შესვლა
რეგისტრაცია
რეკლამა

ლოტუსის სურნელი 5


11-10-2020, 21:59
ნანახია 518

-ვაჰ, ძმებო როგორ ხართ?-ლუკა მაშინვე ეხვევა ორივეს, ნამდვილად არ ველოდი გაბოს აქ ხილვას, მათთან მეც მივდივარ
-გამარჯობათ-ვამბობ მორცხვათ და რატის მაისურის ბოლოს ვკუჭავ
-გამარჯობა ლამაზო, მე ირაკლი ვარ, გაბრიელის უმცროსი ძმა
-ვიცი-ვამბობ სრულიად გაუაზრებლად და მათ გაკვირვებულ სახეებს შევცქერი-ისა..უფრო სწორედ სასიამოვნოა-არადა არ ვიცოდი, რატომ ვთქვი რომ ვიცი?
-მოკლებ ძმებო, დღეს პიკნიკს ვაწყობთ და სამისთვის მზად იყავით-გაბრაზებულად და გაკვირვებულად შევხედე ლუკას,მხოლოდ თვითონ იცნობს და საერთომეგობრების პიკნიკზე რატომ დაპატიჟა? მაგრამ ხმას არ ვიღებ, დაპატიჟა და მორჩა
სახლში როგორც კი მივედით მაშინვე სამზარეულოსკენ ავიღე გეზი, სასწრაფოს დავუძახე ჩემს დას და ხატიას
-გოგოებო მოდით დამეხმარეთ-ისინიც სიცილით შემოდიან და ზუსტად საათნახევარში შოკოლადის ტორტი,კექსები, რამდენიმე სალათი, ჰამბურგერები,ხაჭაბურები და სამწვადე მზად იყო.
-ბიჭებო მიდით მამას გამოართვით ის კარვები და ლუკა გაბოს დაურეკე და გააფრთხილე რომ კარავი წამოიღოს
-გაფრთხილებული მყავს
მაშინ დაურეკე და უთხარი მოვიდეს ის და მისი ძმა, ჩვენც ჩავდებთ ერთ-ორ ხელ ტანსაცმელს და მოვალთ, სასწრაფოდ ავირბინე და სპორტულები ჩავდე ჩანთაში, შემდეგ საპიკნიკო "დასაფენი" ავიღე და ქვევით ჩავედი
-გამარჯობათ კიდევ ერთხელ-მივესალმე და იქაურობას მოვავლე თვალი, ყველა მათთან ლაპარაკობდა, ჰო და მეც სასწრაფოდ ავიღე ჩანთა და შიგნით საჭმელებით სავსე კონტეინერები ჩავდე და გავედი მისაღებში
-მზად ხართ ორ დღიანი პიკნიკისთვის?
-რა ამბავია ისე ორ დღიანი პიკნიკი, ლაშქრობაში წავსულიყავით არ ჯობდა?
-თითქმი ლაშქრობა გამოდის, მარა მაინც პიკნიკი ჰქვია-ვამბობ
-კარგი წავედით, ვინ როგორ ნაწილდებით?
-კაროჩე მივდივართ სამი მანქანით, ჩემთან ჩაჯდება ირაკლი და თამარი, რატისთან ჩაჯდება ხატია და გიორგი და გაბოსთან მოგიწევს ჩაჯდე შენ და შენი საჭმელები
-კარგი-ვამბობ უდარდელად მაგრამ რატი ძალიან უკმაყოფილო ჩანს
-მაშინ დავგაზეთ-ამბობს გიორგი და ხტიასთან ერთად რატისთან სკუპტებიან, მე კი საჭმელებს უკანა სავარძელზე ვდებ და წინ ვჯდები, ღევდს ვიკრავ და გაბოს ველოდები როდის ჩაჯდება მანქანაში, მალევე მოდის და მანქანას ქოქავს
-აბა ნატა მოყევი რამე, გავიყვანოთ დრო
-რა ვიცი, მოსაყოლი არაფერი მაქვს
-შეყვა არ გყავს?-მეკითXება და ვითომ მოჭუტული თვალებით მეკითხება, არადა მის ხელზე ძარღვები გამოიბერა, ღმერთო როგორ მინდა ახლა რომ მის ხელს შევეხოოო
-არა
-ანუ არავის მოსწონხარ ეს ბარბივით გოგო?-მეგითხება უფრო რბილი და თბილი ტონით
-არა მაგრამ მე მიყვარს სიგიჟემდე-ვამბობ დანანებით და ვაკვირდები ისევ მის დაძაბულ ხელებს
-მან იცის მერე?
-იცის
-მერე?
-შეიძლება რომ სხვა თემაზე ვისაუბროთ?
