შთაბეჭდილებას ტოვებდა,რომელსაც საკუთარი,განუმეორებელი სტილი ჰქონდა და ამ სტილზე საკმაოდ ზრუნავდა კიდეც. იასმინმა გაიფიქრა,რომ იმ ძვლებიანი პიჟამის პოვნა,რომელიც გოგონას შარვლის მაგივრად ეცვა,მარტივი არ უნდა ყოფილიყო.
-ამას ვის ვხედავ!-ლინმა,რომელიც ცოტა ხანი თვალებმოჭუტული აკვირდებოდა სტუმრებს,შორიდან იკივლა და სწრაფად ჩაირბინა კიბეები-ანდრე! შე ძველო!
კაცმა ხელები გაშალა და მივარდნილი გოგონა გულში ჩაიკრა.
იასმინმა დრო იხელთა,წარბაწეულმა ახლოდან შეათვალიერა მასპინძელი და გონებაში მისი სავარაუდო ასაკი გამოთვალა.
-ანდრეს თვრამეტი წელი აქვს ზღვარად-ფიქრობდა ჩუმად-ეს კი წესით უკვე სრულწლოვანი უნდა იყოს. ჰმ,ლამაზია,ასე არ დატოვებდა-გულში სიბრაზე მოაწვა. მიუხედავად იმისა,რომ ანდრესა და მისი ურთიერთობა შეუძლებელი იყო,გოგონა მაინც ვერ ეგუებოდა იმ აზრს,რომ კაცს სხვა ქალები მოსწონდა.
ეს გამოუვალი მდგომარეობა იასმინს სულს უჭამდა-წესით,რაც სურდა,იმას ყოველთვის იღებდა და არავინ იყო ქვეყანაზე ისეთი,ვინც მის შეჩერებას შეძლებდა,თუმცა ანდრეს შემთხვევაში ერთადერთი,დაუმარცხებელი მოწინააღმდეგე ჰყავდა-საკუთარი თავი.
-აქ რამ გადმოგაგდო? ქარი ვერ იზამდა და ალბათ უფრო ტორნადო-ლინი ანდრეს ხვევნა-კოცნას მორჩა და ოდნავ უკან დაიხია,რომ კაცი კარგად შეეთვალიერებინა-ჯანდაბა,სულ უფრო სიმპათიურდები.
იასმინის აწეულ წარბებს ანას და სოფის წარბებიც შეუერთდნენ.
-ლინ,შენი დახმარება მჭირდება,გავლით ვართ და საიმედო გასათევი არ გვაქვს.
მხოლოდ შემდეგ ინება გოგონამ დანარჩენების შემჩნევა.
-ანდრეს მეგობრებისთვის ჩემი სახლის კარი ყოველთვის ღიაა-გამოაცხადა და სტუმრებს სათითაოდ დაუარა ხელის ჩამოსართმევად-მე მებილინი ვარ,შეგიძლიათ,ლინი დამიძახოთ... შემოდით,აქ რას უდგახართ?
გოგონა ანდრეს მიუბრუნდა,ხელკავი გამოსდო და კითხვები დააყარა.
-ვერ ჩანს მთლად დალაგებული-ვარაუდი გამოთქვა სოფიმ.
-რა გინდა,კაი ტიპია-ყველას გასაოცრად,ანამ ხმა ამოიღო-იმ ხალხს ვენდობი,ვინც ორიგინალურ სტილს იხდენს.
-ეგ ჯერ კიდევ გასარკვევია-იასმინმა მძიმე ზურგჩანთა მხარზე მოიგდო და სახლისაკენ წავიდა.
როგორც აღმოჩნდა,ლინი მარტო ცხოვრობდა,თუ არ ჩათვლიდით ერთ ძაღლს,სამ კატას,რამდენიმე თევზსა და გიგანტურ ტარანტულს,რომელიც საპატიო ადგილას,დიდ აკვარიუმში განისვენებდა.
სახლი ისეთივე იყო,როგორც მისი პატრონი-ჩანდა,მას ნივთები უყვარდა. არაფერში გამოსადეგი,თუმცა ლამაზი ნივთები. სასიამოვნო შესანიშნი იყო,რომ მიუხედავად უამრავი საგნისა თუ სულიერისა,სახლში მაინც წესრიგი და სიმყურდოვე სუფევდა.
სტუმრები ძველ,თუმცა ლამაზ დივანზე ჩამოსხდნენ. მისი გადასაფარებელი ახალი,მუქი ლურჯი, ოქროსფერი ორნამეტებით გაფორმებული ქსოვილით იყო შეკერილი,რაც შპალერს იდეალურად ეხამებოდა.
-გმადლობ გულთბილი მიღებისთვის,მებილინ-იასმინის ხმა ცივად გაისმა,მხოლოდ გოგონასთვის დამახასიათებელი ყინულის ჟღერადობიფ,რაც იმის მაუწყებელი იყო,რომ იასმინი მთელი არსებით საქმეში აპირებდა ჩაფლობას-მხოლოდ ერთი ღამე დაგვჭირდება,როგორც კი “კვატებს” და ჩემ მეგობარს ვნახავ,მაშინვე გადავწყვეტავ მომავალი სამოქმედო გეგმის ამბავს.
-რაღაც ხდება,არა?-მოულოდნელად იკითხა ლინმა და მისი უდარდელი აურა როგორღაც დამძიმდა. გოგონას სათვალის მიღმა აკიაფებული თაფლისფერი თვალები გაუფართოვდა-აქამდე მსოფლიო თითქოს იწრიტებოდა მაგიისაგან,ნელ-ნელა გვტოვებდა ყველაფერი საოცნებო ან საოცარი,ახლა კი ყველა ფერი ერთმანეთში ირევა,მათ შორის,ძალიან მუქებიც. შემოდგომასავით, ლამაზიცაა, სევდიანიც და საშიშიც,ამდენი ფერი იმაზე მიანიშნებს,რომ სიცივე ახლოსაა. ყინვა. სიკვდილი.
-რას გულისხმობ?-ვეღარ მოითმინა სოფიმ-რამე გაიგე?
-რა უნდა გამეგო?-თვალები აახამხამა ლინმა-აუცილებლად რამე უნდა გაიგო,რომ მიხვდე? სამყაროს ყველა ამბავი ჩვენშია,ჩვენ გრძნობებში,ხვდები? ენერგია მიმოდის,ერთ ადგილას ვერ გაჩერდება,ვცვლით,გადავცემთ,ვამუშავებთ,მაგრამ ჩვენც ის მტვერი ვართ,რითაც ვარკვლავები და გალაქტიკები შეიქმნა,უჯრედები ვართ ერთი დიდი ორგანიზმისა. სულაც არაა საჭირო,რამე დაინახო ან მოისმინო. საკმარისია,შენ თავში ღრმად ჩაიხედო და იქ მთელ სამყაროს დაინახავ.
ლინი დადუმდა და ოთახში უხერხული სიჩუმე ჩამოწვა.

იასმინი ერთ ხანს ტარანტულს აკვირდებოდა, რომელიც აკვარიუმში ამაოდ დაეძებდა მსხვერპლს, შემდეგ კი ხმადაბლა იკითხა.

-და სამყარო რას გეუბნება, ლინ?

-არ ვუსმენ, ვხედავ-შეუსწორა გოგონამ-ნელ-ნელა სინათლე ქრება, შესაძლოა ეს გულისხმობდეს იმას, რომ სიბნელე იხვეჭს ძალას, მე კი ასე მესმის- სინათლე კვდება.

-მირიამ წინასწარმეტყველის შესახებ გსმენია?-კვლავ იკითხა იასმინმა.

-რა თქმა უნდა-ლინმა შემაშფოთებელი იდუმალება გვერდით გადადო და მკვირცხლად დაუქნია თავი-ჩემი საყვარელი მჭვრეტელია, ძალიან კარგი იუმორის გრძნობა ჰქონდა -ჩაიცინა ბოლოს.

-შენ საიდან იცი?-გაუკვირდა სოფის.

-მისი წიგნი მაქვს-ლინი ფეხზე წამოხტა და ერთ კედელთან განთავსებულ წიგნის თაროსთან მიიჭრა-სადღაც აქ უნდა იყოს...ერთ დროს ჩემი სამაგიდო წიგნი იყო, ყველაზე საინტერესო იცი, რა არის? მირიამმა წინასწარ დაინახა ყველა ის ადამიანი, რომელიც მის წიგნს დაინახავდა და მათთვის პატარა მინიშნებები დატოვა.

გოგონამ ბოლოს და ბოლოს, იპოვა, რასაც ეძებდა, თაროდან უზარმაზარი, გაქუცულყდიანი, ერთ დროს მუქი ფერის წიგნი გამოაძვრინა და იასმინს წინ დაუდო. გოგონამ ფრთხილად აიღო საუკუნეების წინ დაწერილი წიგნი და გაკვირვებულმა ამოიკითხა წარწერა ყდაზე -„ სოკოს წვნიანის ასი გამორჩეული რეცეპტი“.

-გამორიცხულია-გადაიხარხარა სოფიმ-ეგეთ ზღაპრებს მარტო რუსულ ტელევიზიებშიღა ჰყვებიან.

-ვითომ რატომაა გამორიცხული? მარტივი ამბავია, თუ წინასწარმეტყველი ხარ, თანაც ძლიერი- მხრები აიჩეჩა ლინმა.

-ჯერ მარტო იმიტომ, რომ რამდენი ასეთი წიგნი იქნება მსოფლიოში და რამდენი ადამიანი წაიკითხავდა, ყველას ხომ ვერ ჩაწერ? თუ ყველა ჩაწერა, მაშინ ეს წიგნი ნამდვილად არ იქნება ნამდვილი, რადგან ორიგინალის ზომა ჩემ ძველ ზომებზე დიდი იქნებოდა.

-მირიამის წიგნს ბევრი მკითხველი ნამდვილად არ ჰყავს-ამაყად გამოაცხადა ლინმა-წინასწარმეტყველება ბრბოს ხელში ვერ აღმოჩნდება, რადგან ადამიანები გამუდმებით ცდილობენ, გაექცნენ ბედს და ამის გამო უამრავ სისულელეს სჩადიან. ამგვარ განძს, თანაც ასეთი დონის მჭვრეტელისას, დაცვა სჭირდება. ეს წიგნი მსოფლიოში ერთადერთია. მირიამმა ის თავის მრჩეველს, იმ დროისთვის განთქმულ ცოდნის მცველს, ანდრომედას დააბეჭდვინა და მისი დაცვა მიანდო. ანდრომედა კი ჩემი წინაპარი იყო, წიგნი ჩემ ოჯახში
თაობიდან თაობას გადაეცემოდა . მე მამამ მომცა-ლინის ბოლო სიტყვები სევდიანად გაისმა და იასმინი მიხვდა, რომ ლინი მარტოდმარტო საკუთარი ნებით არ ცხოვრობდა.

