შესვლა
რეგისტრაცია
რეკლამა

ჩემი ჩუმი მილიონერი(17)


10-12-2020, 18:05
ავტორი Nuki-rocks
ნანახია 2 457

-უნდა გადახვიდე,აბა რა უნდა ქნა?- თამარამ გაშალა ხელები.-ამდენი ხანია ხვდებით,ასე სერიოზულდებით და უპრიანი იქნებოდა თანაცხოვრება გეცადათ. უკეთ გაიგებათ,დე,როგორ შეძლებთ ერთად განვითარებას.- არადა,ცრემლებს ძლივს იკავებს. ერთადერთი შვილი,რომელზეც მზე და მთავრე ამოსდის,რომლის გამოც აგრძელებს სიცოცხლეს, უხარია ყველაფერი,სხვასთან მიდის.ეჭვიანობისგან სუნთქვა ეკვრის,მაგრამ თავისი ქალიშვილს ბედნიერება სიცოცხლეს ურჩევნია.
-უშენოდ ვერ შევძლებ.წლებია ერთ საწოლში გვძინავს,ერთ ოთახში ვართ და მე შენ გარეშე ძილს ვერ შევძლებ.ჩვენ ხომ ვთქვით,სულ ერთად ვიქნებოდით.მე შენი პატარა ვარ ისევ..-გულწრფელად უთხრა.- წარმოუდგენელია,ღამე უშენოდ ან საერთოდ ცხოვრება უშენოდ.. მზად არ ვარ,ვერც ვიქნები ჯერ.-გული ჩქარა აუძგერდა,ყელში მოებჯინა უხილავი ღელვის ბურთულა. თამარაზე დამოკიდებულს,არ შეეძლო უარი ეთქვა მასზე მარტივად.ახალც ქალის გულში ჩაკვრა მოუნდა.ეს ჩახუტება დაძაბულობას მოუხსნიდა,ზუსტად იცის.დედის მკლავებში სიმშვიდეს შეიგრძნობდა.თამარას სურნელია მისთვის ყველაზე საამო და საყვარელი.
-აუ,აბა თქვენ ახალგაზრდები ხართ,ახლა თქვენს მაიმუნობებს ვუყურო ამხელა ქალმა?!ისა ესა, ცეცხლოვანი ღამები ან დღები გექნებათ, მე იქ ზედმეტი ვიქნები და შენი აქ დარჩენაც,არ იქნება სწორი,დე. გხედავ ეს პერიოდი,ვხედავ დემიენის დამოკიდებულებას.ჯერ კარგად არ ვიცნობ,მაგრამ რაღაც შინაგანად ვგრძნობ,რომ შეგიძლია ენდო.მამაშენია ერთი პრობლემა და ლეოც.-გაეღიმა თამარას.- ბაბუშენის ყურამდე არ მგონია მიიტანონ,ან კი.მაია წამოაყრანტალებს..-თვალები აატრიალა თამარამ.არასდროს მოსწონდა მაია და საამისო მიზეზიც ჰქონდა,თუმცა არავისთვის უგრძნობინებია.
-მამაჩემს არ გავუზრდივარ.შენ გამზარდე და მისგან წამოყენებულ მოთხოვნებს არ შევხვდები მორჩილებით.მგონი ეს აქსიომასავითაა,არა?!შეიძლება ჯიბრზე სხვა რამ გავაკეთო,ხომ იცი?!-ნერვები მოეშალა.-ამ მაიას როგორ ვერ ვიტან...
-კი,აი ბაბუაშენის ყურამდე თუ მივა საქმე,მერე ვის გაეჯიბრები,ერთი ძალიან მაინტერესებს.-საქსოვი ჩხირები მოიმარჯვა თამარამ და მშვიდად დაიწყო ქსოვა.ნერვებს უწყნარებს ხოლმე. თან ხელს,რასაც მოჰკიდებს,ყველაფერი გამოსდის.ჰოდა,არც ქსოვაა გამონაკლისი.
-აუ,ბაბუ..-სახე მოეღუშა ნიკეას.- მამას მერე სხვასთან რატომ არ სცადე ურთიერთობის აწყობა?!- სახემოღუშულმა ჰკითხა.სულ აინტერესებდა როგორ იყო ესეთი ხალისიანი დედა,როცა მამამისს უკვე სხვა ჰყავდა,ქალი კი შვილის გარდა არავის უყურებდა ზედ.
-მამაშენმა სტრესი დამიტოვა და შენ იმხელა ადგილი გიჭირავს,სხვას არ რჩება.-მხრები აიჩეჩა თამარამ.უფრო ზუსტად კი, შიშმა დახია უკან და კიდევ იმ ფაქტმა, რომ უკვე დედა იყო.ის ფიქრობდა და ახლაც ფიქრობს,რომ არჩევანი არ აქვს.პრინციპში,არც არავინ გამოჩენილა ან კი, არასდროს დაუშვია ფაქტი ზურას მერე,რომ ვინმე გაეკარებინა.სიმართლე რომ ვთქვათ,არც დაინტერესებულა.შვილის იქით არაფერი აინტერესებდა და დღესაც ასეა.და,სავსებით გააზრებული აქვს ფაქტი,რომ შვილი თავისი საკუთრება არ არის.მან თავიდანვე იცოდა,რომ ვირაც აუცილებლად გამოჩნდებოდა.
-თამუშკა,ეგოისტურად ჟღერს, მაგრამ ვერ ავიტანდი შენც ვინმე გყოლოდა.შენ თავს ვერავის გავუყოფ.მამამ ფსიქიკა შემირყია,მაგრამ ვერ ვუყოფ მის თავსაც.ვერ ვთვლი მაიასად...აი,მე ხომ დემიენი მყავს.. ესე ეგოისტურია..ჯანდაბა! მაგრამ შენი დატოვება არ მინდა.შენთან მინდა სულ ყოფნა..-სახეზე აიფარა ხელები.ეგონა სამყარო ორად იხლიჩებოდა,თვითონ კი ერთი ნახევარი უნდა აერჩია.აი,არჩევანი კი ლოდად ეწვა გულზე.
