შესვლა
რეგისტრაცია
რეკლამა

პომარანჯე - ფორთოხლის დღიურები /დასასრული/


30-11-2020, 23:03
ავტორი belle...
ნანახია 776

ვარშავა / „თეთრი ფორთოხალი“ / მთვარის 22 დღე, მეოთხე ფაზა...

თვალისმომჭრელი ხედები ერთმანეთს ცვლიდნენ, ულამაზესი ხიდები, სხვადასხვა ფერის, ზომის დანიშნულებისა თუ პროექტის თვალში მხვდებოდნენ. პირველად პოლონეთში ჩამოსულს ხიდებმა მიიქციეს ჩემი ყურადღება, განსხვავებულ ემოციებს იწვევდნენ ჩემში, მაგრამ წინანდელისგან განსხვავებით ახლა საერთოდ ვერაფერს ვგრძნობდი, ვერაფერს, გულმუცელში ჩაბუდებული შიშის გარდა. იანი პერიოდულად გამომხედავდა ხოლმე. ცრემლებს მალულად ვიწმენდდი, რომ არ შეემჩნია. რამდენჯერმე გამოლაპარაკებაც სცადა, მაგრამ თავი მოვიმძინარე. არავისთან საუბარი არ მინდოდა სანამ საბას არ ვნახავდი. ჩემს პატარა მეგობარს, რომელიც სასწაულად გადაურჩა სიკვდილს. როგორც მარიმ მითხრა, საბას რომ არ ემარჯვა და საჭე დროულად არ დაეჭირა, ტრაგედია მოხდებოდა. ისე ვიყავი შეშინებული სანამ საკუთარი თვალით არ ვნახავდი ვერაფრით დავრწმუნდებოდი, რომ მხოლოდ ტვინის შერყევით გადაურჩა წყეულ ღამეს.
რა წამსაც მისი ამბავი გავიგე, მაშინვე იანს ვთხოვე ვარშავაში წამოყვანა. აგას ბოდიში მოვუხადე გაუთვალისწინებელი შემთხვევისთვის, მხოლოდ პროდუქტები დავტოვეთ სახლში რომ არ გაფუჭებულიყო და ვარშავაში წამოვედით. გამთენიის სამი საათი იქნებოდა უკვე დედაქალაქში რომ შევედით. იანმა მანქანა უზარმაზარი საავადმყოფოს წინ შეაჩერა. საერთოდ ძალიან ცოტა რამ მახსოვს რა ხდებოდა ჩემს გარშემო. ყურები ისევ მიწუოდა. რეალობა ასტრალში მეკარგებოდა, დროდადრო იდღაბნებოდა და ხელების კანკალს ვერაფრით მოვეშვი. არც ის შემიმჩნევია როდის გამოელაპარაკა პოლონელი ადმინისტრატორს, მხოლოდ მაშინ ვიგრძენი მისი შეხება, როცა ხელი ჩამჭიდა და კიბეებზე ამიყვანა. თეთრი ხალათი მომაცვა და პალატის კარი შეაღო.
საბას დანახვაზე გულმუცელი ამომეწვა. თავშებინტული გაფითრებული იწვა ფუმფულა საწოლში. მარის მის მუხლებთან ჩასძინებოდა. მათ დანახვაზე ცრემლები ყელში მომაწვა. კარის ხმაზე საბამ თვალები აახილა და როგორც კი თვალი მომკრა ჯერ გაუკვირდა შემდეგ კი სახე ტკივილისგან მოექცა.
- გადაირიე? - წაიხრიალა ჩახრინწული ხმით - აქ რას აკეთებ, ბელს?
- შენ რა ,დებილი ხარ?!
აცრემლებული მაშინვე მისკენ გავემართე და ძალიან ფრთხილად მოვეხვიე, რომ მისთვის რამე არ მეტკინა. ჩემს ტირილზე მარის გაეღვიძა, ჯერ გაბრუებულმა იანს გადახედა და შემდეგ ჩემზე გადმოიტანა მზერა. წამით ისიც დაიბნა და უცებ ისე მეტაკა მხრებში საბას ძალით ამადღლიზა. ჩამეხუტა და ატირდა.
- ოო ღმერთო, მე გარეთ დავიცდი...
იანმა ხელი დამიქნია და კარი გაიხურა.
- მოიცა, კარგად შემოგხედო - ჩამომეხსნა გიჟი ქალი და ბებიაჩემივით დამიწყო თვალიერება - ეს რას ჰგავხარ გოგო, კიდევ უფრო გამხდარხარ! სახლში არაფერს ჭამ?!
- მოიცა, რა მარი, რა დროს ეგაა.
საბას მივუბრუნდი და ფრთხილად ჩამოვჯექი საწოლზე. სახე შესიებოდა. თვალთან ჩალურჯებები მოუჩანდა. ხელები კი მინის ნამსხვრევებისგან ერთიანად დასერვოდა. ყელში გაჩხერილი ბურთი ვერაფრით გადავყლაპე და ისევ ამეტირა. ხმა რომ ვერ ამოვიღე, ისევ მოვეხვიე.
- კარგი, დაწყნარდი, კარგად ვარ - თმაზე ნაზად ჩამომისვა ხელი. - არ მოვმკვდარვარ, რა გატირებს?!
- იდიოტი ხარ! - ამოვუჯუჯღუნე მის კისერში - იცი, როგორ შემაშინე?! თუ არ მოვკვდებოდი არ მეგონა! ამ იდიოტმა ქალმა ისე მახარა შენი ამბავი, მეგონა თან ვენოკი უნდა გამომეყოლებინა!
ორივეს გაეცინა. ლაწირაკ ბავშვს კი სახე ტკივილსგან დაეღმიჯა, როგორც ჩანს მისთვის პატარა მოძრაობაც ზიანის მომტანი იყო, წამოდგომა ვცადე მაგრამ არ გამიშვა.
- ცოტა ხანი იყავი რა, დაიკო, მომენატრე.
თმაში ცხვირი ჩამიმალა და მაკოცა. კიდევ უფრო მომერია ცრემლები. როგორ მომნატრებია, როგორ საშინლად მომნატრებია ორივე. მხოლოდ მათი დანახვისას ვიგრძენი, რომ მონატრებას გულში ისე ვიკლავდი, არც კი მიგრძვნია სინამდვილეში რამდენად რთული იყო მათგან შორს ყოფნა.
- მითხარი რა მოხდა? პრობლემები ხომ არ გექნება ავარიის გამო? პოლიცია იყო შენთან? - წელში გავსწორდი.
- ჩემი ბრალი არ იყო, თვითონ დამეჯახა ის ახვარი, მთვრალი იყო და საჭე ვერ დაიმორჩილა. ვარშავიდან გამოვდიოდი უკვე მაგისტრალზე ამჩეხა. წამით მაინც რომ დავბნეულიყავი ახლა ცოცხალი არ ვიქნებოდი.
- კიდევ კარგი მანქანა დაზღვეული იყო, ახლა ტონა ფულის გადახდა მოუწევს იმ სი,რს, - აჰყვა წითელთმიანი და საბას თვალი ჩაუკრა - მანქანა მისი მეგობრის კი იყო, მაგრამ დასახიჩრებული ჩვენი ბიჭია, ასე რომ კომპენსაციის ლომის წილიც მას ერგება.
- ისეთი თვალებით მიყურებს, იმ ზედასაც გამომტყუებს ორი დღის წინ რომ მოეწონა და რესტორანშიც დაიპატიჟებს თავს! - სიცილი აუტყდა საბას.
- რესტორანი არ გამოვა, დაკეტილია ყველაფერი ძმაო, - დაეჯღანა გამხიარულებული.
- კაი საღადაოდ თუ გცალიათ ესე იგი, არ კვდებით! - თვალები გადავუბრიალე ორივეს, ამის დრო იყო ახლა?! - სად გამოქანდი, ძალიან მაინტერესებს, შენს გარეშე ვერ მოვაგვარებდი?!
- ახლა ეგ არ გამახსენო, ნერვები ისევ მომეშლება დანელიას ჩემი ხელით გამოვკუჭავ კვიზინში რომ ჩამოვალ.
- დანელიას? - სახე შემეცვალა - რა შუაშია ეგ ვირთხა?
- მე მაგის... - აღარ დაასრულა. გაცეცხლებულმა ენა გაღეჭა და თვალი ამარიდა.
- მარი?! - მრავალმნიშვნელოვნად გადავხედე წითელმიანს.
- კაროჩე, არ იცი რა სირ,ია? შენზე და ტრისტანაზეა აკრეფილი, საზიზღარ ენებს დაათრევს თქვენზე ზურგსუკან. ყველგან ამბობს იმ პატარა ძუკნას გამო დამაკარგვინეს თანამდებობა და ქუჩაში დამტოვესო. ტრისტანაც მის ჭკუას აჰყვაო, კაროჩე, ილანძღება რა, ამასაც მეტი რა უნდოდა? - თავი გადააქნია საბასკენ, - თან რომ გავიგეთ, „ჟელაზნადან“ მეპატრონემ წამოგიყვანა, უეჭველი რაღაც იკადრა იმ ახვა,რმაო, აღარც მომისმინა და შენთან გამოქანდა.
- კარგია, რომ აქ ხარ! - მიტკალივით გაფითრებულმა ბასრი მზერით შემომხედა - მითხარი, რატომ წამოხვედი „ჟელაზნადან“? ბიჭებთან დავრეკე და არავინ არაფერს მეუბნება. აზზე არ ვართ რა მოხდაო. მიმალავენ, არა? მითხარი, ბელ, არ დამიმალო, ბო,ზისშვილი ვიყო ეგ თუ სახით არ ვათრიო ასფალტზე ეგ წურბელა ეგ ქალივით ჭორაობს ზურგსუკან.
- ოეეეე, წყნარად! - კინაღამ შებინტულ თავში წამოვარტყი აპილპილებულს - ვინ გითხრა რომ შენთვის მაგდენი ღრიალი შეიძლება? თავს გაუფრთხილდი, თორემ მე გათრევ სახით აქვე!
- ბელ, არ მეხუმრება!
- არც მე! - თვალები დავუბრიალე - რას აჰყოლიხარ მაგ იდიოტის ენას? მეტი საქმე არ გაქვს? ჰო, გაზულუქებული მძორი ტახტრევანიდან ჩამოაბრძანეს, რა გეგონა ბედნიერი შეეგებებოდა ნიუსებს? არ ჩემზე რას იტყვის? სად ლაპარაკობს? ზურგსუკან! სადაც მისი ადგილია! თუ დაგამშვიდებს გეტყვი, რომ, თუ სადმე მხვდება ხოლმე და ვინუჟდენია დამელაპარაკოს, თქვენობით მესაუბრება. რა გინდა ვერ გავიგე, რამდენი ვინმე სისულელეს იტყვის ჩემი მეგობრები აქეთ-იქით ვალეწო კედელს თუ როგორაა შენი საქმე?