-მამაშენი ცოდნის მცველი იყო?-ხმაში თანაგრძნობა გაერია-საკმაოდ სარისკო საქმეა.

-იშვიათი წიგნები ჰქონდა, ძირითადად კი შავი მაგიაზე. ხანდახან ვეჭვიანობდი, ისე უვლიდა და ზრუნავდა იმ წიგნებზე. მაშინ არ მესმოდა, მეგონა, აკვიატება იყო და უბრალოდ გიჟდებოდა კითხვაზე-ნაძალადევად ჩაიცინა ლინმა-მერე მივხვდი, რომ ამას სიყვარულის გამო არ აკეთებდა. ის ცოდნა, რომელსაც მამა ინახავდა, ძალიან საშიში იყო. ერთ დღესაც კი უბრალოდ მოვიდნენ და ყველაფერი წაიღეს...

-ლინი სწორედ მაშინ გავიცანი-ჩაერთო ანდრე- დაახლოებით ერთი წლის წინ ამ მხარეში დემონების აქტიურობა დაფიქსირდა, ჩამოვედი, აქ კი ეს ამბავი დამხვდა.

-რა ამბავი?-იკითხა სოფიმ.

-ჩემი მამა და ბიძა მოკლეს-ლინს ეტყობოდა, რომ დიდ ძალისხმევად უჯდებოდა ამაზე საუბარი -მხოლოდ იმიტომ გადავრჩი, რომ სკოლაში ვიყავი. როდესაც დავბრუნდი, ცხედრები და გაძარცვული, დარბეული სახლი დამხვდა. თითქმის ყველა წიგნი წაიღეს, რაც შავ მაგიას ეხება და არამარტო წინასწარმეტყველებანი. ყველაფერი საინტერესო, მერე ვცდილობდი, ამომერჩია ან მომეძებნა ნაწილი მაინც მამას უდიდესი საგანძურისა, თუმცა სულ ყველა წიგნი რომ დავაბრუნო, მაინც არ იქნება ის, რაც უნდა იყოს...
-მოიცა, აბა ეგ წიგნი როგორ გადარჩა?- ეჭვით იკითხა სოფიმ.
იასმინმა წიგნი გაუწოდა და დააყოლა:
-დემონები სოკოს წვნიანის დამზადებით თავს არ იწუხებენ.
-ჰო-გაეღიმა ლინს-მირიამმა წინასწარ იცოდა, რომ ეს მოხდებოდა, ამიტომაც დააწერინა წიგნზე ასე.
-ხომ არ იცი, რაში დასჭირდათ მამაშენის წიგნები? მაგალითად, თემატიკა ძირითადად რაზე იყო, რა არის ამ ყველაფერში საკვანძო?
-ყველა ის წიგნი, რომელიც გაქრა, წაკითხული მაქვს. ჯერ კიდევ სულ პატარა ვიყავი, როდესაც მათ შესახებ გავიგე, მამა ფაქტობრივად დაბადებიდან მიკითხავდა, თემატიკა სხვადასხვაა, თუმცა საერთო ნამდვილად იყო ის, რომ თითოეული მათგანი საკმაოდ საჭირო ინფორმაციას იძლეოდა ჯოჯოხეთის კარიბჭეების გახსნის გზებზე და ეშმაკის ძვირფას პიროვნებაზე.
-ანუ, ამ ორ რამეს თუ დავაკავშირებთ, გამოდის, რომ ეშმაკს დედამიწაზე ამოსეირნება სურს?-იკითხა იასმინმა.
-შეუძლებელია!-მებილინმა პასუხის გასაცემად პირი დააღო, თუმცა სოფის ყვირილმა შეაჩერა- შანსი არაა!-გოგონა გაოგნებული ჩაჩერებოდა გადაშლილ წიგნს -ჩემი ...
-სოფი!-შესძახა იასმინმა და წარბები ასწია-როგორ გიკითხოთ?
-აქ ვარ...მე ვარ, ხვდებით?
-ნამდვილად აქ ხარ-დაემოწმა ნიკი და მეტი დამაჯერებლობისთვის გოგონას უბწკინა.
-აუ... წიგნში ვარ-მხარი დაიზილა სოფიმ და - მისმინეთ:
„შენი გზა არაა მხოლოდ განს დგომა,
მოგიწევს მეგობრის გულისთვის შრომა
და არ იდარდო, რაც იყო, მოვა,
დაგიბრუნდება კვლავ შენი ზომა“.

-მიხვდით? მართალს ამბობს ეს გოგო, იცოდა მირიამმა, რომ წავიკითხავდი და ისიც იცოდა, რომ მენდომებოდა რამის პოვნა და აი!
-დედას გეფიცები, დამბურძგლა - ამოხდა ნიკს.
-დაუჯერებელი არაფერია-იასმინს ძალაუნებურად გაეღიმა,რადგანაც დაინახა,როგორ გამოსტაცა ანამ სოფის წიგნი და შიგ ცხვირი ინტერესით ჩაყო-თუმცა ფრთხილად,საკუთარი მომავლის ცოდნა უფრო ცუდია,ვიდრე კარგი.
-ყველა საინტერესო გზას ჯოჯოხეთამდე მივყავართ-დაემოწმა ლინი.
-მაშ,მებილინ, ამბობ,რომ სატანა უქმეების გატარებას ჩვენთან აპირებს?
-ხმები დადის,რომ კი. თუ ეს სიმართლეა,მაშინ ჯობია,სხვა პლანეტაზე გასამგზავრებელი ბილეთები დავჯავშნოთ.
-იმ წიგნებში... რომლებიც მოიპარეს,ეს პროცედურა აღწერილია?
-კი,საკმაოდ დეტალურად. რამდენიმე მათაგნის ასლის გაკეთება უკვე მოვასწარი,შემიძლია,გათხოვო და წაიკითხე.ყველაფრის ზეპირად მოყოლას დიდი დრო დასჭირდება და თანაც,ცოტა არ იყოს,სახიფათოა.
-სამწუხაროდ, ახლა დრო არ მაქვს-ფიქრიანად ჩაილაპარაკა იასმინმა-ამიტომაც ამ საქმეს სოფის მივანდობ.ჰეი!-შეუძახა გოგონას,რომელიც ანასთან ერთად წინასწარმეტყველის წიგნში ჩაფლულიყო-ყველაფერი,რასაც ლინი მოგცემს,გულდასმით წაიკითხე და დაიმახსოვრე. ჩანაწერები არ გააკეთო და ეცადე,ხმამაღლა არ იკითხო.
-არის,უფროსო!-სოფიმ ხელისგული რიგითივით მიიტანა საფეთქელთან და გაიჯგიმა.
-ახლა წავალ, იმედი მაქვს, მალე დაგიბრუნდებით.
იასმინი ყველას სწრაფად გამოემშვიდობა,კნუტო მოძებნა,რომელიც მანქანაში უმოძრაოდ ჯდომის შემდეგ მინდორში დაძვრებოდა და ავტომობილში,ანდრეს გვერდით მოკალათდა.
ერთ ხანს მდუმარედ მიუყვებოდნენ უსწორმასწორო გზას,ათიოდე წუთში კი ქალაქამდე მიაღწიეს.
შესასვლელიდანვე აშკარა იყო,რომ იქაურობა მცირედდასახლებული და იზოლირებული იყო,თუმცა მშვენიერი. მრავალსართულიან სახლებსა და ოფისებს იშვიათად თუ ნახავდა კაცი,ძირითადად,ხეებში ჩაფლული,კერძო სახლები აეშენებინათ,რომლებსაც დიდი,ლამაზი ეზოები ჰქონდათ.
უზარმაზარ სუპერმარკეტსაც ვერსად იპოვიდით-მხოლოდ პატარა მაღაზიებს,რომლებიც მეპატრონეებს საკუთარი სახლის წინ გაეხსნათ.
ქალაქი ძალიან ლამაზი და მყუდრო ჩანდა,თუმხა იქ აღმოჩენილი უცხო ადამიანი აუცილებლად იგრძნობდა გარიყულის უხერხულობას.
მთავარი ქუჩა მალევე გადაჭრეს,მიუხედავად იმისა,რომ შუადღე უკვე გადასულიყო,გზებზე ხალხის სიმცირე შეიმჩნეოდა.
-ამ ქუჩის ბოლოდან მარტო წავალ-პირველად ამოიღო ხმა იასმინმა.
-არა-მოუჭრა ანდრემ-მეც მოვდივარ.
-მაშინ გადავხტები-მშვიდად მიუგო გოგონამ.
-უკან გამოგყვები-მხრები აიჩეჩა კაცმა.
-ანდრე! მგონი პატივი უნდა ვცეთ ერთმანეთის სურვილებს. თუ ვამბობ,რომ მარტო მინდა წასვლა,ესე იგი,მინდა და ზედმეტი საუბარი ყოველთვის სახიფათოდ მაღიზიანებს.
-აჰა! მოდი,ახლა სადმე კლდეს ვნახავ და მანაქანიანად გადავხტები. პატიცს სცემ ჩემ სურვილს?
-მეტიც,მხარს დავუჭერ!
-იასმინ-ანდრეს საჭეზე განლაგებული გრძელი თითები გაუთეთრდა,რაც იმაზე მიანიშნებდა,რომ თავს იკავებდა-თავადაც მშვენივრად იცი,რომ იქ მისვლა სარისკოა. ეგ სახლი გამოტენილია ათასგვარი უცნაური შესაძლებლობის მქონე ბავშვით და მიკვირს კიდეც,აქამდე რომ არაფერი მოხდა.
-მე იქ გავიზარდე. შენზე გაცილებით უკეთესად მომეხსენება ეგ ყველაფერი და მეტიც.-გოგონას ეტყობოდა,რომ კიდევ ბევრის თქმა უნდოდა,მაგრამ თავს იკავებდა.
-ჰო,კარგი,გავიგე,რომ ჩემზე უკეთესად იცი ყველაფერი,მაგრამ ჩემი წამოსვლა რაში შეგიშლის ხელს?
-უბრალოდ,მარტო მირჩევნია.
-იასმინ!
-იქ ჩემთვის ძვირფასი ადამიანები არიან. ბევრი. შესაძლოა მათთან არ ვკონტაქტობ,მაგრამ მათი დაცვა ნამდვილად მევალება და ვერ დავუშვებ,რომ გარეშე საფრთხე ფეხით მივუყვანო...
-ანუ მე გარეშე საფრთხე ვარ?- ხმას აუმაღლა კაცმა და თავშეკავება აღარც გახსენებია-გგონია,მივალ და ყველას ამოვხოცავ?
-ეგ არ მითქვამს.
-როგორ არა,ზუსტად ეგ თქვი და იმასაც გეტყვი,რაც არ თქვი,მაგრამ გაიფიქრე. მელანი.
იასმინზე ამ სახელის ხსენებამ უცნაურად იმოქმედა-გოგონა ჯერ გაფითრდა,შემდეგ რუხი ფერი დაედო და თვალებში მისთვის სრულიად უცხო ნივთიერება-ცრემლი გაუკრთა.
-მგონი შევთანხმდით,რომ მას აღარ ვახსენებდით-ხმა გაბზარვოდა.
-შევთანხმდით,მაგრამ შენ მაინც ყოველთვის და ყველგან ახსენებ-ანდრე უფრო და უფრო ბრაზდებოდა,სისწრაფეს უმატა,თვალები გააფრთრებით ანთებოდა-კარგად იცი,რომ არ მინდოდა. სიკვდილი მერჩივნა ამის გაკეთებას,მაგრამ...
-მაინც მოკალი,იმიტომ,რომ პროფესიონალი ხარ-იასმინი ეცადა,ხმაში გაკიცხვა არ გარეოდა,თუმცა ამას ვერასდროს ახერხებდა. იგი ანდრეს ადანაშაულებდა და ამ საშინელი გრძნობისგან თავს ვერაფრით აღწევდა.
კაცი დადუმდა,თითქოს სიტყვებით კამათს მორჩნენო,გონებით ორივე წელიწადნახევრის წინანდელ ამბავს დაუბრუნდა.

