შესვლა
რეგისტრაცია
რეკლამა

ფლეიბოი და წითური ლამაზმანი //12//


29-07-2020, 12:53
ავტორი ენქეი
ნანახია 1 465

-ვერ ვიჯერებ რომ ეს თქვი- თვალებგაფართოებული მიაჩერდა ბარბარე რატის.
-ისს ვუთხარი რაც სიმართლეა, მათი მოტყუება არ მინდოდა.
-ეს სერიოზულ განაცხადია ხომ იცი.
-ვიცი, ადრე თუ გვიან ეს მაინც მოხდებოდა. რა მნიშვნელობა აქვს ამას, ამით ჩვენს შორის არაფერი შეცვლილა.
-მედიასთან ამაზე ლაპარაკი ადრეა რატი.
-მე ასე არ ვფიქრობ, არავის ვათქმევინებ იმას რომ ჩემი გასართობი ხარ.
-ამას რატომ უღრმავდები? ამას მაინც იტყვიან.
-ჯანდაბა ბარბარე, ასე რატომ საუბრობ? აბა რა მეთქვა ხო ის ნამდვილად ჩემი სათამაშოათქო?- საჭეს ძლიერად ჩააფრინდა და გახშირებულად დაიწყო სუნთქვა
-ეს არ მიგულისხმია, უბრალოდ დაივიწყე.- თავისთვის ჩაიბურტყუნა და თავი საპირისპირო მხარეს შეაბრუნა.
-ბაბი- მანქანა უნივერსიტეტის წინ გააჩერა და მზერა მასზე გადაიტანა - რა დაგემართა?
-არაფერი უბრალოდ ჩემი ხასიათი ხომ იცი, უნდა წავიდე დამაგვიანდება.-ღიმილით უთხრა, მანქანიდან გადავიდა და შენობისკენ სირბილით წავიდა.
-ჯადაბა,რას გაუგებ ამ გოგოს- მხრები არაფრისმთქმელად აიჩეჩა და მანქანა ადგილს მოწყვიტა.
პირდაპირ კაკისთან წავიდა სახლში, იცოდა რომ გაგიჟებული იქნებოდა და ყველაფრის შემდეგ მისი თანადგომა დაჭირდებოდა. ნახევარ საათში მივიდა მასთან, გზად მაღაზიაში შეიარა ლუდი იყიდა და არც დაუკაკუნებია ისე შეჯლაგუნდა ოთახში.
-კიკსონ როგორხაარ? -დივანზე მის გვერდით დასკუპდა და მომლოდინე სახით მიაჩერდა.
-ახლა მასთან ხუმრობას არ გირჩევ, გამხნევება ვცადეთ და ყველაფერი ზედ დაგვაფარა- თავი გაიქნია ირაკლიმ
-გაგინათ ტოო -სიცილი წასკდა რატის.
-არა ზღაპრებს გვიყვებოდა. -თვალები მობეზრებულად აატრიალა სანდრომ -რა კითხვებით მოძრაობ შე*ემაა?
-უნდა მომეკლა როცა შანსი მქონდა, თუმცა იმდენად დიდი იყო სურვილი იმის რომ ტკივილი მიმეყენებინა მაგის დრო აღარ დამრჩა.
-ასე ნუ ლაპარაკობ ძმაო გთხოვ -ოთახში მოულოდნელად შემოაბიჯა ლოლიტამ და კაკის ზურგიდან აეკრო- ის იმას მიიღებს რასაც იმსახურებს, ჩვენ ამაზე აღარ უნდა ვინერვიულოთ.
-ხომ იცი როგორ ძალიან მიყვარხარ არაა?- ლოყაზე ტუჩები მიაკრო და გვერდით დაისვა საყვარელი ქალი - რომ მახსენდება მისი სახე ცუდად ვხდები.
-ამაზე აღარ ინერვიულო კაკი, რაც მთავარია არც მე და არც ლილეს არაფერი დაგვმართნია.
-რომ ვერ მიმესწრო არც კი მინდა იმაზე ფიქრი რას გავაკეთებდი.
-მისმინე ძმაო, გინდა ვინმე შევგზავნო საკანში დედა მოუ***ას?- იდეა მიაწოდა ირაკლიმ.
-არა! ჯობს დაიტანჯოს იქ სადაც არის, არამგონია კაცებზე გადავიდეს. მაგასაც თუ იკადრებს ადგილზე დაბრიდავენ-განმარტა კაკიმ და ვისკი დაისხა.
-ამ დილაადრიან რო არ გამოსკდე არ შეგიძლია?- ჭიქა აწაპნა სანდრომ - ვაფშე ლილეს დაურეკე? მოიკითხე? შენგგონია ის შენზე უკეთეს მდგომარეობაშია? გოგოს გაუპატიურებას უპირებდა, შეშინებული იქნება.
-არ დამირეკავს, გუშინ მაგრად შევაშინე და ვიფიქრე ცოტახნით შორს თუ ვიქნებოდი უკეთესი იქნებოდა.
-შენთვის თუ მისთვის?
-აუ რატი გაა*ვი რა.
-რაიყო სიმართლე მწარეა ფისო? -გაენაზა ირაკლი
-ეგ პიდარასტის ზამაშკები მოიშორე თორე ძვლებში დაგამტვრევ.- გამაფრთხილებლად გადახედა მის წინ მჯდომ ირაკლის რომელიც ფეხზე ხელს იყოლებდა და ტუჩებს უპრუწავდა.
-ხო კარგი, კარგი რაიყო ცოტა გავერთე. -თავი იმართლა და სიგარეტის ნამწვი საფერფლეში ჩააგდო.
-ანუ მიდიხარ ხო ლილესთან.
-ჩავიცმევ და წავალ. -ფეხზე წამოდგა და კიბეები სირბილით აიარა. 5წუთში ჩამოვიდა უკან როგორც ყოველთვის სპორტულ ტანისამოსში გამოწყობილი. -ლოლიტა საღამოს არ მოვალ და იცოდე, თუ გინდა ვინმესთან დარჩი ანასთან ან მარიამთან.
-არაა, იყოს ვიქნები მარტო.
-კარგი რავი წავედი მაშინ მე -ლოლიტას შუბლზე აკოცა და ოთახიდან გავიდა.
-დაგველოდე შე*ემა ჩვენც მოვდივართ.- სირბილით გაყვნენ უკან ირაკლი და რატი.
-შენ არ მიდიხაარ?
-მაგდებ ტო?
-არა არ გაგდებ ისე გკითხე.
-შენ სახლში მარტო დარჩები? თუ უბრალოდ იხუმრე.
-დავრჩები რა პრობლემაა. -მხრები აიჩეჩა ლოლიტამ
-გავიგე ამბოლოდროს ვაკეში ქურდობა გახშირდაო, შედიან სახლში და ყველას კლავენ ვინც გზაზე გადაეღობებათ. ეგკიარა მოჩვენებების გჯერა? ერთ თბილისელ კაცს ჩაუსახლდა მოჩვენება ადრე და სულ გააგიჟა სარზე წამოიცვა კაცა საკუთარი თავი. ისინი იცი ვაფშე სახლში რო არიან და ყველაფერს რო ლეწავეენ, მაგარი ტიპები არიან ცვეტში აი ისინი
-სანდრო გეყოფა, ჩემი შეშინება თუ გინდოდა გამოგივიდა უკვე.
-არა შეშინება არა, უბრალოდ გეუბნები რა ხდება ქვეყანაში.
-ჯანდაბა მართლა შემაშინე, ახლასად დავრჩე. არც მარია ქალაქში და არც ანა.
-ოპაა, რთული თემაა. სხვა დაქალები არ გყავს?
-დაქალები მყავს მაგრამ ისეთი არავინ ვისთან დარჩენასაც მოვინდომებ, თანაც ახლა ბათუმში წამსვლელი არვარ იმის გამო რომ ერთი ღამე სადმე გავათიო.
-ჩემთან დარჩი.
-რაა? -თვალები შუბლზე აუვიდა ლოლიტას.
-ხოო, რაიყო.მაინც მარტო ვცხოვრობ ერთ ოთახში მძინავს მე, დანარჩენი 5 ოთახიდან რომელშიც გინდა დაიძინე.
-ხუმრობ ხო?
-ვაფშე არა, რაიყო ხოვძმაკაცობთ დარჩი ჩემთან.
-ჯანდაბა შენს თავს სანდრო. უზომოდ მეზიზღები.
-მეც მიყვარხარ ჩემო ლამაზო, ახლა კი აიღე რაც გჭირდება და ჩასკუპდი მანქანაში.
-ახლავე მოიცა- ფეხზე წამოდგა რომ ოთახიდან გასულიყო, კართან შეყოვნდა, მოტრიალდა და სანდროს კითხვით სავსე თვალები მიაპყრო - სანდრო, ჩვენ მეგობრები ვართ არაა?
-ჩვეენ? ხოო რათქმაუნდა მეგობრები ვართ.- ნაძალადევი ღიმილით მიუგო და დივანზე დასკუპდა
-მაშ კარგი- ოდნავ ჩატეხა ტუჩის კუთხე და სირბილით ავიდა ზევით.
-მეგობრები ცუდი ნათქვამია უფრო დაქალები. -ხმამაღლა ჩაიბურტყუნა სანდრომ და ტელევიზორის ყურებას შეუდგა.