-რა თქმა უნდა-ამბობს დაბოხებული ხმით
-მაშინ მომიყევი საიდან იცნობ ჩემს ძმას?
-სინამდვილეში შენს ორივე ძმას და დას ვიცნობ, მამაენსაც და შენს ხატიასაც-გამიკვირდა, პირველი რაზეც ვიფიქრე იყო რომ მოვეწონე და ჩემზე გაარკვია ინფორმაცია, მაგრამ შემდეგ დილით სარკეში ჩემი თავი გამახსენდა და მაშინვე ვუკუაგდე ეს აბსოლიტურად სულელური აზრი
-მართლა საიდან?
-დაახლოებით ხუტი წლის წინ გავიცანი ყველა მათგანი-ისე სევდიანად თქვა რომ გული დამეწვა
-თუ გინდა არ მოყვე
-ჰო, ასე აჯობებს
-კარგი, თუ არ შეწუხდები აქვე მაღაზიასთან გამიჩერე
-რა თქმა უნდა-მეუბნება ღიმილით და მაღაზიის წინ აჩერებს, თვითონაც გადმოდის და ღიმილით მაკვირდება
-რა იყო?
-არაფერი-ამბობს და ისევ მკაცრ სახეს იღებს, მეც მხრებს ვიჩეჩ და მაღაზიაში ტკბილეულის განყოფილებაში შევდივარ, სასწრაფოდ ვიღებ ცელოფნებს და შოკოლადებს ვყრი, შემდეგ გაზიანი სასმელები, სოკები და წყალი ავიღე, კიდევ კარგი პატარა მაცივარი წამოვიღე
-არ მოდიხარ?-მესმის უკნიდან ბოხი ბარიტონი
-კი ახლავე-სალაროსთან წინ მე ვიდექი, არ ვიცი მომეჩვენა თუ არა, მაგრამ თმებზე ჰაერი ვიგრძენი
ვიყიდეთ ყველაფერი და რატის დავურეკე
-ალო, რატუს სად ხართ?
-ჩემო ცხოვრება მაღაზიას ახლა გავცდით, თქვენზე ცოტათი წინ ვართ,შენ როგორ ხარ?
-კარგად, კარგი მაშინ, ისე რომ იცოდე ალოეს წვენი გიყიდე
-მიყვარხარ ტასუ, კაი წავე თორე ავიჩეხები
-ჰო-ვეუბნები ღიმილით და ვთიშავ, მაგრამ გათიშვა და ზარი ტეეფონზე ეემესი ერთია
"ახლა დაგირეკავ და მიპასუხე ისე თითქოს ჩემი შეყვარებული ხარ"
"გაუბერე?!"
"მიდი, მიდი, ვიღაც უნდა გავაგიჟო"
"მიდი ცუნცულ"-ვწერ ღიმილით და ველოდები მის ზარს, თან გაბოს დაძარღვულ ხელს ვაკვირდები, ვაიმე როგორ მინდა შევეხო, ვგიჟდები, იმდენად მელამაზება მისი დაძარღვული ხელი, მალევე ისმის ტელეფონის ხმა
-გისმენ ჩემო საყვარელო
-აუ ცუნცულ როგორ მომენატრე იცი?
-მეც ცხოვრება, ამ შაბათ-კვირას არ მცალია და ორშაბათს გნახავ ხომ იცი ცუნცულ?
-ოხხ ჩემო გემრიელო გოგოვ
-შენც ჩემო გემრიელო-ნელ-ნელა კიდევ და კიდევ ებერებოდა ძარღვები გაბოს და აი უკვე მართლა დავეჭვდი ხომ არ მოვწონვარ? ბოლოს და ბოლოს მომავალი ფსიქოლოგი ვარ, არ უნდა ვიცოდე ადამიანი რას ფიქრობს ჩემზე?
-კარგი საყვარელო, მიყვარხარ ახლა უნდა წავიდე
-მეც ძალიან მიყვარხარ-ვუთხარი შეკავებული სიცილით და როგორც კი გათიშა სიცილი ავტეხე, უკვე ცრემლები მსდიოდა და მუცელი მტკიოდა, ჩემს შემხედვარეს გაბოსაც ეცინებოდა
-ვინ იყო?-ღმერთო რა მალე ეცვლება ამ დადამიანს ხასიათი
-ხატია
-იტყუები!
-როგორც გინდა-მხრები ავიჩეჩე და ალოე მოვსვი და ვაიიი, ვაკვირდები გზას და მაღაზია არსად ჩანს, ჯანდაბა ეს როგორ დამემართა რატის ალოე როგორ დავულიე, მომკლავს
.....
-აი მოვედით
-როგორც იქნა, აბა ჯერ დავათვალიეროთ თუ მოვთავსდეთ?-ამბობს რატი და პირდაპირ ჩემთან მოდის, ხელს მხვევს და თავზე მკოცნის
