შესვლა
რეგისტრაცია
რეკლამა

ახალაია ბრუნდება (თავი 8) სისხლიანი დღეები


5-12-2019, 22:46
ნანახია 1 029

24საათი სასტიკად გაიწელა საავადმყოფოში მყოფებისთვის მაგრამ ეს არაფერი იყო მთავარი საფიქრალი ის ქონდათ რომ ალექსანდრე გონს მოსულიყო და მშვიდობით დაებრუნებინათ სახლში.
მაგრამმ...ხდება საშინელებებიც ის რისიც ყველაზე მეტად ეშინოდა მარიამს.
24საათიც გავიდა მაგრამ ალექსანდრეს სიცოცხლის ნიშანწყალიც კი არ ეტყობოდა მარიამი ისევ რეანიმაციის კართან იჯდა თავი კედელზე მიედო და ღრმად წასულიყო ფიქრებში როცა ექიმი გამოჩნდა დერეფანში.
-როგორაა?გონს მოვიდა?-ყველა ერთად მიაწყდა ექიმს.
-ვწუხვარ მაგრამ უკვე 24საათზე მეტი გავიდა უგონოდაა,ბატონი ალექსანდრე კომაშია,ახლა დაუდგენელია თარიღი თუ როდის გაიღვიძებს ან საერთოდ თუ გაიღვიძებს ის.-ნაღვლიანად ჩაილაპარაკა ექიმმა
-არა არა რაიმე გზა უნდა არსებობდეს მის გამოსაფხიზლებლად გთხოვთ ექიმო რამე გააკეთეთ გემუდარებით-მარიამმა ექიმის მაისური ხელებში მოიქცია და მუდარა დაუწყო თუმცა ექიმის თვალებში დამაიმედებელი არაფერი იკითხებოდა.
-მაპატიეთ ქალბატონო მარიამ,ლოდინის მეტი არაფერი დაგრჩენიათ სხვა ვერაფრით დაგეხმარებით...ღმერთი თქვენსკენ-ყოყმანით დაასრულა და სასწრაფოდ გაეცალა იქაურობას.
-მარიამ დამშვიდდი დარწმუნებული ვარ ალექსანდრე მალე გამოფხიზლდება და ყველაფერი კარგად იქნება დამიჯერე-სწრაფი ნაბიჯით უახლოვდება მას ანდრეა
-არაა არანაირად არ იქნება კარგად,ექიმებმა ბოლო იმედიც დაკარგეს-ცრემლებად იღვრებოდა მარიამი და ანდრეას ხელებს მაგრად ხვევდა
-მისმინე მარიამ ჩვენ ყველა შენს გვერდით ვართ დაწყნარდი-მათ გვერდით დგება ლულუ
-ეს არაფერს ცვლის ლუუ ის მოკვდება და ამით ბევრი რამ შეიცვლება არ მინდა რომ მოკვდეს მე ის მჭირდება-ისევ განაგრძობდა მარიამი
-ხომ იცი გამოსავალი ყოველთვის არსებობს-მხარზე ხელს ადებს ლექსო
-მართალი ხარ!-დუმილის შემდეგ უპასუხა და გასაღები აიღო
-რას აკეთებ?სად მიდიხარ?
-სახლში უნდა წავიდე,დროა ტირილს მოვრჩე და რაღაც რაღაცეები ჩემს თავზე ავიღო
-ასეთ მდგომარეობაში საჭესთან ვერ დაჯდები
-მშვენივრად დავჯდები,კარგად ვარ.გამოვიცვლი შხაპს მივიღებ და შემდეგ კომპანიის საქმეებს გადავხედავ აქ კი საუკეთესო ექიმები მიხედავენ მას-ღიმილით ეუბნება ყველას და დერეფანში უჩინარდება.გრილი სიო სახეზე მალამოდ ხვდება და ცდილობს რამდენიმე წუთს შეიგრძნოს ეს ყველაფერი,შემდეგ მანქანაში ჯდება და ალექსანდრეს სახლისკენ იღებს გეზს.გზად ყველა მოგონება თვალწინ კადრებად მიდის თითქოს ისევ ალექსანდრესთან ერთადაა,თითოეული გაღიმება,ცრემლი,თუნდაც სააბაზანოდან შიშველი რომ გამოვიდა და შემდეგ მარიამსაც ნახევრად გაშიშვლება რომ მოუწია.
