შესვლა
რეგისტრაცია
რეკლამა

ახალაია ბრუნდება (თავი 14)


12-01-2020, 12:59
ავტორი ენქეი
ნანახია 1 236

-შოთაა-ღიმილიანი სახით შევიდა პალატაში ნინი და მისგვერდით ჩამოჯდა.
-ჩემოპატარავ-მანაც ღიმილით მიმართა და ხელზე ხელი მოკიდა
-ვერ ვიჯერებ რომ გადარჩი,აქ ხარ
-აქვარ ნინ,დამშვიდდი ყველაფერი კარგადაა.
-ვერც კი წარმოიდგენ როგორ მეშინოდა,მეშინოდა რომ ვერ გაიღვიძებდი.
-ეხლა შენ ეს მე შოთა პაჭკორია მაკადრეე?დიდხანს მეძინა ისედაც,ტანსაცმელი მინდა მივდივარ.
-სად მიდიხარ-შოკში ჩავარდა ნინი
-სახლში ნინაჩკა სადწავალ-ღიმილით მიმართა და შარვალი ჩაიცვა
-მოიცადე შოთა ასე ვერწახვალ
-დამშვიდდი პატარავ ყველაფერი კარგადაა მე კარგად ვარ.
-გთხოვ შოთა დაწექი,ასე არ შეიძლება.
-ეს რაღაც გამიხსენი თორე შემოვიხევ უკვე ისევარ
-გონს დღეს მოხვედი ასე როგორ შეიძლება-ბუზღუნით გაუხსნა ფორმა და სასწრაფოდ მოშორდა მის სხეულს,მაისურის გახდისთანავე შენიშნა ნინიმ მის მკერდზე არსებული შავი წარწერა რომელიც ოთხი ასოსგან შედგებოდა ''ნინი''
-ეეს რაარის?-ყოყმანით იკითხა ნინიმ და შოთას მიუახლოვდა
-ეს ის შრამია მარიამმა შენი სახელით რომ დამიტოვა მკერდზე
-ვერაფერს ვხვდები ეს თუ შენმა ძმამ გააკეთა ბოლოს სახლში შენ როგორ აღმოჩნდი.
-მოკლედ გეტყვი,ჩემი ძმის სახლს მივაგენი და სასწრაფოდ მივედი იქ,სახლში გაკვირვებით შემხვდნენ ბატონო კახა დაბრუნდიოო?ხოთქვი საქმე მაქვს და მივდივარო
მეთქი დავბრუნდი გადაიდო საქმეებითქო და სახლში უყოყმანოდ შემიშვეს,იმისთვის რომ დამეჯერებინა ვითომ კახა ვიყავი მომიწია მარიამი ფეხში დამეჭრა თორემ იქრომ კახა ყოფილიყო პირდაპირ თავში ესროდა,შემდეგ კი როდესაც ძალა დავკარგე და იატაკზე გართხმული ვიყავი ზუსტად იმავე დანით მკერდზე შენი სახელი დამაწერა,შრამად ცუდად დამრჩა მაგრამ ტატუს სახით ლამაზად გამოიყურება.
-გიჟი ხარ-ღიმილით უთხრა ნინიმ
-ვიცი,მუდამ ასეთი ვიყავი.
-შოთა რასშვრები ადექი უკვეე-წარბაწეული მიაჩერდა ცოტნე
-ხოო საქმეებიმაქვს ლუკაც უნდა ვნახო,სადაამდენხანს რამდენიშეტყობინება გავუგზავნე.
-შოთა-სახე შეეცვალა ნინის
-რამოხდა?-ცერად გახედა
-მომისმინე არვიცი როგორგითხრა მაგრამ არ ინერვიულო გთხოვ.
-მარტო დაგტოვებთ-თქვა ცოტნემ და კარი გაიხურა
-თქვიი ნინი ჭრილობა უკვე შემიხორცდა სულ ოდნავ მტკივა და არამგონია ხორცი თავისით გაიხსნას შუაზე,გისმენ
-ლუკაა ვერმოვა
-რას ნიშნავს ვერმოვა?
-შენ რომ დაგჭრეს იმდღით,ლუკა კახამ მოიტაცა დააბა და იქამდე სცემა სანამ შენს მისამართს არეტყოდა მაგრამ მან არაფერი თქვა და თავს სასიკვდილო განაჩენი გამოუტანა,კახამ უბრალოდ შუბლში ტყვია დაახალა,ასე თქვა კახას ხალხმა თუმცა ცხედარი ვერსად იპოვეს.-თვალები აუცრემლიანდა ნინის და მასთან მიახლოება სცადა.
