შესვლა
რეგისტრაცია
რეკლამა

ქარვა (მეოთხე ნაწილი.დასასრული)


9-03-2020, 23:36
ავტორი კი პრი
ნანახია 520

დილა ადრიან სოფოკლე ტელეფონის ზარის ხმამ გააღვიძა.გენპროკურორი რეკავდა, რაც დილის სასიამოვნოდ დაწყებას ნამდვილად არ ნიშნავდა.
- გაიღვიძე სოფოკლე და იმ ქართველთან წადი - გაისმა ტელეფონში იორღოს ხმა.
- რა მინდა ქართველთან? - ვერ მიხვდა გამომძიებელი.
- აკოცე შუბლზე და დილა მშვიდობისა უსურვე - აღრიალდა გენპროკურორი ტელეფონში - უთხარი თუ მკვლელის მოძებნა უნდა, ვიცი რაც უნდა გააკეთოს, თუ არა აწიოს იის თავისი ლამაზი ტ... და როგორც ჩამოვიდა ისე წავიდეს აქედან. მასეთი ახალბედებით სავსე მაქვს პროკურატურა, ეგ აღარ მჭირდება.
გაკვირვებული გამომძიებელი ვერ ხვდებოდა რას ითხოვდნენ მისგან და ბოლომდე აცდიდა ორთქლის ამოსვლას პალიკარისს.
- მიაკითხეთ და აქ მოიყვანე - დაამთავრა თავისი სათქმელი პროკურორმა.
სოფოკლე ზლაზვნით წამოდგა ფეხზე, პირზე წყალი შეისხა და ქართველი გამომძიებლის სასტუმროსკენ აიღო გეზი.
- დაბრძანდით და მისმინეთ - გენპროკურორის კაბინეტში გამომძიებლების გამოჩენისთანავე გაისმა პალიკარისის მქუხარე ხმა. მარინემ, ბაქარმა და სოფოკლემ სასწრაფოდ დაიკავეს ადგილები.
- გეგმა ასეთია, შენ ქალბატონო მარინე, ძალიან გავხარ მოკლულებს - მერინეს გააჟრჟოლა - ამიტომ ერთადერთი რაც შეგიძლია, ისაა რომ დარეგისტრირდე იმ სოციალურ ქსელებზე სადაც ის ქალები იცნობდნენ მკვლელს, მოძებნო და თუ გაგიმართლა გაიცნო. ტექნიკური საშუალებებით და დამხმარეებით მოგამარაგებ.მეტი არაფერი შემიძლია და არც არაფერში მჭირდები.
იორღოს პალიკარისის ნათქვამის გადახარშვას რამდენიმე წამი მოანდომა მარინემ.
- ჩემს უფროსს უნდა შევატყობინო - უპასუხა ძალიან მშვიდად.
- დაურეკე - ტელეფონი მიაწოდა გენპროკურორმა. რამდენიმე წამში ეკრანზე ლევან არაბულის გამოსახულება გამოჩნდა.
- რა ხდება მარინე, კარგად ხარ? - იკითხა შეშფოთებულმა კაცმა.
- გენპროკურორთან ვზივარ, უნდა რომ გაცნობის საიტებზე დავრეგისტრირდე და იქ ვეცადო მკვლელის მოძებნა.ჩემი თარჯიმანი აქაა - მიახვედრა ქალმა, რომ შეიძლებოდა მათი საუბარი მამაკაცებისთვის გასაგები ყოფილიყო.
- შენ თანახმა ხარ? - იკითხა ლევანმა, თუმცა უკვე იცოდა, რომ მარინე ყველაფერზე წამსვლელი იყო.
- მინდა ვცადოთ - დაუფიქრებლად უპასუხა ქალმა
- შენს უსაფრთხოებაზე აგებს პასუხს?
- არ გვისაუბრია ამ საკითხზე.
- შენი თარჯიმანი მოიყვანე ახლოს და ტელეფონი მიაწოდე - მუქარა ნარევი ხმა ქონდა პროკურორს.
- გამარჯობა ბაქარ, რასაც ახლა გეტყვი სიტყვა-სიტყვით უთარგმნე ბატონ იორღოს.მას თუ მარინეს დახმარება ჭირდება, ყველანაირად იზრუნოს მის უსაფრთხოებაზე, თუ არა, ვინც უნდა ის მოძებნოს. სანამ მე ჩამოვალ, თმის ღერი არ ჩამოუვარდეს ჩემს თანამშრომელს, წინააღმდეგ შემთხვევაში ვერცერთი გადამირჩებით ცოცხალი.
ბაქარმა თარგმნა.მარინე სულგანაბული ელოდა გენპროკურორის რეაქციას.ერთი წუთით ისიც იფიქრა, ამ მუქარის შემდეგ აქედან უკანმოუხედავად გამაგდებსო, მაგრამ პალიკარისს გაეცინა: მიყვარს შენნაირი ბიჭები, თავისი ხალხის გამო ყველაფერზე რომ მიდიან, შენს ჩამოსვლამდე უსაფრთხოდ იქნება ეს გოგო - დაამშვიდა არაბული.
ლევანი აშკარად კმაყოფილი იყო.
- მარინე- დაიძახა და ტელეფონი მარინეს მიაწოდეს - თავს გაუფრთხილდი, მე მალე ვიქნები შენს გვერდით. ყველაფერი გამოგვივა. სხვებისთვის შეუმჩნევლად კოცნა გაუგზავნა და კავშირი გაწყვიტა.
საღამომდე მარინეს რამდენიმე ისეთი სურათი გადაუღეს, სადაც მისი ქერა თმა და თვალები კარგად ჩანდა. გაცნობის საიტ OKKON,COM -ზე დაარეგისტრირეს და ნამდვილი სახელის მაგივრად მოლდოვური სახელი და გვარი ჩაუწერეს. Facebook- ის ახალი გვერდიც შეუქმნეს და თარიღები ისე შეუცვალეს თითქოს ორ წელზე მეტი ხნის აქტიური მომხმარებელი იყო. ტელეფონში გაუმზადეს აპლიკაცია, დანარჩენი გამომძიებლის მოხერხებაზე იყო.
OKKON.COM-ს ბევრი მომხმარებელი არ ყავდა, როგორც მარინემ აღმოაჩინა, აქ ძირითადად ერთი ღამის პარტნიორებს ეძებდნენ.ქალმა რამდენიმე ტესტი შეავსო, რომელიც მისთვის შესაფერის კანდიდატურას მოუძებნიდა.მამაკაცების დახასიათებისას ყურადღება "კეპიანის" ვიზუალურ მხარეზე გაამახვილა და არც ტატუირებისადმი ინტერესი გამორჩენია. მთელი ღამე იჯდა სასტუმროს პატარა აივანზე და უამრავ შესაფერის ვარიანტს უბამდა დიალოგს.
ოთხმა გათენებულმა ღამემ მხოლოდ ის შედეგი გამოიღო, რომ მარინეს პროფილი დიდი პოპულარობით სარგებლობდა და გამომხმაურებელიც ბევრი გამოუჩნდა. ღამის უძილობამ თავისი ქნა, თვალები ჩაუწითლდა და თავის აუტანელი ტკივილი დაეწყო.ძლიერი ძილის წამალი ჭირდებოდა, რომ დღის განმავლობაში მაინც შეძლებოდა დაძინება. სოფოკლეს სოფოკლეომ რამდენჯერმე დაურეკა და ერთხელ მოინახულა კიდეც ქართველი გამომძიებელი.
გენპროკურორს ციხეში შესვლაც თხოვა მარინემ, იქნებ პატიმრებს რამე ეთქვათ მისთვის სტავროს შესახებ იორღო დათანხმდა, მაგრამ ეს მცდელობა არაფრისმომცემი გამოდგა, პატიმრებს ეს სახელი თითქოს არასდროს გაეგონათ.მხოლოდ მარინეს მომხიბვლელობით ერთობოდნენ და სასაცილოდ არ ყოფნიდათ გამომძიებლის მონდომება.ერთმა ისიც კი თქვა, რომ ინფორმაციის გაცემისთანავე მათ სიცოცხლეს საფრთხე დაემუქრებოდა.ამიტომ ხმას არავინ იღებდა. კრიმინალური ავტორიტეტი ისე მართავდა ციხეს, რომ რამდენიმე ათეული კილომეტრის რადიუსითაც არ უახლოვდებოდა მას.
დაღლილმა და უძილარმა გამომძიებელმა ფანჯრებზე სქელი ფარდები ჩამოაფარა, სრულიად ჩააბნელა ოთახი და მორფეოსის სამყაროში გადაეშვა.
უკვე დაბინდებული იყო, გარედან შემოსულმა ხმაურმა და შეუწყვეტელმა კანუნმა რომ ააწევინა თავი მარინე ნაკაშიძეს.იქვე მიგდებულ ხალათს ხელი დაავლო და ოდნავ შეაღო კარები. დერეფანში ლევან არაბული იდგა დიდი ჩემოდნით და სასტუმროს ადმინისტრატორს ყელგამოწეული თხოვდა მარინეს ნომრის გასაღებს.შარვალ-კოსტუმში გამოწყობილი კაცი კი უარის ნიშნად თავს იქნევდა.
- ლევან რა ხდება? - როგორც იქნა გამოფხიზლდა ქალი.
- ორი საათია ვაკაკუნებ, ვრეკავ და ახლა მეკითხები რა ხდება? - თვალებიდან ნაპერწკლებს ყრიდა არაბული. ადმინისტრატორმა მოკამათე წყვილის შეხედა.
- policy? - იკითხა ქალის მიმართულებით. მარინემ გაიცინა.
- არა ჩემი მეგობარია, შეეშინდა უბრალოდ - გაუღიმა კაცს და არაბულს კისერზე ჩამოეკიდა. ლოყები დაუკოცნა და წელზე ხელშემოხვეული შეიპატიჟა ნომერში.
- მარინე ნაკაშიძე ინფაქტს დამმართებ ერთ დღეს, როგორ გეძინა რომ ვერაფერი გაგაგონე? - ნომერში თავისი ჩემოდანი შემოათრია პროკურორმა.
- შენ აქ რა ქარმა გადმოგაგდო? - კითხვა შეუბრუნა მარინემ და ელექტრო ჩაიდანი ჩართო - ყავას დალევ?
- გავიგე, რომ ძალიან პოპულარული გამხდარხარ სოციალურ ქსელში და ვიფიქრე მარტო ვერ გაუმკლავდება კაცებში არჩევანის გაკეთებას-თქო და დასახმარებლად მოვედი. თან კუთვნილი შვებულებით ვსარგებლობ.ორ წელზე მეტია არ დამისვენია. ათი დღე ვარ თავისუფალი. - ცოტა შეისვენა და ნომერი შეათვალიერა- მეშინია შენი და იმ პალიკარისის წამოწყების, რომ გაგშიფროს "კეპიანმა" მაშინვე მოგკლავს. ამ ათ დღეში ან დავიჭერთ, ან უკან მივდივართ და რამე სხვას მოვიფიქრებთ.
მარინემ ყავა დაასხა და ჭიქა არაბულს გაუწოდა.
- ნურაფრის გეშინია, ახლა შენც აქ ხარ, ყველაფერი გამოვა. დაბინავდი სადმე?
- არა შემისახლე ერთი ღამით - დაეკრიჭა ლევანი.
- ძალიან მიხარია შენი ჩამოსვლა, ამაზე კარგს ვერაფერს ვინატრებდი.ორივეს კომპიუტერზე ჩავრთავ საიტებს, შენ რუსულ ენოვანს მოძებნი მე ინგლისურს.თანახმა ხარ?
- კი მაგრამ რა უნდა ველაპაკო?- დაიბნა კაცი.
- ეფლირტავები, როგორც გოგო - გაეცინა მარინეს.
- მაშინ ვარდისფერი ტანსაცმელი მათხოვე, ცოტა ქალად რომ ვიგრძნო თავი - ახარხარდა პროკურორი და ოთახში თეძოს რხევით გაიარა.
- ჯერ ვახშამი ლევან და მერე საქმე - შეთავაზა მარინემ და აბაზანაში შეიკეტა.

