შესვლა
რეგისტრაცია
რეკლამა

ახალაია ბრუნდება (თავი 12)


28-12-2019, 00:01
ნანახია 974

ნინი ისევ შოთას პალატის წინ დაბორიალობდა,უკვე მერამდენე დღე იყო იტყუებოდა ვითომ სკოლაში მიდიოდა თუმცა მთელი სამი დღე დილიდან საღამომდე პალატის კართან იჯდა და მის გამოფხიზლებას ელოდა
-ართქვა რომ შოთაზე არდარდობ-ღიმილით იწყებს საუბარს ლუკა
-მე უბრალოდ თავს დამნაშავედ ვგრძნობ,მას ეს ხომ ჩემს გამო შეემთხვა-თავი იმართლა ნინიმ
-მჯერა,მჯერა ნუნერვიულობ,უბრალოდ 3დღეა უკვე სკოლას აცდენ ასე ვერ დაეხმარები შოთას.
-შენ საიდან იცი?
-წამოდი-ხელი მოკიდა და პალატაში შეიყვანა
-რას აკეთებ?-გაკვირვებული უყურებდა ნინი
-შეხედე,ისეთი არაფერი არ ჭირს უბრალოდ თავი ძალიან დაარტყა და ოდნავ ხელი იტკინა,მგონი მოტეხილი აქვს 1კვირის მერე ახალივით იქნება-ღიმილით მიაჩერდა ლუკა
-ისევ ამბობ გეგონება აქ პატენტი ვიწვე-უემოციოდ წამოიწყო საუბარი შოთამ
-ღმერთო შოთა-აღმოხდა ნინის
-აუ აქარვიწვე მაგრად გცემდი-ლუკას უბღვერს და მზერა ისევ ნინიზე გადააქვს-ნინუჩიი შენც აქ ყოფილხაარ-სიცილი უტყდება და მზერა ისევ ლუკაზე გადააქვს.
-რატომიყურებ ეგრე ბიჭო,შენი სიყვარული წინ გიდგას და იდიოტივით მე რას მომჩერებიხარ-აბუზღუნდა ლუკა
-ჯერ ხო უნდა მიხვდე რომ დაახვიე აქედან და მეორეცესერთი საბუთები მოამზადე მივდივარ.
-სადმიდიხარ?-გაუკვირდა ნინის
-სახლში ნინუჩი სხვაგან სად წავალ.
-არა შენთვის არ შეიძლება ჯერ ახლა გამოფხიზლდი
-ამაზე უარესებიც ამიტანია,აქ არ დავრჩები,თან თვალების გახელისთანავე პირველად შენ დაგინახე და უკვე გამოვკეთდი.
-შოთა სერიოზულად გეუბნები,რამდენიმე დღე აქ უნდა იყო.
-ეხლა შენ ჩათვალე კედელს ელაპარაკები ნინი,ის მაინც წავა ასერომ ჯობია მხარი დაუჭირო-ღიმილით ეუბნება ლუკა და ოთახიდან გადის
-აქ რატომ ხარ?-საათიდან მზერა მასზე გადაიტანა შოთამ
-აბა სად უნდა ვიყო?-კითხვაზე კითხვით პასუხობს
-შენ რა სკოლას აცდენ ჩემსგამოო?-ღიმილი ბეჭდებს სახეზე
-მე უბრალოდ თავს დამნაშავედ ვგრძნობ იმის გამო რაც შეგემთხვა
-კი მაგრამ ესხომ შენ არ გაგიკეთებია.
-ხო მაგრამ მაინც საჭიროდ ჩავთვალე აქ ყოფნა.
-შენებმა რომ გაიგონ ხომიცი კარგი დღე არც შენ დაგადგება.-ღიმილით აგრძელებს საუბარს
-ხოდა რადგან კარგადხაარ წავალ და ამაზე არცერთი არ ვუსაუბრებთ-თვალი ჩაუკრა და ოთახიდან ნელი ნაბიჯით გავიდა.
-შოთეექს ადექი წავედით-ყვირილით შედის პალატაში ლუკა და ელოდება რომ იქ ნინიც დახვდება მაგრამ ასე არაა,იქ მხოლოდ უკვე ფეხზე მდგომი შოთა დახვდა-ნინი სადაა?
-შენ ის მითხარი კახა სადბრძანდება,გადაიყვანე გარეუბანში?
-ჰმმ,არვიცი ეს რატომ მკითხე მაგრამ კახაა გაიქცა და ეჭვი მაქვს რომ ის მალე მოგაკითხავს
-როგორ გაიქცა გისოსები გაგლიჯაა?ში**********?
-თუსიმართლე გინდა თმაში ჩასარჭობი შპილკა ჰქონია ენის ქვეშ
-ფუ რა *** ხარ,მერე ნინის რატომიეცი აქ ყოფნის უფლება?რომდაენახაა?ხომ იცი რომ ჩემს განადგურებას თქვენი მოკვლით შეეცდება,მე ოჯახი არმყავს ლუკა მხოლოდ შენმყავხარ როგორც ძმა და ახლა ნინი,არდავუშვებ რომ მას საფრთხე დაემუქროს
-ხოდა ჩაიცვი საქმე გვიხმობს-ტანსაცმელი სახეზე მიაყარა და გარეთ გავიდა.

