შესვლა
რეგისტრაცია
რეკლამა

შეთქმულება 3 - ფეფო ამირეჯიბი /სრულად/


6-07-2020, 17:46
ავტორი ენ ბლექი
ნანახია 3 796

„სულებზე მონადირეები“
ხვავრიელად თოვდა და არემარე თეთრ საბურველაში გახვეულიყო.შორს, მაღალი ხეების მიღმა ღამის გუშაგი თვალების ბრიალითა და გამყინავი ხმით ეგებებოდა შუაღამის დადგომას.მოყინულ გზაზე კი ზედმეტი სიფრთხილით გადაადგილდებოდა უცხოური წარწერებით დამშვენებული სატვირთო ტრაილერი, რომლის მძღოლიც სავარაუდოდ დამღლელი მგზავრობისგან მოგვრილი ძილის დასაფრთხობად ალბათ მერამდენე ღერ სიგარეტს ეწეოდა.შუახნის მამაკაცმა კიდევ ერთხელ მოისრისა დაღლილი თვალები და წინ, გზას გახედა, რომელიც შორს მაშუქი ფარების დამსახურებით კარგად განათებულიყო შემდეგ კი შეიკურთხა და თვალებ გაფართოებულმა მთელი ძალით ბოლომდე ჩაადგა ფეხი მუხრუჭის პედალს.ტრაილერი ერთიანად შეირყა,მოყინულ ასფალტზე კუდი მოიქნია და გვერდულად ჩახერგილმა რამდენიმე მეტრის გასრიალების შემდეგ,ტანი ხმაურით დააფიქსირა ბეტონით ნაგებ მაღალ გალავანზე.
♤ ♤ ♤ ♤ ♤
შავმა ჯიპმა ძრავის ღმუილით გაიარა დაპარგინგებული ზოლი და პირდაპირ განყოფილების კიბესთან შეჩერდა.კარი მალევე გაიღო და იქიდან გადმოსულმა ქალმა მოკლედ თმა შეჭრილ თავზე გრძელი ქურთკის კაპიუშონი წამოიფარა და კარის ხმაურით მიხურვის შემდგომ ჯიბიდან სიგარეტის კოლოფი ამოაძვრინა.საშინელ.ხასიათზე იყო..არა მისი კარგ ხასიათზე ყოფნა იმდენად იშვიათი გახლდათ ნამდვილად იყო აღსანიშნი მისი თანამშრომლების მხრიდან,მაგრამ დღეს ზედმატად აღრენილი ერთი ღრმა ნაპასის შემდეგ ახალ მოკიდებული ღერი თოვლისგან გაწმენფილ ასფალტზე დააგდო და სახე მოჟამულმა თითქმის გატოპა ჭყაპად ქცეულ წუმპეში.რამდენიმე საფეხური სწრაფად აირბინა და შუშის კარს მიღმა შესულმა ფუტკრებივით მოფუსფუსე თანამშრომლები ერთი თვალის გადავლებით მოათვალიერა
-ალექს!-მამაკაცის ბოხმა ხმამ აიძულა მეორე სართულის შიდა აივანზე გადაეტანა მზერა რომლის მოაჯირსაც თმა შევერცხლილი მამაკაცი იდაყვებით დაყრდნობოდა და ახალ მოსულს მზერით ბურღავდა. -ჩემს კაბინეტში გელოდები! - ხელით ანიშნა დაუყოვნებლად ამოდიო და პასუხს არ დალოდებია ისე შებრუნდა და აქცია ზურგი.ხუთი წუთის შემდეგ კი უკვე საკუთარ სავარძელში მოკალათებული ზედმეტად ჩაფიქრებული სახით უყურებდა კარის ზღრურბლზე მდგარ დეტექტივს. -შენთვის ახალი საქმე მაქვს!
-რა ხდება,ამჯერად ვინ უნდა დავმარხო ან ამოვთხარო?-ირონიულად ჩაეცინა ქალს და სკამზე უპარდონოდ დაეშვა.
-ღამით პატრულმა ერთი ტრაილერის მძღოლი შემოიყვანა რომელიც ამტკიცებს რომ ის დაინახა! - სახელის დაკონკრეტებისგან თავი შეიკავა მამაკაცმა და ორაზროვნად გააქნია თავი.
-მორიგი გამოუძინებელი მძღოლი,რომელსაც სჯერა რომ ვიღაც ქალი ცდილობს საბურავების ქვეშ შევარდნას და თუ არ დაამუხრუჭებს, აუცილებლად გახდება მკვლელი.მოიცა რაა..ვინმე სხვას მიეცი ეგ საქმე ნამდვილად არ გამოვდგები სულებზე მონადირედ...
-ორ თვეში უკვე მეშვიდე შემთხვევაა და ეს ყველაფერი წყნეთს და იმ ადგილს უკავშირდება.
-ანუ ორ თვეში შვიდი გამოუძინებელი თურქი გვყავს...-გაეცინა ქალს და სავარძლიდან წამოდგა.
-ეს საქმე შენ გაწერია...მაჩვენე მაქსიმუმი და არ ინანებ...
-და რა ვქნა? -უეცრად გაბრაზებულმა ორივე ხელი ფართოდ გაშალა და წინ გადახრილმა პროკურორს თვალი თვალში გაუყარა.
-საქმეს შეუდექი-წარბი აზიდა მამაკაცმა და სქელტანიანი საქაღალდე გადაშალა,რაც იმას ნიშნავდა რომ საუბარი უკვე დასრულებული გახლდათ.
-და შვებულებაში რომ ვარ არაუშავს?-თავის დაძვრენის ყველაზე ბანალურ მიზეზს მიმართა ქალმა მაგრამ პროკურორმა ისეთი სახით ახედა ხმის ამოღებას აზრი რომ აღარ ჰქონდა.კარი მიუხედავად მრისხანებისა ზედმეტად უხმაუროდ გაიხურა და დერეფანში გასულმა კბილებში ბრაზით გამოსცრა. -.... კიდევ რაღაცის თქმა უნდოდა მაგრამ გვერდიდან გაგებულმა სტვენის ხმამ აიძულა მთელი ტანით გვერდით შეტრიალებულიყო და თითქმის ერთი თავით მაღალ მამაკაცს წარბ შეკრულმა ახედა.
- ცუდ ხასიათზე ხართ დეტექტივოო?-მის ხმაში ირონია გაჟღენთილიყო და თავიდან ფეხებამდე ისეთი მზერით ათვალიერებდა კაცმა არ იცის რას ფიქრობდა.
-დანტე დაახვიე!
-ბოდიში...-ხელები თეატრალურად გაშალა მამაკაცმა და გაიკრიჭა.-საქმე რაშია იციი?- ხმას საეჭვოდ დაუწია და წინ გადახრილმა შუბლი ლამის შუბლზე დააყრდნო-ჩვენმა უფროსმა-ცერი კარის მიმართულებით გაიშვირა.-ყველაზე სასაცილო საქმე შემტენა და მეტიც თქვენთან ერთად მომიწევს ამ მხიარულებაში გარევა...წარმოგიდგენიაა?
-როგორ მიხარია-ისეთი ხმით გამოსცრა ქალმა გარკვევით ეუბნებოდა ერთი სული მაქვს სიფათში გლეწოვო.
-არ მეგონა სეკრეტის მოდელები თუ მუშაობდნენ ჩვენს განყოფილებაში.
-დაახვიე!
-უკვე მომწონხარ-თვალი სიცილით ჩაუკრა ქალს და გვერდი მშვიდად აუქცია.
♤♤♤♤♤♤
ჩანესტილი კედლები საშინელი შმორის და მღრღნელების სუნით გაჟღენთილიყო.დაბალი ჭერიდან სქლად დაშვებული ობობას ქსელები ისე გახლართულიყო წინ მიმავალს მათი ხელით გაწევა უწევდა.ტყავის ხელთათმანს ზიზღით დახედა და პატარა ფანარი კბილებს შორის მოიქცია.წელზე დამაგრებულ იარაღს დამცავი გადახსნა და ისევ ისეთი ფრთხილი,შემპარავი ნაბიჯებით განაგრძო წინ სვლა... -ფუ შენი...-ზიზღით ამოილაპარაკა როდესაც სქელ ძირიანი ბათინკის ქვეშ ჯერ სირბილე შეიგრძნო, შემდეგ კი გაჭ....ტილი,მკვდარი მღრღნელის ძვლებიც გატკაცუნდა.-შე ბებერო ...გამოდი აბა სად ხარ? - გამომწვევი ხმით იკითხა და ფანრის შუქი მთლიან გვირაბს მოატარა.შუქზე კედლიდან ფრთების ფართხალით მოსწყდა მოზრდილი ფრთებიანი ვირთხა და ინერცია დაკარგული ლამის შუბლზე შეასკდა. აზრზეც არ იყო აქ რა ჯანდაბას აკეთებდა,ვის ეძებდა ან ის ვიღაც ნამდვილად არსებობდა თუ უბრალოდ ზედმეტად შეშინებული, რამდენიმე ადამიანის მდიდარი ფანტაზიის ნაყოფი გახლთად.რატომ უწევდა კუთვნილი შვებულების დროს სადმე მშვიდ ადგილზე განტვირთვის მაგივრად ამ ჯურღმულში ძრომიალი და არარსებული ავი სულის ძებნა რომელიც თუ არსებობდა საერთოდ რამ გააავა და თუ გაავდა რა ჯანდაბას ითხოვდა სხვისგან?ხანდახან იმასაც კი ფიქრობდა რომ ეს ყველაფერი ნამდვილად არ იყო ნორმალური და არც თავად გახლდათ ნორმალური ფსიქიკის ადამიანი რადგან დღეს თავის ასაკშიც კი იკვლევდა და იძიებდა იმ ამბავს რომელიც ნებისმიერს სასაცილოდაც კი არ ეყოფოდა..თუმცა ალექსანდრა ამირეჯიბი როდის შედიოდა ნორმალურ ადამიანთა რიცხვში? არასდროს და აი,ამის დამადასტურებელი საბუთი გახლდათ სწორედ ეს.
კიდევ ერთხელ მოათვალიერა იქაურობა და უკან დახევაა გადაწყვიტა რადგან წინ უმისამართოდ და უაზროდ სიარულს თან მარტო აზრი არ ჰქონდა.ისიც კი არ იცოდა რა უნდა მოეძებნა და წინ წასული გააღწევდა თუ არა ამ წყეული გვირაბიდან რომლის სიღრმეში შესვლისას უფრო და უფრო მძიმდებოდა ჰაერი და ნორმალურად სუნთქვა ფაქტიურად შეუძლებელიც კი გახლდათ. -რომელი ნორმალური ადამიანი დაჩერჩეტობს აქ ნეტა მაცოდინა რაა-თავისვის ამოიბუზღუნა და ზემოთ ასასვლელ ნახევრად დანგრეულ ბეტონის კიბეებთან მისულმა ჯიბეში ამღერებული ტელეფონის ამოღებას შეეცადა.როგორც სჩანს ხაზის მეორე ბოლოს მყოფი დანებებას არ აპირებდა და 12 უპასუხო ზარის შემდეგ მეცამეტედ ცდილობდა დარეკვას. -რა ჯანდაბაა?-ნაცნობი ნომრის პატრონს შეუღრინა და კიბეებს აუყვა.
-მართლაც რა ჯანდაბაა სად დადიხარ?
-სერიალი ზებუნებრივი ნანახი გაქვს?მკვდარ ვირთხასთან მებრძოლი ბათინკის ძირი სველ ბალახზე გულმოდგინედ გაუსვა და სახე ზიზღისგან უარესად დამანჭა.
-სერიალს უყურებ?
-არა ...უცებ ვინჩესტერების როლში გავიჩითე.-შეეცადა საკუთარ მდგომარეობაზე არ გაეცინა.-ვფიქრობ კარგი გასართობი გამოვჩხრიკე და რა აზრის ხარ ამ შვებულებაზე კარგად რომ ვიხალისოთ?
-უკვე დამაინტერესეე...სულებზე ნადირობა და რამეე
♤♤♤♤♤
მუსიკა ხმამაღლა ხმაურობდა, ოთახს აზანზარებდა და კედლებს ისე აწყდებოდა კაცი იფიქრებდა მის განგრევას და სივრცეში გაშლას ლამობსო.კლასიკურ შავ შარვალზე ბრტყელი ქამრით იარაღის ბუდე დაემაგრებინა ქალს.წელს ზემოთ მხოლოდ სპორტული ბიუსჰალტერი ეცვა და ადრიანი დილის შხაპისგან ჯერ ისევ ნამიანი თმა ასჩეჩვოდა. ტუჩებს შორის მოქცეული სიგარეტის ანთებული ღერით იატაკამდე დაშვებულ ფანჯარასთან ჩაფიქრებული სახით იდგა და მოზრდილი ყავის ფინჯანზე გაუაზრებლად დააცოცებდა საჩვენებელ თითს.თავში სრული დომხალი ჰქონდა,ამინდიც თითქოს მისი განწყობის შესაბამისი გახლდათ და ისე უჟმურად იჟინჟღლებოდა უარესად უმძიმებდა ხასიათს.კარზე ატეხილმა ბრახუნმა გამოარკვია ფიქრებიდან და მძიმე ნაბიჯებით ისე დაიძრა მის გასაღებად არად ჩაუგდია წელს ზემოთ სიშიშველე.რკინის მძიმე კარი ბოლომდე გამოხსნა და ზღურბლზე მდგარი კაცის დანახვაზე მოგვრილი ღიმილი ოსტატურად დაფარა.მამაკაცს უეცრად აერია სახე და მოულოდნელობისგან გადაცდენილი მოზრდილი ნერწყვის გამო ხველა აუტყდა.
-არ დაიხრჩო! -გვერდით გადგა და ადრიან დილის სტუმარს უფლება მისცა ჰოლში შესულიყო.
-შენ სულ ესეთი მოძრაობ?
-რაიყო ძუძუები პირველად ნახე?-ტუჩები დაბრიცა ქალმა და კარი ხელის კვრით მიხურა. -არ მეგონა შენც თუ გქონდა...-უკვე აზრზე მოსულიყო დახრჩობას გადარჩენილი სტუმარი და ახლა ირონიულად იღიმოდა თან ისე უთვალიერებდა შიშველ სხეულა დაფარვაც კი არ უცდია.
-ქალი გჭირდება მეგობარო!-მხარზე გვარიანად მისცხო ხელი ალექსმა და სასტუმრო ოთახში შესულმა ღია სამზარეულოს დახლზე უხმაუროდ დადგა ფინჯანი.
-ჩაიცვამ რამეს თუ...
-პრობლემა გაქვს რამე?იბნევი?
-არა..არანაირი-მხრები უდარდელი ღიმილით აიჩეჩა დანტემ და სავარძელში ჩაეშვა,ფეხები წინ გამოშალა და ლამაზი თითები მკერდთან დაიკრიბა.
-აბა...რას მივაწეროთ თქვენი ადრიანი დილის სტუმრობა სულებზე მონადირევ?
-ხოო...-სავარძელში გასწორდა რატიშვილი და ქვემოდან ამოხედა მეწყვილეს.-სახლი რომელზეც გვაქვს საუბარი წლების განმავლობაში სხვადასხვა ადამიანის მფლობელობაში გახლდათ.ბევრჯერ გაიყიდა მაგრამ იქ საცხოვრებლად გადასული ოჯახები მაქსიმუმ ერთ თვეს ცხოვრობდნენ და ისევ და ისევ აუქციონზე ხვდებოდა გასაყიდად...
-მიზეზი?
-ამოუხსნელი ფაქტები რომლითაც ზაფრავდა ის მოსახლეებს.თუმცა ყველაზე საინტერესო ის გახლავთ რომ ბოლო 7 წელი არავინ გაჰკარებია და ზუსტად წინა წლის ზამთარში კიდევ ახალი მფლობელი გამოჩნდა ასპარეზზე რომელსაც სურვილიც კი არ გამოუთქვამს იქ გადაცხოვრებაზე...მეზობლების თქმით სახლის მფლობელი სულ სამჯერ იყო ასული და დაახლოებით 3 საათის შემდეგ ისევ უკან ბრუნდებოდა.
-და რას აკეთებდა იქ სამი საათის განმავლობაში?-წარბები შეკრა ალექსმა.
-აი ზუსტად ეგ მაინტერესებს მეც ქალბატონო დეტექტივო...-თითები ღიმილით გაატკაცუნა მამაკაცმა და ისევ სავარძლის საზურგეს მიეყრდნო.-მეგობარი მამაკაცი არ გყავს?
-და რატომ დაასკვენი ეგ-გაეცინა ამირეჯიბს და სიგარეტის ახალ ღერს მოულიდა. -სექსზე ნამდვილად არ მფოთლავს.
-უცნაური ხარ...უცნაური და საინტერესო.
-სამსახურეობრივი რომანები არ მხიბლავს მეგობარო-კოვზი ნაცარში ჩაუგდო მომღიმარ რატიშვილს და სკამიდან წამომდგარმა იქვე,სავარძლის საზურგეზე მიგდებულ პერანგს მკლავები გაუყარა.მისმა ასეთმა ქმედებამ ღიმილი მოჰგვარა გამომძიებელს და ქვედა ტუჩზე ისე მოხდენილად გადაიტარა ენის წვერი ნერვებიც კი მოეშალა ქალს.
საღეჭი რეზინი რომელსაც ზედმეტად ენერგიულად ღეჭავდა პირიდან ორი თითით გამოიღო და ერთჯერად სალფეთქში გაახვია.შემდეგ კი სალონში მყოფ მის გარდა კიდევ ორ ადამიანს ღიმილით გადახედა და პირველი გადავიდა მანქანიდან.სავსე მთვარე
უხვად დაჰნათოდა მაღალი ხეებით დაჩრდილულ ბაღს და მათ ხშირ ტოტებში გაჭირვებით ჩაღწეული უკუნ ღამეს ნაფლეთებად ჰგლეჯდა პატარ პატარა ადგილებს.
-სად ჯანდაბაში ვართ?-კეფა ინტერესით მოიქექა ერთ ერთმა და დამრგვალებული თვალები აქეთ-იქით გააცეცა.
-ახლა მაგრად გავერთობით-ალექსმა ჯიპს საბარგული ახადა და იქიდან ამოღებული მოზრდილი მეტალის ნაგლეჯი ხელში შეათამაშა.-რა გჭირთ?!
-არ ხარ ხო ჯანმრთელად?
-პატარა ფანატიკოსების ბუდეა... –
ამ საქმეში მე პას...
-რაიყო ჩაიფსი?-ხმამაღლა გაიცინა და მეორეს გადახედა
-ჰა, რას იზამ ალქაჯო.
-ჯანდაბა...მიყვარს წვეულებები...
-აი...-ტუჩებ დაბრეცილი შებრუნდა წარბებ შეყრილი ქალისკენ.-რა განსხვავებაა შენსა და მას შორის...ჯოჯოხეთშიც კი მოდის ჩემთან ერთად.
-ანუ ამით რისი თქმა გინდა?-თვალები მობეზრებით აატრიალა ენმა.
-კაცი რომ ვიყო ცოლობას ვთხოვდი...წავედით!
-ავადმყოფი ხარ...
-საქმის პროფესიონალი პატარავ-თვალი სიცილით ჩაუკრა ალექსმა და პირველი დაიძრა ბაღის სიღრმისკენ
-ჯანდაბა... -დისკოტეკა ნაჩინაეტსა-ხელი ხელს სიცილით შემოჰკრა ვუანდერმა და ცოტა დააკლდა გვარიანად არ შემხტარიყო ადგილზე.
-ანუ,ისევ თავიდან ვიწყებთ?-მაინც უკმაყოფილოდ ბუზღუნებდა ენი.
-არა დავიხვეწეთ...ეს გადარეული ცოცხიდან ოთხ ბორბალზე გადავიდა...ჩემი უფროსი სულ გამო....ვდა,ნაკურთხი წყალი და მარილი უხვად გვაქვს და მთავარი...-უცებ საუბარი შეწყვიტა და ფართოდ ხელებ გაშლილმა მეგობრები აიძულა ადგილზე დარჩენილიყვნენ.-უკან...შენი დედაც...უკან დაიხიეთ!-დაბალი გამაფრთხილებელი ხმით გამოსცრა დაერთ წერტილს მიშტერებული ძლიერად ჩაბღუჯულ მეტალის ნაგლეჯს ხელს არ უშვებდა.
წინ,სუსტად განათებულ ადგილზე შავი სხეული გაკრთა და ის იყო მთელი ძალით მოქნეული მეტალი მიზანს უნდა მოხვედროდა სხეულმა უკან რომ დაიხია და სასოწარკვეთილი ხმით წამოიყვირა.
-გაგიჟდი გოგოო?!
-შენი დედაც...-ნაცნობი ხმის გაგებაზე ქალმა თითქოს შვებით ამოისუნთქა მაგრამ სიბრაზისგან მაინც ვერ მოთოკა თავი და ხელი ისევ შემართა.-რა ჯანდაბას აკეთებ აქ?შენ რა კუდში დამყვებიი?
-თუ სწორად მახსოვს შენი მეწყვილე ვარ...-მხრები აიჩეჩა მამაკაცმა და შემართული მეტალი ხელიდან გამოსტაცა.-ლამის თავი გამიხეთქე.
-ეს ვინ ოხერია?-ჩაწყნარებული სიტუაციის შემხედვარე ოდნავ დაბნეული ალისა სიტუაციაში გარკვევას ცდილობდა და სანახევროდ მოჭუტული თვალებით ინტერესით ათვალიერებდა მამაკაცს.
-თქვენი მონა მორჩილი...-წინ მედიდური რევერანსით დაიხარა მამაკაცი.
-იდიოტია ერთი არ ეტყობაა...-ამოიღრინა ალექსმა და მანქანის მიმართულებოთ დაიძრა.
-რაიყო მთელი სადაქალო ამოყარე აქ?-მის ყურთან დახრილმა სიცილით იკითხა.
-სულ რატომ იცინი იდიოტივით?-მანქანის კარი გამოგლიჯა ამირეჯიბმა და სალონში შეიხედა უკანა სავარძელზე უკვე დასკუპებულიყო ბლექი და მობეზრებული იყურებოდა. -სასაცილო ხარ და მეცინება რომ გიყურებ.
-ჭკუასუსტია?-შეეცოდა ალისას და საღეჭი რეზინით მოზრდილი ბუშტი გაბერა.
-არა გამო....ვებული...
-რას ერჩით..მშვენიერი კაცია.-უკვე მის გვერდით მოთავსებულ მამაკაცს შემფასებლური მზერით გადახედა ბლექმა,
-ხედავ,შენს დაქალს მოვეწონე.
-ჩემს დაქალს იდიოტები არ მოსწონს..შეეცოდე-სარკიდან გახედა ალექსმა და ირონიული ღიმილით ჩაუკრა თვალი.
-ეს კაცებზე რატომაა დაბოღმილი?
-ქალების მოსწონს-ისეთი სიმშვიდით უპასუხა ბლექმა თვალები ლამის გადმოსცვივდა დანტეს. -რაიყო ღრუზინი ხარ?
-შენც ქალები მოგწონს?- -ჩემი დაქალი მომწონს. -ისევ ისეთი ტონით გასცა პასუხი ქალმა და სიგარეტს მშვიდად გაუკიდა.
-გიჟები ხართ?
-ჩვენს ლიგაში თამაში თუ გინდა შენც უნდა გაგიჟდე--მთელი სახით გაუღიმა ალისამ და ადგილიდან დაიძრა თუ არა ჯიპი კანონმორჩილი მოქალაქესავით ღვედი გულდასმით გადაიჭირა.
-არა, მართლა გიჟები ხართ...-ეცინებოდა მამაკაცს და თან თავსაც ვერ იკავებდა...
-კარგი ჭკვიანო-ამირეჯიბმა მუხრუჭის პედალს ფეხი ბოლომდე დაადგა და მოსხლეტით გაჩერდა თუ არა მანქანა მთელი ტანით შეტრიალდა უკან და მამაკაცს თვალი თვალში გაუყარა. -ახლა ამოღერღე აქ რა ჯანდაბას აკეთებდი?
-რასაც თქვენ მშვენიერო...
-ეგ ზღაპრები აღარ ჭრის...სერიოზულად და ზედმეტად მშვიდად გეკითხები ასე რომ კეთილი ინებე და პასუხი გამეცი..მითვალთვალებ?
-დავუშვათ?-გამიმწვევად გაეცინა მამაკაცს და წინ გადახრილმა სახე ზედმეტად ახლოსაც კი მიუტანა.
-ეს სირობები ჩემზე არ ჭრის...ადგილს დაუბრუნდი!-საჩვენებელი თითით მკერდზე მიაწვა და უკან გაწევა აიძულა.