- ეგ ვინ ჩემი ყლ,ეა გოგო შენზე ეგრე ილაპარაკოს?!
- ბინტიდან არ ამოხტე ახლა! - საღ მკლავზე ვუჩქმიტე - თვალების ბრიალს მოეშვი ნორჩო ახალგაზრდავ, ნერვები დაიოკე, ასეთი არ მახსოვხარ!
- მეც მაგას არ ვეუბნები? - მხრები აიჩეჩა წითელთმიანმა - გამაწყვიტა ნერვი გოგო!
- შენც კაი ვინმე ხარ! - ახლა იმას მივდექი - რატომ მიეცი წამოსვლის უფლება?! გააფრინე ქალო? ერთმანეთი ჩაგაბარეთ, როცა ერთი არაადეკვატურია მეორემ უნდა შემოულაწუნოს! „ვერ დავაკავე“ და „გამომეშვა“ არ ვიცი მე!
- აბა, ამას უყურე! - კახურად ჩაუტრიალა და გაბრაზებულს კინაღამ გამეცინა. - შენ რა გგონია, ამ გიჟს შენ დააკავებ რამე თუ მოეპრიანა?
- ყავა არ გინდა? - მრავალმნიშვნელოვნად გადავხედე მარის. წამით დაიბნა, მაგრამ უცებ მიმიხვდა და თავი დამიქნია.
- კაი მოვიტან, უფროსსაც წამოვუღო? რომელს სვამს?
- წამოუღე, უშაქრო ოღონდ და რძით.
- ა, ბატონო, რძე და კაი ცხოვრებასაა მიჩვეული ეს ხალხი, ჩვენ ვიკითხოთ, გლეხებმა!
ბურტყუნ-ბურტყუნით გავიდა და კარი გაიხურა. გამეცინა. საბას მივუბრუნდი, გაფხორილი შებინტულ ხელზე გამოძენძილ ძაფებს აწვალებდა.
- მეტყვი ახლა სინამდვილეში რა მოხდა? - გამომცდელად შევხედე. ქვემოდან ამომხედა. - საბა, მშვენივრად გიცნობ, მხოლოდ იმიტომ არ გაკაპასდებოდი ასე, რომ დანელიამ რაღაც იბჟუტურა. რა მოხდა?
- კაცი ვერაფერს გამოგაპარებს! - ნერწყვი ხმაურით ჩაყლაპა და ამღვრეული თვალებით ამომხედა - ჰო, გაცილებით მეტს ლაპარაკობს, ეგ ნაბოზ,არი და რომ ჩამოვალ ჩემი ხელით უნდა ამოვდღლიზო ენა და ტრა,კში შევტენო!
- აჰა, გასაგებია, - გამეღიმა - ესე იგი, მარტო მე კი არა, იანსაც გადასწვდა.
საბამ სწრაფად ამომხედა. არაფერი უთქვამს. არც მე დამიძრავს სიტყვა. ორივემ უხმოდ გავუგეთ ერთმანეთს. გამწარებულმა ქვედა ტუჩს კბილები გამეტებით გაუსვა და ბოროტი მზერა ერთ წერტილს გაუშტერა.
- ახლა კარგად მომისმინე, - ცხვირზე გავკარი თითი - ჩემთვის იგივე პატარა ძმა ხარ, წამით არ განსხვავებ ჩემი დეგენერატისგან და კატეგორიულად გაფრთხილებ, თუ ოდესმე კიდევ ასეთ ფორმაში გნახავ, ან კიდევ რაიმე შარში გაეხვევი შენი ფიცხი ხასიათის გამო, ჩემი ხელით დაგახრჩობ!
- ბელ... - თვალები აუცრემლდა. ჩაახველა და სწრაფად მოიწმინდა. მისმა დასახიჩრებულმა ხელმა გულზე მტკივნეულ სპაზმებად მომიჭირა. აწყლიანებული სფეროები მომაშტერა და გატეხილი ხმით მკითხა - მართალია?
- მე და იანი მეგობრები რომ ვართ? - გამეღიმა - მართალია. საბა... ვიცი რას ჭორაობს ხალხი ჩემს ზურგსუკან, ყოველშემთხვევაში შემიძლია წარმოვიდგინო, მაგრამ მაგრად . ზოგს ბოღმა ალაპარაკებს, ზოგს შური და ზოგსაც ბოროტება, ზოგი უბრალოდ მოცლილია და თავს ირთობს. ახლა მაინტერესებს ამ ჩამოთვლილთაგან რომელიმე კატეგორია რატომ უნდა ჩავთვალო იმდენად მნიშვნელოვნად, რომ მათმა ბინძურმა ენამ დიდი დიდი ხასიათი მაინც გამიფუჭოს? შენ კიდევ... შეხედე რას ჰგავხარ!
- ეს აუტანელია... - სახე მოექცა განრისხებულს - მაღიზიანებს, გესმის? ბოღმა კისერში მაწვება! ვიღაც ტილიანმა ნაბიჭვრებმა შენზე როგორ უნდა ილაპარაკონ რამე ცუდი, როცა არც კი გიცნობენ, ბელ, ნერვები მეთხრება!
- და რატომ თვლი, რომ უნდა მიცნობდნენ? რა საერთო მაქვს მათთან? თბილი საწოლისთვის ერთმანეთს გაყიდიან, საბა, ყველაზე არ მაქვს საუბარი მაგრამ უმეტესობა ნალექია, ნაძირალა. რატომ გაქვს პრეტენზია, რომ ჩემს შესახებ რამე უნდა იცოდნენ? ტურები არიან! ნამდვილი ტურები და სვავები! თქვენ კიდევ მალე წამოხვედით და ბევრ რამეს ვერ შეესწარით... მე არ მანაღვლებს, უნიტაზი ფეკალიას თუ ამოაფურთხებს. შიგნით მეტი არაფერია და ყვავილების თაიგულს რატომ ელოდები, ვშტერდები პირდაპირ.
- ასე ნუ მკერავ!
წაიბუზღუნა გაბუსხულმა. წამით ისე ჰგავდა ჩემს გაბუტულ ძმას, რომ გული ამემღვრა. თავი ვერ შევიკავე. ლოყებზე მოვუჭირე და გემრიელად ვაკოცე შუბლზე.
- თავად დაგალწავ თავ-პირს იმ ვიგინდარების ენას თუ აჰყვები კიდევ! რაც შეეხება დანელიას, ერთი აბეზარი მწერია, რომელმაც ყველას თავი მოაძულა. მის დანახვაზე კიარ ვღიზიანდები, მეცინება. მართლა. ჯამბაზი კაცია. ტრაბახა და ბაქია, ოღონდ მაშინ როცა არავინ ისეთი არ უსმენს ვინც შეიძლება ტრა,კში შესტენოს ის ენა და რა გინდა ახლა გულიც არ მოიოხოს? - ხითხითი ამიტყდა. საბას გაეცინასავით და ხელი ძლიერად ჩამჭიდა.
- ყურადღებას გაქცევს?
თავი დერეფანში მომლოდინე იანისკენ გაიქნია. ოხ ეს ქართული სული, უცხო „სხეულს“ მაინც თუ არ გაუტრაკე რაა მამული, „ოჯახში“ არ მიიღება! გამეცინა.
- კი, როგორც შეუძლია. ძალიან კარგი ადამიანია მართლა. მასზე ცუდს ვერავინ იტყვის, ვინც იცნობს და ობიექტურია, საბა. ჩვენი ურთიერთობა მეც არ ვიცი როგორია, მაგრამ რაც არის სუფთაა და ლამაზია. სხვებისთვის გაუგებარია და მესმის კიდეც, მაგ ხალხს სიბინძურის გარდა ქალის და მამაკაცის ურთიერთობა ისე ვერ წარმოუდგენიათ და იგივე ფანჯრიდან უყურებ დანარჩენ სამყაროსაც. მე საბა. მომწონს იანთან მუშაობა და თავს ძალიან კარგად ვგრძნობ. თავისნაირი გადარეული და ჰყავს და სამნი თუ ერთად ვხვდებით ხომ საერთოდ სიგიჟეა. ასე რომ იმაზე ნუ ნერვიულობ, რაზე. სანერვიულოც არ გაქვს.
ცოტა ხანს მიყურა. არ ვიცი რას ეძებდა ჩემს თვალებში, მაგრამ მის მზერაზე გამეღიმა. როგორ მომნატრებია ეს შავი ბრდღვიალა თვალები, ემოციის მორევი და პატარა ბრძენკაცი, რომელიც იშვიათად საუბრობს და როცა საუბრობს მისი თითოეული სიტყვის ფასი იგრძნობა. წყობიდან გამოსული პირველად ვნახე და მეუცხოვა.
- ჩამეხუტე რა.
თვალები დახარა და დასახიჩრებული ხელი ოდნავ გასწია გვერდით. დავიხარე, ცხვირზე ვაკოცე და გულზე ფრთხილად დავადე თავი.
არასოდეს იფიქროთ, რომ თუ ყუთში ბევრი ერთი ფერის ბურთია, მაშინ ყველა ერთნაირია. სისულელეა. საბა და წითელმიანი სწორედ იმ ყუთში ვიპოვე, სადაც დანარჩენები ავად სისინებდნენ ჩემს ზურგს უკან.
ადამიანებზე ნუ გაბრაზდებით, ნურც მათ ცუდ სიტყვებზე მოგეშლებათ ნერვები. ყველა იმდენს ამჟღავნებს რამდენიც შეუძლია, რაც მათ შიგნითაა და რამდენიც გამოხატვის უნარიც აქვს. ცუდ და ბოროტ ადამიანებს სასჯელად საკუთარი მყრალი სულიც ეყოფათ მთელი ცხოვრება. კარგ ადამიანებს, კი რომელსაც ინსტიქტი და გული მარტივად ცნობს, ჩაეხუტეთ და აგრძნობინეთ, რომ გიყვართ.
საბას მკერდზე მიკრობილს მისი დამშვიდებული გულისცემა ჩემს პულს ანეიტრალებდა ავტომატურად. თითქოს მხრებიდან უზარმაზარი ლოდი მომეხსნა. შვებით ამოვისუნთქე და გამეღიმა. ყურადღებას არ ვაქცევდი გულის ღრმა კუთხეში მოფუთფუთე ტკივილს, რომელიც დარწმუნებული ვიყავი, რომ საბასთან განშორების შემდეგ, ჩრდილს აღარ იკმარებდა...