- ნახე სტარბაქსის ყავა მოგიტანე - თავზე დაადგა გამომძიებელი მარინე ნაკაშიძე აივანზე სავარძელში ჩაძინებულ პროკურორს.
- უკვე დილაა? - თვალების ფშვნეტით წამოდგა კაცი.
- კი დილაა , აბა რამდენი გაიცანი წუხელ?- იქვე ჩამოუჯდა ქალი.
- ვეღარ ვითვლი იმდენი, რამდენიმე ისე დაინტერესდა, პაემანი დამინიშნა.
- გაგხსნია ბედი არაბულო - გადაიხარხარა მარინემ. - ადექი გაემზადე, გენპროკურორი და ჩემი თარჯიმანი უნდა გაგაცნო. იორღოს ყველგან თვალები და ყურები აქვს. დილით დამირეკა, გავიგე შენი უფროსი ჩამოვიდა და ჩემთან გელოდებითო.
- დიდი გაიძვერა კაცია - ფეხზე წამოდგა ლევანი, მაგრამ წელის ტკივილმა მოკეცა და სავარძელში ჩაესვენა. - შენთან გამოჩნდა ვინმე საინტერესო?
- კი, აი ნახე - ხელი დაავლო კომპიუტერს მარინემ და არაბულს გვერდით მიუჯდა, - აი ეს სამი კაცია, ფოტოს გამოგზავნაზე სამივემ უარი თქვა, რუსულად და ინგლისურად საუბრობენ.სამხედრო წარსული აქვთ. განსაკუთრებით ჩემი რუმინელობით დაინტერესდნენ.დღეს საღამოს პაემანი გვაქვს ინტერნეტში.
- საინტერესოა - ცხელ ყავას დაეწაფა არაბული.
- პალიკარისთან ვიზიტის შემდეგ, სამივეს პროფილებს კომპიუტერების ტვინებს შევამოწმებინებ. ვნახოთ სად არიან დარეგისტრირებული და რა ადგილებიდან სარგებლობენ ინტერნეტით.ხალხის გაცხრილვაში დაგვეხმარება, ზედმეტად რომ არ ვიწვალოთ.
- მართალია ცოტა გაგვიადვილებს მუშაობას. თუ არა ამდენი კაცის დამახსოვრებით უკვე ტვინი ამერია - ზლაზვნით წამოიწია ლევანი - აბაზანაში პირველი მე ვარ, როგორც სტუმარს მეკუთვნის.პასუხისთვის აღარ დაუცდია ისე გაუჩინარდა ნომერში.


