შესვლა
რეგისტრაცია
რეკლამა

ახალაია ბრუნდება (თავი 10)


18-12-2019, 23:36
ნანახია 689

-ღმერთო ჩემი ალექსანდრე-დაიყვირა მარიამმა და თვალებიდან ცრემლებმა თავისით იწყეს დენა.
-მარიაამ-ხრინწიანი ხმით ამოთქვა და მზერა მას მიაპყრო.
-ალექსანდრე,ვაიმე არმჯერა მოიცადე ექიმს დავუძახებ არაფერი თქვა ასე იყავი-ნერვიულად დაიწყო საუბარი და პალატიდან ელვის სისწრაფით გავიდა.
რამდენიმე წამში ექიმთანერთად დაბრუნდა პალატაში
მანაც რამდენიმე ზედაპირული დაკვირვება ჩაუტარა.
-მხედველობა წესრიგშია ასევე მეხსიერებაც ახლა ორგანიზმს სჭირდება რამდენიმე გამოკვლევა თქვენ უნდა დაისვენოთ.არ გადაიღალოთ,მალე გამოჯანმრთელებას გისურვებთ ბატონო ალექსანდრე-ღიმილით დაასრულა და ექიმმა და ოთახიდან გავიდა
-არ მჯერა რომ დაბრუნდი-ცრემლებს გასაქანი მისცა მარიამმა
-შენ დამაბრუნე,შენ დამეხმარე ამაში მთელი ეს რამდენი ხანი შენ გხედავდი სიზმრებში,მთხოვდი რომ არ დამეტოვებინე თვალები გამეხილა-ღიმილით უპასუხა და საწოლიდან წამოწევა სცადა
-არა არა იყავი,ჭრილობები ჯერ ბოლომდე არ შეგხორცებია
-ვერ ვიტან საავადმყოფოს-წარბები ზემოთ აწია და თვალები მოჭუტა
-როგორც ჩანს კარგად ვერ გთხოვდი რომ დაბრუნებულიყავი რადგან შენ საკუთარი დაბადების დღე გამოტოვე.
-ჰაჰჰ ჩემი 26-ე დაბადებისდღე არაუშავს მოგვიანებით მაინც ავღნიშნავთ-იხტიბარს არ იტეხავდა ალექსანდრე
-ამდროსაც კი ასე მხიარულად ხარ-გაღიმება სცადა მარიამმა
-სანერვიულო რა მაქვს მარიამ,მე კარგად ვარ ჩემი ყველა ახლობელი,მოიცა დედაჩემი მან როგორ გადაიტანა ეს ყველაფერი?-ნერვიულად იკითხა ალექსანდრემ
-ყველაფერი კარგადაა,ტყუილის თქმა მოგვიწია მაგრამ ის არაფერს ეჭვობს სხვა საქმეების მოსაგვარებლად პარიზში გავუშვით,შენზე იცის რომ კარგად ხარ
-ნინიი?როგორაა?-ისევ აგრძელებდა გამოკითხვას
-ისიც კარგადაა მაგრამ,მოდი ამაზე სხვა დროს ვისაუბროთ-ცდილობს გაუღიმოს და სახეს გვერდით წევს
-მარიამ მითხარი რა მოხდა-უკვე იღრინებოდა ალექსანდრე
-კარგი მაგრამ დაწყნარდი,ნინი შოთამ გაიტაცა მაგრამ ისეთივე საღსალამათი დავაბრუნე უკან როგორიც იყო
-რაა მოვკლავ მაგ ნაბი*ვარს ჯერ ფეხზე დავდგეე
-კარგი რა ძმაო,შენ არ იცი ჩვენი ნინიკო რა ქაჯანაა ყველაფერს გაუმკლავდება
-თუკა?-ღიმილიანი სახით მიაჩერდა გოგონას
-როგორ მომენატრე ალექსს-სირბილით მივიდა მასთან და მკერდზე მიეკრა