***

იმ დროს,გაზაფხულის თბილ დღეს,ანდრე და იასმინი ერთმანეთს მოულოდნელად შეხვდნენ. ორივე გახარებული იყო სასიამოვნო სიურპრიზით და სასადილოში, ფინჯან ყავასთან ერთად , გაცხარებით საუბრობდნენ.
- შეიძლება საერთოდ არ იყოს ჩვენი სფერო-ანდრეს პიჯაკი სკამის საზურგეზე დაუდევრად გადაეკიდა,პერანგის ზედა ღილები შეეხსნა და სახელოები აეკაპიწებინა.
-სისხგამშრალი ძროხების მთელი ანსამბლი რომ დავივიწყოთ-წარბები ასწია იასმინმა-ორი გვამი ერთ თვეში უცნაურად არ გეჩვენება?
-ყველაფერი,რაც ჩვენთვის გაუგებარია,არ ნიშნავს უცნაურს. შესაძლოა, რაიმე ავადმყოფურ რიტუალთან გვქონდეს საქმე.
ეშმაკი ერთია, თუმცა ფანი ბევრი ჰყავს,ფაქტობრივად,ფეხი ფეხზე აქვს გადადებული, მის საქმეს კი ადამიანები სიხარულით ასრულებენ.
იასმინმა წარმოიდგინა,როგორ ირუჯებოდა რქიანი არსება მალდივებზე,ცალ ხელში კოქტეილი ეჭირა,მეორეთი სმარტფონი და ეკრანზე სიამოვნებით უყურებდა ყველა იმ უბედურებას,რასაც ყოველ დღე ხედავს ჩვეულებრივი ადამიანი. ნამდვილად კმაყოფილი დარჩებოდაო,გაიფიქრა გოგონამ და ისიც დაამატა,”ფეისბუქზე” ერთი შესვლას ეშმაკისთვის კლუბური ნარკოტიკის ეფექტი ექნებოდა.
-ასე რომ,გგონია,სატანისტები არიან?-იკითხა ბოლოს.
-დიდი ალბათობით,ასეა,თუმცა ვნახოთ... მიხარია,რომ შეგხვდი. ასე მუშაობის მაგივრად,დასვენება გამომდის.-ანდრემ მომხიბლავად გაიღიმა და იასმინს ანთებული თვალებით შეაჩერდა.
გოგონამ მზერა გაუსწორა,თუმცა მალევე დახარა თვალები და ლოყები ძლივსშესამჩნევად აუვარდისფრდა. წინ გაშლილ ქაღალდებში საქმიანად დაიწყო ქექვა და ალაპაკდა.
-ბოლო მსხვერპლს გოგონა დარჩა...ხუთი წლის. სხვა არავინ ჰყავდა და ახლა სოციალური აგენტის იმედზეა...
-გინდა,ვნახოთ?-ჰკითხა ანდრემ,რადგან იამინის თვალებში სევდა ამოიკითხა -იქნებ რამე იცოდეს-დაამატა,რათა ზედმეტად მზრუნველი არ გამოჩენილიყო.
-კარგი იქნებოდა.-გაუღიმა გოგონამ.
ასე გაიცნეს მელანი. 5 წლის,ქერა,კულულა თმით,წითელი ლოყებითა და მარწყვივით ტუჩებით. გაუთავებლად ტიკტიკებდა,სტუმრების მისვლით აღფრთოვანებული იყო.
-დედიკო ზეცაში გაფრინდა,მაგრამ მისის ლიდიამ მისი გამოგზავნილი წერილი მომიტანა! ასე მითხრა,ყველას დაუჯერეო. თქვენ ახალი დედიკო და მამიკო ხართ? მამიკო არ მყოლია აქამდე!
ორიოდე საათში,იასმინმა,რომელიც მელანის ბაღში ეთამაშებოდა,აღმოაჩინა,რომ გოგონა ვამპირი იყო,თუმცა იმ ასაკისთვის დამახასიათებლად,ეს ჯერ კიდევ არ იცოდა,მზე ყოფნა არ უყვარდა,თუმცა ისეთი რეაქცია არ ჰქონდა,როგორიც დანარჩენ ვამპირებს,რაც იმაზე მიანიშნებდა,რომ ბავშვი ძლიერი ვამპირის მიერ იყო გადაქცეული. ამის გაგება ძალიან მარტივი იყო-მელანი არ სუნთქავდა და ზრდასრული ვამპირებისგან განსხვავებით,სუნთქვის იმიტირებაც არ შეეძლო. მიზეზი,რის გამოც მანამდე ეს ფაქტი სხვა ვერავინ შენიშნა,მხოლოდ ის იყო,რომ ადამიანები იმას ვერც ამჩნევენ,რათ მათ რწმენას ეწინააღმდეგება.
-წარმოუდგენელი სისასტიკეა-ანდრეს ოთახში,საწოლის კიდეზე მჯდარი იასმინი ჩუმად ქვითინებდა-რატომ ის? სხვა ვერავინ იპოვა? რატომ მაინცდამაინც უცოდველი,პატარა არსება?..
-დამშვიდდი...
-რამე უნდა მოვიფიქროთ,ანდრე,იქნებ იმ ვამპირს თუ მოვკლავთ,მელანი გადავარჩინოთ. გამიგია,რომ არის რაღაც გზები,თუ უკვე გვიანი არაა და არ მგონია,გვიანი იყოს...
-ხომ ხვდები,რომ არაპროფესიონალურად იქცევი?-ანდრე ბრაზობდა და უცნაური სევდა ერეოდა, რადგანაც ამგვარი იასმინი არ ახსოვდა,არ ენახა. გოგონა ყოველთვის ცივად მოაზროვნე და მშვიდი იყო, იმაზე გაცილებით გაწონასწორებული, ვიდრე ანდრე საპირისპირო სქესისაგან მოელოდა. პატარა ვამპირმა კი მას ეს პიროვნება წაართვა, სამაგიეროდ კი აღელვებული, ქალებისათვის დამახასიათებელი,თანდაყოლილი დედობრივი ინსიტქტით დაბრმავებული ადამიანი დაუტოვა.
-ხანდახან სხვა მხარესად უნდა გაიხედო,ანდრე. გათელილი გზა ყოველთვის არაა გამოსავალი-იასმინს მაშინ მწვანე თვალებში უცნაური ნაპერწკალი ერეოდა-ერთი კვირა მინდა.მანამდე თუ რაიმეს დაუშავებ...
-რა? ვამპირის გამო მომკლავ?-კაცი უფრო გაბრაზდა, წყენას ვერ ფარავდა-თუ უეცრად მოშივდა,შორს არ გავუშვებ,აქვე ვარ ხუთი ლიტრი სისხლი.
კამათი არ ყოფილა უკანასკნელი.იასმინი და ანდრე ჩხუბობდნენ,შემდეგ ერთად დარაჯობდნენ გოგონას,რომელიც სულ უფრო ჟინიანი ხდებოდა,რადგან საკმარის საკვებს ვერ იღებდა,ორ დღეში მიხვდნენ,რომ საბავშვო სახლში მისი გაჩერება შეუძლებელი ხდებოდა,ამიტომაც როგორც ანდრემ მაშინ თქვა,“პატარა ვამპირი იღლიაში ამოიჩარეს“ და სასტუმროს პატარა,არც ისე სუფთა ნომერში დაუდეს ბინა.
-ვერ იპოვი...
-ვიპოვი!
-იასმინ!
-ვიპოვი!
-არ არსებოს წამალი....
-მხოლოდ უბედურება. მთელი ჩემი გააზრებული ცხოვრება უბედურებას ვხედავ. და სიკვდილს-კიბის საფეხურზე მჯდარი იასმინი ჩუმად საუბრობდა,თუმცა ანდრეს მისი ნათქვამი არც ერთი სიტყვა არ გამორჩენია-სიკვდილი ჩემი ყველაზე კარგი ნაცნობია. როდესაც მხედავს,აუცილებლად მოდის და მესაუბრება,მაგრძნობინებს,რომ არ დავვიწყებივარ და მეც... თითქოს ყველგან ვეძებ. არ ვიცი,რატომ,მაგრამ მის გარეშე ჩემი ცხოვრება ვერ წარმომიდგენია,შევეჩვიე და არ აქვს მნიშვნელობა,რას მიეჩვევი-კარგს თუ ცუდს,მაინც აღარ გინდა უიმისოდ ცხოვრება,იმიტომ რომ ეს შენია. შენი ცხოვრებაა,ცუდი თუ კარგი,შენი,შენზე მორგებული,შენით შექმნილი. არასდროს მიოცნებია რამის შეცვლაზე,მომწონს მე-ჩემი თავი,მაგრამ ვუყურებ მელანის და ვხედავ ყველაფერს,ჩემ,შენ,ჩვენ ცხოვრებას შორიდან,როგორღაც გვერდიდან და ეს საშინელებაა. იმ მომენტში,როდესაც ვიაზრებ, რომ ეს ბავშვი უნდა მოვკლათ, ყველაფერი მძულს, თავიც, ცხოვრებაც,სიკვდილიც კი,რომელიც ნაცნობი კი არა,ჩემი ძველი მეგობარია. ახლა მასთან,ისევე როგორც შენთან,კონფლიქტი მაქვს. მიმტკიცებს,რომ არასწორად ვიქცევი, რომ ასპარეზი უნდა დავუთმო,როგრც ამაზე ოდესღაც უსიტყვოდ შევთანხმდით,მაგრამ არ შემიძლია. მგონია, რომ თუ მელანის ვერ გადავარჩენ, შევიცვლები.