-ვიცი რომ ვერ აიტანდი.-გაუღიმა დედამ შვილს.-მაიას გამოჩენამ ყველაფერი თქვა.ლეო შეიყვარე,ის ქალი ვერა.არც ესალმებოდი.. ზედაც არ შეგიხედავს,არადა ის ცდილობდა მოგწონებოდა.თვითონ არ ეხატებოდი გულზე,მაგრამ მაინც უნდოდა კარგი ურთიერთობა.
-ფარისეველი ძ*უკნაა!-კბილებში გამოსცრა.-მარტო,როცა ვიყავით ბოროტი თვალებით მიყურებდა. ერთხელ საერთოდ მშიერი ვყავდი.
-კი,ფეხზე ვერ დადექი,როცა ზურამ მოგიყვანა და მაგის მერე აღარც გამიშვიხარ.-ნიკეასთან არ გამოუხატავს ბრაზი,მაგრამ დღემდე ვერ აპატია თავის ერთადერთ შვილთან ჩადენილი ქმედება.-შენც არ გინდოდა წასვლა.

-კი,სხვანაირ რეაქციას არც ველოდი ჩემი თავისგან.-გაეცინა.
-აბა,გადახვალ?
-არ ვიცი,დედა.-ამოიოხრა და წინ გადახრილი ჩამოეყრდნო ხელისგულებს.-შენი მარტო დატოვება უსამართლობაა.ერთად დავბერდეთ,ერთად დავასრულოთ სიცოცხლე.თამ,თანახმა ხომ ხარ?
-სულელი გოგო.-გადაიკისკისა ქალმა.-მე ბავშვებს ვუვლი.ჯერ სიკვდილს არ ვაპირებ.მერე შენს შვილებს მივხედოთ ერთად და მონასტერში წავალ.სულ მინდოდა,იცი რა კარგია იქ?!სულიერად დავისვენებ.შინაგან სამყაროს მივცემ უფლებას გაიხაროს ბოლომდე.ახლა მე იმ პაწაწუნებს ვჭირდები ძალიან.-ღრმად ამოისუნთქა, გაიღიმა.ქეთევანი კარგი ქალი კია,მაგრამ თავისი თავის. ხმაურიანი წვეულებები,გიჟური ღამები,მოგზაურობა და თავგადასავლები იზიდავს. მოსვენება არ შეუძლია ერთ ადგილას.საბოლოო ჯამში კი,შვილებს ძალიან ძალიან ცოტა დროს უთმობს.თამარა კი ერთადერთია მშობლების შემდეგ,ვის მკლავებშიც თავს კარგად გრძნობენ კაროლინა და ტატო.-ყველაზე მეტად მე შენი ბედნიერება მინდა.შენზე ძვირფასი არავინაა ჩემთვის.ჩემზე დარდს კი მორჩი.
-მე ისედაც ვარ ბედნიერი და შენზე ნერვიულობას გავაგრძელებ სულ.- კოპები შეკრა.
-ოჯახური ცხოვრება გეზარება ხო?- თამარას გაეცინა ლაღად.ნიკეა მიაშტერდა ღიმილით და გაიფიქრა,მთელ მსოფლიოში ულამაზესი ქალის შვილი ვარ, ყველაზე წმინდა,გასაოცარი ადამიანისო.
-ცოტა.-ნიკეაც გახალისდა.-რისკია, თამ.შენ არ გაგიმართლა.
-კი,მე ისე ძალიანაც არ მყვარებია ზურა და ამას გვიან მივხვდი.თუმცა შენ უკვე მყავდი და ესაა სწორედ გამართლება.კი,რისკია.. მამაშენი,ბაბუაშენი და მთელი სანათესაო გაგკიცხავს.მეც მიმაყოლებენ.უვარგისი დედა ხარო,მეტყვიან.მაგრამ სხვებს ნაკლებად ვაღელვებთ,ამიტომ არ ინერვიულო,დედიკო.თავი არ დაიღალო მათზე ფიქრით,ისინი სულ არ იკლავენ თავს ჩვენთვის.
-აუფ,რომელი ერთის შედგენილი ფორმულით ვიცხოვრო?!ააა,დიდი ქორწილი,თეთრი ქაღალდები, რომელბიც ამტკიცებენ თუ ვისი ცოლი ვარ.2 შვილი,სამიც შეიძლება და აუცილებლად ბიჭი.თან პირველივე წელს დავვორსულდე, რომ არ იფიქრონ რამე გვიჭირს.- სახე დაემანჭა წარმოდგენისას.
-რა გეშველება?!-თავი გააქნია თამარამ სიცილით.-შვილი იმისგან უნდა გყავდეს,ვინც ღირს ამად. ბავშვი თოჯინა არაა,პიროვნებაა. სხვანაირი სიფაქიზე უნდა.ხალხს კი მხოლოდ გაჩენა ჰგონია საქმე. -თმა აიწია ზემოთ თამარამ.- ერთი ამოვიდეს დემიენი,დამენახოს.
-კი,ზუსტად მირეკავს.-გაეღიმა ჩხეიძეს.ფეხზე წამოდგა და სამზარეულოში გავიდა.-ჰოუ..- თამარამ შენიშნა შვილის გაბრწყინებული თვალები, სიყვარულისგან დამთბარი მზერა და ცოტა შეეშინდა.შეეშინდა რომ გული ეტკინებოდა ესეთი გიჟური სიყვარულისგან.შეეშინდა დემიენის სიყვარულზე მეტი არ ყოფილიყო ნიკეასი,რომ უძლური არ აღმოჩენილიყო.
-ჩალაგდი?-კაცმა ჰკითხა ინტერესით.პასუხი უკვე კი იცის,მაგრამ თითქოს ამით აგუებს სიტუაციას.
-რა თქმა უნდა,არა.თამარამ ამოვიდეს,დამენახოსო.-ტუჩები მომუწა და მაცივარი გამოაღო.
-მშვენიერი,ახლა მაღაზიაში შევდივარ და მითხარი რა ამოვიტანო..
-ამოდი,იქით დაგახვედრებს რამეს.- უხერხულად დაკეტა მაცივარის კარი.
