შესვლა
რეგისტრაცია
რეკლამა

ახალაია ბრუნდება (თავი 9). გამოღვიძება


7-12-2019, 23:42
ნანახია 812

აი გათენდა 26ნოემბერიც,ალექსანდრე ისევ უგონოდ იწვა პალატაში,მარიამი სახლში თითქმის არც ყოფილა კომპანიის საქმეებს გადაავლებდა თვალს და შემდეგ ისევ საავადმყოფოში ბრუნდებოდა,ნინი საკმაოდ ძლიერი გოგონა გამოდგა დედამისს არაფერი უთხრა ალექსანდრეს შესახებ და იმდენად კარგად თამაშობდა რომ დედამისი არაფერს ეჭვობდა.
მარიამი ღამით 12საათზე მივიდა ალექსანდრეს სანახავად და როდესაც პალატასთან მივიდა ფანჯრიდან დაინახა მის საწოლთან მყოფი ბიჭი რომელსაც ალექსანდრეს ხელი ეჭირა და რაღაცაზე ესაუბრებოდა.მარიამმა კარი ფრთხილად შეაღო უცნობმა კი ვერაფერი შენიშნა და მასთან საუბარი განაგრძო:
-ვიცი ძმაო რომ ამ ყველაფერს გაუმკლავდები,შენი და უკვე გზაშია,დღეს ხომ 26წლის გახდი.გახსოოვს როგორ ვგეგმავდით შენს ოქროს დაბადებისდღეეს? ბაითი, სასმელი,მუსიკა,ქალები და რამე.არც ეგ არ გვინდა უბრალოდ ჩვენთან დარჩი ძმაო ყველას გვჭირდები,იმ შოთას კიდე დედასვუტირებ ვაფშე ვერცგაგიხსენებს შენ უბრალოდ ფეხზე დადექი დანარჩენს მოევლება.
-უკაცრავად-მარიამმა დრო იხელთა და რადგან უცნობმა საუბარი შეწყვიტა სიჩუმე დაარღვია-თქვენ ალექსანდრეს მეგობარი ხართ?
-კარგი რა მარიამ,ეხლაარმითხრა რომ არვუხსენებივარ თორე მართლა მაგრად გამიტყდება,შენი საქმეები ხო მეამოვქექე რესტორნის მენეჯერიდან საიდუმლო აგენტამდე არც ისე დიდი გზაა ხოომ?-ღიმილით იწყებს საუბარს უცნობი და ფეხზე დგება-მე ცოტნე ბანძელაძე ვარ ალექსანდრეს ბავშვობის მეგობარი-თქვა და ხელი ისევ ღიმილით გაუწოდა
-მარიამ ბაბუციძე,თუმცა ეს ხომ შენ უკვე იცი-ცდილობს ღიმილით უპასუხოს მაგრამ არაფერი გამოსდის
-არაა საჭირო ნაძალადევი ღიმილი,მსახიობობა ყველას არ შეუძლია-ეტყობოდა რომ საკუთარ თავზე საუბრობდა
-მეე უბრალოდ დაბნეული და შეშინებული ვარ არ ვიცი რა შეიძლება მოხდეს თან მითუმეტეს მის დაბადებისდღეზე-თვალიდან ობოლი ცრემლის გადმოვარდნისას ემოციების მოთოკვას ცდილობს და თავს გვერდით ატრიალებს
-ჩემს ძმას არაფერი დაემართება!ის იმაზე ბევრად ძლიერია ვიდრე სხვებს გონიათ არა ცოტნეე?-პალატაში მაღალი შავგვრემანი გოგონა შემოდის
-თუკა?სწრაფად მოხვედი-ტონს ასერიოზულებს და გოგონას უახლოვდება
-შენ ალექსანდრეს და ხარ?-კითხვით მიმართავს მარიამი
-ხო მე შუათანა შვილი ვარ,22წლის თუკა ახალაია,შენ კი ალბათ ბაბუციძე ხარ არაა?შენზე ბევრს მიყვებოდა ალექსანდრე-ღიმილით მიმართავს გოგონა და ძმას ცრემლიან თვალებს ავლებს.