-ღმერთო როგორ მენატრები,როგორ მაკლიხარ-ცრემლებმა თავისით გაიკვალეს გზა ალექსანდრეზე ფიქრები კი უფრო და უფრო იმატებდა და იმატებდა.-მოგკლავ ვინც არ უნდა იყო წამებით ამოგხდი სულს-გამაფრთხილებლად ჩაილაპარაკა და გონებაში მირიანის შვილის სიკვდილის სცენების დასახვა დაიწყო.
დაახლოებით ნახევარ საათში მივიდა სახლში ალექსანდრესთან არ მივიდა რადგან ტანსაცმელი იქ არ ქონდა,შხაპი სწრაფად მიიღო,შავი ჯინსის შარვალი,შავი მაისური და ტყავის კურტკა ჩაიცვა შემდეგ კარადასთან მივიდა და სეიფი გააღო სადაც რამდენიმე იარაღს და მჭიდებს ინახავდა ყველაფერი აიღო და შემდეგ კომპიუტერს ჩაუჯდა მირიანის შვილის პიროვნების გასარკვევად და მისი ამჟამინდელი ადგილსამყოფელის დასადგენად.
პიროვნება:-შოთა პაჭკორია
ალბათ დედის გვარზეა გაიფიქრა მარიამმა და ძებნა განაგრძო ტელეფონის ნომრით მისი ადგილსამყოფელის დადგენა შეძლო კომპიუტერი მანქანაში ჩადო სიგარეტს მოუკიდა და გზა განაგრძო.გადაწყვიტა ჯერ ალექსანდრეს სახლში შეევლო ეზოში შესვლისას თვალში სინათლე ეცა რომელიც მისაღებიდან მოდიოდა,დაცვა ადგილზე იყო.
-რა ხდება სახლში ვინ არის?-იკითხა  მარიამმა
-ქალბატონი ქეთევანია მოსული სასწრაფოდ უნდოდა ბატონი ალექსანდრეს ნახვა მაგრამარც სახლში დახვდა არც ტელეფონზე პასუხობდა.მე კი არ ვუთხარი რომ ის დაჭრილია.
-კარგი გმადლობ,ვეტყვი რომ ალექსანდრე მივლინებაში წავიდა თუ ვინმემ გკითხოს შენც მასე უთხარი
-დიახ ქალბატონო მარიამ-ღიმილით გააცილა სახლისკენ მიმავალი მარიამი.
სასწრაფოდ შევიდა სახლში და მისაღებისკენ აიღო გეზი სადაც ბუხრის გვერდით მუხლებზე მდგარი ქეთევანი იდგა
-ქალბატონო ქეთევან?რამოხდა?
-მარიამ შვილოო-ტირილით წამოიწყო ქალმა და ფეხზე წამოდგა-საადაა ალექსანდრე მას უნდა ველაპარაკო ღმერთო ეს რა უბედურებაა ჩვენს თავს.
-ალექსანდრეე მივლინებაშია, რამოხდა მე მითხარით -შედარებით მოლბა მარიამი
-ჩემი ნინი გაიტაცეს ღმერთო ჩემინინი მხოლოდ წერილი დატოვეს -ცრემლებად იღვრებოდა ქალი
-ვინ მოიტაცა რა წერილი ნელა ამიხსენით
-აი აიღე და ნახე საერთოდ არაფერი ვიცი-მუხლებზე დაეცა და ასე განაგრძო მოთქმა,მანამდე კი მარიამმა წერილი გახსნა სადაც მხოლოდ რამდენიმე სიტყვა ეწერა -''მისმა ძმამ ხომ მამაჩემი მოკლა''
-მოკლა?ანუ მირიანი მკვდარია?
-ვინაა შვილო მირიანი ალექსანდრეს დაურეკე ახლავე ჩამოვიდეს მისი და საფრთხეშია,გთხოვ შვილო.