-ხილის ტორტია,შოკოლადის, რაღაც მახინჯი ნამცხვრებია,მე არ შევჭამდი ამას.
-კარგი,საინტერესოდ ჟღერს.ჩვენ რომ გვიყვარს,იმ საკონდიტროში ხარ?
-კი.მიკვირს ეს აქ რატომ აქვთ საერთოდ?
-ხილის ტორტი წამოიღე და ამოდი. მალე,მალე.-თვალები დახუჭა და წარმოიდგინა მამაკაცის სიახლოვე.სიგიჟემდე მონატრებოდა.
-შენ შოკოლადის,ხო?
-არა,წამოდი.-მოერიდა.-არაფერი მინდა,ოღონდ მოდი.-ქვედა ტუჩს კბილი დააჭირა.
-აუ,აუ,შენი ორცხობილები დაამატეს.
-შოკოლადიანი?
-კი,მომაქვს.-გაეღიმა ნიკეას.ისე ძალიან უკვირს,როგორ იმახსოვრებს რა უყვარს და რა არა..
-შენ მოდი ჩქარა,გელოდები. მომენატრე.-გულაჩქარებულმა ჩასძახა მობილურში.
-კი,აი მივაწვები მანქანას და უფრო მალე მოვალთ.-დემიენმა შეკვეთა მისცა და ბარათი გაუწოდა.გული აუჩქარდა ჩხეიძის ნათქვამი მომენატრეს გაგებისას.ტუჩებს თავი ვერ მოუყარა და ისე უღიმოდა მოლარეს,ქალი გაოგნებული იდგა ისედაც მომხიბვლელი კაცის წინაშე.
-არსად გადაუხვიო ახლა,არაფერი გვინდა,ამოდი პირდაპირ. შეხვედრაზე რა ქენი?
-4 საათი გაგრძელდა,4 წყეული საათი და ხელი მოვაწერინეთ.აუ, თავი მტკივა.
-გადაიღალე და გეძინება.წამალს დაგალევინებ.-მაგიდაზე გადმოდო წამლების ყუთი და ძებნას შეუდგა.
-კი,ალბათ.შენ რას ცმაცუნობ მანდ?-ჩხეიძეს გაეცინა.თან წამალსაც მიაგნო გახარებულმა.
-ვჭამ.დედამ კვების რაციონი გამიმდიდრა,ჩვეულებრივი მაკარონი სპაგეტით ჩაანაცვლა და ახლა ჯემიან პურს გეახლებით. იმიტომ რომ მაკარონის ყველა სახეობა ყელშია უკვე.-გემრიელად ჩაკბიჩა.
-თამარა რა ჯიგარია.-დემიენი ახარხარდა.
-კი,ძალიან.ესე უყვარს კვების რაციონის გამრავალფეროვნება.-ისევ გადაუსვა პურზე ჯემი.
-შენ პურზე აფანატებ ხო?!ლამისაა ფაფასაც მიაყოლო.
-აი,კიტრი,პომიდორი და პური ვერ მეთმობა.ხო იცი,ფანატიზმი არ მახასიათებს,უბრალოდ ძალიან მიყვარს.
-უკვე მოვედი და კარი გამიღე რა.- ნიკეა ფეხზე წამოხტა,ტელეფონი იქვე დატოვა,კარისკენ სირბილით წავიდა.თვალები გაუბრწყინდა დემიენის დანახვისას და ტუჩების მოძრაობით უთხრა-მომენატრეო.
ამას ნატრობდა ჩერქეზიშვილი. საყვარელი ადამიანი დალოდებოდა,დაბრუნებულს კი დაჰხვედროდა ალერსიანად.ესეთი თბილი მზერით,როგორიც ნიკეას ჰქონდა.
-დემიენ,გამარჯობა.-თამარა ამოუდგა ნიკეას.-შემოატარე,ნი, მძიმე რაღაცები უჭირავს.-კარიდან გამოიწივნენ თუ არა,დემიენიც შევიდა.
-როგორ ბრძანდებით?-თამარა მოიკითხა თბილად.
-მშვენივრად,თავად?
-კარგად,მადლობა.ესენი სად დავაწყო?-ორ ერთმანეთზე დაწყობილ ყუთზე ჰკითხა ჩერქეზიშვილმა.
-მოდი,გამოგართმევ.-ნიკეამ გამოართვა ყუთები და სამზარეულოში გაიტანა.დემიენიც უკან გაჰყვა,პარკები რომ დაეწყო.
თამარამ ღიმილით გააყოლა თვალი წყვილს და მისაღებში, დივანზე ჩამოჯდა.
-მომენატრე.-ნიკეამ გადადგა პირველი ნაბიჯი და მოეხვია. უარყოფითი პასუხის შიში არ ჰქონია. მთელი ძალით ჩაეკრა და შეისუნთქა საყვარელი სურნელი.
-ნი...-წელზე მოხვეული ხელით ზემოოთ აზიდა,მერე კი ტუჩებზე აკოცა მოწყვეტით.-მალე გავიტანოთ რაღაცები,სირცხვილია.-მოსიყვარულედ მოატარა თვალები მშვენიერ ნაკვთებზე.
-შენ გადი,დედას გამოელაპარაკე და მოვალ.-თავზე მოუსვა ხელი კაცს.თვალებში ჩაჰხედა და რაღაცნაირი სიმშვიდე დაეუფლა. ნიკეას თვალების ზღვა, სხვა ყველას ერჩივნა.ასეთი სუფთა თვალები ჯერ ხომ არსად ენახა.
-და მარტომ უნდა იტრიალო აქ?- ლოყაზე მიაკრა მხურვალე ბაგეები.
-კი,შეიძლება თამუშკა დამეხმაროს კიდეც.-ჟრუანტელმა დაუარა ჩხეიძეს.-თან სულ ესაა გამოსატანი და თამარას ნამცხვარი.
-მაშინ გავალ,მოვიგებ დედაშენის გულს.-ყელში აკოცა რამდენჯერმე. თბილ კანზე,რომელსაც საოცარი არომატი ასდის და ჭკუიდან შლის კაცს.
