შესვლა
რეგისტრაცია
რეკლამა

სიყვარულის დავიწყება შეუძლებელია 2


8-10-2019, 21:10
ნანახია 245

სულელებივით იღიმოდნენ
-რა გინდათ?
-რავი, ცარიელი ადგილი მარტო თქვენთან იყო
-ააა, კაი, სალომე ჭამე
-ლიძი კოლა არ მინდა, სპრაიტი მინდა რა
-ღმერთო, ახლავე, მიმიხედეთ ორი წუთით რა? თქვენც ხომ არ გინდათ რამე?
-არა, წადი და ამ ბარბის მოუტანე სპრაიტი-მეც მხრებისჩეჩვით წავედი სპრაიტი ვიყიდე და დავბრუნდი, სალო ტიროდა, სასწრაფოდ მასთან მივედი, რა ბანალურად ჟღერს არა? მაგრამ წარმოიდგინეთ, თქვენი პატარა და სხვას ანდეთ, უკან ბრუნდებით და ხედავთ როგორი გულით ტირის.
-რა მოხდა?
-ლიძი, დამარტყა
-რა ქნა? ვიინ?-ლამის იყო და მოვკლავდი ირაკლის და ლუკას, ბავშვს ვერ მიხედეს რა
-მაგიდამ-შვებით ამოვისუნთქე
-მერე შენც დაარტყი, აუ დროზე ჭამე რა, ზარი ხუთ წუთში დაირეკება
-ყველაფერი უცებ შევჭამე, ჩემს დას კი პირი არაფრისთვის დაუკარებია, მის გვერდით დავჯექი და ვაჭამე, ისიც მემორჩილებოდა, მალე დაირეკა ზარიც, კლასისკენ მივდიოდით როდესაც ვიღაცას შევასკდი
-სორი რა, ჩემს დას ველაპარაკებოდი და ვერ დაგინახეთ
-არაუშავს, წადი, მიდი, ხო მართლა, სადაა ნონა ლომიძეს კლასი არ იცი?
-ვინ ხართ?
-ახალი მასწავლებელი
-კი მაგრამ რამდენი წლის ხარ?
-20-ის რა დაკითხვა მომიწყვე, იცი სადაა?
-კი მომყევით, მე მის სადამრიგებლოში ვარ
-გასაგებია უკვე
-ჩემთან შევედით და სანახაობამ გული მომიკლა, ირაკლი და ჩემი ბიძაშვილი ნიკა ჩხუბობდნენ,
-ნიკა-ვიყვირე, ყველა გაჩერდა, სალო კი ნიკასთან წავიდა ჩასახუტებლად
-რა დღეში ხართ? დროზე თქვენს კალსებში და ადგილებზე, ზარი უკვე დაირეკა
-ოხ ლიზი ლიზი, სალო დასვენებაზე გნახავ სიხარულო
-კარგი ნიკო კარგად
ყველამ თავისი ადგილი დაიკავა, ახალი მაწი კი თავის გაცნობას შეუდგა
-გამარჯობათ მე ნიკა კვაჭაძე ვარ, 20 წლის, სწავლა დავამთავრე, და თქვენთან მოვედი, რადგან სულ ვოცნებობდი მასწავლებლობაზე, მე კი ბიზნესის მასწავლებელი ვარ-ხელი ავწიე რადგან რაღაც კითხვა მქონდა
-გისმენთ
-ბიზნეი წესით სკოლაში არა არის?
-ხო მაგრამ დირექტორმა უმრავლესობას უნდაო და, ამიტომ ვის გინდათ ჩემთან ბიზნესის კურსები? გამოდით და ჩაგწერთ-ეგრევე გავედი მასთან, სხვა ყველა თავის ადგილას იჯდა, მე კი მიხაროდა რომ, როგორც იქნა ვიღაც რაღაცას მასწავლის ბიზნეასის შესახებ. ღიმილით გამომხედა და ჩამწერა