-მითხარი რომ ხუმრობ!მითხარი ნინი გთხოვ მითხარი რომ ხუმრობ,გთხოვ
-შოთა შემომხედე, გთხოვ უნდა დამშვიდდე.-მუდარით მიმართა ნინიმ და მუხლებზე მდგარ შოთას ხელები მაგრად მოხვია
-ის ორი ძვირფასი ადამიანიდან ერთი იყო,მხოლოდ ის დაისიც აღარაა,ახლა მხოლოდ შენ დამრჩი მხოლოდ შენ ნიინ,არმჯერა.
-ლუკა ყველას დაგვაკლდება ეს იცოდე,ის კარგიადამიანიიყო.
-არა,ის ცოცხალია ვიცი რომ გამოძვრა,უეჭველად გამოძვრებოდა რადგან მისი ცხედარი ვერ იპოვეს ანუ არც მომკვდარა,ვიცი ასეა
-შოთა ეს არარსებული იმედია.
-რომელსაც მე ვეჭიდები!-დაუყვირა პაჭკორიამ და დერეფანში გაუჩინარდა.
-რამოხდა?-პალატაში ცოტნე შემოვარდა
-ლუკაას მოსაძებნად მიდის-ამოიკნავლა ნინიმ და ფეხზე წამოდგა
-შენ სახლში წადი შოთას მემივხედავ-უთხრა და კიბეებზე სირბილით დაეშვა.
-შოთა-ეზოში მყოფს დაეწია და შეაჩერა
-შემეშვი ცოტნე,ლუკა არმომკვდარა გესმიის,და თუ მოკვდა მის გვამს მაინც ვიპოვი მე არ ვთამაშობ თქვენი წესებით როცა საქმე ჩემს საყვარელ ადამიანებს ეხებათ.
-დამშვიდდი შენს შეჩერებას არც ვაპირებდი,მანქანა დაგჭირდება სახლში მისვლის დრო კი არ გვაქვს.
-რაა?
-შენთან ერთად მოვდივარ,შენ თუკა გადაარჩინე მე კი ლუკას გადარჩენაში ან თუნდაც მისი ცხედრის პოვნაში დაგეხმარები.-ღიმილით ეუბნება და მანქანისკენ სწრაფი ნაბიჯით მიდის
-ნინიი რა მოხდა?-სახლში გიჟივით შევარდნილ ნინის თუკას სიტყვები კიბეებთან დაეწია და შეჩერდა
-შოთა წავიდა.
-სად წავიდა?
-ლუკაას მოსაძებნად ვერ შევაჩერე მეე-სიტყვა ალექსანდრეს მოულოდნელმა გამოჩენამ გააწყვეტინა კიბეები სწრაფად ჩამოირბინა და გასასვლელისკენ  გაიქცა
-ალექსანდრე სად მიდიხარ?-დაეჭვდა თუკა
-ლუკა გვიხმობს,არ ინერვიულოთ უბრალოდ შოთას უნდა დავეხმაროთ-სიცილით ამბობს და სასწრაფოდ გადის სახლიდან
-რაა?ვინ შოთას ალექსანდრე მოიცადე-ფეხზე წამოხტა თუკა მაგრამ მოულოდნელმა ღებინების შეგრძნებამ შეაჩერა და მაშინვე სააბაზანოსკენ გაიქცა
-თუკა კარგად ხაარ?-შიგა და შიგ ეკითხებოდა ნინი
-კიი არინერვიულო-სახეზე წყალი შეისხა და წამში გარეთ გამოვიდა
-რაგჭირს?-იმდენად იყო ეჭვით სავსე მისიკითხვა რომ შეუძლებელი იყო ახლა მისი მოტყუება
-მეე...ორსულად ვარ-ღიმილით ეუბნება და მის რეაქციას ბოლომდე აკვირდება
-რააა?არმჯერა შენ და ცოტნე მშობლები გახდებით ვაიმე არმჯერა ცოტნემ იციის?
-არა ჯერ არა მაგრამ მალე ვეტყვი.
-გილოცავ თუუკ-ღიმილით ეუბნება ნინი და მთელი ძალით ეხუტება
-რამე მოსალოცია და არვიციი?-მიულოდნელად სახლში მარიამი შემოვიდა
-კიი მარიამ თუკა ორსულადაა-ისევ აგრძელებს ღიმილს ნინი