***
ალექსანდრემ მთელი ღამე ისევ სმაში გაატარა მხოლოდ გამთენიისას ჩაეძინა დილით კი სამზარეულოდან ამოსულმა ხმაურმა გააღვიძა,ჯერ ბალიში გადაიფარა თავზე შემდეგ წამოდგა და შარვლის ამარა ჩავიდა ქვემოთ ეგონა იქ თუკა დახვდებოდა ცოტნესთან ერთად ამიტომ ეგრევე ბუზღუნი დაიწყო.
-თუკა მე იცი ამ სახლში მძინავს და თან თავიც მისკდება-ხრინწიანი ხმით წამოიწყო მაგრამ სამზარეულოში მარიამის დანახვისას საუბარი შეწყვიტა და ერთ ადგილას გაშეშდა
-დილის საუზმე-ღიმილით მოტრიალდა მარიამი და ალექსანდრეს პრესს თვალი მოარიდა
-აქ რას აკეთებ?-გაუკვირდა ალექსანდრეს
-საწყენია ამის კითხვა შენგან-მანაც წამში დაბრიცა ტუჩები
-არა მართლა,მეხომ გთხოვე წადითქო
-მინერალური გამომართვი და დაჯექი,სალაპარაკო გვაქვს!-ბოთლი გაუწოდა და მაგიდას მიუჯდა
-რა ხდება?-ეჭვნარევი მზერა შეავლო
-შენ ხდები ალექსანდრე, უფროსწორად მოხდი უკვე.ვერ აანალიზებ რასაკეთეებ?გამაგდე,მომიშორე თითქოს რაღაც ნივთი ვყოფილიყავი და ახლა სმაც დაიწყეე?
-აუ ნუყვირი რაა,გამისკდა თავი.
-ღირსი ხარ,იქნებ ტვინი ცოტა აამუშავო.
იციი მე ვნახე ჩემი ოჯახი ,დედა ვნახე რომელმაც თურმე სპეციალურად გამაშვილა რა ირონიაა და ისიც გავიგე რომ მირიანის შვილი არვარ ასერომ მე ბედნიერი ვარ და თუჩემიდაცვა გინდა ისიც ნუ დაგავიწყდება რომ საიდუმლო აგენტივარ თანაც ერთ ერთი საუკეთესო.
-მარიამ მე მეგონარომ დაგეხმარებოდი და შენს ოჯახთან...
-ის არარის ჩემი ოჯახი ალექსანდრე,ჩემი ოჯახი აქაა.შენ,ნინი,თუკა,ცოტნე და აღარ გავაგრძელებ ბევრს.მემინდა შენს გვერდით ყოფნა და ნუმექცევი ისე თითქოს არგაინტერესებ-თვალები აუცრემლიანდა მარიამს
-არმაინტერეესეებ?გაგიჟდი გოგოო?ვჭედავ შენზე,როგხედავ აიარვიცი რამემართება,კომაში ყოფნის დროს ხშირად მესიზმრებოდი, შენ ერთადერთი ხარ ვინც მოღალატედ ჩავთვალე და სამაგიერო არგადავუხადე იმიტომ რომ შენი თითოეული ტკივილი შენზე მეტად მე მტკივა,თვალებში რომ გიყურებ მთელსამყაროს ვხედავ,შენი ერთი ღიმილი მთელიდღემყოფნის სახიდან ღიმილირომარგამიქრეს,მაშინ რესტორანში რომ გაკოცე ეს იმიტომ არ გამიკეთებია რომ გამეჩუმებინე იმიტომ გავაკეთე რომ მინდოდა,თამაშში იმიტომ აგყევი რომ მინდოდა ჩემი გრქმეოდა პირველი ნახვისთანავე ესმინდოდა,მაგრამ როცა გავაანალიზე რამხელა საფრთხის მომტანი ვარ შენთვის ვერ გავუძელი,შენ რომ ჩემს გამო რამე მოგივიდეს გგონია ვაპატიებ საკუთარ თავს?არასოდეს გესმიის არასოდეს!ამიტომ გაგიშვი მინდოდა ჩემგან შორს ბედნიერება გეპოვა...