***
ლილეს კართან მდგარი კაკი დიდხანს ფიქრობდა უნდა მისულიყო თუ არა მასთან, დასაკაკუნებლად აწეულ ხელს მოულოდნელად ისევ უკან წევდა და გახევებული იდგა სადარბაზოში. როგორციქნა მოიკრიბა გამბედაობა და რამდენჯერმე ძლიერად დააბრახუნა რკინის კარზე. რამდენიმე წამიანი ლოდინი საუკუნედ მოეჩვენა, თვალწინ გაუელვა ლილეს სახის მიმიკებმა რომელიც მისი დანახვისას მიიღო და ტანში უსიამოვნოდ გააჟრჟოლა, მასთან კი მივიდა მაგრამ ისიც კი არ იცოდა რა უნდა ეთქვა მისთვის. საკეტის ჩხაკუნის ხმამ მოიყვანა გონებაზე. კარი ფართოდ გაიღო და ზღურბლზე ლილეს დანახვისას ოდნავშესამჩნევად გაეღიმა.
-დილამშვიდობისა-ღიმილით მიუგო კაკიმ
-დილამშვიდობის-მანაც ასევე უპასუხა და მის წინ მდგომი სილუეტი თავიდან ბოლომდე აათვალიერა.
-მისმინე, 1 საათია შენს კართან ვდგავარ და ვფიქრობ რა უნდა გითხრა მაგრამ სიმართლე გითხრა ჯერ კიდევ ვერ მოვიფიქრე, გუშინ რაც მოხდა ეს საშინელება იყო ვიცი, ბოდიშს გიხდი იმისთვის რისი გადატანაც მოგიწია და ჩემს გამოც, ვიცი არასწორად მოვიქეცი.უბრალოდ მაშინ არ მომეცა იმის საშუალება რომ პირისპირ გავსწორებოდი იმ არაკაცს და უკვე მეორედ მოინდომა ჩემს საყვარელ ქალს შეხებოდა ამას ვერ მოვითმენდი, ყველაფერი ერთიანად მომაწვა და ლამის შემომაკვდა მაგრამ... -სიტყვა შუაზე გაუწყდა ლილეს რეაქციისას რომელმაც წამში გადაკვეთა მათ შორის მანძილი და ტკიპასავით აეკრო ზედ.
-არაფრის ახსნა არაა საჭირო მართლა- უფრო მჭიდროდ მოხვია ხელები და მის გულისცემას ყური დაუგდო.
-ლილეე, ჩემი მაისური ხომ არ გინახავს? -ოთახიდან მოისმა ვიღაც ბიჭის ხმა, წამში მოახდინა რეაგირება კაკიმ და ხელები გაუშვა.
-არ ვიცოდი ვინმე თუ გყავდა -თვალებანთებულმა გადახედა ლილეს.
-არა, ეს ის, შენ არასწორად გაიგე ეს უბრალოდ ...
-ვაა, ლელუჩკა. მეთქი სად დაიკარგათქო .- ოთახიდან წელს ზემოთ შიშველი ბიჭი გამოვიდა, ალბათ ცოტაც და დაარტყამდა აუტანელი სიჩუმე ისევ ბიჭს რომ არ დაერღვია რომელმაც აშკარად იგრძნო კაკის მომაკვდინებელი მზერა.- შენ ალბათ კაკი ხარ. -ხელი გაუწოდა ბიჭმა - მე გიორგი ვარ, ლილეს ბიძაშვილი. -მისი გამომეტყველების დანახვისას სწრაფად დააყოლა.
-თავიდანვე მასე დაგეწყო- მხიარულად ჩამოართვა ხელი კაკიმ.
-ახლა გასაგებია სულ შენზე რატო ლაპარაკობს ეს ქალბატონი -თვალი ააყოლა კაკის- მთელი ღამე არ მომასვენა სულ შენზე ლაპარაკობდა.
-გიორგი! -თვალები დაუბრიალა ლილემ
-ხო კარგი,კარგი. -მის ნებას დაჰყვა და გაჩუმდა -აი აქ ყოფილა. - სარკის წინ ტუმბოზე დადებულ მაისურს წაეტანა და გადაიცვა.- მოკლედ ახლა მეჩქარება რა თორე პირველივე კვირას თუ დავაგვიანებ დამერხევა.მაგრამ ჩემი სათქმელი მაინც უნდა ვთქვა. ორი წუთით დაგვტოვე რა ლილუ -ღიმილით მიუგო ბიჭმა, ისიც მის ნებას დაჰყვა და ოთახში დაბრუნდა. -მოკლედ მისმინე ძმაო ,ძაან უცებ გეტყვი და გასაგებად, ჭკვიანი ბიჭი ჩანხარ გამიგებ, ლილე ჩემი უმცროსი დასავითაა რა, და იმენა ბიოლოგიური და არ მყავს მაგრამ სამაგიეროდ ლილე მყავს და წლებია თავს ვევლები, 27 წლის კაცი ვარ და არც შენ ხარ პატარა დარწმუნებული ვარ ხვდები რასაც გებაზრები. არ აწყენინო იცოდე,ყველაზე ძვირფასი რაც გამაჩნია ის არის. რო გავიგო შენს გამო ერთი ცრემლი მაინც ჩამოუვარდა თვალიდან არდავფიქრდები ისე დაგბრიდავ, მაგრამ თუ ყოველთვის ასე გააბედნიერებ როგორც ახლა მისიმხრიდან ჩემზე ჯიგარიტიპი გვერდით არგეყოლება. ხო ხვდები რასაც ვამბობ?
-მივხვდი ძმაო და მაგაზე არ იდარდო, აზრადაც კი არ გავივლებ რომ ვაწყენინო.
-ძაან ჯიგარიხარ ასე მარტივად რო გამიგე, წავედი მე და შენ გაბარებ იცოდე. -მხარზე ხელი დაკრა და კიბეები სწრაფი ნაბიჯით ჩაირბინა.
ბიჭი აშკარად არ ხუმრობდა რომ მოენდომებინა კაკის უეჭველად გადაამტვრევდა ხერხემალში, მასთან ხუმრობა ნამდვილად არ ღირდა.
-დაამთავრა მონოლოგი?- ბურტყუნით გამოვიდა სადარბაზოში ლილე.
-რა მონოლოგი ტო, რაც საჭირო იყო ის თქვა სიტყვა დამიტოვა.
-ოხ ეს ბიჭები რა, ვერაფერს გაგიგებთ კაცი.
-ქალებს ხო რასამბობ რა.მთელი 100წიგნიანი ტომეული გვჭირდება რომ გაგიგოთ ეგეც მხოლოდ ის თუ რაზე ბუზღუნებთ.
-მთლად მასეც არ ვართ.- სიცილით უთხრა და გვერდით გაიწია-შემოდი ყავა დავლიოთ .
-შენს გაკეთებულ ყავაზე უარს არ ვიტყოდი- მის ნებას დაჰყვა და ოთახში ლილეს შემდეგ შევიდა.


