შესვლა
რეგისტრაცია
რეკლამა

ქიმია ორისთვის ( თავი 17)


27-08-2020, 19:44
ავტორი თუკა
ნანახია 1 997

- მომწონს ეს გოგო, ისეთი განსაკუთრებულია, ვერ ვიგებ როდის რას მოიმოქმედებს- ძმას ახედა ანდრიამ და თავი ღიმილით გაიქნია..
- სულაც არ მიკვირს , მაგათში არც ერთია დალაგებული, თუმცა ნუცას ყველაზე მეტად უქრის მგონი.. - უთხარი მერე?
- არა, არაფერი მითქვას დანო, არც ვაპირებ, უბრალოდ მასთან კარგად ვარ, ისიც თავისუფლადაა ჩემთან, არ მინდა რომ ჩემი სიმპატიის გამხელით შევბოჭო, იქნებ გოგო მეგობრულად მიყურებს..
- მაშინ დავაკვირდეთ. ვნახოთ რა როგორ მოხდება და იმის მიხედვით მოვიქცეთ, მაგრამ დრწმუნებული ვარ ხვდება შენს სიმპატიას, საკმაოდ ჭკვიანი გოგოა რომ იცოდე.
- ვხვდები ძმაო და ამიტომ ვარ ასე ფრთხილად. კიდევ ერთ იმედგაცრუებას ვერ გადავიტან უბრალობ..
- მისმინე, აცადე. დრო თვითონ დაალაგებს ყველაფერს.
- რას დაალაგებს ?- მოულოდნელად დაიძახა ნუცამ , ჯერ ბიჭებს გახედა მერე გვერდით მდგარ მართას. - აბა რას გაჩუმდით, გააგრძელეთ მიდით - ძმებს შორის შუაში ჩაჯდა და მოსასმენად მოემზადა..
- აქ ამისთვის მოხვედი რომ მანდ იჯდე? - გაბრაზება ვერ დავმალე და ხმას ავუწიე. არ მითხარი მოგეხმარები სიის შედგენაშო? ნუცა 3 დღეში ზეიმი გვაქვს და შენ კიდევ საჭორაოდ ემზადები..
- კარგი გოგო, რა დაგემართა, ცოტას წავიჭორავებ სიძესთან და მის ძმასთან და სულ ეგაა. რა გჭირს შენ ეს ბოლო დღეებია, მოდი აქ მოდი ,მიუჯექი შენს რაინდს.
- ნუცაა..
- მართა ტვინი წამიღე რა. ან დაჯექი ან წადი და მარტომ დაწერე შენი სია ..
გაბრაზებული დავჯექი დანიელის გვერდზე და ზედ მივეყუდე. შინაგანად სულიერ სისუსტეს ვგრძნობდი, დღესასწაულის ემოციები საშინლად მღლიდა და მასუსტებდა.. ვუსმენდი მათ საუბარს და შინაარსი სრულიად ვერ გამომქონდა, იმდენად სხვაგან ვიყავი ფიქრებით.
ნუცას წვიტინი უსიამოვნოდ მესმოდა და მზად ვიყავი ჩემს ზურგს უკან დადებული ბალიში სახეში ჩამერტყა..
- არა რა საჭიროა ასე , - მათმა კამათმა გამომაფხიზმა და წელში გავსწორდი.. არა და კიდევ ერთხელ არა. სულ მიმაჩნდა და ახლაც მიმაჩნია რომ კაცმა უნდა გადადგას პირველი ნაბიჯი. არ მესმის იმ ქალების რომლებიც მამაკაცებს ეხმარებიან თავიაანთი თავის მოპოვებაში, თითქოს დახუჭობანას თამაშობენ და წინასწარ ეუბნებიან, ამ მაგიდის ქვეშ თუ არ დაგხვდი მაშინ კარების უკან მომძებნეო.. ეგ რაღა მოპოვებაა. კაცს თუ ყველა კარტი გაუშალე და ყველა კარი გაუხსენი. რისთვის? - ეს რისი მომცემია?- კაცმა მეტი უნდა გააკეთოს ვიდრე ქალმა. ხშირად ქალებს ჰქონიათ რომ კაცს თუ ცოლად გაჰყვებიან ან მათ გვერდთ ყოფნას გაინაღდებენ, მერე ხალიჩად უნდა გაეგონ ფეხქვეშ.
- შენ ამბობ რომ კაცს არ უნდა ზრუნვა? საყვარელი კაცის გამო არ უნდა დათმო?
- შენ ზრუნვასა და მონად ქცევას შორის განსხვავებას ხედავ? - გაბრაზებულმა ვუთხარი ანდრიას და დანიელს შევხედე.. - მე რადგან დანიელი მიყვარს, ეს იმას არ ნიშნავს რომ მისი ყველა ოცნება უნდა შევასრულო, ჩემს ოცნებებზე უარი ვთქვა და მისი ცხოვრებით ვიცხოვრო.. მე ხო დანიელმა ისეთი შემიყვანა როგორიც ვიყავი, ისეთი გამიცნო როგორიც ვარ, ცოტა უცნაური, ცოტა სხვანაირი . ახლა მე რომ მის ცხოვრებაზე გადავეწყო, გამოვა რომ საკუთარ მეობას დავკარგავ.
- ღრმად შევტოპავთ იცოდე კამათით - ანდრიამ გამიღიმა და ნუცას გახედა..