ანდრე მდუმარედ უსმენდა გოგონას,ეს ყველაფერი მის თვალებში მანამდე წაეკითხა,თუმცა მაშინ,როდესაც აზრები სიტყვებად იქცა,მიხვდა საკუთარი ბრაზის მიზეზს-მდგომარეობა უიმედო იყო. იასმინი თავს იტყუებდა, ის უკვე შეცვლილიყო. მელანი კარს მიღმა,საწოლზე იწვა,თავად ეგონა,რომ ეძინა,თუმცა უბრალოდ უმოძრაოდ,თვალებდაჭყეტილი აჰყურებდა ჭერს და ერთადერთი მიზეზი,რატომაც ხალხს სისხლს არ სწოვდა, ის იყო,რომ იასმინი მუდმივად გამაბრუებლებს ასმევდა. გოგონა უკვე მკვდარი იყო,მანამ,გარდაიცვალა,სანამ გაიცნობდნენ, იასმინი კი ამასთან შეგუებას ვერ ახერხებდა. მელანი მისთვის უსასრულო წრედ გადაქცეულიყო.
-რა ვარიანტები გვაქვს?-იკითხა მხნედ და ისეთი კაცის სახე მიიღო,დაუყოვნებლივ მოქმედება რომ გადაეწყვიტა.
-ერთი ვარიანტია,თუმცა ნამდვილად ნამდვილი!-გოგონა ხავსზე ჩაჭიდებულ წყალწაღებულს ჰგავდა. ანდრეს გული მოეწურა. ასეთს ვერ იტანდა. სურვილი გაუჩნდა,მალე მოშორებოდა,უკანმოუხედავად გაქცეულიყო და მეხსიერებაში მხოლოდ ძველი,მხიარული იასმინი დაეტოვებინა. მალევე სინდისის ხმა მისწვდა და აუწყა,რომ არამზადა და მხდალი იყო. და მართლაც,ყველაზე ხშირად იმ ადამიანებს გავურბივართ, რომლებსაც დახმარება სჭირდებათ.
ანდრეს შეეძლო,წასულიყო,დაეტოვებინა პატარა ვამპირი გოგონა და იასმინი. ადრე თუ გვიან ამ უკანასკნელს მონსტრის მოკვლა მოუწევდა,რადგანაც ცოცხალს ვერ დატოვებდა. ანდრემ ეს იცოდა,უნდოდა,ასე მომხდარიყო,მაგრამ მისი მსხვერპლის დრო მოსულიყო. ქვეცნობიერმა მალევე მიაწოდა არჩევანი-იასმინი ან საკუთარ თავს შეიძულებდა,ან მას. ანდრემ საკუთარი თავი აირჩია.
-რა უცნაურია,ყველაფერს ხვდება ადამიანი,მაგრამ გონება აიძულებს,ჭეშმარიტება დაივიწყოს,თითქოს მხოლოდ საკუთარ ილუზიებში შეგვიძლია ცხოვრება,სიმართლეში კი ვერ გადავრჩებით. სიცოცხლის უუნარო ბაქტერიებივით დავიხოცებით ჭეშმარიტებით-იასმინი ამ ფიქრით რეალობას დაუბრუნდა და გვერდით მჯდომს გადახედა. მას შემდეგ ,რაც კაცმა მელანი მოკლა,ანდრე მხოლოდ ერთხელ ნახა. მანამდე ყველგან დაეძებდა, ოცნებობდა, ფიქრობდა, გეგმავდა. რას ეტყოდა,ან რას ჩაარტყამდა. გულის სიღრმეში მადლიერი იყო, თუმცა იმ მოუშუშებელ ტკივილს,რომელიც მელანიმ დაუტოვა, გამოსასვლელ გზას სწორედ კაცის დახმარებით აძლევდა,ამას კი ვერ მოიშლიდა-ტკივილი თუ დრო და დრო გარეთ არ გამოვა,შიგნიდან გამოგხვრავს,ნელა და მტკივნეულად.
-ვიცი,რომ სხვა გზა არ იყო-უბრალოდ თქვა გოგონამ,თითქოს მის გონებას მოჰბეზრებოდა მძაფრი შეგრძნებანი-მაგრამ მაინც,მეშინია,რომ იგივე გამეორდება. უბრალოდ,რამდენიმე ასეული მეტრით ადრე ჩამოვალ და თუ სამ საათში არ დავბრუნდი,მერე წამოდი...ან წადი,როგორც გინდა.
-იასმინ-კაცმა ფრთხილად შეჰხედა გოგონას-ხომ იცი,რომ არ დაგტოვებ. რატომ იქცევი ქალივით,რომელსაც სიყვარულის გამოცდა უნდა?
გოგონას ლოყები შეეფარკლა.
-რა სიყვარულის... რა დროს მასხარაობაა,ანდრე-ჩაიცინა და ის აზრი დააიგნორა,რომ ანდრე სულაც არ ხუმრობდა-წავედი მე და არ იდარდო,უშენოდაც შემიძლია საკუთარი ტაკოს გადარჩენა.
-ჯინი-ი-წაიმღერა კაცმა.
-ოდესმე დაივიწყებ?-იასმინი მანქანიდან გადახტა,მანქანაში ულიმიტო ძილით გაგუდული კნუტო გადმოიყვანა,დიდ ჩანთაში ჩააწვინა და კარი ღიმილით მიაჯახუნა. ანდრემ ფანჯარა ჩაწია და გოგონას გამოემშიდობა-თუ მის იასმინ ყოვლისშემძლეს დახმარება დასჭირდა,უბრალოდ,ყოველი შემთხვევისთვის,მე აქ ვიქნები,ნიშანი გახსოვს?
-მთვრალი მთვარე-თავი დაუქნია გოგონამ,ოდნავ გაუღიმა და სწრაფად გაუყვა გზას. იცოდა,რომ ანდრე მანამდე უყურებდა,სანამ თვალს არ მიეფარა. მიბრუნების,თუნდაც თვალის შევლების სურვილი კლავდა,თითქოს პატარა ნემსებად ქცეულიყო სურვილი და სისხლის საშუალებიტ მთელ სხეულში დაქროდა,თან ყველა უჯრედს ერჭობოდა. გამაღიზიანებლად,მწველად. თუმცა აუხსნელი სიჯიუტე ადამიანებისთვის დამახასიათებელია. ჩვენ თავს ვუმტკიცებთ,რომ თუ რაღაცას არ გავაკეთებთ,რაიმე ქმედებას არ შევასრულებთ,რაღაც ცუდიც არ მოხდება.
იასმინს ეშინოდა,რომ თუ შებრუნდებოდა,ანდრესთან გაიქცეოდა,ჩაეხუტებოდა და სთხოვდა, წაჰყოლოდა, ეს კი უდრიდა მისთვის საძულველ სიტყვას-სიყვარულს.
თუმცა ხანდახან ისეთი რამეებისაც გვეშინია,რაც უკვე მოხდა.
წითელსახურავიანი,სუროშემოვლებული შენობა,რომელიც იასმინისთვის ერთადერთი საყვარელი ადგილი იყო,ნელ-ნელა ახლოვდებოდა.
გოგონა არ ჩქარობდა,ნელა მიიწევდა წინ და მოგონებებით ტკბებოდა.
უდარდელი ბავშვობა ჰქონდა. მიუხედავად იმისა,რომ არასდროს უგრძვნია სიყვარული და სითბო. თანატოლებთან ერთად ისე ერთობოდა,თითქოს მუდმივ საზაფხულო ბანაკში იყო. აღმზრდელების უმეტესობა ბავშვებს მკაცრად ექცეოდა და იასმინი ამისათვის მადლიერიც კი იყო. არასდროს ყოფილა განებივრებული,იცოდა,რომ რაღაცის მისაღებად ტირილი კი არა,შრომა სჭირდებოდა. ფუტკარივით მუყაითად შრომა.
ძალიან კარგად სწავლობდა,თუმცა მხოლოდ იმას,რაც აინტერესებდა,დანარჩენში კი დროს არ ჰკარგავდა, მიუხედავად იმისა,რომ ბევრჯერ გაულახავთ,უინტერესო გაკვეთილებს აცდენდა,მდელოზე მირბოდა,ან ტყეში,იწვა ბალახზე ან ფოთლებზე,აჰყურებდა ლურჯ ცას,ღრუბლებს,ხეების კენწეროებსბშორის მოცურავეებს და ოცნებობდა.
იასმინმა იცოდა,რომ ოცნება ყველაფრის სათავეა და თუ იგი არ ექნებოდა,სხვა ყველაფერს აზრი დაეკარგებოდა.
შეიძლება ითქვას,რომ ოცნებოლოგი იყო-ბავშვთა სახლის ყველა ბინადარი გამოჰკითხა და დაადგინა,რომ უმრავლესობა სისულელეზე ოცნებობდა.
მაგალითად,ემილის მასწავლებლობა უნდოდა.-აბა ეგ რა ოცნებაა? გახდები მასწავლებელი და მორჩა!-უთხრა მაშინ,როდესაც ათ წელზე მეტის არ იქნებოდნენ.
-ოცნებას როდესაც აიხდენ,ის ყოველ დღე,უსასრულოდ ახდება. აი ასე-უპასუხა ემილიმ.
მის ბეკი ქმარზე ოცნებობდა,დირექტორი წყლის გამართულ სისტემაზე,გიორგი,ძალიან ძლიერი ბიჭი-ძაღლზე,რობერტი,რომელსაც სხვისი აზრების კითხვა შეეძლო,საკუთარ კუნძულზე...
უამრავი ოცნება იცოდა იასმინმა,მაგრამ არც ერთი არ მოსწონდა. საკუთარზე გულმოდგინედ მუშაობდა,რადგან ვერაფრით გაერკვია,რა სურდა,არა და იცოდა,დარწმუნებული იყო,რომ რაღაც ძალიან უნდოდა.
-უკვდავება-უჩურჩულა ხეზე წამოსკუპებულ ციყვს-მინდა,რომ უკვდავი ვიყო.