-წამოდით კაფეტერიაში ჩავიდეთ,აქ მაინც ვერაფერს გავხდებით,ერთმანეთს უკეთესად მაინც გავიცნობთ-დუმილს ცოტნე არღვევს და გოგონებს პალატიდან გასასვლელ გზას უთმობს...
სამივემ ყავა აიღო მთელი ღამე რომ გაეძლოთ და წარსულის მოგონებების გამოღვიძება დაიწყეს.
-ვიცი რომ ჩემი ძმა ამასაც გადაიტანს და იცი რატომ ვარ ამაში ასეთი დარწმუნებული?
-რატომ?
-ცოტნე ის ზაფხული გახსოვს? სვანეთი და იქაური გოგონები თავიაანთი მცველი ბიჭებით?
-მაგას რა დამავიწყებს,ნუ მოკლედ ივნისი მთავრდებოდა რა და წავედით სვანეთში ჩემს სახლში ბიძაჩემმა გასაღები დამიტოვა ზაფხული კარგად გაატარეთო თვითონ საზღვარგარეთ წავიდა,ჩვენც მეტი რა გვინდოდა მე,ალექსანდრე,ლექსო,თუკა და კიდევ ვიღაცეები წავედით სვანეთში რა,პირველი ორი დღე მშვიდობიანი გამოდგა მესამე დღეს ეს გადარეული ნასვამი იყო და ვიღაც სვან გოგოს გადაეკიდა გამეცანიო ცუდი არაფერი მაგრამ ეს სვანები ხო იცი რა უცებ იჭრებიან და საიდან სად გამოჩნდა ამ გოგოს ძმა და ატყდა იქ ჩხუბი ამ ტიპმა დანა დააძრო და სანამ მე მივედი ალექსანდრეს ზურგში გაუყარა ვერ მივუსწარი და ყველაზე ცუდად ეგ მახსოვს,დანაც ზურგში ჩაუტოვა ისე მოტყდნენ და-ძმა,დანა ამოვაცალე და სისხლისგან იცლებოდა იმდენი სისხლიიყო-ღიმილით იხსენებს ბანძელაძე ტკბილ მწარე მოგონებებს-მანქანაში ჩავსვი და მაშინვე თბილისისკენ გამოვექანე რა ბედი ჰქონდა პირველივე საავადმყოფო ვნახე და როგორც კი მანქანა გავაჩერე პაციენტების ადგილი აღარ გვაქვსო,გავაგრძელე ისევ გზა 200ით მივდიოდი ყველაფერი ფეხებზე მეკიდა,მეორე საავადმყოფოსთან მივედი თუ არა მაშინვე გადავიყვანე მანქანიდან და ნუმოკლედ ოპერაცია და რაღაც ჩაუტარდა მაგრამ ზურგის ტვინი თუ რაღაც დაუზიანა დანამ და პარალიზებული დარჩა,დანაშაულის გრძნობა მკლავდა,მითხრეს ფეხზე ვეღარ გაივლისო,გონს რომ მოვიდა მის პალატაში ვიჯექი ეგრევე წამოდგომა სცადა და ფეხები რომ ვერ გაამოძრავა მიხვდა ყველაფერს,თვალებში ვერ ვუყურებდი თავს დამნაშავედ ვგრძნობდი ეგრევე საყვედურით მომმართა.
-რაიყო შე*ემა პარალიზებამ შეგაშინა?ამის დედაც ეტლით მაინც მაკატავებ,ბავშვობაში როგორც იყო გახსოვს?ბაბუაჩემის ეტლით რო დავკატაობდით ხან მე ვიყავი მძღოლი ხან შეენ-და იცინოდა,მაშინვე ღადაობა დაიწყო და შენ წარმოიდგინე მართლა გულით ხუმრობდა,ეგ მდგომარეობა დიდად არ აწუხებდა,მე კიდე მთელი ზაფხული მაგის გვერდით გავატარე,რა ქალები,რა გართობა,ივენთები წვეულებები ყველაფერი მაგრად მეკიდა მთელი ზაფხული ტომიჯერს მაყურებინა მაგრად მევასებაო ხოდა სექტემბერი იყო უკვე რა ბოლო წელი იყო სკოლაში და 15ში იწყებოდა სწავლა ხოდა მითხრა რომ წადი სკოლაში ჩემ გამო არ დარჩეო მაგრად მთხოვა და კაი მეთქი და მეორე დღეს 15ში კარზე მიკაკუნებენ რა და გავაღე კარი და ალექსანდრე არ დგას კარებში შავი შარვალი თეთრი საროჭკა და რამე მეთქი ბიჭო რააარი მეჩვენებითქოო და ძმაო მომიტევე ბოლო ერთი კვირა გატყუებდი ავიდგი ისევ ფეხიო და მეთქი შენ რას გიზამთქო მესამე და მეოთხე გზატკეცილების გადაკვეთაზე 55მდე ვარბენინე ლამის შემომაკვდა,მაშინაც გამოძვრა და ახლაც მასე იქნება მერწმუნე.
-ეს არასდროს უთქვამს,თუმცა ასე უმიზეზოდ ხო არ დაიწყებდა ლაპარაკს ეს დამემართაო ზურგზე ნაიარევი არ შემიმჩნევია-მხრები აიჩეჩა მარიამმა
-ვერც შეამჩნევ,ეგ ნაიარევი ტატუთი გადაიფარა ეხლაარმითხრა რომ ზურგზე იმხელა არწივის ფრთები არ შეგიმჩნევია-წარბები ზემოთ აწკიპა თუკამ
-მე და ალექსანდრეს ხომ ისეთი კავშირი არ გვაქვს როგორიც სხვა შეყვარებულ წყვილს,ნახევრად შიშველიც ერთადერთხელ ვნახე ეგეც კარი გავაღე და პირსახოცის მოშორებას აპირებდა და ყავა ზედგადავისხი ასეროომ-ღიმილით აგრძელებს მარიამი
-ოჰოო,ამდენად თავშეკავებული ყოფილხარ მარიამ ჩემი ძმის ეშხს რომ გაუძელი
-ხოო ალბათ.
-როდესაც გაიღვიძებს დიდ წვეულებას მოვუწყობთ,დაბადებისდღისთვის რადგან დღეს აქ ხვდება დაბადებისდღეს როგორც კი მომჯობინდება ყველაფერი ისე იქნება როგორც დავგეგმეთ-ღიმილით აგრძელებს ცოტნე და ახალი ისტორიის მოყოლას აგრძელებს უშგულის აყალმაყალის შესახებ.დილამდე ასე გაიყვანეს დრო მაგრამ სასწაული მაინც არ ხდებოდა და ალექსანდრე გაღვიძებას არ ჩქარობდა.
გადიოდა დღეები და ამასობაში გავიდა ერთი კვირაც.მარიამი ჩვეულ რეჟიმს მიჰყვებოდა,კომპანიაში საქმეებს ის,თუკა და ცოტნე აგვარებდნენ ალექსანდრესთან კი მორიგეობას ინაწილებდნენ,ნინიც სკოლაში დაბრუნდა თითქოს უცნაური არაფერი ხდებოდა,ქეთევანიც თავის მეგობრებთან ერთად პარიზში წავიდა დასასვენებლად და იქაური საქმეების მოსაგვარებლად,ის ხომ ალექსანდრეზე არ დარდობდა ორჯერ დაურეკა ცოტნემ ალექსანდრეს ტელეფონით და მანაც არაფერი იეჭვა,მედიას ცოტაოდენი ფული მისცეს და ისინიც გაჩუმდნენ ყველა გაზეთი ალექსანდრეს დაჭრის შესახებ როგორც წინაზე კომპანიამ შეისყიდა და ყველაფერი ნორმის ფარგლებში მიდიოდა.
სკოლაში დღე საკმაოდ მოსაწყენი გამოდგა,მთელი დღე მოწყენილი დადიოდა ნინი არც დაქალებს იკარებდა და საგაკვეთილო პროცესშიც ნაკლებად იყო ჩართული.როგორც იქნა დაუმთავრდა გაკვეთილები და სახლშიწასვლის დროც დადგა,მხიარულად გამოვიდა კლასიდან და იქამდე ასე იყო სანამ კიბეებზე მისი სიყვარულით მთვრალი მეთორმეტე კლასელი ანდრო არ შეხვდა და მხარზე ხელი არ მოხვია
-როგორ ხარ ნინუციი?-მიხარულად წამოიწყო საუბარი ბიჭმა