***
ნახევარი საათის შემდეგ, სანდრომ და ლოლიტამაც მიაღწიეს სახლამდე, ორივე გადმოვიდა მანქანიდან და პირდაპირ სახლისკენ აიღეს გეზი. კარი გასაღებით გააღო და პირველი ლოლიტა შეუშვა სახლში, ღიმილიანი სახით შეაბიჯა ჰოლში და სასტუმრო ოთახისკენ გაიკვლია გზა. ჯობდა სულ არ მისულიყო ისეთი ამბავი იყო მის სასტუმრო ოთახში.
ორივე სავარძელი დაბრდღვნილი იყო, მაგიდა გადაყირავებული, ნოხი დასვრილი, ფარდები დაგლეჯილი. კინაღამ ჭკუიდან გადავიდა.
-ამის დედაც, რა ჯანდაბაა -ოთახში შევარდა და აქეთ-იქით მიმოიხედა, სიტყვა არ ქონდა დამთავრებული ზემოთ სართულიდან ლაიკა რომ ჩამოვიდა სანდროს შარვლის ღეჭვით. - ჯანდაბა ლესი რა გააკეთე.
-არ მითხრა რომ ისლეკვი ასე სწრაფად გაიზარდა.
-არა რა ლეკვი, ეს დედამისია ტო.
-ლეკვი არ გეყო და დედაც წამოათრიე?
-აბა ლეკვი პატარაა და ძუძუც არმაქვს რომ მეჭმია.
-ნამდვილი არანორმალური ხარ. -თავი გააქნია ლოლიტამ და ჩანთა იატაკზე დადო.
-რა ჩაიდინე ლესიი-დაუტია ძაღლს, მანაც თითქოს გაიგო მისი ნათქვამი შარვალი გადმოაგდო, სანდროსთან მივიდა და გლასუნი დაუწყო.-არ მინდა შენი მოფერება მე, ამას ვინ მიმილაგებს.
-სანდრო ხვდები რომ ძაღლს ეჩხუბები?- ხელები გაშალა ლოლიტამ
-მერე რაა,ხომ უნდა მიხვდეს თავის დანაშაულს. სულელო- წელში გასოწრდა და გვერდი აუქცია ძაღლს. - ჯანდაბა, შენ რა მთელი ჩემი კარადა დაღეჭე? კბილები ამოსული გაქვს რაჩემ სი*ად გინდოდა მაგეების ღეჭვა.- გაგიჟებული შემოვარდა სასტუმრო ოთახში.
-კარგი საანდრო დაწყნარდი, მივალაგებთ. რამეს მოვახერხებთ.
-ხო მაგრამ მანამდე ეს პირუტყვი უნდა დავაბა.- ძაღლს საყელო გაუკეთა და გარეთ დააბა, უკან სირბილით შემოვიდა და ლოლიტასთან ერთად სახლის დალაგებას შეუდგა.