რკინის საღებავგადაცლილი ჭიშკარი დაკეტილი დახვდა,თუმცა მისი გაღება იასმინის პროფესია იყო,თავის დროზე.
მარტივად გახსნა ბოქლომი და ქვიან ეზოში შეაბიჯა.
უეცრად თავი ძალიან მოხუცად იგრძნო. დროის დინება ცხადად,გვერდიდან დაინახა და ამის გააზრებამ თავზარი დასცა.დროც,ისევე,როგორც სხვა ყველაფერი,სიკვდილის შვილი იყო.
იასმინი კი დროის ადამიანი გახლდათ.უნებურად გადაეშვა წარსულში,თუმცა ეს მხოლოდ მოგონებები არ ყოფილა. მძაფრმა ემოციებნა გოგონას ნიჭი გამოათავისუფლა და უცნაური სცენა დახატა-იასმინმა საკუთარი თავი დაინახა,ათიოდე წლის,ეზოში იდგა და პირდაპირ თვალებში უყურებდა.
პატარა იასმინის მწვანე თვალები უფრო კაშკაშა იყო,თითქოს რაღაც იდუმალს,მხოლოდ მისთვის ცნობილ,ფანტასტიკურ ამბავს გაებრწყინებინა.
უყურებდა პატარა იასმინი უცნაურ გოგონას,რომელიც არსაიდან გაჩნდა და ხვდებოდა,რამდენად გამორჩეული იყო მისი ნიჭი.
ეს უცნობი გოგონა ხომ მას ჰგავდა,ოღონდ ძალიან დიდს?
-როცა გავიზრდები,დროში ვიმოგზაურებ-უთხრა პატარამ ემილის,რომელიც გვერდით ედგა და ეკითხებოდა,თუ ვის უყურებდა.
უფროსი იასმინი გაოგნებული აკვირდებოდა სცენას,რომელიც უკვე ორგვარად ჩაიწერა მის მეხსიერებაში-პატარა ხედავს დიდს და დიდი-პატარას.
რა იყო ეს? ნუთი მართლაც მოგზაურობდა დროში,უნებლიედ?
-რა მეზღაპრე ხარ,მინ-ჩაიკისკისა პატარა ემილიმ.
იასმინი ღიმილით დააკვირდა ძველ მეგობარს. ენატრებოდა ემილი. და იასმინი. ასეთები-პატარები და შესაბამისად,მხიარულები.
-მინ?-კვალ ემილის ხმა მოესმა,თუმცა რადიკალურად განსხვავებული. ზმანება გაქრა,იასმინი სწრაფად გამოერკვა და წინ მდგარ,შავებში ჩაცმულ მეგობარს შეაჩერდა და იმის მაგივრად,რომ გადახვეოდა,იასმინმა უკან გადადგა ნაბიჯი-ემილი გამხდარიყო,ლოყები ჩაცვენოდა,თვალები ამოშავებოდა,თითქმის სხვა ადამიანი გამხდარიყო.იღიმოდა,თუმცა მშრალად,საქმიანად,თითქოს მხოლოდ მოვალეობის გამო.
-რამდენი ხანია გელოდი,დაო!-ემილიმ ხელები გაშალა და იასმინს ცივად გადაეხვია.
იასმინის ჩანთაში რაღაც აფუთფუთდა-როგორც ჩანდა,კნუტოს ძილის მარათონი დაესრულებინა და თანაც ძალიან ცუდი ხასიათით-კატა ყურისწამღებად აჩხავლდა და ჩანთიდან ამოსვლისათვის ბრძოლა დაიწყო.



***
წინა თავის კომენტარებშიც დავწერე და ახლაც გავიმეორებ-ძალიან გადატვირთული ვიყავი,უზომოდ ბევრი საქმე მქონდა ამ ბოლო კვირების განმავლობაში და ამიტომ,თავს დამნაშავედაც ვერ ვგრძნობ დაგვიანებისთვის. როგორც კი თავისუფალი დრო მიჩნდებოდა,ვწერდი და ასე დაიწერა ეს თავიც. ვიცი,რომ მელოდებოდით და ძალიან განვიცდიდი იმ ამბავს,რომ გაგაწბილეთ,მაგრამ,კარგი ამბავი ისაა,რომ ამიერიდან შედარებით უკეთეს მდგომარეობაში ვიქნები და ცოტა მეტი დროც მექნება <3
ბოდიში და რაც დანამდვილებით ვიცი,ისაა,რომ მომდევნო თავის ნახევარი უვკე დაწერილია და ამდენი ლოდინი ნამდვილად აღარ მოგიწევთ <3скачать dle 11.3



№1  offline წევრი Gemini mood

Dzalian did xans velodi da uzomod gamixarda roca davinaxe es istoria imdenad momwons rom ar mkofmis da sul meti da meti minda imedi maqvs momdevno tavic male iqneba

 


№2  offline წევრი Niniko11

დაგვიანება ჯობიააა მთავარიაა წერა არ შეწყვიტოოო♡♡♡
ძალიაან მომეწონაა, მიხარია საკმაოდ დიდ თავებს რომ დეებ♡♡♡
წარმატებები ასე განაგრძე♡♡
ველი ახალ თავს♡♡♡
--------------------
N.nozadze

 


გამიხარდი ალის❤
დაგვიანებული, მაგრამ საინტერესო თავი იყო. ოღონდ სახელებში ავირიე :) მებელინი, მელანი, ემილი- სად პოულობ ამ სახელებს? გიორგიოც გვყოლია და ველოდები ქართული მითოსიდანაც ამბებს, შენ ტყუილად არ ახსენებდი გიორგის❤
ანდრეს და იასმინს საკმაოდ მჭიდრო და საინტერესო წარსული აქვთ, თვისი სასიყვარულო ინტრიგებით. იასმინს შეუძლია ანდრეს ენდოს, ანდრე საყრდენი ბოძივითაა მისთვის, რიმელსაც შეუძლია ძველ მეგობარს -სიკვდილსაც- კი გამოსტაცოს ხელიდან იასმინი.
ახალი გმირები მომწონს, ლინი საკმაოდ საინტერესო პერსონაჟია, რომელიც დიდი გარდატეხას შეიტანს გუნდში.
დედა, სოფის როგორ გაუხარდა ისევ მსუქანი რომ იქნება :დ არადა ხალხი ოცნებობს სისუსტეზე :დ
ბოლო ეპიზოდი მაეჭვებს ძალიან. ასეთი ცივი შეხვედრა ბავშვობის მეგობართან, თან კნუტოს უეცარი აფორიაქება საეჭვოა, კნუტო იასმინისთვის რაღაც დამცავი თილისმასავით არის და ტყუილად არ აფორიაქდებოდა.
ამ თავში იასმინის გრძნობები ცოტათი წინ წამოგვიწიე დ მომეწონა ძალიან. ჩვენი გოგო მთლად რკინისგან შექმნილიც არ ყოფილა :დ სასწრაფოდ მეტი ანდრე გვინდა ეგ გოგო რომ გაალღოს ❤
შემდეგ თავს მოუთმენლად ველი და თან ამ კვირაშივე უნდა იყოს, თორემ გული გამისკდება ინტერესით :)
გელი, გელი მოგელი❤❤

 


№4  offline ახალბედა მწერალი Alice76

Gemini mood
Dzalian did xans velodi da uzomod gamixarda roca davinaxe es istoria imdenad momwons rom ar mkofmis da sul meti da meti minda imedi maqvs momdevno tavic male iqneba

მიხარია,რომ დაგვიანების მიუხედავად,მაინც ასეთი კარგი შეფასება მაჩუქე<3
დიდი მადლობა,ახალი თავი მალე იქნება♥️

Niniko11
დაგვიანება ჯობიააა მთავარიაა წერა არ შეწყვიტოოო♡♡♡
ძალიაან მომეწონაა, მიხარია საკმაოდ დიდ თავებს რომ დეებ♡♡♡
წარმატებები ასე განაგრძე♡♡
ველი ახალ თავს♡♡♡


უდიდესი მადლობა♥️♥️
არავითარ შემთხვევაში არ შევწყვეტ,ძალიან მიყვარს ეს ნაწარმოები და მაქსიმალურად დავიხარჯები მის გამო♥️

რუსკიმარუსია
გამიხარდი ალის❤
დაგვიანებული, მაგრამ საინტერესო თავი იყო. ოღონდ სახელებში ავირიე :) მებელინი, მელანი, ემილი- სად პოულობ ამ სახელებს? გიორგიოც გვყოლია და ველოდები ქართული მითოსიდანაც ამბებს, შენ ტყუილად არ ახსენებდი გიორგის❤
ანდრეს და იასმინს საკმაოდ მჭიდრო და საინტერესო წარსული აქვთ, თვისი სასიყვარულო ინტრიგებით. იასმინს შეუძლია ანდრეს ენდოს, ანდრე საყრდენი ბოძივითაა მისთვის, რიმელსაც შეუძლია ძველ მეგობარს -სიკვდილსაც- კი გამოსტაცოს ხელიდან იასმინი.
ახალი გმირები მომწონს, ლინი საკმაოდ საინტერესო პერსონაჟია, რომელიც დიდი გარდატეხას შეიტანს გუნდში.
დედა, სოფის როგორ გაუხარდა ისევ მსუქანი რომ იქნება :დ არადა ხალხი ოცნებობს სისუსტეზე :დ
ბოლო ეპიზოდი მაეჭვებს ძალიან. ასეთი ცივი შეხვედრა ბავშვობის მეგობართან, თან კნუტოს უეცარი აფორიაქება საეჭვოა, კნუტო იასმინისთვის რაღაც დამცავი თილისმასავით არის და ტყუილად არ აფორიაქდებოდა.
ამ თავში იასმინის გრძნობები ცოტათი წინ წამოგვიწიე დ მომეწონა ძალიან. ჩვენი გოგო მთლად რკინისგან შექმნილიც არ ყოფილა :დ სასწრაფოდ მეტი ანდრე გვინდა ეგ გოგო რომ გაალღოს ❤
შემდეგ თავს მოუთმენლად ველი და თან ამ კვირაშივე უნდა იყოს, თორემ გული გამისკდება ინტერესით :)
გელი, გელი მოგელი❤❤

ვაიჰ,სახელებში მე ავრეულვარ ბოლოში და ჩავასწორე:DD ♥️
როგორ მიხარია ხოლმე შენი სახელის დანახვა<3 შენ ხომ უსაყვარლესი და უჭკვიანესი მკითხველი ხარ. ვიცი,რომ სწორი და საჭირო შეფასება მელოდება შენი კომენტარის სახით.
უდიდესი მადლობა ამისთვის♥️
ყველაფერი სწორად აღნიშნე და დარწმუნებული ვარ,თითოეული წინადადება ზუსტად გესმის.
რა ვთქვა?
ძალიან მიხარია,ასეთი მკითხველი რომ მყავს.
პ.ს. სახელების თემა მკითხველიდან მოდის. ჩემ აქტიურ მკითხველებს ნაწარმოებით ვუხდი მადლობას და ნელ-ნელა პერონაჟებად ვაქცევ<3