-მიდი,მოვალ მეც.-კეფაზე მოხვეული თხელი თითები მხრებზე გადაიტანა და ერთხელაც მოეხვია.- წადი ახლა.-ლოყაზე აკოცა მამაკაცს და იატაკზე დადგა თუ არა ფეხი, მიუბრუნდა პარკებს.-მაინც გადაუხვიე ხო?!-გაეცინა ჩხეიძეს.- რად გინდოდა ამდენი რამე..

-კი,მშივრები იყავით და..-თმებზე დაუსვა თითები.თითქოს ახალ ენერგიას იღებდა ამ ქმედებით. ქალის ნაზ თმებს თითებით შეეხებოდა და ხელახლა იბადებოდა.-გავედი, თამარასთან ჭიკა ლიქიორი ჩავარტყა.ალუბლის აქვს თუ?
-კი,ალუბლის აქვს.რატომ მშივრები?!მაკარონი გააკეთა თამომ.-ნიკეს გაეღიმა.-საჭესთან ჯდები ბიჭი,დღეს არ სვამ.
-ძალიან მიჭედავ,ნეტავ აზრი თუ აქვს?თამარას გაკეთებულიაო,რომ მესმის,სიცოცხლეს გავწირავ, ოღონდ გავსინჯო.
-მიდი ერთი,ნუ მაიმუნობ.- სამზარეულოდან უკმაყოფილო სახით გავიდა ჩერქეზიშვილი. თითებზე ჯერ კიდევ აქვს შერჩენილი ქალის გასაოცარი თმების კვალი.
-შენთვის რა მაქვს გაკეთებული, ნეტავ თუ იცი?-წარბები აუწია ღიმილით ქალმა.
-ლიქიორი და უგემრიელესი ნამცხვარი.სურნელი აქაც იგრძნობა.-დემიენი ჩამოჯდა დივანზე.-უკვე სუნთქვა მეკვრის.
-კი,სწორად გამოიცანი.-ფეხზე წამოდგა თამარა.-მოგიტან ახლავე, ოღონდ ცოტას ვსვამთ.საჭესთან ხარ,როგორც ვიცი.-მზრუნველად გადახედა.
-არა!თქვენ ლიქიორს საზღვარი არ აქვს.-თამარას გაეცინა ხმამაღლა მის გამომეტყველებაზე და ჭიქებთან ერთად,ლიქიორის ბოთლიც და გამოიტანა.
-გალოთდები მასე.-ჩხეიძემ თეფშები გამოიტანა,ნელ-ნელა შეავსო მაგიდა.
-გავლოთდები,ცოლს მოვიყვან და ჩავჯდები სახლში.
-ლოთს რომელი ჯანსაღი გამოგყვება,აბა?!-ნიკეას არ უნდოდა გაღიზიანება გამოეხატა და ყველანაირად ეცადა გაწონასწორებული ხმის ტემბრი ჰქონოდა.
-უი,რა უნდა მეთხოვა თქვენთვის, იქნებ ეს გოგონა გააგდოთ სახლიდან?!
-რატომ?ჯერ მიჯერებს.-თამარას გაეღიმა.
-არ გადმოდის ჩემთან საცხოვრებლად და ეგ თუ კარგი მოქცევაა,არ ვიცი მე.
-დედა არ გამაგდებს!-ენა გამოუყო.- შენ რა თხოვნებით დადიხარ,რა არის?
-კეთილშობილური მიზნები ამოძრავებს,ვგონებ.-თამარა ჩაერთო.
-ბოროტი უფრო.გააგდეო. სამსახური მაქვს და სხვაგან გადავალ.-ენა გამოუყო და თეფშზე თამარასთვის ხილის ტორტის ნაჭერი გადადო.
-მადლობა.-ღიმილით გამოართვა თამარამ.-ძალიან მიყვარს ხილის ტორტი.
-გააჩნია ხილსაც..-ნიკემ სახე დამანჭა.
-შენ ბალით და ალუბლით არ გიყვარს.ვერ აფასებ.-თამარამ შეუტია.
-არ ვაფასებ,არ დამიმსახურა.- ბეჭებში გაიმართა ჩხეიძე.
-არც დააფასო ეგ არამზადა.- ჩერქეზიშვილმა ჭიქაში ჩამოასხა ლიქიორი და ჩხეიძისკენ გააპარა თვალი,ის იქიდან უმზერდა თვალებდაწვრილებული.
-მეც დამისხი.-ჭიქა გაუწოდა თამარამ,ჩერქეზიშვილმა ეგრევე ჩამოუსხა.-ამასაც დაუსხი,დალევს და ხასიათი გამოუკეთდება.-თავᲘთ ნიკეასკენ ანიშნა.
-დაასხით,ჯანდაბას!-ნიკეამაც გაუწოდა ჭიქა.
-ყოველთვის ვიცოდი რომ შენ გულის სიღრმეში ცოტა ლოთი იყავი.-ჩხეიძე გააღიმა ჩერქეზიშვილმა.
-მალე რომ დავთვრები,თქვენ მომხედავთ.-თითი აწია გამაფრთხილებლად.-დაიცადე, წამალს მოგიტან,თავი გტკიოდა.
-არა,დავლევ და გადამივლის.- დემიენმა შეაჩერა.
კაკუნის ხმა გაისმა.თამარამ გავაღებ აქ ისხედითო.ალბათ, მეზობელია და რამე აინტერესებსო.კარამდე ოპტიმისტური განწყობით კი მივიდა,მაგრამ გაღების შემდეგ ღიმილიც და ოპტიმიზმიც ჩამოერეცხა.კარში გაკრეჭილი მდგარი მამა-შვილი იდგა,ზურა და ლეო..
-თამო,რა სახე გაქვს?-ზურას გაუკვირდა.ქალი ასე არასდროს ხვდებოდა სტუმარს.
-არ გელოდით.-დაბნეულმა ამოილუღლუღა.ლოყაზე იგრძნო ლეოს ტუჩები.
-ხო,აქვე ვიყავით და დიდი ხანია არ ვყოფილვარ,ვნახავ-თქო,ვიფიქრე.- გუშლი გაივლო ნეტავ არ გეფიქრა არაფერი,სახლის გზას გადგომოდითო.