-თუკა მართლაა?ღმერთო გილოცავ ჯანმრთელი და ბედნიერი ყოფილიყოს-მარიამიც გადაეხვია და შემდეგ დივანზე ჩამოჯდა
-თუკა ის სამნი?-მოულოდნელად გაახსენდა ნინის
-ღმერთო ისინი-სახეშეეცვალა და ცოტნეს ნომერი აკრიფა თუმცა ტელეფონი გამორთული იყო
-ვინ ისინი რა ხდება?-გამოფხიზლდა მარიამი
-ცოტნე, ალექსანდრე და შოთა ლუკას მოსაძებნად წავიდნენ
-რაა?ის ხომ მოკვდა.
-შოთას სჯერა რომ ის ცოცხალი იქნება,სჯერა რომ ის არ მომკვდარა და ამ ყველაფერს დაუძვრა.
-არც შემცდარა-მოულოდნელად მისაღების კარი გაიღო და იქ მუხლებზე დაცემული ლუკა გამოჩნდა.
-ლუკაა-სამივემ ერთად შეიცხადა და მას მისცვივდნენ
-მათ დაურეკეთ სასწრაფოდ მობრუნდნენ
-ტელეფონი ყველას გათიშული აქვს,მოდი ჯერ შენ მოგხედავთ თორემ საშინლად გამოიყურები-ოთახში შეიყვანეს და დივანზე წამოაწვინეს ამ დროს სახლში სალომე შემოვარდა ყვირილით.
-ნიინ გილოცავ გავიგე შოთა გამოფ-სიტყვა შუაზე გაუწყდა ოთახში ასეთ მდგომარეობაში მყოფი ლუკას დანახვისას
-ღმერთო სალომე რაკარგია რომ მოხვედი,რადგან მეორე კურსის სტუდენტი ბრძანდები შენ უკეთ გეცოდინება როგორ უნდა მიხედო მასე,გთხოვ დაეხმარე-უთხრა თუკამ და პირველადი დახმარების ნივთები გაუწოდა
-ლუკაა?-შოკში ჩავარდნილმა ამოთქვა და მის გვერდით დაიჩოქა
-ხოოეს ზუსტად ის ლუკაა რომელიც ყველას მკვდარი გვეგონა მაგრამ თუ არ გვინდა ეს მართლა მოხდეს ჯობს ჭრილობები დაუმუშავო.
-ხოორათქმაუნდა-სასწრაფოდ გამოართვა ყუთი და ნახევრად შემოხეული მაისური გადააძრო
-არმეგონა კიდევ თუ გნახავდი -ხრინწიანი ხმით თქვა და სახეზე ხელი ოდნავ შეახო
-მოიცა მოიცა თქვენ რა ერთმანეთს იცნობთ ?-დაეჭვდა ნინი
-კიი მაგრამ არმეგონა ეს ის ლუკა თუიყო
-ღმერთო სულგაგიჟდი გოგო შენ არ უნდა გეთქვა
-კარგი ნინი ნუეჩხუბები ჩემს საცოლეს
-ვიის?-ხველა აუტყდა თუკას
-შენ ხოარ გარეკე?-თავში წამოარტყა სალომემ
-რაიყო პატარავ ეხლა არ მითხრა შენი ცოლობა არ მინდაო-ცერად გახედა და მისი აწითლებული ლოყების დანახვისას გაეცინა
-არა არმინდა და საერთოდ გაჩუმდი თორემ ჭრილობებს აღარ დაგიმუშავებ.
-როგორ შემაშინე-თვალები მობეზრებულად აატრიალა და სხეულზე მისი ხელების მოძრაობას თვალს არ აშორებდა
-როგორც იქნა-აღმოხდა თუკას
-რამოხდა?
-ზარი გავიდა ცოტნემ ტელეფონი ჩართო.
-გისმენ თუკა
-სად ჯანდაბაში ხარ?
-საქმეზე ვარ გასული
-რა საქმეზე ლუკა მოვიდა
-ვინლუკა?
-ვინ ლუკა და შოთას ძმაკაცი მკვდარი რომ გვეგონა ცოცხალი ყოფილა.
-მოაბრუნე მანქანა-უთხრაშოთას და შემდეგ ისევ თუკას მიუბრუნდა-მალე მოვალთ თავს მიხედეთ,მიყვარხარ.
-თქვენც მიხედეთ თავს,მეც მიყვარხარ.-თქვა და ყურმილი გათიშა.