მამაკაცის ძლიერი თითების შეხებისგან ყრუდ ამოიოხრა და კეფით ბალიშს მიაწვა.მკერდზე მოთარეშე თითები კი სველი ენის შეხებამ ჩაანაცვლა, გასაგიჟებლად რომ ეალერსებოდა კერტებზე და ქვემოთ მიიწევდა.მკვრივი მუცლის გავლით ფეხებს შორის რომ გადაინაცვა და პარალელურად თითებით თეძოებზე ჩააფრინდა.ერთიანად მოხეთქილმა ვნებამ სულ გააგიჟა ქალი,წამოწევას შეეცადა მაგრამ თითებმა არ გაუშვეს ენა კი ოსტატურად ასრულებდა მასზე დაკისრებულ მოვალეობას.გაჯიუტდა ბლექი,იდაყვებზე წამოიწია და მის ფეხებს შორის მოქცეულ სასურველ მამაკაცს არეული მზერით გახედა,მისი სახის შემხედვარეს ერთიანად დაუარა მხურვალე ტალღამ ორგანიზმში და ის იყო თითები მამაკაცის თმებში ასახლართად გაიწოდა კაცის სახე რომ გაუფერულდა,ნელ ნელა გაიდღაბნა მისი ადგილი კი სულ სხვამ დაიკავა...უცნობმა ადამიანმა, რომელიც ისეთი გამხდარი იყო ძვლებზე გადაკრული ტყავიდან გულისამრევად გამოსჩროდა ყბები...ჩაშავებული თხელი ტუჩები სისველეს დაეფარა და სიწითლე შეპარული თვალებიდან ჯიქურ უყურებდა.თეძოზე ჩაჭერილი ბინძური თითები ისე მტკივნეულად ესობოდა კანში შიშისგან დაზაფრულმა ბოლო ხმაზე დაიკივლა.უცნობმა გამომწვევად გაუცინა და გაქრა ქალმა კი თვალები ჭყიტა და კივილით წამოვარდა საწოლიდან. მთელი სხეული უთრთოდა,ოფლისგან გალუმპული საღამური ტანზე გულისამრევად შემოტმასნოდა და შუბლზე მიკრული თმა ნორმალურად ხედვის საშუალებას უსპობდა.ყინულივით ცივი თითები სახეზე იტაცა და დაუკითხავად გაპარული მოღალატე ცრემლები თვალებიდან მოიშორა. ფარდის ღრიჭოდან შემოპარული გარე განათების შუქი ოთახს გაჭირვებით სწყვეტდა უკუნი სიბნელისგან,აურა საოცრად დამძიმებულიყო და ქალიც ამაოდ ცდილობდა ათრთოლებული სხეულის დამორჩილებას.რამდენჯერმე ღრმად ჩაისუნთქა სახიდან ხელები მოიშორა და ოთახი მოათვალიერა თუ არა ისევ იკივლა და ამჯერად საწოლზე წამომხტარმა მეორე მხარეს გადაწყვიტა გადახტომა მაგრამ ფეხები თხელ საბანში აებლანდა და თავი ძლივს შეიკავა რომ არ გადავარდნილიყო.საწოლთან მდგარ სავარძელში შავებში გამოწყობილი სხეული მოკალათებულიყო ფეხი ფეხზე უდარდელად გადაედო და აშკარად სიგარეტს ეწეოდა.ბლექის კივილზე შეირხა და წინ გადმოიხა,ქალმა კი მისი ღამეული სტუმრის სახის გარჩევა შეძლო.დეტექტივი ამირეჯიბი ირონიული ღიმილით უყურებდა და სიგარეტს ისე უდარდელად ეწეოდა თითქოს არაფერი.
-აქ რა ჯანდაბას აკეთებ?-მკერდზე ხელები მიიჭირა ბლექმა და იერიშზე გადავიდა.- როგორ შემოხვედი?
-გამიჭირდებოდა-სავარძლიდან სიცილით წამოდგა ალექსი და ფანჯარასთან მისულმა ფარდა გადასწია.რაფას ზურგით მიეყრდნო და მთელი სახით გაიღრიჭა -არადა რა კარგად მიდიოდა ყველაფერი...ძილში ჟიმაობდი?
-მოკეტე..
-სერიოზულად?!-ახარხარდა ქალი და მისი სახისკენ ნასროლი ბალიში შუა გზაში დაიჭირა.
-აქ რა ჯანდაბა გინდა ალექს...
-შენ დამირეკე და მეც ეგ მაინტერესებს...ისე კარგია რომ მოვედი ამის გამოტოვება შეიძლებოდაა?-ისევ გაეცინა მაგრამ ენის გაფითრებული სახის დანახვისთანავე გაჩუმდა და ხმა დაუსერიოზულდა.-ახლა არ მითხრა რომ...
-ჯანდაბა, მე შენთვის არ დამირეკია.
-მეკაიფები გოგო?-ამოიღრინა ამირეჯიბმა და ჯიბიდან სასწრაფოდ ამოაძვრინა სმარტფონი.ნარეკებს ჩამოუყვა...თვალებს ვერ უჯერებდა ბლექის არც ერთი ზარი არ იყო დაფიქსირებული.-რა სისულელეა...რა ჯანდაბაა
-მე არ დამირეკავს ალექს.-ხმა გაუტყდა ენს და ცარცივით გაფითრებული საწოლიდან წამოხტა.მისი სხეული ჯერ ისევ სიზმრიდან გამოყოლილ საშინელ შეგრძნებას ჰყავდა ერთიანად მოცული.
-ვუანდერს დაურეკე!-ფანჯრისკენ შეტრიალდა ამირეჯიბი და ეზო მონადირის მზერით მოათვალიერა.-დაურეკე იმ ჯადოქარს! -ხმას აუწია და სიტყვბი გარკვევით გამოსცრა.
-რა ჯანდაბაა...სად არის ჩემი ტელეფონი?-ოთახს ათვალიერებდა ბლექი კარზე ატეხილმა საშინელმა ბრახუნმა რომ შეაკრთო და ერთ ადგილზე გახევებულმა მეგობარს გადახედა.
-ალისას დაურეკე!-გაიმეორა მკაცრად ალექსმა და საქამრეზე დამაგრებულ იარაღს წაეტანა, ოთახიდან სწრაფი ნაბიჯით გავიდა და ფეხდაფეხ ადევნებული ქალის გამო ისე მოწყვეტით გაჩერდა მოულოდნელობისგან ლამის მთელი ინერციით მიასკდა ბლექი.-აქ დარჩი!
-გაგიჟდი?
-გითხარი აქ დარჩითქო! - კარზე ბრახუნი არ წყდებოდა,იარაღ შემართული დეტექტივი კი ფრთხილი ნაბიჯებით უახლოვდებოდა რკინის მასიურ კარს ის იყო საჭვრეტში გახედვას აპირებდა კარს მიღმიდან ნაცნობი ხმა რომ მოესმა.
-გააღებთ თუ პატრულს გამოვუძახო?-თითქოს ორივემ შვებით ამოისუნთქა. გაღებულ კარში კი ქარბორბალასავით შემოიჭრა ჯადოქრის სიფრიფანა სხეული და მეგობრების მონგრეული სიფათის დანახვაზე ფართოდ გაიკრიჭა. -უჩემოდ დაიწყეთ გართობა?
-აქ რას აკეთებ?-მისი კითხვა დააიგნორა დეტექტივმა და იარაღი კუთვნილ ადგილს დაუბრუნა.
-თქვენ რა მეკაიფებით? შენ არ დამირეკე? -ხელი უდარდელად აიქნია ალისამ და სავარძელში ისე მსუბუქად ჩახტა თითქოს ბუმბულის წონის ყოფილიყო.
-მე..მე რა ვქენი?-უარესად მოენგრა სახე ამირეჯიბს და კიდევ უარესად გადაფითრებულ ბლექს გახედა. -ახლა არ მოკვდე.
-შენ დამირეკე.
-შენი დედაც...მეზიზღება ეს ყლ/ობები!-უეცრად იფეთქა ქალმა და ტანსაცმლის საკიდ კარადაზე მოთავსებულ ვაზას წამოავლო ხელი,მაგრამ თითქოს მისი გატეხვა შუა გზაში გადაიფიქრაო და ადგილზე ზედმეტად ფრთხილად დააბტუნა.
-არც კი გაბედო...ბებიაჩემის ნაჩუქარია. -თითი გამაფრთხილებლად გაუბზიკა ბლექმა და შემდეგ ალისას მიუბრუნდა.
-რახდება... -ტრაკ....-პასუხი ვეღარ დააბრუნა დეტექტივმა რადგან ის ვაზა რომელიც მანამდე თავად ეჭირა ხელში ადგილს მოსწყდა და მთელი ინერციით გაქანებული ისე შეასკდა მოპირდაპირე კედელს ხმაურმა მთელი სახლი გააყრუა.
-გამო....ვდიიი?!-იკივლა ბლექმა და ადგილზე შემხტარი გაოგნებულ ამირეჯიბს სწვდა მკლავზე.
-რა ხდება და ტრაკში ვართ!-ამოიხრიალა ნანახით გაშტერებულმა ქალმა.
-ეს რაღა იყო?-დაბნეულმა ალისამ მეგობრებს გადახედა.
-ვიცოდი,თავიდანვე რაღაც ისე ვერ იყო...ვიღაც არის აქ.ვიღაც მეოთხე.
-კარგი, არ გადამრიო..ნეტა რატომ არ მიკვირს?
-ჯანდაბა და სულაც არ მომწონს ეს ყველაფერი...რაღაცას ითხოვს,არ ვიცი ვერ ვიგებ რას მაგრამ...
-მოდი ყავაზე დავპატიჟოთ-ხელები ფართოდ გაშალა.უკვე გართობის ხასიათზე დამდგარმა დეტექტივმა და ოთახის შუა გულში დატრიალდა.-ვიღაცას რომ მოვუყვე ეს იდიოტობები რომ.უკვე აღარც კი მიკვირს საგიჟეთში გამომკეტავენ...ვიღაც არის აბა რაა შენს დაქალს ისეთი ორგაზმი ჰქონდა.
-არ მოკეტავ?-ამოიჩურჩულა ბლექმა და ის იყო ადგილიდან დაძვრას აპირებდა ფანჯარაზე დაშვებული ბორდოსფერი ფარდა ხმაურით რომ.გადაიწია.
-რას ვშვებით ეხლა?
-რავიცი... -ჯადოქარი შენ ხარ და შენც თუ არ იცი დროა ავაცვათ აქედან.
-და სად მივდივართ...
-ნუ ჩვენი ჯაფოქრის და ამ ვიღაც სტრანი სულის დიალოგი თუ არ შედგა...ისე ჩვენში რომ დარჩეს აზრზე არ ვარ სად მივდივართ.
-უკვე მომბეზრდა-ამოიწუწუნა ბლექმა და საღამურების ამარა მყოფმა ფეხები სასწრაფოდ ჩაჰყო ქუსლიან ფეხსაცმელებში.
-ადამიანური არაფერი გაქვს...-ამოისისინა გაბრაზებულმა დეტექტივმა და ოთახის შუაგულში მდგარ ჯადოქარს გახედა თვალები რომ დაეხუჭა და უცნაურ რაღაცეებს დუდღუნებდა.
-ისე ნორმალური ადამიანები ამ დროს მამაო ჩვენოს კითხულობენ.
-რომელი ხართ ნორმალური?-იკივლა ალისამ და მაგიდიდან ერთიანად აფრიალებული ფურცლებისგან თავის დასაცავად ხელები აიფარა თავზე.
- აშკარად მაგრად გავაბრაზეთ...გაგეთავებინა შე ჩემისა.
-წავედით აქედან.
-არ გამოგვყვებაა?
-ნუ თუ უღირხარ რამდე კიი-სიცილისგან თავს ვერ იკავებდა დეტექტივი და ის იყო მეგობრები წინ ცხვრებივით გაილალა ინერციით გამოსრიალებულო სკამი რომ მოხვა ფეხში და წამოიკივლა. -მეტკინა შე !
-ვინ ჯანდაბაა და რა უნდაა.
- ადგილობრივი იქნება ვინმე! - ფართოდ გაღებულ კარში მოხერხებულად გასხლტა ვუანდერი და მის ფეხდაფეხ მიყოლილი ენიც უკვე სადარბაზოში აპირებდა გასვლას ხმაურმა რომ აიძულა უკან მოხედვა და ნანახით შეძრულმა ორივე ხელი პირზე იტაცა.დაინახა მოწყვეტით როგორ დაეცა დეტექტივი და რაღაც უჩინარის დამსახურებით უკან გასრიალებული იატაკიდან ისე აიწია თითქოს უსულო თოჯინა ყოფილიყო. -შენი დედაც!-ამაოდ გაფართხალდა ქალი და მოასწრო სავარძლის საზურგეზე ხელის ჩავლება თუმცა ამაოდ.ყრუ ზათქით დაეხეთქა ისევ იატაკზე. -რა ჯანდაბაა...-უკან შემობრუნებული ენი მის დასახმარებლად გაექანა.
-რას აკეთებ?-ჯადოქარიც შემობრუნებულიყო და ცდილობდა მეგობრის დახმარებას მაგრამ თითქოს რაღაც აფერხებდა.
-ენ... -ჯანდაბა ალექსი... -ენ....ეეეენნ...-მეგობრის ხორხიდან ამოსულმა არასასიამოვნო ხმამ ერთ ადგილზე გაყინა ორივე.ამირეჯიბი კი უკვე იატაკიდან წამომდაგრიყო და კისერს ისე ატრიალებდა თითქოს საჩხუბრად ემზადებაო,სახეზე ამაზრზენი ღიმილი დასთამაშებდა და თვალებიდან ისეთი სუსხი ეღვრებოდა დაზაფრულმა წყვილმა უკან გაუცნობიერებლად დაიხია. -პატარა ენიი....
-ჯანდაბს...ჯანდაბა...-მკლავში სწვდა გაოგნებულ ბლექს ვუანდერი და აიძულა ადგილზე გახევებულს უკან დაეხია.
-ალექს...-თვალები აემღვრა ქალს და თითქოს გაუძალიანდა მკლავზე ჩაფრენილ ჯადოქარს თითქმის ძალით რომ მიათრევდა კარისკენ.
-ალექსი არაა...ჯანდაბა ეს ალექსი არაა...
-პატარავ...-მძიმე შემპარავი ნაბიჯებით მიიწევდა ქალი მათკენ და ხმაცისეთი თბილი და მომნუსხველი გახდომოდა.-თითქოს მათ მოჯადოებას ცდილობდა.
- ჯანდაბა გამიშვი...
-მორჩი სისულელეს ალექსი არაათქო.
-ეეეენ...-წაიღიღინა ამირეჯიბმა და ის იყო ნაბიჯს აუჩქარა და ქალისთვის ხელი უნდა ჩაევლო... მხარში ჩაფრენილმა ვანდერმა ზღრურბლს მიღმა რომ გადაათრია და ოტივე ხელი რაღაც უცნაური სიტყვების ბუზღუნში გართული დეტექტივისკენ გაიშვირა.ომახიანი ხმით დაწყებული ენისთვის გაუგებარი ფრაზების შემდეგ კი თვალნათლივ დაინახა ორივემ როგორ დაიხია დაახლოებით ორი ნაბიჯით უკან ამირეჯიბმა ისე თითოს მისი სახისკენ გაშვერილი ხელების დახმარებით ძლიერად უბიძგეს მკერდშიო.რაღაც გაუგებრად კიდევ ამოიღრინა და წამით თითქოს გაქრა იქიდან მაგრამ მალევე გამოჩნდა და მთელი ინერციით უკვე აშკარად სახე ცვლილი ღია კარს შეასკდა რომელშიც ჯადოქრის შელოცვით აღრმართულიყო თვალისთვის უხილავი კედელი.შავი,ტალახიანი თითებით მიეფერა დეტექტივი არარსებულ კედელს და ერთიანად ბრაზისგან მოცულმა ისევ უკან დაიხია მორიგი ძლიერი შეჯახების განსახორციელებლად.
-ნაბიჭვატი პოლტერგეისტი-მთელი ბრაზით ამოხეთქა ვუანდერს. -ჯერ ჯეტობით აქედან გაღწევას ვერ შეძლებს,ჩვენ კი დროა აქაურობას მოვშორდეთ და ნამდვილი ამირეჯიბი მოვძებნოთ..კაცმა არ იცის სად ჯანდაბაში დახეტიალობს. სადარბაზოდან გიჟებივით გამოვარდნილებმა პირდაპირ საპარკინგე ზოლისკენ გააჭრეს და ენის კუთვნილ მერსედესის კარს ისე ეცნენ მერეღა გაახსენდათ გასაღები სახლში რომ ჰქონდათ დატოვილი.
-მშვენიერია-ხელები ბრაზით გაშალა ბლექმა და თვალები აქეთ იქით გააცეცა.შემდე ორივე ხელი თავზე ნერვიულად იტაცა და სახე ისე მოისრისა თვალები ასტკივდა.
-მაგალითად შეგვიძლია სადენები გამოვგლიჯოთ...
-თავი მძაფრ სიუჟეტიან ფილმში მგონია..თან აღარც მიკვირს.-სიმწრით გაეცინა ენს და გამოსავლის ძიებაში ჩაფიქრდა.-ტაქსი გავაჩეროთ.
-ნატურით გადაუხდი?
-მეზიზღება ალექსის ფრაზებით რომ ლაპარაკობ-სახე დამანჭა ენმა და ღრმად ამოისუნთქა.ისეთ ტონუსში იყო ჯერ აზრზე ნორმალურად მოსვლას ვერ ახერხებდა.ესეთ სიტუაციებს აშკარად შეჩვეული ვუანდერი კი თავს ისე ლაღად გრძნობდა როგორც თევზი წყალში.- მოდი ჯერ ტაქსი გავაჩეროთ...
-კარგი...-ბოლოს და ბოლოს დასთანხმდა ალისა და ცენტრალური გზისკენ გაიხედა სადაც თითქოს და მათ ჯიბრზე ერთი მანქანაც კი არ მოძრაობდა.დილის ხუთი საათი სრულდებოდა და ქალაქს დილის ტკბილი ძილით სთვლემდა...სუსხი ხალვათად შდმოსილი ქალის სხეულში უსიამოვნოდ ატანდა და ისედაც ნერვებს აყოლილს უარესად აკანკალებდა.მუჭში მოქცეულ ტელეფონს დახედა რომელიც რეკავდა და ვერც კი მიხვდა როგორ გამოაყოლა ხელს არარეალური კადრების მომსწრემ,ეკრანზე აციმციმებული ნაცნობი ნომრის დანახვაზე შვებით ამოისუნთქა და სენსორს ისე სწრაფად გადაუსვა ხელი და მიიდო ყურზე არც დაფიქრდბულა.
-სად ჯანდაბაში დაეთრევი?-გულ მოსულმა შეუტია და ხაზის მეორე ბოლოს ჩამოწოლილი უცნაური,ავის მომასევალებელი სიჩუმის გადამკიდეს უცებ ეცვალა სახეზე ფერი. დუმილი წამიერმა შიშინმა ჩაანაცვლა,შემდეგ თითქოს რაღაც გატკაცუნდა და ტკაცუნს ჩაცინების ხმა მოჰყვა...უსიამო,არარეალური და ადამიანისთვის არადამახასიათებელი ხმა... - პატარაააავ....-ხმა ისე გაიწელა როგორც გაფუჭებულ დიკტოფონში ჩახვეული ფირი...
- ენ..ეეეეეენ...ეეეეეეენ...-ხროტინით ღიღინებდა წყეული აპარატი.
-გათიშე!-ალისამ,ფერ დაკარგულს ხელიდან გამოჰგლიჯა ტელეფონი დაგათიშა.ის იყო შორს გადაგდებას და ნაკუწებად ქცევას უპირებდა ეკრანზე კვლავ რომ აციმციმდა ამ ყველაფერის მთავარი გმირის ნაცნობი ნომერი და ქალმაც ისეთმა გულმოსულმა უპასუხა წამით გაოგნდა ამ სცენის შემსწრე ბლექი. -შე პოლტერგეისტო!მაქედან კიდევ დიდხანს ვერ გამოაღწევ...
-ჯანმრთელად ხართ?!-შეტევისგან გაიცებული ზარის ავტორის ხმამაც არ დააყოვნა და ლამის იღრიალა ხაზის მეორე ბოლოს.
-ვინ ჯანდაბა ხარ...
-ალე დააყენე და დროზე ჩემთან გაჩნდით!
-სად ხარ?
-წყნეთში და თქვენი დახმარება მჭირდება.-პასუხს არ დალოდები ამირეჯიბი და სწრაფად გათიშა ტელეფონი.
-უნდა დავლიო!-სერიოზული ხმით გადაწყვიტა ბლექმა და ადგილს მოწყვეტილი ზუსტად იმ დროს გამოჩენილი ტაქსისკენ ისე გაენთო თითქოს ფეხშიშველი გარბოდა და არა 12 სანტიმეტრიანებზე შესკუპებული. 4 სარკიდან მომზირალი ტაქსის მძღოლის თვალები ისევ დააიგნორა ქალმა და ძლიარად ჩაბღუჯულ ტელეფონს დახედა.
-ახლა ამ ნაგავს შევულოცავ და სამუდამოდ დავაბრმავებ!-ყურში ისეთი ხმით უჩურჩულა ჯადოქარმა ჩურჩული ერქვა თუარა მშვენივრად გაიგო თავად მძღოლმა და ისევ სარკიდან გამოხედა უცნაურ მგზავრებს.ახალგაზრდა იყო ჯერ ისევ ნორჩი...ირონიულ გამომწვევ ღიმილს ვერ იკავებდა ბლექის ნახევრად შიშველ სხეულზე და უნებურად გაურბოდა თვალები მისი მკერდის ღარისკენ.
-მორჩი და გზას უყურე!-ქალის ხმაში მრისხანება გარეულიყო თვალები ზიზღით დაუბრიალა მძღოლს და ტელეფონზე მოსული შეტყობინება სასწრაფოდ გახსნა.
-სად ჯანდაბაში ხართ,ფეხით მოდიხართ?-დეტექტივი ფორმაში იყო.
-წყნეთის ამოსახვევთან...-სწრაფად აკრიფა ტექსი და გაგზავნა თუ არა მათ სმენას კრიმინალური პოლიციის მანქანის სიგნალიც მისწვდა და მალევე გვერდში ამოუდგათ ერთიანად შუშებ დაბურული ჯიპი.რომელიც თეთრ ტაქსს გასცდა და მის წინ წასულმა ათიოდე მეტრში დაამუხრუჭა.კარი გაიღო და მძღოლის მხრიდან გადმოსული ნაცნობი სხეულის დანახვაზე სალონში მყოფმა ქალებმა შვებით ამოისუნთქეს.
-ძაღლობაღა მაკლდა-კბილებში გამოსცრა მძღოლმა და მათი მომართულებით დაძრული ქალის დანახვაზე ჩაიცინა.-!
-გააჩერე!-ალისას ხმამ აზრზე მოიყვანა ამირეჯიბი ლანძღვაში გართული მამაკაცი და მისი გაოცებული თვალები და ნორმალურად გაუჩერებელი მანქანა არაფრად ჩაუგდია ისე გამოხსნა კარები.
-10 ლარი!-ჯერ ისევ სალონში მყოფი ბლექისკენ შემოტრიალდა კაცი და სავარძლის საზურგეს თითებით ჩააფრინა.ენის დაკვირვებულ თვალს არ გამოჰპარვია მოგრძო ფრჩხილების ქვეშ შავად ჩარჩენილი მაზუთის ნარჩენები და სახე ზიზღით დაემანჭა.
-ათი ლარის უკვე მიყურე.-ირონიულად გაუცინა ქალმა და მანქანიდან გადასულმა კარი უხეშად მიუჯახუნა.
-შე ძუკნა!-შეიგინა მძღოლამ და გადასვლას აპირებდა თავადაც მის მხარეს ოდნავ გაღებული კარი ბოლომდე რომ მიიკეტა და ჩაწეულ შუშაზე ღამეული მგზავრების დამხვდური იდაყვებით დაეყრდნო.
-პრობლემა გვაქვს რამე?-თვალებში სუსხი ჩააყინა ქალმა და მძღოლის პასუხის მომლოდინემ თავი ოდნავ მარჯვნივ გადახარა.