-ჩემოპატარაავ,არმჯერა რომ აქ ხარ-ხელებს მაგრად ხვევს და საყვარელ სურნელს შეიგრძნობს
-რასმეტყვი ძმაო მე არ მოგენატრეე-ცალი თვალით უმზერს ცოტნე და ირონიულად იღიმის
-შენც დაბრუნდი ცოტნეე?მოდი შე*ემა აქ ვერც წარმოვიდგენდი თქვენ თუ ჩემი სიკვდილის შიში აქამდე მოგიყვანდათ-სიცილს ძლივს იკავებს და ხელებს მხრებზე ხვევს
-მაგრად შეგვაშინე ძმაო-წარბი მაღლა აწია ცოტნემ
-სამაგიეროდ შენი შემართება მახსოვს,დედასვუტირებ შოთას შენ მარტო ფეხზე დადექიო-ღიმილით პასუხობს და ყველას თვალს ავლებს
ამ დროს პალატაში განერვიულებული ნინი ყვირილით შემოდის
-მარიააამ ვერც კი წარმოიდგენ რა მოხდაა-თუმცა ალექსანდრეს დანახვისას სიტყვა შუაზე გაუწყდა და კართან გაშეშდა-ძმააო-ღიმილით წამოიწყო ნინიმ და ძმა გულზე მიიკრა
-ჩემიპატარანინი-ღიმილით წამოიწყო ალექსანდრემ
-არმჯერა რომ გონს მოხვედი,თუმცა მჯეროდა შენი-უფრო მაგრად ეხუტება და ხელებს მხრებზე ხვევს
-რაო ნიიი რამოხდა ასეთი ცეცხლი ნავთი ამმბავი-ეჭვნარევ მზერას ავლებს თუკა
-საინტერესო არაფერი თუუკ-თითქოს არაფერი მომხდარა ყურს იყრუებს
-მარიამს ეუბნები და მე არა ხოო-ტუჩები დაბრიცა თუკამ
-ტუჩებს მასე ნუ ბრიცავ და ბავშვს ყველაფერზე ნუ ებუტები ადრეც გაგაფრთხილე-ნიშნის მოგებით ეუბნება და ხელს მხარზე ხვევს
-მართლა ნიი ძაან განერვიულებული შემოხვედი მითხარი რა ხდება პატარავ-ყოყმანით წამოიწყო ალექსანდრემ
-არა,არაფერი მთავარია შენ ხარ კარგად-ღიმილით პასუხობს
-ნინიი!-ხმა გაუმკაცრდა ახალაიას
-გთხოვ რა ისეთი არაფერი მომხდარა-მუდარის ტონით აგრძელებს საუბარს
-აუ არგამაჭედინო ამაზე რა მითხარი რამოხდა,მეთუვერა ცოტნე აქაა და მოაგვარებს
-დღეს სკოლაში შოთა იყო მოსული-ყოყმანით დაიწყო საუბარი
-ვინ იყოო?-ყველამ ერთად იკითხა
-ნუგაგიჟდებით არაფერი დაუშავებია,უბრალოდ მანიაკია რაღაც სისულელეები მებლადუნა
-რა ჩემი ფეხები უნდა,მგონი სჯობს თავი გავაცნო ასე არ არის?-დაიღინა ალექსანდრემ
-შენ იწექი მანდ მე მივხედავ მაგ შოთას
-ჩემ დას სკოლაში აკითხავს ბიჭო უნდა გავაგებინო რომ დააყენოს ერთიადგილი და ზედმეტებს მოეშვას
-ხოდა მოვაგვარებთქო
-მე მოვაგვარებ ცოტნე!შენ ჩემებს მიხედავ
-აუ ა*რაკებ ეხლა რა, დაყენდი და მემომანდე ეგ საქმე შენ გამოჯანმრთელდი. დანარჩენს მერე მივხედავთ.
