შესვლა
რეგისტრაცია
რეკლამა

სიყვარულის დავიწყება შეუძლებელია 1


7-10-2019, 00:55
ნანახია 378

გამარჯობათ, ლიზი დანელია გახლავართ, 14 წლის, მყავს 5 წლის და, დედა 1ო წლის ასაკში გარდამეცვალა, ფაქტიურად სალო(ჩემი და) მე გავზარდე, მამა კახა დანელიაა, რა თქმა უნდა მე-9 კლასელი ვარ, ვერ ვიტყვი რომ ათოსანი ვარ, მაგრამ არც ბევრი მიკლია, ხო, მართლა, არის ერთი ბიჭი რომელიც მომწონს უკვე 3 წელია, პრინციფში მომწონს რა, მიყვარს, ირაკლი ჰქია, გვარად კი ონიანი გახლავთ, ხო მართლა, აგიღწერთ როგორი ვარ, სუსტი ვარ, მაგრამ არც ძაან, თმები წაბლისფერი მაქვს რომელსაც ექვსი წლის ასაკიდან ვიზრდი და ახლა საჯდომის ქვევითაც მწვდება, არასოდეს გამიშლია თმები, ხვალ კი გადაწყვეტილი მაქვს გავიშალო, რადგან 15-ის ვხვდები.
-ლიძი-მეძახის ჩემი და ხო ხუთი წლისაა, ყველა სიტვას გამართულად ამბობს მაგრამ ეს ლიზი ვერ ვასწავლე
-რა იყო ლიძის სიხარულო?-ვუღიმი
-მამამ თქვა გამოვიდეს კომპანიაში მეჩქარებაო
-კაი საყვარელო, ჩავიცმევ და გამოვალ.
ჩავიცვი: ფართო სვიტრი, კაპიშონიანი, წინ კი love ეწერა, ცისფერი იყო, თმები ორად გავიყავი და ჩავიწქნი, ზევიდან ბოლომდე და შევიკარი, ყვითელი ჯინსები ჩავიცვი და მწვანე მაღალძირიანი ბოტასები, რადგან ზამთარი იყო და მე ზამთარში სულ ასე ვიცმევ, და რაც არ უნდა გასაკვიი იყოს, მე არასოდეს ვცივდები, ქვევით ჩავედი, ჩაიდანი დავდგი რადგან ყავა დამელია და ტოსტის მომზადწბა დავიწყე.
-აუ ლიზუზუ
-ხო მა
-მაგრად მეჩქარება შენს თავს ვფიცავარ, თათბირი მაქვს ჩასატარებელი და შენ თვითონ წადი რა, და სალოც წაიყვანე, წინ კიდე 40 წუთი გაქვს
-არაა პრობლემა ბატონო კახაბერ-ვუთხარი სიცილით
-გკოცნით, აბა კარგად-ყავა ადუღდა, მაგრამ ახლა ყავისთვის არ მეცალა, სალის უნდა ჩავაცვა, და ვაჭამო, მე ლანჩზე მივხედავ თავს, სალისთან მივედი და ჩავაცვი, კარგად ჩავფუთე და სამზარეულოში გამოვიყვანე, ჩაი დავალევინე და კარაქიანი პური ვაჭამე, და უკვე გავედით შემოსასვლელში, ჩემს პატარას, ქურთუკი ჩავაცვი, ქუდი დავახურე და კაშნე შემოვახვიე, ჩექმაც ჩავაცვი, მე კითეთრი თხელი კაშნე მოვიხვიე მარტო,ხელი ჩავკიდე და წავედით.
-სალი რა გჭირს?
-ლიძი მეძინება მაგრად.
-კაი, ერთი წუთი-მამას დავურელე
-ბოდიში რა მა თათბირი რო გაგაწყვეტინე
-არაუშავს რა გინდა?
-დღეს სალოს ბაღში არ დავტოვებ, გაკვეთილებზე მე მეყოლება, რაღაც მისი ფერი არ მომწონს
-კაი ჩემი ლამაზი, მასწებს სთხოვე დღეს როგორღაც, მერე კი მომვლელი ავუყვანოთ
-არა, მას მომვლელი არ სჭირდება, მე ვყავარ, ახლა კი კარგად-გავუთიშე და სკოლაში შევედი, დირექტორის კარზე ფრთხილად დავაკაკუნე და ნებართვის შემდეგ შევედი
-ბატონო ნიკა
-დიახ?
-შეიძლება მხოლოდ დღეს მასწავლებლებს სთხოვოთ რომ ჩემი დაც გაკვეთილზე ჩამთან იჯდეს?
-რატო?
-სახლში მარტო ვერ დავტოვებდი, ბაღში უნდა წამეყვანა მაგრამ მისი ფერი არ მომწონს
-მხოლოდ დღეს, შემდეგში ასეთი რამ არგანმეორდეს
-მადლობა დიდი-იქედან გამოვედით და ჩემი კლასისკენ დავიძარით, შევედით და ჩემი პატარა მერხზე დავაჯინე რომ ქუდი მომეხადა და კაშნე მომეხსნა
-ლიძი , იქ ვიღაც ბიჭია-ხელით მანიშნა, და მეც იქითკენ გავიხედე, იქ კი ირაკლი იდგა და გაკვირვებული მიყურებდა
-რააა?
-ეს აქ უნდა იყოს?-ხელით ჩემს დაზე მანიშნა
