შესვლა
რეგისტრაცია
რეკლამა

ნახევრად 10


12-07-2020, 22:30
ნანახია 365

-ვასო მისმინე, შაბათ-კვირას ბათუ უნდა მოვძებნოთ
-არ მომწონს ეს აზრი
-შენ თუ გინდა აქ იყავი, მაგრამ მე უნდა მოვძებნო, გამიგე რა
-კარგი, წამოვალ, ბოლოს და ბოლოს მისი უფროსი ძმა ვარ, თანაც შენ ორშაბათიდან უნივერსიტეტში იწყებ სიარულს ხო?
-კი მასეა
-ჰო და უკეთესი, იცი რომ ბათუს ასიანი გრანტი აქვს? უფასოდ სწავლობს!
-ვაუ, საიდან ივი?-აღბრთოვანრბული ვარ, ვაიმე ასეთ ემოციას პირველად განვიცდი, ეს აშკარად არ არის ჩემი ემოცია
-ნუ ჰო, ახლა კი იმუშავე არ მოგაცდენ
-ჰო მართლა ვასო, ზურა აქ აღარ დაბრუნდება
-რატომ?
-უბრალოდ აღარ დაბრუნდება
-კარგი ბატონო

როგორც იქნა დადგა შაბათი დღე, ადრე გავიღვიძეთ, არც კი გვისაუზმია, უბრალოდ თვალდახუჭული ვამბობდი საითაც უნდა წავსულიყავით, უბრალოდ ზედმეტად მძაფრ ემოციებს მივენდე და რა თქმა უნდა გულს, რომელიც ყოვრლ ნაბიჯზე უბრალოდ უფრო სწრაფად სცემდა, საბოლოოდ კი რომელიღაც ბინის წინ აღმოვჩნდითარ ვიტყვი რომ დიდი შენობა იყო, მაგარ ადგილზე-თქო რადგან ასე არ იყო, ხუთსართულიანი შენობა იყო.
პირველივე სართულის რომელიღაც კარზე დავაკაკუნეთ
-გისმენთ?
-უკაცრავად ვინმე ბათუ-ს ხომ არ იცნობთ?
-თქვენ მისი ვინ ხართ?-ეჭვის თვალით მიყურებს დაახლოებით ჩემი ტოლი ბიჭი რომელსაც ტატუ აქვს ყველა ნაწილში გაკეთებული
-უბრალოდ მითხარი
-ძალიან ჰგავხარ, ის ჩემს ზევით მესამეზე ცხოვრობს
-დიდი მადლობა-მე და ვასომ სწრაფად ავირბინეთ კიბეები და კარზე დავაკაკუნე, ერთი სული მქონდა როდის ვნახავდი, მოვეხვეოდი, ეს კი უკვე ნამდვილად ჩემი ემოციებია, კარი გაიღო და ჩემზე ხუთი ექვსი სანტიმეტრით მაღალი ბიჭი დგას, წაბლისფერი თმებითა და მწვანე თვალებით, კისერზე ტატუ აქვს დახატული და გამყინავი მზერით მიყურებს
-გისმენთ?
-ბათუ ჰო მართალი ვარ?
-დიახ
-გამარჯობა მე ტასო ვარ ეს კი ვასო, არ შემოგვიშვებ?-ღიმილით ვეკითხები, ისიც იწევა და გზას გვითმობს, შემდეგ კარს კეტავს და მისაღებისკენ მივდივართ, გზაში ყველაფერს ვათვალიერებ, არ არის გადასარევი ბინა მაგრამ არც საშინელებაა
-ჩემთან რა გინდათ?
-ბათუ, ღმერთო ჩემო-ვასო ეხვევა და ყველა მხრიდან ათვალიერებს
-შეწყვეტ ჩემს გაღიზიანებას?
-ჩვენ შენი და-ძმანი ვართ-პირდაპირ ვახლი, აშკარაა რომ გაუკვირდა და თან არც გაუკვირდა
-ახლა გაგახსენდით?
-ახლა გავიგე რომ მყავხარ
-რაღაც არ მჯერა-ამბობს და პირდაპირ თვალებში მიყურებს
-სარკე გაქვს?
-რა თქმა უნდა
-მიმიყვანე სარკესთან
-პრანჭიაობა უნდა დაიწყო?-თან მეკითხება და თან მივყავარ, სარკესთან ვდგები და მასაც გვერდით ვიყენებ
-კარგად დააკვირდი ბათუ შენს ტყუპს-გაკვირვებული მიყურებს სარკიდან და აშკარაა ბედნიერება აწერია
-და ყოველთვის მინდოდა-იმდენად ჩუმად ჩაილაპარაკა ძლივს გავარჩიე სიტყვები
-ძმა არა?
-უფროსი ხარ თუ უმცროსი?
-რატომ მაიგნორებ?
-შენც მაიგნორებ
-უმცროსი ვარ
-პატარა დაიკო
-არ გინდა რომ ერთმანეთი გავიცნოთ წესიერად?