-რატუსი ჯერ მოვთავსდეთ და ისა რა ქვია...
-დამილიე ხო?-მეკითხება სიცილით და ცხვირზე მკოცნის
-ჩემი ცქოვლება ვინ ალისო ვინო?-ვეკითხები და თმებს ვუჩეჩ
-რა თქმა უნდა მე-გამოხტა ლუკა და ხელში ამიტაცა
-რა გჭირს ბიჭო, დამსვი-ვეუბნები სიცილით და კისერზე ვხვევ ხელებს
-არა, შენ მხოლოდ ჩემი ხარ
-აეეე ძმაკაც, დაქალს ნუ მპარავ-იქიდან ყვირილს იწყებს ხატია და ირაკლის აცნობს თAვს, თან ვხედავ როგორი დაძაბული დგას გიორგი, ეჭვიანობს!
-დაქალლლ, შენს ლოვეს ნუ აეჭვიანებ რა-ვყვირი სიცილით და ლუკადან ძირს ჩამოვდივარ
-უი მე სასმელი წამოვიღე-ყვირის გაბო და სიცილით გვიახლოვდება
-აუ ეს მოუხდება მწვადებს-ვამბობ და ტუჩებს ვილოკავ, მაშინვე ვამჩნევ მის მზერას ჩემს ტუჩებზე, მაგრამ მალევე მარიდებს თავს და ამბობს
-არა ეს არ მოუხდება მწვადებს, თანაც რატომ უნდა გააფუჭო ასეთი კარგი ღვინომჭვადისთვის?-ამბობს და გამომწვევად მიყურებს
-შეფ, თქვენ საჭმელზე უნდა ფიქობდეთ და არა დალევაზე, ჰო და რომ ვამბობ მოუხდება და თან რომ დაიწყოთ ახლა აქ დალევა, ხვა ნაბახუსევზე ვინ მოაგივლით? მე აქ მოვედი გასართობად-ვამბობ გაბუსხული და ლუკას ვუხტები კალთაში, კისერზე ვხვევ ხელებს და იქვე ვკოცნი
-ლუკიტო ხომ მეთანხმები?
-ეს შენ მოიფიქრე ცხოვრება, შენ როგორვ გადაწყვეტ ისე იყოს
-ჩემი ცხოვრება ხარ, მხოლოდ ჩემი
-ჰმ, ჰმ, ჰმ-ჩახველების ხმა მესმის და იქითკენ ვიხედები, იქ კი დამორცხვებული ლიკა დგას, მეცინება და ლუკას კალთას ვანთავისუფლებ, ლიკას ლოყაზე ვკოცნი და ვეუბნები
-შენიც არის, არ ინერვიულო
-რატუს გაშალეთ კარვები
-როგორც მიბრძანებს ჩემი დედოფალი-მე კი მამას ვურეკავ
-ხო მამი
-რას შვრები მა? საჭმელი ხომ გაქვს? დავტოვე მარა ხომ არ გაგითავდა?
-არა შვილო იმდენი დატოვე რა დაამთავრებს, თქვენ რას შვრებით?
-რავი მა ვეწყობით, ახლა კარვებს შლიან და ერთმანეთს ეკამათებიან-ბავშვების შეხედვაზე გული გამითბა
-ჩემი ცხოვრება, შენ გაბარებ ყველა მათგანს მა
-აბა რა, ჩააბარე ნატას რა გენაღვლება გენაცვალე-ვამბობ სიცლით-კაი მა უნდა წავიდე თორე შიათ და ამათმა აქ მე მონა მნახეს
-მიდი შვილო, შენც კაი გადარეული ხარ-მაუბნება სიცილით და ტელეფონს თიშავს მე კი ირაკლისთან მივდივარ
-ახაი გაცნობილი მყავხარ მაგრამ თხოვნა მაქვს-არ ვიცი რატომ,ასე ადვილად არავისთან შევსულვარ კონტაქტში, როგორც ირაკლისთან და გაბოსთან
-მიდი ტო, ამაზე გაწყენინებ?
-აი ეს ყინულებიანი წყალი გამომართვი და აი იმ მოჩხუბარ წყვილს გადაასხი-ხატიაზე და გიორგიზე ვანიშნე-ზურგიდან მიეპარე, დამიჯერე ვერ შეგამჩნევენ-ვამბობ სიცილით და ბოთლით წყალს ვაწვდი, ერთი კიდევ ე მიკავია-აბა წავიდა?-ვეკითხები სიცილით და ზურგზე ვუტყაპუნებ ხელს
-წავიდა
მივეპარეთ და გავწუწეთ წყვილი, ბოლოს კი ხარხარით ავიკელით იქაურობა
