შესვლა
რეგისტრაცია
რეკლამა

უსასრულოდ.. (თავი მეორე)


31-07-2020, 18:20
ავტორი ნინინინი
ნანახია 199

ჩემს ოთახში ავედი და საწოლზე მოწყვეტით დავეცი. აე ვუცოდი რა მეკეთებინა და გადავწყვიტე სოციალურ ქსელსი შევსულიყავი. შეტყობინება მომივიდა რომ ვიღაც მეგობრობის თხოვნას მიგზავნიდა,როცა გავხსენი მივხვდი რომ დამცხა-დემეტრე გვარლიანი- ვიგრძენი როგორ გავწითლდი, როგორ გამალწბით მიცემდა გული, როგორ ავნერვიულდი და რაც ამის შწმდეგ მოხდა, ზუსტად ამ ნერვიულობის ბრალია- შემთხვევით უარყოფას დავაწექი- ღმერთო რა იდიოტი ვარ. ახლა რა ვქნა ?! გავუგზავნო ?! თავში ათასი კითხვა მიტრიალებდა და უცბათ ჩემი "მეორე მე" გამომეპასუხა - არა არც გაბედო, არ შეიძლება, რომ იფიქროს რომ მოგწონს ?! -კი მაგრამ მე ხომ მართლა მომწონს?!- ისევ ვუპასუხე ჩემს თავს. -ბოლოს მივედი იმ გადაწყვეტილებამდე რომ არ გავუგზავნიდი.


ქვემოთ ჩავდიოდი, როცა სახლში მეორე ადამიანის ხმა გავიგე.
-მააა როოგორ ხაარ ? - სამსახურიდან დაბრუნებულ მამასთან მივედი და ჩავეხუტე, მანაც ხეკები მომხვია ,ისე როგორ იცის ხოლმე, ვგრძნობ ამ ცახუტებაში როგორ დებს მთელ სიყვარულს და სითბოს.
-კარგად მამი შენ როგორ ხარ ? კარგი იყო ახალ სკოლაში ?
-კი მაა ,ჩვეულებრივი იყო- ვუპასუხე მაგრამ მამამ შემატყო რომ ადვილად ვერ ვეგუებოდი უცხო გარემოს, გვერდით მომიჯდა და მითხრა
- მამი ვიცი რომ შენთვის ძნელია ახალი გარემო ,მაგრამ ჩვენთვის ახლა ასე აჯობებს. - გამიღიმა თავისი წრფელიდა თბილი ღიმილით.
- არა მაა, ნუ ნერვიულობ ,ყველაფერი კარგად იქნება. -მეც გავუღიმე და ისევ ჩავეხუტე. ქმდროს კი დედა გამოვიდა სამზარეულოდან თავისი უგემრიელესი ნამცხვრით.
- ამ მამა-შვილს მგონი სულ გავიწყდებათ ჩემი არსებობა. - გაბუტული ხმით გვითხრა დედამ . მამა წამოდგა, მივიდა მასთან და გულში ჩაიკრა. ამის ყურებას ვერ გავუძელი მეც წამოვხტი და ორივეს ერთად ჩავეხუტე. ოჯახზე ტკბილი, ხომ არაფერი არსებობს, მინდა, მეც მათნაირი სიყვარული მქონდეს . სითბოთი და სიტკბოთი სავსე. მათ ყურება ჩემთვის ყველაფერია, მათზე ტკბილი კი არაფერი.