-იმ ბედნიერების დედაც რომელიც ალექსანდრე ახალაია არიქნება-თქვა მარიამმა და მთელი ძალით მიეკრა სხეულზე ალექსანდრეს
-ღმერთო მარიამ,როგორმენატრებოდი-ხრინწიანი ხმით თქვა და თავი მის კისერში ჩარგო
-სულ რომ გამაგდო არწავალ შენი ცხოვრებიდან მინდა იცოდე-ხელები მხრებზე მოკიდა და თვალებში ჩააცქერდა.
-ამას აღარ გავაკეთებ!არასდროს გპირდები!-თქვა და მის თვალებს დაუწყო ხარბად ყურება
-რაიყო-ღიმილით იკითხა მარიამმა
-მართალი ყოფილა,სიცოცხლეზე მეტად ბრწყინავს თვალები რომელსაც შენი დანახვა უხარია-ისიც ღიმილით პასუხობს და მარიამის ტუჩებს ხარბად ეწაფება,ბოლოს როგორც იქნა სადილობა გადაწყვიტეს მაგრამ უცბად ოთახში ცოტნე შემოვიდა ამიტომ მთელი ყურადღება მას მიაპყრეს.
-მოხდა რამე ცოტნეე?-იკითხა ალექსანდრემ
-სადაა ნინი?-ოთახში გულგახეთქილი თუკა შემოვიდა
-მოხდა ხალხო რამეე?
-მარიამ ძვირფასო დაბრუნებას გილოცავ,ალექსანდრე სადაა ნინი?
-მერავიცი თუკა ალბათ სკოლაში სხვაგან სადიქნებაა.
-მართლაა,დღეს ვიყავი სკოლაში და ნინი უკვე 3დღეა სკოლას აცდენს.-ისტერიკაში იყო თუკა
-მოიცა რას ქვია აცდენს,აბა სად დადის?-დაეჭვდა ალექსანდრე
-ვარიანტი მაქვს მაგრამ არ მოგეწონებათ-ყოყმანით წამოიწყო მარიმმა
-რა ვარიანტი?
-შოთა,ისხომ საავადმყოფოშია,შეიძლება მასთან იყო მთელი ეს დრო.
-არა,ნამდვილად შემომაკვდება სულ გაგიჟდა?-არ ჩერდებოდა თუკა
-კონტროლს მემასწავლი და შენთვითონ როგორ ხარ-ღიმილით ეუბნება ცოტნე
-ახლავე საავადმყოფოში მივდივართ--თქვა ალექსანდრემ მაისური გადაიცვა და მანქანაში ჩაჯდა მარიამიც მის გვერდით მოთავსდა მათ უკან თუკა და ცოტნე მიყვნენ,ნინის ტელეფონზე ოთხივე შეუსვენებლივ რეკავდა მაგრამ ტლეეფონი გათიშული ჰქონდა.სულ მალე ოთხივე  საავადმყოფოს ეზოში შევიდა სადაც წამში მოკრეს თვალი ნინის და შოთას,აქ უკვე ორივე გაგიჟდა და სასწრაფოდ მიუახლოვდნენ მათ.
-ნინიი აქ რა ჯანდაბას აკეთებ?-ყვირილით წამოიწყო საუბარი ალექსანდრემ
-ალექსანდრე?მე უბრალოდ
-რაუბრალოდ გოგო დროზე მანქანაში,ამას მემივხედავ და შენ სახლში დაგელაპარაკები-იმხელა ხმაზე დაიყვირა ალექსანდრემ მარიამსაც კი შეეშინდა,როგორც ჩანს ხმა საავადმყოფოშიც ისმოდა საიდანაც წამში გამოვიდა ლუკა და მათკენ დაიძრა.
-ნუუყვირი!-წყნარად მიმართა შოთამ ალექსანდრეს
-და შენ ვინ ჩემი ფეხები ხარ საერთოდ რომ ჩემი და ჩემი დის ურთიერთობაში ერევი?