-ჯერ ერთი ეს არა სალო, და მერე მწორეც ყველამ ყველაფერი იცის
-აჰჰჰჰ
-ლიძი
-ხო ლიძის სიხარულო
-მეძინება,
-კი ჩემო პატარა მაცა ერთი წამით-ჩამოვსვი და ჩემს გვერდით დავაჯინე და გაფრთხილება დავუწყე
-სალი, გაკვეთილს ხელი არ შეუშალო, გვერდიდან არ მომცილდე და ა.შ.-ამასობაში ზარიც დაირეკა, ყველა შემოცვივდა, ჩემს გვერდით მჯდომს ანუ თამროს ვთხოვე ადგილი ჩემი სისთვის დაეთმო, მაგრამ ის ისეთჯ ღორია უარი მითხრა, მეც ავდექი და სულ ბოლო მერხზე გადავჯექი და ჩემი დაც გვერდით დავიჯინე, სხვაგან ადგილი არ იყო სამწუხაროდ
-ლიზი
-ხო ირაკლი
-ადგილს გაგიცვლი
-რატო?
-უკან მინდა-ჩემს დას გავხედე ეძინა, ეს რომ ახლა მე ხელში ამეყვანა ტირილს დაიწყებდა
-არა იყოს აქ ვიქნები
-მიდი კაცო, ფრიადოსანი წინ უნდა იჯდეს, სალო კიდე იყოს აქ, მე მივხედავ, არ შევეწინააღმდეგე, გაკვეთილიც დაიწყო და დაიწყო გამოძახებწბი, მე დრო და დრო უკა ვიხედებოდი, და ვმშვიდდებოდი ჩემს დას რომ ვუყურებდი
-დანელია გამოდი-მეც გავედი და გაკვეთილს ვყვებოდი როდესაც ჩემმა დამ გაიღვიძა და ტირილი მორთო
-ლიზი გააჩერე ცოტა ხანი
-ბოდიში მას, გავიყვან ხუთი წუთი და მოვალ
-კარგი წადი-ჩემს დასთან მივედი ხელში ავიყვანე და ეგრევე შეწყვიტა ტირილი
-მას ასე რომ მოვყვე?
-მოდი ლიზი, მოდი-მითხრა სიცილით, მეც მივედი და მოვუყევი გაკვეთილი, თან ჩემს დას ვეფერებოდი, ისევ ჩაეძინა, მეც დავამთავრე მოყოლა და დავჯექი, ჩემი და ისევ მეკავა, უბრალოდ ახლა იმ განსხვავებით რომ კალთაშჯ მეჯდა და თავის თითებს კისერზე მხვევდა.
ზარი დაირეკა, უკვე ისე მშიოდა კუჭი მიხმებოდა, სალოს ხელი ჩავკიდე და წავედით, ლანჩის საჭმელად, მაგიდასთან დავჯექით
-სალი დამელოდე აქ, მე საჭმელს მოვიტან, კარგი?
-აჰამ-თავი დამიქნია, წავედი, ჩემთვის ყავა და ერთი მაჭერი ნამცხვარი ავიღრ, სალოს კი კართოფილი ფრი და კოლა ავუღე, მაგიდასთან დავბრუნდი და სალოს ეს ყველაფერი წინ დავუდე მეც დავიდე და დავიწყეთ ჭამა, გვერდით რომ ვიღაცის დაჯდოვა ვიგრძენი, გავიხედე და ლუკა იყო, მის წინ კი, ანუ სალოს გვერდით ირაკლი იჯდა
____________________
გავაგრძელო? ვიცი რომ გადავიკარგე, ისიც ვიცი რომ იატორიები მივატოვე,მაგრამ გპირდებით თუ ეს იატორია მოგეწონებათ, ჯერ ამას დავამთავრებ და მერე იმათაც გავაგრძელებ



№1  offline წევრი Niniko11

ეიი პატარააავ რაკარგია რომ დაბრუნდიიი მომენატრეეე ♡♡♡♡
მომეწონაა კარგიაა ასე განაგრძეე♡♡♡
--------------------
N.nozadze

 


Niniko11
ეიი პატარააავ რაკარგია რომ დაბრუნდიიი მომენატრეეე ♡♡♡♡
მომეწონაა კარგიაა ასე განაგრძეე♡♡♡

მადლობა სიხარულო

 



სახელი: *
  • bowtiesmilelaughingblushsmileyrelaxedsmirk
    heart_eyeskissing_heartkissing_closed_eyesflushedrelievedsatisfiedgrin
    winkstuck_out_tongue_winking_eyestuck_out_tongue_closed_eyesgrinningkissingstuck_out_tonguesleeping
    worriedfrowninganguishedopen_mouthgrimacingconfusedhushed
    expressionlessunamusedsweat_smilesweatdisappointed_relievedwearypensive
    disappointedconfoundedfearfulcold_sweatperseverecrysob
    joyastonishedscreamtired_faceangryragetriumph
    sleepyyummasksunglassesdizzy_faceimpsmiling_imp
    neutral_faceno_mouthinnocent