-ეს ბოზები...-სუტყვა შუა გზაშიგაუწყდა მძღოლს.
-მათი გადახდილია-მთელი სახით გაიკრიჭა ალექსი და წელში გასწორებულმა შარვლის ჯიბიდან ამოღებული სიგარეტის კოლოფიდაბ ერთი ღერი ამოაძვრინა.-არ იფიქრო ფული არ გვაქვს და რამე...უბრალოდ არათანაბარ მდგომარეობაში ვართ-მხრები სიცილით აიჩეჩა და გაოცებულ მძღოლს ბოლომდე აუხსნა:-ბლექის სახლიდან აქამდე მოსასვლელად 20 წუთი უნდა...დილაა-ტეტიტორია ხელებ გაშლილმა მოათვალიარა და ისევ კაცთან დაიხარა-ორი მშვენიერი ქალი 20 წუთის განმავობაში შენს მანქანაში იჯდა.ერთი შიშველი მეორე ზდდმეტად გიჟი...დარწმუნებული ვარ 20 წუთი თვალებით სჭამდი ჩემს შიშველ მეგობარს.ანუ რა გამოვიდა?შენ რომ ათი ლარი მოგცეთ...უკვე ბევრია ძმაო...
-გიჟები ხართ?-ამოიხრიალა მძღოლმა და სიტუაციით ზედმეტად გახალისებულ დეტექტივს ახედა.
-დაახვიე!-ხელი მანქანის ძარაზე მთელი ძალით დასცხო ალექსმა და მანქანაც გიჟივით მოსწყდა ადგილს.თითქოს გაავებული ხარი იყო და წითელი დროშის აფრიალებას ელოდებოდაო.გზის მეორე მხარეს მდგარ მეგობრებს გადახედა ქალმა და გაეცინა. -კარგი რა ენ...კარგი რააა.... -შენ ხმას ნუ იღებ-ხელი ბრაზით აუქნია ბლექმა და პირვალმა გამოსხნა ამირეჯიბის ჯიპის უკანა კარი. -რატომ მგონია რომ სექსი გქონდა და ვერ გაათავე?-სიგარეტის ნამწვი მოსიროლა ქალმა და მანქანას მიუახლოვდა.
-მოკეტე!-სალონში მოკლათებულმა თავი ისევ გამოყო და დაუკივლა.
-შეეშვი...პრობლემები გვაქვს-გაღიმებული დეტექტივი გააჩერა ალისამ და ქალსაც ხმა აღარ ამოუღია.სწრაფად ახადა საბარგული და რამდენიმე წამიანი ძებნის შემდეგ ხელს მაღალ ყელიანი ბათინკებ ამოაყოლა.საბარგული ბრახუნით დახურა და უკანა სავარძელზე მოკალათებულ მეგობარს კარი გამოუღო.
-ჩაიცვი,იქ სადაც მივდივართ ამ ქუსლებზე ვერ ივლი! უსიტყვოდ იმგზავრეს დაახლოებით 5 წუთი ბოლოს დუმილი ალისამ დაარღვია და საჭეს ჩაფიქრებული სახით ჩაფრენილ დეტექტივს გადახედა. -სად მივდივართ? -ჩემს ახლობელთან...ამ საქმეში მისი დახმარებაც გვჭირდება.-გზისთვის თვალი არ მოუშორებია ალექსს...
-ვინ შენს ახლობელთან?-ხმა ამოიღო გაბუსხულმა ენმა და წინ გადმოიხარა.
-მივალთ და ნახავ!
-იცი როგორ დამღალა ამ უაზრობამ?
-მე აღარ მეკითხებიი?-როგორც იქნა ინება გზისთვის თვალის მოშორება ამირეჯიბმა და სარკიდან ბრაზით გახედა ბლექს. -თუ გგონია მისწორდება...
-არ შეიძლება ჩვენც ნორმალური ადამიანებივით ვცხოვრობდეთ?-საზურგეს მიეხეთქა და სასოწარკვეთილი ხმით იკითხა ენმა.
-არა...არც ერთი არ ვართ ნორმალური და მაგიტომ-მისკენ შეტრიალდა ალისა და თავისი ჭკუით დაამშვიდა მეგობარი.
-რას ეძახი ნორმალურ ცხოვრებას?შენი მოსაბეზრებელი სამსახური ათასი გამო....ვებული რომ მოდის და გულს გიშლის თუ რატომ არ უდგება მის ქმარს მასზე?ან იქნებ იმას გალეშილი მთვრალი რომ დადიხარ კლუბებში..ან აკიდებულ გამოსირებულ კაცებს და შენს ზედმეტად მოსაბეზრებელ ყოველდღიურობას?
-ამას ვინ მეუბნება?-ხმას აუწია ენმა.-და შენი ცხოვრება ნორმალური და სასიამოვნო გგონია?24/7 ზე ვიღაც იდიოტებს დასდევ.სახლში დასაძინებლად მიდიხარ და 30 წლის ასაკშოც კი არ გყავს კაცი!
-მოკეტეთ ორივემ!-მეგობრებისკინკლაობა ყელში ამოსვლოდა ვუანდერს და ისე დაიკივლა ორივე ენა ჩავარდნილივით გაისუსა.-მაცადეთ ვფიქრობ!-დაამატა ოდნავ მშვიდი ხმით და ღრმად ჩაისუნთქა.-ვიღაც არანორმალუტი პოლტერგეისტი დაგვდევს და თქვენ რა სისულელეში კარგავთ დროს..არკვევთ ვის რამდენი კაცი ჰყავდა ან რატომ არ ჰყავდა? -თავს ძლივს ვიკავებ მანქანიდან რომ არ გადაგყაროთ-ღრმად ჩაისუნთქა ალექსმა და ცენტრალური გზიდან გადასულმა მალევე დაამუხრუჭა მაღალი გალავნით შემოსაზღვრული სახლის წინ.მოკლე სიგნალი მისცა და ჭიშკარიც უხმაუროდ გასრიალდა გორგოლაჭებზე ჯიპმა კი ალაყაფს მიღმა დაიწყო სვლა და ბაღის სიღრმეში წამოჭიმული კოხტა ორ სართულიანი ნაგებობის წინ შეჩერდა.
-გადმოდით!-პირველი გადავიდა მანქანიდან ამირეჯიბი და სახლის კარისკენ ისე გაემართა მორჩილი ცხვრებივით უკან ადევნებული მეგობრებისკენ არც კი გამოუხედავს. ვებერთელა სასტუმრო ოთახი რომლის შუაგულშიც იყვნენ მინიმალისტურ სტილში იყო გაწყობილი.რამდენიმე სავარძელი მათ შორის მოთავსებული მრგვალი,შუშის მაგიდა და პლაზმური ტელევიზორი რომელიც ჩართული იყო ქვეყნის მთავარ არხზე თუმცა ხმა ჰქონდა გათიშული.
-სად ხართ აქამდე?-ზურგიდან მოახლოვებულ ფეხის ნაბიჯებს მამაკაცის ბოხი ხმაც მოჰყვა და სამეული თითქმის ერთ დროულად შეტრიალდა ხმის მიმართულებით.
-ჯანდაბა-ყრუდ ამოიჩურჩულა ბლექმა და შეეცადა სახეზე ნერვიც არ შერხეოდა,მოახერხა კიდეც როცა მისკენ თვალების ბრიალით შეტრიალებულმა ვუანდერმა მხარზე შეუმჩნევლად უბწკინა.მასპინძელმა ხმაურით აკოცა დეტექტივს ლოყაზე და მის ზურგს მიღმა მდგარ ვუანდერს და ბლექს ისე გაუღიმა შეუძლებელი იყო მიხვედრა რას ფიქრობდა.
-ეეენ...დღითი დღე მშვენდები?-თავით ფეხამდე ისეთი მზერით შეათვალიერა ქალი იგრძნო ენმა როგორ აუდუღდა ვენებში სისხლი და მაქსიმუმს მაშინ მიაღწია კისერზე მიხვეული ძლიერი ხელის დახმარებით კაცისკენ რომ გაიწია და ჯერ მისი გასაგიჟებელი სურნელი შეიგრძნო შემდეგ კი მხურვალე ტუჩები ყბის ძვალზე.-ჯანდაბა,ისეთ ფორმაში ხარ...
-მოკეტე!-უკან დახევას შეეცადა ქალი თუმცა არ გამოუვიდა.
-დანტე მივიდა?-წვყვილი რეალობაში ალექსის ხმამ დააბრუნა.პიჯაკი რომ გაეხადა და მოკლემკლავიანი მაისურით იდგა ბარის დახლთან ხელში ვისკის გაუხნელი ბოთლით.იღლიის ქვეშ დამაგრებული ტაბელური იქრაღით და აწეწილი მოკლე თმით.
-ალე მოდი დავლიოთ!
-აქ რა ჯანდაბა გვინდა?-მის გვერდით წამში გაჩენილმა ვუანდერმა ყურთან უჩურღულა და წითელი სითხით სავსე ჭიქა გამოართვა.-ამ კაცის გვერდით ბლექის გაჭაჭანება რომ აკრძალულია დაგავიწყდა?
-ნუ გაატრაკე.-ერთი მოყუდებით გადაჰკრა მწველი სითხე დეტექტივმა და სახე არეულ ბლექს გახედა თან მაშველ რგოლად გამოეცხადა და გაწვდილი ვისკით სავსე ჭიქის დამსახურებით აიძულა ჯიბუტს ქალისთვის ხელი გაეშვა. -თუ ს მე არაფერ შუაში ვარ-ისე უღიმოდა უცხო თვალისთვის შეუმჩნეველი გახლდათ პარალელურად საუბრობდა თუ არა.
-აქ შენ მოგვიყვანე-ვალში არ დარჩენილა ბლექი უკვე რომ გამოეცალა ჭიქა და წუთის წინანდელზე მხნედ და გაბედულად გამოიყურებოდა.
-მე არ ვძვრები მის ლაჯებს შორის!
-არც მე...ის მიძვრება.-წარბი დემონსტრაციულად ასწია ბლექმა და ფანჯრის რაფას მიყრდნობილი კაცისკენ შეტრიალდა ტუჩებს შორის მოქცეული სიგარეტით თვალს რომ არ აშორებდა სტუმრებს და ისე იღიმოდა გეგონება არც ერთი სიტყვა არ გამორჩენოდა.
-საცვალიც გათხოვოო?-ქვედა ტუჩი კბილებს შორის მოიქცია მამაკაცმა სიცილისგან თავის შესაკავებლად და თბილი სვიტერი და სპორტული შარვალი ისე გაუწოდა დაბღვერილ ქალს.
-ერთობი ხო?-უხეშად გამოჰგლიჯა ხელიდან ქამლა ტანსაცმელი და ის იყო ზურგის შექცევას აპირებდა თმაბში რომ ჩააფრინდნენ მამაკაცის თითები და მთლიანი სახით ახლოს მიიზიდეს. –
გართობა სხვანაირი ვიცი..გინდა ვცადოთ?
-დაახვიე! -ერთხელაც იქნება და ამ ენას სხვა რამისთვის გამოიყენებ-თავისუფალი ხელის თითებით ყბებში ჩაავლო და მოუჭირა.დებირილ ქვედა ტუჩზე კი კბილების მოსდო და ისე მტკივნეულად დაქაჩა ქალმა სიმწრით თვალები დახუჭა.თავისუფლება იგრძნო თუ არა უკან გასხლტა და ბრაზით შეხედა -ვერ ეღირსები.
-მთავარია მონდომება...
-ალექსის გამო გითმენ ამდენს...
-შენ წარმოიდგინე ალექსი ჩემი მეგობარია და სწორედ მის გამოა რომ ეხლა მუხლებზე არ დგახარ -წარბ აწეულმა იატაკისკენ ანიშნა მზერით და უკან ერთი ნაბიჯით დახეულმა გაიცინა.-ჩათვალე ჩემს სხეულში ხარ...ყველგან ჩემი სურნელია...შენ ეს გაგიჟებს ხო.
-!-დახურული კარის მიღმა გაუჩინარებულს მიაძახა და ფეხი ისე დააბაკუნა იატაკზე გეგონება სხეულში არეულ უამრავ ემოციას რამეს უშველიდა.
სავარძლებს შორის მდგარ მაგიდაზე ძველი ფოტოსურათები,რამდენიმე უცნაური ნივთი...ძვირადღირებული ვისკის ორი ბოთლი და ხუთი მუცელ განიერი ჭიქა იდგა.სავარძლებში მოთავსებულნი კი სერიოზული სახეებით განიხილავდნენ მიმდინარე ამბებს.
- ეს უცნაური ამბები ერთმანეთზე ერთი ჯაჭვით არის გადაბმული.ქალი მოჩვენება,გარდაცვლილი რამდენიმე ადამიანი და შეშინებული ტრაილერის მძღოლები რომელთაც ერთი და იგივე ემართებათ.-ჭიქა გამოცალა რატიშვილმა და დანარჩენებს გადაცედა.ალექსი სავარძლის საზურგეზე გადაწოლილიყო და ვისკის ჭიქა მუცელზე ედო ზედ შემოხვეული თითებით.ვუანდეტი სურათებს ჩაჰკირკიტებდა. ორი ზომით დიდ შარვალსა და ნაქსოვ სვიტერში გამოწყობილ ბლექს ორივე ფეხი სავარძელზე აეკეცა და იდაყვით დაჰყრდნობოდა სავარძლის სახელურს.წვრილ თითებში მოქცეულ სიგარეტს არბად ექაჩებოდა და განვლილი რამდწნიმე საათის წინანდელი ამბის გახსენებაზე ტანში სცრიდა.ვუმად აპარებდა თვალს ალექსის გვერდით გაშხლართული მამაკაცისკენ გრძელი ფეხები წინ რომ გამოეშალა და ძვირად ღირებულ ტანისამოსში გამოწყობილი ისე გამოიყურებოდა შტორმ გამოვლილთა შოტის როგორც უცხო სხეული. -სახლი სადაც ეს ყველაფერი ხდება...წლებია აღარ გაყიდულა უამრავი მფლობელი ჰყავდა და ბევრი კი ვეძებე არქივის საცავში მისი პირვანდელ მფლობელზე ინფორმაცია მაგრამ არსად არის...წიგნაკში ის გვერდი ამოხეულია.ვიღაცამ ან დაგვასწრო და ჩვენზე ადრე დაიწყო ძებნა ან არ ვიცი რა ჯანდაბა ხდება...-თმებში შეიცურა თითები ალექსმა და ღრმად ამოისუნთქა.
-დღეს იმ სახლში ვიყავი..სარდაფში უცნაური ვერაფერი შევამჩნიე მკვდარი ვირთხების და ღამურების მეტი არაფერია...
-შენ სანამ იმ დაწყევლილ სახლში დაბოდიალობდი თავად ქალბატონი პოლტერგეისტი ჩვენთან გახლდათ სტუმრად-ირონიულად შენიშნა ალისამ და ენს გადახედა რომელსაც ფერები გადასდიოდა სახეზე,გაეცინა მაგრამ მაინც განაგრძო საუბარი-ენს მიაკითხა და თურმე დიდი ამბები დაუტრიალებია.
-მაინც?-ყველამ ენისკენ გაიხედა ინტერესით.
-არაფერი-კბილებში გამოსცრა ბლექმა და ალისას ისე დაუბრუალა თვალები მოგკლავო უსიტყვოდ ეუბნებოდა. -ერთი რაც გავარკვიე მის შესახებ ის არის რომ სისუსტეებით საზრდოობს.მაგალითად ნებისმიერი იმ ადამიანის სახეს იღებს რომელიც ჩემთვის,შენთვის და დანარჩენებისთვის მნიშვნელოვანია...მაცდურია,საშიში და უკონტროლო.შევძელი მისი დროებით გამოკეტვა მაგრამ შესაძლოა თავი უკვე დააღწია ჩემს შელოცვას...
-რაიყო ჯადო გაგიტრუხდა?-ხმამაღლა გაიცინა ალექსმა და ენს თვალი თვალში გაუყარა.-ვისი სახე ჰქონდა ჩვენს ქალბატონს?
-შენი!-სიბრაზე შეპარულ ბლექს დაასწრო ალისამ და თვალებით გაბურღა დეტექტივი...
-კაიი?!
-მართალია სახლის პირველი მფლობელის შესახებ ინფორმაცია ვერ მოიპოვეთ მაგრამ...სამაგიეროდ მე გაჯობეთ-ქვემოდან გახედა დეტექტივს დანტე რატიშვილმა და გაუცინა.
-შე -წელში გასწორდა ამირეჯიბი და მეწყვილეს ლამის სახეში შეასხა ჭიქაში მორჩენილი ვისკი.რომელსაც გაეცინა და სახე მოისრისა.
-შენს თავს დააბრალე...თუ სწორად გახსოვს მე და შენ ერთად ვართ ამ საქმეში მაგრამ შენ რას აკეთებ?-ხმას აუწია მამაკაცმა.-ჩემი მოტეხვა გადაწყვიტე...
-იქნებ იმიტომ რომ არ გენდობი?!-წარბი ნიშნის მოგებით ასწია ამირეჯიბმა და სიგარეტის კოლოფს დასწვდა.
-ისე თქვენი ერთად მუშაობის იდეა რომელ ჭკუათმყოფელს მოუვიდა თავში აზრად?- მოკინკლავე დეტექტივებს სიცილით გადახედა ჯიბუტმა და ღრმა ნაპასი დაარტყა.-ისე ვხედავ რაღაც ქიმიას...
-მოკეტე!-თითქმის ერთ დროულად ამოიღრინა ორივე დეტექტივმა და ამჯერად ყველას გაეცინა.
-ისე გითხრა უკვე ქალები რომ მოსწონს?-არ აპირებდა რატი გაჩუმებას.
-კი და რატომღაც არ გამკვირცებია-ამოიღრინა ამირეჯიბის მისამართით დანტემ და უცებ გაჩუმდა რადგან მანამდე ჩუმად მჯდარი ვუანდერი ისე სწრაფად წამოხტა ფეხზე და ყველა მას მიაჩწრდა.
-არ არსებობს...-წამოიკივლა-არა მართლა არ არსებობს...
-რა არ არსებობს? -ჯანდაბა როგორ იტყოდა ალექსიი?!-სიმწრით გაეცინა-ტრაკში ვართ...
-იტყვი თუ გათქმევინო?-ნერვები მოეშალა ამირეჯიბს და აქეთ იქით მოსიარულე ჯადოქარს შეუღრინა.-დამეხვა თავბრუ.
-ეს არარის ჩვეულებრივი რიგითი სული...
-ანუ ვინაობის დადგენა და მისი საფლავიდან ამოთხრა დაწვის მიზნით არ გაამართლებს? -ჯერ დავადგინოთ?-ამოიოხრა ალისამ-ფაქტია ამ ჯოჯოხეთის მაშხალას ბევრი რამ შეუძლია მაგალითად ის რომ გავიგე ჩემი ჯადოქრობის ძალები ვერ ერევა....მთლიანად ვერ შევძლებ მის მოთოკვას და იქ განრუნებას საიდანაც კაცმა არ იცის როგორ დაბრუნდა. -ან დააბრუნეს-ჩაილაპარაკა რატიშვილმა და ჯიბიდან გაკეცილი ფურცლის ნაგლეჯი ამოაძვრინა.-მაგ სახლის პირველი მფლობელი ქალია რომელსაც ეკატერინე ერქვა...მეტი არაფერია მის შესახებ ცნობილი...
-ეკატერინე და მორჩა?-ჩაეცინა ამირეჯიბს და სახე მოისრისა. –
ათას რვაას წელსაა ეგ სახლი აშენებული და მის შემდეგ ცხრაასჯერ გაარემონტეს...ყველა მფლობელმა.საკუთარ ჭკუაზე გადააკეთა.
-მე თუ დაგეხმარეთ მაგ ეკუშას შესახებ ინფორმაციის მოძიებაში რას მივიღებ სანაცვლოდ?-ჩაიცინა ტიპიური გაიძვერასავით ჯიბუტიმ და წამიერად გაჩუმებული ოთხი წყვილი თვალიც გადაცოცდა მის სახეზე.რაზეც ხმამაღლა გაეცინა.
-მე ვერ მოგცემ..ასე რომ დაფიქრდი-თვალი სიცილით ჩაუკრა დეტექტივმა და სავარძელზე გადაწვა.
-მევასები ფულით გაბღენძილი ყოვლისშემძლე როჟა ხარ..მაგრამ ანგარებიანი...
-სანაცვლოდ მიღებული მადლობა ყველაზე ტკბილია-გაიცინა რატიმ და სავარძლიდან წამომდგარმა ბარის დახლზე მიგდებული ტელეფონი მოიძია.ოთახიდან დაახლოებით ათი წუთი გაუჩინარდა და უკან ლეპტოპით შეიარაღებული დაბრუნდა,თავის ადგილზე აღარ დამჯდარა რატომღაც ბლექის გვერდით მიუხედავად მცირე ადგილისა მაინც დაეშვა და მუხლებზე დადებული ლეპტოპი ჩართო. -ჰა დღეს რას აპირებ-ეკრანისთვის თვალი არ მოუშორებია ისე ამოიჩურჩულა სხვებს რომ არ გაეგოთ და გვერდით დასადგურებული სიჩუმის გამო ქვემოდან ახედა ქალს. -ჩემი ერთი ძველი ნაცნობი ზედმეტად დაინტერესებულია ესეთი ამბებით და სიმართლე რომ გითხრათ ჩემთან ვალშია...ეხლა თქვენ ხართ ჩემთან ვალში...პატარა საქმე გავუკეთე ადრე...
-ნაბიჭვრის როლს რომ თამშობ სექსუალური ხარ მაგრამ...
-შენ ქალები მოგწონს და ერთხელ ერთად თვალი სიცილით ჩაუკრა მომღიმარ ამირეჯიბს გულმოდგინედ რომ აიგნორებდა რატიშვილის მზერას.მეილზე გამოგზავნილი ფაილი გახსნა და ძველისძველი გაზეთებიდან ამოჭრილი ინფორმაციებით შეკრულ საქმეს ჩახედა. -ეკატერინე თავდიშვილი გვარი არ აქვს...ფსევდონიმს უფრო ჰგავს.დიდგვაროვანი ქალბატონი ბრძანდებოდა და თავის დროზე შეძლებული მაღალი ფენის წარმომადგენელი კაცის ცოლიც ყოფილა.სახლი საქორწინო საჩუქრად მიუღია ქმრისგან და მის შვიდ თაობას გადაეცემოდა ანდერძით.ახლო ნათესავებს როგორებიც გახლდნენ დისშვილი,დის შვილის ძმისშვილი და ესე...არა პირდაპირ შთამომავლობას.შემდეგ მარავალჯერ გაიყიდა...
-რა დაემართა ამ ქალს.-სავარძელზე ბუდას ფორმაში მოკალათდა ალისა.
- მოკვდა...თუმცა არავინ იცის როგორ.მარია,ეთერი,ეკატერინე მეორე-ხმით ჩაიცინა მამაკაცმა-ნინო,ლაურა....რა დედისტყვნაა-თვალები დაუმრგვალდა მამაკაცს და ლეპტოპი ამირეჯიბს გადაულოცა რომელიც არანაკლებ გაოცებული კითხულობდა რამდენიმე წუთის განმავლობაში.მიღებულ ინფორმაციას.
-ეკატერინე თავადიშვილს ოთხი შვილი ჰყოლია, ოთხივე ადრეუ ასაკში გარდაცვლილა უცნაურ სიტუაციაში.გადმოცემის თანახმად მეოთხე მშობიარობაზე ჭკუიდან შემცდარა ქალბატონი ეკატერინე და საკუთარი ჩვილი ძილში გაუგუდავს...რომლის შემსწრეც მისი სამი წლის ქალიშვილი განხდარა რომელიც მისმა ქმარმა სახლის სარდაფში იპოვა ჩამომხრჩვალი.
-რა?-წამოიკივლა ბლექმა და სახე მოერყა.-დეგენარატი.