-ალექსანდრე გთხოოვ-მუდარით ეუბნებოდა ნინი
-დროზე მანქანაში ჩაჯექი-ხელმეორედ დაუყვირა და ხელზე ხელი მოკიდა
- არ ჩავჯდები!-ყვირილითვე უპასუხა ნინიმ
-ჩემს გაგიჟებას ცდილოობ?მაშინ გეტყვი რომ გამოგდის,ახლა ჩაჯექი მანქანაში-ტონს არ ცვლიდა ალექსანდრე
-არმინდა გესმიის?არ წამოვალ არ მინდა იმსახლში სადაც სულს იმის ლაპარაკში ამომხდიან რამდენად ცუდია შოთა და რატომ არ უნდა ვიყო მის გვერდით
-გოგო რაგინდა აქვე მოვკლაა?
-სცადე-საუბარში მოულოდნელად ჩაერთო ლუკა
-ლუკა გთხოოვ,შენ მაინც არ გინდა-ცრემლებს გასაქანი მისცა ნინიმ
-ნუთუ შენი პრინციპები შენი დის ცრემლებად გიღირს?-უემოციო ტონით მიმართა ლუკამ
-შენ ვინხარ საერთოდ?
-ვიცნობდეთ ერთმანეთს,მე ლუკა დოლიძე ვარ,შოთას ბავშვობის მეგობარი.
-ალექსანდრე-უემოციო ტონით მიუგო და ნინისიმართა-მანქანაში ჩაჯექი
-შენრა დაყრუვდიი?არუნდა წამოსვლა და დაანებე თავი
-დააბა სადწავა?
-ერთი დღე ჩემთან დარჩება რომ დაწყნარდებით თავად მოვიყვან
-შენ ჩემი მოკვლა სცადე იდიოტო შენ გგონია ჩემი დის სიცოცხლეს განდოობ?
-შოთა იქნებ მოუყვე ამ დებულების ყველაფერი თორემ ბოლოს მართლა ცივსისხლიან მკვლელად გაქცევენ-სიცილს ვერ იკავებდა ლუკა
-რა უნდა მოგვიყვეეს?
-ამაზე სხვა დროს ვისაუბროთ ახლა კი ნინი ჩემთან ერთად მოდის
-არსადაც არ წამოვა,შენხოარ გაუბერეე თავი დაანებე ჩემს დას.
-მოდი ნინიმ გადაწყვიტოს ვისთან წავა
-ნინიი შენთან არ წამოვა-ისევ თავისას განაგრძობდა ალექსანდრე
-წავალ!-თქვა ნინიმ და შოთას გვერდით დადგა
-გოგო შენხოარ გაუბერეე,სად წახვალ-საუბარში ცოტნე ჩაერთო
-წავალ ცოტნე და აქედან იმ სახლში მხოლოდ ჩემს გვამს წაიღებთ დღეს.
-ცოტნე,ალექსანდრე-შეეშვით წავიდეს უბრალოდ ყველა დავმშვიდდეთ და შემდეგ დაბრუნდება
-ფსიქოპატს ჩემი და სახლში გავატანოო?
-მე ვენდობი შოთას,თქვენი აზრი არმაინტერესებს.
-ალექსანდრე გთხოვ,მას არაფერს დაუშავებს-მუდარით მიმართა მარიამმა
-მხოლოდ ერთი დღე,იცოდე რამე რომ დაემართოს ერთი თმის ღერიც რომ ჩამოუვარდეს თმიდან გაგატყავებ!
-ფაქტი სახეზე მაქვს რომ გამკეთებელი ხარ-გაიცინა და გზა ნინისთან ერთად განაგრძო
მანქანაში ჩაჯდომისთანავე შეატყო რომ ნერვიულობდა ამიტომ აღარ დააყოვნა და უთხრა.
-ჩემი პატარა დის სულს გეფიცები არაფერს დაგიშავებ,უბრალოდ მინდა რომ მშვიდად იყო-ღიმილით დაასრულა საუბარი,ხელზე ხელი მოკიდა და მანქანა დაძრა.