-აუ მშია ნატუს- წამოხტა რატი-მწვადი მინდა,მე ვწვავ!
-რა პრობლემაა, ერთად შევწვათ
-არა ჩემო ქაბატონო, დღეს ჩვენ გემსახურებით, მიუხედავად იმისა რომ ალოე დამილიე
-აუუუ, ბოდიში ხომ მოგიხადე-გავწითლდი და თავი დავხარე
-არა
-ბოდიში
-მიღებულია-ამბობს სიცილით და მწვადისკენ მიდის
-თან ღვინო ასხი წვის დროს-მივაძახე და იქაურობის დასათვალიერებლად წავედი, ტყეს რმ მივუახლოვდი ჯერ გრედან შევათვალიერე, შემდეგ კი შიგნით შევედი, ღმერთო ეს რა სილამაზე იყო, ყველგან ისეთი ლამაზი ყვავილები და ხეები იყო, ისეთი მოვლილი ბუჩქები იდგა, იფიქრებდით ყოველ დღე ვიღაც დადის ამ ყვევილებისა თუ ხეენის მოსავლელად, ზევით ავიხედე, ქარმა დაუბერა, ფოთლრბი აშრიალდნენ და უცებ არსაიდან ხეს ერთი დიდი ტოტი მოსტყდა, ვიღაცამ ხალით თავისკენ მიბიძგა და ხის დდი ტოტისაგან გადამარჩინა, სამაგიეროდ ახლა გილის სწრაფი ძგერა მესმის, ისეთი სასიამოვნო მოსასმენია რომ მინდა არასოდეს დასრულდეს
-სად წახვედი, უჩვენოდ რატომ წამოხვედი საერთოდ-ცოტაც და იღრიალებდა
-რა გაყვირებს ადამიანო
-რა მაყვირებს/ მე რომ არ მოვსულიყავი მოკვდებოდი
-აბუქებ
-არაფერსაც არ ვაბუქებ, პირდაპირ თავში დაგეცემოდა ეს ტოტი
-უიმეე, საერერთოდაც წესიერად მელაფარაკე და ტონი აჯკონტროლე
-კიდე აქეთ გაქვს გოგო პრეტენზიები? გადაგარჩინე-მარYალი იყ რა უნდა მეთქვა? ჰო და თავი დავხარე დამნაშავესავით, ჩემი სახე აწითლდა და თითებს დავუწყე წვალება
-კარგი, წამოდი და ასე აღარ.... შეაშინო შენები
-ჰო-როცა მივედით მწვადები უკვე მზად იყო, სველი სალფეთქით გავიწმინდე ისედაც სუფთახელები და საჭმელად დავჯექი პლედზე, სხვებიც შემომიერთდნენ და მადიანად ვილუკმებოდით
-ხომ გითხარი მოუხდება-თქო-ვეუბნები გაბოს
-კი, მაგრამ მე არ მომწონს, იმიტომაც არ ვჭამ
-ჰო რაღა უნდა ჭამო, ყველაფერი შეჭამე უკვე-საუბარში ეჩრება პირგამოტენილი ხატია, ლუკა კი სიცილით ძმაკაცს ხურგზე ხელს უტყაპუნებს მე კი გაშეშებული ვუყურებ ირაკლის, არის მასში რაღაც, რითაც გაბოს ჰგავს-უცებ წინ რატი მიდგება
-ნატუს დაუკარი რა
-არ მაქვს წამოღებული გიტარა, თან მრცხვენია
-მე წამოვიღე-ყვირის ხატია და გახარებულს მოაქვს გიტარა
-აუ მრცხვენია
-იმღერე რამე თუნდაც უკვე მრავალჯერ ნამღერი-წაიმღერა ლუკამ და სიცილით მაკოცა თავზე
-გეფიცები ვგიჟდები როცა მღერი-ამბობს იკა და იმორცხვება, როგორ მინდა მეც ასე გახსნილი ვიყო ჩემს სიყვარულთან, მაგრამ ბედი ვინ მომცა, ცოტაც და ავტირდები, ამიტომაც რატის ვეუბნები, მიდი რატუს გიტანა მოიტანე, ლუკა შენ ამყევი, შენ კი ლიკა დატკბი შენი სიყვარულის სიმღერით-ვამბობ და ლიკას ვკოცი, ეს გოგო ისეთი თბილია მოშორება არ მოგინდება, რატიმ გიტარა მომცა
-აი ნატუს მიდი-ჩემსა და გაბოს შუაში ჯდება და თავს მხარზე მადებს
-აბა ლუკა მზად ხარ? ვიმღეროთ რამე თუნდაც უკვე მრავალჯერ ნამღერი-ვმღერი სიცილით
-კი, დაიწყე და აგყვები