-ისტორიაში იმასაც ამბობენ რომ.ეს სახლი პირველი ბავშვის გარდაცვალების შემდეგ დაწყევლილი ყოფილა და თავად ეკატერინეს ქმარს დაუწყევლია რომელიც ამ სახლის სარდაფში ჩამავალ კიბეზე შემთხვევით დაგორდა და ბოლო საფეხურთან დაასრულა თავისი სიცოცხლე...ეკატერინე საერთოდ გამქრალა და დღემდე არ არსებობს მის შესახებ მეტი ინფორმაცია.
-თავი მოიკლა ვითომ? -რაღაც მეეჭვება...ქმარი და შვილები თუ დახოცა...ის ორი შვილიც მასთან ერთად გამქრალა და მათ შესახებ არავინ არაფერი იცის..ან მოკლა ან არ ვიცი...ძველ საოჯახო ფოტო სურათს თვალი გაუშტერა ალექსმა და ამწვარი თვალები მოისრისა.
-ერთი საგულისხმო ფაქტი ისაა რომ იმ შვიდი ქალიდან შვიდივე უშვილო გახლდათ და როგორც აქ წერია სავარაუდოდ წყევლის ბრალია რომელიც თაობიდან თაობას გადაეცემოდა...აქ ბოლო რამდენიმე მფლობელისგან აღებული ინტერვიუს ამონარიდებიცაა მითითებული-ლეპტოპი დანარჩენებისკენ შეატრიალა ამირეჯიბმა და კითხვა განაგრძო.
-ღამეული მოჩვენებები რომელიც სახლში და სახლის შემოგარენში დაძრწიან ბავშვის ტირილის ხმა და ქალის ხმა..რომელიც რაღაც უცნაურ სიმღერას ღიღინებს.-ლეპტოპს შეეშვა და ჭიქაში ვისკი დაისხა.-იმ სახლში უნდა ავიდეთ...კარგად დავათვალიეტოთ. საცლის უკან პატარა ტყეა რომლის შესასვლელშიც ერთი საფლავი ვნახე..უფრო სწორად საფლავის ქვა...მოცულობით პატარაა შესაძლოა ის იყოს იმ გაგუდული ბავშვის საფლავი.
-ეხლა ბავშვის საფლავი უნდა ამომათხრევინოთ?-წამოიყვირა ბლექმა და სავარძლიდან წამოდგა.-მე რა ვერ გავიგე იციი?ჩვენ რატომ გადაგვეკიდა?
-იქნებ ჩვენი გაგიჟებაც უნდა...ან თავადგადავეკიდეთ?-ჩაფიქრებულმა ამოილაპარაკა დანტე რატიშვილმა.
-რა გენიოსია ეს ბიჭი-ხელი მისი მიმართულებით გაიშვირა ალექსმა და სავარძლიდან წამოდგა ოთახში გაიარ გამოიარა და ფანჯარასთან მისულმა მეგობრის კუთვნილ ბაღს გადახედა. -სახლის ყველა მფლობელის სრული დოსიე გვჭირდება.
-მაგას მე ვიზამ..ოღონდ ერთი პირობით.-თითი გამაფრთხილებლად გაიშვირა ქალისკენ დანტემ.
-ყელშია შენი და ჯიბუტის პირობები...
-ამხელა ინფორმაცია გაგიჩითეთ და კიდევ უკმაყოფილო რომ იქნები ადამიანი-გაეცინა რატის და ისე უშუალოდ მოუკიდა სიგარეტს და ისე გადაიწია ენის მხარეს და მის მუხლებს დაეყრდნო გვერდულად თითქოს ეს ჩვეულებრივი მოვლენა უნდა ყოფილიყო.
-რა პირობა გაქვს-ღრმად ამოისუნთქა ალექსმა და მანამდე ზურგით მდგარი მათკენ შემოტრიალდა.
-ისევ არ ეცდები ვით ჩემი საქმიდან მოტეხვას.
-ეგ მარტივი საქმეა-გაეცინა ქალს და ალისას მიუბტუნდა.-აბა ალქაჯო...დროა შენს კლასტერს მოუხმო და დაწვრილებით გაარკვიო ეს პოლტერგეისტი ქალბატონი ეკატერინაა თუ ვინ დედისტყვნაა..ხომ გყავს მოჩურჩულე კატა,პატარა ქაჯები და რავიცი ათასი ძაღლი და მამაძაღლი.რატი...შენ შეეშვი ჩემი მეგობრის საცვალში ჩაძვრომის მცდელობებს და ბოლოს და ბოლოს ბლექ..თავი ხელში აიყვანე ვის არ ჰქონია მოჩვენებასთან სექსი. -ხელები ფართოდ გაშალა პირველობის მოყვარულმა ალექსმა ამჯერადაც ლიდერის პოზიციაზე რომ.იდგა და ჯიბუტის დაწვრილებულ თვალებზე და ენის გადაფითრებულ სახეზე შეეცადა არ გასცინებოდა.აშკარა იყო ენის ღამინდელი თავგადასავალი დეტალებში ჩაეკაკლა ვუანდერს და როდის მოასწრო და რანაირად ეგ უკვე დიდად მნიშვნელოვანი აღარ იყო...რატიშვილი ტელეფონით შეიარაღებული ჯიბუტის აივნის კვადრატებს ნახევარი საათის განმავლობაში ითვისებდა.რატი ჩუმად სვამდა საკუთარი ხელგაშლილობის შედეგად შეძენილ ძვირად ღირებულ ვისკის.ამირეჯიბი ისევ ინტერნეტში დაძვრებოდა და იკვლევდა ათას რაღაცას ვუანდერი სადღაც გაუჩინარებულიყო.ერთადერთი უსაქმური ენი გახლდათ რომელსაც ძილი მორეოდა და ვენებში ადუღებულ ალკოჰოლს უარესად მოეთენთა.ჯიბუტის სურნელით გაჟღენთილ სვიტერში გამოწყობილს სურვილი ჰქონდა საკუთარი უმოქმედობით შეწუხებული სავარძელზე გაწოლილიყო და გემრიელად გამოეძინა მაგრამ რაღაც აკავებდა ეს რაღაც კი შიში იყო,ღამეული კოშმარის კიდევ განმეორების შიში რომლის განცდის აღარც სურვილი და აღარც ძალა შერჩენოდა.
გვარიანი დაბინდებული იყო ჯიპმა ძრავის ღმუილით რომ აიარა აღმართი და მაღალი გალავნით შემოსაზღვრული სახლის წინ შეჩერდა.იქიდან გადმოსულმა ორმა ადამიანმა.სწრაფად გადაჭრა ქუჩა და ჩაჟანგული კატის მითმა გაუჩინარებულნი გაუვალ ბარდებად გადაქცეული უზარმაზარი ბაღის სიღრმისკენ დაიძრნენ სადაც შავად წამოჭიმულიყო უზარმაზარი აგურით ნაშენი,ქონგურებიანი სასახლე რომელსაც თითოეულ დეტალში სიძველის უცნაური ისტორია გასჯდომოდა.იყო რაღაც მისტიური და ჯადოსნური..ერთდროულად საშიშიც და მიმზიდველიც ალბათ ამ ყველაფრის დამსახურებაც იყო ამ მიტოვებულ სასახლეს ხშირად რომ სტუმრობდნენ ადრენალინის მოყვარული თინეიჯერები და კარზე დაკიდებულ აბრას"კერძო ტერიტორიაზე შესვლა აკრძალულია"არაფრად აგდებდნენ.აქა იქ მიყრილი საყოფაცხოვრებო ნარჩენები,ცარიელი პოლიეთილენის ბოთლები და პარკები ერთ დიდ ნაგავსაყრელს ჰქმნიდა თუ დააკვირდებოფით ნახმარი ერთჯერადი შპრიცები და პლუს ამას გამონაცვალი პრეზერვატივები -სანაგვეა...
-თითქოს ფიქრს მიუხვდაო ალქაჯი ზიზღით ამოიჩურჩულა და მოზრდილი ნაბიჯით უკან მოიტოვა ერთჯერადი კონტეინერების მთელი მთა.შავად აზიდული სამი სართულის შენობის ფანჯრებს არც ერთი შუშა არ შერჩენოდა მთელი კედლები კი ფერადი პულივიზატორით მიეწრათ"აქ იყო ჯონი" "ნესტან მიყვარხარ" და ათასი სისულელე. -სახლის უკან-დაწინაურდა ამირეჯიბი და მაღალყელიანი ბათინკის საშუალებით ჯიქურ გადაუარა გაბარდულ ერთ დროს ვარდებად წოდებულ ბუჩქებს.შენობას გასცდა და ზურგჩანთით შეიარაღებულ ვუანდერს დაელოდა. -აქ უნდა იყოს...მაშინაც ღამით ვიყავი და ნორმალურად არც მახსოვს სადაა.-ფანარი მოატარა შავად ხახა დაფჩენილი მაღალი ხეივნით დაჩრდილულ ტყის პირს და 5,6 წუთიანი ძებნის შემდეგ პატარა ხავს მოდებულ ქვასაც მიაკვლია.
-ეს არის... ალისამ ზურგჩანთა მიწაზე დაუშვა და ქვასთან ჩამჯდარმა თითები ფრთხილად გადაატარა,ხავსი მოაცალა და ზედ გამოკვეთილ წარწერას დააკვირად.დროს და ჟამის ცვალებადობას რომ ვერაფერი დაეკლო და მიუხედავად განვლილი წლებისა მაინც გარკვევით იკითხებოდა ერთადერთი სიტყვა:"ემანუელ"
-ეს რას ნიშნავს?-მის გვერდით ჩაჯდა ალექსიც.
-ალბათ სახელია...-ქვის შესწავლისთვის თავი არ დაუნებებია ვუანდერს ისე უპასუხა.
-აქ კიდევ რაღაც წერია...ეს რაარის. -ძველი დამწერლობაა ..-წარწერას დააკვირდა დეტექტივი.-რა წერია. -"და ნეტარ არიან მიცვალებულნი რომელთაც აწვიმთ" - ...
-ეს უნდა ავწიოთ,იმედი მაქვს ამის ქვეშ ის არის რასაც ვეძებთ.
-ეს უკვე შეთქმულებაა!-ზურგიდან მოსმენილმა ხმამ ორივე ფეხზე წამოაგდო,შემდეგ იყო ფაჩუნის ხმა და სულ მალე ბუჩქნარს რატიშვილის მაღალი სხეულიც გამოეყო.-შენ დამპირდი!-ბრაზით ცხვირთან გაუბზიკა თითი ამირეჯიბს და ქვას ინტერესით დახედა.
-სადაც წავალ ყველაგან ვერ გატარებ,ძიძა არაფერში მჭირდება.
-ძიძობას არავინ გთხოვს!-ქვემოდან შეუღრინა მამაკაცმა.-ამ საქმეში ერთად ვართ და ვფქირობ ნაგლად არ უნდა მტეხავდე,როცა იმაზე მეტი გავაკეთე ვიდრე შენ.
-მორჩით იმის ძახილს ვინ რამდენი გააკეთა-დაუცაცხანა ორივეს ალისამ და ქვას ჩააფრინდა თითებით.-უნდა გავწიოთ.
-ექსკავატორს ვგავარ?-გაეცინა დანტეს.
-სამაგიეროდ კუნთები გაყრია ბატიბუტივით-გაეცინა ალექსს და ჯადოქრის მიერ უკვე გაწეულ ქვის ადგილს დახედა.-აი,ჩემი გოგოა ეს.
-ღმერთო რა დაგიშავე ამ გიჟების ხელში რომ ვარ?-ამოიოხრა მამაკაცმა და ქვის ადგილს დახედა.-თითებით ვთხრით?
-გენიოსია ხომ ავღნიშნე.-თვალები მობეზრებით აატრიალა ამირეჯიბმა და იქვე მიგდებულ ნიჩაბს წამოავლო ხელი.ტარით მკერდზე მიაკრო მამაკაცს და ფართოდ გაუცინა:-საქმეს შეუდექით დეტექტივო.
ჩამოწოლილ ღამის სიმყუდროვეს რომელსაც უსიამო დაძაბული აურა შერეოდა და ჰაერში მისტიურად მყრალი სურნელი გაჟღენთილიყო მიწაში ჩარჭობილი ნიჩბის ხმა არღვევდა.პატარა ტერიტორიაზე უკუნ სიბნელეს ფარნის სუსტი შუქი რომ ჰგლეჯდა,სამი ადამიანი ფუსფუსებდა.დეტექტივის თითებს შორის მოქცეული სიგარეტი ხან გაღვივდებოდა ხან მიინავლებოდა,ნიჩბის ქნევაში გართული დანტე ღრმად სუნთქავდა თავად ალქაჯი კი აქეთ იქით დადიოდა და ტერიტორიას ზვერავდა მანამ სანამ ყველაფერი აირეოდა.ჰაერს სუსხი შეეპარებოდა,სახლის ჩამტვრეული ფანჯრებიდან კი ჯერ ჩვილი ბავშვის ტირილის ხმა შემდეგ კი ქალის უჩვეულოდ რბილი და ხავერდოვანი ხმის ნოტები დაიწყებდა ჰაერში გავრცელებას.
-აქ არის! -რა?-ნიჩბიანი ხელი ჰაერში გაუშეშდა დანტეს. - დაუჩქარე აქ არის...
-როგორ მევასება ეს გამოშტერებული პოლტერგეისტები...-სიგარეტის ნამწვი მოისროლა ამირეჯიბმა და როდესაც მიწას ჩასობილი ნიჩაბი ხმაურით მოხვდა ყუთს შვებით ამოისუნთქა.-ამოსწიე...
-დაუჩქარეთ!-გამაფრთხილებლად წაისისინა ვუანდერმა და თხრილის ზედაპირზე ამოცურებულ ყუთს დასწვდა თავსახურს ჩაავლო თითები და დაქაჩა. -დალუქულია...
-მომეცი ნიჩაბი!-ნიჩაბს დასწვდა ალექსი და მთელი ძალით ჩასცხო ყუთს,ასხლეტილი ნიჩბის წვერი ნაპერწკლებთან ერთად მიწას მიხვდა და ყრუ ხმა გამოსცა.
-ესროლე იქნებ გახსნა!
-არამგონია შესაძლოა შელოცვა ადევს.
-რა უნდა ვქნათ აბა?-თითქოს სიმღერის ხმა ახლოვდებოდა.ფოთლების შრიალმაც უმატა და ნიავმა სუსხიანად წამოუბერა.
-მოეთრევა ეს დედაფეთქდბული,რას ვესროლო?სად ჯანდაბაშია?-იღლიის ქვეშ დამაგრდბულ იარაღს დასწვდა დეტექტივი და დამცავი ჩხაკუნით გადახსნა.
-წავიღოთ!-წამოიყვირა უცებ ვუანდერმა და ყუთს დაავლო ხელი.
-ჯერ ნებართვა ხომ არ აგვეღო!-ზიზღით გამოსცრა ალექსმა და ხმაურის მიმართულებით მიატრიალა ფანარი მაგრამ ხმამ მეორე მხარეს გადაინაცვლა და ისეთი დთაბეჭდილება დატოვა თითქოს გარს უვლიდათ,წრეს ურტყავდათ და ნელ-ნელა უახლოვდებოდათ.
-წავედით!-რატიშვილის ხმამ და მკლავში ჩავლებულმა ხელმა ადგილს მოსწყვიტა და წინ გაქცეული ალქაჯის კვალს გაუყენა.სწრაფად რომ მიიწევდა წინ და რამდენიმე ბუჩქს ისე ოსტატურად გადაახტა გეგონება ხელში საკმაო სიმძიმის ყუთი კი არა ბუმბული ეჭირა.
-ისეე-ამოიოხრა ამირეჯიბმა.როდესაც ფეხზე თითქოს ვიღაცის ძლიერი ხელი ჩაეჭიდა და ალბათ მთელი ძალით დაეხეთქებოდა ძირს რატიშვილის ხელებს რომ არ დაეჭირა შუა გზაში ორივე ხელით რომ ჩააფრინდა მკლავებში და დაცემისგან გადაარჩინა თუ არა თავად ვერ მოთოკა თავი და წინ გადაქანებული ხის ტოტს ჩააფრინდა.მიწაზე რბილად დაშვებული ალექსი კი კატასავით სხარტად ამოტრიალდა ზურგზე და ზუსტად იმ მიმართულებით გახსნა ცეცხლი საიდანაც სავარაუდოდ მოჩვენება ექაჩებოდა.გასროლის ხმაზე წამით გაკრთა მამაკაცის ძლიერი სხეული და სანამ კვლავ იერიშზე გადმოვიდოდა მათგან ათიოდე მეტრში შეჩერებული ვუანდერის ხმაც გაისმა...სხაპა სხუპით,ბოლო ხმაზე რომ ლუღლუღებდა ადამიანისთვის გაუგებარ ენაზე.ერთადერთი რაც მკვეთრად და გარკვევით ისმოდა ეს იყო -ემანუელ..... თითქოს შტორმიც ჩადგა,უკან დაიხია და მალე ისევ ისეთი იდუმალი სიჩუმე ჩამოწვა როგორც მანამდე იყო.ისევ ისმოდა ბავშვის ტირილის ხმა და ქალის სიმღერა.
-კაცია,მაგის დედას შევეცი!-გაკაწრულ ხელს დახედა დანტემ და მიწიდან იქვე წამომდგარ დეტექტივს გადახედა.
-ახალი შარია...-ღრმად ამოისუნთქა ალექსმა და ბაღიდან გასასვლელი რკინის კარი ხმაურით გაიჯახუნა.
♤♤♤♤
ოთახს ღამის სანათი ბაც ფერს სძენდა და ისედაც დაძაბულს უარესად უშლიდა ნერვებს.წვრილი თითებით ვისკის ჭიქას ჩაფრენილს ხმის ამოღების სურვილიც კი დაჰკარგვოდა.არ იყო მთვრალი მაგრამ სასიამოვნოდ გაბრუებული ვერ გარკვეულიყო სად გაქრნენ მისი მეგობრები,შეძლებდა მშვიდად ყოფნას თუ ამ ღამითაც ისევ ისეთი კოშმარები უნდა დასიზმრებოდა როგორც წინა? ღრმად ამოისუნთქა და დახლს მიუახლოვდა სასმლის ასავსებად.
-სექსი მოჩვენებებთან?-არ ეგონა მის გარდა ვინმე თუ იყოსახლში,მით უმეტეს სასტუმრო ოთახში და მოულოდნელობისგან შეცბა წამოიკივლა და ზურგს უკან შებრუნებული ნაცნობ სახეს ეომ გადააწყდა თვალები მობეზრებულმა აატრიალა.
-აქ რას აკეთებ?
-შენმა მეგობრებმა დარაჯად დამნიშნეს-ენის წვერით ქვედა ტუჩს მიეფერა და ხელები ფართოდ გაშალა.-თუმცა ბევრი არც გამიპროტესტებია შესანიშნავი საზოგადოებაა...
-მოეშვი-ვისკის ერთი ყლუპის შემდეგ გაეცინა ქალს და მბრუნავ სკამზე ჩამოჯდა.
-ჩემს კითხვას არ უპასუხე...
-ალექსის ბოდვას უსმენ?-ტუჩები დაებრიცა ბლექს და ერთი ნაბიჯით მიახლოვებული კაცის მძაფრად შეგრძნობილო არომატის გამო ცხვირის წვერი აეწვა,ტვინში განგაშის წითელი ღილაკი აციმციმდა და ჭიქაზე შრმოჭდობილი თითები ისე დაეძაბა შეეშინდა ჭიქა არ შემოტყდომოდა.უხმაუროდ დაუშვა დახლის ზედაპირზე და სკამს ისე ჩააფრინდა მამაკაცის თვალს რომ.არ შეემჩნია მისი ღელვა.
-ალექსი ზოგადად არ ბოდავს ხოლმე...პირდაპირია ამბობს იმას რაც იცის,რასაც ფიქრობს და რისიც სჯერა...შენ რისი გჯერა ენ-ორი ასოსგან შემდგარი სახელი ისეთი ხმით წარმოსთქვა თითქოს ენის წვეეით გემოს უსინჯავდა,მისი პირიდან კი გამდნარი შავი შოკოლადივით გადმოიღვარა და სირბილე და ხავერდოვნება ნაბიჯ ნაბიჯ..ფრთხილად და შეპარვით სეერია სასმენი ორგანოდან სისხლის მდარე მოძრაობას.მთელს სხწულში გავრცელდა,გაიშალა და კანზე თრთოლვად ეკალივით დაეფინა ქალს.მის სიახლოვეს რაღაც ემართებოდა და ამის აღიარება არც უჭირდა და არც ვინმესთვის იყო საიდუმლო...თავად მამაკაცმაც იცოდა და აკბათ მისი ესეთი ახალი მთვარესავით წამოვლითი შემოტევებიც ერთ ერთი მთავარი მიზეზი იყო.
– მშიშარა ბლექი. -პირი გამომწვევად გააწკლაპუნა და ენის ჭიქიდან ვისკი გამოცალა.
-საერთოდ არ ვარ მშიშარა...
-კი...კიი-მისკენ გვერდულად შეყრიალდა და თითი სიცილით დაუქნია. გინდივარ...ჰო,სუნთქვა გეკვრის ისე გინდა შეგეხო მაგრამ გეშინია...რისი ეშინია ბლექს?
-მორჩი თამაშს-ხელი აიქნია ქალმა და სკამიდან წამოდგომა სცადა თუმცა ერთიანად გვერდით შეტრიალებულმა ვერაფერი გააწყო.
-რისი გეშინია?
-ვიღაც გიჟი პოლტერგეისტი დაგვდევს მოსაკლავად,ან არ ვიცი რა ჯანდაბა უნდა-მხრები აიჩეჩა-ჩემი მეგობრები იმ არარსებულს დასდევენ..ღამით ვიღაც მოჩვენებასთან მაქვს სექსი-ხმას აუწია ბლექმა-თვალს ვახელ და ჩემი მეგობარი ზის ჩემს თავთან,მგონია რომ ჩემი მეგობარია და თურმე სად ბანაობ ბლექ?ესეც იმ თამაშის ნაწილია ეს სული რომ თამაშობს..ეხლა აქ ვზივარ,აზრზე არ ვარ სად არიან ჩემი მეგობრები.ვერაფერს ვაკეთებ და ამ დროს შენ...ჰო შენ მეკითხები რისი მეშინია?
-ანუ იმ სულს მრავალი სახე აქვს...ვისი სხე ჰქონდა პატარავ?-ქალის მონოლოგი არაფრად ჩაუგდია ისე იღიმოდა თითქოს გველი იყო და სამოთხეში მცხოვრები ევას ცდუნება ჰქონდა გადაწყვეყილი.ქალის სახესთან დახრილმა გარკვევით ამოიჩურჩულა და ქალის უკან გაწეულ სახეზე და შეკრულ სუნთქვაზე მთელი სახით გაიღიმა.-ვისთან გქონდა სექსი ენ?
-შენთან...
-ამის დედაც...-ისევ ქვედა ტუჩს დასწვდა მამაკაცი და თვალები წამით დახუჭა.თითქოს ამით ისარგებლა ქალმა და სკამიდან ოსტატურად ჩამოხტა მაგრამ ნიკაპში ჩავლებულმა თითებმა არ გაუშვა.სახე გაფითრებულს,ჰაერის ჩასასუნთქად დაშორებულ ტუჩებს შორის ცერი ოსტატურად რომ გადაუცურა და ძლიერად დაჭერილი თავისკენ დაქაჩა, თვალებ დამრგვალებულს წამით რომ ჩახედა თვალებში და მის ტუჩებს შორის მოქცეული თითი საკუთარი ბაგეებით რომ ჩაანაცვლა.მოასწრო ქალმა ჰაერის ხარბად ჩასუნთქვა მანამ სანამ მოულოდნელობისგან ამოხეთქილ ბგერებს კაცის ბაგეები ჩაუხშობდნენ და წელზე ჩავლებული ძლიეტი ხელები კი ჰაერში ბუმბულივით ააფრიალებდნენ.წამში რომ შეიგრძნო ზურგით მაგიდის მაგარი ზედაპირი.ისე რომ ქალის ტუჩებს არ მოშორებია საკუთარი სვიტერის ქვეშ მიმალული მკერდისკენ გაიწიეს კაცის თლილმა თითებმა და მუჭებში მოქცეულთ მტკივნეულად მოუჭირეს.გაითიშა,ჰონებამ ჩვეულებრივად შვწბულებაში გადვლა გადაწყვიტა და გული ისეთ ტიტმში ურტყავდა წინა კედელს ეგონა სადაცაა გასკდებაო.თითოეული შეხებისგან სუნთქვა ეკვროდა და ისედაც ალკოჰოლისგან არეულს საერთოდ თიშავდა რეალობის აღქმისგან.ვერც ის გაიაზრა როგორ მოშორდა მაგიდას,როგორ აღმოჩნდა წელს ზემოთ შიშველი.