პ.ს. ახლა კი ჩემს პომარანჯა მკითხველს მივმართავ. არ ვიცი რამდენი კითხულობს ჩემს ჩანაწერებს ან რა აზრისაა, მართლა არ ვიცი და იმედი მაქვს ჩემს გულახდილობას ისევე სწორად გაიგებთ, როგორც მიწერია, თუ ვერა, არც მაგაზე მაქვს პრობელმა. საჯაროდ რომ გამოგაქვს ნებისმიერი ტექსტი, მასზე ყველა ერთი აზრის ვერ იქნება, ასე რომ მესმის...
რაც პოლონეთში ჩამოვედი იმ დღიდან დავიწყე პომარანჯას ყოველდღიურად შევსება - ფორთოხლისფერი დღიური მაქვს, ფორთოხლებით მოხატული და იქ ვაკეთებდი ჩანაწერებს, შემდეგ კი კლავიატურაზე თქვენთვის გადმომქონდა. დღიურის ატვირთვიდან ბევრი ესემესი მივიღე პირადში, მკითხველებისგან რომლებსაც კომენტარებში გამოჩენა არ სურდათ და თუ ამას კითხულობთ, მინდა თითოეულ თქვენგანს მადლობა გითხრათ, თბილი სიტყვებისთვის და გვერდში დგომისთვის, ზუსტად ისე როგორც შეგიძლიათ. აუცილებელი არაა ადამიანმა შენთვის მთები გადადგას, ერთ თბილ სიტყვას ხანდახან მთელი დღის განწყობის შეცვლა შეუძლია და ეს ჩემი გოგონებისგან (ბიჭებისგანაც ;დდდ ბექუშ <333 ;დდ ) ნამდვილად არ მომკლებია და ძალიან მიყვარხართ, მართლა და გულწრფელად. ცივი კი ვარ, მაგრამ უგრძნობი არა ;დდდ
მეგობრებო, თქვენ ჩემი ოჯახი ხართ, პატარა და ძალიან მყუდრო გარემო მაქვს ამ საიტზე, სადაც მწერალი თუ მკითხველი ემოციებისგან ვიცლებით, ვინტვირთებით ან სულაც ვივსებით. მე მგონი ყველაფერი მოვასწარი ერთად. ძალიან მიჭირს ამის თქმა, მაგრამ თქვენი პომარანჯე აქ გემშვიდობებათ. ჩემს დღიურებს აღარ გამოვაქვეყნებ, წერას ალბათ გავაგრძელებ, მხოლოდ ჩემთვის, რომ ყველა დეტალი და ნიუანსი შემოვუნახო საკუთარ თავს, წლების შემდეგ რომ წავიკითხო და თბილად გამეღიმოს, ან ამეტიროს რა ვიცი, მაგრამ საჯაროდ აღარ გამოვიტან. რატომ? - პომარანჯამ მგონი თავისი მისია ამოწურა. ეს არ არის ისტორია, რომელსაც საბოლოოდ წერტილი უნდა დაესვას, მე ჩემს ცხოვრებაზე გიყვებოდით მოურიდებლად, ყველა დეტალს და ნიუანს, რაც აქ გამოვიარე და ძალიან ბევრი ჯერ კიდევ წინ მაქვს. პომარანჯას იდეა ემიგრანტის ცხოვრებამ შთამაგონა მინდოდა მეჩვენებინა, რას ნიშნავს იყო ემიგრანტი, ან ზოგადად როგორია მათი ცხოვრება. ზოგადად ძალიან ობიექტური ვარ, არ მიყვარს მიკერძოება და შესაბამისად ფაქტებსაც ასე გადმოგცემდით. საკმარისი ამოიკითხეთ და გაიგეთ, იმის შესახებ თუ როგორ ცხოვრობენ ემიგრანტები პოლონეთში. მათი უმრავლესობის სახე დიდად სასიამოვნო არაა, მაგრამ ყველას ხაზს ნუ გადავუსვამთ - აქ კეთილი ადამიანებიც ბევრია. არც იმას დავმალავ, რომ ამჯერად წერის სურვილი საერთოდ გამიქრა. კონკრეტულ მიზეზს ვერ გეტყვით რატომ, უბრალოდ ამჯერად დიდ შესვენებაზე გავდივარ. იმედი მაქვს ჩემში მწერალი არასოდეს მოკვდება და ისევ მოულოდნელად გამოვჩნდები დაპირებული ნაწარმოებებით, როგორც სულ აი სულ სულ თავიდან. პაზლებით მოვედი, გაგეცანით და შემიყვარდით. ბევრი ახლო მეგობარი და სასიამოვნო ადამიანი გავიცანი აქ და მხოლოდ თქვენი სიყვარული და ნოსტალგია არ მომცემს საიტიდან საერთოდ წასვლის საშუალებას, მიუხედავად იმისა, რომ ამაზე მიფიქრია კიდეც. ვერც იმას ვიტყვი პომარანჯა ისევ თუ დაბრუნდება, არ ვიცი თუ ძალიან მოგენატრებით შეიძლება ;დდდ (დამპალი მე)
უბრალოდ ვგრძნობ, რომ ჩემი წერტილი აქ არის, ჩემი პომარანჯას დღიურისაც. მოკლედ, რა ვიცი... ბევრს რომ არ მივედ-მოვედო და ისედაც რაღაცნაირ ხასიათზე მყოფი არ ავბღავლდე, მოკლედ გეტყვით რა, მიყვარხართ და შეხვედრამდე...