- არ მგონია - წინადადების ბოლომდე დასრულება არ ადროვა ნუცამ რომ ჯიბრზე გახედა დანიელს .. - ზოგიერთ მამაკაცს არც კი სჭირდება ბრძოლა ქალის გამო.- აი აქ ვუშვებთ ქალები შეცდომას, ლანგარზე დადებულს მივართმევთ ხოლმე კაცებს ჩვენივე თავს, მანამდე ვახმარინებთ სანამ ეს მათ უნდათ, ან მანამდე სანამ ერთ დღეს არ ვიტყვით რომ საკმარისია და უკან მოხედულებს არაფერი დაგვხვდება. - ასე ნუ მიყურებ ისევ დანიელს შეხედა და ოდნავ გაუღიმა- აი მაგალითად დანიელი შეხედეთ, კაცის იდეალია , მის გამო ქალები აქეთ ომობენ, მე ხომ ვიცი, მას კი შეუძლია მხოლოდ ამოირჩიოს ქერა, თუ ჟღალი და მერე მათთან სექსით დატკბეს. რაში სჭირდება ბრძოლა თუკი აქეთ ეკიდებიან, მაგრამ ეს ურთიერთობა უინტერესოა მისთვის, არაფერს აძლევს და ამიტომ იშორებს ასეთ ქალებს..
- მოდი ეს ყველაფერი წარსულ დროზე გადავაკეთოთ კარგი?- წყენა ვერ დაფარა დანიელმა და ზედ მიმიკრა. - მართალი ხარ, კაცის ვიზუალი ისევე როგორც ქალის ბევრ რამეს ცვლის. თვალი ხარბია, დაინახავ და თვალი ძღება. ასე იყო, არასოდეს მიბრძოლია ქალის გამო, არც დამჭირვებია, იმიტომ რომ ყველა ძალიან მარტივად მომდიოდა. მაგრამ ეს ადრე იყო, მართამდე ნუცა.
- მესმის, მაგრამ ძალიან მაინტერესებს ტატა შენ მოიშორე თუ თავად მოგშორდა? - ნუცას მოულოდნელად დასმულ შეკითხვაზე თვალები გამიფართოვდა და სახეზე ალმური მომედო.
- ეს შენ არ გეხება - გადაჭრით უთხრა და ფეხზე წამოდგა..
- ძალიანაც მეხება, იმიტომ რომ ..
- ნუცა საკმარისია - ანდრიამ მაშინვე სტაცა ხელი თავისკენ დაატრიალა. - ეს ჩვენი საქმე არაა, დანიელი და მართა თავად მოაგვარებენ თუკი ტატას სახით პრობლემა იქნება, ჩვენ არ გვეხება არც ტატა და არც მათი ურთიერთობა.. მითუმეტეს რომ წარსულია..
- რაღაცას მიმალავთ სამივე - გადაჭრით ვთქვი და ნუცას შევხედე. სამივე დასჯილი ბავშვივით იდგა კედელთან და ხმას არც ერთი იღებდა. - იტყვით თუ დავრეკო მეოთხესთან? - ტელეფონი ამოვიღე და ტატასთან დასარეკად მოვემზადე რომ, გამწარებულმა გამაგლიჯა ხელიდან დანიელმა და ნუცას შეხედა..
- ამას რატომ აკეთებ? თქმა თუ გინდოდა აქამდე გეთქვა, რას ელოდებოდი? - რა მიზანი გქონდა? ჩემთან ერთად უნდა გეთქვა ყველაფერი, ჩემი სახე უნდა დაგენახვებინა , გინდოდა მატყუარა გამოგეყვანე თუ რა გინდოდა მითხარი - ეს ლაპარაკიც ამიტომ წამოიწყე, -შენი მიზანი სისრულეში მოგეყვანა? გაბრაზებულმა უყვირა და ჩემკენ დატრიალდა.. - ფოტოები ნახა ტატას ტელეფონში შენმა დაქალმა და ამას გულისხმობს. თუ გაინტერესებს შენახული ექნება და გაჩვენებს..
- რა ფოტოები? - ძლივს მოვახერხე თქმა და დანიელს გავხედე, არ მინდოდა ნუცას სახე დამენახა თორემ ვერავინ გამაცლიდა ხელიდან..
- მართა მორჩი, კარგად იცი რა ფოტოებიც ვნახე, ამას რას უყურებ , მე მაქვს ფოტოები - მარამ რა საჭიროა ამეების ნახვა, ჩემი ხო გჯერა, არასოდეს გეტყვი ტყუილს.
- რაზე ამბობ?- გაორებულმა შევხედე ნუცას და გამომშრალ ტუჩებზე გადავისვი ენა.
- ნუცა მორჩი -თქო - შენ არ გეხება ჩვენი საქმე,- გაიგე ! - პრობლემა ტატაში კი არა შენს ლოგიკაშია , ვინ მოგცა უფლება რომ ასე ჩაერიო ამიხსენი .
- მართა ჩემი დაქალიაა.
- ფეხებზე გოგო !- საჭირო რომ ყოფილიყო ვიტყოდი..