- ამ მარჯვენა მხრივ მოძრაობას ვერაფერი გავუგე, - წუწუნობდა საჭესთან მჯდომი არაბული და თან ნაქირავები მანქანის სალონსათვალიერებდა.
- გითხარი მე ვიტვირთავ ჩემს თავზე მძღოლობას-თქო და უარი მითხარი, ახლა ნუ მესმის შენი წუწუნი.- გადახედა მარინემ და სარკეში თავი შეათვალიერა.
- აბა გეგმა როგორია, პაფოსში ჩასვლისთანავე სასტუმრო და ზღვა, თუ ჯერ იალიას მონასტერი?
- ჯერ მონასტერი, საღამოსაც მოვასწრებთ დანარჩენს - წამით გაჩუმდა - რა დროს სეირნობა იყო ლევან - საყვედურნარევი ხმით გააგრძელა ქალმა - საქმე გვაქვს, მკვლელია დასაჭერი.
- ინტერნეტი ყველგან არის და სანამ ის კომპიუტერის ჭიები რამეს გაარკვევენ ვისხდეთ სასტუმროში და ველოდოთ? დღე ჩვენია, ღამე სამუშაოსი. ნახე რა კარგი წყვილი ვართ, ერთი "დავსელფდეთ" რაა - შავი სათვალე გაისწორა არაბულმა და მარინესთან ახლოს მიიწია სურათის გადასაღებად.
- ეს რომ ჩვენმა უფროსობამ ნახოს... გაგვიშვებენ სამსახურიდან - ღიმილით დასცქეროდა ფოტოს ნაკაშიძე.
- ხოდა არ ნახონ, შეინახე, გაგვახსენებს ხოლმნე დღევანდელ დღეს. რამდენი კილომეტრი დაგვრჩა?
მარინემ GPS ჩართო ტელეფონზე.
- აიი აქ გადაუხვიე და მერე მონასტრისკენ მიმავალ გზას დავადგებით. ისე რა საოცრებაა არა? თამარ მეფეს სახსრები გამოუყვია მონასტრის შესაკეთებლად. წარმოიდგინე რამდენი ხნის იქნებოდა ტაძარი, შეკეთება რომ დაჭირდა.
- ნეტა თვითონ თუ იყო ნამყოფი? - ჩაფიქრდა ლევანი - როგორ იპოვეს ეს კუნძული ქართველებმა და აქ რა ესაქმებოდათ?
- არ მიკვირს ლევან, ეგვიპტელ მამლუქებთან ქონდათ დიპლომატიური ურთიერთობები და აქ ბერების ცხოვრება გასაკვირია?
- ნახე რა ხეობაა საქართველოს გავს- ტაძრისკენ მიმავალი გზით აღფრთოვანებას ვერ მალავდა კაცი.
- ალბათ ამიტომაც აირჩიეს ეს ადგილი, ნეტავ რამდენი ქართველის ძვალია აქ ჩაკარგული.
- შეიძლება სოფელშიც ცხოვრობდნენ ქართველი გლეხები. ახლა მაგას ვინ გაიგებს. ნახე ჩვენი დროშა ფრიალებს. რამხელა ტაძარია, ვინ იცის ამ გორაზე კიდევ რამდენი რამეა ჩამარხული.
აღფრთოვანებული მარინე ყველა დეტალს ათვალიერებდა. ლევანმა ფოტოგრაფობა სიამოვნებით შეითავსა და ერთ წამს არ კარგავდა უსაქმოდ.
საღამოხანს ხეობიდან გამოსვლისთანავე ტელეფონმა სიგნალი დაიჭირა და ბაქარის უამრავი გამოტოვებული ზარიც მოვიდა.
- საღამო მშვიდობისა ბაქარ - დაურეკა მარინემ თარჯიმანს.
- გამარჯობა მარინე. "აიტიშნიკებმა" რაღაცები გაარკვიეს.სამივე პიროვნების კომპიუტერული სისტემები გატეხეს. ერთი ამერიკაში მცხოვრებია, ოჰაიოს შტატიდან ერთვება საიტზე. ორი კვიპროსშია. ორივე ახალი დარეგისტრირებულია სოციალურ ქსელში. ახალ კომპიუტერებს და აიპი მისამართებს იყენებენ. ანდონი კომპიუტერით სარგებლობს რომელიც სულ ცარიელია. არავითარი დოკუმენტები, წერილები. მოკლედ არაფერი. ფილმიც კი არ უყურებია. მხოლოდ OKKON.COM - ისთვის იყენებს. სიგნალი რამდენიმე ადგილიდან ფიქსირდება. ძირითადად ლარნაკაშია. ხან სასტუმროს wifi - ით სარგებლობს, ხან კაფე-ბარების, ხან მაგდონალდსის. მისამართი ვერ გაიგეს.დაახლოებით იგივე ხდება ხრისტოს შემთხვევაშიც. მას ტელეფონში აქვს აპლიკაცია.მუდმივი ინტერნეტის წყარო არ აქვს. ძირითადად აია-ნაპაში გადაადგილდება.
მარინემ პროკურორს გადახედა.
- როგორ გგონია რომელიმე ჩვენი კეპიანია?
- ორივე საეჭვოა, როგორ შეიძლება ასეთი სუფთა ტელეფონი და კომპიოუტერი გქონდეს ადამიანს, რომელიც მას ყოველ წუთს მოიხმარს. "კეპიანი" თუ არაა რომელიმე, მაინც საეჭვო საქმეებში იქნება გარეული. ან უკიდურეს შემთხვევაში ცოლიანები არიან და მალავენ ერთი ღამის ურთიერთობებით გატაცებას. გამომძიებელმა სოფოკლემ იცის ეს ამბავი? რა თქვა? - ჩასძახა ტელეფონში ლევანმა.
- დიახ, მან მთხოვა თქვენთან დარეკვა.მასაც საეჭვოდ მიაჩნია ორივე, მაგრამ ცარიელი კომპიუტერისა დ ტელეფონისთვის მათზე ძებნას ვერ გამოვაცხადებო. უფრო მეტი სამხილი მჭირდებაო.
- რა თქმა უნდა - დაეთანხმა პროკურორი - ყურადღების ქვეშ უნდა გვყავდეს ორივე.
- კარგად გაერთეთ, სიახლის შემთხვევაში დაგიკავშირდებით - დაემშვიდობა ბაქარი წყვილს და სატელეფონო კავშირი გაწყვიტა.
- მგონი საქმე დაიძრა -. აღტაცება ვერ დამალა მარინემ.
- მშვიდად ქალბატონო, ამ საღამოს ორივესთან ვირტუალური პაემანი გაქვს, არაფერი შეიმჩნია და რაც შეიძლება ბევრი ინფორმაცია გამოძალე. ახლა დავბიონავდეთ, ვივახშმოთ და მერე სამუშაო.
პაფოსამდე ხმა აღარცერთს ამოუღია, ორივეს გონება გეგმებს ადგენდა და მიღებული ინფორმაციის გადამუშავებით იყო დაკავებული.