-არა მისმინეთ,არაფერი დაუშავებია უბრალოდ ბოდიში მომიხადა მეტი არაფერი მართლა,არმინდა რომ რამე უთხრათ.
-რასქვია გოგო ხოარგაგიჟდი,მაგას მოეთხოვება მაგაზე და...-საუბარი ნინის ტელეფონზე მოსულმა მესიჯმა შეაწყვეტინა ,ნინიმ მაშინვე გახსნა შეტყობინება სადაც მხოლოდ რამდენიმე სიტყვა ეწერა -"საავადმყოფოს ეზოში ვარ ჩამოდი უნდა გესაუბრო"-ამ სიტყვებმა რატომღაც მის სახეზე შიში გამოხატა რაც მაშინვე შენიშნა ცოტნემ
-ვინ მოგწერა?
-არავინ მეგობარმა
-მეგობარმა კი არა გოგო რახდება მითხარი,გეტყობა შეგეშინდა მაჩვენე ტელეფონი.
-შემშვი ცოტნე ყველაფერი კარგად მაქვს,სახლში წავალ ბევრი სამეცადინო მაქვს-მოკლედ მოუჭრა და სასწრაფოდ გავიდა პალატიდან,კიბეები ხმაურით ჩაირბინა და გრძელ ვიწრო ჰოლს ნელი ნაბიჯებით გაუყვა.
რამდენიმე წამში ეზოში გავიდა სახეზე გრილი ჰაერი მალამოდ ედებოდა და რადგან ეზოში არავინ დახვდა გადაწყვიტა მართლა სახლში წასულიყო და გზას გაუყვა
-კარგი რა ნიინ,მართლა გეგონა რომ მომიშორეე-ესმის ზურგს უკან ირონიული ხმა
-კარგი რაა ისევ შეენ-თვალები მობეზრებულად აატრიალა
-ახლა ასე ჭიკჭიკებ მაგრამ მოდი დავფიქრდეთ,შენ რომ ჩემი ნახვა სულ ცოტათი მაინც არ გდომოდა ახლა აქ არ იქნებოდი ასე არ არის?
-არა შენი ნახვა საერთოდ არ მსურს.
-მაშინ აქ რას აკეთებ?
-მე ისედაც სახლში მივდიოდი მაგრამ მოიცადე ჩემი ნომერი საიდან გააქვს?
-ნინიი,ნინი პატარა ნინი შენმა გულკეთილობამ დაგღუპა იმ დღეს შენ მე არ მიმატოვე და სასწრაფოში მაინც დარეკე კიდევ კარგი ეზოში ვიყავი გამოსული თორემ შიგნით იმდენიგვამი რომ ენახათ ეს მარიამისთვის ცუდად დამთავრდებოდა
-ეგ რაშუაშია?
-შუაში კი არა თავშია,შენ დარეკე სასწრაფოში მეკიდევ ვიკითხე ვინ დარეკა და ზარი ვინმე ნინი ახალაიამ განახორციელა შემდეგ შენი ნომერი ჩუმად ამოვიწერე და ბლა ბლა ბლა
-ავადმყოფო
-მომწონს ასე რომ მეძახი-ხელს ხელზე კიდებს და თავისკენ აბრუნებს-ნუ გამირბიხარ არ ვიკბინები
-ვიცი უბრალოდ მეშინია ჰაერ-წვეთოვანი გზით ცოფი არ გადამედოს თუმცა...
-ნინის ხელი გაუშვი შე ნაბი*ვარო-დაიყვირა ცოტნემ და სახეში მუშტი დაარტყა
-ცოტნე გთხოოვ არგინდა
-შიგნით შედიი დროზე-დაუყვირა და ხელმეორედ დაარტყა და ზემოდან მოექცა
-ცოტნე გეყოფა-მუდარით მიმართა  ნინიმ
-შიგნით შედითქო-თვქა და ნინის ხელით შესასვლელისკენ უბიძგა ამასობაში შოთამ დრო იხელთა გონს მოსვლა მოახერხა და ფეხზე წამოდგა