- დანიელ - ნელა შევახე ხელი მკლავზე და ნერვიულობისაგან დაცვარულ შუბლზე ხელის გული გადავისვი. თვალებში წამიერად დაიწყეს პატარა ფერადმა წერტილებმა ფრენა და დანიელის ხელებში გონწასული ჩავესვენე.
მძაფრმა სურნელმა წამიწვა ცხვირი და თვალები ნელა გავახილე. ფერწასული დანიელი მეჯდა გვერდით და შორიდან მკვეთრად მესმოდა ნუცას ტირილის ხმა..
ხელზე მაგრად მიჭერდა ხელს დანიელს და ფრთხილად მკოცნიდა.. ნაძალადევად გავუღიმე რომ მისი ნერვიულობა როგორმე გამექრო.. წამოჯდომაში დამეხმარა და წყლით სავსე ჭიქა გამომიწოდა..
ახლა მის თვალებში იმხელა სევდა იყო, იმხელა დარდი რომ მისთვის ზედმეტი სიტყვის თქმის სურვილი არ მქონდა..
მისი უკიდეგანო სიყვარული შიშს გადაეფარა ..
- დანიელ - დაბალ ხმაზე დავუძახე და მაშინვე მოიხედა ჩემკენ.
- როგორ ხარ? რამე ხო არ გინდა?
- კარგად ვარ, ცოტა გული მერევა.
- რა დაგემართა მართა, როგორ შემაშინე იცი? - ამღვრეული მზერით ჩამხედა თვალებში და ნაზად შემახო ტუჩები ლოყაზე. - კინაღამ მოვკვდი გოგო, ასე აღარასოდეს შემაშინო გაიგე?
- დანიელ - ის რაც ნუცამ თქვა და ნახა . მე მჯერა შენი, მაგრამ მინდა ვიცოდე რაზე ლაპარაკობდა ნუცა, შენგან გავიგო მირჩევნია.
- მართა, მართლა არაფერია დამიჯერე. შენს თავს გეფიცები - გახსოვს ის სურათები ჩემს ტელეფონში, იმეების გაგრძელებაა, ტატაც იღებდა და სულ ესაა. დანარჩენი ძველი ფოტოებია.. მოდი ამაზე არ გვინდა რა, ისედაც ცუდად ხარ.. - მთელი ძალით მიმიკრა ზედ და მის სითბოში ერთიანად გავიტრუნე..
**
ახალი წლის დღესასწაულმა მშვიდად ჩაიარა.
გადაღლილი დადიოდა უზარმაზარ დარბაზში დანიელი და საყვარელი ქალის ბედნიერი სახის დანახვაზე სახიდან ღიმილს არ იშორებდა.. კუთხეში მდგარ მაგიდასთან მჯდომთ გადახედა და მამაკაცს ანიშნა უკან გაყოლოდა.
სიმაღლის მიხედვით შელაგდნენ მართას კაბინეტში და კარები გასაღებით გადაკეტა დანიელმა..
ერთიანად გააცია ტანში რუსუდანს, შეშინებულმა ჯერ შვილს მერე კი სოსოს შეხედა და ინსტიქტურად ჩამოჯდა დივნის კიდეზე. დასჯილი ბავშვივით დაიწყო ხელები მუხლებზე და საყვარელ შვილს მზერა აარიდა.
- არაფრის თქმა არ გინდათ ?- დუმილი ისევ დანიელმა დაარღვია და გორგოლაჭებიანი სკამი მათ წინ გააჩერა. - რომელიმე დაიწყებთ თუ კითხვები მე დავსვა.
- რისი მოსმენა გინდა შვილო? - გამბედაობა მოიკრიბა სოსომ და დანიელს ახედა..
- სიმართლის !- გადაჭრით უთხრა და თვალები მოჭუტა. ოღონდ რომელი სიმართლის ჯერ ვერ გავერკვიე . ბოლო პერიოდია რაღაცა ცუდად ჩურჩულებთ თქვენ, აშკარაა რაღაცას მალავთ . ეს რაღაცა კი ფაქტია ყველამ იცით . ჩვემი , ანდრიას და ნიას გარდა..
- არაფერს ვმალავთ შვილო, საიდან მოიგონე - საუბარში ჩაერია რუსო და დანიელს ხელი ხელი დაადო.
- დედა, თუ ვერ ხვდები გეტყვი რომ გავიზარდე და ცხოვრებაში ბევრი რამე და ვინმე ვნახე. ვხვდები ადამიანები როდის მალავენ რაღაცას. ბოლოს როცა სოსო ბიძია ჩვენთან იყო მოსული, გიორგის ხსენებაზე სახე გეცვალა. რა გააკეთა ისეთი პაპაჩემმა რომ სამივე მაშინვე ჩუმდებით ..
- ცუდი არაფერი გაუკეთებია- ისევ სოსომ დაიწყო და უსას გახედა. - არ ვიცი რაომ უმალავთ ამ ბავშვებს მამაშენის სიკეთეს, არც ის ვიცი ამისი თქმით რა პრობლემა უნდა შეიქმნას. - მამაშენი გაკოტრდა, ნულზე დაჯდა, საქმეში არ გაუმართა გიორგი კი დაეხმარა და სიძე ფეხზე წამოაყენა, თავისი ბიზნესი გადასცა და სათევეშიც ჩაუყენა ფირმას.