-კარგი,მოდით.სტუმარი გვყავს..
-ვინ?მე ვიცნობ?-ზურამ ჰკითხა.
-კი,იცნობ.ნიკეას თანამშრომელია.- ნაძალადევად გაიღიმა,მზერა ლეოზე გადაიტანა.
ზურას გულში გაკრა ჩერქეზიშვილის არსებობამ,არ ესიამოვნა.ოთახში შსულმა ლეომ რომ დაინახა დემიენი,რომელსაც ნიკეა უღიმოდა,კოპები შეკრა.
ნიკეას არ გაუხარდა ამ სიტუაციაში მათი დანახვა,გაფითრდა.ეგონა ცივი წყალი გადაასხეს თავზე.ჯერ არ უნდა გაეგო ზურას.რა რეაქცია ექნებოდა ეგეც ვერ გაეგო.თითები ახლართა ერთმანეთში და შუბლზე ნერვიულად მოისვა ხელი.ნერბვებისგან სხეული აუხურდა, აცახცახდა.შეეშინდა იმის,რაც შეიძლება მომხდარიყო.
-დასხედით,თეფშებს დავამატებ.- თამარამ ხმა ამოიღო.-დემიენ,ეს ზურა და ლეო,ნიკეს მამა და ძმა.- ჩერქეზიშვილს გაუღიმა,თითქოს მისი დამშვიდებაც უნდოდა ამით. დაანახა,რომ მისკენაა. თავისი კეთილგანწყობილი დამოკიდებულებით სიტუაციის განმუხტვა მოინდომა.
-გამარჯობა,როგორ გიკითხოთ?- წამოდგა დემიენი და ხელი გაუწოდა ორივეს ჩამოსართმევად, თუმცა მხოლოდ ლეომ ჩამოართვა. ზურამ მზერით გაბურღა დემიენი. ლეო თავის დას მიუახლოვდა, ლოყაზე აკოცა და თმა გადაუწია უკან.
-კარგად,მადლობა.თვითონ?-თავის დას დააკვირდა ინტერესით.ნიკე ნერვიულობდა და ეს ჰაერშიც კი იგრძნობოდა.
-ასევე.-ხელი უხერხულად წაიღო დემიენმა უკან და ნიკეს გვერდით დაჯდა.ოდნავადაც არ შეჰხებია სხვების თვალწინ,მაგრამ მამა-შვილის მზერა მათკენ მოიმართა მაინც.ეს მზერა ვერც თამარამ გადაატანინა სხვა რამეზე.
-დემიენი ხომ?-ზურამ წარბი აუწია.
-კი,ზუსტად.-თავად ჩერქეზიშვილი ოლიმპიური სიმშვიდით გამოირჩევა.მის ბოხ ბარიტონს სიმკაცე ერევა.
-პირდაპირ ვიკითხავ,ჩემს გოგონასთან რას აკეთებ?-კითხვაზე პასუხი ისედაც იცის,მაგრამ არც ამის დაჯერება უნდა და არც გააზრება.
-ამაზე უხერხულს ვერაფერს იკითხავდი,მამა.-ფეხზე წამოდგა ნიკე.
-დაუბრუნდი ადგილს.-შვილს თითის აწვით მიუთითა.
-ტყუილად ძაბავ გარემოს.-კულულები უკან გადაიწია ანერვიულებულმა.
-მოდი,დაჯექი მშვიდად.-მაჯაზე ნაზად მოჰხვია თითები ჩერქეზიშვილმა და სანამ არ დაჯდა,არც მოუშორებია.-ნუ ნერვიულობ,მშვიდად.-გაუღიმა საყვარელ ადამიანს.-შეიძლება ცალკე ვისაუბროთ?-საყვარელი ადამიანის განერვიულებ არ უნდა ან რატომ უნდა გაანერვიულოს,როცა ყველაფრის მშვიდად მოგვარება შიძლება?!
-არა,შენთან სასაუბრო არაფერი მაქვს.-უფროსი ჩხეიძე სიბრაზემ მოიცვა.
-მამა!-ნიკეამ დამრგვალებული თვალებით შეხედა.
-რა იყო?რატომ ზის საერთოდ შენ გვერდით?!-ზურამ თავი ვერ შეიკავა.-რა ხდება და რას ვიგებ მე ამ დროს?!გეკითხებით!-ტონს აუწია.
-მაგის თქმას ვაპირებ ცალკე და წინააღმდეგობას წევთ.-დემიენმა ყავისფერები მიაპყრო კაცის მრისხანე თვალებს.მაინც ვერ დაურღვია სიმშვიდე ზურამ.როგორი რეაქციაც არ უნდა ჰქონოდა, ნერვს არ იტოკავდა.
-მაშ ასე..არ მინდა შენი მოსმენა,არც ის მინდა,ჩემს ქალიშვილთან რამე გაკავშირებდეს.
-გეყოფა,მამა.-ნიკეამ ყურებზე აიფრა ხელი.
-ჩემი შვილი ხარ და მოგიწევს გაიგო რას ვფიქრობ.სანამ 40 წლის არ გახდები,არა 50 წლის,იქამდე არავინ მოგეკარება.ჯერ ისევ პატარა ხარ და ჩემი შილი!-შვილის სიყვარულის მოწილე თამარაც ჰყოფნის და დამატებით სუბიექტი,რომელიც ზომაზე მეტად არის,ნამდვილად არ ეხატება გულზე.
-ერთი წამით,მამა.მოისმინე რას ამბობენ.-ლეომ გააჩერა კაცი.
-გული დამკრავს ამ ახალგაზრდობაში და შენი ბრალი იქნება.-თამარამ თითი დაუქნია ზურას.
-საერთოდ, მინდა ჩემთან გადმოვიდეს,თუმცა თვითონ ჯერ არ უნდა და ველოდები,როდის იქნება მზად.-დემიენმა დაიწყო პიდაპირ.- რადგან არ მომყვებით ცალკე სასაუბროდ,მაშინ ასე ვიტყვი სათქმელს.