-ჯანდაბა...-თითქოს გონს მოვიდაო უკან გაიწია და მისი მუხლებიდან წამოდგას შეეცადა მაგტამ თმაში ჩავლებულმა თითებმა არ გაუშვა.
-მშვიდად...-ზედ ქალის ტუჩებზე ამოიჩურჩულა კაცმა და ქვედა ტუჩიდან ნიკაპზე გადაინაცვლა შემდეგ კი უკან დაქაჩული თმის საშუალწბით მოშიშვლებულ ყელზე.
-გამიშვი!
-მშვიდად...ატრაკებ.-სახეს დაუბრუნდა სუნთქავა აჩქარებული და შუბლით მის შუბლს დაყრდნობილმა აპრეხილ ცხვირზე აკოცა.-ატრაკებ შენს თავს ვფიცავარ.
-გამიშვი-უფრო გაბედულად ამოიჩურჩულა ქალმა და მამაკაცის თითებიც შეეშვნენ,მისი მუხლებიდან წამომდგარმა უკან დაიხია მაგრამ წონასწორობა დაკარგული წაბარბაცდა თუმცა არ დაცემულა ისევ რატის ხელებმა დაიჭირა.
-რა გჭირს?-ყბის ძვალზე ცერებით ეფერებოდა და თვალებში უყურებდა.-რა გჭირს პატარავ?
-არ შემიძლია...
-ენ...
-არ შემიძლია...ჯანდაბა,არ შემიძლია-სახეზე ხელები აიფარა და უკან დაიხია მაგრამ ისევ თავისკენ მიიზიდეს რატის ხელებმა და მჭიდროდ შემოხვეულმა ძლიერად მიიხუტეს მკერდზე.
-ენ... კიდევ რაღაცის თქმას აპირებდა მამაკაცი მთავარი კარი რომ გაჯახუნდა და ისიც იძულებული გახდა უკან დაეხია.იატაკზე დავარდნილ თავის სვიტერს დასწვდა და სანამ ქალი აზრზე მოვიდოდა სწრაფად გადააცვა თავზე უკან დაიხია თუ არა სასტუმრო ოთახშიც გიჟებივით შემოცვივდნენ ერთიანად ტალახსა და ოფლში გაწურული სამეული.ალისამ ჩაბღუჯული ყუთი ხმაურით დაახეთქა მაგიდაზე და უკან დახეულმა ეჭვით შეათვალიერა ფერ დაკარგული მეგობარი,ისევ რატიმ რომ იხსნა უხერხული კითხვებისგან და ვისკის ბოთლს წამოავლო ხელი.
-ეს რა ჯანდაბაა?
-დაგვენძრა...-გიჟივით გაიცინა ალექსმა და ალისას გადახედა"მიდი დაიწყეო"
-როგორც ჩემმა მეგობარმა ზემოთ აღნიშნა დაგვენძრა ხალხო...ერთი პოლტერგეისტი კი არა მაგათი კლასტერია მგონი და მოვიშველიებ დიდი ალექსის სიტყვებს და ხმამაღლა განვაცხადებ:რა დედისტყვნაა აზრზე არ ვარ.
-ყოჩაღ ალე!-ხმაურით ამოისუნთქა ამირეჯიბმა და გაოგნებულ რატის ხელიდან აართვა ნახევრად სავსე ბოთლი,მოიყუდა და რამდენიმე მიზრდილი ყლუპის შემდეგ ჩამწვარი ყელი ჟანგბადით გაიგრილა -ამან-ხელი ალისასკენ გაიშვირა-და კიდევ ამ ბედოვლათმა მგონი ის ახვარი გააბრაზეს,თან ძალიან გააბრაზეს და არ გამიკვირდება ახლა აქ რომ დაგვადგნენ და დედა ბუდიანად დაგვაწიოკონ და აი...მე არ ვცდები...ისეევ?-ამოიოხრა ხმაურით და ზუსტად იმ წამს მოასკდა იატაკამდე დაშვებული ფანჯრის შუშას რაღაც ამოუცნობი არსება.მოულოდბელობისგან ხუთეული თითქმის ერთდროულად შეხტა და ალქაჯმა პირველი რაც გააკეთა მაგიდაზე მოთავსებულ ყუთს დაავლო ხელი.
-ახლა რაღა ქენით?-აზრზე მოსულიყო ბლექი და ვისკის ბოთლს მის ხელში გადაენაცვლა. -შვილი მოვპარეთ-გაიკრიჭა უადგილოდ ვუანდერი.
-დარტყმულები ხართ?-წამოიყვირა რატიმ და ალისას მკერდზე მიხუტებულ ყუთს ეჭვით გახედა.-აქ მკვდარი ბავშვის ძვლები მომითრიეთ?და ეხლა სავარაუდოდ მაგისი დარტყმული დედა ან მამაა ჩემს ფანჯარას რომ ამტვრევს.
-ცოტა პოზიტურად შეხედე ამ ამბავს ..სულ ეგეთ პონტში ხო არ გჩითავთ რაიყო?- ბლექისთვის ვისკი წაერთმია ალექსს და კარგად შეჭუკჭუკებული ჩანდა.
-ამას მეტი აღარ დაალევინოთ და შენ-ხელი დანტესკენ გაიშვირა.-რისთვის გითხარი ეს ორი სადაც მიდიოდნენ?ამათ ჭკუაზე რომ გევლოო?-შეუღრინა არანაკლებ გაკრეჭილ დანტეს.
-შენ უთხარიი?-ბოთლი მაგიდაზე დააბრუბა ალექსმა და რატის მიუბრუნდა.-როდის გაბოზდი?
-მორჩით ეხლა ღლიცინს!-უეცრად ისე მკაცრად გამოსცრა ბლექმა ყველამ მისკენ გაიხედა.-კარგი,დავუშვათ ტრაკში ვართ..ეს ძვლები რა ჯანდაბისვის წამოათრიეთ?
- აი,ამისთვის!-უმისამართოდ აიქნია ხელი ალისამ და ყუთი ისევ მაგიდაზე დადგა.ყველა გაისუსა მათ სმენას კი ნაცნობი ხმა მისწვდა:
-ემანუელ...-ქალის ხმა ზედმეტად ხმაურით ჩურჩულებდა.-ემანუეეელლ.
-გამოვ....ვდები!-ორივე ხელი კეფაზე მოიხვია რატიმ და ღრმად ჩაისუნთქა.-ეხლა ვინ გვიშველის?პატრულიი?
-ემანუელ...-ჩურჩულის ხმა ახლოვდებიდა და ოთახს ისე რეტიანივით აწყდებოდა წრეს არტყავდა კედლებს და ერთ ადგილზე თავ მოყრილი ზედ ყუთთან იშლებოდა.
-დედა მოვიდა სირო!-ამოიხავლა რატიმ და ძალიანაც არ უნდოდა მაგრამ სიტუაციდან გამომდინარეს მაინც გაეცინა ზურგი აქცია და მაგიდას იდაყვებით დაეყრდბო.
-უნდა დაველაპარაკოთ!-გამოსავალი მოძებნა დანტემ და გოგოებს აიძულა მაგიდაზე მოთავსებულ ყუთს მოშორებოდნენ და რატისკენ გადაენაცვლათ.
-რა აბსურდია..ეს დედამოტყნული თუ შვილს გამოყვა რომელიც თქვენ, სამმა გენიოსმა მოიპარეთ დაჯდება და ჭორაობას გაგვიბავს?-ვერ თოკავდა თავს რატი.
-მოკეტე ცოტა ხანს-იფეთქა დანტემ და კაცი გააჩუმა.-მიდი ალქაჯო,უნდა ელაპარაკო.
-ღმერთო რა შარში გავეხვიე...-სახე მოისრისა რატიმ და მეგობარს გადახედა, რომელიც ცდილობდა სიგარეტისთვის მოკიდებას.ამოიოხრა და თავად მოუმარჯვა ცეცხლი. -კაცი შენთან რომ საქმეს დაიჭერს..
-ნუ გაატრაკე და აცადე ხალხს პოლემიკაში იწვევენ პოლტერგეისტს.-გაიცინა ზედმეტი დაძაბულობისგან ალექსმა.სხვა გზა არ ჰქონდა.ნერვები ისეთ დღეში ჰქონდა ან უნდა ეცინა ან ტირილით გამსკდარიყო ჰოდა პირველს ამჯობინებდა და ეცინებოდა.
-ეს ვინმეს სხეულში რომ ჩასახლდეს რა უნდა ვქნათ?-წინა ღამე გაიხსენა ბლექმა და მკლავზე ჩავლებულ რატის ხელს ისე დაჰყვა და ისე მიეხუტა ნახევარი ტანით არც კი დაფიქრებულა.
-ყველაზე თესლი შემსრულებელი ვინც არის ალბათ იმასთან მივა...იმედია მე არ ვიქნები ხოო?-იკითხა სასოწარკვეთილმა ამირეჯიბმა და ის იყო სიგარეტის ღერი ტუჩთან მიიტანა წინ გადაქანებული მკერდით რომ მიასკდა მაგიდას და სანამ თვალებს აატრიალებდა კი მოასწრო გვარიანად შეეგინა. -მე რას გადამეკიდაა?-ამოიხავლა და მაგიდას ისევ ისეთი ინერციით მოსწყდა როგორითაც მიასკდა უკან არარელური სისწრაფით გასრიალდა და კედელზე მთელი ტანით აკრულმა თავი წამით წინ გადმოჰკიდა თუმცა მალევე ამოიხედა და პირდაღებული ოთხეული ისე მოათვალიერა თითქოს პირველად ხედავსო. -ემილიაან...-ხმა საზიზღარი ხროტინით ამოასკდა ქალის ხორხს და კისერი წამით დაატრიალა თითქოს საკუთარი თავის მობილიზებას ახდენსო.
-აი ეხლა მართლა ტრაკშივართ-წამოიყვირა ალისამ და ისევ დასტაცა ხელი ყუთს.-ეს კაცია!
-რაა?! -რა მოხდებოდა კაცმა არ იცის მეგობრებს ისევ ალქაჯი რომ არ გამოჰყოფოდა მკერდზე მიხუტებული ყუთით.
-გინდაა?-ყუთი ასწია და გამორეცხილი თცალებით მომზირალ ამირეჯიბს დაანახა. -ემილიან... -მოდი და აიღე!-უკან დაიხია ალისამ და გამომწვევად აუწია ყუთი-მოდი შე !
-რას აკეთებს ეს გაგიჟდა? ალექსიც მოსწყდა ადგილს და მისთვის შეუფერებელი მძიმე ნაბიჯებით დაიძრა ალისასკენ მაგრამ მისვლა ვერ მოახერხა რადგან ერთიანად სახეში შესხმულმა წყალმა ადგილზე გაყინა.სულის შემძვრელი ღრიალით წაიჩოქა და მუხლებზე დაეშვა. -შეკარით!-სწრაფად გასცა განკარგულება ვუანდერმა და დასრულებული არ ჰქონდა უკან გადაგრეხილ ხელებზე კაბელის დამჭერებს რომ.უჭერდნენ მერე იატაკიდან აწეული ამირეჯიბის სხეული სკამზე დასვეს და კიდევ ერთი დამჭერი გადაუჭირეს ყოველი შემთხვევისთვის. -ნაკურთხი წყალი ცოტა ხნით აჩერებს.-ყუთი იატაკზე დაუშვა ალისამ და იქვე მიგდებული ზურგჩანთიდან რაღაც ქილები ამოიღო, სკამის გარშემო სწრაფად შემოავლო წრე და უკან დახეულმა პატარა უბის წიგნაკი გადადალა.
-რას აპირებთ?-დამფრთხალი თვალებით ახედა ალისას და დანტეს ნანახით ისევ დაზაფრულმა ბლექმა.-ჯანდაბა ჩემი მეგობარია,რას აპირებ ალქაჯო?!
-ისევეა ჩემი მეგობარი როგორც შენი მაგრამ ძალიან ვწუხვარ დროებით ვერ მივცემ უფლებას იმ ნაბიჭვარს მისი სხეულიდან გამივიდეს-თვალი აარიდა ალისამ და ისევ წიგნაკს მიუბრუნდა.
-თქვენ სულ გააფრინეთ?!-იფეთქა ენმა და სკამისკენ დაიძრა რომელზე დაბმულ ამირეჯიბსაც უკვე აეწია თავი და იქ მყოფებს ათვალიერებდა.ალისა უკვე დუდღუნება თავის შელიცვას დანტე კი თვალს არ აშორებდა დეტექტივს რომლის მხოლოდ სხეული იყო მათ წინ. ამირეჯიბმა ჩაიფრუტუნა და ზურგს უკან გადაგრეხილი ხელები გაამოძრავა შემდეგ კი შელოცვის კითხვაში გართულ ალისას ახედა სახეზე აკრული მაცდური ღინილით. -მორჩი!
-de rigo, rebeasa, santo,arigario xio (ნეხუია????) უხეშად ჟღერდა ვუანდრის პირიდან წარმოთქმული შელოცვის ტექსტი ყველა.მისი წარმოთქმული ბგერა სკამზე დაბმული პოლტერგეისტის ტკივილნარევ ამოხრიალებას იწვევდა,თითქოს ძალებ დაკარგული ამაოდ რომ ფართხალებდა სკამზე ბოლოს თითქოს მოახერხაო და სკამიდანაც წამოდგა მაგრამ ერთ ადგილზე იდგა გახევებული და მის ირგვლუვ აღმართულ უხილავ კედელს აქეთ იქით ატრიალებული თავის საშუალებით აპტოტესტებდა სახეზე კი ბრაზისგან განცდილი თითქოეული ემოცია გადაშლილი წიგნივით ეხატა.ერთი პატარა ბზარი,თეთრად შემოვლებული წრის პატარა დარღვევა იყო საჭირო მისი თავისუფლებისთვის ამ მოჯადოებული წრიდან გაღწული კი ალბათ ნამდვილ სასაკლაოს დაატრიალებდა მთავარია გაეღწია რასაც ვერ ახერხებდა.არც დანებება სურდა და უაზროდ ბორგავდა ერთ ადგილზე.შელოცვას მორჩა ვუანდერი და წიგნი მაგიდაზე დააბრუნა,თითქოს ენა ჩავარდნილ მეგობრებს გადახედა და ამოიოხრა. -არაფერი არ მოუვა.
-რა დარწმუბებული ხარ?-იფეთქა ხელმეორედ ბლექმა.
-უბრალიდ სიტყვაზე მენდე.-ისევ ამოიხრა და სავარძელზე დაეშვა.
-და ეს რამდენ ხანს უნდა გვყავდეს?-ხელით ალექსზე მიუთითა რატიმ-ცოტა ძალიან მიტყდება ჩემს სასტუმრო ოთახში ჩემივე მეგოვარი რომ გყავთ მოჯადოებული,თუ რასაც ეძახით რადგან ვიღაც 180პ წელს დაბრედილი გამოყლ/ვებული ჩაუსახლდა.
-გავარკვევთ რაღაცას და შემდეგ მის სხეულსგავანთავიაუგლებთ ამ სიტიდგან.
-და როგორ აპიფებთ ამას?
-მის საფლავს ამოვთხრით და ძვლებს დავწვავთ..არა ჯერ ჩემს შეზავებულ ნაყენს დავასხამთ და მერე დავწვავთ.-მშვიდად ამოილაპარაკა ალისამ.
-ღადაობთ ხო?-სიმწრით გაეცინა რატის.-მაინც როგორ აპირებთ 2020 წელს წინა საუკუნის მიცვალებულის საფლავის მოძებნას,მისი ძვალიც კი აღარ იქნება.-ამირეჯიბს გახედა თითქოს გულისყურუთ რომ უსმენდათ და მის გამოხედვაზე პასუხად ისე უცნაურად გაუღიმა რატისაც გაეცინა.-რანაირი საყვარლად იღიმება.
-რა ვერ გავიგე იციი?-კეფა მოიქექა რატიშვილმა-რატომ გადწყვიტეს იქიდან სადაც იყვნენ გამოსვლა ეხლა და არა მანამდე?ანუ,რა გამოდის ვიღაც გამოსი/ებულმა ხო გამოიწვია ამათი სულები იქედან სადაც იყვნენ?და თუ გამოიწვია რაში დასჭირდა?
-მაგრამ ეს ყველაფერი წლები გრძელდებაო-წარბები შეკრა ალისამ.-ყველაფრის თავი და თავი ის წყეული სახლია და იქ უნდა ვეძებოთ პასუხები კითხვებზე რომელიც გვაწუხებს.
-ანუ იქ ვბრუნდებით.-სავარძლიდან წამოდგა დანტე და ალექსს გახედა.-ამასთან ვინ რჩება? სანამ ოთხეული ბჭობდა, ვინ დარჩებოდა შებყრობილ ამირეჯიბთან წარბაწეული, იდUმალი ღიმილით რომ ათვალიერებდა ოთხივეს.ზუსტად იმ დროს ახმაურდა რატის ტელეფონიც და ნომერს დახედა თუ არა მამაკაცმა შვებით ამოისუნთქა.სწრაფად უპასუხა და ხელის აწევით ანიშნა მეგობრებს ცოტა ხნით თავი შეკავებინათ კამათისგან.მოკლე მოკლე პასუხებით შემოიფარგლებოდა, ბოლოს არც მადლობა...არც ნახვამდის... ცივად გათიშა ტელეფონი და დანარჩენებისკენ შებრუნდა.
-დროებით ჩვენი წყნეთში წასვლა გადაიდო,ვფიქრობ უფრო მნიშვნელოვანი საქმე გამოგვიჩნდა.
-რა საქმე?-სიგარეტს მოუკიდა დანტემ და ინტერესით მიაჩერდა.
-სახლის ახლანდელი მფლობელის ვინაობა დავადგინეთ,ქალია 89 წლის..ოლია ნიკიფოროვა..ამბობენ ძველი მისანიაო,ვნახოთ აბა ერთი რას გვეტყვის.-მანქანის გასაღებს და ტელეფონს წამოავლო ხელი და კარისკე დაიძრა
-მაინც ვერ ჩამოვყალიბდით ამასთან ვინ დარჩება-თავით ალექსიზე ანიშნა ვუანდერმა და კარისკენ მიმავალი მეგობრები შეაჩერა.
-კარგი,მე დავრჩები.-თვალები მობეზრრბულად აატრიალა რატიშვილმა და მისი გადაწყვეტილებაც არავის გაუპროტესტებია.მალევე გაეცალნენ იქაურობას.
-პასიურ მდგომარეობაში ყოფნა არ გხიბლავთ დეტექტივოო?-ირონიულად იღიმოდა ქალი.
-და რომელს ველაპარაკები ეხლა?-სკამი გამოსწია დანტემ და მოწყვეტით დაეშვა თუ არა ფეხი ფეხზეც გადაიდო.სიგარეტს მოუკიდა და სახელურს ნახევარი მხრით დაყრდნობილი ამირეჯიბს დააკვირდა.ისევ ისეთი იყო,არანაირი ცვლილება თუ არ ჩავთვლიდით მის სხეულში ჩასახლებულ ავ სულს და უცნაურად,გამომწვევად ანთებულ თვალებს, რომლის სიღმეშიც ემოციის ნასახიც კი არ იკითხებოდა და დახეთქილ სავსე ტუჩებს შიგადაშიგ სულით ავადმყოფივით ნერვიულად რომ კბენდა.
-შენ რომელთან გირჩევნია საუბარი?-თავი ჩვეულად გვერდით გადახარა ალექსმა და ამაზრზენად გაიღიმა.რა დაინახა ამ დროს რატიშვილმა მის სახეზე?ყინულივით ცივი მზერა და მელიასავით მაცდური ნიღბად აფარებული ცინიზმი,ტუჩის კუთხეს ქვემოთ რომ ექაჩებოდა და მისი გაღიმება იმდენად უემოციო, იმდენად გაყინული და მშრალი იყო როგორც გამოცდილი ილუზიონისტის ხალხისთვის შექმნილი წარმოდგენა.
-მე მინდა ვიცოდე რა ხარ.
-თუ ვინ?-თეთრი კბილები გამოაჩინა ქალმა და წინ დახრილმა ქვემოდან ამოხედა. -არა, შენ სულიერი არსება არ ხარ..ამიტომ რა ხარ, ვერ ვხვდები.
-საინტერესო კითხვაა...შეიძლება ამაზე დაფიქრება.და თქვენ ფიქრობთ ის ბებერი კუდიანი რამე ხელჩასაჭიდს მოგცემთ ჩემს წინააღმდეგ?
-ვინ იცის...
-თქვენი "გამოძიება"-მაღლა აწეული თითებით ბრჭყალების იმიტაცია გააკეთა ქალმა.-ერთი უსუსური გაფართხალებაა,ტყუილი წყლის ნაყვა. -მაგრამ ღირს გარისკვად.-ვალში არ დარჩენია რატიშვილი და თავადაც ისე გაუღიმა როგორც ქალი იღიმოდა.მის ტუჩზე სპეციალურად გადატარებულ ენის წვერს თვალი აარიდა და წუთიერად ჩამოწოლილი დაძაბულობის გამო ხმაურით ჩაისნუთქა.არაფერი არ ხდებოდა, მაგრამ ეს უბრალო საუბარიც კი იმდენად ავისმომასწავლებლად მუხტავდა ჰაერს,ეგონა ნაღმზე იჯდა და სადაცაა იფეთქებდა. -ტუალეტი მინდა-დანტეს აწეულ წარბზე კი ხმით გაეცინა.-მართალია სული ვარ მაგრამ ამ სექსუალურ სხეულში ვარ გამომწყვდეული,ასე რომ შენს წინ ვერ ჩავიხდი მოსაშარდად.
-მაგრამ ვერც მაქედან გამოხვალ.ასე რომ შეგიძლია ჩაიხადო!-გამომწვევად გაეცინა დანტეს და სკამის საზურგეს ისე ნებივრად მიაწვა თითქოს სეირის საყურებლად ემზადებოდა.
-კარგი...-წამით თვალი თვალში გაუყარა ქალმა და ისე რომ მზერა არ მოუშორებია აუჩქარებლად დაიწყო შარვალზე ქამრის ბალთის შეხსნა.ქვედა ტუჩი კბილებს შორის მოიქცია და თლილი თითები ფრთხილად ჩაასრიალა გახსნილ შარვალში.დეტექტივს თითქოს სუნთქვა შეეკრაო, მისმა მზერამ ქალის ხელისკენ გადაინაცვლა და ვერც კი გაიაზრა ისე გაეჩხირა კისერში უცნაური გორგალი. -აქ რა ხდება?-ვნებიანი ხმით ამოიოხრა ქალმა და თითქოს რატიშვილსაც განგაშის წითელი ღილაკი აენთო ტვინში. ყბები ძლიერად დააჭირა ერთმანეთს და რისხვით გამოსცრა:
-მორჩი სცენებს!-პასუხად მიღებულ ღიმილზე კი სკამიდან წამოხტა და წუთის წინ მუხლზე დადებული მისი კუთვნილი სმარტფონიც ხმაურით დაენარცხა იატაკს.წინ გასრიალდა,ამირეჯიბის მზერა თან გაიყოლა და მის ირგვლივ შემოვლებული წრე გაწყვიტა და იქვე შეჩერდა.სკამზე დაბრუნებულმა ქალმა თვალები სიამის კატასავით მინაბა,თითები კი სწრაფად მოაშორა შარვალს.უსიტყვოდ უყურებდა როგორ დაიხარა რატიშვილი და იატაკზე დავარდნილ მობილურს განრისხებულმა წამოავლო ხელი,ჯიბეში ჩაიჩურთა და მისგან რამდენიმე ნაბიჯით მოშორებულმა ზურგი შეაქცია.სიგარეტის ღერი მოიმარჯვა და მოუკიდა.ღრმად ჩაისუნთქა თუ არა კვამლი ალექსსაც არ დაუკარგავს დრო, სკამიდან წამოიჭრა და დარღვეული მაგიური წრის დამსახურებით,მანამდე ერთ ადგილზე რომ აკავებდა შეუფერხებლად მოშორდა სკამს.თავში რა უტრიალებდა არავინ იცოდა,არც ფიქრით დაუმძიმებია გონება და არც დრო გაუფლანგავს უაზროდ, კარისკენ გიჟივით გაენთო და იქით გადაწყვიტა გაქცევა საითაც ტვინი ექაჩებოდა.სახლში...საკუთარ სახლში.