№1  offline წევრი beshqen

დასანანია ძალიან disappointed_relieved

 


№2 სტუმარი სტუმარი მანანა

ყოჩაღი ანაბელ, მიხარია რომ არსებობ ასეთი ჭკვიანი და საინტერესო გოგონა,წარმატებები ამ რთულ პერიოდში, მრავალი ლამაზი და ფერადი დღეები ყოფილიყოს შენს ცხოვრებაში. დაველოდები შენს მოთხრობებს, პომარანჯე-ც მომენატრება, გელოდები ,,ჩემო უმცროსო მეგობარო,, - მიყვარხარ .

 


№3  offline ახალბედა მწერალი belle...

beshqen
დასანანია ძალიან disappointed_relieved


მიყვარხარ ბექუშ <3 <3 ძალიან მიყვარხარ <3 <3 <3

სტუმარი მანანა
ყოჩაღი ანაბელ, მიხარია რომ არსებობ ასეთი ჭკვიანი და საინტერესო გოგონა,წარმატებები ამ რთულ პერიოდში, მრავალი ლამაზი და ფერადი დღეები ყოფილიყოს შენს ცხოვრებაში. დაველოდები შენს მოთხრობებს, პომარანჯე-ც მომენატრება, გელოდები ,,ჩემო უმცროსო მეგობარო,, - მიყვარხარ .


ძალიან მიყვარხართ და გაფასებთ ქალბატონო მანანა <3 <3 <3 გმადლობთ კეთილი სურვილებისთვის იგივეს გისურვებთ მთელი გულით <333333 შეხვედრამდე <3 <3 <3

 


№4  offline წევრი მე♥უცნაურე

უსაზიზღრესი განწყობა რომ გაქვს, ელოდები ანაბელის სიახლეს და შემოდიხარ და არ იჯერებ რომ დასასრული აწერია.
ეტყობა რაღაც ჯადო დღეა, ან თვეა...
ძალიან დამწყდა გული, გულწრფელად. ველოდი, განვიცდიდი და შენთან ერთად გავდიოდი იმ დღეებს.
ნუ, anyway, წარმატებები.

 


№5 სტუმარი თმთ

არა რაა... საინტერესოდ წერ ...
ისე გელოდები ხოლმე
გული დამწყდა

 


№6 სტუმარი მარიამ ენჯიბაძე

ვფიქრობ ვფიქრობ და გეთანხმებიი ეს ის ადგილია სადაც პმარანჯემ უნდა დატოვოს მკითხველი... მიყვარხარრ ფანატკოსი გავხდი შენი ჩანაწერებისს შენი ისტორიები.. ჩიხიის განსაკუთრებბთ არვიციი ბელსსს საუკეთედო რამ ხარ რახ 21 წლის მამძილზე შემხვედრირხარ ფერები გაქვს ბევრი ფერიიი და მახარებბბ წარმატებები შენ და იცი როგორ გელიი ახალი ისტორიით და ახალი დასაწყისით... რაც შეეხება საბასს პირადად ჩემგან გამოჯანმრთელება უსურვეე ♡♡♡♡♡♡

ნახევრად მძინარე ვწერრ და მაპატიებ ალბათ ტექსტში შეცდომებსს :დდდდდდ

 


№7 სტუმარი მმ

არ მინდოდა რომ დასრულებულიყო,ყოველთვის დიდი ინტერესით გელოდებოდი,მაგრამ არა უშავს ეს შენი გადასაწყვეტია. იმედია მუქი დღეები დასრულდება შენს ცხოვრებაში და ისევ გაგვაფერადებ შენი ნაწერებით heart_eyes

 


№8 სტუმარი სტუმარი nancho

ანაბელ,ჯერ გამიხარდა ,რომ გამოჩნდი.ეხლა გულიც დამწყდა.მაგრამ მოლოდინი გამაძლებინებს,შენ ისე ახლოს ხარ,ისეთი ნამდვილი ხარ,როცა გკითხულობ,მგონია აქვე,ერთად ყავასაც დავლევთ.ძალიან კარგი ხარ.მწერალი ხარ შემდგარი.შენი ფერებით,იუმორით და საოცარი სამყაროთი.წარმატებები.ჯანმრთტელობა.და ხოოო,იკვებე კარგად და ნუ ეწევი ბევრს.სახის კანს გაგიფუჭებს,არც შენს ლამაზ თმას მოუხდება.ჩაგეხუტე,გული ამიფუთფუთდა.