-რა თქმა უნდა მინდა-კარში ვასო დგას და ღიმილით გვიყურებს
-აბა ყავა გაქვს?
-არა ჩაი მაქვს-მეუბნება და იჭყანება
-არაუშავს ჩვენ გვაქვს, წამოდი ჩვენთან-არც დავფიქრებულვარ პირდაპირ ვაჯახე ეს სიტყვები
-მაკვირვებ
-ვასო უთხარი რამე-ვეუბნები ოდნავ მშვიდად, ისიც ჩვენსკენ მოდის ღიმილით და ზევიდან დაგვყურებს
-წამოდი, ეს ბინა შენია?
-კი, აბა ვისი უნდა იყოს
-შენი მშობლები სად არიან?
-მდიდრულ სასახლეში-თქვა და თვალები აატრიალა
- შეგიძლია ეს ბინა გაყიდო და ჩვენთან გადმოხვიდე, თან მეორე სართული ავაშენოთ იმ ფულით-ვასოს ვბწკენ და ჩუმად ვეუბნები
-ზედმეტები ნუ მოგივა, იქნებ საერთოდ არ მოვწონვართ და მარტო ყოფნა ურჩევნია
-კარგი მოდი დავჯდეთ და გავიცნოთ ერთმანეთი-მისაღებში დავჯექით და დავიწყე კითხვების დასმა, თან ყველაფერს ვიწერდი
-საყვარელი ფერი
-შავი
-საყვარელი ფილმი
-არ მაქვს
-საყვარელი წიგნი
-წიგნები მძულს
-კარგი, შეყვარებული?
-რა თქმა უნდა თიკა ჰქვია-ამბობს და იღიმის
-ძმა ან და?
-რა თქმა უნდა, ნიკა ჰქვია და ჩვენზე ერთი წლით უფროსია, კარგი ახლა ჩემი ჯერია
-გისმენთ-ვამბობთ და გულისყურით ვუსმენთ მე და ვასო
-რატომ მომძებნეთ ან საიდან გაიგეთ რომ ვარსებობდი?-ამბობს და ეჭვისთვალით უყურებს ვასოს
-იცი? ვასომ იცოდა მაგრამ ამაზე საუბატი აკრძქლული ჰქონდა, შემდეგ ერთ ადამიანს დავჭირდი და მან რარაცის სანაცვლოდ შენი თავის არსებობა გამაგებინა
-სად სწავლობთ?
-ვასო არ სწავლობს, ის ახლახანს.... მე ორშაბათიდან ვიწყებ სწავლას უნივერსიტეტში
-ვასო რატომ არ სწავლობა?
-....
-ციხეში ვიჯექი
-ვაუ, ეს რა გავიგე
-კიდევ რა კითხვა გაქვს?-ვეკითხები ოდნავ გამტყდარი ხმით
-სად იწყებ სწავლას?
-გეპეიში
-კითხვა გიყვართ?
-მე არა, ტასო გიჟდება
-ეწევი ბათუ?-ვეკითხები ის კი სანაცვლოდ , ერთ სიგარეტებით სავსე ცელოფანს მაჩვენებს
-ეს ცუდია
-ეს შენ არ გეხება-ამბობს მკაცრი ხმით
-ვასოც ეწევა და ვეჩხუბები ხოლმე, ასე რომ შენც არ იქნები გამონაკლისი-ვეუბნები, ვდგები და ლოყაზე ვკოცნი, ვიგრძენი ჟრუამტელმა როგორ დაუარა-შენს შეყვარებულსაც აუცილებლად გავიცნობ ხვალ შეგიძლია ჩვენთან მოიყვანო, აი ჩვენი მისამართი-ფურცელზე დაწერილ მისამართს ვაძლევ
-მიფიხართ?
-არა, აქედან წამსვლელი არ ვარ,გავიგე რომ არსებობ, ჩემი სისხლი და ხორცი, ტყუპი, ჩემი ემოციების თანამონაწილე არსებობს და მე ის ახლა ვიპოვე და უნდა საგტოვო
-ტვინი ნუ შეჭამე გოგო-მეუბნება ვასო და კისერში ღიმილით მკოცნის, ბათუ კი სიგარეტის გაბოლებას აპირებს რომ ვართმევ და სიგარეტს ვუტეხავ
-აბა , აბა პატარავ-მეუბნება თან ფეხზე დგება
-ძაან აჟიტირებული ვარ-ვამბობ სიხარულით და ორივე ძმას ერთდროულად ვეხუტები
-ტატუ გაქვს ტასო?-უცებ გავფითრდი და მოვშორდი ბათუს
-არა-ვამბობ არც ისე მყარად, მან ჩაიცინა
-აბა მოდი კიდევ ერთხელ ჩამეხუტე-ამბობს უთბილესი ხმით და ხელებს შლის
-არა იყოს-ვამბობ მაგრამ ის მიახლოვდება, მე უკან ვიწევ, ბოლოს ვასოს ვასკდები რომელიც მაისურს მიწევს ზურგის მხარეს და ჩემს ტატუს ხედავს, მის გვერდით ბათუც ჩნდება და ჩემს ტატუს დაჰყურებენ