***
-ყავა ქალბატონო- ზურგიდან მიეპარა ირაკლი ნატას და ფინჯანი ყავა მაგიდაზე დაუდო.
-ირაკლი? აქ რა გინდა? -ღიმილიანი სახით მიაჩერდა ნატა.
-რას ქვია რა მინდა? მე რა უსაქმურს ვგავარ? ხელშეკრულების დასატოვებლად მოვედი.
-მოიცა რაა?
-კომპანიის ადვოკატი გავხდი ძვირფასო, ასერომხშირად მოგვიწევს შეხვედრა.
-ღმერთო რამაგარია, გილოცავ.- ღიმილით მიუგო ნატამ და ყავა მოსვა.
-მართალია უმეტეს დროს ჩემს ოფისში გავატარებ მაგრამ ხელშეკრულების და დიდი ფირმების შეთანხმებებს პირადად ვუხელმძღვანელებ.
-მართლა ძალიან მაგარია, გილოცავ.- ვეღარ მოითმინა და მთელი ძალით მიეკრა სხეულზე. ირაკლისაც მეტი რა უნდოდა, წელზე ხელები მოხვია და გულზე მიიხუტა ქალბატონი.
-რაიმე მნიშვნელოვანი საქმე თუ არ გაქვს იქნებ სადმე ყავა დაგველია?
-კარგი, რატომაც არა. ჩანთას ავიღებ და წავიდეთ. -ღიმილით მიუგო, ჩანთას ხელი დასტაცა და შენობა მასთან ერთად დატოვა...