 


Alice76
Gemini mood
Dzalian did xans velodi da uzomod gamixarda roca davinaxe es istoria imdenad momwons rom ar mkofmis da sul meti da meti minda imedi maqvs momdevno tavic male iqneba

მიხარია,რომ დაგვიანების მიუხედავად,მაინც ასეთი კარგი შეფასება მაჩუქე<3
დიდი მადლობა,ახალი თავი მალე იქნება♥️

Niniko11
დაგვიანება ჯობიააა მთავარიაა წერა არ შეწყვიტოოო♡♡♡
ძალიაან მომეწონაა, მიხარია საკმაოდ დიდ თავებს რომ დეებ♡♡♡
წარმატებები ასე განაგრძე♡♡
ველი ახალ თავს♡♡♡


უდიდესი მადლობა♥️♥️
არავითარ შემთხვევაში არ შევწყვეტ,ძალიან მიყვარს ეს ნაწარმოები და მაქსიმალურად დავიხარჯები მის გამო♥️

რუსკიმარუსია
გამიხარდი ალის❤
დაგვიანებული, მაგრამ საინტერესო თავი იყო. ოღონდ სახელებში ავირიე :) მებელინი, მელანი, ემილი- სად პოულობ ამ სახელებს? გიორგიოც გვყოლია და ველოდები ქართული მითოსიდანაც ამბებს, შენ ტყუილად არ ახსენებდი გიორგის❤
ანდრეს და იასმინს საკმაოდ მჭიდრო და საინტერესო წარსული აქვთ, თვისი სასიყვარულო ინტრიგებით. იასმინს შეუძლია ანდრეს ენდოს, ანდრე საყრდენი ბოძივითაა მისთვის, რიმელსაც შეუძლია ძველ მეგობარს -სიკვდილსაც- კი გამოსტაცოს ხელიდან იასმინი.
ახალი გმირები მომწონს, ლინი საკმაოდ საინტერესო პერსონაჟია, რომელიც დიდი გარდატეხას შეიტანს გუნდში.
დედა, სოფის როგორ გაუხარდა ისევ მსუქანი რომ იქნება :დ არადა ხალხი ოცნებობს სისუსტეზე :დ
ბოლო ეპიზოდი მაეჭვებს ძალიან. ასეთი ცივი შეხვედრა ბავშვობის მეგობართან, თან კნუტოს უეცარი აფორიაქება საეჭვოა, კნუტო იასმინისთვის რაღაც დამცავი თილისმასავით არის და ტყუილად არ აფორიაქდებოდა.
ამ თავში იასმინის გრძნობები ცოტათი წინ წამოგვიწიე დ მომეწონა ძალიან. ჩვენი გოგო მთლად რკინისგან შექმნილიც არ ყოფილა :დ სასწრაფოდ მეტი ანდრე გვინდა ეგ გოგო რომ გაალღოს ❤
შემდეგ თავს მოუთმენლად ველი და თან ამ კვირაშივე უნდა იყოს, თორემ გული გამისკდება ინტერესით :)
გელი, გელი მოგელი❤❤

ვაიჰ,სახელებში მე ავრეულვარ ბოლოში და ჩავასწორე:DD ♥️
როგორ მიხარია ხოლმე შენი სახელის დანახვა<3 შენ ხომ უსაყვარლესი და უჭკვიანესი მკითხველი ხარ. ვიცი,რომ სწორი და საჭირო შეფასება მელოდება შენი კომენტარის სახით.
უდიდესი მადლობა ამისთვის♥️
ყველაფერი სწორად აღნიშნე და დარწმუნებული ვარ,თითოეული წინადადება ზუსტად გესმის.
რა ვთქვა?
ძალიან მიხარია,ასეთი მკითხველი რომ მყავს.
პ.ს. სახელების თემა მკითხველიდან მოდის. ჩემ აქტიურ მკითხველებს ნაწარმოებით ვუხდი მადლობას და ნელ-ნელა პერონაჟებად ვაქცევ<3

ანუ სადღაც ჩემს სახელსაც უნდა ველოდო? :დ :დ

 


№6  offline ახალბედა მწერალი Alice76

რუსკიმარუსია
Alice76
Gemini mood
Dzalian did xans velodi da uzomod gamixarda roca davinaxe es istoria imdenad momwons rom ar mkofmis da sul meti da meti minda imedi maqvs momdevno tavic male iqneba

მიხარია,რომ დაგვიანების მიუხედავად,მაინც ასეთი კარგი შეფასება მაჩუქე<3
დიდი მადლობა,ახალი თავი მალე იქნება♥️

Niniko11
დაგვიანება ჯობიააა მთავარიაა წერა არ შეწყვიტოოო♡♡♡
ძალიაან მომეწონაა, მიხარია საკმაოდ დიდ თავებს რომ დეებ♡♡♡
წარმატებები ასე განაგრძე♡♡
ველი ახალ თავს♡♡♡


უდიდესი მადლობა♥️♥️
არავითარ შემთხვევაში არ შევწყვეტ,ძალიან მიყვარს ეს ნაწარმოები და მაქსიმალურად დავიხარჯები მის გამო♥️

რუსკიმარუსია
გამიხარდი ალის❤
დაგვიანებული, მაგრამ საინტერესო თავი იყო. ოღონდ სახელებში ავირიე :) მებელინი, მელანი, ემილი- სად პოულობ ამ სახელებს? გიორგიოც გვყოლია და ველოდები ქართული მითოსიდანაც ამბებს, შენ ტყუილად არ ახსენებდი გიორგის❤
ანდრეს და იასმინს საკმაოდ მჭიდრო და საინტერესო წარსული აქვთ, თვისი სასიყვარულო ინტრიგებით. იასმინს შეუძლია ანდრეს ენდოს, ანდრე საყრდენი ბოძივითაა მისთვის, რიმელსაც შეუძლია ძველ მეგობარს -სიკვდილსაც- კი გამოსტაცოს ხელიდან იასმინი.
ახალი გმირები მომწონს, ლინი საკმაოდ საინტერესო პერსონაჟია, რომელიც დიდი გარდატეხას შეიტანს გუნდში.
დედა, სოფის როგორ გაუხარდა ისევ მსუქანი რომ იქნება :დ არადა ხალხი ოცნებობს სისუსტეზე :დ
ბოლო ეპიზოდი მაეჭვებს ძალიან. ასეთი ცივი შეხვედრა ბავშვობის მეგობართან, თან კნუტოს უეცარი აფორიაქება საეჭვოა, კნუტო იასმინისთვის რაღაც დამცავი თილისმასავით არის და ტყუილად არ აფორიაქდებოდა.
ამ თავში იასმინის გრძნობები ცოტათი წინ წამოგვიწიე დ მომეწონა ძალიან. ჩვენი გოგო მთლად რკინისგან შექმნილიც არ ყოფილა :დ სასწრაფოდ მეტი ანდრე გვინდა ეგ გოგო რომ გაალღოს ❤
შემდეგ თავს მოუთმენლად ველი და თან ამ კვირაშივე უნდა იყოს, თორემ გული გამისკდება ინტერესით :)
გელი, გელი მოგელი❤❤

ვაიჰ,სახელებში მე ავრეულვარ ბოლოში და ჩავასწორე:DD ♥️
როგორ მიხარია ხოლმე შენი სახელის დანახვა<3 შენ ხომ უსაყვარლესი და უჭკვიანესი მკითხველი ხარ. ვიცი,რომ სწორი და საჭირო შეფასება მელოდება შენი კომენტარის სახით.
უდიდესი მადლობა ამისთვის♥️
ყველაფერი სწორად აღნიშნე და დარწმუნებული ვარ,თითოეული წინადადება ზუსტად გესმის.
რა ვთქვა?
ძალიან მიხარია,ასეთი მკითხველი რომ მყავს.
პ.ს. სახელების თემა მკითხველიდან მოდის. ჩემ აქტიურ მკითხველებს ნაწარმოებით ვუხდი მადლობას და ნელ-ნელა პერონაჟებად ვაქცევ<3

ანუ სადღაც ჩემს სახელსაც უნდა ველოდო? :დ :დ

დიახ,დიახ:3:DD♥️

 


Alice76
რუსკიმარუსია
Alice76
Gemini mood
Dzalian did xans velodi da uzomod gamixarda roca davinaxe es istoria imdenad momwons rom ar mkofmis da sul meti da meti minda imedi maqvs momdevno tavic male iqneba

მიხარია,რომ დაგვიანების მიუხედავად,მაინც ასეთი კარგი შეფასება მაჩუქე<3
დიდი მადლობა,ახალი თავი მალე იქნება♥️

Niniko11
დაგვიანება ჯობიააა მთავარიაა წერა არ შეწყვიტოოო♡♡♡
ძალიაან მომეწონაა, მიხარია საკმაოდ დიდ თავებს რომ დეებ♡♡♡
წარმატებები ასე განაგრძე♡♡
ველი ახალ თავს♡♡♡


უდიდესი მადლობა♥️♥️
არავითარ შემთხვევაში არ შევწყვეტ,ძალიან მიყვარს ეს ნაწარმოები და მაქსიმალურად დავიხარჯები მის გამო♥️

რუსკიმარუსია
გამიხარდი ალის❤
დაგვიანებული, მაგრამ საინტერესო თავი იყო. ოღონდ სახელებში ავირიე :) მებელინი, მელანი, ემილი- სად პოულობ ამ სახელებს? გიორგიოც გვყოლია და ველოდები ქართული მითოსიდანაც ამბებს, შენ ტყუილად არ ახსენებდი გიორგის❤
ანდრეს და იასმინს საკმაოდ მჭიდრო და საინტერესო წარსული აქვთ, თვისი სასიყვარულო ინტრიგებით. იასმინს შეუძლია ანდრეს ენდოს, ანდრე საყრდენი ბოძივითაა მისთვის, რიმელსაც შეუძლია ძველ მეგობარს -სიკვდილსაც- კი გამოსტაცოს ხელიდან იასმინი.
ახალი გმირები მომწონს, ლინი საკმაოდ საინტერესო პერსონაჟია, რომელიც დიდი გარდატეხას შეიტანს გუნდში.
დედა, სოფის როგორ გაუხარდა ისევ მსუქანი რომ იქნება :დ არადა ხალხი ოცნებობს სისუსტეზე :დ
ბოლო ეპიზოდი მაეჭვებს ძალიან. ასეთი ცივი შეხვედრა ბავშვობის მეგობართან, თან კნუტოს უეცარი აფორიაქება საეჭვოა, კნუტო იასმინისთვის რაღაც დამცავი თილისმასავით არის და ტყუილად არ აფორიაქდებოდა.
ამ თავში იასმინის გრძნობები ცოტათი წინ წამოგვიწიე დ მომეწონა ძალიან. ჩვენი გოგო მთლად რკინისგან შექმნილიც არ ყოფილა :დ სასწრაფოდ მეტი ანდრე გვინდა ეგ გოგო რომ გაალღოს ❤
შემდეგ თავს მოუთმენლად ველი და თან ამ კვირაშივე უნდა იყოს, თორემ გული გამისკდება ინტერესით :)
გელი, გელი მოგელი❤❤