-ნინის მე მოვიყვან ქალბატონო ქეთევან დამშვიდდით
-გთხოვ შვილო,ცოცხალი დამიბრუნე ის
-გპირდებით,ყველაფერი კარგად იქნება-ჩანთა გასაღები აიღო და დერეფანში გაუჩინარდა-უფლებას ვერ მოგცემთ ერთ დღეს ორი შვილი დაკარგოთ-ჩურჩულით განაგრძო და დადგენილ მისამართზე წავიდა...
ზუსტ მისამართზე 1საათის შემდეგ მივიდა,ირგვლივ სიწყნარე იყო თითქოს ქვეყნად არავინ დაარაფერი აქ არ ცხოვრობდა,თუმცა მთელი ნანგრევი სახლი განათებული იყო,არც სახლს გავდა,არც ქარხანას საინტერესოს არაფერს თუმცა გული უკვე უგრძნობდა მარიამს რომ იქ დიდი ბოროტება იმალებოდა.
უფრო ახლოს მივიდა და ხელში იარაღი მოიმარჯვა ნელა მიუახლოვდა შენობას და კარი ფრთხილად შეაღო მისაღებში არავინ ჩანდა თუმცა მაინც ფრთხილად მოქმედებდა,მარცხენა მხრიდან შეშის ტკაცუნის ხმა ისმოდა ამიტომ გადაწყვიტა იქით წასულიყო როცა მოულოდნელად ოთახიდან ორი ახოვანი მამაკაცი გამოვიდა მარიამის დანახვისას მაშინვე იარაღისმომარჯვება გადაწყვიტეს მაგრამ მარიამმა აჯობა ერთს პირდაპირ შუბლში დაახალა ტყვია მეორეს კი ჯერ მუშტი დაარტყა შემდეგ კი ხელი ზურგს უკან გადაუტანა და მოტეხა,ერთი წიხლიც დაიმსახურა და მაშინვე გაითიშა კიდეც.მისაღებიდანაც ერთი გამოვიდა და მარიამს ხელი კრა თუმცა მარიამმა აჯობა და მასაც ტყვია დაახალა შემდეგ კი მეორე სართულისკენ გასწია.ერთ-ერთი ოთახიდან გოგონას კვნესის ხმა ისმოდა ამიტომ მაშინვე იქით გასწია და ოთახში შესვლისთანავე თვალში მოხვდა კუთხეში მიყუჟული გოგონას ზღვისფერი თვალები რომელსაც პირიც,ხელებიც და ფეხებიც შეკრული ქონდა.
-ღმერთო ჩემო ნინიი-ხმადაბლა დაიწყო საუბარი და ხელების გახსნა დაიწყო,შემდეგ ფეხებზე გაუხსნა თოკი ფეხზე წამოაყენა რათა გაქცეულიყვნენ მაგრამ ესყველაფერი ნაადრევი გამოდგა მარიამი მოულოდნელად ჩაიკეცა და მუხლებზე დაეცა.
-რა იყო მარიამ,ბარძაყში ხორცის საჭრელი დანის მოხვედრა არც ისე სასიამოვნოა არაა?-გაიცინა და მარიამს მიუახლოვდა.
-წადი შენი-მიაფურთხა მარიამმა და ფეხზე წამოდგომა სცადა
-მოიცადე დაგეხმარები-ღიმილით მიუგო და ფეხიდან დანა ამოაძრო
-ღმერთო ჩემო,ღმერთოო-დაიყვირა მარიამმა და ფანჯრის რაფას დაეყრდნო.
-რა გეგონა?ამდენად სულელი ვიყავი რომ გოგოს უყურადღებოდ დავტოვებდი?რაში გჭირდება ის ხომ შენი ნათესავიც არაა-ისევ აგრძელებს ღიმილს
-ის ალექსანდრეს დაა,აბა რა გეგონა აქ დავტოვებდი?
-უი ალექსანდრეზე გამახსენდა,რა მოხდა მოკვდა უკვე?
-მასზე ადრე შენ გავისტუმრებ იმქვეყნად!
-რას ამბობს მარიამ?-ცრემლიანი თვალები მიანათა ნინიმ