 


№9  offline წევრი შამხათი

ბელ, შენს გაქრობას ვერ გადავიტან, რადგან საკუთარი ცხოვრებასავით განვიცდიდი და ვნერვიულობდი შენს ცხოვრებაზე. მესმის, რომ რთულია, საკუთარი ცხოვრება ასე ხელისგულზე დაუდო სხვებს და მოისმინო უამრავი არაერთგვაროვანი შეფასება, რასაკვირველია, ყველა თავისებურად გაიგებს. მეც მაქვს მსგავსი გამოცდილება, წლების წინ, როცა ჩემს ცხოვრების რაღაც ნიუანსებზე დავწერე ისტორია, ბევრი არაერთგვაროვანი შეფასება მოვისმინე საიტის მკითხველებისაგან, რთულია ეს ყველაფერი, ძალიან რთული. წარმატებებს გისურვებ, შენი ცხოვრების გზაზე, მინდა, რომ კარგად იყო. ის მამშვიდებს, რომ ფეისბუქმეგობრები ვართ და თუ რამე, ერთმანეთს შევეხმიანებით.
წარმატებებიბდა ბევრი სიხარული მინდა გისურვო.

 


№10  offline ახალბედა მწერალი belle...

მე♥უცნაურე
უსაზიზღრესი განწყობა რომ გაქვს, ელოდები ანაბელის სიახლეს და შემოდიხარ და არ იჯერებ რომ დასასრული აწერია.
ეტყობა რაღაც ჯადო დღეა, ან თვეა...
ძალიან დამწყდა გული, გულწრფელად. ველოდი, განვიცდიდი და შენთან ერთად გავდიოდი იმ დღეებს.
ნუ, anyway, წარმატებები.


მაპატიე რომ დღე უარესად გაგიფუჭე :(( <3 <3 ვიცი და ყოველთვის გელოდებოდი ხოლმე კომენტარებში <3 დროებით უნდა გავქრე მაგრამ სულ არ მივდივარ, ისევ შევხვდებით ^_^ <3 <3

თმთ
არა რაა... საინტერესოდ წერ ...
ისე გელოდები ხოლმე
გული დამწყდა


გმადლობ საყვარელო <3 <3 <3 მეც მეძნელება თქვნს გარეშე ყოფნა :(( <33333

მარიამ ენჯიბაძე
ვფიქრობ ვფიქრობ და გეთანხმებიი ეს ის ადგილია სადაც პმარანჯემ უნდა დატოვოს მკითხველი... მიყვარხარრ ფანატკოსი გავხდი შენი ჩანაწერებისს შენი ისტორიები.. ჩიხიის განსაკუთრებბთ არვიციი ბელსსს საუკეთედო რამ ხარ რახ 21 წლის მამძილზე შემხვედრირხარ ფერები გაქვს ბევრი ფერიიი და მახარებბბ წარმატებები შენ და იცი როგორ გელიი ახალი ისტორიით და ახალი დასაწყისით... რაც შეეხება საბასს პირადად ჩემგან გამოჯანმრთელება უსურვეე ♡♡♡♡♡♡

ნახევრად მძინარე ვწერრ და მაპატიებ ალბათ ტექსტში შეცდომებსს :დდდდდდ


მარუს, ქარბორბალასავით რომ გადამივლი ხოლმე და დამტოვებ გაკრეჭილს ასე ხუთილწის ბავშვივით რომელსაც უამრავ ჩუპაჩუპსს ჩუქნიან ;დდდდ <3 <3 <3 მიხარია, რომ ერთმანეთს "შევხვდით" და კიდევ ერთი ძალიან მაგარი ადამიანი გავიცანი შენი სახით <3 ძალიან მიყვარხარ და ყოველთვის ვიქნებით ხოლმე კონტაქტზე აქ თუ ვერა ფაისზე მაინც ;დდდ <3 <3 საბას შენს დანაბარებს გადავცემ ^_^ <3 <3 გაუხარდება უცნობი ადამიანებისგან ამდენი პოზიტივი <3 <3 გმადლობ სითბოსთვის ყვავილო <33333333333

მმ
არ მინდოდა რომ დასრულებულიყო,ყოველთვის დიდი ინტერესით გელოდებოდი,მაგრამ არა უშავს ეს შენი გადასაწყვეტია. იმედია მუქი დღეები დასრულდება შენს ცხოვრებაში და ისევ გაგვაფერადებ შენი ნაწერებით heart_eyes


მეც მაგის იმედი მაქვს, რომ ისევ გამიჩნდება ის მუხტი რაც აქამდე მაწერინებდა ხოლმე "პოემებს" ;დდდ <33333333 მადლობა დიდი ^_^ <33333

სტუმარი nancho
ანაბელ,ჯერ გამიხარდა ,რომ გამოჩნდი.ეხლა გულიც დამწყდა.მაგრამ მოლოდინი გამაძლებინებს,შენ ისე ახლოს ხარ,ისეთი ნამდვილი ხარ,როცა გკითხულობ,მგონია აქვე,ერთად ყავასაც დავლევთ.ძალიან კარგი ხარ.მწერალი ხარ შემდგარი.შენი ფერებით,იუმორით და საოცარი სამყაროთი.წარმატებები.ჯანმრთტელობა.და ხოოო,იკვებე კარგად და ნუ ეწევი ბევრს.სახის კანს გაგიფუჭებს,არც შენს ლამაზ თმას მოუხდება.ჩაგეხუტე,გული ამიფუთფუთდა.


ნანჩო, დიდი სიამოვნებით დავლევდი შენთან ერთად ყავს ;დდდ <3 <3 <3 მეც მარტივად მოგეჩვიე და რავიცი დაგპატიჟებდი ამ საგიჟეთში შვიდიათასი კილომეტრის დაშორებით რომ არ ცხოვრობდე ;დდდ <3 <3 სიგარეტს არ მოვეშვები ჩემი ნერვების პატრონი, მაგრამ დღეში რომ ორ ღერზე ჩამოვედი ხომ უნდა მომილოცო? ;დდდდდდ <3 <3 მოკლედ ძალიან მომენატრები საყვარელო, ნამდვილო და გულწრფელო <33333333333333

შამხათი
ბელ, შენს გაქრობას ვერ გადავიტან, რადგან საკუთარი ცხოვრებასავით განვიცდიდი და ვნერვიულობდი შენს ცხოვრებაზე. მესმის, რომ რთულია, საკუთარი ცხოვრება ასე ხელისგულზე დაუდო სხვებს და მოისმინო უამრავი არაერთგვაროვანი შეფასება, რასაკვირველია, ყველა თავისებურად გაიგებს. მეც მაქვს მსგავსი გამოცდილება, წლების წინ, როცა ჩემს ცხოვრების რაღაც ნიუანსებზე დავწერე ისტორია, ბევრი არაერთგვაროვანი შეფასება მოვისმინე საიტის მკითხველებისაგან, რთულია ეს ყველაფერი, ძალიან რთული. წარმატებებს გისურვებ, შენი ცხოვრების გზაზე, მინდა, რომ კარგად იყო. ის მამშვიდებს, რომ ფეისბუქმეგობრები ვართ და თუ რამე, ერთმანეთს შევეხმიანებით.
წარმატებებიბდა ბევრი სიხარული მინდა გისურვო.


და ჩემს ძველ და ძალიან კარგ მეგობრამდეც მოვაღწიე ))) <33333 შენი და ბექას კომენტარს განსაკუთრებით ვუფრთხოდი ბოლო თავზე ;დდდ <3 <3 <3 ძალიან შეგეჩვიეთ და ვერ წარმომიდგენია დღეები ისე როგორ უნდა გავატარო რომ თქვენი შთაბეჭდილებები არ ამოვიკითხო ხოლმე, ან მოლოდინად არ ვიყო ქცეული არ ვიცი... ჩემთვისაც რთულია. წერა შევწყვიტე, რადგან ახლა ხალხს უფრო მეტად ვჭირდები და ჩემს გარშემო ადამიანებს ვიდრე საკუთარ თავს და ფურცლებს. ვგრძნობ რომ ორად ვიხლიჩები და ჯობია ცოტახანი "ტაიმაუტი" ავიღო <333333 ძალიან დიდი მადლობა ჩემო საყვარელო კეთილი სურვილებისთვის და მეც ანალოგიურს გისურვებ მთელი გულით <333333 და კი არ ვიკარგებით, ფეისი ხომ არსებობს არა ;დდდ <3 <3 <3 იქ გამოვანათებ ხოლმე ხანდახან პატარ-პატარა სიახლეებით <33333333 ასე რომ ყველაფერი ცოტა სხვანაირად მაგრამ მაინც კარგად იქნება <33333 შეხვედრამდე <3333333333

 


№11  offline წევრი თ. ა.