- მოიცადეთ, ანუ ეს ფირმა რომელსაც ახლა მე ვუდგავარ პაპაჩემისაა და არა მამაჩემის?- სოსო ამას ამბობ? დაეჭვებულმა გახედა მამაკაცს და მისკენ დაიხარა.
- კი ამას ვამბობ. მაგრამ ამაში ცუდი რა არის ვერ ვიგებ. ადამიანმა დახმარების ხელი გამოგიწოდათ. თქვენ კიდევ ამხელა სიკეთის შესახებ შვილებსაც არ უამბეთ .
- ეს შენი საქმე არაა ! - გაბრაზებული უთხრა რუსამ და დანიელს შეხედა. - კი მამაჩემი დაგვეხმარა, მაგრამ მამაშენმა რა ნაკლები გააკეთა? ყველაფერი გააკეთა იმისათვის რომ წინ წასულიყო, რომ ჩვენი ოჯახი არ დაცემულიყო.
- ეგ რა შუაშია ახლა, დაბნეული გაეპასუხა დანიელი და დედას თვალებში დააშტერდა..- კიდევ რაღაცას მალავ, ან რაღაცეებს.. თვალებში გეტყობა. წამიერად თითქოს რაღაცამ გაუელვა თავში დანიელს და ფეხზე წამოხტა, მაგიდისკენ წავიდა და რამოდენიმე წამს ხელებდაყრდნობილი იდგა მათკენ ზურგით . - მამა გიყვარდა რომ გაყევი ცოლად?- მოულოდნელად დასმულ კითხვაზე ნერვიული ხველება აუტყდა რუსას და საკუთარ ფეხსაცმელს დააშტერდა. - მიპასუხე დედა, მამაჩემი გიყვარდა თუ გიორგის გარიგება იყო ეს?
- მამაშენი მიყვარდა, რა თქმა უნდა !- გაღიზიანებულმა დაუბრუნა პასუხი და ფეხზე წამოდგა. - კარები გამიღე უნდა წავიდე..
- ვერსად ვერ წახვალ , ვერც ერთი ვერ წახვალთ სანამ მე საუბარს არ დავასრულებ ..
- დანიელ , მე დედაშენი ვარ და ამეების მოსმენას არ ვაპირებ.
- მეც შენი შვილი ვიყავი როცა მამაჩემი მამცირებდა და ვუსმენდი და შენ არ მიცავდი - დაგავიწყდა? გაგახსენებ - : „ შენგან რა კაცი გამოვა, ისეთი ხარ შენგან კაცი კი არა , არაფერი დადგება, შეხედე რუსუდან ესაა შენი საყვარელი შვილი, შეხედე ამისგან რა უნდა დადგეს, როგორ შეიძლება ეს სუსტი ჩემი შვილი იყოს“ - გაგახსენდა? შენს ქმარს გვერდით არ ედექი? მე რატომ ვიყავი ვალდებული ესენი მომესმინა დე-და , დამარცვლით უთხრა და დედამისს წინ დაუდგა. - შენ მამაჩემი არ გიყვარს და არც არასოდეს გყვარებია, მასთან სხვა რაღაცის გამო იყავი მუდამ. იმის გამო ხომ არა რომ გიორგის მოსწონდა სიძე? და მთელი შენი ქონება მას გადასცა? ამიტომ აიძულე მამა რომ ყველაფერი ოფიციალურად გადმოეცა ჩემთვის.
- დანიელ საკმარისია ! - არ მოგცემ უფლებას რამეში დამადანაშაულო. ის გავაკეთე რას საჭიროდ ჩავთვალე..
- კარგი პასუხია, ყოჩაღ დედა. ზუსტად ის მოვისმინე რაც მინდოდა რომ გამეგო.
- შენ ნიკოს მართლა შენი ქონების გამო გაყევი რუსა? შენთვის ქონება უფრო მთავარი ყოფილა ვიდრე სიყვარული.. მე კიდევ ვფიქრობდი რომ მამაშენმა გაიძულა , მამაშენის დაჟინებული მოთხოვნის გამო ჩატეხე ჩვენს შორის არსებული ხიდი, თურმე ქალი რომელიც ამდენი წელიწადი მიყვარდა საერთოდ არ მცნობია..
- გაიმეორე - გაავებული ეცა დანიელი სოსოს პერანგის საყელოში და ფეხზე წამოაყენა.- გამიმეორე ახლა რაც თქვი, თორმ ჩემს თავზე პასუხს არ ვაგებ იცოდე. - შენ და დედაჩემს ერთმანეთი გიყვარდათ?
- გვიყვარდა , ისეთი ლამაზი და წრფელი სიყვარულით მხოლოდ ზღაპრებში რომ არსებობს, გვიყვარდა ისე როგორც შენ გიყვარს მართა დანიელ - დანანებით უთხრა და ხელები მოიშორა . - გვიყვარდა და ამან თურმე ქონებაზე გამცვალა. მე კიდევ მთელი ამდენი წელიწადი ვნერვიულობდი შენზე - რუსას მიუტრიალდა და მის წინ დაიმუხლა. - რა გამოდის, რომ მე სულ სხვა ქალი მიყვარდა, მიამიტი და ბავშური რუსა რომელიც თურმე ქონებას გაკიდებია.