გამთენიისას არაბულს სავარძელზე მიეძინა.მარინემ თხელი გადასაფარებელი მიაფარ და თვითონაც იქვე მიწვა. ნაყოფიერი ღამე გამოდგა, როგორც იქნა ორივე ეჭვმიტანილი დაითანხმა, რომ მომდევნო ღამეს ვიდეოთვალს ჩართავდნენ. მათი ინტერნეტ გვერდები კონტროლზე იყო აყვანილი.საცხოვრებელი ადგილის დადგენა უნდა მოეხერხებინათ.
ნაშუადღევს მარინე ტელეფონზე შემოსულმა შეტყობინებების ხმამ გააღვიძა. ეკრანს დახედა, ფეხზე წამოხტა და ლევანს მთელი ძალით კრა ხელი.
- ლევან გაიღვიძე, ანდონმა მომწერა.
- ვინ? რა მინდაო? - თვალები მოიფშვნიტა კაცმა.
- ონლაინში ლაპარაკიო, თუ შეგიძლია ახლა მაქვს დროო.
- შენ მოწესრიგდი, მაგას მე გავართობ ცოტა ხნით, მაგრამ ძალიანაც ნუ დააგვიანებ.- ტელეფონი წაართვა ქალს და გაღიმებული სახით ჩაუჯდა საქმეს.
- აბა ვრეკავთ? რა უთხარი სად ვარ-თქო? - გალამაზებულ- თმა დავარცხნილი დაადგა თავზე საქმეში გართულ არაბულს მარინე.
- სამსახურში ხარ და ათი წუთი ისვენებ. ჯერ დაინახე, გაიგე ვინაა და იმის მიხედვით იმოქმედე - მიაწოდა ტელეფონი ლევანმა ქალს და თვითონ კუთხეში დადგა, რომ ეკრანისთვის თვალი ედევნებინა.
გაბმული ზარის შემდეგ ტელეფონის ეკრანზე ჯერ საწერი მაგიდა და სავარძელი გამოჩნდა, მერე კი საშუალო ასაკს გადაცილებული ჭაღარა შერეული კაცი.
- ძვირფასო, როგორც იქნა მოვახერხე მარტო დარჩენა და ახლა სულ შენი ვარ - დაშაქრული ხმით დაილაპარაკა კაცმა. ლევანმა პირზე ხელი აიფარა სიცილისგან თავის შესაკავებლად და შემოსასვლელისკენ გაქანდა.
- მეც აქ ვარ, ვმუშაობდი და შენს გამო ათი წუთით შესვენება ვთხოვე უფროსს - გაინაზა ქალი.
- შენ იმაზე ლამაზი ყოფილხარ ვიდრე ფოტოებში ჩანხარ - კომპლიმენტებად დაიღვარა კაცი.
- მადლობა, მაგრამ შენ სხვანაირი აღმიწერე შენი თავი - გაებუსხა მარინე კაცს.
- ასეთი ლამაზი ქალის ყურადღება ხომ უნდა მიმექცია. რომ შევხვდებით ნახავ რა შეუძლია მამიკოს - თავის თავში დარწმუნებული გაიჭიმა კაცი სავარძელში.
- რა თქმა უნდა ვნახავ... - გაუღიმა მარინემ - თუ საიდუმლო არაა სახ ხარ?- დაინტერესდა ქალი.
- სამშენებლო კომპანიაში ვმუშაობ - თქვა კაცმა და დანარჩენის დაკონკრეტებისგან თავი შეიკავა.
- ჩვენს საუბარს ვინმე ისმენს?
- არა ძვირფასო მარტო მოვახერხე დარჩენა, სახლშიც გვიანობამდე ვმუშაობ ხოლმე და ღამე იმიტომაც დავძრომიალობ აქ
- ოჯახი გყავს?
- კი შენთვის რამე პრობლემაა?- გაკვირვება დაეტყო ხმაში კაცს - ჩვენ ხომ სულ რამდენჯერმე უნდა შევხვდეთ ერთმანეთს. სერიოზული ურთიერთობები არ მჭირდება.
- არც მე. აღმაგზნებს იმაზე ფიქრი, რომ სხვა ქალის ქმარი ჩემთან კარგად გრძნობს თავს.- თმაში ხელი შეიცურა მარინემ და მერე ყელისკენ ჩამოყვა.
- ახალგაზრდა სხეული მიყვარს, ოჯახი ვალდებულებაა - ხმა ჩაეხრინწა კაცს.
- მაშინ დავგეგმოთ ჩვენი შეხვედრა, მაგრამ ახლა სამუშაოს უნდა დავუბრუნდე.მოგვიანებით ვისაუბროთ დეტალებზე.- ვნებიანი კოცნა გაუგზავნა გამომძიებელმა ანდობს.პასუხად კი კაცის ხვნეშა მიიღო, რომელსაც გული ამოყვა თან.
- კარგი ძვირფასო, ველოდები შეხვედრას- მხოლოდ ამის თქმა მოახერხა და მოზრდილი ნერწყვი გადაყლაპა.
ვიდეო თვალის გათიშვას ლევანის ახარხარება მოყვა.
- რაო მარინე, ახალგაზრდა მხარ-ბეჭიან კაცს ელოდი და ბებრუხანა შეგრჩა ხელში? აიი მესმის აფიორა - სიცილისგან სულს ძლივს ითქვამდა ლევანი.
- რა გაცინებს ლევან, იქნებ სხვა მალაპარაკა "კეპიანიმა" ჩემს შესამოებლად.
- ეგ არ მიფიქრია, მაგრამ არამგონია. ისე რა პაემანი გელოდება - სიცილს არ წყვეტდა კაცი.
- ნუ დამცინი, თუ ვცდები ხომ გამოჩნდება, თუ არადა ავიტან ერთ ვახშამს.
- რას ავიტანო? - ხარხარებდა ლევანი - შენ გგონია ვახშამზე გეპატიჟება ანდონი?- სახელი გამოკვეთა კაცმა.
- აბა?
- კარგი სანამ ვახშამზე წახვალ მომხიბვლელ ანდონთან ერთად, ზღვაზე წამყევი და ცოტა გავერთოთ ამ საღამოს - კითხვა აიცილა ლევანმა და ყელი გამოუწია მარინეს.