არ დაგიმალავ და ველოდი შენგან ამის მსგავსს.
სასიამოვნოა როცა შემოდიხარ და ასეთ ჩანაწერს კითხულობ და გრძნობ, რომ ავტორმა არამარტო როგორც მკითხველი, არამედ უფრო ახლოს მიგიღო და გიზიარებს მისი ცხოვრების რაღაც ეტაპს. ეს ყველაზე მეტად დასაფასებელია და საფრთხილოდ.
შენს გამოჩენას დაველოდები მოთმინებით.
ძალიან მინდა კარგად იყო მაქ და ნაკლები იმედგაცრუება და გულისტკენა გქონდეს. ყველას ვერ ეყვარები. მთავარია ჩვენ გვიყვარხარ და დაგელოდებით.
წარმატებები ბელს!

 


№12  offline ახალბედა მწერალი belle...

თ. ა.
არ დაგიმალავ და ველოდი შენგან ამის მსგავსს.
სასიამოვნოა როცა შემოდიხარ და ასეთ ჩანაწერს კითხულობ და გრძნობ, რომ ავტორმა არამარტო როგორც მკითხველი, არამედ უფრო ახლოს მიგიღო და გიზიარებს მისი ცხოვრების რაღაც ეტაპს. ეს ყველაზე მეტად დასაფასებელია და საფრთხილოდ.
შენს გამოჩენას დაველოდები მოთმინებით.
ძალიან მინდა კარგად იყო მაქ და ნაკლები იმედგაცრუება და გულისტკენა გქონდეს. ყველას ვერ ეყვარები. მთავარია ჩვენ გვიყვარხარ და დაგელოდებით.
წარმატებები ბელს!


აი აი ყველაზე მნიშვნელოვანი ჩემთვის ისაა, რომ აქ ჩემს ოჯახში მაქვს სიყვარული თქვენთან <3 <3 ^_^ ^_^ დანარჩენი ნაკლებად მაინტერესებს <3 <3 კი იოლი არ იყო პირადის გამომზეურება, მაგრამ მაინც გაგიზიარეთ და ახლა წასვლის დროა ^_^ <3 <3 <3 მეც ძალიან მიყვარხართ უკლებლივ ყველა და ყველა ჩემს მკითხველს ვცნობ ნიკზე სხვათაშორის ;დდდდ შენ ჯერ კიდევ პაზლებიდან მახსოვხარ ;დდდ <3 <3 ასე რომ ჩემგანაც დიდი სითბო და სიყვარული შენ <3333333333 შენც წარმატებები ცხოვრებაში ^_^ <33333333

 


№13 სტუმარი ირო

მადლობა შენ ამ ყველაფრისთვის.ამბავი კი ყელში რომ სპაზმი წაგიჭერს და გგუდავს,გეღირსება მაგრამ ისტერიკული სიცილში მალავ ემოციას,ასე მოგდიე ბოლომდე.შენაავით ვიცინე და ვიტირე აი საბას ამბავმა კი ყელში წამიჭირა.ასეთ გაჭირვებაში ნაპოვნი ადამიანის დაკარგვის შიშზე საშინელი არაფერი და მეგობარზე ტკბილი არაფერი.წარმატებები შენ.

 


№14  offline ახალბედა მწერალი belle...

ირო
მადლობა შენ ამ ყველაფრისთვის.ამბავი კი ყელში რომ სპაზმი წაგიჭერს და გგუდავს,გეღირსება მაგრამ ისტერიკული სიცილში მალავ ემოციას,ასე მოგდიე ბოლომდე.შენაავით ვიცინე და ვიტირე აი საბას ამბავმა კი ყელში წამიჭირა.ასეთ გაჭირვებაში ნაპოვნი ადამიანის დაკარგვის შიშზე საშინელი არაფერი და მეგობარზე ტკბილი არაფერი.წარმატებები შენ.


მადლობა საყვარელო <333333333 ჰო ხან ვიკიჭებოდით ხან ვბღაოდით და ჩემი საყვარელი მკითხველიც ჩემთან ერთად და ვერც კი გადმოგცმ რამდენად სასიამოვნოა ეს ჩემთვის <33333333 ძალიან დიდი ძალა ხართ ჩემთვის. რაღაცნაირი მისტიკური აურაა, სადაც არ უნდა წავიდე თქვენც სულ თან მეყოლებით და მამშვიდებს ეს <33333 რაც შეეხება ჩემს აქაურ მეგობრებს, მართლა ისეთი ადამიანები ვიპოვე ცხოვრების ბოლომდე რომ არ დავკარგავ <3 <3 აქ სულ სხვა ფასი აქვს მეგობრობას და მითუმეტეს წრფელ მეგობრობას და საერთოდაც ამ გრძნობაზე და ურთიერთობაზე ძლიერი ან მნიშვნელოვანი არაფერი მომეძებნება დედამიწის ზურგზე <3 <3 შენც წარმატებებს და უამრავ თბილ ღიმილს გისურვებ ლამაზ ბაგეებზე <33333333

 


№15 სტუმარი სტუმარი ნესტანი

ძალიან მომეწონა საინტერესო გოგო ხარ წარმატებები ჩემო კარგო მოგვენატრები

 


№16 სტუმარი სტუმარი Khatuna

ძალიან მომწონს თქვენი ისტორია, რომელიც სევდიანია, მაგრამ დიდი იუმორითაა გაჯერებული.ესაა ემიგრანტის ცხოვრება ტრაგიკომედია. მეწყინა დასასრული, მინდა გაგრძელდეს, არ მინდა იანი ასე დასრულდეს. მე პირადად გელოდებით ახალი ისტორიებით და ამ ისტორიის კიდევ რამდენიმეახალი თავით.

 


№17 სტუმარი ირო

belle...
ირო
მადლობა შენ ამ ყველაფრისთვის.ამბავი კი ყელში რომ სპაზმი წაგიჭერს და გგუდავს,გეღირსება მაგრამ ისტერიკული სიცილში მალავ ემოციას,ასე მოგდიე ბოლომდე.შენაავით ვიცინე და ვიტირე აი საბას ამბავმა კი ყელში წამიჭირა.ასეთ გაჭირვებაში ნაპოვნი ადამიანის დაკარგვის შიშზე საშინელი არაფერი და მეგობარზე ტკბილი არაფერი.წარმატებები შენ.


მადლობა საყვარელო <333333333 ჰო ხან ვიკიჭებოდით ხან ვბღაოდით და ჩემი საყვარელი მკითხველიც ჩემთან ერთად და ვერც კი გადმოგცმ რამდენად სასიამოვნოა ეს ჩემთვის <33333333 ძალიან დიდი ძალა ხართ ჩემთვის. რაღაცნაირი მისტიკური აურაა, სადაც არ უნდა წავიდე თქვენც სულ თან მეყოლებით და მამშვიდებს ეს <33333 რაც შეეხება ჩემს აქაურ მეგობრებს, მართლა ისეთი ადამიანები ვიპოვე ცხოვრების ბოლომდე რომ არ დავკარგავ <3 <3 აქ სულ სხვა ფასი აქვს მეგობრობას და მითუმეტეს წრფელ მეგობრობას და საერთოდაც ამ გრძნობაზე და ურთიერთობაზე ძლიერი ან მნიშვნელოვანი არაფერი მომეძებნება დედამიწის ზურგზე <3 <3 შენც წარმატებებს და უამრავ თბილ ღიმილს გისურვებ ლამაზ ბაგეებზე <33333333

ის კი დანამდვილებით ვიცი რომ ძალიან კარგ ან ძალიან ცუდ ხასიათზე მყოფი ისევ წავიკითხავ თან არაერთხელ კომარანჯეს.
ისევ ვისურვებ ამ ისტორიის გაგრძელებას.რადგან იქ სადღაც ცხრა მთას იქეთ იანის მაგვარი ადამიანი,რომელიც გულწრფელად ზრუნავს შენზე,მასზე კიდევ გავიგო სიახლეები.,ასევე საინტერესოა დონ კორლეონე როგორ იქნება.იმედია ჩვენ მაინც გაგვიმხელ რა დაწერე იმ წიგნში.შენი თავგადასავალი გრძელდება და ნათელი ფერები არ მოგკლებოდეს.