☆☆☆☆☆
კიბის შვიდ საფეხურს ერთიანად გადაევლო და კარიდან გავარდნილმა კოჭამდე ტალახში გიჟივით გააჭრა,უკუნი სიბნელე იყო და უსიამივნოდ ჟინჟღლავდა.მოკლე მკლავიანი მაისურით დაბლა დაშვებულ ხის ტოტებს შორის გარბოდა რომელიც კანს უსერავდა და რამდენჯერმე სახეშიც მოხვდა.სქელ ძირიანი ბათინკი სველ თიხაზე აუსრიალდა და მოწყვეტით დაეცა თუმცა წამშივე წამოიჭრა ფეხზე და თითქოს უსაზღვრო ენერგიით და ადრენალინით სავსე დაღლას ვერც გრძნობდა.შორს დაგეშილმა ძაღლმა დაიყეფა რომელსაც მამაკაცის ხმაც დაერთო თან და წამით მოადუნა თუ არა ყურადღება ისევ დაეცემოდა რომ არა ასაკოვანი ხის ბებერი ტანი ცალი ხელით რომ შემოეხვია და დაბლა დაახლოებით სამიოდე მეტრის ხრამში გადავარდნას გადაარჩინა საკუთარი ან სხვისი სხეული.ფეხის ხმა ახლოვდებოდა ძაღლის ყეფაც გარკვევით ისმოდა და ქალს ბევრიც აღარ უფიქრია ადგილიდან სიჩქარე აკრეფილი ციცაბო ფერდობზე ისე ჩასრიალდა ტალახში ამოძუნძგლული ტანისამოსი და სხეული არაფრად ჩაუგდია.დაბლა ჩასული კი ინერციით წამოიჭრა და ტალახიანი თითებით შუბლზე ჩამოშლილი ნამიანი თმა უკან გადაიწია.
-ალექს!-მამაკაცის ღრიალმა შეაყოვნა,ფერდობის თავთან მდგარ დეტექტივს ახედა და ადგილს მოსწყდა.-ალექს, გაჩერდი ამის დედაც! - ერთმანეთში ჩახერგილ ჯირკენს გადაევლო და ყინულივით ცივ მდინარის წყალში შევარდნილმა მეორე ნაპირისკენ იწყო სვლა თუმცა ფეხი აუცდა და რომ არა გამხმარი ხის მორი ისევ სხარტი მოძრაობით რომ ჩააფრინდა დინება ქვემოთ წაიღებდა და სავარაუდოდ ასიოდე მეტრში ხელოვნურად შექმნილ ჩანჩქერზე მოუწევდა გადავარდა საიდანაც ცოცხალი ან ჩააღწევდა დაბლა და ან არა.სიცოცხლე კი ნამდვილას სჭირდებოდა,მართალია ფეხებზე ეკიდა სხეული რომელიც ზედმეტადაც კი ესექსუალურებოდა და ალბათ სიამოვნებით გამოიყენებდა საშინელი მიზნებისთვის.ერთადერთი რაც ადარდებდა აუცილებლად უნდა მიეღწია წყეულ დანიშნულების ადგილამდე რომელიც ამ სექსუალური ქალის სხეულზეც და ზამიმავლო გეგმებზეც მნიშვნელოვანი იყო.ნერვებს უშლიდა ფეხდაფეხ აკიდებული დეტექტივი და მისი ავი ძაღლი ალბათ სიამოვნებით დაელოდებოდა და სულსაც კი გააფრთხობინებდა ორივეს მაგრამ არც ერთი წუთის დაკარგვა არ სურდა. გამხმარ მორზე გადაცოცებულმა (რომელიც მიუხედავად წყალში გდებისგან ლპობა შეპარულმა მაინც გაუძლო ქალის მსუბუქ სხეულს).ღრმად ჩაისუნთქა ჰაერი და ფეხზე წამოხტა,ტერიტორია დაზვერა და ის იყო ადგილიდან უნდა დაძრულიყო,უსიამოვნო შეგრძნებამ ადგილზე რომ გაყინა.სმენა დაძაბა,თითქოს ყნოსვასაც მობილიზება გაუკეთა და თვალებ დაწვრილებული შებრუნებას აპირებდა შუბლზე ცივი მეტალის შეხება რომ იგრძნო რომელიც მტკივნეულად დაეჭირა და თავზე წამომდგარ რატიშვილს ქვემოდან ახედა. -ადგილზე დარჩი!-კბილებსშორის გამოსცრა მამაკაცმა და იარაღის დამცავი გადახსნა...
- დანტეე...დანტეე...-ზიზღით ამოისისინა ქალმა და ბრაზისგან გამშრალი ტუჩები ველურივით გაილოკა,წამოიწია მაგრამ იარაღი უფრო მიაწვა შუბლზე და წარბმაც თავისით დაიწყო შუბლის მიმართულებით აზიდვა,თვალებში ზიზღთან ერთად ირონია გაუკრთა და ტუჩები ცინიკურად დაებრიცა.
-ადგილზე დარჩი ალექს!-გაიმეორა მამაკაცმა და თითი სასხლეტზე გადაიტანა,უცებ კი უკან გადაქანდა ფეხებში ჩავლებული ამირეჯიბის ხელების დამსახურებით სანამ მიწაზე მოწყვეტით დაეხეთქებოდა ავად მომზირალმა იარაღმაც იჭექა და მილიმეტრში ასცდა თვალებ ანთებული ქალის სახეს რომელიც მიწაზე გაშოტილს ისე მოექცა ზედმოდან გააზრება ვერ მოასწრო მამაკაცმა.კისერში ხელებით ჩააფრინდა და თავი თავი წამოაწევინა ბოროტი მზერით თვალს არ აშორებდა ისე დაიქნია უკან მამაკაცის კისერი და ის იყო კეფით მიწაზე უნდა დაეხეთქებინა დანტეს ძალამ რომ აჯობა და თავის წამოწევა შესძლო.ჩხუბში გამოცდილმა დეტექტივმა ორივე ხელი მაჯებში სტაცა და თავისკენ დაქაჩულს ისეთი ძალით აარტყა შუბლი სახეში უკან გაწევა რომ არ მოესწრო ქალს და დარტყმის ძალა არ შეესუსტებინა აუცილებლად გონებასაც დაკარგავდა მაგრამ თავი შედარებით მსუბუქად მოხვდა შუბლზე და უკან გადაქანდა,ხმამაღლა არადამიანური ხმით უღრიალა და გაძალიანებულ მამაკაცს კისერზე მოვლებულ ხელზე ეცა და მთელი ძალით ჩაარჭო კბილები,წამიერი თავისუფლებით ისარგებლა და მუჭად შეკრული ხელი სახისკენ გაუქანა.მუშტი მიზანს ასცდა სამაგიეროდ მისი კისერი გვერდით გადაიგრიხა და ქვემოდან ოსტატურად აწეული სხეულის დამსახურებით გვერდით გადავარდნილი ნახევარი სახით ტალახში ჩაეფლა,სხეულზე კი მძიმედ დააწვა რატიშვილის ვეებერთელა სხეული და ერთიანად შებოჭილს თმებშიც ჩააფრინდა,ზურგიდან,ფერდში მოხვედრილ მუხლში მოხრილ ფეხს გმირულად გაუძლო და სახე ერთი ხელით დაუკავა.თმაზე აზელილი ტალახით და ველურივით ანთებული თვალებით შეჰყურებდა ქვემოდან ალექსი და რაღაც გაუგებარს ღრენით ბუზღუნებდა.იბრძოდა თუმცა,კაცის სხეული ბევრად ძლიერი იყო და მისი ბრძოლაც არაფერი იყო თუარა ენერგიისგან დაცლა რომელსაც ისე წამებში იღრდგენდა და უარესად გავალურებული იწევდა მამაკაცის სახის ხელში მოსაგდებად.
-მოგკლავ!-ამოიხრიალა ქალმა როდესაც რატიშვილის თითები ყელზე მისწვდა და მტკივნეულად წაუჭირა.ისე მტკივნეულად სუნთქვა დაუმძიმდა ქალს და პირი ხარბად დააღო.
-გაჩერდი!
-მოგკლავ...-ამოიხრიალა ხელმეორედ და ცალი ხელი ისე ოსტატურად გაინთავისუფლა და სახეში სწვდა თითებით ცერმა ლამის მარჯვენა თვალი ამოუგდო მამაკაცს.
-გაჩერდიი!-იღრიალა კიდევ ერთხელ და მიწიდან წამოწეული მთელი ძალით დაიქნია და ისევ ზურგით დაახეთქა.-ალექს გაჩერდი!
-შე ..მოგკლავ.-თითებს მტკივნეულად მიაწვა ქალი და როცა დაასკვნა რომ მისგან თავს ვერ დაიხსნიდა სახიდან თმებში გადაანაცვლა ხელი.ძლიერად ჩააფრინდა და თავისკენ დაქაჩა.
-ალექს მორჩი!-ნიკაპზე ხელის გულით მიაწვა და თავის ქალის ძლიერად ჩაფრენილი ხელიდან განთავისუფლებას შეეცადა.მშვენივრად იცოდა მის ქვეშ მოქცეული ცხოველივით გამძვინვარებული ქალი ნამდვილად რომ არ იყო ალექსი და ამას მისი ამოგანგლული დახეული მაისური დასისხლიანებული მკლავები და არადამიანური თვალებიც უმტკიცებდა თუმცა მაინც ვერ ახერხებდა ქალის ბოლომდე გაწირვას და ერთადერთი რაც სურდა მისი უბრალოდ გაჩერება იყო.დროებით გაჩერება. -არ მინდა რამე დაგიშავო...გაჩერდი! თითქოს თხოვნამ გაჭრაო,ქალი წამით მოდუნდა წინააღმდეგობა შეწყვიტა და მზერა გაუსწორა.კაცმაც ღრმად ჩაისუნთქა და ოდნავ შეასუსტა ხელები რომლითაც კოჭებამდე ტალახში დაუნანებლად იჭერდა ქალს.სახიდანაც მოაშორა ხელები და მის ზემოდან გადამჯდარი წელში გასწორდა. -უბრალოდ გაჩერდი კარგი?-მშვიდი,შემპარავი ხმით გაიმეორა კაცმა ისე როგორც მონადირემ სასურველი ცხოველის ცოცხლად აყვანის დროს.-არაფერს დაგიშავებ... ქალმა თავი დაუქნია და საკუთარ მაჯებს დახედა,რამდენიმე წუთის განმავლობაში უსიტყვოდ მიშტერებოდნენ ერთმანეთს.ტალახიანი მაისური თითქმის მკერდამდე ასწეოდა ქალს და მკვრივ მუცელზე მოთავსებული მამაკაცის საჯდომი ისე ცუდად აწვებოდა ქამრის ბალთა კანზე ალესილი ფანასავით ესობოდა.სახე დამანჭა და თითქოს რატიშვილიც მიუხვდაო ზემოთ აიწია ქალის თავთან ხელებით დაეყრდნო და ზემოდან დახედა. -სახლში წავიდეთ!
-კარგი-მორჩილად გაიმეორა ქალმა და ქვემოდან შესცინა შემდეგ კი გააზრებაც ვერ მოასწრო კაცმა ისე სწვდა კისერში და თავისკენ დაქაჩულს ტალახიანი ტუჩებით ხარბად დაეძგერა.
-ამის დედაც-სისხლს შერეული ტალახი და ამ ორ საზიზღარ არომატთან არეული ქალის სავსე ტუჩების ბუნებრივი არომატი.თითქოს სრულიად გაუთიშეს გონება დეტექტივს.ხარბად აჰყვა ვნებიან კოცნაში და მთელი სიმძიმით ზემოდან მოქცეულმა დაუკითხავად გააცურა ხელები ქალის მკერდისკენ.მუჭებში მოიქცია და სიამოვნებისგან წაცდენილ ოხვრაზე გაეღიმა.ვერც კი გაიაზრა ისე მისცა ქალს უფლება ზურგზე გადატრიალებულს ზემოდან მოქცეოდა ტკიპასავით მიკრული მიმთხოვნად რომ ჰკოცნიდა და თლილ თითებს ძლიერ სხეულზე დაატარებდა.საქამრემდე ჩასულმა სველი შარვლის ზემოდან გადაატარა თითები და ფეხებს შორის ჩასრილაბეულმა ვნებისგან უკვე გამკვრივებული ასოს შეგრძნებაზე გაიღიმა.
-სექსი გინდა დეტექტივო?-ზედ კაცის ტუჩებზე ჩურჩულებდა თითებს კი შარვალს მიღმა დაუკითხავად აპარებდა.
-ჯანდაბა-ამოიოხრა სიამოვნებისგან მამაკაცმა და ცალი ხელი კისერზე შემოხვია და ტუჩებზე კბილებით ჩააფრინდა ცალი კი მკვრივ საჯდომზე ჩაავლო და ზემოდან მოქცეულს აიძულა ხელი მისი შარვლიდან მოეშორებინა. -ალექს მიწვევ..არადა მშვენივრად ვიცი შენ არ ხარ.
-ცოდვაში არ ჩაგვეთვლება-საზიზღრად გაიღიმა ქალმა და აგზნებულს საჯდომით ისე მიეტმასნა და ისე ამოძრავდა სუნთქვა უარესად დაუმძიმდა მამაკაცს.ტალახიან მაისურში სწვდა და თავს ზემოთ გადაძრობას აპირებდა თვალებში ჩაყინული ამირეჯიბის გამომწვევი მზერისგან რომ გახევდა.ზედმეტად ახლოს მყოფი არ ეხებოდა ტუჩებზე მაგრამ ეს სიახლოვე კოცნაზე ინტიმური და ამაღელვებელი გახლდათ რატიშვილისთვის ქალის ტუჩებიდან მზერა ზემოთ გააცოცა და სიმწრით ჩაეღიმა როდესაც მაღლა აწეული ხელი ფრთხილა დაეშვა და ამირეჯიბის ხელში შემართული საკუთარი იარაღი შეიცნო რომელიც გაყინული ლულით შუბლზე მიებჯინა,ქალმა ქვედა ტუჩი კბილებს შორის მოიქცია და ისე რომ მილიმტყრითაც არ მოუშორებია იარაღი ცხვირის გავლით ჯერ ლოყაზე გადაცოცდა და წრე დაარტყა შემდეგ კი ისევ ცხვირთან დაბრუნდა და ზედა ტუჩამდე ჩამოსული ვნებიან ტუჩებზე ამოძრავდა. -გაგაფრთხილე მოგკლავთქო!-წაისისინა ქალმა და სულა ღიმილით დაშორებულ ტუჩებს შორის გადააცურა. -ვაღიარებ, აღმაგზნებ... სექსიც კარგი იქნებოდა მაგრამ არ მხიბლავს ვიღაც ძუკნას სხეულში მომწყვდეულს ველურივით მჟიმავდნენ...არადა მინდიხარ.-ქალის სიტყვებს,გამომეტყველებას და ღიმილს გულის რევამდე მიჰყავდა რატიშვილი.იცოდა ეს ალექსი არ იყო,აღიარებდა რომ ყოველთვის მოსწონდა ეს ქალი და იმასაც აღიარებდა რომ ამ წუთიერი სისუსტით ზედმეტად შეცდა. -საქმეს დავასრულებ შემდეგ კი ვიღაც ს სახით დავბრუნდები და ამ ქალს..სიკვდილამდე გაგიჟიმავ-მუქარით გამოსცრა და მამაკაცის პირიდან ამოცურებული იარაღის ადგილი ენით დაიკავა,ვნებიანად გადაატარა ტუჩებზე და ვერც კი გაიაზრა რატიშვილმა თავში მოქნეული ძლიერი დარტყმის შემდეგ როგორ გადაინაცვლა უკუნ სიბნელეში
♧♧♧♧♧♧
-შენ ძლიერი ჯადოქარი ხარ-ამოიხროტინა ქალმა და თვალებად წოდებული ჩანისლული თეთრი სფეროები ისე დაასო წინ მჯდომ ვუანდერს თითქოს ხედავდა.-ერთ ერთი გამორჩეულად ძლიერი და ვაღიარებ ერთადერთიც.
-თუმცა ჩემი ძალები მაინც სუსტია იმ პოლტერგეისტთან მიმართებაში.
-ის კი ყველაზე ძლიერი და სასტიკი სული რომელიც ისე გაანთავისუფლეს მისთვის განკუთვნილი ციხიდან აზრზე არ იყვნენ.
-ვინ გაანთავისუფლა-დაიძაბა ალისა და მეგობრებს ახედა.
-უტვინო და ჩამოუყალიბებელმა დამწყებმა ჯადოქრებმა.-თვალები აატრიალა მოხუცმა.- ის სახლი იმაზე სისხლიან ისტორიებს იტევს თავის კედლებში ვიდრე წარმოგიდგენიათ.
-მომიყვებით?
-იმ სახლის ბოლო მფლობელი ...ბოლო თავადიშვილი ჩემი დიდი ბებია იყო და შემდეგ ბევრჯერ გაიყიდა სანამ წყეული ლუკასი თავის სამფლობელოს დატოვებდა...ეს ყველაფერი რომ გავიგე ბევრი ვეწვალე მაგრამ 7 წელია რაც მივახერხე და სახლი ისევ გვარის გამგრძრლებელს დაუბრუნდა.ამ წლებამდე კი ბევრი რამ მოხდა...
-თუმცა არსებობს კიდევ ერთი პოლტერგეისტი.
-კი და არა ერთი...ძალიან ბევრი თუმცა ყველა რაღაცას ეძებს,ყველას რაღაც აბრუნებს ამ დაწყევლილ დედამიწაზე და ეს რაღაც ჯერ ვერ გავარკვიე რა არის...იქნებ ბოლოს და ბოლოს შენი დახმარებით მივედი ამ ისტორიის ბოლო წერტილამდე?იქნებ ეს ლუკასია.
-რა მოხდა?-ამოიჩურჩულა ალისამ გუმანით ხვდებოდა რომ კარგს არაფერს გაიგებდა.
-ლუკასი ერთი გარეწარი მოძალადე გახლდათ, რომლის ამბიციებს და ფარულ გარყვნილ სურვილებს ბევრი ქალის სიცოცხლე ემსხვერპლა..მათ შორის მისი ორი ყრმა შვილის....გადმოცემით ვიცი რომ ჩვილი რომელსაც ეხლა დაეძებს და სავარაუდოდ შენ მოჰპარე.-ჩაიქურქილა ქალმა და უკბილო პირი დააფჩინა-მან მოკლა...შემდეგ კი გაქრა მისი ცოლიც და შვილებიც..ამბობენ ეკატერინე თავადიშვილი ჭკუიდან შეცდა და თავად დახოცა შვილებიო მაგრამ იმასაც ამბობენ რომ ის არაფერ შუაში ყოფილა და მისმა ქმარმა გააკეთა ყველაფერი.სახლი ზრდმეტად ბევრ სისხლს და სიკვდილს ინახავს...ეგ სახლი ჩემია და ჩემი გარდაცვალების შემდეგ არ მინდა ვინმეს ხელში გადაინაცვლოს.
-სად დაიკარგნენ ეკატეტინე და მათი შვილები?-ხმა ამოიღო აქამდე ჩუმად მყოფმა რატიმ და მიხუცს პასუხის მომლოდინე მზერით მიაშტერდა.
-არავინ იცის-მხრები აიჩეჩა ქალმა.
-როგორ შეიძლება მისი გაჩერება.
-შენ ხარ ჯადოქარი-გაიცინა მოხუცმა.
-რა იდიოტობას ამბობ?-უცებ იფეთქა ბლექმა და მაჯაში ჩავლებულ ჯიბუტის ხელს დახედა,უხეშად გამოჰგლიჯა და ქალს მიუბრუნდა-ის ჩვენი მეგობრის სხეულშია ჩასახლებული და არავინ იცის რა შეიძლება მოხდეს შენ რა ქარაგმებით გველაპარაკები ბებერო ყვავო?
-ენ.
-ეს იდიოტობა უკვე მღლის...არაფერიც არ იცის ამ ბებრუხანამ და ტყუილი დროის კარგვა იყო აქ მოსვლა.-ხელი აიქნია გაღიზიანებულმა ენმა და პირველი გავარდა სახლიდან,ფეხდაფეხ მიყოლილ რატის ხელი უხეშად აუქნია და მანქანის კარი გამოგლიჯა.
-მომისმინე!
-შემეშვით....მორჩით ჩემს დარწმუნებას იმაში რომ ყველაფერი კარგად იქნება!გესმის?შეეშვით...
-იქნებ შეძლო თავის ხელში აყვანა?-სალონში ნახევარი ტანით შემძვრალმა ალისამ მეგობარს შეუღრინა და სავარძელზე დაეხეთქა თუ არა კარიც უხეშად მიიხურა.
-ამ ბებრუხანას ერთი სიტყვაც არაა სიმართლე. -ვერ მშვიდდებოდა ენი.
-მაგრამ რაღაც გზაზე მაინც დაგვაყენა...
-ისედაც ვიცოდით რომ ყველაფერი ამ დამპალი სახლიდან იწყებოდა...-ალბათ კარგა ხანს არ მორჩებოდა ქოთქოთს რომ არა ამღერებული ალისას ტელეფონი რომელმაც ეკრანს დახედა და დანტეაო წამოიძახა შემდეგ კი სწრაფად უპასუხა და ხმამაღალ რეჟიმზე დაყენებული შუაში გამოსწია რათა ყველას გაეგო.
-გაიქცა-მძიმედ სუნთქავდა რატიშვილი.-თან ჩემი იარაღი აქვს და იმ წყეულ სახლში მიდის...მივყვები,თქვენც აქ მოდით.რაღაცას ეძებს და ჩვენ უნდა დავასწროთ.
-რანაირად გაიქცა?-იფეთქა რატიმ მაგრამ მალევე გააწყვეტინა დანტემ.
-ამაზე მოგვიანებით!-მოკლედ მოჭრა მამაკაცმა და გათიშა.
-ჯანდაბა...წავედით!-წამოიყვირა ვუანდერმა და რატიმაც გიჟივით მოსწყვიტა ადგილს სპორტული მანქანა.
♤♤♤♤♤♤
თითქოს ამინდიც შესაფერისი გახლდათ,ისევ ჟინჟღლავდა.ერთიანად ტალახში ამოგანგლული დანტე მეგობრების ამოსვლას ჭიშკართან ელოდებოდა და სიგარეტს რომელიც დასველებას გადარჩენოდა ნერვიულად ეწეოდა.
-რა მოხდა?-მანქანიდან გადმოსულმა რატიმ რომელიც გვერდში ამოუდგა ჩუმად გადაულაპარაკა მამაკაცს.ქალებს რომ არ გაეგოთ.
-მერე იყოს...
-კარგი.
-აქ არის,ფეხდაფეხ მოვყვებოდი სარდაფში ჩავიდა.შეიარაღებულია და არ დაგავიწყდეთ ეგ ალექსი არაა მაგრამ იმას არ ნიშნავს რომ უნდა ვესროლოთ მოვკლათ ან რავიცი რამე საშინელება დავმართოთ.
-ეს ბიჭი მომწონს-გამოსცრა ბლექმა და წარბაწეულ რატის ისე გადახედა შეეცადა არ გასცინებოდა. შემდეგ კი ოთხეული ფრთხილი ნაბიჯებით მიიკვლევდნენ გზას შავად ხახა დაფჩენილი სარდაფისკენ საიდანაც მძიმე სუნი გამოვარდა და დაუპატიჟებელს სტუმტებს კეთილი მასპინძელივით შეეფეთა სახეზე. -თავი მძაფრ სიუჟეტიან ფილმში მგონია-ამოიოხრა ბლექმა და ბათინკის ქვეშ შეგრძნობილი სიმაგრის გამო რომელიც გატკაცუნდა სახე დადანჭა.წინ ალისა მიდიოდა მის უკან კი ლარივით დაჭიმული დანტე, რომელიც თვალებს აქეთ იქით აცეცებდა.
-ვერ დაიმალება,ბოლოს და ბოლოს ადამიანის სხეულშია..სხეულის დამალვა კი არც ისეთი ადვილია-ლაპარაკობდა ალისა -ჩემი შელოცვის წყალობით ალექსის სხეულს ვერ დატოვებს მანამ სანამ მე არ წავიკითხავ ჯადოს მოხსნის ლოცვას.ასე რომ ყურადღებით იყავით...აქაა..
-გაფიცებ საიდან იგებ?-თვალები აატრიალა ენმა.
-ჰაერში მძიმე აურა ტრიალებს...აქ მცხოვრები სხვა პოლტერგეისტები შეშინებულები არიან რაც იმას ნიშნავს რომ აქაა..მათი ჩურჩული და ფორიაქი მესმის...ბევრნი არიან...დაახლოებით ათი მაინც და ყველას შიშის ზარს სცემს ლუკასის აქ ყოფნა...რაღაცას ეძებს.ან ვიღაცას.
-რა ჯანდაბაა უკვე მაშინებთ-ამოილაპარაკა რატიმ და ზურგს უკან მიიხედა -ესე ხელცარიელი მოსვლა შეიარაღებულ გიჟ პოლტერგეისტთან ცოტა ძალიან სულელურ ნაბიჯად მეჩვენება.
-სროლას აზრი არ აქვს..ჩვენს მეგობარს მოვკლავთ.ნუ გავიწყდება ლუკასი სულია...ალექსის სხეულში ჩასახლებული სული. -რაც უფრო ღრმად შედიოდნენ სარდაფში მით მეტად მძიმდებოდა ჰაერი,ნესტის შმორის და სიკვდილის სუნით გაჟღენთილი აქეთ იქით მკვდარი მღრღნელების ჩონჩხები მიმობნეულიყო რომელსაც უხეშად სწყვეტდა ოთხეულის ხელში ანთებული ფანრები.აქამდეც ჩამოეღწიათ რიტუალების მოყვარულ თვითმარქვია ჯადოქრებს რაზეც ერთ-ერთ კედელთან მიგდებული გამურული პატარა ქვაბი და უკვე გაბნეული კოცონის ნარჩენები მეტყველებდა.აქვე ეყარა სანთლების ნარჩენები და რაღაც სითხეებით ნახევარდ სავსე ქილები. -ნაბიჭვრები.-ამოისისინა ალისამ და ინტერესით დააკვირდა შელოცვის რიტუალისთვის საჭირო მასალას. -აქეთ!- სარდაფის ბოლოს შედარებით ვიწრო გვირაბი იწყებოდა სადაც წელში მოხრილი თუ გადაადგილდებოდა ადამიანი.ოთხეულსაც ბევრი აღარ უფიქრია გზა განაგრძეს და დაახლოებით 25 მეტრის სიგრძის გვირაბის ბოლოს ქვემოთ დაშვებული კიბის თავზე შედგნენ რომელიც დაბლა ჩადიოდა და სავარაუდოდ მეორე სადრაფში გადიოდა რომლის კარიც ღია იყო კარს მიღმიდან კი უცნაური ფხაკუნის ხმა ისმოდა. -აქაა...-ამოიჩურჩულა ალისამ და არ გამოჰპარვია როგორ დაიძაბნენ მისი მეგობრები.- პირველი მე ჩავალ პასუხს არ დალოდწბია ისე ჩაუყვა მიწაში გამოკვეთილ ჩანგრეულ კიბეს. კართან შემდგარი კი დაელოდა დანარჩენებს.შედარებით მცირე ზომის ოთახად წოდებული რომელსაც ზედა სარდაფთან შედარებით დაბალი ჭერი ჰქონდა და აქ უფრო საშინელი სანახავი იყო იატაკზე მიმობნეული ჩონჩხის ძვლები რომელიც ზედასთან განსხვავებით აშკარად ადამიანისას ეკუთვნოდა.სარდაფის შუაგულში მოზრდილი ბეტონის მაგიდა აეშენებინათ რომელიც მტვრისგან და ნაგვისგან იყო სავსე მაგიდას ბოლოში ჟოლობის მსგავის ტაღი გასდევდა რომელიც დაბლა იატაკისკენ ეშვებოდა და მოზრდილ ბეტონისავე ავზს უსწორდებოდა.მაგიდის გარშემო დიდი წრე გაეკეთებინათ რომელსაც აქა იქ შერჩენოდა ძველი რიტუალისს ნარჩენები.სანთლები ძვლები და უამრავი ისეთი რაღაც რისი მნიშვნელობაც მხოლოდ ოთხეულიდან ვუანდერმა იციდა.ოთახის ოთხივე კედელზე საჩირაღდნეები გაეკეთებინათ სადაც ისევ იყო ჩამწვარი ჩირაღდნები ჩარჩენილი.ერთ ერთ კუთხეში კი საკურთხევლის მსგავსი ამაღლებული ადგილი გახლდათ სადაც ამირეჯიბი მუხლებზე დაშვებულიყო და კედელს გულმოდგინედ და გიჟივით თხრიდა.სტუმრების გამოჩენა არ გაჰკვირვებია,ისედაც ელოდებოდა მაგრამ ესე მალე თუ მოვიდოდნენ ვერ წარმოიდგენდა და ცოტა არ იყოს ფაქტით გაღიზიანებულმა მიანება საქმეს თავი და მათკენ ზურგით მდგარი ანთებული თვალებით შეტრიალდა. -ლუკას-სახელით მიმართა ვუანდერმა და ხელები გაშალა.-ვიცით ვინც ხარ,მაგრამ რა ჯანდაბა გინდა მაგას ვერ ვხვდებით.
-თქვენი აღსასრულის დღე ახლოვდება-ამოიხრიალა ქალმა და კისერი გიჟივით დაატრიალა.შემდეგ კი საქამრეში ჩაჩრილ იარაღს სწვდა და შუბლზე მიიდო.-ადგილზე დარჩით თუ არა ამ ძუკნას შუბლს გავუხვრეტ.
-ლუკას....ლუკას.-ამოილაპარაკა ალქაჯმა და მისკენ ერთი ნაბიჯით მიახლოვდა.-ეს თუ მოკვდება შენი სული ვერასდროს გააღწევს მისი სხეულიდან.
-ალქაჯო...
-ლუუკას.-გაიბადრა ქალი და ხელები ფართოდ გაშალა,ხმამაღლა მოჰყვა შელოცვის კითხვას და სარდაფში ისეთმა ქარმა დაუბერა ისე ამოტივტივნდენ ამოუცნობი არსებები ხელის ფანრები ჯერ აციმციმდა შემდეგ კი ჩაქრა.
-რა ჯანდაბაა?-ამოიკივლა ბლექმა და შუშისგან დაზაფრული უკან გადავარდებოდა რატის რომ არ დაეჭირა და სუნი ტრიალებდა სანთლები ნარნარით ირხეოდნენ კაცმა არ იცის საიდან მობერილი ნიავის დამსახურებით მაგიდაზე დაბმული ერთიანად ნაკურთხი წყლით გალუმპული ამირეჯიბი კი ამაოდ ცდილობდა თავის დახსნას მაგრამ არაფერი გამოსდიოდა.თავთან დამდგარი ვუანდერის დანახვაზე კი სრულიად გადაირია რომელსაც ხელში ანთებული სანთელი ეჭირა და ატრიალებული თვალებით ცდილობდა ბნელი ძალების ერთ ადგილზე თავის მოყრას რათა მათგან ბოძებული განუსაზღვრელი შესაძლებლობების მქონე ნიჭი ერთიანი რეალიზებისთვის მიემართა და საუკეთესო მეგობარი ერთხელ და სამუდამოდ დაეხსნა ავი სულის კლანჭებიდან.რიტუალი ალბათ 15 წუთს გრძელდებოდა,სუსხიანი ქარი ხან წამოუბერავდა და ხანაც მიწყდებოდა მინავლილისანთლის ალები კი ქარის ჩადგომასთან ერთად წელში ამაყად იშლებოდნენ და სარდაფს ანათებდნენ.რიტუალმა პიკს მაშინ მიაღწია როდესაც,გულსაკიდი კისერზე ჩამოკიდეს ამირეჯიბს და მის სხეულში გამომწყვდეულმა ლუკასმა ხელჩართული ბრძოლა გაუმართა ალქაჯს.სხეულიდან გამოსვლას აპტოტესტებდა და სხეულის მფლობელს შეძლებისდაგვარად აწამებდა როგორიც იყო ხმამაღალი ღრიალის ხმასთან ერთად მაგიდიდან წამოწეული თავი ბრახუნით რომ ეცემოდა ბეტონის ზედაპირზე,თითქოს ვიღაც სპეციალურად არტყმევინებდა თავს მისთვის სიცოცხლის მოსპობის მიზნით.ერთიანად კანკალებდა და ცდილობდა ხელებზე და ფეხებზე დამაგრებული ტყავის ქამრები დაეგლიჯა.