***
1საათიც არ იყო გასული სამივე გიჟივით როომ შემოვარდა სახლში, შოთამ ლუკას დანახვისას თითქოს შვება იგრძნო,ნახარომ მართლა ცოცხალი იყო,მასთან მივიდა და მეგობარს მაგრად გადაეხვია.
-როგორ შემაშინე ტო,როგორ მანერვიულე
-შენ ჩემი უნდა იკითხო,ვფიქრობდი ვეღარც ვნახავთქო,თან პატარაზეც ვდარდობდი შენი კომაში ყოფნის შესახებ რომ გავიგე მეთქი ვინმიხედავსთქო.
-მაგრად მომენატრე შე*ემა
-მეც შოთა მეეც.
-მიხარია რომ ყველა აქ ხართ-ღიმილით წამოიწყო საუბარი თუკამ
-ოჰოო ძლივს არ მოაბა სათქმელს თავიი-მობეზრებულად აატრიალა შOტამ თვალები
-გინდა გარბოდე და მოგდევდეე?-თვალები დაუჭყიტა თუკამ
-ხოკარგი კარგი,სირბილის თავი არ მაქვს
-მოკლედ მიხარია რომ ყველა აქ ხართ და როგორც იქნა შევიკრიბეთ სიმართლეც ყველამ ვიცით და ლუკაც ჩვენ ცოცხალია და ის ადამიანიც ვინც მე გადამარჩინა სასტიკი იუმორის მქონე შოთა პაჭკორია.მინდა გითხრათ რომ მიხარია რომ გადარჩით,ნინის ძალიან დააკლდებოდი შოთა შენ კი ბატონო ლუკა როგორც გავიგე სალომეს დააკლდებოდი,ეს რაღაც სასწაული იყო მაგრამ მაინც კარგი სასწაული,ალექსანდრე გაუშვი მარიამს ხელი და შამპანიური მოიტანე მე უფრო მაგარი ამბავიც მაქვს-ღიმილით ეუბნება თუკა და სამზარეულოში გასულ ალექსანდრეს მარიამიც მალევე უკან მიყვება
-მენატრებოდი მარიამ-ზურგიდან ეკვრის და ყელში კოცნის
-შამპანიური აიღე უფრო მაგარი ამბავიც გვაქვს შენთვის მოსალოცი-ოდნავ ეხება ტუჩებზე და რამდენიმე ჭიქით ბრუნდება ოთახში
-აბა გისმენთ თუკა გვითხარი შენი გრანდიოზული ამბავი
-მოკლედ მეე... მე ორსულად ვარ-ღიმილით ასრულებს საუბარს და ცოტნეს რეაქციას ელოდება
-რაა?-ჭიქა მოულოდნელად მაგიდაზე დადო ცოტნემ და თუკას მიაშტერდა
-ხოო ცოტნე,ორსულად ვარ.-უკვე ცრემლები წამოუვიდა თუკას ეგონა არ გაუხარდა და გაქცევაზეც ფიქრობდა მაგრამ ცოტნეს სულ სხვა რეაქცია ქონდა რამდენიმე ნაბიჯი გადადგა მისკენ შემდეგ კი მუხლებზე დადგა და ჯიბიდან პატარა ყუთი ამოიღო.
-ღმერთო -მოულოდნელად აღმოხდათ ოთახში მყოფებს
-ჩემო ცხოვრების სიყვარულო თუკა ახალაია,ცოლად გამომყვები?-ღმილით ეუბნება და მის პასუხს უცდის თუმცა თუკა დიდხანს არ აყოვნებს და სწრაფად ეუბნება
-კიი-ღიმილით პასუხობს და ხელს უწვდის,ბეჭედი სწრაფად გაუკეთა და გულზე მიიხუტა თავისი პატარა გოგო
-ყველაზე ბედნიერი ადამიანი ვარ მე ახლა,გეფიცები ვერც კი წარმოიდგენ როგორ გამაბედნიერე გეფიცები ვერ წარმოიდგენ,ყველაზემეტად მიყვარხართ მე თქვენ-სიტყვებს თავს ძლივს უყრიდა და თან ხელებს მაგრად უჭერდა გეგონება ვინმე წაართმევსო.