-რაებს ბოდავს ეს?-ფეხზე წამოხტა ზურა,ლეომ გააჩერა.-არა!არა და არა!-ემოციურ ფონზე წამოიყვირა ზურამ.სისხლი ლამის ტვინში ჩაექცა.-ჩემი პატარა გოგონაა!-დაუყვირა გაგიჟებულმა და სურვილმა შეიპყრო, ქალიშვილი თავისთან წაეყვანა.
-ნერვიულობს შენი შვილი ისედაც, ნუ უმატებ.-თავისი და ისე შეეცოდა ახლა, თვალებაწყლიანებული იჯდა, ცახცახებდა.
-არაფერს ვბოდავ. პასუხისმგებლობაზე ვსაუბრობ, რომლის აღებაც დიდი სიამოვნება იქნება ჩემთვის.თქვენ კი იმიტომ არ გკითხეთ არაფერი,რომ მისგან თანხმობა არ ყოფილა,ამიტომ მხოლოდ იმ ინფორმაციას დასჯერდით,რაც არის.-გოგოს გათოშილი თითები მოიქცია მტევნებში,ნაზად უზელადა, უთბობდა.-ცოტა ხანს მინდა გახვიდე იქით.-თვალებში ჩახედა გოგოს,რომელსაც ყურები დაჰგუბებოდა.სირცხვილისგან იწვოდა.
-ერთი წამით,მოისვენე!-თამარა მიაწვა ხელისგულებით,დააბრუნა უკან ზურა.-ნუ იცი ასე.წამიერ აღელვებას დიდი შეცდომები მოჰყვება.ნუ ანერვიულებ უფრო,ნახე ისედაც რა დღეშია!ჩემი შვილის ნერვების წყვეტას არ შეგარჩენ!
-აბა შენსავით გავუშალო სუფრა იმას,ვინც ჩემ შვილს უყურებს, როგორც ქალს?არ გაეკარები, არ მომწონხარ,გასაგებია?!-კვლავ დაიყვირა გაბრაზებულმა,მუშტები შეკრა,რომ მიგეშვა უსათუოდ მოიქნევდა.დემიენი კი მხოლოდ დარტყმას არ აცდიდა,ხელს იქით არც კი შეუბრუნებდა. საყვარელი კაცის მამაზე ხელს არ აწევდა.
-ადამიანი გიხსნის.-წამოიყვირა თამარამ.-გიხსნის რომ შენ შვილზე, ოჯახზე უნდა პასუხისმგებლობის აღება.გესმის?!-თმაზე ხელი გადაისვა და მისკენ შებრუნდა.
-დიდი ბოდიში,მაგრამ შენი მზრუნველობა მაშინ მინდოდა, როცა გასართობად დადიოდი და არ მკითხულობდი.-ნიკეა ატირდა.- სულ ველოდი ბავშვობაში კარზე ზარს.გავაღებდი და დავივიწყებდი იმ მომენტს,როცა ჩვენგან წახვედი.შენს კალთზე ჩამომჯდარი მოვისმენდი ზღაპრებს,ან არც არაფერს მოვისმენდი,უბრალოდ მოგეხვეოდი.მინდოდა ერთხელ მაინც დაგეძინებინე. ერთად გვეთამაშა ან მომფერებოდი.შენ კვარტალში ერთხელ მოდიოდი,თმაზე წამეთამაშებოდი,მალევე გბეზრდებოდი და მიდიოდი.შენ ახლა მოგინდა ჩემზე ღელვა?!- ნერვებს ისე აჰყვა,ხმა ჩაუწყდა.თვალებში დიდი იმედგაცრუება ედგა,ფაქტი იყო ყველაზე მეტად ატკინეს.
ზურას გულზე მოუჭირა მძლავრად წარსულმა.გულისცემა ყურებში გაიგო,თავისი უპასუხისმგებლობის შედეგს ახლა იმკის,როცა თავისი შვილი უმხელს სადარდებელს.-მე გელოდი,სულ გელოდი და ვიტანჯებოდი,როცა ვიცოდი ახალი ოჯახი გყავდა...როცა ვიცოდი სხვისი ოჯახის წევრი გერქვა.შენ არ გიბრძოლია ჩვენთვის,მამა.მე კი პატარაობაში მწამდა,რომ თუ ღიმილით დაგხვდებოდი, აუცილებლად დაბრუნდებოდი. თუმცა ყოველ ამოსვლაზე მტოვებდი.ზოგჯერ სულ არ მოდიოდი,ყოველ არმოსვლაზე გული მტკიოდა.მეგონა ნანობდი რომ გავჩნდი,ნანობდი ჩემს დაბადებას და ყველაფერს ნაძალადევად აკეთებდი.მერე მე აგიჯანყდი.სხვანაირად არ შემეძლო მოქცევა.ბრაზმა ლამის გამგუდა.ვერ გპატიობდი,გესმის?-პირში უსიამოვნო გემო იგრძნო. თვალები აუწყლიანდა ზურას.თავი ჩაჰხარა.-ახლა მოგეცი დაბრუნების საშუალება და გინდა დამანგრიო?!რისთვის მსჯი?!დაბადებისთვის?!იმისთვის რომ მაია არ შევიყვარე? თუ იმისთვის რომ გელოდი?!

-სულ რომ ნაგავში გადამაგდო, ადგე და ტყვია მესროლო..- თამარას გული მოუკვდა.იგრძნო ზურას ხმაში გარეული ტიკვილი.- არსად გავიქცევი,უფლებას მოქცემ ეს გააკეთო.-გადმოვარდნილი ცრემლი შეიმშრალა.-ახლა რომ ადგე,თავში ჩამარტყა,ხელს არ გავანძრევ გადასარჩენად...მოგცემ უფლებას ნაწილებად დამშალო და წამთაც ვერ შევძლებ შენს სიძულვილს.

-აბა რისთვის მსჯი?!რამდენი ხანი ვითმინო ეს ყველაფერი შენგან?!- ხმა გაუტყდა ნიკეას.საკუთარი თავი ეზიზღება ამ მომენტში.ისე სძულს, ყელს გამოიჭრიდა.-შენს ჯიბრზე შეიძლება გავყვე სახლში,ხომ იცი? ხომ იცი რომ გავაკეთებ?!ხელს არ მოვაწერ,ცოლი არ მერქმევა ოფიციალურად და ამის ატანა მოგიწევს,თუ მომინდება.