"ქარი აშრიალებს ჭადრებს
ზღაპებს მოუყვება ლანდებს,
მერე დაუკოცნის თვალებს,
თვალებს..
ჩუმად მოუყვება ღამეს,
პირველ სიყვარულის ამბებს,
სულში მოედებათ ჭადრებს, ჭადრებს..
მაინც არ მშორდება ფიქრები,
ფიქრები..
მგონია რომ სულ ერთად ვიქნებით,
ვიქნებით..
ფიქრებთან ერთად ჩემი იქნები,
იქნები, იქნებიი.." [და ა.შ.]

როდესაც სიმღერა დავამთავრეთ რატი მშვიდად სუნთქავდა, თავი ჩემს თმებში ჩაერგო და დროთა განმავლობაში მკოცნიდა, მისი ეს საქციელი მთელს სხეულში მივლიდა და ვთბებოდი, მიხარია რომ ჩემს ყველაზე მნიშვნელოვან ადამიანებს ასე ვუყვარვარ, ხატია გიორგის ეჯდა კალთაში, ლიკა მთელი სიყვარლით უყურებდა ლუკას, მე კი გულისტკივილი მღრღნიდა, უკვე მოსაღამოვდა, ზოგი კარავში შევიდა და დაიბარეს კოცონს რომ დაანთებთ მითხარითო, მე კი კოცონი ბიჭებს დავუტოვე და ამჯერად რატი გავაფრთხილე რომ ცოტა ხნით ტყეში ვიქნებოდი, გიტარა თანწავიღე და ერთ-ერთ ხეზე ავძვერი, ტოტზე ჩამოვჯექი და ხეს მივეყრდენი, ვხედავდი კოცონს, ბაშვებს და მათი სიცილის ხმა მესმოდა, გიტარა მოვიმარჯვე ხელში და რაღაც ახლი მელოდია დავუკარი, ბოლოს ცრემლები წამომივიდა, დავიღალე ძლიერის თამაშით, იქნებ მეც ვარ სუსტი და დაცვა მჭირდება, მიუხედავად იმისა რომ ძმები, და და მამა მყავს, მაინც მარტოსული ვარ, ის კი არა ზოგჯერ ვფიქრობ რომ მხოლოდ იმისთვის ვჭირდები რომ სახლი დავალაგო, საჭმელი გავამზადო და მათი ტანსაცმელები წესრიგში მოვიყვანო, მაგრამ შემდეგ მახსენდება მამის თბილი სიტყვები, ლუკას თბილი და ეჭვიანი მზერა, რატის სიყვარულის გამოხედვა, თამარის ანერვიუებული სახე როცა მე რაიმე ცუდად მაქვს და ხატიას მზრუნველობა და ფიქრობ როგორ გამიმარლა რომ ეს ადამიანები მყავს და საკუთარ თავს ვუბრაზდები, როგორ შეიძება მათზ ასე იფიქრო ნატა?
-არ წამოხვალ? ძველ ამბებს ვყვებით-ქვევიდან მეძახის რატი, ეტყობა რომ ვე მხედავს წესიერად, ჩავახველე და სასწრაფოდ მოვიწმინდე,ბედნიერების თუ მწუხარების ცრემლები
-ახლავე რატუს-სასწრაფოდ ჩავდივარ და ბავშვებს ვუერდები მეც
-ნატა რას ვყვბოდი იცი? შენ რომ მეთერთმეეში რეზის მოსწონდი და რომ მიბეგვეს ამის გამო-უცებ კი გაჩუმდა და სახეზე ღიმილი შეეყინა
-ვინ რეზი მე მოვწონდი? ან ვინ მიბეგვა? რას იგონებ ხატია?-უცებ კი სახე გაუბრწყინდა -ოჰჰ, ცოტა ამყევი ტყუილში გოგო, ახლა მატყუარად გამომიყვანენ
-აუ მე კი იცი რა მახსოვს? გიორგიმ შენს გამო სამი ბიჭი რომ სცემა
-აუ ხო იმ დღეს თვითონაც მაგრად მოხვდა-იცინის ის და მასთანერთად ყველა-მე კიდევ მახსოვს ჩემი გოგოს გამო რავინ მიცემია, რადგან იცის რომ მატო ჩემია და ყველას თვითონ იშორებს-ამბობს ლუკა და ლიკასკენ კოცნას აგზავნის, ლიკას გაწითლებულ სახეებზე კი ყველა ვიცინით
-ძმებო, ცოტა ხნის წინ ნატას ლოტუსი მოართვეს, ამანაც შეიფერა და ლოტუსის აბაზანა მოიწყო-თამარიმ ეს რომ თქვა ძალიან გავწითლდი, მე ხომ ეჭვი მაქვს გაბოზე, ჰო და მეც მისკენ გავიხედე, სახეზე ემოცია არ ეტყობოდა, როგორ შეუძლიას ასე კარგად დამალოს ემოციები?, შემდეგ კი ძმებუკელებს გადავხედე, ერთი გახარებულია, მეორე გამხეცებულ მხეცს ჰგავს