-გილოცავთ,სხვა რა მეთქმის ბედნიერებას გისურვებთ.-ერთმანეთის მიყოლებით ულოცავდნენ ორივეს,ამდენად ბედნიერად გაატარეს ეს დღე,შამპანურით აღნიშნეს ახალი ამბავი შემდეგ კი ცოტნემ თუკა მოიტაცა დროებით და დანარჩენებმა განაგრძეს დალევა,თუმცა შოთამ სუფრა დატოვა და თან ნინიც წაიყვანა,ლუკა და სალომეც წავიდნენ სიტვაციაში გარკვევას ცდილობდნენ ალესანდრე და მარიამიც მარტოები დარჩნენ და ესიყო ყველასთვის ბედნიერი საღამო ყველანაირად .
-სად მიგყავარ?-გაუკვირდა ნინის
-ეს საიდუმლოა უბრალოდ მენდე-მის ხელს ხელში იქცევს და ხელზე კოცნის
-მითხარი რაა-ტუჩები დაბრიცა და მომლოდინე სახით მიაჩერდა
-5წუთიც პატარავ-ღიმილით უთხრა და 5წუთში მანქანა თითქოს ჩვეულებრივ მაგრამ ულამაზეს ადგილას გააჩერა,ეს ადგილი იყო საიდანაც მთელი თბილისი მოჩანდა
-ღმერთო რა ლამაზია-ღიმილით ამბობს ნინი და ხედით ტკბობას აგრძელებს
-რაღაც მინდოდა მეთქვა შენთვის ნინი.
-რამოხდა?
-ეს ჩემი საყვარელი ადგილია,აქ არასოდეს არავინ არ მომიყვანია და დავიფიცე რომ აქ ჩემთვის ყველაზე ძვირფას ადამიანს მოვიყვანდი.ის რასაც მე ვგრძნობ ნინი სრულიად შეესაბამება ყველაფერს,ვიცი ურთიერთობა ცოტა უცნაურად დავიწყეთ და თავიდან გაშინებდი კიდეც მაგრამ ახლა ასე აღარ არის ხომ?ისევ გეშინია ჩემი?
-არაა
-მიხარია რომ ეს ასეა,დღევანდელისთვის მინდა ბოდიში მოვუხადო,იმისთვის რომ დაგიყვირე,ეს გაუაზრებლად გავაკეთე  და მინდა იცოდე რომ ამას გამიზნულად არ გავაკეთებდი.
შენ რომ გიყურებ გეფიცები ყველაფრით ბედნიერი ვარ მთელი ცხოვრება შენნაირს ვეძებდი და გიპოვე კიდეც  არ ვარ პატარა ბიჭი მიკიბულ მოკიბული საუბრები დავიწყო ამიტომ მოდი პირდაპირ გეტყვი რა,გაცნობის დღიდან ჩემს გულში შემოიჭერი და არვიცი რანაირად მაგრამ ვგრძნობ რომ მიყვარხარ.მიყვარხარ ისე როგორც არასდროს არავინ მყვარებია.ჩემთვის ძალიან ძვირფასი ხარ და მინდა ეს იცოდე.
-შოთა მეე-თვალები აუცრემლიანდა ნინის
-მე არაფერს გაძალებ ნინი,თუ არ გიყვარვარ ძალით ვერ შეგაყვარებ თავს.
-არა მოიცადე,შოთა ჩემთვის უმნიშვნელო მართლა არ ხარ და მეც შემიძლია ვთქვა რომ მიყვარხარ მაგრამ აქ ვერ დავრჩები მეშინია გესმიის ყველაფერი იმის მეშინია რაც ხდება,მაპატიე მაგრამ შენთან ვერვიქნები,შენი ისევე როგორც ჩემი ძმის და ცოტნეს ცხოვრება სავსეა სისხლით დანაშაულებით მე ამყველაფრისთვის მართლა პატარა ვარ.მაპატიე მაგრამ არ შემიძლია უნდა წავიდე.
-ნინიი გთხოვ
-მაპატიე შოთა მაგრამ ეს საუბარი აქ და ახლავე მთავრდება.-მის ტუჩებს ოდნავ ეხება და მანქანისკენ სწრაფი ნაბიჯით მიდის.