-შემეშვი ანდრო რა-აბუზღუნდა ნინი და ეზოში გავიდა
-კარგი რა ნინუციი,აღიარე რომ შენც მოგწონვარ-ღიმილით აგრძელებს და სიგარეტს უკიდებს
-შენ ხო არ გაგიჟდი,გაიწიე შემეშვი ცუდად ვხდები სიგარეტის სუნზე-თავი იმართლა ნინიმ მაგრამ ანდრომ უფრო მაგრად მიიხუტა გულზე
-ანდრო გამიშვი შენ რა ყრუ ხააარ?-აქოშინებულმა კრა ხელი და თავიდან მოიშორა
-და რაა ასე მომიშორენბ გგონიაა,ბოლოს მაინც ჩემი თუ არ იყო ჩემი დედა ვატირე -თქვა და ხელი ნინისკენ წაიღო ხელზე რომ მოეკიდა მაგრამ წინაღობა დახვდა წინ და მისი ხელი უფრო ძლიერმა ხელმა მოიქცია ხელში
-მოკითხვა დედაშენს ანდრიკ-ღიმილით მიუგო შოთამ და ხელზე ხელი მოუჭირა-აეხლა სამამდე დავითვლი და კიდე აქ რომ დაგინახო ძვლებს დაგიმტვრევ გაიგეე?
-ხოო გავიგე-საცოდავად ამოიკნავლა და ხელზე შვება იგრძნო თუ არა მაშინვე მოწყდა ადგილს
-შოთაა?-მტკიცე ხმით წამოიწყო ნინიმ
-ხოო ნინაჩკა ზუსტად მე,გაგიხარდა ხო ჩემი დანახვა?
-აქ რა ჯანდაბას აკეთებ?
-მომენატრე ნინაჩკა და ვიფიქრე ვნახავთქო,რა უხეში ხარ.
-შემეშვი შოთა ახლოს აღარ გამეკარო გასაგებია?
-იცი ნინაჩკაა ერთი პრობლემაა რაა
-ნინაჩკას ნუ მეძახი,ან რა პრობლემა
გაქვს
-შეპყრობილი ვარ შენით ნინაჩკა,შენმა სიტყვებმა დამაფიქრა მაშინ და მივხვდი რომ არ უნდა ვიყო ასეთი,თან ბოდიშის მოხდა მინდოდა ვიცი რომ შენი ძმა არაფერ შუაშია ამ ყველაფერთან თუმცა ეს გვიან გავიგე,მაგრამ მაინც ბოდიშს გიხდი
-შენ რა ავადმყოფი ხარ?ჩემი ძმა კომაშია და შეიძლება გონს არასოდეს არ მოვიდეს,შენ კიდევ მეუბნები რომ ბოდიშს მიხდი და შეპყრობილი ხაარ?იცი რას გეტყვი დაახვიე ჩემი ცხოვრებიდან-ხელი უხეშად აუკრა და გზა განაგრძო
-ვიცი რომ არასწორად მოვიქეცი და მაშინ როდესაც შენი ძმა გონს მოვა ვიცი რომ მაპატიებ და მე ისევ დავბრუნდები როგორც შოთა პაჭკორია ნინი ახალაიას პირველი სიყვარული.
-შენ ხო არ გაუბერეე? ფსიქოპატი ხარ თუ ვინ ხარ თავი დამანებე
-ხოხო ფსიქოპატი ვარ გიჟი,გაუწონასწორებელი მკვლელი რაც გინდა ის დამიძახე მაგრამ ნუთუ 22წლის ახალგაზრდა სიმპათიურ ბიჭს შანსს არ მისცემ რომ შენს გვერდით იყოს?-ნინიმ ახლაღა შეამჩნია რომ მართლა ძალიან სიმპათიური იყო შოთა თუმცა არაფერი შეიმჩნია
-მანიაკი ხარ თავი დამანებე-მხოლოდ ეს უთხრა და გზა განაგრძო...
და რა ხდებოდა საავადმყოფოში ამ დროს,მარიამის მორიგეობა იყო კაფეტერიიდან ყავა წამოიღო და ალექსანდრეს სარეცელთან ჩამოჯდა,მთელი 1კვირის უძილო უკვე ძილ ბურანში იყო როდესაც ალექსანდრემ თითები გაამოძრავა, ტუჩები ერთმანეთს დააშორა და მხოლოდ ერთი სიტყვა თქვა
-მარიამ!