-შენ ვერ დამიშლი ნინისთან ურთიერთობას-ღვარძლით წარმოთქვა შოთამ და საპასუხოდ დაარტყა,ამ დარტყმას მეორე და მესამეც მოყვა ამასობაში ეზოში თუკა გამოჩნდა და შოთას მხარზე ხელი დაადო იმედით რომ გააჩერებდა თუმცა ასე არ მოხდა შოთამ ხელი უხეშად აუკრა თუკამ წონასწორობა ვერ შეინარჩუნა და მოწყვეტით დაეცა მიწაზე აი ამან კი საბოლოოდ გააგიჟა ბანძელაძე ჯერ თავი დაარტყა შოთას შემდეგ ხელი და ურტყა  სახეშიიქამდე სანამ თუკამ არ შეაჩერა ...
-ცოტნე გთხოვ თავი ხელში აიყვანე ასე ხომ მას მოკლაავ-მუდარით წამოიწყო თუკამ მაგრამ ცოტნე თავს ვერ აკონტროლებდა
-მეორედ არც იფიქრო და თუკას არ შეეხო გასაგებიაა?-ბოლო ხმაზე დაიყვირა და მისი ცემა განაგრძო
-ცოტნე შემომხედე-მუხლებზე დადგა თუკა-ვიცი რომ გიჭირს გაჩერება მაგრამ გთხოვ შეწყვიტე გემუდარები ოდნავ მაინც თუ გიყვარვარ-თვალები ცრემლებით ქონდა სავსე და როცა მას ცოტნემ შეხედა მიხვდა სადამდე შეტოპა
შოთას ხელი გაუშვა და თუკას მივარდა
-თუკა მაპატიე მართლა არ ვიცი რა მემართება მეგონა გავაკონტროლებდი მაპატიე მე მე უნდა წავიდე
-არა ცოტნე მოიცადე
-გამიშვი თუკა არ მინდა რამე დაგიშავო-მუდარის ტონით უთხრა და სასწრაფოდ გაეცალა იქაურობას
-თუკა კარგად ხაარ?-საავადმყოფოდან იმ წუთას გამოსული მარიამი თუკას მივარდა
-მაშინაც ასეთი იყო როცა საქმე მისთვის ძვირფას ადამიანს ეხებოდა თავს ვერ აკონტროლებდა,სწორედ ამიტომ ვთქვი მასზე უარი-თავს ტირილის უფლება მისცა და მარიამს გულზე მაგრად მიეკრა
ამ დღემ ასე ჩაიარა,თუკამ მთელი დღე კაფეტერიაში მარტომ გაატარა ნინი შოთას პალატას წამიერად აუვლიდა და შემდეგ ისევ ალექსანდრესთან ბრუნდებოდა,მარიამიც მის გვერდით იყო ალექსანდრემ არ მოინდომა დიდხანს იქ დარჩენა და ამიტომ მეორე დილითვე სახლში წასვლა გადაწყვიტა,ექიმებსაც სხვა რა გზა ქონდათ საბუთები მოუმზადეს და გაწერეს.ამ დროს კი უმართავი ცოტნე დილამდე ბარში იჯდა და სასმლის ბოთლებს ერთმანეთის მიყოლებით ცლიდა,რამდენი გამოტოვებული ზარი ქონდა თუკასგან ვერც კი დაითვლიდა ყოველთვის ვინც კონტროლის დაკარგვის უფლებას არ აძლევდა ეს თუკა იყო ეგონა მისგან შორს ყოფნა უკეთესი იქნებოდა კონტროლის სასწავლად მაგრამ ეს მას სულში ქონდა.