ვაიჰ,სახელებში მე ავრეულვარ ბოლოში და ჩავასწორე:DD ♥️
როგორ მიხარია ხოლმე შენი სახელის დანახვა<3 შენ ხომ უსაყვარლესი და უჭკვიანესი მკითხველი ხარ. ვიცი,რომ სწორი და საჭირო შეფასება მელოდება შენი კომენტარის სახით.
უდიდესი მადლობა ამისთვის♥️
ყველაფერი სწორად აღნიშნე და დარწმუნებული ვარ,თითოეული წინადადება ზუსტად გესმის.
რა ვთქვა?
ძალიან მიხარია,ასეთი მკითხველი რომ მყავს.
პ.ს. სახელების თემა მკითხველიდან მოდის. ჩემ აქტიურ მკითხველებს ნაწარმოებით ვუხდი მადლობას და ნელ-ნელა პერონაჟებად ვაქცევ<3

ანუ სადღაც ჩემს სახელსაც უნდა ველოდო? :დ :დ

დიახ,დიახ:3:DD♥️

მაშინ იცოდე, რომ მარიანა მქვია :დ

 


№8  offline ახალბედა მწერალი Alice76

რუსკიმარუსია
Alice76
რუსკიმარუსია
Alice76
Gemini mood
Dzalian did xans velodi da uzomod gamixarda roca davinaxe es istoria imdenad momwons rom ar mkofmis da sul meti da meti minda imedi maqvs momdevno tavic male iqneba

მიხარია,რომ დაგვიანების მიუხედავად,მაინც ასეთი კარგი შეფასება მაჩუქე<3
დიდი მადლობა,ახალი თავი მალე იქნება♥️

Niniko11
დაგვიანება ჯობიააა მთავარიაა წერა არ შეწყვიტოოო♡♡♡
ძალიაან მომეწონაა, მიხარია საკმაოდ დიდ თავებს რომ დეებ♡♡♡
წარმატებები ასე განაგრძე♡♡
ველი ახალ თავს♡♡♡


უდიდესი მადლობა♥️♥️
არავითარ შემთხვევაში არ შევწყვეტ,ძალიან მიყვარს ეს ნაწარმოები და მაქსიმალურად დავიხარჯები მის გამო♥️

რუსკიმარუსია
გამიხარდი ალის❤
დაგვიანებული, მაგრამ საინტერესო თავი იყო. ოღონდ სახელებში ავირიე :) მებელინი, მელანი, ემილი- სად პოულობ ამ სახელებს? გიორგიოც გვყოლია და ველოდები ქართული მითოსიდანაც ამბებს, შენ ტყუილად არ ახსენებდი გიორგის❤
ანდრეს და იასმინს საკმაოდ მჭიდრო და საინტერესო წარსული აქვთ, თვისი სასიყვარულო ინტრიგებით. იასმინს შეუძლია ანდრეს ენდოს, ანდრე საყრდენი ბოძივითაა მისთვის, რიმელსაც შეუძლია ძველ მეგობარს -სიკვდილსაც- კი გამოსტაცოს ხელიდან იასმინი.
ახალი გმირები მომწონს, ლინი საკმაოდ საინტერესო პერსონაჟია, რომელიც დიდი გარდატეხას შეიტანს გუნდში.
დედა, სოფის როგორ გაუხარდა ისევ მსუქანი რომ იქნება :დ არადა ხალხი ოცნებობს სისუსტეზე :დ
ბოლო ეპიზოდი მაეჭვებს ძალიან. ასეთი ცივი შეხვედრა ბავშვობის მეგობართან, თან კნუტოს უეცარი აფორიაქება საეჭვოა, კნუტო იასმინისთვის რაღაც დამცავი თილისმასავით არის და ტყუილად არ აფორიაქდებოდა.
ამ თავში იასმინის გრძნობები ცოტათი წინ წამოგვიწიე დ მომეწონა ძალიან. ჩვენი გოგო მთლად რკინისგან შექმნილიც არ ყოფილა :დ სასწრაფოდ მეტი ანდრე გვინდა ეგ გოგო რომ გაალღოს ❤
შემდეგ თავს მოუთმენლად ველი და თან ამ კვირაშივე უნდა იყოს, თორემ გული გამისკდება ინტერესით :)
გელი, გელი მოგელი❤❤

ვაიჰ,სახელებში მე ავრეულვარ ბოლოში და ჩავასწორე:DD ♥️
როგორ მიხარია ხოლმე შენი სახელის დანახვა<3 შენ ხომ უსაყვარლესი და უჭკვიანესი მკითხველი ხარ. ვიცი,რომ სწორი და საჭირო შეფასება მელოდება შენი კომენტარის სახით.
უდიდესი მადლობა ამისთვის♥️
ყველაფერი სწორად აღნიშნე და დარწმუნებული ვარ,თითოეული წინადადება ზუსტად გესმის.
რა ვთქვა?
ძალიან მიხარია,ასეთი მკითხველი რომ მყავს.
პ.ს. სახელების თემა მკითხველიდან მოდის. ჩემ აქტიურ მკითხველებს ნაწარმოებით ვუხდი მადლობას და ნელ-ნელა პერონაჟებად ვაქცევ<3

ანუ სადღაც ჩემს სახელსაც უნდა ველოდო? :დ :დ

დიახ,დიახ:3:DD♥️

მაშინ იცოდე, რომ მარიანა მქვია :დ

კარგია,რომ მითხარი,სხვა რამეს ვაპირებდი:დდ♥️

 


ოოოოოოო ბოჟე მოოოიი
ოუ მაი გადდდ
ეს ის არის რასაც ვფიქრობ?
მგონი კი...

სახლში მივდიოდი და ვფიქრობ ნეტავ ალისას ახალი ნაწილი ხომ არ დაუდია მეთქი. ჰოდა გადავწყვიტე შევიხედავ ერთი საიტზე რავიცი რა დამხვდებათქო, გავხსენი და პირველივე სიახლე ეს ამოვაარდა.
ნუ, როგორ აგიღწერო სიხარული...დაახლოებით 100 მეტრი იყო დარჩენილი სახლამდე, მაგრამ 1 წუთიც არ დამჭირდა მეათედი კილომეტრის გასავლელად, მერლინის საცვალს ვფიცავ.
სახლში შევვარდი, არც არავის მივსალმებივარ, არც არანაირი არაფერი - ტანსაცმლით წამოვიტრაკე ლოგინზე და.....

წავუძინე.



;დდდდდდ
ჯასთ ქიდინგ
(ისე რა ღადაობა იქნებოდა მართლა რომ დამეძინა ლამის 3 ქუჩის გამორბენის შემდეგ ;დდდდდ)
სად მეცალა ძილისთვის ეგრევე ტელეფონს ვსტაცე ხელი და გავხსენი ეს თავი.
რატომღაც თავიდან გაიხსნა კომენტარები ჰოდა მხვდება ასეთი წინადადება თვალში ,,მეიბილინი, მელანი, ემილი სად ნახულობ ამ სახელებსო"
ჰოდა ამ დროს ჩემი რეაქცია:
ტელეფონი გამივარდა ხელიდან, მომხვდა წარბზე ;დდ
(ვიმედოვნებ არ დამილურჯდება)
ამას ჩემი მხრიდან რამდენიმე უშვერი ფრაზა მოჰყვა - ჩემს ყვირილზე გაიღვიძა მამაჩემმა და შემომიხედა
შვილო ხომ ჯანმრთელად ხარო.
მეთქი -მამა, იცი მებილინი წერია!
(ძალიან აღტაცებული სახით)

მამაჩემმა რა თქმა უნდა ვერაფერი გაიგო და ეს-ასეთი-არაადეკვატური-იმედია-მე-არ-მგავს სახით და ხელის ჩაქნევით გავიდა ოთახიდან.

ახლა ვაკვირდები სხვა კომენტარებს და ყველა ისტორიას მიმოიხილავს - მე კი იმას ვყვები როგორ მომხვდა სახეში ტელეფონი ;დდდ

ანუ
როგორ გითხრა, უბედნიერესი და უამაყესი ვარ *____________*
♡♡♡♡♡♡♡♡♡♡♡♡♡♡♡♡♡♡♡♡♡♡
და კიდევ, ანდრე არის სიყვარული ♡
და შენც სიყვარული ხარ♡

 


№10  offline ახალბედა მწერალი Alice76

Maybillineსპაროლიდაავიწყდა
ოოოოოოო ბოჟე მოოოიი
ოუ მაი გადდდ
ეს ის არის რასაც ვფიქრობ?
მგონი კი...

სახლში მივდიოდი და ვფიქრობ ნეტავ ალისას ახალი ნაწილი ხომ არ დაუდია მეთქი. ჰოდა გადავწყვიტე შევიხედავ ერთი საიტზე რავიცი რა დამხვდებათქო, გავხსენი და პირველივე სიახლე ეს ამოვაარდა.
ნუ, როგორ აგიღწერო სიხარული...დაახლოებით 100 მეტრი იყო დარჩენილი სახლამდე, მაგრამ 1 წუთიც არ დამჭირდა მეათედი კილომეტრის გასავლელად, მერლინის საცვალს ვფიცავ.
სახლში შევვარდი, არც არავის მივსალმებივარ, არც არანაირი არაფერი - ტანსაცმლით წამოვიტრაკე ლოგინზე და.....

წავუძინე.



