შესვლა
რეგისტრაცია
რეკლამა

მე და ცხოვრება (მეშვიდე თავი)


25-04-2020, 17:15
ავტორი ელენე (ნენე)
ნანახია 420

თავი მეშვიდე

მაღვიძარამ კვლავ დათქმულ დროს დარეკა. გარეთ ნიავი იყო, ფოთლები აქეთ-იქით იბნეოდნენ. ქუჩაზე ორი- სამი ადამიანი ირეოდა. მებაღე დაუზარებლად კრეჭდა ხეს, იქვე მწვანეში ჩაცმული შუა ხანს გადაცილებული მამაკაცი ქუჩას ასუფთავებდა. ჯერ ვერ მოესწროთ ადამიანებ გარეთ გამოსვლა და მყუდროების დარღვევა. ევა მშვიდად ადგა, საფერფლე გადაცალა და ტანსაცმლის ჩაცმა დაიწყო. დღეს არ აპირებდა უნივერსიტეტში წასვლას, უნდოდა სადმე განმარტოებულიყო, ამიტომ მამას უთხრა მეგობრები აგარაკზე მივდივართო, დედ-მამას დაემშვიდობა, ჩაკოცნა და გზას გაუდგა. ჯერ სასაფლაოზე მივიდა, სიმშვიდე იყო, ხალხი არ ჩანდა, ყველას დავიწყებოდა თავისი ახლობლებლები, რომლებიც ცხოვრებამ მათსე მალე გამოცადა. როგორც ყოველთვის ნიკასთან ჩამოჯდა -გამარჯობა ნიკ. გუშინ არ მოვედი, იმედია არ ინერვიულე. მორჩა, ახლა ბოლომდე გავაცნობიერე რომ წახვედით. თქვენ სულებს მოსვენება უნდა ვაღირსო, ისედაც ამდენი ხანია გტანჯავთ. -ხელები აუკანკალდა, ცრემლები დაუზარებლად ცვიოდა შავი თვალებიდან.- წასვლის დრო მოსულა, მე კი ეს ვერც შევამჩნიე. დამთავრდა! აქ კვირაში ერთხელ მოვალ, ყვავილებს მოვიტან, ცოტას დაგელაპარაკები და წავალ. გავაცნობიერე, რომ უკვე დროა დავბრუნდე. მიყვარხარ. - საფლავის ქვას აკოცა და სწრაფად მოსწყდა ადგილს. ხელები ჯერ კიდევ უკანკალებდა, სხეულს ვერ იმორჩილებდა. ძვლივს მიაღწია ლარას საფლავამდე და მიწაზე დავარდა. ათი-თხუთმეტი წუთი ხმას ვერ იღებდა, მერე წამოჯდა და დაიწყო- ლარა, ხო, მე ეს გავაკეთე. მორჩა, რასაც ამდენი ხანი ვერ ვბედავდი ის გავაკეთე. მე ამას შევძლებ, შენ კი ზემოდან დამინახავ და მიბალეშიკებ. აქ ხშირად აღარ მოვალ, მხოლოდ კვირაში ერთხელ. ახლა აგარაკზე მივდივარ, პირველად უშენოდ. მე ამას შევძლებ, ცხოვრებას დავუბრუნდები. მიყვარხარ. -ხელებზე დაიხედა, ისევ უკანკალებდა, თუმცა ყურადღება არ მიაქცია, საფლავის ქვას აკოცა და მანქანისკენ გაეშურა. ჩაჯდა და ტირილი აუვარდა, ვეღარ ჩერდებოდა, ყვიროდა ურტყამდა, ცხოვრებას აძაგებდა. -ამის დედაც! იდიოტი ხარ, იტიოდი, შტერი, დებილი. რით ვერ მოინელე მათი სიკვდილი? - საკუთარ თავს დაუზოგავად ურტყამდა. მერე თითქოს დამშვიდდა. ბარდაჩოკი გამოაღო და ნერვიულად დაუწყო ძებნა დამამშვიდებელს. მადლობა ღმერთს იპოვა, სწრაფად გამოიღო ორი აბი და გადაკრა. ხუთი-ექვსი წუთი გაუნძრევლად იყო, თითქოს არც სუნთქავდა, თვალებსაც კი არ ახამხამებდა, მკვდარს გავდა. საბედნიეროდ, მალევე მოეგო გონს და მანქანა დაქოქა. მიხვდა რომ აგარაკამდე მშვიდობით ვერ ჩააღწევდა, ამიტომ პირველივე მაღალ შენობაში შევიდა. მარცხნივ დიდი სარკე იყო, მის წინ ოქროსფერი მაგიდა სკამები, მოპირდაპირეთ კი ადმინიატრაციის მაგიდა ორ ახალგაზრდა გოგოსთან ერთად. ბევრი ხალხი არ მოძრაობდა, იქაურობა ძალიან ლამაზი და მშვიდი იყო, მაგრამ ევას ეს არ შეუმჩნევია. შეშინებულივით მოვარდა