ალექსანდრემ როგორც იქნა შეაბიჯა ამდენი ხნის ნანატრ სახლში და იქვე დივანზე მიესვენა თუკაც სავარძელზე ჩამოჯდა და უბრალოდ ღრმა ძილს მიეცა,მარიამმა ყავის მომზადება გადაწყვიტა შემდეგ კი ალექსანდრეს ზევით ასვლაში დაეხმარა მარიამი ფიქრობდა რომ მას ამ ყველაფრის დაძლევაში დაეხმარებოდა მაგრამ ალექსანდრეს სულ სხვა ჩანაფიქრი ქონია ვინაობის გაგებიდან დღემდე.
-მარიამ უბრალოდ დაჯექი გთხოვ-თხოვნით მიმართა  და  ყავა მოსვა
-მოხდა რამე?
-მარიამ,ვიცი ეს ყველაფერი რამდენად აუტანელი იყო შენთვის,რთულია ასეთი ცხოვრება მეკრიმინალი არ ვარ მაგრამ კრიმინალის შვილი ვარ და მაშინ როდესაც ვიღაც რაღაცას აშავებს და ეჭვმიტანილი არ ყავთ მაშინვე ეჭვმიტანილთა სიაში პირველი ვეწერები,არ მინდა შენთვის ასეთი ცხოვრება ვიცი რამდენს იმსახურებ უკეთესს იმსახურებ გესმიის?მე ვიცი რომ კარგი ხარ შენ არც სამსახურს წაგართმევ არც თანამდებობას და შენზე სკანდალური სტატიებიც არ დაიწერება გპირდები მაგრამ შენ და მე ანუ ჩვენ ერთად ამცხოვრებაში შეუძლებელია,შენ საფრთხე გემუქრება ჩემს გვერდით
-არა ალექსანდრე მე არ...
-ვიცი რასაც ვამბობ მარიამ,თუკამ და ცოტნემ ამიტომ ვერ შეძლეს ერთად ყოფნა ნუთუ ვერ ამჩნევ მათ თვალებში როგორ უყურებენ ერთმანეთს მაგრამ ცოტნეს რაღაც საშინელებები ემართება ცხოვრებაში ერთადერთხელ მოკლა და მას შემდეგ გაჩერება ჩხუბის დროსაც კი უჭირს ის კი მუდამ ომშია ასე ვართ ჩვენც მაპატიე მაგრამ უნდა დასრულდეს ყველაფერი მე უბრალოდ აქ და ამით ვამთავრებ...
-გთხოვ ასე ნუ გამაგდებ შენი ცხოვრებიდან
-აი ფაილი სადაც შენი მშობლების შესახებ ინფორმაციაა იმედია იპოვი მათ,ბედნიერებას გისურვებ მარიამ!-ყავის ფინჯანი მაგიდაზე გადადო და სააბაზანოში შევიდა
თითქმის იგივე მდგომარეობა იყო სასტუმრო ოთახში სადაც იმ წუთას მოსული ცოტნე თუკას წინ დამდგარიყო და ნერვიულად მიმოდიოდა
-კარგად ხაარ?-იკითხა თუკამ
-თუკა მისმინე მე მახსოვს როგორ ვიყავით ადრე და რამოხდა შემდეგ...მე არ მინდა ასეთ ვიყო და ამის გამო შენ გკარგავდე ვიცი ვინც ხარ რაც ხარ და რასაც იმსახურებ იგივე იცი შენ ჩემზე,დამეხმარე ამ ყველაფრის მოგვარებაში დამეხმარე რომ საკუთარ თავს მკვლელი აღარ ვუწოდო,დამეხმარე გთხოვ-მუდარით მიმართა ცოტნემ
-ყველგან და ყოველთვის ერთად გახსოვს?-ღიმილით აუბა მხარი თუკამ
-ბოლომდეე?
-ბოლომდე-ღიმილით პასუხობს და სხეულზე მთელი ძალით ეკვრის