-მას კიდევ ერთი კითხვა მაქვს-ვუთხარი
-გისმენ
-უნივესიტეტში არ სწავლობთ?
-კი ვსწავლობ, ერთმანეთში ვათავსებ
-გასაგებია
-კიდევ გაინტერესებთ რამე?
-კი
-გისმენ, შენი სახელი?
-ლიზი მას
-გისმენ ლიზი-ღიმილით მიყურებდა
-მას ხვალ ჩემი დაბადების დღეა და მოხვალთ?
-არ ვიცი ლიზი
-მას ყველა მასწავლებელი იქნება, ვისი საგანიც მიყვარს
-ოხ ღმერთო, ჩემი საგანი გიყვარს?
-აჰამ
-არაფერი გეცოდინება
-სხვათა შორის ბევრი რამ ვიცი მას
-აბა მითხარი
-გაკვეთილზე გეტყვით მას
-ვნახოთ ვნახოთ, ყოველ დღე გვაქვს გაკვეთილი
-კარგი მას, როდიდან იწყება?
-ერთი კვირის შემდეგ
-კარგით, მას კიდევ ერთი კითხვა მაქვს
-გისმენ ლიზი, რა ტვინის ბურღი ყოფილხარ
-ჰო მას, ბევრი მეუბნება მაგასაც და იმასაც რომ წიგნის ჭია ვარ
-რა გაინტერესებს?
-შეყვარებული გყავთ?
-რატომ?
-ჩემს დადნაფიცს მოეწონეთ და
-რამხელააა?
-ჩემი ტოლია
-ღმერთო, არა არ მყავს, ახლა კი პატარა ცნობებს მოგაწვდით-სალომე მივიდა და ახალ მასწს ფეხზე ქაჩავს
-რა იყო?
-შენ ჩემ დას არ მოგცემ, მამამ მითხრა შენი და არ გავათხოვოთო და მე ჩემს დაიკოს მარტო ჩემთან დავტოვებ-გავწითლდი, ურაკლი ახარხარდა, მასწი ღიმილს იკავებდა, სხვები კი უბრალოდ იღიმოდნენ.
გაკვეთილები დამთავრდამეც და ჩემი დაც დავადექით სახლის გზას, სახლთან ვიყავით როდესაც ირაკლის ხმა მომესმა
-ლიზიკო
-ხო ირაკლი
-მისმინე, ძაან დიდი ხანია შენთან საუბარი მინდა
-კაი, წამო შევიდეთ სახლში-მეც ეზოს ჭიშკარი გავაღე და ულამაზესი ყვავილებით გალამაზებული ეზოს შუა გულში გავიარეთ, შევედით ოთხ სართულიანი სახლში, და ირაკლის ვუთხარი
-ირაკლი ქურთუკი გაიხადე, გამათბობელს ჩავრთავ
-კარგი-მე სალომეს გავხადე ქურთუკი, კაშნე მოვხსენი, ქუდიც მას მივაყოლე და ფეხზე გამოვუცვალე, და საბოლოოდ ჩემგან წავიდა და თავის ოთახში სათამაშოდ შევიდა, მე კი კაშნე მოვიხსენი ფეხზე გამოვიცვალე და სამზარეულოსი შევედი
-ირაკლიიიიი
-ჰოუ
-დაჯე, ვშიშობ რაღაც ძაან მნიშვნელოვანი უნდა მითხრა
-ხო და შეიძლება საღამომდე მომიწიოს დარჩენა
-ოჰოოო, ყავა, ჩაი, კაკაო თუ კისელი?
-ჩაი ერთი კოვზი შაქრით
-კარგი
-მინდა რაღაც გთხოვო
-გისმენ
-სწავლაში დამეხმარე რა
-არაა პრობლემა
-ყველა საგანში
-კარგი ირაკლი, ჩემთან ერთად იმეცადინე და რასაც ვერ გაიგებ აგიხსნი, ოღონდ პირდაპირ ჩემთან მოგიწევსწამოსვლა სკოლის შემდეგ და მეცადინეობა