ადმინიატრაციას - ოთახი მინდა. - ბოდიშით, ყველა დაბალ ფასიანი ოთახი დაკავებულია, მხოლოდ ლუქსია თავისუფალი. -მაშინ მანდ დავბინავდები. -იცით ძვირია. - აი აქედან გადაიხადეთ ორი დღის. -საკრედიტო ბარათი მიაწოდა ევამ, მოლარემაც უხმოდ აიღო, დაგაიხადა და ბარათიმიაწოდა. გოგოები ერთმანეთს მიაშტერდნენ, თავიდან ვიღაც გიჟი ეგონათ და თურმე ევა რიჟამაძე ყოფილა. ევა სწრაფად შევიდა, ლიფტში მეთერთმეტე სართულზე მიაჭირა და ელოდა როდის დაიძვრებოდა, ლიფტმაც არ დააყოვნა, მალევე ავიდა თავის ოთახში, 354 ნომერში. მყუდრო ლუქსი იყო, დიდი საწოლითა და აივნიდან. ოთახში პატარა ბარიც იყო, მაგრამ ბოთლები დაცლილი იყო. როგორც კი შევიდა ყველაფერი საწოლზე დაყარა და აბაზანისკენ გაუყვა. აბანო დიდი ოთახი იყო, ფერადი მეტლახებით მოპირკეტებული ათი-თორმეტი კვადრატი. ევამ ცხელი წყალი მოუშვა და უკან დაბრუნდა მისაღებში. წითელი ღვინო და სიგარეტი შეუკვეთა და საწოლზე დაემხო. მომსახურებამაც არ შეაყოვნა, ხუთ წუთში ადგილზე იყო. ბარიდან ჭიქა გამოიღო, ღვინო დაისხა და აბანოსკენ წავიდა. ევას აქვს იშვიათი ნიჭი, ვერასდროს ვერავინ გაიგებს რას გრძნობს, თუ ეს თვითონ არ უნდა. რომ დავფიქრდეთ მივხვდებით რომ ზოგიერთი ადამიანისთვის ეს საგანძური ცუდია. ევა ასეთი გამჭრიახი რომ არ იყოს, იქნებ ვინმე აქამდეც მიმხვდარიყო რა ხდება მასში. იცინის, ერთობა, ცეკვავს, მაგრამ არაფერი. მის სულამდე არაფერი აღწევს. არაფერი აქვს ისეთი მყარი რომ გაუძლოს სულამდე მისასვლელ გზას. მარტოა, ავარიამდეც მხოლოდ ერთი მეგობარი ყავდა. მთელი ცხოვრება იმდენად ცარიელია ხალხისგან, რომ უკვე ურთიერთობაც უჭირს. ახლაც, მარტო წევს ვანაში, სრულიად შიშველი ღვინოს მიირთმევს. ცდილობს არაფერზე იფიქროს. ცხოვრებაში ერთხელ მაინც უნდა იყოს ეგოისტი, მაგრამ ვერ ახერხებს. იმ ცხოვრებაზე ფიქრობს, რომელიც ეზიზღება. საკუთარ თავს იმეტებს დამარცხებისთვის, აუხდენელი ოცნებებისთვის, არ შემდგარი ცხოვრებისთვის, მაგრამ სხვებს ვერა. როდესაც ადამიანი შინაგანად სუფთაა, მას ვერანაირი შავი საღებავი ვერ გააშავებს. ევაც ასეა ცხოვრებამ ყველაფერი ქნა იმისთვის რომ გაბიროტებულიყო, მაგრამ ვერ შეძლო. თეთრს შავი ვერასდროს დაფარავს. რამდენიც არ უნდა ღებო, ერთ დღეს მაინც წამოვა წვიმა რომელიც ყველაფერს წაშლის რაც ხელოვნურია, სიკეთესაც, ბოროტებასაც, უსასრულობამდე იწვიმებს და მაინც დაგანახებს როგორი ხარ შინაგანად. და მაინც როგორი ძნელია საკუთარ თავში ჩახედვა. მძიმეა საკუთარი თავის შენიშვნების მიღება, მან ყველაზე უკეთ იცის რა დააშავე. ევას ვანაში ჩაძინებოდა, ცრემლი ჯერ კიდევ არ ჰქონდა შემშრალი. რამდენიმე საათში გაიღვიძა. ადგა, ჩაიცვა და ტელეფონთან მივიდა. შვიდი გამოტოვებული ზარი, ორი გოგასგან, სამი მამასგან, ორი დედასგან. გოგასთვის არაფერი მიუწერია, მამას მიწერა “კარგად ვარ, ჩავედით, ვერთობით ხმაურია და მერე დაგირეკავ.” შემდეგ ტელეფონი მიაგდო და ზურგჩანთას დაუწყო ძებნა. გათიშვა უნდოდა, ძილი სურდა, ამიტომ აბები დალია და თბილ საწოლში დაიმალა.