-დისთვის ვერ მიგიხედავს რა-ამბობს და მკვლელი მზერით უყურებს, ვამჩნევ რომ მალე პანიკა დაეწყება ვასოს
-ზედმეტები ნუ მოგივა ბათუ-ვეუბნები და ვასოს ლოყაზე ვკოცნი
-რატომ გაქვს ტატუ?კიდევ გაქვს სადმე?
-მერე რა მოხდა რომ რამდენიმე ადგილას მაქვს? შენც ხომ გაქვს?
-მე მე ვარ, შენ ტარომ გაქვს?
-უბრალოდ მთელი ცხოვრება ვოცნებობდი
-მოდი გამოვიცნობ ემოციების კავშირი ჰომ ასეა?
-შენ საიდან იცი?
როდის გაიკეთ ტატუ?
-217 წლის 15 დეკემბერ
-მეორე დღე მე გავიკეთე, უბრალოდ ლტოლვა ვიგრძენი, არ მითხრა რომ ნარკოტიკი-სახიდან ფერი წაეშალა
-...
-ნუ დუმხარ-ახლა ვასო ამბობს
-არა, მინდოდა მაგრამ თავს ძალა დავატანე და არ გამისინჯავს-დვამბობ დარცხვენილი
-კიდევ კარგი-ტელეგონზე დამირეკეს, ნიკა იყო, ჩვეული სახე და ხმა მივიღე
-გისმენ ნიკა-ვამბობ მშვიდად და უტეხად
-.....
-დიდი მადლობა და ბოდიში რომ ასე გაწუხებ
-...
-ჰო ვიცი
-.....
-კარგი კარგად
-.....
-ნიკა ვინაა?-კითხულობს ბათუ
-ყველაფერში ცხვირს რატო ყოფ? ასე ვასოც კი არ იქცევა
-რომ გეკითხები მიპასუხე-ამბობს და ისევ ერთ ღერ აიგარეტს იღებს, ამჯერადაც მივდივარ და სიგარეტს ფანჯრიდან ვაგდებ
-ჩემი უფროსია სამსახურში
-სად მუშაობ?
-ერთ ერთ ბიზნესმენთან
-რა თანამდებობაზე?
-ბუღალტერი
-ოჰო?რაზე აბარებ?
-თარჯიმანი
-რა ენები იცი?
-ჩინური, იტალიური, ინგლისური, ესპანური და ფრანგული
-ჩინური იცი და რუსული არა?
-არ მყავდა ნორმალური მასწავლებელი, არც ენა მიზიდავდა დიდად, შენ რა ენები იცი?
-მხოლოდ რუსული და ინგლისური
-ჰო კარგია
-ვასომ?
--იაპონური, ინგლისური, რუსული და თურქული
-არ გცოდნიათ ცოტა
-ჰო მასეა
-ტასო გარეთ ვიღაც მოკვდა
-კარგი, ჩვენი წასვლის დროა-ხელი აკანკალებულ ვასოს მოვკიდე გავუღიმე და ბათუს დავემშვიდობეთ.
სახლში მივედით და ვასო ჩემს ლოგინში ჩავაწვინე, შუბლზე ვაკოცე და მაშინვე ჩაეძინა
-----------
ვიცი სიხარულებო, ბოდიში ასეთი თავებისთვის და ასეთი დაგვიანებისთვის, უბრალოდვიაპონურს ვსწავლობ, მთლიანად მასზე ვარ გადართული და ამიტომ იმდენად ხშირად ვეღარ ვდებ თავებს, თუმცა ყველანაირად ვცდილობ, ჯანსაღ კრიტიკას აუცილებლად ვითვალისწინებ მადლობა წინასწარ♡♡♡♡



№1 სტუმარი სტუმარი taa

axal tavs ar deb??

 



სახელი: *
  • bowtiesmilelaughingblushsmileyrelaxedsmirk
    heart_eyeskissing_heartkissing_closed_eyesflushedrelievedsatisfiedgrin
    winkstuck_out_tongue_winking_eyestuck_out_tongue_closed_eyesgrinningkissingstuck_out_tonguesleeping
    worriedfrowninganguishedopen_mouthgrimacingconfusedhushed
    expressionlessunamusedsweat_smilesweatdisappointed_relievedwearypensive
    disappointedconfoundedfearfulcold_sweatperseverecrysob
    joyastonishedscreamtired_faceangryragetriumph
    sleepyyummasksunglassesdizzy_faceimpsmiling_imp
    neutral_faceno_mouthinnocent