- ყველაზე მაგარი საჩუქარი მივიღე ახალ წელს - ნერვიულად მოისრისა შუბლი დანიელმა და კარზე ატეხილ ბრახუნზე გასაღებად გაიწია..
სამშობიაროს დერეფანში ნერვიულობა არ წყდებოდა..
აღელვებული დადიოდა თორნიკე წინ და უკან.. თითებს ნევიულად იმტვრედა და გული გამალებით უძგერდა. პირველად ხდებოდა მამა, ბედნიერებისაგან ფრენა უნდოდა, უნდოდა ხმამაღლა ეყვირა რომ მალე თავის პატარას გულზე დაიწვენდა...
ბოლოს სიარულით დაიღალა, ემოციამ სძლია და კედელს მიყუდებული იატაკზე დაჯდა.. თამამად მიუჯდა გვერდით დანიელი და ანერვიულებულ მომავალ მამას ხელი შემოხვია..
აწყლიანებული თვალებით შეხედა და გაუღიმა..
- უკვე სამი საათი გავიდა დანიელ ..
- ალბათ ასეა საჭიროა, გამიგია ხანდახან უფრო დიდი დრო სჭირდებათ..
- ხო მაგრამ სამი საათია სტკივა.
- მესმის, ნერვიულობ მაგრამ ცოტაც და ყველაფერი კარგად იქნება..
- არავინ გამოდის , რომ რაიმე მითხრას რაა - მუშტები შეკრა და იატაკზე დააბრახუნა..
- შენი ცოლი მშობიარობს, გატაცებული კი არა ყავთ ძმაო- სიცილით უთხრა და ფეხზე წამოდგა...
ფანჯარასთან ვიდექი და ჩაბნელებულ ქუჩას გადავყურებდი..
ვიღაცა ჩვენსავით ნერვიულობდა, ვიღაცას ეს ნერვიულობა უკვე მოხსნილი ჰქონდა და ერთმანეთს ეხუტებოდნენ..
წელზე ხელების შემოხვევა ვიგრძენი და ინსტიქტურად მივეყუდე.. ვიცოდი ახლა ორივეს ერთი და იგივე ფიქრი გვქონდა. ერთი რამ გვაწუხებდა.. ცრემლებს გასაქანი არ მივეცი, ახლა ამისი დრო და ადგილი არ იყო..
ახლა ჩემი ნათლული უნდა მოვლენილიყო ქვეყანას და სევდიანი ვერ ვიქნებოდი, მაგრამ გული მეფლითებოდა ტკივილით. სულს კივილი უნდოდა..
ბაგეები ერთმანეთს დავაშორე რომ ცხელი ჰაერისაგან განმეთავისუფლებინა ფილტვები და დანიელის თითებში, ჩემი თითები გადავხლართე..
იქნებ ყველაფერი ასე ძალიან არ მტკენოდა გვედით რომ დედა მდგომოდა, გულზე რომ მივეკარი და ეთქვა, შენ პირველი არ ხარ შვილო, ზოგადად ქალებს ასე ემართებათ, აუცილებლად კიდევ გეყოლება შვილებიო, მაგრამ ამ ტკივილიანი რეალობის წინაშე, მხოლოდ ორნი მე და დანიელი ვიდექით..
ამას მხოლოდ ახლა ვიაზრებდი, რადგან როგორც არ უნდა უყვარდე დაქალს, როგორც არ უნდა ზრუნავდეს შენზე, ვერავინ დავა შენს ტკივილამდე, ისე ვერავის ეტკინება როგორც საკუთარ მე-ს და დედას..
- არ ინერვიულო - ჩუმად მიჩურჩულა ყურში და ყელზე მაკოცა, ხო იცი ჯერ ყველაფერი წინ გვაქვს.
- ვიცი- ძლივს მოვახერხე უცრემლოდ ერთი უბრალო სიტყვის თქმა და მისკენ დავტრიალდი, საყვარელი პოზა მივიღე, ხელები შემოვხვიე თავი მკერდზე დავადე და გავიტრუნე..- როდესაც მისი გულის ძგერა მესმოდა, ამ დროს ყველაზე ბედნიერი ვიყავი და ყველაზე ძლიერი .. ამ დროს ვგრძნობდი საოცარ ძალას და ვიცოდი ეს ძალა ყველა ტკივილს დამაძლევინებდა და ეს ძალა ცხორების ახლიდან დაწყების უნარს მინერგავდა ყოველ დღე..
- მთავარია ერთად ვართ, მიყვარხარ და ჩემთვის ეს სრულიად საკმარისია..
- მეც მიყვარხარ, ძალიან - გადაჭრით ვუთხარი და ბლოკიდან გამომავალი ექიმისაკენ სირბილით გავიქეცი..
„გილოცავთ, ჯანმრთელი ბიჭი გყავთ „
მისი ხმა ექოსავით გაისმა დერეფანში და სიხარულის ჟრუანტელმა დამიარა ტანში..
ეს სულ სხვა განცდა, სულ სხვა ემოცია იყო.. სულ სხვა შეგრძნება, რაღაც ახალი სურნელით გაჟღენთილი. სულ სხვა ელფერი დაჰკრავდა ამ სიხარულს.. და ამ სიხარულს სახელად სიყვარულის ნაყოფი ერქვა..