№1 სტუმარი სტუმარი ნინი

ჩემო სასწაულო heart_eyes სულ უფრო და უფრო მაგიჟებ შენი ისტორიებით kissing_heart მითუმეტეს ამ ისტორიის ყოველი ნაწილით heart_eyes წარმატებებიი heart_eyes

 


№2  offline წევრი sofo_sofia 13

ღმერთო ეხლა გავაფრენ რას გვიკეთეებ რა დროს წყვიტაავ ვაიმე გთხოვ შემდეგი თავის მოცულობა გაზარდე ვგრძნობ საოცრად განვითარდება მოვლენებიი <3

და ცოტამალე დადე ხოლმე გთხოოოვ

 


№3 სტუმარი Mari

აუ რა მაგარია მართლა ძააან მაგარია❤️❤️❤️❤️❤️

 


№4 სტუმარი სტუმარი ანა

აუუ მოგკლავ გოგოო <3 ეს რა ქენიი, სად დაამთავრეე
მალე დადე შემდეგი თავიი <3
მიყვარს ძალიან <3

 


№5 წევრი მამასახლისი

sofo_sofia 13
ღმერთო ეხლა გავაფრენ რას გვიკეთეებ რა დროს წყვიტაავ ვაიმე გთხოვ შემდეგი თავის მოცულობა გაზარდე ვგრძნობ საოცრად განვითარდება მოვლენებიი <3

და ცოტამალე დადე ხოლმე გთხოოოვ


ვეცდები ხვალ დავდო ასეთი ინტრიგისთვის ბოდიში❤️????

 


№6 წევრი მამასახლისი

სტუმარი ანა
აუუ მოგკლავ გოგოო <3 ეს რა ქენიი, სად დაამთავრეე
მალე დადე შემდეგი თავიი <3
მიყვარს ძალიან <3



ვეცდები მალე დავდო დიდი მადლობა ასეთი თბილი სიტყვებისთვის❤️❤️

 


№7  offline წევრი sofo_sofia 13

აუროდის დადეებ ^^

 


№8  offline წევრი sofo_sofia 13

ახლა გული დამარტყავს ისე ველოდები მალე დადე რა :((

 


№9  offline წევრი sofo_sofia 13

აუუროდის დადებ უკვე აღა შემიძლია ისემინდა შემდეგი თავი თან ისეთი ინტრიგა დაგვიტოოვე და გაუჩინარდი

 


№10  offline წევრი sofo_sofia 13

მალე დადეებ?

ისე ასეთ ინტრიგას რომ გვიტოვებ ბოლოს და ამდენიხნით იკარგები არ შეილება მემაგალითად ვკვდები უკვე დაძალიანდაინტრიგებლი ვარ ისე ველოდები შემდეგი თავის დადებას რომ ვერ აგღიგწერ იმედია შემდეგი თავი საკმაოდ მოზრდილიიქნება

 


№11 წევრი მამასახლისი

sofo_sofia 13
მალე დადეებ?

ისე ასეთ ინტრიგას რომ გვიტოვებ ბოლოს და ამდენიხნით იკარგები არ შეილება მემაგალითად ვკვდები უკვე დაძალიანდაინტრიგებლი ვარ ისე ველოდები შემდეგი თავის დადებას რომ ვერ აგღიგწერ იმედია შემდეგი თავი საკმაოდ მოზრდილიიქნება

ვეცდები მალე დავდო მაპატიეთ ასე რომ გალოდინებთ ❤️

 


№12  offline წევრი sofo_sofia 13

იმედია კარგი ამბებით დაგვიბრუნდები^_^ <3

 


№13  offline წევრი sofo_sofia 13

მაინც დაახლოებით როდისთვის დაიდება?

 


№14 წევრი მამასახლისი

sofo_sofia 13
მაინც დაახლოებით როდისთვის დაიდება?



დავდე უკვე მაგრამ მოდერაციის რეჟიმში იმყოფება ამიტომაც გალოდინებთ ამდენს❤️

 



სახელი: *
  • bowtiesmilelaughingblushsmileyrelaxedsmirk
    heart_eyeskissing_heartkissing_closed_eyesflushedrelievedsatisfiedgrin
    winkstuck_out_tongue_winking_eyestuck_out_tongue_closed_eyesgrinningkissingstuck_out_tonguesleeping
    worriedfrowninganguishedopen_mouthgrimacingconfusedhushed
    expressionlessunamusedsweat_smilesweatdisappointed_relievedwearypensive
    disappointedconfoundedfearfulcold_sweatperseverecrysob
    joyastonishedscreamtired_faceangryragetriumph
    sleepyyummasksunglassesdizzy_faceimpsmiling_imp
    neutral_faceno_mouthinnocent