 


№18  offline ახალბედა მწერალი belle...

სტუმარი ნესტანი
ძალიან მომეწონა საინტერესო გოგო ხარ წარმატებები ჩემო კარგო მოგვენატრები


მადლობა საყვარელო, შენც ასევე ^_^ <3 <3 <3

სტუმარი Khatuna
ძალიან მომწონს თქვენი ისტორია, რომელიც სევდიანია, მაგრამ დიდი იუმორითაა გაჯერებული.ესაა ემიგრანტის ცხოვრება ტრაგიკომედია. მეწყინა დასასრული, მინდა გაგრძელდეს, არ მინდა იანი ასე დასრულდეს. მე პირადად გელოდებით ახალი ისტორიებით და ამ ისტორიის კიდევ რამდენიმეახალი თავით.


მადლობა თქვენ <3 <3 ნამდვილად არ ვიცი პომარანჯე ისევ გამოჩნდება თუ არა საიტზე, მაგრამ გადაჭრით უარყოფას არ ვაპირებ, ცხოვრებაში ყველაფერი ხდებაო ;დდდ <3 <3 გმადლობთ და შეხვედრამდე ^_^ <3 <3 <3

ირო
belle...
ირო
მადლობა შენ ამ ყველაფრისთვის.ამბავი კი ყელში რომ სპაზმი წაგიჭერს და გგუდავს,გეღირსება მაგრამ ისტერიკული სიცილში მალავ ემოციას,ასე მოგდიე ბოლომდე.შენაავით ვიცინე და ვიტირე აი საბას ამბავმა კი ყელში წამიჭირა.ასეთ გაჭირვებაში ნაპოვნი ადამიანის დაკარგვის შიშზე საშინელი არაფერი და მეგობარზე ტკბილი არაფერი.წარმატებები შენ.


მადლობა საყვარელო <333333333 ჰო ხან ვიკიჭებოდით ხან ვბღაოდით და ჩემი საყვარელი მკითხველიც ჩემთან ერთად და ვერც კი გადმოგცმ რამდენად სასიამოვნოა ეს ჩემთვის <33333333 ძალიან დიდი ძალა ხართ ჩემთვის. რაღაცნაირი მისტიკური აურაა, სადაც არ უნდა წავიდე თქვენც სულ თან მეყოლებით და მამშვიდებს ეს <33333 რაც შეეხება ჩემს აქაურ მეგობრებს, მართლა ისეთი ადამიანები ვიპოვე ცხოვრების ბოლომდე რომ არ დავკარგავ <3 <3 აქ სულ სხვა ფასი აქვს მეგობრობას და მითუმეტეს წრფელ მეგობრობას და საერთოდაც ამ გრძნობაზე და ურთიერთობაზე ძლიერი ან მნიშვნელოვანი არაფერი მომეძებნება დედამიწის ზურგზე <3 <3 შენც წარმატებებს და უამრავ თბილ ღიმილს გისურვებ ლამაზ ბაგეებზე <33333333

ის კი დანამდვილებით ვიცი რომ ძალიან კარგ ან ძალიან ცუდ ხასიათზე მყოფი ისევ წავიკითხავ თან არაერთხელ კომარანჯეს.
ისევ ვისურვებ ამ ისტორიის გაგრძელებას.რადგან იქ სადღაც ცხრა მთას იქეთ იანის მაგვარი ადამიანი,რომელიც გულწრფელად ზრუნავს შენზე,მასზე კიდევ გავიგო სიახლეები.,ასევე საინტერესოა დონ კორლეონე როგორ იქნება.იმედია ჩვენ მაინც გაგვიმხელ რა დაწერე იმ წიგნში.შენი თავგადასავალი გრძელდება და ნათელი ფერები არ მოგკლებოდეს.


ნუ აი ისე ვერ დასრულდა დღიურები, მაინც მიხსენეს ის ოქროს წიგნი ;დდდდდდდდდდდდდ და არ ვიცი რამდენად მინდა ამის ხმამაღლა თქმა ;დდდდდდდდდ მოდი ასე შევთანხმდეთ, თუ პომარანჯე ისევ დაბრუნდება პირობას ვდებ ზუსტად იმ სიტყვებით დავიწყებ თხრობას, რომელიც იმ ოქროს წიგნში დავწერე და ახლაც თბილად მეღიმება, რომ ის ქართული ასოები პოლონეთის ყველაზე ლამაზი სასახლის კვარცხლბეგზე ბზინავს ^_^ <3 <3 <3 <3 იანი ცალკე მოვლენაა მხოლოდ მისი არსებობით რამდენჯერ ვუთხარი იდეალური პერსონაჟი იქნებოდი მეთქი ყველაფერი აქვს საამისოდ - განსაკუთრებით კი იუმორი ;დდდდ <3 <3 <3 აუ ნოსტალგია მაქვს ახლა მომენატრებით ((( :**** <33333333333 პ.ს. ისე რომ იცოდე, იანისთვის დღემდე არ მითქვამს ოქრის წიგნში რა წერია, გეფიცები ვერ მოვახერხე ;დდდდდდდდდდდდდდდდდდდდდდ რამდენი ამ თემაზე ვიწყებთ საუბარს იმდენჯერ გვაწყვეტინებენ და მეც ვარ თევზივით ჩუმად სანამ ერთ დღეს არ გადაეკეტება და სასწაულს არ დამმართებს დაპირებულია უკვე ;დდდდდდდდდდდდდდდ <3 <3 <3

 


№19 სტუმარი ირო

belle...
სტუმარი ნესტანი
ძალიან მომეწონა საინტერესო გოგო ხარ წარმატებები ჩემო კარგო მოგვენატრები


მადლობა საყვარელო, შენც ასევე ^_^ <3 <3 <3

სტუმარი Khatuna
ძალიან მომწონს თქვენი ისტორია, რომელიც სევდიანია, მაგრამ დიდი იუმორითაა გაჯერებული.ესაა ემიგრანტის ცხოვრება ტრაგიკომედია. მეწყინა დასასრული, მინდა გაგრძელდეს, არ მინდა იანი ასე დასრულდეს. მე პირადად გელოდებით ახალი ისტორიებით და ამ ისტორიის კიდევ რამდენიმეახალი თავით.


მადლობა თქვენ <3 <3 ნამდვილად არ ვიცი პომარანჯე ისევ გამოჩნდება თუ არა საიტზე, მაგრამ გადაჭრით უარყოფას არ ვაპირებ, ცხოვრებაში ყველაფერი ხდებაო ;დდდ <3 <3 გმადლობთ და შეხვედრამდე ^_^ <3 <3 <3

ირო
belle...
ირო
მადლობა შენ ამ ყველაფრისთვის.ამბავი კი ყელში რომ სპაზმი წაგიჭერს და გგუდავს,გეღირსება მაგრამ ისტერიკული სიცილში მალავ ემოციას,ასე მოგდიე ბოლომდე.შენაავით ვიცინე და ვიტირე აი საბას ამბავმა კი ყელში წამიჭირა.ასეთ გაჭირვებაში ნაპოვნი ადამიანის დაკარგვის შიშზე საშინელი არაფერი და მეგობარზე ტკბილი არაფერი.წარმატებები შენ.