-თანახმა ვარ
-კარგი ირაკლი-ჩაი მივეცი და გვერდით ხაჭაპური დავუდე
-სალიიიიიი
-ჰო ლიძი
-ჭამე მოდი, რა გინდა?
-ხაჭაპური, ხოდა მოდი და ჭამე, თან ჩაი მიაყოლე
-კაი-სალოსაც დავუდე იგივე, მე კი ოთახში ავედი, გამოვიცვალე თმები ისევ ისე დავიტოვე, ხელ-პირი დავიბანე და ისევ ქვევით ჩავედი
-ირაკლი თუ დაამთავრე ხელ-პირი დაიბანე და მოდი, სააბაზანო დერეფნის ბოლოში ხელ მარჯვნივაა
-ოქეი
-მოვედი სადაა შენი ოთახი?
-მეოთხეზე
-ბოლო სართულზე?
-ჰო, მამას მე ვთხოვე რომ ბოლოზე მქონოდა, და თან ძაან დიდი გამოვიდა
-კაი წამო-ვუთხარი და ჩემს ოთახში შევუშვი, მერე მწც შევედი
-აი აქ დაჯე-სამეცადინო მაგიდაზე მივუთითე
-რამხელაა გოგო?
-რა ოთახი თუ მაგიდა?
-ორივე-ჩემი ოთახი მოვათვალიერე, ძალიან დიდი იყო, ერთ კედელს მარტო სამეცადინო მაგიდა იკავებდა, ეს მე შევუკვეთე ხელოსანს, მართლა დიდი სამეცადინო მაგიდა იყო, ექვსი ბავშვი თავისუფლად დაეტეოდა, მე კი მომწონდა ასეთ დიდ სივრცეში მეცადინეობა, კუთხეში ორსაწოლიანი ლოგინი მედგა, აივანიც არ იყო პატარა, გარეთაც მედგა მაგიდა და ორი სკამი, და ყვავილების ქოთნებით მქონდა მორთული, ჩემი კარადა კი ჩაშენებული იყო, ტელევიზორიც მეკიდა და რავი, სასიარულოდაც უამრავი ადგილი იყო.
-ირაკლი მათემატიკით ვიწყებთ
-კარგი, ისე ცისფერი ოთახი რატო?
-ჩემი საყვარელი ფერია
-აბა........
-მადლობა ლიზი
-არაფრის ირაკლი
-ხვალ ერთად წამოვიდეთ ბარემ ხო?
-აჰამ
-ხლ მართლა, ხვალ დაბიდუბიზე რა გაჩუქო?
-რავი რაიმე წიგნი
-ოჰ ლიზი ლიზი, მე შენ ძაან მაგარ რაღაცას გაჩუქებ
-როგორც გინდა.
ქვევით ჩავედით და დავინახე მამაჩემი ჩემს დას ეთამაშებოდა
-გამარჯობათ კახა ბიძია-მამაჩემმა სახე დაასერიოზულა და უთხრა
-გაგიმარჯოს, რა ქენით იმეცადინეთ?
-თქვენი შვილი ტვინიკოსია
-ხო ვიცი, სუფთა წიგნის ჭიაა რა-გაიცინა მამაჩემმა და ისევ ჩემს დას მიუბრუნდა
-ირაკლი ხვალ იცოდე გაკვირდები, აბა კაი ნიშნები
-ჰო, გპირდები
-კარგი
-მოიცა ლიზი მე გავიყვან, ღამეა, ბავშვს მარტო ჩემი სახლიდან ვერ გავუშვებ
-ოხ მამა, მამააა, კარგი ირაკლი მამიკო გაგიყვანს და შენ იცი
-კარგად-ვუთხარი და ჩემს დას მივუბრუნდი
-სალო წამო მაწონი და პეჩენია ჭამე
-კაი-სალოც წამოდგა და შეუდგა მსუბუქ ვახშამს და დანაყრდა კიდეც