ბაღს წითელი აბრა მიმზიდველად ანათებდა ლევანმა ვეღარ შეძლო გულგრილად ჩაევლო მისთვის და მარინე სულ სიცილ- კისკისით ჩაათრია მიწისქვეშ.
- აბა რას ვსვამთ? - მოკალათდა არაბული ბარის სკამზე.
- ჩემთვის სასმელი არ შეიძლება - გულდაწყვეტილი გაუღიმა გამომძიებელმა.
- დღეს შეიძლება, მხოლოდ ერთი ჭიქა - არ ნებდებოდა კაცი.
- ჩემზე არ გითხრეს ცოტა გიჟია და ფსიქოლოგთან დადისო?
- შენმა ფსიქოლოგმა ასე მითხრა, მაგაზე ჯანმრთელი და ნორმალური პროკურატურაში არავინ გყავთო.- გაუღიმა პროკურორმა და ორი ჭიქა ტეკილა შეუკვეთა.
- შენ ჩემს ფსიქოლოგს იცნობ? - თვალები გაუფართოვდა მარინეს.
- კი უახლოესი მეგობარია. - ტეკილა სულმოუთქმელად გამოცალა ლევანმა და მარინესაც ანიშნა ჭიქაზე. - მიდი დალიე და სხვა რამესაც მოგიყვები. ქალმა თვალები დახუჭა და სასმელი ხახაში გადაუშვა.
- უფ გამიარა ხერხემალში - დაიჯღანა მარინე.
- შენი ფსიქოლოგი ლაშა დვალი ჩემი ბავშვობის მეგობარია, შენზე ვკითხე მაგრამ არავერი მიპასუხა.პროფესიული საიდუმლოაო. ასე მითხრა ძალიან ჭკვიანი ქალია და ხშირად მოუსმინე და დაუჯერეო.
- მართლა? - სასმელი მოერია მარინეს - არაფერი მოუყოლია?
- შენ წარმოიდგინე არა, თუ ენდომება თვითონ მოგიყვებაო
- გინდა მოსმენა? - თვალები დაუწვრილდა გამომძიებელს
- შენი მოსმენა მთელ პროკურატურას უნდა მარინე, ახლა შენ გადაწყვიტე გინდა თუ არა ღამის თქვა.
მარინემ ბარის მაგიდას დაარტყა ხელი და კიდევ ერთი ჭიქა ტეკილა მოითხოვა. სულმოუთქმელად გადაუშვა პირში. დაიჯღანა და ლიმონი მიაყოლა. თვალები კიდევ უფრო აუჟუჟუნდა და ჩაუწყლიანდა. ლევანს სურვილი მოეძალა ძალიან მაგრად მოეხვია ხელი და სახე დაეკოცნა მისთვის. თავი ძლივს შეიკავა და ისევ სასმელს მიეძალა.
- პროკურატურაში სტაჟირებაზე რომ მივედი, გურამ ჯიშკარიანმა მაშინვე შემამჩნია. მითხრა, პატარა როლი უნდა შეასრულოო.შენნაირი გარეგნობის გოგონებს ასაქმებს ერთი ქალი საზღვარგარეთ და რაღაც საეჭვო სუნი უდის ამ საქმესო. - აგრძელებდა ქალი - მე თავიდან მხოლოდ ქალბატონ დალის გაცნობა და მცირე ინფორმაციის შეგროვება მევასებოდა - ქალმა თვალები დახუჭა. ლევანი გრძნობდა როგორ უჭირდა მარინეს საუბარი. ხელი მოუჭირა მაჯაზე და თითებს ოდნავ შეეხო ტუჩებით.
- დალის ორჯერ შევხვდი.ვუთხარი რომ არავინ მყავდა და სამუშაო მინდოდა საზღვარგარეთ. ათასი დოლარი მომთხოვა.ერთ კვირაში მივუტანე, ძლივს ვუსესხე-თქო. რამდენიმე დღეში დამირეკა და მითხრა დეტალებზე უნდა დაგელაპარაკოო. ჩემი როლი ამ შეხვედრის შემდეგ უნდა დასრულებულიყო.მაგრამ მოულოდნელად ყველაფერი შეიცვალა.იმ დღეს ოფისში მივაკითხე დალის.პატარა ნაქირავები ოთახი ქონდა მიცკევიჩზე. რაღაცებს მელაპარაკა, წესიერად ვერც გავიგე რაზე მასაქმევდა და სად. ამ დროს ორი მამაკაცი შემოვიდა, ერთ- ერთზე მანიშნა გაყევი და საბუთებს მოგცემსო. დერეფანში გავედით.მერე აღარაფერი მახსოვს.გარეთ ოპერმუშაკი მელოდებოდა.რომ არ გამოვჩნდი შევიდა ოფისში მაგრამ მე იქ აღარ ვიყავი. აზრზე რომ მოვედი, სარდაფში ვიყავი ოთხ გოგონასთან ერთად. შეშინებულები ერთმანეთს ეხუტებოდნენ და ტიროდნენ.ალბათ 22-23 წლისები იქნებოდნენ. ერთმანეთზე უფრო ლამაზები. ორი დღე არაფერი გვიჭამია. სარდაფში ვიყავით, სინესტის სუნი იდგა. მესამე დღეს მანქანაში ჩავსხედით და სარფისკენ წავედით. ვიფიქრე, მანქანის კარებს გავაღებ და გადავხტები-თქო, მაგრამ ჩაკეტილი მანქანიდან ხელებშეკრული გადახტომის მცდელობას აზრი არ ქონდა. ისე გავიარეთ საბაჟო- გამშვები პუნქტი, არავის შევუჩერებივართ.პასპორტებიც პირდაპირ მანქანიდან. გადააწოდა ჩვენმა თანმხლებმა და თურქეთში გადავედით.გზიდან საკმაოდ მოშორებით დაუსახლებელ ადგილზე ორი შენობა იყო.ერთში ჩვენ მიგვიყვანს, როგორც გავიგე მეორე ჩვეულებრივი სასტუმრო, სტანდარტულ სტუმრებს იღებდა. ჩვენი კი სპეციალურ კლიენტებს ემსახურებოდა.
ქალმა შეისვენა და ბარმენს ისევ სასმელი მოთხოვა. ლევანს ცოტა შეეშინდა მარინეზე ალკოჰოლს ძალიან არ ემოქმედა, მაგრამ მის შეჩერებას აზრი არ ქონდა. ამიტომ ეცადა თვითონ შეენარჩუნებინა ფხიზელი გონება.
- პირველ დღეს კარგად გვაჭამეს და დაგვაძინეს. სამი დღის მშივრები ვიყავით და მგლებივით დავერიეთ საჭმელს. მეორე დღეს ტანსაცმელი მოგვიტანეს და ბარში ჩასვლა გვიბრძანეს. კვამლით გაჟღენთილ ოთახში წითელი დივან- კრესლოები იდგა. ზოგიერთ კლიენტს გოგონები იქვე ემსახურებოდნენ.ვინ ვის კოცნიდა და სად, წესიერად არც კი ჩანდა. ჩვენმა უფროსმა ქალმა სასტიკად გაგვაფრთხილა, რომ სასმელს არ გავკარებოდით, მსუბუქი ნარკოტიკი შეგვეძლო მიგვეღო.გაქცევაზე ფიქრს აზრი არ აქვსო, საბუთები არ გაქვთ და სანამ დასახლებულ ადგილამდე მიაღწევთ, მოკვდებითო. ვუყურებდი ამდენ შიშველ ქალს დ კაცს და თავი მეზიზღებოდა. იმ დღეს არავინ მომკარებია. გვიანობამდე ჯერ ოთახის, შემდეგ კი კლიენტების შესწავლა დავიწყე. ძირითადად დიდი სატვირთოების მძღოლები იყვნენ. მანქანები შენობაში შესვლამდე დავინახე. იმ ღამეს მთელი შენობა დავათვალიერე.ფანჯარა არსად იყო, კარები რა თქმა უნდა ჩაკეტილი. ერთი კვირა ყოველ საღამოს ვათვალიერებდი შენობას. კლიენტებს ვემალებოდი და არც არავინ მაქცევდა ყურადღებას. ერთ დღესაც მაღალი მამაკაცი მომიახლოვდა და გაყოლა მომთხოვა. მოშორებით კაბინეტში გამიყვანა და იარაღი ამიფრიალა ცხვირწინ. დამემუქრა, თუ არ ვიმუშავებდი, მომკლავდა და იქვე სადმე დამმარხავდა. მართალი გითხრა, იმ წამს არც შემშინებია და ვუთხარი კიდეც. სიკვდილი გამოსავალი იყო ჩემთვის. შევაფურთხე სახეში და ხელი გავარტყი. გაცეცხლდა, მის ყვირილზე ოთახში ორი მამაკაცი შემოვარდა. გამაკავეს, უფროსმა კი, რომელიც მე მემუქრებოდა, პირსა და ცხვირში ნარკოტიკი ჩამიყარა. ცოტა ხანში ისე გავბრუვდი, შეგრძნება დავკარგე. ვხედავდი როგორ დამაწვინეს დივანზე, ჯერ უფროსმა და შემდეგ ჩემმა გამკავებლებმა სიცილ- ხარხარით გაიძვრეს შარვლები და ჩემით გართობა დაიწყეს. ვგრძნობდი როგორ გადავდიოდი ხელიდან ხელში სანამ ბოლომდე გამეთიშებოდა გონება. თვალი მეორე დილას გავახილე, ჩემს ოთახში ვეგდე იატაკზე, სისხლიანი და ნაწამები. ძლივს ავწიე ტანი და წყლის ნაკადს შევეშვირე. იმ დღეს არავის შევუწუხებივარ, მეც ძალებს ვიკრებდი. მეორე საღამოს ჩემი ინიციატივით გავედი გარეთ. კარებთან ახლოს ვტრიალებდი და გარეთ გაძღომის შანსს ველოდი. გამთენიისას მოვახერხე. ავტოსადგომზე გავიპარე. ერთ-ერთი სატვირთოს ძარაზე ავძვერი და კაბინასა და მისაბმელს შორის გავეკვეხე. გამიმართლა და მძღოლი მალევე გამოვიდა. მანქანა დაძრა და წავედით. ძლივს ვიკავებდი თავს. ალბათ ორი-სამი საათი ვიარეთ, როგორც იქნა გზაზე ბენზინგასამართი სადგური გამოჩნდა. მძღოლმა მანქანა გააჩერა და პატარა მაღაზიაში შევიდა. ჩამოვძვერი და დაველოდე როდის წავიდოდა. მაღაზიაში შევედი და ტელეფონი ვითხოვე. გამყიდველმა კაცმა ასე დალურჯებული რომ დამინახა, ჯერ შეეშინდა, მერე კი თვითონ დარეკა პოლიციაში. სანამ გურამ ჯიშკარიანთან არ დამარეკინეს, ნაბიჯი არ გადავდგი.არც პოლიციას გავყევი. ქართველებს დალი დაკავებული ყავდათ, მაგრამ ქალბატონმა მხოლოდ ის იცოდა,რომ თურქეთში გადაგვიყვანეს. თურქეთის პოლიციაც გვეძებდა. იმ ღამესვე სპეცოპერაცია ჩატარდა. ბუნაგში გარდა ტრეფიკინგის მსხვერპლებისა, უამრავი ნარკოტიკი და უკანონო იარაღი ნახეს. ამას დაჭერების დიდი სერია მოყვა. შენც იცი რამდენი ხალხი აღმოჩნდა ამ საქმეში ჩართული. მე კი ფსიქიკური პრობლემები დამეწყო - დაამთავრა თხრობა მარინემ და თავი ჩაღუნა. ლევანს სახეზე ფერები ეცვლებოდა. მუშტებს კრავდა და კბილებს ერთმანეთს აჭერდა. თავი მოთოკვა, მარინეს თმაზე ხელი გადაუსვა და თვალებში ჩახედა.
- ყველაფერმა ჩაიარა მარინე, დამთავრდა. შენ არაფერი დაგკლებია, ისევ ისეთი ლამაზი და ჭკვიანი ხარ, ახლა უფრო მეტადაც. მე შენ მიყვარხარ - სულ რამდენიმე წამიანი პაუზა გააკეთა არაბულმა - თუ ოდესმე იგივე გრძნობით მიპასუხებ, უბედნიერესი კაცი ვიქნები დედამიწაზე.თუ არა, იცოდე, რომ ყოველთვის გეყოლება ადამიანი, რომელიც დაძახებისთანავე შენთან გავჩნდები.
მარინემ თვალები ააფახურა და რაღაცის სათქმელად პირი დააღო. ლევანმა ერთი ხელი პირზე ააფარა, მეორე ზურგზე მოხვია და გულზე მიიკრა.
- არაფერი მითხრა,უბრალოდ დაიმახსოვრე. ახლა კი წავედით, მგონი ბევრი დავლიეთ, ძილის დროა. შენი ინტერნეტ თაყვანისმცემლები ხვალამდე დაგელოდებიან.
მარინემ დამჯერი ბავშვივით დაუქნია თავი, გამოწვდილ ხელს ხელი შეაგება და ბარის კიბეებს აუყვა.