-ვაუ როგორ მიხარია-ამბობს ლუკა და მთელი გულით იცინის
-რა გიხარია შე...-დაატტორმუზა, სამაგიეროდა ლუკამ არ შეიმჩნია და ისევ მოლოცვა გააგრძელა
-ვინ იყო გოგო, რას ქვია შეიფერე, ნერებს ნუ მიშლი, რატომ არ მითხარი?
-ოჰჰ, რატი შენ მე ყველაფერს მიყვები? მაგალითად ერთხელ არ დაგცდენია რომ გოგო მოგწონს და მით უმეტეს უკვე ცოლობა გაქვს შეთავაზებული, დამღალე იცი? ველოდები, ველდები, მაგრამ არა, რა გინდა? გეფიცები ღირსი ხარ არასოდეს არაფერი მოგიყვე! მაგრამ ახლა მწარე სიმათლეს გეტყვი, გახსოვს ჩემი კლასელი ირაკლი? იცი რამდენი ხანია მიყვარს? მესამე კლასიდან ვაბოდებ მასზე, ეს თქვენი ძმაკაცი კი ჩემზე, რა გინდა რატი? კიდევ ჩემგან ითხოვ პასუხს? კი გიყვარვარ, კი მიყვარხარ და პატივს გცემ მაგრამ შენ თუ არ მეუბნები, არც მე გეუბნები, თან ჯერ მეთორმეტეში ხარ, შენ კი ცოლის მოყვანას აპირებ, ცოტა დაფიქრდი ვის უმალავ და რას უმალავ, არ დაგავიწყდეს, შენზე უფროსი ვარ, შენზე უარესები მაქვს გამოცდილი და მომავალი ფსიქოლოგი ვარ-ჩვენს კამათს ბავშვები გაჩუმებულები უყურებენ, მაგრამ მხოლოდ ის ყვირის, მე კი მშვიდად და ადეკვატურად ვესაუბრები
-ნუ მაგიჟებ გოგო-უკვე გამხეცებული მომვარდა და მკლავში ჩამავლო ხელი, ამ დროს ყველა გაოცდა,მე? მე იქ სადღაც მკერდში ყველაზე მეტად ამ წუთას მეტკინა
-ზედმეტს მეტყვიან გააკეთებ და დამკარგავ!-ხელი კიდევ უფრო მომიჭირა და მალევე გამიშვა, ტყეში შევიდა
-ლუკა მიხედე რა-ვამბობ და ალაგებას ვიწყებ იქაურობის, ბავშვები რომლებიც გაშტერებულნი სხედან ღიმილით ვეუბნები-რა გჭირთ ხალხნო, უი ისე ირაკლი, შენი ცოლი რატო არ წამოიყვანე? თან ორსულადაა და გაუხარდებოდა
-აჰჰ, ამ ბოლო დროს მის მოსაწონს ვერაფერს გააკეთებ
-ჰო, ის ისედაც ასეთი იყო-ღმერთო, მხოლოდ შენ იცი ახლა რამდენად რთულია ჩემთვის ეს რიმილი და საუბარი, ახლა მხოლოდ უსასრულოდ ტირილი ან სიკვდილი მინდა
-კარგი ჩვენ დავიშლებით, ხვალ შევხვდებით-ამბობს ხატია და თამარისთან ერთად ერთ კარავშიშედიან, ღმერთო, როგორ კარგად მიცნობენ, ირაკლიც და გიორგიც გვშორდებიან, ლიკაც გოგოებთან შედის და ვრჩებით მე და გაბო
-საიდან იცი რომ შენზე ვგიჟდები?
-მე ის მაინტერესებს, საიდან ვიცი რომ ყუძენზე ალერგია გაქვს-ნეტა მისი სახე გენახათ, უბრალოდ სიხარული ეხატა სახეზე
-მინდა რომ ჩაგეხუტო, შეიძლება?
-არა! მართლა არ შეიძლება, ახლა ყველა მძულხართ, ახლა ყველა მეზიზღებით, ახლა ღმერტი მძულს, აღარ შემიძილია-ტირილს ვიწყებ და ნაგვის პარკიც იქვე მივარდება, ის კი მდის, მაგრამ ვუძლიანდები, მაგრამ მტის ძალასთან შედარებით ჩემი ნულია, ჰო და ასე დავიცალე ცრემლებისგან
-მძულხარ, ვერ გიტან, რატომ გიყვარვარ, არ უნდა გიყვარდე, მე ცუდი ვარ, მე...-და ხვდები როორ შემოიპარა მისი სურნელი ჩემს ნესტოებში, ამ დროს კი სიბნელე მახსოვს