ნამცხვარი ჩაისთან ერთად გემრიელად მივირთვით, ხვალ ადრე უნდა ავმდგარიყავი, ასე რომ მშობლებს დავემშვიდიბე და ოთახში ავედი.
როგორც კი დავწექი, ფიქრებმა გამიტაცეს. რა თქმაუნდა ეს ფიქრები დემეტრეზე მეწვივნენ. ჩემს თავზე ვბრაზობდი, რომ მასზე ძალიანნბევრს ვფიქრობდი, მას ხომ უბრალოდ არ ვაინტერესევ და ჩემზე ბევრად მაგარი "გოგოები" ჰყავს. მაგრამ ვერ ვივიწყებ მის მწვანე თვალებს და მის დიდ, მუქ ტუჩებს.-ღმერთო მგონი შეყვარებული ვარ-ამის გაფიქრებაზე ხწლები სახეზე ავიფარე. - ფიქრებში ისე გავერთე, რომ მეორე დილით ვერ გავიგე როგორ ჩამეძზინა. მაღვძარამ დარეკა, რომელიც რვა საათზე მქონდა დაყენებული. ლოგინიდან წამოვხტი, ვიბანავე, მოვწესრიგდი სა ახლა ვდგავარ კარადის წინდა ვფიქრობ რა ჩავიცვა.
პრანჭიაობით არასდროს გამოვირჩეოდი, ყოველთვის ჩვეუკებრივად ვიცვამდი. ახლაც არ დავარღვიე ტრადიცია და მოკლე ,დახეული ჯინსის ქვედაბოლო, თეთრი მაისური და თეთრი კედები ჩავიცვი. ბოლოს თმა მაღლა ავიწიე, ჩანთა ავიღე და დაბლა ჩავედი.
- დილამშვიდობის ტკბილებოო-გავძახე მისაღებინოთახიდან, სამზარეულოში მსხდარ მშობლებს და კარისკენ წავედი როცა დედას ხმა დამეწია.
- ნინი ახლავე მოდის და ისაუზმე
- კაი რა დე, სკოლაში შევჭამრამეა , ახლა ძალიან მაგვიანდება- დედა გამივიდა სამზარეულოდან და მივხვდი, რომ აზრი არ ჰქონდალაპარაკს, როცა დედაჩემის გაბრაზებული სახე დავინახე .
ხუთ წუთში ვისაუზმე, მშობლები გადავკოცნე და სკოლისნწ გავუყევი გზას. სკოლა ჩემს სახლთან ახლოს არის, ამიტომ ფეხით დავდივარ და დილის სუფთა ჰაერით ვტკბები.
სკოლას მალევე მივუახლოვდი, დავინახე ეზოში მდგარი დემეტრე, ბიჭებთან ერთად დგას და რაღაცაზე იცინის. მისი თეთრი და სწორი კბილები კი ჰოლივუდის ღიმილს ჰგავს. ეზოში შევედი და ვცადე გვერდი მისთვისნისე ამევლო რომ არ გამეხედა. ასეც მოვიქეცი, მაგრამ სკოლის კართან მისმა ხმამ გამაჩერა. მისი ბოხი ხმის ბარიტონს ათას კაცში ამოვიცნობ.
- გამარჯობა. - წამით მივტრიალდი და მეც უბრალოდ გამარჯობა ვუთხარი. მერე კი სკოლაში შევედი. დერეფანიც სწრაფად გავიარე და კლააშიც შევედი. ყველას გასაგონად ვთქვი - გამარჯობათ- და ჩემი ადგილი დავიკავე. სანამ მასწავლებელი შემოვა, გადავწყვიტე ტელეფონში გავერთო , ვიგრძენი რომ ცხვირი რაღაც ცივი, სასიამოვნო, ელეგანტური და სააოცრად მიმზიდველი სუნით ამევსო. გონს მოვეგე და მუვხვდი რომ რატომღაც "ბატონმა დემეტრემ" ჩემს გვერდით გადაწყვიტა დაჯდომა, თითქოს კლასში სხვა თავისუფალი ადგული არ იყოს.
წამით ჩვენი მზერევი ერთმანეთს შეეჩეხა. მის სახელს ვაკვირდებოდი, მის თვალებს, მის ნაკვთებს , ყველა კუთხე კუნჭულს, უცბათ ცალ მხარეს ღიმილი შევატყე და ამ დროს გაიხედა სხვა მხარეს. - ღმერთო ასეთი სიმპატიური რატომ არის?!- გულში გავიფიქრე და ყურადღება მასწავლებლიზე გადავიტანე.
მთელმა გაკვეთილმა ისე ჩაიარა, რომ ჩემთვის აღარც შემოუხედავს. მაგრამ ამ ცეტ თვალებს ვერ ვაჩერებდი და მაინც მისკენ გამირბოდა.
ამასობაში დასვენების ზარიც დაირეკა, ყველა ავიშალეთ და კლასიდან გავდიოდით რადგან სპორტის გაკვეთილი იწყებოდა. კარში გავდიოდი როცა ისევ იგივე მარცხი განვიცადე. ფეხი კარების ამოწეულ კიდეს წამოვდე და ვვარდებოდი ,როცა ვიღაცის მკვრივმა და დიდმა ხელებმა დამიჭირეს. მივხვდი, რომ გადავრჩი მაგრამ იმასაც მივხვდი ,რომ ეს ხელები დემეტრესი იყო. - ახლა რაღა ვქნა, რა იდიოტი ვარ- გულში ვილანძღებოდი-