გოგა
გოგა ბარშია, გააგიჟა ევაზე ფიქრმა. დაუზოგავად სვამს და თან დაცვის ზარს ელოდება, რომ აცნობოს სად არის ქალბატონი “ქაჯი”. რამდენიმე წუთია ქრძელფეხება, წითური, ცისფერ თვალება გოგო თვალებით ჭამს, ახლა კი მის სკამთან მივიდა. - გამარჯობა ლამაზო. არ გინდა გავერთოთ? -თვალი ჩაუკრა “გრელფეხებამ”. - გართობაში რას გულისხმობ? - შენთვითონ ვერ მიხვდი? - დაბზრიალდა “წითული”. - კარგი, წინ გამიძეხი. - ვისკი გადაკრა და “გრძელფეხებას” გაყვა. საპირფარეშოში შევიდნენ, გოგამ კარი გადაკეტა და მაშინვე ეცა, დაუზოგავად კოცნის, ხანაც კბენს. “წითური სიამოვნებისგან ძვლივსღა დგას ფეხზე, რაკოვინას ეყრდნობა. - აიიჰჰ, აჰჰ. - გინდა მიგრძნო?- არ გაჩერებულა ისე კითხა. - კი,სწრაფად, გთხოვ. - გოგამ შარვლის გახსნა დაიწყო -მიდი მიტრიალდი, გისრულებ სურვილს.- ქალი გაიღიმა, მიტრიალდა, რაკოვინას ხელებით დაეყრდნო, ფეხები გაშალა და ნეტარებით აღსავსე სიამოვნების ზენიტს დაუწყო ლოდინი. გოგამაც არ დააყოვნა ერთი მიარტყა ტრა•ზე, ტრუსიკი გადაუწია და ღრმად შევიდა მასში. გოგა უფრო და უფრო უმატებდა ბიძგების სიძლიერეს “წითური” სიამოვნების ზენიტში ადის- აიჰ, აჰჰჰ.- და გაათავა, მას მალევე მიჰყვა გოგა. - კარგად ხარ? - უემოციოდ კითხა ბახტურიძემ - ასეთი სექ•ის მერე როგორ შეილება ადამიანი ცუდად იყოს.- შემობრუნდა, ზედა ტუჩი კბილებს შორის მოიქცია - საუკეთესო ხარ. - ხო არა?- ირონიით უთხრა გოგამ და ხელების დაბანა დაიწყო. გოგამ კარი გახსნა და მიაძახა - ნახვამდის. -უკნიდან გაიგო - არ გინდა კიდე შევხვდეთ? - მაგრამ არაფერი უპასუხია. უემოციოდ გამოვიდა, ერთი ჭიქა ვისკი გადაკრა და ბარი დატოვა.