შემდეგ თავს არ დავაგვიანე



№1  offline წევრი sofo_sofia 13

აუოღონნდდ ნინი არ წავიდესსსრა

 


№2  offline მოდერი ენქეი

sofo_sofia 13
აუოღონნდდ ნინი არ წავიდესსსრა



მაგისთვის ინტრიგას დავტოვებ

 


№3  offline წევრი sofo_sofia 13

როდის იქნება შემდეგიი ^^

 


№4  offline მოდერი ენქეი

sofo_sofia 13
როდის იქნება შემდეგიი ^^

ახლახანს დავდე უკვე მეთექვსმეტე თავი

 



სახელი: *
  • bowtiesmilelaughingblushsmileyrelaxedsmirk
    heart_eyeskissing_heartkissing_closed_eyesflushedrelievedsatisfiedgrin
    winkstuck_out_tongue_winking_eyestuck_out_tongue_closed_eyesgrinningkissingstuck_out_tonguesleeping
    worriedfrowninganguishedopen_mouthgrimacingconfusedhushed
    expressionlessunamusedsweat_smilesweatdisappointed_relievedwearypensive
    disappointedconfoundedfearfulcold_sweatperseverecrysob
    joyastonishedscreamtired_faceangryragetriumph
    sleepyyummasksunglassesdizzy_faceimpsmiling_imp
    neutral_faceno_mouthinnocent