- კარგად ხარ ? -მისი ხმა გავიგე, მაგრამ ხმა ახლა მზრუნველიდა თბილი ჰქონდა.მაღლა ავიხედე და
- კი კარგად ვარ. ბოდიში დაგეჯახე და მადლობ რომ დამიჭირე. - არაფრის თქმა აღარ დავაცადე და სასწრაფოდ მოვკურცხლე იქიდან.
სკოლის ეზი გავიარე და გასასვლელში დემეტრეს ხმა დამეწია.
- ნინი ერთი წუთით მოიცადე . - უკან მომდევდა, მეც გავჩერდი. მომიახლოვდა და ვგრძნობდი რომ გული ამოვარდნას მქონდა.
- გისმენ, რამე ხდება ? - ცნობისმოყვარე სახით შევხედე. ველოდებოდი მისი ხმის გაგებას რომელიც, ასე მირევდა თავგზას.
- ბავშვებმა გადავწყვიტეთ, რომ ხვალ სადმწ წავიდეთ. კაფეში ან რესტორანში. ხომ წამოხვალ ? - ხმა ისევ ბოხი ჰქონდა .
- ზზუსტად ვერ გეტყვი, უნდა დავფიქრდე, ხვალ სხვა გეგმწბი მქონდა , მავრამ შეიძლება შეცვლაც.
- კარგი გამიხარდება თუ წამოხვალ. -ისევ ის ღიმილი, ისევ ის უძირო თვალები. მგონი ანგელოზია..-გამიღიმა და თავისი გზა გააგრძელა, ისე რომ არაფრის თქმა არ მაცადა.
რა უნდა მექნა, მეც სახლისკენ წავედი. გზად სკვერში შევიარე, იქაურობა სავსე იყო, ბედნიერი, უდარდელი ბავშვებით. სკამზე ჩამოვჯექი , როცა გვერდით პატარა ძალიან საყვარელი გოგინა მომიჯდა. ქერა თმა და ცისფერი თვალები ჰქონდა, ჩანთაში შოკოლადი მეგულებოდა, ამოვიღე და გოგონას გავუწოდე. გამომართვა და თავისი მშობლებისკენ ბედნიერი გაიქცა. მის ყურებაში ვიყავი გართული, როცა შეტყობინების ხმამ გამომაფხიზლა.
-მეგობრობაზე მარგმტო ფეისბუქზე არ მთანხმდები თუ ცხოვრებაშიც? - მივხვდი რომ დემტრე იყო. ეს ბიჭი ძალიან მანერვიულებს.
- ჩემი ნომერი საიდან გაქვს ? - ვუპასუხე და დაველოდე მის პასუხსაც. მოითმენლად ველოდებოდი, ნერვიულობისგან ვკანკალებდი. რატომ ვარ ასეთ მდგომარეობაში ? - ჩემს თავს ამ კითხვას ვუსმავდი მაგრამ პასუხი არ გამაჩნია. -
მთელი დღე მის ლოდინში გავიდა. მოსაღამოვდა ,ყურსასმენწბი მეკეთა და სკვერში მარტო დავრჩი. ავდექი და სახლისკენ მივდიოდი. გზაში მხარზე შეხება ვიგრძენი. მივტრიალდი და ჰოი საოცრებავ -
- დემეტრე შენ აქ რას აკეთებ ? - გაოცებულმა ვკითხე
- მე აქეთ ვცხოვრობ. შენ სეირნობ ?
-არა მეც აქეთ ვცხივრობ და სახლში მივდივარ .
- წამოდი მეც მანდეთ მივდივარ და გაგაცილებ.
- კარგი წავიდეთ -whaat ?? ახლა გული წამივა, არა , არა ჯინი არაფერი შეიმჩნიო- გამომეპასუხა" მეორე მე"- უარი აღარ მითქვამს, მეც ხომ მასთან სიახლოვე მინდოდა .
სიჩუმე ჩამოვარდა ,რომელიც ისევ მან დაარღვია,
- რა გადაწყვიტე ხვალ წამოხვალ ? - წამით გავიფიქრე, რომ ამ ბიჭს დავაინტერესდი .
-კი წამოვალ, უბრალოდ მისამართი და დრო არავის უთქვამს ჩემთვის.
- მაგას მე მოგწერ, შენი ნომერი უკვე ვიცი. -ირონიულად გაიღიმა და სხვა მხარეს გაიხედა.
- აი ჩემი სახლიც ეს არის, მადლობ რომ მომაცილე- სახლის კარამდე რამდენიმე კიბე ავირბინე და მის პასუხს დაველოდე
- ხვალამდე პატარავ .
- ისევ მისი თავბრუსდამხვევი ღიმილი მესროლა და გზა გააგრძელა. პატარავ ? ეს ახალი მიმართვაა ? ალბათ მომეჩვენა, საიდან მისი პატარა ? - ახლა ტვინი ამიფეთქდება.
სახლში შევედი, დარწმუნებული ვარ რომ , სახეზე ყველაფერი მაწერია, ემოციების ზთვა მომაწვა, არაა ზღვა კი არა , ოკეანე. მისი საყვარლად ნათქვამი " პატარავ" ყურებს არ ავიწყდებათ.
ფიქრებიდან გამივერკვიე და მისაღებში მჯდარ დედას მივესალმე, გადავკოცნე და უსიტყვოდ ავედი ოთახში და წამივწექი. ერთი სული მაქვს როდია გათენდება, ხვალ ხომ ასეთი მნიშვნელოვანი დღეა...