***
-როგორ ჩაიარა ყველაფერმა ჩემო პრინცესა? -უნივერსიტეტის კართან დახვდა ვაჟბატონი ბარბარეს.
-მგონი კარგად, უმეტესობა ვიცოდი რაც შემხვდა, ესეც შენი წყალობით. შენ რომ არ მოგეცა უფლება რომ დამესვენა და მემეცადინა ალბათ არაფერი გამოვიდოდა.
-კარგი რა, ამდენად სალაპარაკოდ არ ღირს, რათქმაუნდა უნდა იმეცადინო, პირველრიგში სწავლას უნდა მიხედო და ამაში ხელს ყოველთვის შეგიწყობ.
-ძალიან დიდი მადლობა რატი- ყელზე ხელები მოხვია რატის
-არფრის ჩემო პატარა, რა სალაპარაკოა.
-უზომოდ გახარებული ვარ, მგონი სტიპენდიასაც მივიღებ.
-შენ გახარებული ხარ მე კი ორმაგად ამაყი ვარ შენით, მართლა- მის ტუჩებს მოწყვეტით დაეწაფა, მერე ისევ გულზე მიიხუტა და განაგრძო -იქნებ ამ საღამოს შენი წარმატება სადმე აგვეღნიშნა?
-აგვეღნიშნა?
-ხო,სადმე რესტორანში. თუ დაღლილი არ ხარ 8ზე გამოგივლი საღამოს.
-არაა, საერთოდ არ ვარ დაღლილი. სამსახურში მაქვს რამდენიმე საქმე, მერე სახლში წავალ დავისვენებ მოვწესრიგები და მორჩა.
-ისევ სამსახურიო, გიჟი ხარ გოგოო.
-არა მართლა რაღაც საქმე მაქვს, საბუთები უნდა მოვაწესრიგო, ახალი კონტრაქტისთვისაა საჭირო.
-კარგი, კარგი. წამოდი მაშინ სამსახურში წავიდეთ.
-ერთად?
-ხო რაიყო, უფროსის მანქანით სამსახურშიმისვლა უფრო მაგარი შეგრძნებაა დამერწმუნე-სიცილით უთხრა და მანქანის კარი გაუღო.
-არანორმალური ხარ ეს ხომ იცი?
-კივიცი, პირველი არ ხარ ვინც მაგას მეუბნება. -ისევ სიცილით მიუგო, მანქანაში თავისი ადგილი დაიკავა და გეზი პირდაპირ კომპანიისკენ აიღო

ამდენი ხნის განშორების შემდეგ დაგიბრუნდით გელით ყველას



№1 სტუმარი ნააანოოო

ეს რა პიკი თავი იყოო heart_eyes
ველი შემდეგს

 


№2  offline მოდერი ენქეი

ნააანოოო
ეს რა პიკი თავი იყოო heart_eyes
ველი შემდეგს



მადლობაა❤️

 


№3 სტუმარი სტუმარი ანა

მაგარიი იყოოო ველოდები შემდეგ თავს

 


№4  offline მოდერი ენქეი

სტუმარი ანა
მაგარიი იყოოო ველოდები შემდეგ თავს



მადლობაა

 