-წადი ახლა და თამაში განაგრძე, მეც მომშივდა , მეც იგივე ვჭამე ოღონდ იმ განსხვავებით რომ მე არაჟანი მიყვარდა პეჩეათან ერთად და თან შაქრიანი, მთელი ქილა გამოვცალე, და მამას დაველოდე, მანამდე კი რაღაც "მე შენამდე"-ს ჩავუჯექი, ჩემები ლაპარაკობდნენ რომ მაგარი ფილმიაო და მეც დამაინტერესა, ვტიროდი როდესაც მამა შემოვიდა, და როდესაც მიხვდა რატომაც ვტიროდი ჩამეხუტა და თმაზე ხელი დამისვა, მის მკლავებში ჩამეძინა, ვიგრძენი როგორ ამიყვანა ხელში და ჩამაწვინა საწოლში, და ყველაფერი მესმოდა, საერთოდ ფხიზელი ძილი მაქვს
-ეჰ შვილო, რომ იცოდე როგორ ჰგავხარ დედაშენს, ემოციური, თბილი, კეთილი, მკაცრი და მგრძნობიარე, რომ იცოდე როგორ მიყვარდა დედაშენი, და ახლაც მიყვარს, მაგრამ ახლა? გამოჩნდა ერთი ვინმაც ჩემი გული დაიპყრო, იცი ბინაა საყვარრლო? ირაკლის დედაა, ეჰ როგორ მინდა ეს ყველაფერი გესმოდეს, ირაკლის კიდე მანქანაში დავრლაპარაკე და ვუთხარი რატომაც დაშორდნენ დედამისი და მამამისი, ლამის იქვე დამარტყა, ღირსი ვიქნებოდი, ვერაფერს ვეტყოდი, მაგრამ შენ საყვარელო? ამდენი ხანია ერთმანეთი გიყვართ და რომ დავნათესავდეთ შენ ხომ გული გეტკინება, მაგრამ ჩემს გულს რა ვუყო?
-რა ნახე მამა იმ ქალში?-ვუთხარი ტირილით, ის გაშრა, არ მოელოდა, გაფითრდა
-დედაშენს ძალიან ჰგავს
-და მხოლოდ ამიტომ?
-დედაშენის სურნელი ასდის
-მისმინე, მხოლოდ დედაჩემის გამო იმ ადამიანს ნუ დაუნგრევ ოჯახს და ნუ გაანადგურებ, ვერ ხედავ? ერთხელაც არ გითქვამს მიყვარს ის ქალიო
-როგორი ჭკვიანი ხარ შვილო
-ჰო მამას ვგავარ
---------------
ნუ დაიშურებთ კომენტარებს ხალხნოოოскачать dle 11.3



№1  offline წევრი Lurjtmiani

აუ ძალიაჯნმაგარია.

 


Lurjtmiani
აუ ძალიაჯნმაგარია.

მადლობა დიდი, საყვარელო

 



სახელი: *
  • bowtiesmilelaughingblushsmileyrelaxedsmirk
    heart_eyeskissing_heartkissing_closed_eyesflushedrelievedsatisfiedgrin
    winkstuck_out_tongue_winking_eyestuck_out_tongue_closed_eyesgrinningkissingstuck_out_tonguesleeping
    worriedfrowninganguishedopen_mouthgrimacingconfusedhushed
    expressionlessunamusedsweat_smilesweatdisappointed_relievedwearypensive
    disappointedconfoundedfearfulcold_sweatperseverecrysob
    joyastonishedscreamtired_faceangryragetriumph
    sleepyyummasksunglassesdizzy_faceimpsmiling_imp
    neutral_faceno_mouthinnocent