მარინე ნაკაშიძე თავის აუტანელია ტკივილმა და პირის სიმშრალემ გააღვიძა. თვალებს აფახურებდა და პირს თევზივით აღებდა. მაგრამ ხმა არ ამოდიოდა. როგორც იქნა ტანი აზიდა და მინი ბარისკენ დაიძრა.
- წყალი არ დალიო, ფორთოხლის წვენი დევს მაცივარში.- შემოესმა აივნიდან ლევანის ხმა. ქალმა ხმის ამოუღებლად დაცალა ერთი ჭიქა წვენი.
- შენ არ გეძინა? - გასძახა აივანზე მოკალათებულ არაბულს, რომელიც მზის სხივების ქვეშ ნებივრობდა.
- მეძინა მაგრამ ადრიანად გავიღვიძე, თავი გტკივა?- სათვალის ქვემოდან ამოხედა კაცმა.
- უფ გასკდება ასე მგონია
- წუხელ ხრისტომ მოგწერა, მე ვესაუბრე.დღეს საღამომდე დაგემშვიდობა. კიდევ ორი საეჭვო პირი მოვნიშნე. დაურეკე სოფოკლეს და მათი ინფორმაცია გადაამოწმებინე. - ჩააბარა ანგარიში არაბულმა.
- მადლობა - სავარძლის საზურგეს მიეყრდნო მარინე და მზეს მიეფიცხა - შენ რატომ არ დაურეკე გამომძიებელს?
- გამოძიება შენ მიგყავს, მე შვებულებაში ვარ. ახლა ადექი და ზღვაზე წავიდეთ, დღეს ლევკოსიაში მივდივართ და შევურიოთ დღევანდელი დღე. - ხელი მოკიდა მარინეს და ძალით გამოაგდო ფეხზე.

პრეზიდენტის ადმინისტრაციის შესასვლელთან მომიტინგეები იდგნენ. გენპროკურორის დანახვაზე ტრანსპარანტები აწიეს და ორმაგად ახლაურდნენ. უკვე თვეზე მეტი გავიდა რაც აქციები არ წყდებოდა. ყვავილებით და სათამაშოებით სავსე იყო სახელმწიფო დაწესებულების შესასვლელი. პოლიცია გაათმაგებული ძალებით მუშაობდა.საქმეში ინტერპოლი ჩაერთო.რეიდებმა გაამართლა და ნარკოტიკი შემცირდა, თუმცა სერიულ მკვლელს ვერსად პოულობდნენ. ტელევიზია ყოველ დღე ახალ-ახალ ვერსიებს ავრცელებდა. ბეჭდვითი მედია მეტს აღარაფერს წერდა. იორღოს პალიკარისი გაასმაგებული ძალებით მუშაობდა და ამუშავებდა თავის ხალხს. სახლში ვეღარც მიდიოდა და აღარც უნდოდა. მარია გაუთავებლად რეკავდა ტელეფონზე და სკანდალებს აწყობდა. რამდენჯერმე სხვადასხვა გადაცემაში გაიელვა და ამით ძალიან კმაყოფილი იყო. გენპროკურორის საქმე დღითიდღე უკან მიდიოდა, მაგრამ ვერაფერს შვებოდა. პრეზიდენტიდან გამოსულს ან ექნებოდა ისევ თანამდებობა და ან არა.
ქვეყნის მთავარსარდალმა სტუმრები გაუშვა და იორღო შეიპატიჟა. სახეზე დაძაბულობა ეტყობოდა. უსიტყვოდ ანიშნა სავარძელზე და თვითონ მეორეში დაეშვა მოწყვეტით.
- იცი ეს ორი ადამიანი ვინ იყო?- კითხვა პრეზიდენტმა იორღოს. გენპროკურორი მოულოდნელი კითხვისგან დაიბნა და თავი გააქნია.
- ევროკავშირის წარმომადგენლები. აინტერესებდათ არის თუ არა ჩვენი ქვეყანა უსაფრთხო ევროპისთვის. ხვდები რას მეკითხებოდნენ?- სახეზე წამოჭარხლდა პრეზიდენტი.
- ბატონო პრეზიდენტო ვმუშაობ
- როგორ?! მთავარი აი ეს არის. უამრავი ეჭვმიტანილი და უამრავი დაკავებული. მაგრამ არცერთი მკვლელი. მთელი ქვეყანა ეძებს მაგრამ შედეგი?
- შედეგი მალე გვექნება. კიდევ ერთი ახალი ეჭვმიტანილი გვყავს, ქართველებმა იპოვნეს- ჩაებღაუჭა ბოლო იმედს იორღო.
- გისმენ ვინ არის?
- ინტერნეტით იპოვეს ბატონო პრეზიდენტო. თავიდან მხოლოდ იმიტომ წავიყვანე ამ მიმართულებით, რომ მომეშორებინა, რამით დამესაქმებინა, მაგრამ მგონი ეს გზა უფრო შედეგიანი აღმოჩნდა. კიდევ რამდენიმე დღე მომეცით, თუ ვერ დავიჭირე მკვლელი, მე თვითონ დავტოვებ თანამდებობას.
პრეზიდენტმა თავი გაიქნია.
- კიდევ ერთი კვირა. ერთ კვირაში შედეგი მჭირდება. არც ერთი დღით მეტი. არც ერთი წუთით.
- თანახმა ვარ, მხოლოდ ერთი კვირა - თხოვნაზე გადავიდა პალიკარისი
- თავისუფალი ხარ, ცოტა ხანი კიდევ შევაკავებ ხალხს, მერე შენთან ერთად მეც მომიწევს თანამდებობის დატოვება, გაითვალისწინე.
იორღო წამოდგა, ხელი უსიტყვოდ ჩამოართვა პრეზიდენტს და კაბინეტი დატოვა.