**
დღეები ერთმანეთის მიყოლებით მიდოდა..
ბავშობიდან არ მიყვარდა ახალი წელი. როგორც წესი ახალ წელს ახალი იმედები და ოცნებები მოჰქონდა,მაგრამ ჩემს ცხოვრებაში ყოველთვის ყველაფერი მდორე და ერთფეროვანი იყო დანიელამდე...
მიუხედავად იმისა რომ ამ წელს მეგობრები ერთად ვხვდებოდით , ბავშობაში გამჯდარი განცდა დღემდე ბატონობდა ჩემში.
დღემდე არ ველოდი რაღაც ახალს და განსაკუთრებულს. არც კი მჯეროდა რომ ცხოვრებას შეეძლო რაღაცის შეცვლა და მთლიანად თავდაყირა დაყენება..
გაშლილი მაგიდის წინ ვიდექი და აივანზე მდგარ დანიელს ვუყურებდი. ამდენი ხნის მერე დღეს პირველად მოდიოდა მისი და .. ვიცოდი რომ ახლა ძალიან უჭირდა , მაგრამ ზედმეტი სიტყვების თქმას აზრი არ ჰქონდა, ის ყოველთვის მხოლოდ საკუთარ გულს უსმენდა.
- კარს გააღებ? - დანიელს გავძახე და სამზარეულოში შევტრიალდი..- მინდოდა დას თავად დახვედროდა..
- ახალ წელს გილოცავთ - ომახიანად დაიძახა უჩამ და მეკვლედ პატარა ნინა შემოუშვა..
- მოდით, გარეთ ცივა, რას დამდგარხართ - მათკენ წავედი და ნიას გადავეხვიე..- დანიელ , მუჯლუგუნი ვუთავაზე ფერდში და გონს მოვიყვანე.
- მაპატიე რა - ზლუქუნით უთხრა ნიამ და ხელები მაგრად შემოხვია ძმას.
- ჩემო სულელო, ჩურჩუტო გოგო- რა თქმა უნდა გაპატიე. უკვე აღარც კი მახსოვს არაფერი.. დამშვიდდი, მთავარია ბედნიერი ხარ და ჩემთვის ესეც სრულებით საკმარისია ნიაკო. გულზე მიიკრა მომცრო ტანის გოგო და თავზე მაგრად აკოცა.
ცოტა ხანში სუფრის გარშემო ვისხედით და შემომატებულ სტუმრებთან ერტად გულიანად ვიცინოდით . მათი ბავშობის წლების მოსმენა იმდენად სახალისო იყო, სიცილით მუცელი მტკიოდა..
- მოიცა ის გახსოვს, ერთი ცალი ვაშლის გამო რომ ვიჩხუბეთ, და სანამ ვჩხუბობდით ნიამ რომ შეჭამა?
- აუ, მაგას როგორ დავივიწყებ, სურვილი მქონდა ნია მაგრად მეცემა მაგრამ შემეცდა,ისეთი პატარა და საყვარელი იყო. არადა იმ ვაშლის გამო როგორ ვიჩხუბეთ.. - ეს რა გამახსენე ანდრია - პირველად ვხედავდი ასეთ ბედნიერს დანიელს და ჩვენს გარშემო მორბენალ პატარა გოგოს ვუყურებდი.
ვერასოდეს ვიტანდი ღამის გატეხვას, უძილობა ყოველთვის ცუდად მოქმედებდა ჩემზე. არც ამჯერად იყო გამონაკლისი. დანიელს გადავულპარაკე წავალ წამალს დავლევ და დავბრუნდები თქო, - საძინელისკენ მიმავალს გზად დერეფანში იატაკზე მჯდარი ნინა გადამეყარა და პატარა კნუტივით გამომყვა უკან..
კარგა ხანს ვიყავით მე და ნინა ერთად. უზარმაზარი ფანჯრებიდან გაოცებული იყურებოდა და ბავშურად მიღიმოდა..
- წამოდი ახლა რამე ვჭამოთ , ხომ გშია, ნიას დაავიწყვი მგონი და მამიკოსაც - ჩუმად ვუჩურჩულე და ყელიდან საოცარი სურნელი მოვპარე.
გაოგნებული შევყურებდი დანიელს, რომელიც მზერას არ მაშორებდა.. მისი გაყინული მზერა ჩემში შიშს აღძრავდა და პირველი განცდა გაქცევის მეუფლებოდა..
ქანდაკებასავით გამოფიტული იჯდა და ჩემიდან ნინაზე გადასულ მზერას უკან აბრუნებდა.. ერთანად ჩამოწვა ოთახში დაძაბულობა, ვერავინ ხვდებოდა რა ხდებოდა.. რამოდენიმე წამით მაგრად დახუჭა თვალები და სკამიდან სწრფად წამოხტა..
ბავშვი ნიას გადავაწოდე და უკან დავედევნე.. ფრთხილად მივაკაკუნე სააბაზანოს კარზე და შიგნით შევედი. ხელები ცივი წყლისთვის შეეშვირა და სარკეში საკუთარ ანარეკლს თვალს არ აშორებდა.
ოდნავ შევახე ხელი მხარზე და ჩემკენ დავატრიალე..
- დანიელ მაშინებ, რა მოხდა, ცუდად ხარ?
- ცოტა ხნით მარტო დამტოვე კარგი? ცოტა ხანი და მოვალ..
- კარგი , რაც შემეძლო მშვიდად ვუთხარი და კაბინეტისაკენ მიმავალს გავაყოლე თვალი.. - ეტყობა რაღაცამ აწყინა, ცოტა ხნით წამოწვება და მოვა - დაძაბული სიტუაციის განმუხტვას შევეცადე და კუთვნილ ადგილს დავუბრუნდი.
ცხელი შხაპის მიღებამ ცოტა დაღლილობა მომიხსნა. თორმეტი ხდებოდა ოთახში რომ შევედი, მშვიდად იწვა და თავის ფიქრებში იყო გართული. ჯერ კიდევ ვერაფრით ვხვდებოდი რას უნდა გამოეწვია მისი ასეთი მდგომარეობა.
გვერდით მივუწექი და თავი მკერდზე დავადე. დაუღალავად მფეთქავ არტერიაზე დავუსვი ხელი და საკოცნელად გავიწიე რომ გაუცნობიერებლად მომექცა ზემოდან და ხელები თავს ზემოთ გადამიგრიხა..
- გახსოვს გაგაფრთხილე რომ დაისჯებოდი..
- მასხოვს, მაგრამ შენ ცუდად აღარ ხარ? - ინტერესით ვკითხე და თევზივით გავიფართხალე.
- ტყუილად ფართხალებ , ვერ დაიძვრენ თავს, ხო იცი რასაც ვამბობ იმას ვასრულებ ხოლმე..
- უნდა დამსაჯო? არ თქვა რომ კუთხეში უნდა დამაყენო - გულიანად გადავიხარხარე და ენა გამოვუყავი..
- მაგ ენას ამოგაძრობ.
- შეინახე, დაგჭირდება დან - ალერსით და ვნებით სავსემ ვუთხარი, რადგან მისი ხელის მოძრაობა უკვე სრულიად მიდურებდა სისხლის სათითაო წვეთს.