-არ გსჯი,ამ კაცს გარიდებ ცხოვრებიდან.მე ჩემს თავს არ ვანდე დედაშენი და შენი თავი, სხვას როგორ ვანდო?!
-ძალიანაც ანდე და ანდობ.ერევი ახლა და სიკვდილი მინდა,მათი თანდასწრებით ასეთი დიალოგი რომ გვაქვს.მათ შეიძლება შესძულდე,მე ეს არ შემიძლია.შენზე მხოლოდ ვბრაზობ,ნაწყენი ვარ და ზიზღი არ შემიძლია.სხვებს არ აქვთ უფლება შენზე რამე თქვან, როცა ჩემთან გეშლება ან მე შენთან მეშლება.ჩვენი ურთიერთობაა ეს.არასდროს გეტყოდი,რომ არა დღევანდელი დღე.მეშინოდა ამის თქმის,მეშინოდა გულს გაგიხეთქავდი და თავს მოვიკლავდი მერე მე.ერთი წამით არ მენდომება ეგეთი ნაძირლური სიცოცხლე.-სახეზე ხელები აიფარა.-ამ კაცს შენთან მარტო უნდოდა საუბარი,მიუხედავად შენი ტონისა,მას არ უკადრებია არაფერი შენთვის.-დემიენზე მიუთითა.-ეს ჩემი ცხოვრებაა,მე მინდა წავმართო და არ ვაპირებ გრძნობებზე საუბარს.არც დრამას ვდგამ,სულ რომ ვენები გადაიხსნათ,მაინც წავალ ჩემს გზაზე.-დემიენი დამუნჯებულიყო. ინატრა ყველა გაქრეს,რომ მკლავები მოვხვიო და ქალის ნუგეში შევძლოო.-მამა,ნუ ტირი. შეიმშრალე ცრემლები.-თავადაც ატირებულს გული ამოსჯდომოდა.- ხომ გითხარი,მე მაინც მიყვარხარ. საპასუხოს რომ არ ვიღებდე,რომ გძულდე და ნაგავსაყრელზე დამტოვო,ასე იქნება.ვერ შემძულდები,ისევ ჩემი სანუკვარი ოცნება იქნები.-ეგონა გული გაუსივდა,ფილტვები ამოევსო და ჰაერისთვის ადგილი აღარ ჰქონდა.

-პირველი ბავშვი შენ იყავი, რომელიც ხელში დავიჭირე. ორი კილო და 800 გრამი.მე კი მეგონა წონა არ გქონდა.-ზურამ ჩაისუნთქა ჰაერი ღრმად და კედელს გაჰხედა.- ჩემთან ატირდი,თამარას მკლავებში კი ისე მშვიდად იყავი, არ მინდოდა მყუდროების დარღვევა.დედის სამოსს ებღაუჭებოდი,რომ არ მოგშორებოდა წუთით.პატარა ხელები,მაგრამ გრძელი და დახვეწილი თითები გქონდა.მომწონდა ხოლმე მძინარეს რომ გეფერებოდი და გკოცნიდი.საოცარი სურნელი გქონდა,ახლაც ვგრძნობ ხოლმე, ცოტა იმ წლებისაც დაგყვება.დიდი თვალები გქონდა,მოსერო და მერე გეცვალა ფერი.ახლა ზღვისფერები გაქვს.პირველად რომ გაიღიმე,ისევ თამარასთან იყავი.მე მეშინოდა კიდეც მოკარების,ისეთი უმწეო იყავი,მეგონა გავნებდი.ჰოდა,რომ გამიღიმე,წამი გაჩერდა,სუნთქვაც გამიჩერდა და კარგა ხანს ვიჯექი გაშტერებული.მე თამარას იმხელა ნდობა მქონდა და მაქვს,ვიცოდი მასთან ყველაზე კარგად იქნებოდი. ეს ქალი კი შენს სუნთქვას დარაჯობდა,არავის გვიშვებდა ახლოს.ყველას მკლავკბში არც შენ ჩერდებოდი,სულ დედას ითხოვდი. ახლაც დარწმუნებული ვარ,ჩემზე მეტად ის გიყვარს.-თვალები დახუჭა.მთელი ორგანიზმი ეწვოდა, ტკიოდა და უჯანყდებოდა სულში უხილავი ემოციები.- ღია ჩალისფერი კულულები გქონდა, რომ დახტოდი,ეგენიც დაგიხტოდა. გეფიცები,შენზე ლამაზი ბავშვი ნანახი არ მყავს.წკრიალა ხმით მეძახდი მამიკოს და კისერზე მხვევდი წვრილ,ციცქნა მკლავებს. ერთხელ იყო დაუდევრობისგან გატკინე და მაგის მერე სულ ეგ მახსენდებოდა,დღემდე ხინჯად მაქვს გულში.შენ ისე ატირდი,მოფერების მეშინია, მეშინია ისევ არ აგატირო და თურმე რა ხანია გატირებს შენი იდიოტი მამიკო.-აკანკალდა კაცი.- თურმე რა ყოფილა,თურმე როგორ შემშლია.რა ცუდი მამა ვარ.მაგრამ ცილს ნუ დამწამებთ იმაში,რომ არ მიყვარხარ.ნუ იტყვი იმას,რომ არ მაინტერესებ.-სახეზე ჩამოისვა ხელი.-ასე არაა.შენი არსებობის მომენტიდან,ჩემთვის კი ეს ის მომენტია,როცა გავიგე რომ იქნებოდი,ვგიჟდები და სხვანაირად არც შემიძლია.ახლა კი ეს კაცი მეუბნება რომ უნდა მასთან იცხოვრო ისე,ჰაერზე და მე ვიცი იქ,რაც უნდა მოხდეს.მინდება ყელი გამოვჭრა,მერე მეც გამოვიჭრა.ამის გამო ცუდი ვარ?!მაპატიე რომ არ ვნანობ შენი მშობლის სტატუსს.ხოდა,სულ რომ გააჩმახოთ,ამაყად ავწევ თავს და ვიტყვი ვისი ცუდი მამაც ვარ.