№5  offline წევრი EllaTriss

აი ძალიან კარგი იყოო ❤ ისე რაღაც საეჭვოდ დალაგდა ყველაფერი მგონი ეხლა ცოტა ინტრიგებიც წამოვა თუ ჯერ დასრულებას არ აპირებ რათქმაუნდა ❤ სანდროს და ლოლიტას წყვილზე ისევ ვაბოდებ, რავქნა ყველაზე მეტად მაგათი მომენტების წაკითხვა მიყვარს ❤ ისე საყვარლად ჩხუბობენ ხოლმე ❤ გელი, გელი ბევრი არ გვალოდინო

 


№6  offline მოდერი ენქეი

Maria_
აი ძალიან კარგი იყოო ❤ ისე რაღაც საეჭვოდ დალაგდა ყველაფერი მგონი ეხლა ცოტა ინტრიგებიც წამოვა თუ ჯერ დასრულებას არ აპირებ რათქმაუნდა ❤ სანდროს და ლოლიტას წყვილზე ისევ ვაბოდებ, რავქნა ყველაზე მეტად მაგათი მომენტების წაკითხვა მიყვარს ❤ ისე საყვარლად ჩხუბობენ ხოლმე ❤ გელი, გელი ბევრი არ გვალოდინო



დიდი მადლობა ვეცდები მალე დავდო heart_eyes

 


№7 სტუმარი სტუმარი სესილია

ძალიან მაგარიი გოგო ხარ ძალიან მაგარად წერ♥♥ძაან მომწონს შენი გმირებიი სიმართელ გითხარ არ ვკითხულობდიი შენ ისტორიებს რაღაცნაირი მეგონა არვიცი რავიცი მერე ეს წავიკითხეე და ძალიან ძალიან მომეწონა❤სხვებსაც გადავხედე და ძალიან მომეწონაა მაგარიი გოგოო ხარრ რაა♥♥????მალე დადე გთხოვ

 


№8  offline მოდერი ენქეი

სტუმარი სესილია
ძალიან მაგარიი გოგო ხარ ძალიან მაგარად წერ♥♥ძაან მომწონს შენი გმირებიი სიმართელ გითხარ არ ვკითხულობდიი შენ ისტორიებს რაღაცნაირი მეგონა არვიცი რავიცი მერე ეს წავიკითხეე და ძალიან ძალიან მომეწონა❤სხვებსაც გადავხედე და ძალიან მომეწონაა მაგარიი გოგოო ხარრ რაა♥♥????მალე დადე გთხოვ




ძალიან დიდი მადლობაა
ვეცდები მალე დავდო heart_eyes heart_eyes

 


№9 სტუმარი სტუმარი იანა

როდის დადებ

 


№10  offline მოდერი ენქეი

სტუმარი იანა
როდის დადებ

ვეცდები ხვალ საღამოს დავდო

 


№11 სტუმარი სტუმარი თათა

ისეთი დიდი შუალედებით დებ თავებს, რომ კითხვის სურვილი მეკარგება...

 


№12 სტუმარი სტუმარი ლიკა

ძაან დიდი ხანი გვალოდინებ

მალეე დადე რა დავიტანჯეე უკვეე

 


№13  offline მოდერი ენქეი

სტუმარი ლიკა
ძაან დიდი ხანი გვალოდინებ

მალეე დადე რა დავიტანჯეე უკვეე



უბრალოდ არ მაქვს ყოველდღე მუზა და არ მინდა ჩემი ისტორია უაზროდ განვაგრძო

 



სახელი: *
  • bowtiesmilelaughingblushsmileyrelaxedsmirk
    heart_eyeskissing_heartkissing_closed_eyesflushedrelievedsatisfiedgrin
    winkstuck_out_tongue_winking_eyestuck_out_tongue_closed_eyesgrinningkissingstuck_out_tonguesleeping
    worriedfrowninganguishedopen_mouthgrimacingconfusedhushed
    expressionlessunamusedsweat_smilesweatdisappointed_relievedwearypensive
    disappointedconfoundedfearfulcold_sweatperseverecrysob
    joyastonishedscreamtired_faceangryragetriumph
    sleepyyummasksunglassesdizzy_faceimpsmiling_imp
    neutral_faceno_mouthinnocent