საღამოვდებოდა ქართველი პროკურორი და გამომძიებელი ლევკოსიაში რომ შევიდნენ. სასტუმროს შესასვლელთან სოფოკლეს სოფოკლეო თარჯიმანთან ერთად ელოდათ.
- ცუდი ამბები გვაქვს მეგობრებო - შესავლის გარეშე დაიწყო გამომძიებელმა.
- რა ხდება?- ანერვიულდნენ ქართველები.
- პრეზიდენტმა ერთი კვირა მოგვცა.არც ერთი დღე მეტი. თუ ამ ერთ კვირაში მკვლელს ვერ დავიჭერთ გენპროკურორი გადადგება და პრეზიდენტი თანამდებობას დატოვებს. დაგვეხმარეთ, თქვენი ეჭვმიტანილი თუ მკვლელი არაა, წასულია ჩვენი საქმე.
კაცს სახეზე ფერი არ ედო, ფაქტია ქვეყანაში დიდი ცვლილებები დაიწყებოდა.
- დღეს ვეცდები შეხვედრაზე დავითანხმე ხრისტო. ვიდეოთვალი მაინც ჩავართვევინო. თუ "კეპიანი" არ აღმოჩნდა, მაშინ ჩვენც სამშობლოში დავბრუნდებით - დანანებით ჩაილაპარაკა მარინემ.
- როგორც კი ზარი შემოვა, მოსასმენი აპარატურა და GPS სისტემა გააქტიურდება. ჯგუფი მზად იქნება მის ასაყვანად.თქვენ სხვა რამე გეგმა გაქვთ?- წყვილს გადახედა სოფოკლემ.
- მერჩივნა შევხვედროდი და ისე დაგვეჭირა - სურვილი გამოთქვა მარინემ.
- შენ საფრთხეში არ ჩაგაგდებ - ხმა გაუმკაცრდა ლევანს.
- კარგი - წინააღმდეგობის გარეშე დაეთანხმა მარინე.
სოფოკლემ საათს დახედა, დასაკარგი დრო არ ქონდა, დაემშვიდობა ქართველებს და უკანმოუხედავად დატოვა სასტუმრო.
მარინე და ლევანი გაცნობის საიტ OKKON,COM - ზე დაძვრებოდნენ. ხრისტოს მისალმების ნიშანი დაუტოვეს და პასუხს ელოდნენ.დიდი ხანი არ გასულა, რომ შეტყობინება მოვიდა.
"აქ ვარ"
"შენთან ლაპარაკი მინდა ძვირფასო"- მიწერა მარინემ.
"უკვე ვეღარ ითმენ?"
"შენი ნახვა მინდა, დიდი ხანია არავინ მყოლია და შენს მკლავებში ყოფნაზე ვოცნებობ" - დაჭერა მარინემ და ლევანის გაოცებული სახე დაინახა.
- რას მიყურებ?- გაეღიმა ქალს - აბა რა ვუთხრა, უნდა დავიჭირო და დამენახე "კეპიანი" ხარ თუ არა-თქო?
- მაოცებ მარინე ისეთებს წერ ამ კაცებს ინტერნეტ სივრცეში, საინტერესოა მართლა ასეთი ტემპერამენტიანი ხარ თუ არა.
- მოვა დრო და გაიგებ, თუ არ შეწუხდები წყალი მომიტანე გთხოვ - თავი არ აუწევია კომპიუტერიდან, ისე დაასაქმა ლევანი. კაცმა უსიტყვოდ შეასრულა თხოვნა, გვერდით მიუჯდა და თავზე აკოცა. მარინემ წყალი მოსვა, არაბულს თვალი გაუსწორა და სახეზე ხელი დაუსვა.
- მოვრჩეთ ეს საქმე და ჩვენ აუცილებლად ვისაუბრებთ, ამისთვის დრო გვექნება.
ლევანი გაწითლდა, ხმა ვეღარ ამოიღო და ორივე მკლავი მოხვია ქალს.
" ერთ საათში დაგირეკავ" - მოვიდა ხრისტოს შეტყობინება და არაბულის მკლავებში გაყუჩებული მარინე გამოაფხიზლა.
- ლევან ერთი საათი გვაქვს მოსამზადებლად.სოფოკლეს დაურეკე ჯგუფი მოამზადოს. თუ ჩვენი კეპიანიმა შეიძლება რამე იეჭვოს დ აღარც გამოვიდეს კავშირზე. პროკურორი გამოფხიზლდა, ტელეფონს ხელი დასტაცა და ჩქარი ნაბიჯით გავიდა ოთახიდან. მარინემ შეტყობინებების წერა განაგრძო, არ ასვენებდა მჟავა და ცდილობდა საუბარში აეყოლიებინა. ნახევარი საათი არ იყო გასული, ვიდეოზარის ხმა გაისმა. ქალი გასწორდა, გაიღიმა და მწვანე ღილაკს თითი გაუსვა.
კომპიუტერის ეკრანზე ნაცნობი სახე გამოჩნდა. მარინე ერთ წამს დაიბნა. უკვე რამდენი თვეა ეს სახე არ შორდებოდა თვალიდან. ჯერ კიდევ მაისურაძეების სახლთან ამოღებული კამერებიდან დაიმახსოვრა და მუდმივად თან სდევდა.
- ძალიან სიმპატიური ხარ, ზუსტად ისეთი როგორც წარმომედგინა - ხმა დაიტკბო ქალმა. გაოცებული ლევანი თითქოს მიხვდა ვის ელაპარაკებოდა გამომძიებელი და ცდილობდა ეკრანისთვის თვალი მოეკრა. უცებ ყველა კუნთი დაეჭიმა და ოთახიდან გავარდა.
- ის არის, მკვლელია - ჩაყვირა ტელეფონში სოფოკლეს - სად არიან შენი ბიჭები.
- მდებარეობას ვადგენთ ლევან, გზაში არიან უკვე ავიყვანთ.
- გეყოფა ხალხი? ძალიან საშიშია - ნერვიულობდა არაბული.
-თქვენი სასტუმროდან ორი ქუჩის მოშორებით რესტორანში ზის, მგონი გაგშიფრათ. მარინეს გვერდიდან არ მოშორდე. თუ ვერ ავიყვანეთ საფრთხე დაგემუქრებათ.
- მარინეს მე მივხედავ - დაუყვირა გამომძიებელს და ჩემოდანს ეცა. ძირში დამალული იარაღი ამოიღო და მზადყოფნაში მოიყვანა. მარინე დაბალი ხმით ესაუბრებოდა ხრისტოს.უკვე შეხვედრაზე თანხმდებოდნენ. ქალი კი ცდილობდა საუბარი უფრო გაეწელა, რომ პოლიციელებს მასთან მისვლა მოესწროთ. ხრისტოს უკან დიდ მინებიანი ფანჯარა მოჩანდა. მარინემ რამდენიმე ადამიანი დალანდა, რომლებიც ნელი ნაბიჯით შელაგდნენ რესტორანში. ერთი ძალიან მიუახლოვდა კაცს და გამომძიებელმა სოფოკლეს სოფოკლეო ამოიცნო. ხრისტო უცებ შეხტა, მაგრამ განძრევა ვერ მოასწრო ისე გადაუგრიხეს ხელები.ხელბორკილი დაადეს და უფლებები წაიკითხეს. რამდენჯერმე გაბრძოლება სცადა, თუმცა მასავით მხარ-ბეჭიანი რამდენიმე მამაკაცი ამოუდგა აქეთ-იქით და თითქმის ხელში აყვანილი გაიყვანეს რესტორნიდან.
კომპიუტერის ეკრანზე სოფოკლეს გაღიმებულმა სახემ გაიელვა. მარინეს ხელი დაუქნია, მერე გათიშა და ეკრანი ჩაქრა. ქალი კიდევ რამდენიმე წამი გაუნძრევლად იჯდა, მხოლოდ მაშინ მოვიდა გონს, როდესაც ლევანი შეეხო და წყლიანი ჭიქა მიაწოდა.
- დალიე ყველაფერი დამთავრდა, გილოცავ - მხარზე მოეხვია კაცი.
- ასე მარტივად? - გაოცებას ვერ მალავდა ქალი.
- აბა შენ სროლები და მტვრევა-მსხვრევა გინდოდა? ეგ ჰოლივუდის ფილმებში უფროა მოდაში. აი რომ ჩავალთ თბილისში მე და შენ კარგ ბოევიკი ვუყუროთ. ისე რომელი მსახიობი გიყვარს?
- ჯეისონ სტეტჰემი - დაუფიქრებლად გასცა პასუხი მარინემ - მოიცა ლევან, რა დროს სტედჰემია. ახლახანს ჩვენი "კეპიანი" დააკავეს. სოფოკლესთან არ უნდა გავრბიდეთ?- წამოხტა ფეხზე ქალი.
- დავურეკავ, გავიგებ რა ხდება, სად გადაიყვანეს დაკავებული და წავიდეთ. მანამდე ერთი ჭიქა ყავა დალიე, გამიგაფხიზლებს. არ შეიძლება ასეთი მძაფრი რეაქცია გქონდეს. ახლა სუფთა ჰაერზე გადი და ყავა დალიე, მეც მოვალ ახლავე.