-მოკლავს!-ამოიყვირა დანტემ და ქალს თავი დაუჭირა რომელიც უკვე სისხლიანი გახლდათ სისხლის მდორე ნაკადები კი მაგიდაზე ქვემოთ ეშვებიდნენ და სპეციალური ღარის საშუალებით მიწაზე მდგარ თავსში ინაცვლებდნენ გამაყრუებელი წკაპუნით.სისხლიანი რიტუალი იმაზე სულისშემძვრელი და ამაზრზენი იყო ვიდრე წარმოედგინა იქ მყოფთ სახეზე ხელებ აფარებული ენი ისევ მიწაზე იჯდა და ცდილობდა ის ღრიალი დაეიგნორებინა რაც მისი მეგობრის ხორხიდან ამოდიოდა.15 წუთის შემდეგ ყველაფერი მიჩუმდა,ალექსის სხეული მიდუნდა და თვალებ ატრიალებულმა გონება დაკარგა.ერთიანად ოფლში გაწურული ალქაჯი კი ენერგია დაცლილო მეგობრის თავთან დაიხარა და ღრმა სუნთქვით დაიწყო ძალების აღდგენა.ლუკასს დაეტოვებინა ამირეჯიბის სხეული და სავარაუფოდ იმ ჯოჯოხეთში იყო უკვე სადაც მანამდე ბრძანდებოდა. -ექიმი სჭირდება!-ამ სიტუაციაში ერთადერთი ვინც საღად აზროვნებდა ეს დანტე გახლდათ სწრაფად რომ უთავისუფლებდა ქალს ხელებს და ფეხებს ქამრებისგან,შემდეგ მისი უღონო სხეული მაგიდიდან ხელში აიტაცა და ნებართვას არ დალოდებია ისე გაიწია კარისკენ.მის ფეხდაფეხ მიყოლილმა ბლექმა კი ფანარს წამოავლო ხელი და სირბილით აუყვა კიბეს რომელიც უკვე აევლო ადრენალინ მოზღვავებულ რატიშვილს.
-ერთი სწორი ნაბიჯი რა იქნება იციი?-სახე მოისრისა რატიმ და ალისას პასუხის მოლოფინში მიაჩერდა.-ეს წყეული სახლი უნდა დავწვათ.
-სხვისი საკუთრებაა...-გუდა ნაბადი აიკრა ალისამ და კარისკენ დაიძრა.
-ყ/ეზე დაიკიდე.
♤♤♤♤♤
საავადმყოფოს დერეფანში ნერვიულად მიდი მოდიოდნენ და ყველა ექიმის გამოჩენას ელოდა რომელიც თითქმის ნახევარი საათი სრულდებოდა გულდასმით სინჯავდა უგონო მდგომარეობაში მოყვანილ პაციენტს.
-ამდენ ხანს რას აკეთებენ?-წინ და უკან სიარულს მორჩა ვუანდერი და სკამზე მოკალათებული ენის გვერდით დაიკავა ადგილი.
-მეც ეგ მაინტერესებს.
-ექიმი მოდის.-ფეხზე წამოიჭრა მანამდე უხმოდ მჯდარი რატიშვილი და დერეფანში გამოჩენილ შუა ხნის მამაკაცს შუაგზაში შეეგება.-როგორ არის?
-დამშვიდდით,ყველაფერი რიგზეა-სანდომიანი სახის მამაკაცმა თბილად გაუღიმა პაციენტის თანმხლებ პირებს და ყოველი შემთხვევისთვის მხარზე ხელიც კი მოუთათუნა შეშფოთებულ დეტექტივს.-თქვენი გამომძიებელი იღბლიან ვარსკვლავზე დაბადებული ყოფილა,ძლიერი და ჯანმრთელი სხეული აქვს.პატარა ნაკაწრები რომელიც დავუმუშავეთ მალე მოუშუშდება.დღეს აქ დავტოვებთ,გამოიძინებს ჩვენც დავაკვირდებით და ხვალ შეგიძლიათ წაიყვანოთ. -და თავი?-დაიბნა ცოტა არ იყოს რატიშვილი.-იქ უამრავი სისხლი იყო და თავიც რამდენჯერმე დაარტყა ბეტონზე.
-არაფერი არ სჭირს ტომოგრაფიამ არაფერი აჩვენა.გარეგანი დაზიანებაა როგორც უკვე გითხარით უბრალო ნაკაწრებია...დამშვიდდით.-ისევ გაიღიმა მამაკაცმა და ოთხივეს გადახედა.-შეგიძლიათ წაბრძანდეთ და დაისვენოთ,სანდო ხელში ტოვებთ მეგობარს.თან სხინავს და თქვენი აქ ყოფნა არაფერში სჭირდება,გამოიძინეთ მეგობრებო. დამრიგებლური ტონით დაასრულა მამაკაცმა და სახე შეშლილი ოთხეული უკანმოუხედავად დატოვა დერეფანში.
-თქვენ წადით,მე დავრჩები.რამე რომ დასჭირდეს აქვე ვიქნები.-სკამს დაუბრუნდა დანტე და დანარჩენებს გადახედა.
-ჩვენც დავრჩებით...-გააპროტესტა ენმა და სკამზე აპირებდა ჩამოჯდომას რატის ხელმა რომ შეაჩერა.
-გაიგეთ ექიმმა რაც თქვა...ჩვენი დეტექტივი ხარივით ჯანმრთელია და ხვალ გამოწერენ.ჯობია სახლებში წავიდეთ და დავისვენოთ.
-შენ წადი,მე აქ ვრჩები!-წარბები შეკრა ენმა და სკამზე მოწყვეტით დაეხეთქა.
-რატი მართალია...ჯობია წავიდეთ და ამ დაძაბული დღეების შემდეგ ნორმალურად გამოვიძინოთ.ხვალ მოვალთ და ალექსს ერთად წავიყვანთ სახლში...ნამდვილად ეკუთვნის შვებულება.-ამოიოხრა ალისამ და იატაკიდან კუთვნილი ზურგჩანთა აიღო.წასვლას არ აპირებდა მაგრამ არც დანარჩენები წავიდოდნენ თუ განაცხედებდა რომ ალექსთან თავად რჩებოდა,არადა რაღაც ისე ვერ იყო.უნდოდა საკუთარი თვალით ენახა დეტექტივი და ჭიანჭველებივით შესეული ეჭვები გაექარწყ/ებინა.ამიტომ ჯობდა თავი ისე დაეჭირა თითქოს სახლში აპირებდა წასვლას,შუა გზიდან კი მოხერხებულად გაუსხლტებოდა ხელიდან მეგობრებს და უკან,საავადმყოფოში დაბრუნებული დარწმუნდებოდა მანამდე ჩატარებული რიტუალის სისწორეში.
-გაგიყვანთ!-არეული ფიქრებიდან რატის ხმამ გამოარკვია და ისიც მორჩილად აედევნა წინ წასულ წყვილს.
♤♤♤♤♤♤
ძილიდან ხელის კვრასავით შეგრძნებამ გამოაღვიძა და დაშორებული ქუთუთოები რამდენჯერმე დაახამხამა.ჭერს გაუშტერა მზერა და შემდეგ დაიწყო ოთახის სადაც იმყოფებოდა დეტალურად შესწავლა.თეთრი კედლები,ერთი საწოლი სადაც თავად იწვა,საწოლის გვერდით დაბალი ტუმბო და სავარძელი რომელიც ვიღაცას საწოლთან მოეცურებინა და ეს ვიღაც ვინ იქნებოდა თუ არა დეტექტივი დანტე რატიშვილი.მკერდზე ერთმანეთში გადაჯვარედინწბული თითები რომ დაეკტიბა და უკან გადაწეული თავით სავარძლის საზურგეს დაყრდნობილს მშვიდად ეძინა.გონებაში ერთმანეთში თანმიმდევრობით დაალაგა კადრები.სად იყო,აქ რა უნდოდა..რა მოხდა მანამდე და როგორ მოხდა?საწოლზე უხმაუროდ წამოჯდა და ისე მოხეხებულად გადმოცურდა თავადაც გაუკვირდა.თავს მშვენივრად გრძნობდა,არანაირი სისუსტე,არანაირი ტკივილი ან თავბრუს ხვევა..მეტიც ენერგიით იყო სავსე და ეს ენერგია იმდენად უცხო და იმდენად ზედმეტი ეჩვენა წამით საკუთარი სხწულიც კი ეპატარავა...სახე მოისრისა და დაბინტულ მკლავს დახედა.როგორც სჩანს ყველაფერმა იდეალურად ჩაიარა რადგან,წინააღმდეგ შემთხვევაში ეხლა აქ და ცოცხალი ნამდვილად არ უნდა ყოფილიყო.საავადმყოფოს ხალათს ზიზღით დახედა და ფეხშიშველი ფეხებით გაუყვა საპირფარეშომდე მიმავალ გზას.კარი უხმაუროდ შეხსნა და ხელსაბან ნიჟარასთან დახრილმა საკუთარი ანარეკლი გულდასმით შეათვალიერა სარკეში. -შე -საკუთარ თავს გაუღიმა და ისე გადაიტარა ენის წვერი გამშრალ ქვედა ტუჩზე.ის იყო სახეზე წყალი შეისხა და ამღვრეული თვალებით კიდევ ერთხელ შეხედა საკუთარ ანარეკლს კისერზე დაკიდებულმა უცნაური ფორმის გულსაკიდმა რომ მიიქცია მისი ყურადღება.თითებში მოიქცია პატარა ზომის უცნაური ფერის ქვა და ინტერესით დააკვირდა.
-ეს შენი არ არის.-ზურგიდან ჯერ ქალის ხმა გაისმა შემდეგ კი სარკეში ვუანდერის ანარეკლიც გამოჩნდა.-მიხარია რომ კარგად ხარ.
-ჰო ჩემი არ არის მაგრამ დავიტოვებ.მომწონს-სარკიდან შეჰღიმა და თვალიც კი ჩაუკრა უცნაურად მომზირალ ჯადოქარს.-რატომ მაკვირდდბი კანის ექიმივით?
-მაინტერესებს კარგად ხარ თუ ისევ სიურპრიზებს უნდა ველოდოთ.
-თავს მშვენივრად ვგრძნობ.-მხრები აიჩეჩა ალექსმა და ონკანი გადაკეტა შემდეგ კი მთელი სხეულით შეტრიალდა ზურგს უკან მდგარისკენ და გვერდით გადახრილი თავით ინტერესით დააკვირდა.-რას იკვლევ ალქაჯო?
-შენს სხეულში ყველაზე ძლიერი და ბოროტი პოლტერგეისტი იყო ჩასახლებული...
-მაგრამ შენ,ყველაზე ძლიერმა და გამორჩეულმა ჯოჯოხეთის გზას გაუყენე-გაეცინა ამიფეჯიბს.-თუ მეშლება?
-არ გეშლება...სახლი აღარ არსებობს,იქ მობინადრე ყველა სული კი თავის სამყოფელს დაუბრუნდა.
-მაშინ ისღა დაგვრჩენია ეს ფრიად შესანიშნავი ამბავი ავღნოშნოთ. -ხელი ხელს შემოჰკრა ალექსმა და გაიცინა.
-მართლა კარგად ხარ?-ხმაში ეჭვის ნოტები ისევ გაუკრთა ალქაჯს.
-შესანიშნავად ვარ...მადლობა საჩუქრისთვის-ნახევარი სახით გაუღიმა ალექსმა და გულზე დაკიდებული გულსაკიდი დაანახა.-მომწონს,დროა სახლში წახვიდე ვუანდერ და ჩემს გადაღლილ ტვინში ქექვას შეეშვა...მშვენივრად ვარ.
-კარგი...მართალი ხარ-ამოილაპარაკა ალისამ და მალე იქაურობასაც გაეცალა.ალექსი კი ისევ ისე დაუბრუნდა კუთვნილ საწოლს,უხმაუროდ მოთავსებული ბალიშს ზურგით მიეყრდნო და ბავშვივით მშვიდად მძინარე დეტექტივს უცნაური ღიმილით დააკვირდა.რომელმაც თითქოს გუმანით იგრძნო ამირეჯიბის მზერა და თვალები გაახილა.
-თავზე დგომას არ ვსაჭიროებ ბატონო დანტე...შეგიძლიათ სახლში წახვიდეთ.
-ხოო..- სახე მოსა მამაკაცმა და ზავარძელში გასწორებული ქალს დააკვირდა.-უკეთ ხარ?- სახეს ისე უთვალიერებდა თითქოს პირველად ხედავსო.ჯერ თვალებში უყურებდა,შემდეგ სიწითლე შეპატულ ყვრიმალებზე,ცხვირის სწორ მოყვანილობაზე და დახეთქილ,გამომშრალ სავსე ბაგეებზე.მალევე რომ აარიდა თვალი და გვერდით გაიხედა.
-შესანიშნავად ვარ...წადი.
-დავრჩები და ხვალ ერად წავიდეთ-მის ხმაში თითქოს მუდარა გარეულიყო.ნამდვილად არ შეეძლო ამირეჯიბის ამ მდგომარეობაში მიტოვება,მეტიც შეძლება ერთია და სურვილი მეორე მას კი არც ერთი ჰქონდა და არც მეორე.გაუაზრებლად გასწია ხელი ქალის დაბინტული მკლავისკენ და ფრთხილად მიეფერა თითებით. -მაპატიებ?
-ჩათვალე უკვე გავსწორდით..მე ხომ თავი გაგიტეხე?-გაეცინა ალექსს და საწოლიდან გადახრილმა ფრთხილად შეახო თითები იმ ადგილზე სადაც მანამდე მთელი ძალით მოქნეული იარაღის ტარი ჩასცხო...
-მაგრამ ეს არ უნდა გახსოვდეს-სახე გაეყინა მამაკაცს და ხელზე ისე უცებს სწვდა უკან გაწევა ვერ მოასწრო ქალმა.მაჯაში ძლიერად ჩაავლო თითები და თავისკენ მიზიდულს თვალებში შეხედა.-ვინ ხარ?
-იქნებ სხვა ბევრი რამეც მახსოვს-გამომწვევად გაუღიმა ქალმა და მისი თვალებიდან მზერა ტუჩებზე გადაიტანა.-მაგალითად ეს... ცხვირის წვერით ტუჩებ გამშრალ რატიშვილს ფრთხილად შეეხო წვერიან ლოყაზე და გვერდით გაცოცებულმა ზედ მის ტუჩებზე ამოიჩურჩულა-მე დაგპირდი მოგკლავთქო!
-მაგრამ არ მომკალი-ყბებში ძლიერად ჩაავლო თითები მამაკაცმა და არც თავად დაუკლია ირონია.
-ჰო...პატარა ჩავარდნა ყველას გვაქვს ცხოვრებაში.-ქვედა ტუჩზე კბილები მოსდო ქალმა და მოუჭირა.-მაგრამ ის ფაქტი რომ აღმაგზნებ არაფერს ცვლის...
-შენ ალექსი არ ხარ-ხელის კვრით უხეშად მოიშორა დანტემ ქალი და საწოლზე მიხეთქებულს ზიზღით დახედა.
-არ ვიცი...ეგ შენ და ჩემმა მეგობრებმა გადამიწყვიტეთ.-მხრები ისე უდარდელად აიჩეჩა ალექსმა გეგონება ცილის წამება სულ ცალ ფეხზე ეკიდა და დიდად არც კი ნაღვლობდა რას იფიქრებდნენ მასზე.
-ჯანდაბა-ამოიოხრა კაცმა და ორივე ხელი სახეზე აიფარა...რამდენიმე წამის განმავლობაში უმოძრაოდ იჯდა,თითქოს სუნთქვაც კი შეიკრაო.ბოლოს ღრმად ამოისუნთქა და სახე მოისრისა.
-იმ ფაქტთან შეგუება რომ მიგწონვარ და საშინლად გაინტერესებ ნელ ნელა სჯობს..ეგრე ერთბაშად შენი ტვინი ვერ ხარშავს ხომ ხედავ.- გაეცინა ქალს და ბალიშზე კომფორტულად მოეწყო.
-მოკეტე...
-აღიარება სულაც არ არის სირცხვილი.
-მოკეტე თორემ გეფიცები ამ საწოლში ჩაგახრჩობ-სავარძლიდან წამოვარდა გავეშებული და ზემოდან დახედა ქალს რომწლიც ისევ ისე იღიმოდა.-არანორმალური ხარ...და ჩემი თავის მიკვირს შენ რა მოსაწონი იყავი?
-ხშირად იქ ვეძებთ კითხვებზე პასუხებს სადაც არ არსებობენ...მშვიდად დეტექტივო...
-არ მოგბეზრდა?-ხელები ფართოდ გაშალა დანტემ და სახეზე გამომეტყველება შეეცვალა.
-რა?
-აი ამ ადამიანის თამაში...რომელიც რეალურად არ ხარ.ერთი ჩვეულებრივი ქალი ხარ რომელიც არ გამოვრიცხავ ისევე გიჟდები ჩემს სიახლოვეზე როგორც მე შენსაზე...შენც მოგწონვარ,მეტიც გინდივარ და შენ ამ დროს რას აკეთებ?თამაშობ გულცივი ქალის როლს რომელსაც ცხოვრება ფეხებზე ჰკიდია.
-და იქნებ ?
-კარგი...კამათიც კი მეზარება-ხელი აიქნია კაცმა და საწოლს მიუახლოვდა.- გაიწიე,სახლში წასვლას მე არ ვაპირებ ის სავარძელი კი ზედმეტად არაკომფორტულია..არც შენ გამოიყურები ურიგოდ და ჯობია აქ დავიძინო.
-მეტი საქმე არ მაქვს?-წარბები შეყარა ქალმა მაგრამ კამათსაც აზრი აღარ ჰქონდა რადგან მის გვერდით გაწევასაც კი არ დალოდებია მამაკაცი ისე ჩაწვა საწოლში და ზედმეტად ახლოს მყოფს წელზეც კი მოხვია ხელი. -ესე საყვარლად ვიძინებთ?
-მეტსაც შემოგთავაზებსი მაგრამ ხვალისთვის გადავდოთ-წარბი ირონიულად აზიდა მამაკაცმა და გაბრაზებულს ყბებში მოავლო თითები.-ტკბილი ძილი დეტექტივო- ვნებიანად აკოცა ორივე ტუჩზე და გააჩუმა თუ არა პტოტესტის ხასიათზე დამდგარი ქალი ნიშნის მოგებითაც გაეღიმა.
-ხელებს არ მიფათურებ და ჩემს სხეულზე არ იძინებ.- საავადმყოფოს ხალათის ქვეშ შემძვრალ მხურვალ თითებს თავისი თითები ჩაავლო და გააჩერა თუმცა მაინც მოასწრეს ზემოთ აწევა და მკერდთან ასულებმა უბრალოდ მძიდროდ მიიზიდეს თავისკენ ქალის სხეული.
-შენი ხელებიც გააკონტროლე ჯერ ისევ ახსოვს ჩემს ქვედა ნაწილს რა ვნებიანად ეფერებოდი-ყურთან სიცილით უჩურჩულა თვალებ დახუჭულმა.
-არადა ისე გინდოდა სული გძვრებოდა.
-მაგას სულ უნდა ასე რომ შენს ადგილზე თავს შევიკავებდი რადგან ტყეში აარ ვართ,არც ტალახში და შენც არ ხარ ალქაჯი პოლტერგეისტი.ტკბილი ძილი დეტექტივო.
♤♤♤♤♤♤
-რა ჯანდაბ...-ამოიხრიალა კართან ბრძოლაში გართულმა ბლექმა რომელიც ჩატანებულმა ფეხმა შეაფერხა და ის იყო ერთიანად შეტრიალებულმა თვალები ჭყიტა პირზე გაშლილი ხელისგული რომ აეფარა და თითებიდან წამოსულმა სიგარეტს დერეულმა სასიამოვნო სურნელმა სწრაფად იწყო მის საყნოს ორგანოში გავრცელება,ძლიერი მიწოლისგან კი უკან დაიხია და ხმაურით მიხურულ კარს კედელზე მიხეთქებული სხეულის ყრუ ზათქიც მოჰყვა. -აქ რას აკეთე.... ისევ შუა გზაში გაუწყდა კითხვა რადგან ველურივით დატაკებულმა ტუჩებმა ხმა ჩააწყვეტინადა გაბრძოლებაც ვერ მოასწრო ისე აიწია ჰაერში მისი სუსტი სხეული და კედელსა და მამაკაცის სხეულს შორის მჭიდროდ გამომწყვდეული ერთადერთი რასაც გრძნობდა,უეცრად მივარდნილი სიმხურვალე იყო ძლიერი თითები საჯდომზე რომ ჩაფრენოდა და ოდნავ სიუხეშე შეპარული ტუჩები მომთხოვნად რომ ეწაფებოდა და ამოსუნთქვის საშუალებას არ აძლევდა. -ვერ ვსუნთქავ-წამიერად მოშორდა მამაკაცი და ქალმაც მოახერხა ჟანგბადის ხარბად ჩასუნთქვა.წყვეტილად გამოტუმბა ფილტვებიდან ნახშიროჟანგი და ამ წამიერი სიშორისგან გაყინული ტუჩებით თავად გაიწია მამაკაცისკენ რომელიც იღიმოდა.თუმცა ვერ მისწვდა,რატიმ სახე უკან გასწია მაგრამ მის სხეულს არ მოშორებია ისევ ისე მჭიდროდ ჰყავდა დაჭერილი. -შენი დედაც..ნუ მეთამაშები!-ხმაში ბრაზი შეჰპარვოდა ქალს.წვრილი თითებით თმებში ჩასწვდა მამაკაცს და თავისკენ დაქაჩულს ქვედა ტუჩზე კბილებით ჩააფრინდა.
-ჩემთან გინდა-ხმა გამომწვევი და ღიმილიანი ჰქონდა მამაკაცს ცხვირის წვერს დაასრიალებდა მის სახეზე და ხარბად ისუნთქავდა კანისგან მომავალ სურნელს.
-სხვანაირი ხარ...ვაბშე სხვანაირი.საჯდომიდან თითები მოაშორა და წელზე შემოსმული ქალის თეძოთი მიაწვა.
-მინდიხარ.
-ნუ მეთამაშები!-თმებიდან ხელს არ უშვებდა ქალი და მკერდზე მოთარეშე თითებისგან სუნთქვა შეკრულს ყელში მოზრდილი ბურთი გასჩხეროდა რომელიც ჰაერის ნაკადს უზღრუდავდა და ერთიანად ადუღებულ სისხლს მიმართულებას უცვლიდა.ერთიანად შემოძარცვული ზედის დამსახურებით კედლიდან მომავალი სიგრილე სასიამოვნოდ ედებოდა სხწულში თავის გაკონტროლება მაშინ გაუჭირდა როდესაც დაბერილ კერტებზე ცხელი ტუჩების შეხბა იგრძნო,ჩავლებული კბილებისგან გამოწვეული ტკივილი და კედელს მოშორების შემდეგ ჰაერში აღმოჩენილმა მკლავები მჭიდროდ შემოხვია კისერზე.უკან სვლით მიმავალმა მამაკაცმა მაგიდის მკვრივი კუთხის შეხება იგრძნო თუ არა ერთიანად შეტრიალდა და ცალი მკლავით დაჭერილი სიფრიფანა ქალის სხეული მაგიდის ზედაპირზე დაუშვა.წამოწევის ყველანაირი შესაძლებლობა მკერდზე იდაყვში მოხრილი ხელის დამსახურებით მოუსპო და ქვედაბოლოს ძლიერად ჩაფრენილმა ქვემოთ ხელის უხეში გაკვრით დაქაჩა.თხელი მატერია ხმაურით გაიხა და სხეულიდან მოშორებული იატაკზე გაფრიალდა.წინ დახრილი მამაკაცის ცხვირის წვერი კი მკვრივი მუცლის მიდამოებში თავისუფლად გაიჭრა და სანამ თლილი თითები მაქმანებიანი საცვლის ქვეშ გაუჩინარდებოდა ხმამაღალ წამოკვნესებასთან ერთად ენის წვერიც მიჰყვა. -ღმერთო!-გაშლილი ფეხების შეტყუპების მცდელობამ უშედეგოდ ჩაიარა.თეძოებზე ჩაჭერილმა თითებმა კი მაგიდის ზედაპიზე მწოლიარე ქვემოთ დაქაჩა თმებში ჩაფრენილი თითები,მხურვალე ტუჩები და ძლიერი ბიძგისგან გამოწვეული სისავსის შეგრძნება ერთიანად დაეუფლა ქალს.მთლიან სხეულში დავლილმა ემოციებმა მოადუნა და კაცს მორჩილად დაყოლილი რომელმაც წამოწევის საშუალება ისე მისცა ერთიანობა სანტიმეტრითაც არ დაურღვევია შიშველი სხეულით მჭიდროდ მიეხუტა ჯერ ისევ ტანზე პერანგ მორგებულ ხლიერ სხეულს.
-ვგიჟდები შენზე-შეცვლილი ხმით გამოსცრა მამაკაცმა და წამით თვალები დახუჭა,კეფაზე შავლებული ხელით თავი უკან გადააწევინა და ერთმანეთს დაშორებულ სავსე ბაგეებზე ათრთოლებული ტუჩებით მიეფერა. -მაგიჟებ...
-ჯანდაბა...-
-მინდა რაღაც დაგმართო, მაგრამ რანაირი ხარ?
- ნუ ლაპარაკობ...მაკოცე!
-ეხლა სადღა გამექცევი ენ?-ურვილი აუსრულა და მისი პერანგის ღილებთან ბრძოლაში გართული ქალის თითები მუჭში მოიქცია,ხელის კვრით მაგიდაზე დააბრუნა და თავს ზემოთ გაუკავა.ოდნავ უკან დახეულმა მორიგი ბიძგით შეაღწია სასურველ წერტილამდე და ისევ უმოძრაოდ გაჩერდა,გაეღიმა და სიამოვნებისგან ხმამაღლა ამოისუნთქა.შემდეგ ერთიანად მოშორდა და სანამ გაპტოტესტებას მოასწრებდა ქალი ისე ჩამოასრიალა მაგიდიდან ზურგით შეატრიალა და წინ ზურგზე ხელის მიწოლით წინ დახრა აიძულა,მაგიდის ზედაპირს მკერდით ააკრა და ზურგზე ისევ დაუკავა ხელები,საჯდომზე რამდენიმე წამის განმავლობაში ეფერებოდა და ქალის ბაგეებიდან წაცდენილი ნეტარი ჰანგების მოსმენისგან ტკბებოდა. -გავაგრძელო თუ ეხლაც აპირებ ჩემს შეჩერებას?-ხმით იღიმოდა...კითხვა კი ზედმეტად გამომწვევი ჩანდა.
-მიდი.. გაიბრძოლა ქალმა მაგრამ თავი ვერ დაიხსნა მისი ხელებისგან. -ხელები გამინთავისუფლე,მინდა რომ შეგეხო.
-ისედაც მიგრძნობ პატარავ-თავისკენ დაქაჩა და ოდნავ წამოწეულის კისერზე ცხელი ტუჩებით გაილაშქრა. -დილამდე ჩემი ხარ ხო? - ყურის ბობილოზე კბილებით ჩააფრინდა და ამჯერად ზედმეტად ფრთხილად შეუერთდა ქალის სხეულს.წამით აცადა და შემდეგ ერთიანად გაუნთავისუფლა ხელები,წელში გასწორებულს მკერდზე მჭიდროდ მოხვია მკლავი და ქალის კისერში სახით ჩაფლულმა განაგრძო ფრთხილი და გამომწვევი მოძრაობები. გარეთ კოკისპირულად წვიმდა,წვიმის სუსხიანი არომატი ღია ფანჯრიდან აღწევდა და მთლიან სახლში ვრცელდებოდა.აქა იქ ცაზე ელვაც იკლაკნებოდა ქალი კი სასურველი კაცის მკლავებში მოქცეული ურცხვი ოხვრით იღებდა მისგან დაუშირვებლად განაწილებულ სიამოვნების იმპულსებს. არ ახსოვს როგორ აღმოჩნდა იატაკზე,არც ის ახსოვს როდის ააფრიალა ხელში მამაკაცმა და იატაკიდან წამომდგარმა ზურგით საწოლის სირბილე შეიგრძნო,არც ის ახსოვს მის ზენოდან მოცეული როდის უკოცნიდა ხარბად ძლიერ მკერდს.არც ის ახსოვს მერამდენედ და როგორ აღწევდა სიამოვნების მაქსიმუმს.იყო ღამე,საშინელი ამინდი,სუსხი და თბილი საწოლი კაცთან ერთად რომელიც ყოველთვის აგიჟებდა.და როდესაც დედა ბუნება დამშვიდდა,წვიმა შეწყდა,ცას კი მტრედისფერი ალიონი შეეპარა ერთიანად ენერგიისგან დაცლილი,სრულიად გამოფიტული მჭიდროდ გაეხვა კაცის მკლავებში და მასზე სუროსავით შემოხვეულს ჩაეძინა.იცოდა გაღვიძებულს ის ადგილზე აღარ დახვდებოდა,დარჩებოდა მისგან დატოვილი სურნელი,ღამე და განცდილი ემოციები ალბათ დიდხანს რომ შეახსენებდა თავს.
ფანჯრიდან შემოპარულმა მზის ურჩმა სხივებმა გააღვიძა,წინა ღამისგან ნაომარი სხეული სასიამოვნოდ სტეხდა თვალები გაახილა და ოთახში სხვა ადამიანის არსებობა გუმანით იგრძნო,არ შემცდარა ჟანგბადს სიგარეტის სურნელი შერეოდა.თავი წამოსწია თუ არა გიჟივით წამოხტა,საწოლის თავისკენ ასრიალდა და შიშველ სხეულზე თხელი საბანი მიიფარა.
-აქ რა ჯანდაბა გინდა?-ეჭვნარევი ხმით ამოიხრიალა და სავარძელში მოკალათებულ ალექსს დაჭყეტილი ტვალებით დააკვირა.მარჯვენა ფეხი გვერდულად რომ ედო მარცხენა ფეხის მუხლზე და სიგარეტს ეწეოდა,გახდილი პიჯაკი კი სავარძლის სახელირზე აკურატულად ეკიდა.
-მშვიდად ბლექ..მშვიდად-გაეცინა ალექსს და წელში გასწორებულმა ცალი ხელით თმა უკან გადაიყარა. -ნუ ნერვიულობ მე არ ვყოფილვარ ღამით.
-იდიოტო!-მაინც იგრძნობოდა ბლექის ხმაში ნერვიულობის ნოტები.-აქ როგორ შემოხვედი? -კარი რატიმ გამიღო-მხრები სიცილით აიჩეჩა ქალმა და ისევ სავარძელს დაუბრუნდა.ენმა კი თვალები ეჭვით დააწვრილა და უცნაურად მომღიმარ მეგობარს ისე დააკვირდა გეგონება მის ტყუილში გამოჭერას ცდილობსო.მშვიდად ეწეოდა სიგარეტს ამირეჯიბი,ნაცრისფერ კვამლში გახვეულს სახეზე იდუმალი ღიმილი დასთამაშებდა.
-ალექს...
-ყავას გაგიკეთებ პატარავ-სიგარეტის ნამწვი საფერფლეზე დაასრისა ქალმა და სვარძლიდან წამომდგარმა იღლიის ქვეშ დამაგრებული იარაღი ბუდიანად მოიხსნა.საწოლთან ტუმბოზე უხმაუროდ დადო და ოთახიდან ისე გაუჩინარდა გაოგნებული მეგობრისთვის აღარაფერი უთქვამს.
◇◇◇◇◇◇
ილუზიის ქვა,რომელიც 1800 წელს ლუკას ლაგერფილდმა კაიროდან ჩამოიტანა და საკუთარი ხელით შექმნა გულსაკიდი,რომელსაც უმცროსი,გარდაცვლილი შვილის სახელი დაარქვა. "ემილიანი" რათა საკუთარი ჩადენილი ცოდვები დაევიწყებინა და სასურველ ილუზიებში დაეწყო მშვიდად ცხოვრება,სადაც განუსაზღვრელი ძალაუფლება...მაგიური ძალები და სხვადასხვა სხეულებში გადაცხოვრება შეეძლებოდა. ქვა ლუკასის სიკვდილის შემდეგ 7 ალქაჯმა შვიდ გზის შელოცვის დამსახურებით ყუთში შეინახეს და საიმედო ადგილზე გადამალეს თავად ლუკას ლაგერფილდი კი დაწყევლეს და სამუდამო სასჯელად ცოცხლად დამარვა და მისი გამოკეტვა გადაწყვიტეს.იმედი ჰქონდათ ვერასდროს დააღწევდა ამ წყევლას თავს და ვერც სამკაულს ჩაიგდებდა ხელში.
-ჯანდაბა-ამოიყვირა გაოგნებულმა ალისამ და ორივე ხელი პირზე იტაცა.
დასასრული