****
-რა გეტაკა?-მიყვირის ლუკა
-მე რა მეტაკა ბიჭო? შენი და ისევ ისეთი გინდა ნახო? გინდა ისევ ეტკინოს, რა ჯანდაბა გჭირს, შენი და გიყვარს ვაბშე?
-არა გასაგებია? დავიღალე ეს თქვენი ვითომ სიყვარულით, მეც დავიღალე რომ სულ ამ სიყალბეში ვცხოვრობ ამის დედაც-ისისც ყვირის
-რას ნიშნავს არა?-მისკენ მივდივარ გამხეცებული, ის ისაა უნდა დავარტყა რომ უცებ მისი ნამტირალევი სახე მიდგება თვალწინ
-ის მამაშენის უკანონო შვილია
-რ.. რას ბოდავ აზრზე ხარ ვაბშე?
-მამა დედას ღალატობდა, საყვარელი ჰყავდა, მაგრამ როდესაც ის ქალი დაორსულდა თამარი ორის იყო, როდესაც მამამ ეს გაიგო იმ ქალის მოკვლა სცადა, მთვრალ მდგომარეობაში ჩასახული ბავშვი, უკანონო და თან შეიძლება ოჯახის დანგრევა გამოეწვია, მოგინდება ასეთი შვილი? ჰო და მამაშენმა იმ ქალს პირდაპირ დანა გაუყარა მუცელში, მაგრამ სასწაულებრივად გადარჩა, მერე ეს ამბავი დედამ გაიგო, მაგრამ მაგ სულელმა რა გააკეთა? შვილად მიიღო ის უწმინდური, მერე კი მამაშენსაც შეუყვარდა, თუმცა მას პრობლემები აქვს, არ იცი ხო რა? რა თქმა უნდა, შენი აზრიღ როდესაც ერთი ნარკოტიკის ზემოქმედების ქვეშ, ხოლო მეორე მთვრალია, ამ დროს ბავშვი ნორმალური დაიბადება? მას მეხსიერებასთან დაკავშირებით პრობლემები აქვს, შენი აზრით რატომ არ ახსოვს ხუთი წლის წინანდელი? მასთან ერთი წელი მაინც თუ არ გამოჩნდი დაავიწყდები, ამ შენმა სულელმა დამ კი, ფსიქოლოგობა მინდაო, არადა სამკურნალოა, მამამ თქვა წავლას რომ დაამთავრებს ამერიკაში გავგზავნი სამკურნალოდო-ამ დროს კი ვეღარ მოვთოკე ემოციები და სახეში მუშტი გავუქანე, ის ინერციით ძირს დაეცა
-ნუ მაცინებ ლუკა და მაინც დავიჯერო ის ადამიანი არ გიყვარს ვინც შეიძლება ითქვას გაგზარდა? ის გასწავლის, გაჭმევს და გილაგებს დაჟე, შენ კი მასზე ისე საუბრობ თითქოს მონაა-უცებ კი ის თვითონ მომექცა ზემოდან
-მისმინე რატი, ზუსტად მაგიტომ მინდა რომ იმკურნალოს, სასწავლებლად მინდა წასვლა და მეშინია, მეშინია რომ წავალ და რომ ჩამოვალ აღარ გავახსენდები-ამბობს და ტირილი უტყდება-დედაზე მეტია ჩემთვის, მინდა რომ მძულდეს, ვერ ვიტანდე, მაგრამ ყველაფერი პირიქით ხდება, ვაბოდებ მასზე, მის გარეშე ცხოვრება მგონია რომ ჯოჯოხეთზე უარესი იქნებოდა, მეათეში ვარ და მინდა დედის სახე წარმოვიდგინო, მაგრამ როდესაც ამას ვცდილობ მე ნატას სახეს ვხედავ
-მესმის შენი, მაგრამ ყველაფრის მიუხედავად შენს დაზე წესიერად ისაუბრე, შენს დას შენ ძალიან უყვარხარ, მაგრამ მე მის დაბრუნებს და მის გვერდით ყოფნას ვერ ავიტან, მე ნატას ისევ განადგურებულს ვერ ვნახავ.