მადლობა საყვარელო <333333333 ჰო ხან ვიკიჭებოდით ხან ვბღაოდით და ჩემი საყვარელი მკითხველიც ჩემთან ერთად და ვერც კი გადმოგცმ რამდენად სასიამოვნოა ეს ჩემთვის <33333333 ძალიან დიდი ძალა ხართ ჩემთვის. რაღაცნაირი მისტიკური აურაა, სადაც არ უნდა წავიდე თქვენც სულ თან მეყოლებით და მამშვიდებს ეს <33333 რაც შეეხება ჩემს აქაურ მეგობრებს, მართლა ისეთი ადამიანები ვიპოვე ცხოვრების ბოლომდე რომ არ დავკარგავ <3 <3 აქ სულ სხვა ფასი აქვს მეგობრობას და მითუმეტეს წრფელ მეგობრობას და საერთოდაც ამ გრძნობაზე და ურთიერთობაზე ძლიერი ან მნიშვნელოვანი არაფერი მომეძებნება დედამიწის ზურგზე <3 <3 შენც წარმატებებს და უამრავ თბილ ღიმილს გისურვებ ლამაზ ბაგეებზე <33333333

ის კი დანამდვილებით ვიცი რომ ძალიან კარგ ან ძალიან ცუდ ხასიათზე მყოფი ისევ წავიკითხავ თან არაერთხელ პომარანჯეს.
ისევ ვისურვებ ამ ისტორიის გაგრძელებას.რადგან იქ სადღაც ცხრა მთას იქეთ იანის მაგვარი ადამიანი,რომელიც გულწრფელად ზრუნავს შენზე,მასზე კიდევ გავიგო სიახლეები.,ასევე საინტერესოა დონ კორლეონე როგორ იქნება.იმედია ჩვენ მაინც გაგვიმხელ რა დაწერე იმ წიგნში.შენი თავგადასავალი გრძელდება და ნათელი ფერები არ მოგკლებოდეს.


ნუ აი ისე ვერ დასრულდა დღიურები, მაინც მიხსენეს ის ოქროს წიგნი ;დდდდდდდდდდდდდ და არ ვიცი რამდენად მინდა ამის ხმამაღლა თქმა ;დდდდდდდდდ მოდი ასე შევთანხმდეთ, თუ პომარანჯე ისევ დაბრუნდება პირობას ვდებ ზუსტად იმ სიტყვებით დავიწყებ თხრობას, რომელიც იმ ოქროს წიგნში დავწერე და ახლაც თბილად მეღიმება, რომ ის ქართული ასოები პოლონეთის ყველაზე ლამაზი სასახლის კვარცხლბეგზე ბზინავს ^_^ <3 <3 <3 <3 იანი ცალკე მოვლენაა მხოლოდ მისი არსებობით რამდენჯერ ვუთხარი იდეალური პერსონაჟი იქნებოდი მეთქი ყველაფერი აქვს საამისოდ - განსაკუთრებით კი იუმორი ;დდდდ <3 <3 <3 აუ ნოსტალგია მაქვს ახლა მომენატრებით ((( :**** <33333333333 პ.ს. ისე რომ იცოდე, იანისთვის დღემდე არ მითქვამს ოქრის წიგნში რა წერია, გეფიცები ვერ მოვახერხე ;დდდდდდდდდდდდდდდდდდდდდდ რამდენი ამ თემაზე ვიწყებთ საუბარს იმდენჯერ გვაწყვეტინებენ და მეც ვარ თევზივით ჩუმად სანამ ერთ დღეს არ გადაეკეტება და სასწაულს არ დამმართებს დაპირებულია უკვე ;დდდდდდდდდდდდდდდ <3 <3 <3

იმედი მაქვს დადგება დღე როდესაც ამ საიტზე შემოსული წავიკითხავთ "პომარანჯე,ოქროს წიგნი"წარმატებები ბელლ.

 


№20  offline მოდერი Catherine Di Perso

ანტილოპავ, რაღაც ვეღარ ვარ სიცილ-ხარხარის ხასიათზე... ერთი წამით მაინც რომ გამეფიქრა, რომ შენ წერას ოდესმე შეწყვეტ, ყელში ისე მომიჭირა, მგონი უჰაერობისგან ტუჩები ლურჯად შემეღება.
პომარანჯე რაღაც სხვაა, იცი? აივანზე ვისხედით მე და შენ ყავით ხელში, შენ პარლამენტს, მე მალბოროს ვაბოლებდი და ამას ისე მიყვებოდი. გემრიელად, შინაურულად... სადაც იცინოდი, იქ მეც ღიმილი მეხატებოდა სახეზე, სადაც გტკიოდა მეც ცრემლი მომდიოდა და... ცხოვრება მაინც საკაიფო რამეა. გმადლობ ფორთოხლისთვის ღვინისფერო, მჟავე გემო რაც დამიტოვე ყოველთვის შემახსენებს, რომ ჩემი ანტილოპა ნაწარმოებებში სუნთქავს.
ჩიხი არ წამიკითხავს, მხოლოდ პირველი ნაწილი და არ ვნანობ! ნაწილ-ნაწილ მინდა დაგაგემოვნო, ძალიან მეშინია, რომ შემომელევი და სანამ ახლის მუზა გაგეხსნება, სიტყვებს თითო ლუკმად მივითმევ.
ლავ ია, ჰანი❤️

 


№21 სტუმარი Life is beautiful

წერტილი? ხო დასვი ოთონდ კითხვის ნიშანი არ დაგავიწყდეს. იმისთვის რომ იმედი გვქონდეს. ხვდები ხო რასაც ვგულისხმობ? ან სულაც სამო წერტილი... მე მინდოდა ბოლოში ერთიანად წამეკითხა და ველოდი დასრულებას ახლა კი როცა შენი დიტყვები წავიკითხე მართლა ტირილი მომინდა რომ აქამდე არ გამოვხატე შენს მიმართ... ♥️ დასვენება ყველას უნდა ოღონდ შებულებიდან ბრუმდებიან ხო იცი? ;-)
<3333
წარმატებები მომავალსა და აწმყოში<3

 


№22  offline წევრი utsnobi

იმდენად კარგია, იმდენად ნამდვილი და გულწრფელი რომ ერთი დიდი სიამოვნებაა ამის წაკითხვა, საინტერესო თავგადასავალია რომლის გაგრძელებაც წლების მერეც კი საინტერესო იქნება და თუ ოდესმე გადაწყვეტ და გააგრძელებ სიამოვნებით მოგყვები, დიდი ხანია ასეთი რეალური და განსხვავებული არაფერი წამიკითხავს.

 


№23 სტუმარი ნათია41

თავს ვერ ვანებებ. შემ9ვდუვარ და ვამოწნებ. იქნებდა გაგეძელდა. ან იქნებ ჩიხი დაიწყო. ან იანი როგორაა. საბა. დონ კორლეობეს ამბავიც კი მაინტერესებს. არადა აქამდე ერთი სიტყვაც კი არ მომიწერია რომ შეს ისტორიებს ვკითხულობდი.
ჩიხიდან არ ვიცი უბროდ რომელ ერთზე ვიჯავრო ყველას ბედი ჰაერში გამიკიდე და დაგვიტოვე მოლოდინი

 



სახელი: *
  • bowtiesmilelaughingblushsmileyrelaxedsmirk
    heart_eyeskissing_heartkissing_closed_eyesflushedrelievedsatisfiedgrin
    winkstuck_out_tongue_winking_eyestuck_out_tongue_closed_eyesgrinningkissingstuck_out_tonguesleeping
    worriedfrowninganguishedopen_mouthgrimacingconfusedhushed
    expressionlessunamusedsweat_smilesweatdisappointed_relievedwearypensive
    disappointedconfoundedfearfulcold_sweatperseverecrysob
    joyastonishedscreamtired_faceangryragetriumph
    sleepyyummasksunglassesdizzy_faceimpsmiling_imp
    neutral_faceno_mouthinnocent