ვიცი რომ ძალიან დავაგვიანე ბოდიში ამისთვის ახლა უკვე მალ-მალე დავდებ ახალთავებს



№1  offline წევრი sofo_sofia 13

წინა თავში ასეთიინტრიგა იყო ეხლა აქქ მარიამი და ალექსანდრე დაშორდნენ გაამაგიჟე მე შენ მარიამმა იმდენი რამ გააკეთა ალექსანდრესთვის და ამან დავშორდეთო ვაიმე ღმერთო

 


№2  offline წევრი manonreom

ო,ჰო... რავიცი ,რავიცი...
--------------------
ი.მ.

 


№3  offline წევრი მამასახლისი

sofo_sofia 13
წინა თავში ასეთიინტრიგა იყო ეხლა აქქ მარიამი და ალექსანდრე დაშორდნენ გაამაგიჟე მე შენ მარიამმა იმდენი რამ გააკეთა ალექსანდრესთვის და ამან დავშორდეთო ვაიმე ღმერთო



აღიარე ინტრიგა დიდია❤️

 


№4  offline წევრი sofo_sofia 13

მამასახლისი
sofo_sofia 13
წინა თავში ასეთიინტრიგა იყო ეხლა აქქ მარიამი და ალექსანდრე დაშორდნენ გაამაგიჟე მე შენ მარიამმა იმდენი რამ გააკეთა ალექსანდრესთვის და ამან დავშორდეთო ვაიმე ღმერთო



აღიარე ინტრიგა დიდია❤️

გეთანხმები ინტრიგა დიდია და განსაკუთრებით ყველაზემეტად თუკა და ცოტნეს წყვილი მომეწოა ასე რომმოიქცნენ და მაინც ერთად რომ არიიიან ეს ალექსანდრე გამოაფხიზლე თორე გავაფრენ

 


№5  offline წევრი მამასახლისი

sofo_sofia 13
მამასახლისი
sofo_sofia 13
წინა თავში ასეთიინტრიგა იყო ეხლა აქქ მარიამი და ალექსანდრე დაშორდნენ გაამაგიჟე მე შენ მარიამმა იმდენი რამ გააკეთა ალექსანდრესთვის და ამან დავშორდეთო ვაიმე ღმერთო



აღიარე ინტრიგა დიდია❤️

გეთანხმები ინტრიგა დიდია და განსაკუთრებით ყველაზემეტად თუკა და ცოტნეს წყვილი მომეწოა ასე რომმოიქცნენ და მაინც ერთად რომ არიიიან ეს ალექსანდრე გამოაფხიზლე თორე გავაფრენ



რათქმაუნნდა გამოვაფხიიზლებ მაგაზე ნუდარდობ❤️

 


№6 სტუმარი სტუმარი ნინი

მალე დადე რა გთხოოოვ,წინაზე როგორც დაიკარგე მასე არ დაგვეკარგოოო heart_eyes

 


№7 სტუმარი ია

აუ მალე დადე რა შემდეგი თავი მოუთმენლად ველი განშორების მერე შერიგება უფრო ტკბილიაო ამბონენ და მალე შეარიგე ესენი

 


№8  offline წევრი მამასახლისი

ია
აუ მალე დადე რა შემდეგი თავი მოუთმენლად ველი განშორების მერე შერიგება უფრო ტკბილიაო ამბონენ და მალე შეარიგე ესენი


ყველანაირად ვეცდები მალე დავდო და კარგი ამბებით დავბრუნდე❤️

 



სახელი: *
  • bowtiesmilelaughingblushsmileyrelaxedsmirk
    heart_eyeskissing_heartkissing_closed_eyesflushedrelievedsatisfiedgrin
    winkstuck_out_tongue_winking_eyestuck_out_tongue_closed_eyesgrinningkissingstuck_out_tonguesleeping
    worriedfrowninganguishedopen_mouthgrimacingconfusedhushed
    expressionlessunamusedsweat_smilesweatdisappointed_relievedwearypensive
    disappointedconfoundedfearfulcold_sweatperseverecrysob
    joyastonishedscreamtired_faceangryragetriumph
    sleepyyummasksunglassesdizzy_faceimpsmiling_imp
    neutral_faceno_mouthinnocent