სიგიჟის მწვერვალზე მივყავდი, ძალას სრულიად მაცლიდა მისი თითოეული შეხება. ვგრძნობდი როგორ მოძრაობდა ჩემში და ეს სათითაო მოძრაობა უფრო და უფრო მაგიჟებდა, მინდოდა ბოლომდე შემეგრძნო მისი თითოეული შეხება, მინდოდა ბოლომდე ვყოფილიყავი მისი ისე როგორც მას სურდა, ისე როგროც მას უნდოდა..
ჩემს სხეულს მონატრებული დანიელი ერთნაირად იყო უხეშიც და ნაზიც. დროდადრო მიჭერდა ხელებს თეძოებზე და სველი ტუჩებით მიკოცნიდა მკერდს. ვერაფრით ვახერხებდი წინააღმდეგობის გაწევას იმდენად მიმზიდველი და სასურველი იყო.
მისი ალერსის დროს მის ხელებში ვდნებოდი, ვიხსნებოდი და სულ სხვა ადამიანი ვხდებოდი, არ ვიცი ამას როგორ ახერხებდა, მაგრამ ეს ყველაზე კარგად გამოსდიოდა. ნელა დამისვა ხელი ყელიდან მკერდის მიმართულებით და ოდნავ შეყოვნდა, მისი თლილი თითები და გავარვარებული ხელის გულები არ წყვეტდა ჩემს მოფერებას, ურცხვად ისმოდა ჩემი სიამოვნებისაგან განცდილი ხმა ოთახში და სულაც არ ვლამობდი გაჩერებას. პირიქით უფრო და უფრო მეტად მინდოდა მისი სხეულის შეგრძნება. მინდოდა დაკარგული სათითაო წამი ამენაზღაურებინა..
ცხელ ტუჩებზე გადაისვა ენა და ტუჩების კუთხე კბილებს შორის დაიქცია. ვგრძნობდი რომ ამას პრინციპულად მიკეთებდა, ცდილობდა მაქსიმალურად გავეგიჟებინე და იცოდა რომ ეს ძალიან კარგად გამოსდიოდა. სწრაფად შევუცურე თმაში ხელები და ,მთელი ძალით მოვქაჩე ჩემკენ, ხარბად ვაკოცე ტუჩებში და მისი ქვედა ტუჩი კბილებს შორის დავიქციე. ნელა გადავუსვი ენა და შიშველი მკერდით ავეკარი სხეულზე. მისი ხელები ჩემი ფეხების ფერებას არ წყვეტდაა. ნელა და მთელი სინაზით მეხებოდა შიშველ სხეულზე რაც უფრო მეტად აღვიძებდა ჩემში მისი შეგრძნების სურვილს. სწრაფად მოვექეცი ზემოდან და თითები მის თითებში გადავხლართე. ზემოდან დავყურებდი და ვგრძნობდი რომ ეს კაცი საშინლად მინდოდა, მისი შეხება მისი კოცნა და ალერსი ახლა ისე მწყუროდა როგორც ვამპირებს თავიაანთი მსვერპლის სისხლი. საშინლად მინდოდა.. ვერაფრით ვჩერდებოდი სურვილი ჩემზე ბევრად ძლიერი იყო. მთელი ემოციით და სინაზით ვმოძრაობდი და მის სახეზე გამოსახული სიამოვნება კიდევ უფრო მეტად მიკიდებდა ცეცხლს.
ვგრძნობდი როგორ კრთოდა მისი სხეული ჩემი სათითაო მოძრაობის დროს . სიამოვნებისაგან გაუაზრებად იმეორებდა ჩემს სახელს და ვგრძნობდი როგორ აღვივებდა წამიერად ჩამქრალ სათითაო ნაკვერჩხალს ჩემში, როგორ მანდომებდა მის კოცნას და ალერსს, როგორ მიძლიერებდა სურვილს კიდევ უფრო მეტად შემეგრძნო მისი ხავერდოვანი კანი. მისი ბაგეებიდან გამოსროლილი ჩემი სახელი რაღაც მელოდიას წააგავდა.. არ ვიცი რამდენ ხანს გრძელდებოდა ჩვენი სიგიჟე მაგრამ ბოლოს ორივე ერთიანად ავფეთქით, ორივემ ერთიანად დავიწყეთ და დავასრულეთ სიამოვნება.. ორივე გადაღლილები ვიწექით ზურგზე და ერთმანეთს გონზე მოსვლას ვაცდიდით.
მის მკერდზე ნაზად ვასრიალებდი თითებს და ახალ შედევრს ვქმნიდი. მიყვარდა მისი კანის შეგრძნება ამ დროს, მიყვარდა როცა ვხედავდი როგორ ეხვეოდა მისი სხეული ბუსუსებში. მხარზე ნელა ავუსვი ენა და გავიტრუნე..
- შენ მგონი საკმარისად ვერ დაიღალე - სიცლით მითხრა და ზედ გადამიწვინა..
- დავიღალე, უბრალოდ ისე მომენატრა შენი შეხება, ასე მგონია მშიერი ვარ და შენით უნდა ამოვივსო სხეული...
- ხო? რამე ახალი იდეა გაქვს? - ყურთან მიჩურჩულა და მთელი ძალით მაკოცა ყელზე..
- დანიელ, მასე ნუ აკეთებ რამდენჯერ გთხოვე, ხვალ ისევ სისხლჩაქცევა მექნება - გაბუტულმა გამოვწიე ტუჩები წინ და კუთვნილ ადგილს დავუბრუნდი.. მაშინვე ამეკრა ზურგიდან და ცხელი ტუჩებით ნაზად მაკოცა კისერზე.. წელამდე დაყრილი თმა მხარზე გადმომიწია და თითების ნელი მოძრაობით ჩაუყვა ხერხემალს. სათითაო მალასთან ჯინაზე ჩერდებოდა და კოცნას მიტოვებდა.. მთელი ძალით მომიჭირა თეძოებზე და თავისკენ გამქაჩა. ვგრძნობდი მისი გავარვარებული სხეულის სიმხურვალეს, შიგნიდან იწვოდა ჩემი საყვარელი ადამიანი, მორიგი აფეთქების მოლოდინში გავიტრუნე და მოლოდინმაც არ დააყოვნა. სიამოვნებისაგან ერთიანად გამაკანკალა და მისი სახელი გაუაზრებლად დასცდა ჩემს ბაგეებს..
- მითხარი გიყვარვარ? - აფორიაქებულმა მკითხა და თავი თავისკენ დამატრიალებინა საკოცნელად..
- ძალიან - ძლივს მოვახერხე ერთი სიტყვის თქმა, მაშინვე ტუჩებზე მეტაკა და მთელი ძალით დამიწყო კოცნა.
- თვალები გაახილე და მიყურე კარგი? - ნახე როგორ მიყვარხარ, მინდა დაინახო რომ ამ ყველაფერს სიყვარულით ვაკეთებ. თვალებში მიყურე და დაინახავ რომ ამას მხოლოდ სიამოვნების გამო არ ვაკეთებ მართა. მინდა რომ შენი სხეულის სათითაო უჯრედს ვგრძნობდე, მინდა იმდენად გაგითავისო რომ როცა შორს მეყოლები თვალები დავხუჭო და შეგიგრძნო..
- ნუ მაგიჟებ - ძლივს მოვახერხე თქმა და გავიტრუნე..
- შემომხედე, თვალებში მიყურე ,- მაშინვე ბრძანება გაურია ხმაში, - მინდა დავინახო რომ ბედნიერი ხარ, რომ ეს ყველაფერი მარტო ჩემი ფანტაზიის ნაყოფი არ არის - დარწმუნებით მითხრა და მაშინვე დაწყო ბატონობა ჩემზე.. კუთვნილი ადგილი დაიკავა უმალ და ხელის გულები მთელი ძალით დამაჭირა ხელებზე. - ერთ დღესაც იქნება და ფერებაში შემომაკვდები - სრულიად დამაჯერებლად მითხრა და ორვეს ერთიანად წაგვსკდა სიცილი..