;დდდდდდ
ჯასთ ქიდინგ
(ისე რა ღადაობა იქნებოდა მართლა რომ დამეძინა ლამის 3 ქუჩის გამორბენის შემდეგ ;დდდდდ)
სად მეცალა ძილისთვის ეგრევე ტელეფონს ვსტაცე ხელი და გავხსენი ეს თავი.
რატომღაც თავიდან გაიხსნა კომენტარები ჰოდა მხვდება ასეთი წინადადება თვალში ,,მეიბილინი, მელანი, ემილი სად ნახულობ ამ სახელებსო"
ჰოდა ამ დროს ჩემი რეაქცია:
ტელეფონი გამივარდა ხელიდან, მომხვდა წარბზე ;დდ
(ვიმედოვნებ არ დამილურჯდება)
ამას ჩემი მხრიდან რამდენიმე უშვერი ფრაზა მოჰყვა - ჩემს ყვირილზე გაიღვიძა მამაჩემმა და შემომიხედა
შვილო ხომ ჯანმრთელად ხარო.
მეთქი -მამა, იცი მებილინი წერია!
(ძალიან აღტაცებული სახით)

მამაჩემმა რა თქმა უნდა ვერაფერი გაიგო და ეს-ასეთი-არაადეკვატური-იმედია-მე-არ-მგავს სახით და ხელის ჩაქნევით გავიდა ოთახიდან.

ახლა ვაკვირდები სხვა კომენტარებს და ყველა ისტორიას მიმოიხილავს - მე კი იმას ვყვები როგორ მომხვდა სახეში ტელეფონი ;დდდ

ანუ
როგორ გითხრა, უბედნიერესი და უამაყესი ვარ *____________*
♡♡♡♡♡♡♡♡♡♡♡♡♡♡♡♡♡♡♡♡♡♡
და კიდევ, ანდრე არის სიყვარული ♡
და შენც სიყვარული ხარ♡

როგორ ველოდებოდი შენ კომენტარს!
იცი რატომ მიყვარხარ ასე? აი ხომ ველოდები რაიმე რეაქციას და მოსალოდნელზე ბევრად მეტი რომაა და შენ ემოციას მეც რომ გადმომდებ ხოლმე.
მოკლედ,როგორ და რანაირად ვაფასებ მებილინს,ჩანს ♥️
შენი არაფერი ვიცოდი(გარეგნობას ვგულისხმობ),მაგრამ ამხელა ფანტაზიორი ქალი ტყუილად ვარ?
კეთილი იყოს შენი ფეხი ისტორიაში♥️♥️♥️
სხვებიც შემოგიერთდებიან:3
პ.ს. წარბს მიხედე,თორემ შემდეგ თავში მებილინ ლურჯწარბა იქნები:DDD

 


№11  offline წევრი Rania

Rogor gamixardi rom icodeee. Vicodi rom daagvianebdi. Da shesabamisad chasafrebuli viyavi. Tumca ver movaxerxe cakitxvaaa. 800 kilometrze viyavi casuli da uhhh. Alis ici chemi damokidebulebaa. Gmerto linis situvebi iseti iyo. Ase zustad veravin gadmocemda realobass. Am usiyvarulobashi martlac gviaxlovdeba sibnele. Arvici deb tuara rame qveteqstebs cerisaas. Tumca me vxedavv. Vgrznob rom agcerili movlenebi da faqtebi realobidaaa mxatvrulad saocari ostatobit gadmocemuli. Moutmenlad velodebi momdevnos. Am komentarsac cali xelit vcer. Bavshvi gulze myavs da ase. Carmatebebi mis uanderr
--------------------
Q.qimucadze

 


№12  offline წევრი Lea

მადლობა ამ
საშინელი, უსაშინლესი კვირის ასეთი ბედნიერებით დასრულებისთვის. გუშინვე მინდოდა ამის დაწერა, მაგრამ რომ მოგწერე ბოთლს ჩახუტებული ვართქო, შესაბამისად ისტორიის ბოლო წერტილთან მკვდარივით დამეძინა და ვერ მოვახერხე :დ

შენი საქმის დამბლდორი ხარ რა. და მე შენი ფანი ვარ.

 


№13  offline ახალბედა მწერალი Alice76

Rania
Rogor gamixardi rom icodeee. Vicodi rom daagvianebdi. Da shesabamisad chasafrebuli viyavi. Tumca ver movaxerxe cakitxvaaa. 800 kilometrze viyavi casuli da uhhh. Alis ici chemi damokidebulebaa. Gmerto linis situvebi iseti iyo. Ase zustad veravin gadmocemda realobass. Am usiyvarulobashi martlac gviaxlovdeba sibnele. Arvici deb tuara rame qveteqstebs cerisaas. Tumca me vxedavv. Vgrznob rom agcerili movlenebi da faqtebi realobidaaa mxatvrulad saocari ostatobit gadmocemuli. Moutmenlad velodebi momdevnos. Am komentarsac cali xelit vcer. Bavshvi gulze myavs da ase. Carmatebebi mis uanderr

ქეთო♥️
მოუცლელი რომ ხარ და მაინც ახერხებ ჩემ გახარებას,აი მანდ ჩანს,რა კარგი ადამიანი ხარ♥️
დიდი მადლობა,ვცდილობ,რა თქმა უნდა,რომ მაქსიმალურად გამოსადეგი იყოს მკითხველისთვის,აზრიანი და არა მხოლოდ ისტორია,როგორც ჩანს,რაღაც გამოდის აქედან,რადგანაც აღნიშნე.
დიდი მადლობა♥️♥️

Lea
მადლობა ამ
საშინელი, უსაშინლესი კვირის ასეთი ბედნიერებით დასრულებისთვის. გუშინვე მინდოდა ამის დაწერა, მაგრამ რომ მოგწერე ბოთლს ჩახუტებული ვართქო, შესაბამისად ისტორიის ბოლო წერტილთან მკვდარივით დამეძინა და ვერ მოვახერხე :დ

შენი საქმის დამბლდორი ხარ რა. და მე შენი ფანი ვარ.


ისე წარმოგიდგინე ზუსტად,ბოთლს მიხუტებული კითხულობ და გეძინება:დდ ძაან საყვარელი იყავი ჩემ წარმოდგენაში:D
თვიინ ამხელა ქალს რად მაწითლებ,რა გინდა?
ბოლო სიტყვები♥️
მე-შენი!♥️

 


№14 სტუმარი კსმ

როდის იქნება ახალი თავი

 


№15  offline ახალბედა მწერალი Alice76

კსმ
როდის იქნება ახალი თავი

ხვალ სავარაუდოდ♥️

 


№16  offline წევრი წიწაკა

კვატების სახლზე "მისის პერეგრინის სახლი უჩვეულო ბავშვებით" გამახსენდა. მიყვარს ეგ წიგნი,(ამიტომ დროზე შემიპატიჟე კვატების სახლში:დ) და შენ ვერც კი წარმოიდგენ როგორ მომენატრა შენი ნაწერის კითხვა:დ მეც ვერ წარმოვიდგენდი და კითხვის პროცესში მივხვდი ნელ-ნელა.
შენი ფანტაზია ხომ უსაზღვროა რაა.
რა გითხრა? კატოზე და მელანიზე (იმედია სწორად ვამბობ) გული საშინლად დამწყდა.
ლამის მთელი დედამიწა გადაიჭამოს და გადაიბუგოს, ამდენად ლოგიკურია რომ რაღა დროს სიყვარული და ხვევნა კოცნაა, მაგრამ ხელი მაინც ჩამოართვან ანდრომ და იასმინმა ერთმანეთს? ისე უბრალოდ:დ გულის ჭიას გამიხარებ.
ნიკი კიდევ იასმინისგან შორს და ისე კარგი ბიჭია, მომწონს:დ
გელოდები, აბა შენ იცი❤
პ.ს.მგონი ლინმა არ არის სწორი ფორმა (ლინიმ) უბრალოდ ყურში ცუდად მომხვდა. სახელის გამო შარს ნამდვილად ვერ მოგდებ:დ❤

 


№17 სტუმარი სჯსნ

სად არის ახალი თავი -_-

 


№18  offline ახალბედა მწერალი Alice76

წიწაკა
კვატების სახლზე "მისის პერეგრინის სახლი უჩვეულო ბავშვებით" გამახსენდა. მიყვარს ეგ წიგნი,(ამიტომ დროზე შემიპატიჟე კვატების სახლში:დ) და შენ ვერც კი წარმოიდგენ როგორ მომენატრა შენი ნაწერის კითხვა:დ მეც ვერ წარმოვიდგენდი და კითხვის პროცესში მივხვდი ნელ-ნელა.
შენი ფანტაზია ხომ უსაზღვროა რაა.
რა გითხრა? კატოზე და მელანიზე (იმედია სწორად ვამბობ) გული საშინლად დამწყდა.
ლამის მთელი დედამიწა გადაიჭამოს და გადაიბუგოს, ამდენად ლოგიკურია რომ რაღა დროს სიყვარული და ხვევნა კოცნაა, მაგრამ ხელი მაინც ჩამოართვან ანდრომ და იასმინმა ერთმანეთს? ისე უბრალოდ:დ გულის ჭიას გამიხარებ.
ნიკი კიდევ იასმინისგან შორს და ისე კარგი ბიჭია, მომწონს:დ
გელოდები, აბა შენ იცი❤
პ.ს.მგონი ლინმა არ არის სწორი ფორმა (ლინიმ) უბრალოდ ყურში ცუდად მომხვდა. სახელის გამო შარს ნამდვილად ვერ მოგდებ:დ❤

აუჰ,ახლა მოვიცალე რომ შემომეღწია და მეპასუხა.
ძაან მომენატრა შენი კომენტარები:დ ადრე უფრო აფორიაქებული იყო,ახლა შედარებით მშვიდი:3
მდაჰ,რია ვთქვა აბა,იასმინი ისეთი წოწო ქალია,ერიდება ანდრე:3 მაგრამ მთლა მასე არაა,მალე გვექნება პატარა ვულკანობები.
♥️

სჯსნ
სად არის ახალი თავი -_-


ვწუხვარ,მართლა:( დრო,დრო,დრო.
პატარა თავების ატვირთვა არ მინდა,თორემ უფრო ხშირად იქნებოდა.

 



სახელი: *
  • bowtiesmilelaughingblushsmileyrelaxedsmirk
    heart_eyeskissing_heartkissing_closed_eyesflushedrelievedsatisfiedgrin
    winkstuck_out_tongue_winking_eyestuck_out_tongue_closed_eyesgrinningkissingstuck_out_tonguesleeping
    worriedfrowninganguishedopen_mouthgrimacingconfusedhushed
    expressionlessunamusedsweat_smilesweatdisappointed_relievedwearypensive
    disappointedconfoundedfearfulcold_sweatperseverecrysob
    joyastonishedscreamtired_faceangryragetriumph
    sleepyyummasksunglassesdizzy_faceimpsmiling_imp
    neutral_faceno_mouthinnocent