№1  offline წევრი ელენე (ნენე)

მეგობრებო, ბოდიშით დაგვიანებისთვის შევეცდები აღარ დავიგვიანო. იმედია მოგწონთ. . შეეაფასეთ სიახლე, მივიღებ შენიშვნებსაც. დიდი მადლობა, მახარებთ ვინც კითხულობთ და თბილ კომენტარებს წერთ.

 


№2 სტუმარი 김태형

მოკლედ მე ძაან მომწონს ძალიან კარგად წერ და ნუ რავი შენი მოთხრობა ერთ-ერთ ჩემ საყვარელ მითხრობად ითვლება❤️❤️❤️

 


№3  offline წევრი ელენე (ნენე)

김태형
მოკლედ მე ძაან მომწონს ძალიან კარგად წერ და ნუ რავი შენი მოთხრობა ერთ-ერთ ჩემ საყვარელ მითხრობად ითვლება❤️❤️❤️


ძალიან გამახარე, დიდი მადლობა ასეთი სასიამოვნო შეფასებისთვის.

 


№4 სტუმარი სტუმარი ქეთა

ზალიან საინტერსო გახდა და იმდია ახალი თავის ლოდინი დიდჴანს არ დაგვწრდება. ❤❤❤❤❤❤

 


№5  offline წევრი ელენე (ნენე)

სტუმარი ქეთა
ზალიან საინტერსო გახდა და იმდია ახალი თავის ლოდინი დიდჴანს არ დაგვწრდება. ❤❤❤❤❤❤


დიდი მადლობა, მიხარია თუ მოგწონს. დღეს დავდებ ახალ თავს.

 


№6 სტუმარი სტუმარი ტასო

ზალიან მომწონს,ვერ ვხვდები ასეთ კარგ მოთხრობას ასე ცოტა რატო კითხულობს.უკვე მიყვარხარ.

 


№7  offline წევრი ელენე (ნენე)

სტუმარი ტასო
ზალიან მომწონს,ვერ ვხვდები ასეთ კარგ მოთხრობას ასე ცოტა რატო კითხულობს.უკვე მიყვარხარ.



ძალიან კარგი თუ მოგწონს. დიახ, სამწუხაროდ ძალიან ცოტა კითხულობს. რაც შეეხება მიყვარხარს, არ გააუფასურო სიტყვის მნიშვენელობა. მე ერთი გოგო ვარ, რომელსაც არ კი იცნობ, უბრალოდ მოთხრობა მოგეწონა. დაფიქრდი, სიყვარული სხვა მცნებაა. ვიმედოვნებ არ გეწყინება რაც ახლა გითხარი.

 


№8 სტუმარი სტუმარი თამარი

ძაან კარგია ყოჩაღ აზე გააგრძელე????????

 


№9  offline წევრი ელენე (ნენე)

სტუმარი თამარი
ძაან კარგია ყოჩაღ აზე გააგრძელე????????


დიდი მადლობა, ვეცდები.

 


№10 სტუმარი სტუმარი ნინია

უბრალოდ მსიამოვნევს ამ შედევრის კითხვა განაგრძე..????????????

 



სახელი: *
  • bowtiesmilelaughingblushsmileyrelaxedsmirk
    heart_eyeskissing_heartkissing_closed_eyesflushedrelievedsatisfiedgrin
    winkstuck_out_tongue_winking_eyestuck_out_tongue_closed_eyesgrinningkissingstuck_out_tonguesleeping
    worriedfrowninganguishedopen_mouthgrimacingconfusedhushed
    expressionlessunamusedsweat_smilesweatdisappointed_relievedwearypensive
    disappointedconfoundedfearfulcold_sweatperseverecrysob
    joyastonishedscreamtired_faceangryragetriumph
    sleepyyummasksunglassesdizzy_faceimpsmiling_imp
    neutral_faceno_mouthinnocent