გენპროკურორი იორღოს პალიკარისი ბედნიერი სახით დააბიჯებდა პროკურატურაში.ასეთი მის თანამშრომლებს დიდი ხანია აღარ ენახათ და გაოცებული ერთმანეთს ეჩურჩულებოდნენ. დერეფანში შეეგება გენპროკურორი ქართველ კოლეგებს და კაბინეტში შესვლამდე არ გაჩუმებულა. მადლობებად იღვრებოდა კაცი.
- დასხედით მეგობრებო. რამეს მიირთმევთ? - შესთავაზა სავარძლები სტუმრებს.
- ყავა თუ შეიძლება - მორიდებულად ითხოვა მარინემ.
- ახლავე იქნება ყველაფერი - დატრიალდა იორღო და კაბინეტიდან გაქრა. არაბულმა მარინეს გადახედა : ხო კარგადაა ეს კაცი?
- თანამდებობის დატოვებას გადარჩა - მარინეს მაგივრად პასუხი გასცა ბაქარმა.
- ასე ცუდად იყო საქმე? მე მეგონა სოფოკლე აბუქებდა. - გაოცება ვერ დამალა არაბულმა.
- ასე ამბობენ, პრეზიდენტი თავის სიტყვას არასდროს გადადისო.- განუმარტა ბთარჯიმანმა.
პალიკარისთან ერთად ოთახში არანაკლებ ბედნიერმა სოფოკლეს სოფოკლეომ შემოაბიჯა. სამმა წყვილმა თვალმა ერთდროულად მიანათა. მისგან ახალ ამბებს ელოდნენ.
- ყველაფერი აღიარა - ამოისუნთქა გამომძიებელმა და სავარძელში ჩაეშვა - თბილისში ჩადენილი მკვლელობებიც და კვიპროსშიც.
- მოტივი? - ერთდროულად იკითხეს მარინემ და ლევანმა.
- თბილისში ჩადენილი დანაშაულის მოტივი კონტრაბანდაა. უკრაინიდან ბუნებრივი მინერალები წამოიღეს, კვიპროსში კი ყალბი ჩამოვიდა. გზაში ვიღაცამ შეცვალა. ამიტომ დახოცა ის ხალხი, გზა უნდა გაესუფთავებინა და ახალი გადამზიდით ჩაენაცვლებინა.
- სტავრომ შეუკვეთა?
- დიახ. სტავრო ხელმძღვანელობდა ქარვის კონტრაბანდას. მან შეუკვეთა ქართველების მკვლელობა. სტავროს ბრალდებები დაუმძიმდა.მასზე ძებნა ისევ მიმდინარეობს.
- კვიპროსში ჩადენილი მკვლელობები?
- ეს პირადი საკითხი იყო. დედა ყავდა ბულგარელი, რომელმაც ბავშვობაში მიატოვა. მის მსგავს ქალებს ეძებდა და კლავდა.
- ბულგარელია?- დაინტერესდა ბაქარი.
- არა მამით ბერძენი, დედით ბულგარელი.კვიპროსის მოქალაქე. ყოფილი სამხედრო რომელსაც გავლილი აქვს ნატოს საწვრთნელი პროგრამები. როგორც დაქირავებული ჯარისკაცი, იბრძოდა ერაყსა და ცენტრალურ აფრიკაში. მოგვიანებით უკრაინაში. იქ ყოფნის დროს ჩაერთო ქარვის კონტრაბანდაში.
- ახლა რა იქნება?
- ძიება დასრულდა. დანაშაული აღიარა.სასამართლო იმსჯელებს და ვნახოთ განაჩენს რას გამოიტანს. კიდევ ერთხელ დიდი მადლობა დახმარებისთვის. მადლობის წერილს აუცილებლად მივწერთ თქვენს ქვეყანას. დაკითხვის მასალებს გადმოგცეთ.- ფეხზე წამოდგა გენპროკურორი, სტუმრებს დაემშვიდობა და კაბინეტი დატოვა. პრეზიდენტთან ეჩქარებოდა. ბოლო თვეების მანძილზე პირველად მიდიოდა უმაღლეს მთავარსარდალთან ასეთი მხრებში გაშლილი და ბედნიერი .


- ჩვენი ფრენა ორ დღეშია მარინე, ეს დრო შეგვიძლია დასვენებისთვის გამოვიყენოთ - პროკურატურიდან გამოსვლისთანავე მხრებზე ხელი მოხვია არაბულმა მარინეს. - აბა რას იტყვი?
- სხვა აზრი არც მე მქონია - თავი დაუქნია ქალმა- ეს დღეები ბევრი ვიფიქრე და გადავწყვიტე პროკურატურიდან წავიდე.
- რატომ სად მიდიხარ?- სახე შეეცვალა ლევანს
- უფლებადამცველობა მინდა, არაა ჩემი საქმე დამნაშავეების ძებნა. სწავლასაც გავაგრძელებ და უნივერსიტეტშიც დავბრუნდები. სადოქტორო ნაშრომსაც მივხედავ.
- მიხარია სწავლას რომ უბრუნდები.ესე იგი მომავალში სასამართლო პროცესებზე შევხვდებით როგორც ბრალმდებელი და ადვოკატი?
- არა რატომ მარტო სასამართლოში. როკის და ტაისონს გასეირნება არ უნდა? თან ძალიან კარგად უგებენ ერთმანეთს და დამეგობრდნენ კიდეც . შენი სიტყვები არ დამვიწყებია, მიუხედავად იმისა რომ ნასვამი ვიყავი. დროა პირად ცხოვრებაშიც ვცადო სიახლეების შემოტანა.
ლევანს სახე გაებადრა, პატარა ბიჭივით აცქმუტდა.
- ახლა რომ გაკოცო ძალიან გაბრაზდებით? პასუხს აღარ დალოდებია, ისე დაიჭირა მარინეს სახე თავის დიდ ტორებში და ვარდისფერ ტუჩებზე დაეწება.



№1  offline წევრი დარინა

ძალიან კარგი ისტორია გამოვიდაა, როგორ კარგადაც დაიწყე ისე კარგად დააასრულეე, მოვლენებიც დინამიურად განვითარდაა, მაგრამ მე უფრო მეტი მარინეს და ლევანის მომენტი მინდოდა იმიტომ რომ ამ საკითხში გაუმაძღარი მკითხველი ვარ, თავიდანვე მომწონდა ეს წყვილი და არ მეყო მათი მომენტებიი, მაგრამ ისყორია შედგა და შემდეგ ისტორიას მალე ველოდებიიი. წარმატებები.

 


№2 სტუმარი სტუმარი Khatuna

ძალიან მომეწონა, ცოტა მარინა და ლევანი დამაკლდა, მაგრამ ძალიან კარგი იყო.

 


№3  offline წევრი კი პრი

დარინა
ძალიან კარგი ისტორია გამოვიდაა, როგორ კარგადაც დაიწყე ისე კარგად დააასრულეე, მოვლენებიც დინამიურად განვითარდაა, მაგრამ მე უფრო მეტი მარინეს და ლევანის მომენტი მინდოდა იმიტომ რომ ამ საკითხში გაუმაძღარი მკითხველი ვარ, თავიდანვე მომწონდა ეს წყვილი და არ მეყო მათი მომენტებიი, მაგრამ ისყორია შედგა და შემდეგ ისტორიას მალე ველოდებიიი. წარმატებები.

დიდი მადლობა რომ წაიკითხეთ, შემდეგისთვის გავითვალისწინებ თქვენს შენიოშვნებს.მადლობა ძალიან დიიდიი

სტუმარი Khatuna
ძალიან მომეწონა, ცოტა მარინა და ლევანი დამაკლდა, მაგრამ ძალიან კარგი იყო.

ძალიან დიდი მადლობა რომ წაიკითხეთ, შემდეგისთვის გავითვალისწინებ თქვენს რჩევებს.კიდევ ერთხელ დიდი მადლობა

 


№4  offline წევრი ვიპნი

ძალიან კარგი გოგო ხარ,იმედია მალე ახალ მოთხრობებსაც შემოგვთავაზებ ❣️❣️❣️❣️

 


№5  offline წევრი თ.მ

მომეწონა, საინტერესო სიუჟეტი იყო❤❤ რაღაც მომენტში მომეწონა როგორც დაასრულე ,ვფიქრობ ამ ისტორიას ზუსტად ასე მოუხდებოდა

 



სახელი: *
  • bowtiesmilelaughingblushsmileyrelaxedsmirk
    heart_eyeskissing_heartkissing_closed_eyesflushedrelievedsatisfiedgrin
    winkstuck_out_tongue_winking_eyestuck_out_tongue_closed_eyesgrinningkissingstuck_out_tonguesleeping
    worriedfrowninganguishedopen_mouthgrimacingconfusedhushed
    expressionlessunamusedsweat_smilesweatdisappointed_relievedwearypensive
    disappointedconfoundedfearfulcold_sweatperseverecrysob
    joyastonishedscreamtired_faceangryragetriumph
    sleepyyummasksunglassesdizzy_faceimpsmiling_imp
    neutral_faceno_mouthinnocent