-ყვეკაფერს მოგვიანებით აგიხსნი,ახლა მთავარია აქედან გავიდეთ.
-ნუ იჩქარებ,ვგეგმავ რომ აქ რამდენიმე დღეს მაინც დაგტოვოთ,ასე რომ სასაუბროდ დრო ბევრი გაქვთ
-შენ კი. დრო საერთოდ არ გაქვს-დაიყვირა მარიამმა და წამში იარაღის ხმა გაისმა რასაც შოთას კვნესა მოყვა.
-ამას არ შეგარჩენ ბო*ო-დაიყვირა შოთამ
-მე კიდევ ალექსანდრეს სიკვდილს არ გაპატიებ არასოდეს,ნინი გარეთ გადი
-კი მაგრამ შენ
-მეც ახლავე მოვალ,მიდი ყველაფერი კარგადაა-ღიმილით მიუგო და თვალი მიადევნა როგორ გადიოდა ოთახიდან შემდეგ კი ჯიბიდან დანა ამოიღო და პერანგი გაუხსნა
-შენ რა აპირებ გული ამომაჭრაა?-ირონიით აგრძელებს ისევ
-არა,ვაპირებ ნინის სახელი სამუდამო დამღად დაგიტოვო გულზე.-გაიღიმა და მკერდზე დანა დაადო,ნელა,ნაზად ხატავდა ფორმიან ასოებს შიგადა შიგ ისმოდა შოთას კვნესა და ღმერთო ჩემოს ძახილი მაგრამ მარიამს იმდენად ქონდა გონება დაბინდული არ აპირებდა გაჩერებულიყო,სისხლის ხაზები მკერდიდან მუხლამდე მიიკვლევდა გზას,მარიამის ხელებზეც არანაკლები სისხლი იყო ბოლოს კი ოთხი ასოსგან შემდგარი სიტყვა დარჩა შოთას მკერდზე ამოტვიფრული.უბრალოდ "ნინი"
-სამუდამოდ გემახსოვრება ეს ყველაფერი და სამუდამო  დამღად გექნება ჩემი,ალექსანდრესი და ასეთი პატარა გოგონას გამწარება ძამიკო-დანა იქვე დატოვა და ოთახიდან ფეხის თრევით კედელზე დაყრდნობით ჩავიდა.
-ნიინ კარგად ხაარ?
-რა დაემართა ჩემს ძმას?-კრუსუნით იკითხა გოგონამ
-ის კომაშია,შოთამ ესროლა მაგრამ მჯერა რომ ის გამოკეთდება გესმის?
-ჩემი ძმა,არა არმინდა რომ მოკვდეს გთხოვარ მოკვდეს ღმერთო-პანიკაში ჩავარდა ნინი
-არა ნინი,არ მოკვდება იმედი არ დაკარგო გთხოვ გეხვეწები-მუდარით მიმართა მარიამმა,მაგრამ ნინის აღარაფერი ესმოდა სირბილით ავიდა კიბეებზე და ოთახში შევიდა,იქ სადაც შოთა იატაკზე ნახევრად უგონო მდგომარეობაში ეგდო და სისხლისგან იცლებოდა.
-საშინელი ადამიანი ხარ,ჩემი ძმის სიკვდილი შენს სინდისზე იქნება,შენ არ იმსახურებ იმას რომ ვინმეს უყვარდეს,არ იმსახურებ იმას რომ ვინმე კარგს ფიქრობდეს შენზე ამიტომაც იქნები ყოველთვის მარტო და ძაღლივით მარტოს ამოგდება სული.-ტირილით თქვა და ისევ ქბემოთ ჩავიდა მარიამს მანქანაში ჩაჯდომაში დაეხმარა და მაშინვე დედამისს დაურეკა გააფრთხილა რომ კარგად იყო და მარიამს საავადმყოფოში გაყვებოდა და მალე ნახავდა.ყველაზე მტკივნეული ის იყო რომ ხვალ ალექსანდრეს დაბადებისდღე ქონდა და ის თავის 26-ე დაბადებისდღეს საავადმყოფოში ხვდებოდა,მარიამის სისხლიანი ცხოვრება კი დღეიდან ოფიციალურად დაწყებული იყო.