№1 სტუმარი xatia

სულ რამდენი თავია?

 


№2  offline აქტიური მკითხველი La-Na

ოჰო,დედამის და სოსოს ასე უბრალოდ გაუტარა დავიჯერო?
--------------------
ლანა

 


№3 სტუმარი სტუმარი ნესტანი

კარგი იყო მაგრამ მაინც ბოლომდე არ უთხრეს დანიელს დედამისმა და სოსომ მოატყუეს

 


№4 სტუმარი სტუმარი gvantsa

რაღაცნაირი ძაან თბილი თავი იყო :)) ნუცამ ძალიან გამაბრაზა მაგრამ კარგი იქნება ისე მართა თუ იმ ტატას საკადრის პასუხს გასცემს და მის ადგილს მიუჩენს. რაც შეეხება სოსოს და ქალბატონ რუსუდანს ,სოსო ძალიან შემეცოდა არ იმსახურებს ამდენ ტკივილს ეს რუსუდანი ღირსია თავის ღორ ქმართან ერთად ფულში ჩაიხრჩოს.მართას მშობლების მსგავსად არც დანიელს გაუმართლა მშობლებში სამწუხაროდ :((

 


№5 სტუმარი anna

მგონია რომ მართა ორსულად არის და სანამ მიხვდება ამას და დანიელს ეტყვის, მანამდე რაღაც მოხდება და დაშორდებიან, მერე მართა ბავშვის შესახებ არ ეტყვის და რამდენიმე წლის შემდეგ გაიგებს დანიელი შვილის არსებობის შესახებ. არ ვიცი რატომ, მაგრამ გული მიგრძნობს რომ ასე ბანალურად განვითარდება მოვლენები და იმედია ჩემი შიში არ გამართლდება. დიდი ქარიშხლის წინ რომ სიმშვიდე ისადგურებს, ზუსტად ასეთი შეგრძნება მაქვს. :დდ

 


№6  offline ადმინი თუკა

სტუმარი ნესტანი
კარგი იყო მაგრამ მაინც ბოლომდე არ უთხრეს დანიელს დედამისმა და სოსომ მოატყუეს

ბოლომდე არავინ არაფერს ამბობს ხო იცით.

xatia
სულ რამდენი თავია?

ორი თავი დარჩა და დასრულდებაა

anna
მგონია რომ მართა ორსულად არის და სანამ მიხვდება ამას და დანიელს ეტყვის, მანამდე რაღაც მოხდება და დაშორდებიან, მერე მართა ბავშვის შესახებ არ ეტყვის და რამდენიმე წლის შემდეგ გაიგებს დანიელი შვილის არსებობის შესახებ. არ ვიცი რატომ, მაგრამ გული მიგრძნობს რომ ასე ბანალურად განვითარდება მოვლენები და იმედია ჩემი შიში არ გამართლდება. დიდი ქარიშხლის წინ რომ სიმშვიდე ისადგურებს, ზუსტად ასეთი შეგრძნება მაქვს. :დდ

ვნახოთ , მე თავად ვერაფერს გეტყვით, გააჩნია როგორ უყურებთ თქვენ ბანალურობას, როდესაც წაიკითხავთ ბოლო თავს მერე დაველოდები თქვენს კომენტარს.
--------------------
4love.ge

 



სახელი: *
  • bowtiesmilelaughingblushsmileyrelaxedsmirk
    heart_eyeskissing_heartkissing_closed_eyesflushedrelievedsatisfiedgrin
    winkstuck_out_tongue_winking_eyestuck_out_tongue_closed_eyesgrinningkissingstuck_out_tonguesleeping
    worriedfrowninganguishedopen_mouthgrimacingconfusedhushed
    expressionlessunamusedsweat_smilesweatdisappointed_relievedwearypensive
    disappointedconfoundedfearfulcold_sweatperseverecrysob
    joyastonishedscreamtired_faceangryragetriumph
    sleepyyummasksunglassesdizzy_faceimpsmiling_imp
    neutral_faceno_mouthinnocent