----------------------
ჯანსაღ კრიტიკას ვითვალისწინებ, ჰო მართლა იმის დაწერა აუცილებელი არაა რომ დავაგვიანე, არ ვაპირებ რომ თავი ვიმართლო flushed , უბრალოდ მუზა დავკარგე, ახლა დამიბრუნდა და ვაგრძელებ, მიყვარხართ სიხარულებო და მართლა მაძლევთ სტიმულს, საუკეთესოები ხართ, კრიტიკა არ დაიშუროთ heart_eyes kissing_heart grinning



№1 სტუმარი სტუმარი მაკო

ძალიან მომეწონა მაგრამ ვერ გავერკვიე უკანონო შვილი ნატაა? თუუ აი მართლა ვერ გავიგე

 


სტუმარი მაკო
ძალიან მომეწონა მაგრამ ვერ გავერკვიე უკანონო შვილი ნატაა? თუუ აი მართლა ვერ გავიგე

ჰო ნატაა, ბოდიში რომ გაურკვევლად დავწერე, მიხარია რომ მოგწონს♡♡

 


№3 სტუმარი სტუმარი მაკო

არა მერე რომ დაკვირვებით წავიკითხე მივხვდი

 


№4 სტუმარი სტუმარი ნათია

ვერაფერი ვერ გავიგე რას წერ.
ჯერ არ მიყავარს დაო, მეორე მიყვარსო, არ მინდა დაბრუნდესო, ვინ უნდა დაბრუნდეს? ან ეს ნატა რეებს ბოდავს საერთოდ. ან ამ გაბოს რას ეუბნება მიყვარს ვიღაცო და მერე ყველას გასაგონად ამბობ და საერთოდ ძალიან არეულად წერ, ვერაფერს ვერ ვიგებ.

 


სტუმარი ნათია
ვერაფერი ვერ გავიგე რას წერ.
ჯერ არ მიყავარს დაო, მეორე მიყვარსო, არ მინდა დაბრუნდესო, ვინ უნდა დაბრუნდეს? ან ეს ნატა რეებს ბოდავს საერთოდ. ან ამ გაბოს რას ეუბნება მიყვარს ვიღაცო და მერე ყველას გასაგონად ამბობ და საერთოდ ძალიან არეულად წერ, ვერაფერს ვერ ვიგებ.

ძალიან ვწუხვარ, აუცილებლად გავითვალისწინებ და შევეცდები დალაგებულად დავწერო, მართლა დიდი ბოდიში disappointed რომ გაურკვეველი თავი გამოვიდა, შევეცდები შემდეგ თავში ყველაფერი დალაგებულად დავწერო worried , მადლობა ჯანსაღი კრიტიკისთვის flushed blush

 


№6 სტუმარი სტუმარი ნესტანი

რატომ ნატა და არა სხვა,ვერაფერი გავიგე ესე ცუდად ნატაა,დადეთ მალე ახალი თავი ძალიან მაინტერესებს მადლობა წარმატებები

 


სტუმარი ნესტანი
რატომ ნატა და არა სხვა,ვერაფერი გავიგე ესე ცუდად ნატაა,დადეთ მალე ახალი თავი ძალიან მაინტერესებს მადლობა წარმატებები

ბოდიში რომ ვერაფერი გაიგეთ, შევეცდები მალე დავდო

 


№8 სტუმარი სტუმარი tea

odesme dadeb axal tavs??

 


სტუმარი tea
odesme dadeb axal tavs??

ოდესმე კი

 


№10  offline წევრი მი რა

ძალიან კარგია, ძალიან მომეწონა

 


№11 სტუმარი სტუმარი სიყვარული გულს გვტკენს

მი რა
ძალიან კარგია, ძალიან მომეწონა

მიხარია და ბოდიში რომ ლოდინი გიწევს

 



სახელი: *
  • bowtiesmilelaughingblushsmileyrelaxedsmirk
    heart_eyeskissing_heartkissing_closed_eyesflushedrelievedsatisfiedgrin
    winkstuck_out_tongue_winking_eyestuck_out_tongue_closed_eyesgrinningkissingstuck_out_tonguesleeping
    worriedfrowninganguishedopen_mouthgrimacingconfusedhushed
    expressionlessunamusedsweat_smilesweatdisappointed_relievedwearypensive
    disappointedconfoundedfearfulcold_sweatperseverecrysob
    joyastonishedscreamtired_faceangryragetriumph
    sleepyyummasksunglassesdizzy_faceimpsmiling_imp
    neutral_faceno_mouthinnocent