ვიცი რომ ძალიან ვაგვიანებ ამისთვის მაპატიეთ,არვიცი რა გამოვიდა იმედი მაქვს იმედები არ გაგიცრუეთ



№1  offline წევრი sofo_sofia 13

დიდი იმედი მაქვს რომ ალექსანდრე თავის დაბადებისდღეზე გაიღვიძებსს...დაარმოკვდება..უმაგრესია ვგიჟდები ისე ველოდებოდი დაცოტამალედადე ხოლმე თორე დავიტანჯეთ

ძალიაკარგია

 


№2 წევრი მამასახლისი

sofo_sofia 13
დიდი იმედი მაქვს რომ ალექსანდრე თავის დაბადებისდღეზე გაიღვიძებსს...დაარმოკვდება..უმაგრესია ვგიჟდები ისე ველოდებოდი დაცოტამალედადე ხოლმე თორე დავიტანჯეთ

ძალიაკარგია


დიდი მადლობა ვეცდები მალე დავდო❤️

 


№3  offline წევრი წერო:)

ვააახ... დდ დაბრუნდი თუ მეჩვენება?მეთქი შეწყვიტათქო.
ნუ კომაში რომ ჩავარდებოდა ეგ ჩემი ნაფიქრიდან გამართლდა დანარჩენი ვნახოთ;))
დაგვდეთ პატივი და ასე საუკუნოდ აღარ გადაიკარგოთ დდდდ♡♡♡♡

 


№4 სტუმარი სტუმარი Mariamimari

Mec megona ro shewyvito da mwydeboda guli, yovel dge velu xolme☺️ imedia male gamoagvidzeb aleqsandres. Warmatebebi

 


№5 წევრი მამასახლისი

წერო:)
ვააახ... დდ დაბრუნდი თუ მეჩვენება?მეთქი შეწყვიტათქო.
ნუ კომაში რომ ჩავარდებოდა ეგ ჩემი ნაფიქრიდან გამართლდა დანარჩენი ვნახოთ;))
დაგვდეთ პატივი და ასე საუკუნოდ აღარ გადაიკარგოთ დდდდ♡♡♡♡




ვეცდები თავი აღარ მოგანატროთ ;დდდ
იქნებ კვირას საღამოს დავდო შემდეგი ❤️

 


№6 წევრი მამასახლისი

სტუმარი Mariamimari
Mec megona ro shewyvito da mwydeboda guli, yovel dge velu xolme☺️ imedia male gamoagvidzeb aleqsandres. Warmatebebi


ვეცდები რომ მალე დავდო და აღარ დავიკარგო❤️

 



სახელი: *
  • bowtiesmilelaughingblushsmileyrelaxedsmirk
    heart_eyeskissing_heartkissing_closed_eyesflushedrelievedsatisfiedgrin
    winkstuck_out_tongue_winking_eyestuck_out_tongue_closed_eyesgrinningkissingstuck_out_tonguesleeping
    worriedfrowninganguishedopen_mouthgrimacingconfusedhushed
    expressionlessunamusedsweat_smilesweatdisappointed_relievedwearypensive
    disappointedconfoundedfearfulcold_sweatperseverecrysob
    joyastonishedscreamtired_faceangryragetriumph
    sleepyyummasksunglassesdizzy_faceimpsmiling_imp
    neutral_faceno_mouthinnocent