ბოდიში რომ გალოდინეთ,ველი შეფასებას



№1 სტუმარი სტუმარი ლიზი

მაგარიაააა აუუ მალე დადეე რა შემდეგიიი❤️❤️

 


№2  offline წევრი მამასახლისი

სტუმარი ლიზი
მაგარიაააა აუუ მალე დადეე რა შემდეგიიი❤️❤️


ყველანაირად ვეცდები❤️

 


№3  offline წევრი sofo_sofia 13

შოთას ირონია მკლავსს :დდდდ კიდევ კარგი მარიამი და ალექსანდრე შერიგდნენ რაგავაკეთო უზომოდ მიყვარს შენიმოთხრობა

 


№4 სტუმარი ია

ისე გამიხარდა შემდეგი თავი რომ დავინახე აი ვერ გეტყვი,მაგრამ იმდენ ხანს ველოდე დიდს მოველოდი მეპატარავა თავი???? ძალიან კარგი იყო გაგრძელებას ველი მალე

 


და და და დააააა, ვაუ ვაუ ვაუუუუუ, გელი სიხარულო^_^

 


№6  offline წევრი მამასახლისი

sofo_sofia 13
შოთას ირონია მკლავსს :დდდდ კიდევ კარგი მარიამი და ალექსანდრე შერიგდნენ რაგავაკეთო უზომოდ მიყვარს შენიმოთხრობა


ნელნელა შოთა გიყვარდება მგონი joy

 


№7  offline წევრი Diamond

აღარ დებ???

 


№8  offline წევრი მამასახლისი

Diamond
აღარ დებ???


ვეცდები დღესდავდო

 


№9  offline წევრი მამასახლისი

ია
ისე გამიხარდა შემდეგი თავი რომ დავინახე აი ვერ გეტყვი,მაგრამ იმდენ ხანს ველოდე დიდს მოველოდი მეპატარავა თავი???? ძალიან კარგი იყო გაგრძელებას ველი მალე


დიდი მადლობაა

 



სახელი: *
  • bowtiesmilelaughingblushsmileyrelaxedsmirk
    heart_eyeskissing_heartkissing_closed_eyesflushedrelievedsatisfiedgrin
    winkstuck_out_tongue_winking_eyestuck_out_tongue_closed_eyesgrinningkissingstuck_out_tonguesleeping
    worriedfrowninganguishedopen_mouthgrimacingconfusedhushed
    expressionlessunamusedsweat_smilesweatdisappointed_relievedwearypensive
    disappointedconfoundedfearfulcold_sweatperseverecrysob
    joyastonishedscreamtired_faceangryragetriumph
    sleepyyummasksunglassesdizzy_faceimpsmiling_imp
    neutral_faceno_mouthinnocent