.ველი შეფასებას ველი შენიშვნებსაც შემდეგი თავი კი სიურპრიზებით არის სავსე



№1 წევრი bird of life

საინტერესოოაააააა, ძალიან, ძალიან კარგიააა. heart_eyes ველი ახალ თავს ოღონდ მალე დადე რააა. ძალიან საყვრალობა წყვილი ხართ და მაინც ვერ ვიჯერებ, რომ ეს სინამდილეში ხდებოდა, რატომღაც მგონია, რომ გამოგონილია. (ცუდად არ მიიღო, უბრალოდ მე იმდენად შეუძლებლად მიმაჩნია ასეთი რაღაცეები ვერ ვიჯერებ sweat_smile )

 



სახელი: *
  • bowtiesmilelaughingblushsmileyrelaxedsmirk
    heart_eyeskissing_heartkissing_closed_eyesflushedrelievedsatisfiedgrin
    winkstuck_out_tongue_winking_eyestuck_out_tongue_closed_eyesgrinningkissingstuck_out_tonguesleeping
    worriedfrowninganguishedopen_mouthgrimacingconfusedhushed
    expressionlessunamusedsweat_smilesweatdisappointed_relievedwearypensive
    disappointedconfoundedfearfulcold_sweatperseverecrysob
    joyastonishedscreamtired_faceangryragetriumph
    sleepyyummasksunglassesdizzy_faceimpsmiling_imp
    neutral_faceno_mouthinnocent