მოკლედ მეგობრებო, ეს არის ისტორია რომლის პირველი ნაწილი დაიწერა დაახლოებით ერთი წლის წინ და მისი ავტორი გახლდათ თქვენი მონა-მორჩილი ენ ბლექი, ერთი წლის შემდეგ დაიწერა მეორე ნაწილი ამჯერად ალისა უანდერის ავტორობით და ამ ეტაპზე პირველი და მეორე ნაწილები სწორედ რომ ალისას გვრედზე დევს, ეს კი გახლავთ მესამე ნაწილი რომელიც დაწერა ყველასათვის საყვარელმა ფეფო ამირეჯიბმა და მისი ნებართვით ჩემს გვრდზე ვანთავსებ, ისიამოვნეთ შენშილი სამეულის თავბრუდამხვევი ამბებით <3



№1 სტუმარი ტაისა

ღმერთებო!
შეიძლება გავგიჟდე♡♡♡♡♡♡
სამივე ცალ-ცალკე და მერე ერთად სრული სიგიჟე , ქაოსი და სუუულ სხვა სამყარო ხართ.

 


№2 სტუმარი სტუმარი ენ ბლექი

ტაისა
ღმერთებო!
შეიძლება გავგიჟდე♡♡♡♡♡♡
სამივე ცალ-ცალკე და მერე ერთად სრული სიგიჟე , ქაოსი და სუუულ სხვა სამყარო ხართ.


მიხარია თუ ისიამოვნე ❤

 


№3 წევრი NA NO

ღმერთმანი როგორც იქნა მოვახერხე და წავიკითხე. გოგონებო ცალ-ცალკე ხომ საოცრებები ხართ და ერთად კიდე უფრო დიდი სიგიჟე.
სოაცრად სახალისო გამოვიდა ამ საძაგელი სულის გადამტერების მიუხედავად. ნუ ფეფოს იუმორის გადამკიდე სხვანაირად არც შეიძლებოდა.

ბოლოს იმედია ისევ ლუკასის სული არ მოევლინა ენს რატის სახით :დ

 


№4 სტუმარი სტუმარი ენ ბლექი

NA NO
ღმერთმანი როგორც იქნა მოვახერხე და წავიკითხე. გოგონებო ცალ-ცალკე ხომ საოცრებები ხართ და ერთად კიდე უფრო დიდი სიგიჟე.
სოაცრად სახალისო გამოვიდა ამ საძაგელი სულის გადამტერების მიუხედავად. ნუ ფეფოს იუმორის გადამკიდე სხვანაირად არც შეიძლებოდა.

ბოლოს იმედია ისევ ლუკასის სული არ მოევლინა ენს რატის სახით :დ


აი მაგ ყველაფერს მეოთხე ნაწილში გავარკვევთ ნანო ❤

 


№5 წევრი NA NO

სტუმარი ენ ბლექი
NA NO
ღმერთმანი როგორც იქნა მოვახერხე და წავიკითხე. გოგონებო ცალ-ცალკე ხომ საოცრებები ხართ და ერთად კიდე უფრო დიდი სიგიჟე.
სოაცრად სახალისო გამოვიდა ამ საძაგელი სულის გადამტერების მიუხედავად. ნუ ფეფოს იუმორის გადამკიდე სხვანაირად არც შეიძლებოდა.

ბოლოს იმედია ისევ ლუკასის სული არ მოევლინა ენს რატის სახით :დ


აი მაგ ყველაფერს მეოთხე ნაწილში გავარკვევთ ნანო ❤

უხ ველი მეოთხეს ???? დანტე არ დამიტოვო მესამე ნაწილში. ალისასაც თუ შეხვდება გიჟი ჯადოქარი მამრი უფ ყველა ბედნიერი იქნება :დ :დ

 


№6 სტუმარი სტუმარი ენ ბლექი

NA NO
სტუმარი ენ ბლექი
NA NO
ღმერთმანი როგორც იქნა მოვახერხე და წავიკითხე. გოგონებო ცალ-ცალკე ხომ საოცრებები ხართ და ერთად კიდე უფრო დიდი სიგიჟე.
სოაცრად სახალისო გამოვიდა ამ საძაგელი სულის გადამტერების მიუხედავად. ნუ ფეფოს იუმორის გადამკიდე სხვანაირად არც შეიძლებოდა.

ბოლოს იმედია ისევ ლუკასის სული არ მოევლინა ენს რატის სახით :დ


აი მაგ ყველაფერს მეოთხე ნაწილში გავარკვევთ ნანო ❤

უხ ველი მეოთხეს ???? დანტე არ დამიტოვო მესამე ნაწილში. ალისასაც თუ შეხვდება გიჟი ჯადოქარი მამრი უფ ყველა ბედნიერი იქნება :დ :დ



წინასწარ ნუ გამაშლევინებ კარტებს : smile

 


№7  offline ახალბედა მწერალი Alice76

თავდაპირველად, როცა ფეფო ამ ნაწილის ნაწყვეტებს მიგზავნიდა, სიხარულისგან ვჭყიოდი, აი ვიცოდი, უზარმაზარი სიამოვნება რომ მელოდა წინ.

გუშინ საშინელ ხასიათზე ვიყავი, სამსახურის საქმეების გამო ამას რომ ვერ ვკითხულობდი, მერამდენედ ავწუწუნდი, თუ გამიგეს, გამომაგდებენ:დდ

ხოდა, როგორც იქნა, მეღირსა, გუშინდელი დაწყებული ახლიდან წავიკითხე, იმდენად მიყვარს თითოეული აბზაცი, არ ვიცი, ნამდვილად სუბიექტური ვარ, მაგრამ მიყვარს და რა ვქნა.

ფეფოსთვის და შენთვისაც არაერთხელ მითქვამს, მიხარია, რომ ჩვენმა მეგობრობამ შეძლო და დაგვანახა, რამდენად კარგი მწერლები ხართ ყველა ჟანრში.

ფეფოს ჰორორი ხომ არ წაგვიკითხავს აქამდე და რომ არა “შეთქმულება”, კაცმა არ იცის, წავიკითხავდით თუ არა საერთოდ.

ძალიან მოუხდა ამირეჯიბის წერის სტილი ჰორორს, ძალიან! აღფრთოვანებული ვარ და მიკვირს, აქამდე რატომ არ გაგვაცნო თავისი ეს მხარე ❤️
ზუსტად ვიცი, როცა მოვიწყენ, სამივე ნაწილი მაქვს (იმედია, მალე მეოთხეც ) იმისთვის, რომ ხასიათზე მომიყვანოს.

მადლობა ორივეს, რომ თქვენ გვერდით ყოფნის ბედნიერებას მანიჭებთ, თუნცაც ამ ფორმით. ძალიან დიდი სიხარულია ჩემთვის, თითქოს თანამოაზრეები შევიძინე :3
ალექსის რეაქციები მოჩვენებებზე საერთოდ ცალკე სამყაროა;დდდ

ბლექი ხომ წუწუნებდა, თან როგორ გაერთო ამასობაში:დდ მოჩვენებებს თურმე სიამოვნებაც მოაქვთ:დდდდ

ეჰ, ცოტა სევდაცაა, ძალიან მინდა, ალისას ადგილას ნამდვულად მე ვყოფილიყავი, უმხიარულეს-უსაშიშესი თავგადასავლებით.

მიყვარხართ❤️

 


№8 სტუმარი სტუმარი ენ ბლექი

Alice76
თავდაპირველად, როცა ფეფო ამ ნაწილის ნაწყვეტებს მიგზავნიდა, სიხარულისგან ვჭყიოდი, აი ვიცოდი, უზარმაზარი სიამოვნება რომ მელოდა წინ.

გუშინ საშინელ ხასიათზე ვიყავი, სამსახურის საქმეების გამო ამას რომ ვერ ვკითხულობდი, მერამდენედ ავწუწუნდი, თუ გამიგეს, გამომაგდებენ:დდ

ხოდა, როგორც იქნა, მეღირსა, გუშინდელი დაწყებული ახლიდან წავიკითხე, იმდენად მიყვარს თითოეული აბზაცი, არ ვიცი, ნამდვილად სუბიექტური ვარ, მაგრამ მიყვარს და რა ვქნა.

ფეფოსთვის და შენთვისაც არაერთხელ მითქვამს, მიხარია, რომ ჩვენმა მეგობრობამ შეძლო და დაგვანახა, რამდენად კარგი მწერლები ხართ ყველა ჟანრში.

ფეფოს ჰორორი ხომ არ წაგვიკითხავს აქამდე და რომ არა “შეთქმულება”, კაცმა არ იცის, წავიკითხავდით თუ არა საერთოდ.

ძალიან მოუხდა ამირეჯიბის წერის სტილი ჰორორს, ძალიან! აღფრთოვანებული ვარ და მიკვირს, აქამდე რატომ არ გაგვაცნო თავისი ეს მხარე ❤️
ზუსტად ვიცი, როცა მოვიწყენ, სამივე ნაწილი მაქვს (იმედია, მალე მეოთხეც ) იმისთვის, რომ ხასიათზე მომიყვანოს.

მადლობა ორივეს, რომ თქვენ გვერდით ყოფნის ბედნიერებას მანიჭებთ, თუნცაც ამ ფორმით. ძალიან დიდი სიხარულია ჩემთვის, თითქოს თანამოაზრეები შევიძინე :3
ალექსის რეაქციები მოჩვენებებზე საერთოდ ცალკე სამყაროა;დდდ

ბლექი ხომ წუწუნებდა, თან როგორ გაერთო ამასობაში:დდ მოჩვენებებს თურმე სიამოვნებაც მოაქვთ:დდდდ

ეჰ, ცოტა სევდაცაა, ძალიან მინდა, ალისას ადგილას ნამდვულად მე ვყოფილიყავი, უმხიარულეს-უსაშიშესი თავგადასავლებით.

მიყვარხართ❤️



მეოთხეც იქნება მალე მეგობარო. ამ ყველაფრის წერა ისეთი სასიამოვმოა ვიცი კიდევ უამრავჯერ მივუბრუნდები პირადად მე ამ სამეულის გიჟურ თავგადასავლებს ❤

 


№9  offline წევრი სიბილა

ილუზია სახელად ემილიანი იქნება მეოთხე თავის ამოსავალი წერტილი ხო?ნეტა როგორ გამოიყურება.ეს თავი კი ერთი ამოსუნთქვა იყო...ეგზელენთ

 


№10 სტუმარი სტუმარი ენ ბლექი

სიბილა
ილუზია სახელად ემილიანი იქნება მეოთხე თავის ამოსავალი წერტილი ხო?ნეტა როგორ გამოიყურება.ეს თავი კი ერთი ამოსუნთქვა იყო...ეგზელენთ



ვნახოთ ვნახოთ. მე ვფიქროფ უფრო დიდი სიურპრიზი იქნება თქვენთვის ის რასაც ვაპირებ ❤

 


№11 სტუმარი ნნ

თქვენი ბლოგი როგორ ვნახო?

 


№12 სტუმარი სტუმარი ენ ბლექი

ნნ
თქვენი ბლოგი როგორ ვნახო?


პირადში მომწერეთ ფეისბუქზე და გეტყვით ან დაგუგლეთ ჩემი რომელიმე ძველი ისტორია და ამოგიგდებთ (ალბათ)

 


№13 სტუმარი Qeti qimucadze

sigije. gadareuloba da fanatastikis bumi. au fefoo. daagvirgvine raa. geficebi samive eetmanetze gadareulebi da magrebi xart. es raiyo haaaa. axlac ki emociebis zgvashi vcuravv. vgijdebi tqven sameulze. titeuli individualirad radikaluri hansxvavebit eom gamoirchevit da xart magari megobrebiii. au am ambavs rac sheexeba. kargad vxedav tu itxovs gagrzelebassm rogorc mivxvdi is amuleti amirejibs aqvss. ogond mtlad kargad ver gavatlekvie. lukasis suli isev mashia tu es im yelsabamis damsaxurebaaa. anu amirejibis zedmetad gamzafrebul refleqseba vguliaxmobb. zlivs movaxerxe cakitxvaaaaaaaaaaa. madloba tqvenn rom arsebobttt

 


№14 სტუმარი სტუმარი ენ ბლექი

Qeti qimucadze
sigije. gadareuloba da fanatastikis bumi. au fefoo. daagvirgvine raa. geficebi samive eetmanetze gadareulebi da magrebi xart. es raiyo haaaa. axlac ki emociebis zgvashi vcuravv. vgijdebi tqven sameulze. titeuli individualirad radikaluri hansxvavebit eom gamoirchevit da xart magari megobrebiii. au am ambavs rac sheexeba. kargad vxedav tu itxovs gagrzelebassm rogorc mivxvdi is amuleti amirejibs aqvss. ogond mtlad kargad ver gavatlekvie. lukasis suli isev mashia tu es im yelsabamis damsaxurebaaa. anu amirejibis zedmetad gamzafrebul refleqseba vguliaxmobb. zlivs movaxerxe cakitxvaaaaaaaaaaa. madloba tqvenn rom arsebobttt


გაგრძელდება ქეთო ❤

 


№15  offline წევრი tebea

პიკი ხართ სამივე ნიჭიერების და პოზიტივის..ველი მეოთხეს

 


№16 სტუმარი სტუმარი ენ ბლექი

tebea
პიკი ხართ სამივე ნიჭიერების და პოზიტივის..ველი მეოთხეს


დავდე უკვე მეოთხეც <3

 


№17 სტუმარი სტუმარი თამო

ძალიან მაგარი რომ არის და გვამოგზაურებს სხვა სამყაროში.

 


№18  offline წევრი sofi_sofiaa13

ჩემიმოკვლა გინდა? ყველა ერთად სიგიჟა ...ღამე ვკითხულობდი ენნ ლამის გული წამივიდა ეს რაიყო :დ
--------------------
ფეფო

 



სახელი: *
  • bowtiesmilelaughingblushsmileyrelaxedsmirk
    heart_eyeskissing_heartkissing_closed_eyesflushedrelievedsatisfiedgrin
    winkstuck_out_tongue_winking_eyestuck_out_tongue_closed_eyesgrinningkissingstuck_out_tonguesleeping
    worriedfrowninganguishedopen_mouthgrimacingconfusedhushed
    expressionlessunamusedsweat_smilesweatdisappointed_relievedwearypensive
    disappointedconfoundedfearfulcold_sweatperseverecrysob
    joyastonishedscreamtired_faceangryragetriumph
    sleepyyummasksunglassesdizzy_faceimpsmiling_imp
    neutral_faceno_mouthinnocent