-მამა...-ტუჩი ხელმწორედ დაებრიცა სატირლად ნიკეას. დედის მკერდზე დაყრდნობილს გული ამოსჯდომოდა.ვერც კი იფიქრებდა მამამისს ასე თუ ახსოვდა ყველაფერი.ბრაზის ნაცვლად სულში სიყვარულნარევი სევდა აუმღერდა.
-რა,მამა?!გამიხარდეს?არ მიხარია, ვერ ვიტან.შენ ჩვენი უნდა იყო მთელი ცხოვრება.ესე წარმომედგინა.ძლივს დავალაგეთ ურთიერთობა,რა ხანია მინდა თმაზე ხელის გადასმა,მაგრამ ესეც არ შემიძლია.ჯანდაბა,ახლა ამ კაცს უნდა ისე შემოგხედოს, როგორც ქალს?!არა,არა,არა! შენც გამიგებ დემიენ,მამა რომ გახდები.მკლავებში ჩაგიწვენენ,მერე წამოიზრდება და ვიღაც გთხოვს მის ხელს,ნახავ როგორი აუტანელი გრძნობაა.

-და მყავს.იგივე რომ ვინმემ თქვას, ოდნავადაც შეეხოს,ალბათ, გავაქრობ.-თვალებში შეხედა კაცს.- მესმის თქვენი,მესმის და რა ვქნა, არ ვიცი.მისი თანხმობის გარეშე მე რა უფლება მაქვს რამე გადავწყვიტო?!ურჩი გოგოა,ძალიან ურჩი.-გაეღიმა,მაგრამ გვერდით არ გაუხედავს.-მე არ მეშინია პასუხისმგებლობის,არ მეშინია მასთან ერთად ყოფნის.არც თქვენი მეშინია,სიმართლე ვთქვა.-ზურას ღიმილი გაეპარა ტუჩის კუთხეში.- არც ლეოსი.
-ხოდა,მაგრად მიგჟეჟავ,მერე ვნახოთ როგორ არ გეშინია.-ლეომ წარბები აზიდა ნიშნისმოგებით.- ჩემს დაზეა აქ საუბარი.არც მე მინდა შენთან იცხოვროს.
-მესმის,ანას შეყვარებულის გაგონებაზეც გული მისკდება,ახლა მაგისმა ბოიფრენდმა რომ მითხრას ჩემთან იცხოვროსო,ჯერ ენას ამოვაცლი,მერე თავს წავაცლი.-თავზე ხელი გადაისვა.
-ანუ მოვრიგდით.-ზურამ წარბები აწკინტა.-ჩემს პატარასთან მსგავსი წინადადებები არ "მოსულა".
-არა,მე ბოიფრენდი არ ვარ.-გაეღიმა ჩერქეზიშვილს.-მე ამას ცოლობა ვთხოვე და დედიკოსთან გამოიქცა.თამარას ვთხოვე გამოგდე-თქო,ისიც არ თმობს.
-მხიარული ბიჭი ხარ,მაგრამ ჩემი პატარა ნი,შენთან არ გადმოვა.- მხრები აიჩეჩა და თამარას გადახედა,რომელიც თვალებზე ჰკოცნიდა ქალიშვილს,გულზე იკრავდა და აწყნარებდა.
-ნი,მამაშენმაც უარი მითხრა.შენ არ მყოფნიდი,ვითომ?!თამ,არც თქვენ ხართ ჩემ მხარეს?!
-მე ვარ,ოღონდ ახლა ნუ ტირი ესე, ჩემი პატარა..-გული გაუწვრილდა.
-ერთი მომხრე მყავს,რას დავეძებ.- ნიკეას ზურგზე დაადო ხელი.-რა გატირებს,მართლა..რა სასაცილო გოგო ხარ,იმუქრები ესე და ესე მთებს გადავდგამო,უცებ ტირი. შენ მართლა მტირალა.-ისე უნდოდა დაემშვიდებინა,მოფერებოდა და იქ მყოფები ხელს უშლიდნენ.-იცოდე საჭესთან დაგსვამ და საცობში გაგატარებ.
-თავი დამანებეთ.არც შენ გამოგყვები ცოლად და არც ამათ გამოხტომებს ავიტან.-ხელი გააწევინა წამომჯდარმა.ზურას კმაყოფილებისგან გაებადრა სახე.
-ასეა,არ უნდა შენი ცოლობა.ჩემს პატარა გოგონად რჩება.-ლეოს გაეცინა,დემიენსაც.
-ეჭვიანობის ზღვარის ზღვარი გაქვთ.
-ზუსტად.ჩემი შვილია.-გაიმართა წელში და შვილს შეხედა.თამარას მიამსგავსა.მასსავით მშვენიერიაო იფიქრა.
-აუ..-ნერვები მოეშლაა და მწარე ტექსტის მომზადება დაიწყო გონებაში ნიკემ.
-ნიკე,თუ გინდა გავიქცეთ.-ლეო მიუახლოვდა.-ვანახოთ ვინ უფრო-დაფიქრდა წუთით. გიყვარვარ.-ნიკეა გააცინა.-ვინ უფრო გიყვარვარ.-გაიმეორა თავაწეულმა.
-რატომ მეხუმრები,პატარა ბავშვი ვარ?!-ცრემლები მოიწმინდა. დემიენს ეზიზღებოდა,როცა ქალი ასე ტიროდა.
-შენზე პატარა მე ვარ,როგორ შეგკადრებდი აბა?!-თმა გადაუწია უკან და შუბლზე აკოცა..-არ მინდა მასთან გადახვიდე.-უჩურჩულა ყურში.
-თამარას დატოვება არ შემიძლია,თორემ სულ არ მაინტერესებს.-უკან დაუბრუნა პასუხი და ბოთლიდან ჩამოსიხა ლიქიორი.-რას მიყურებთ,დალიეთ.

მაინც ვერ მოეშვნენ მტრულ მზერებს დემიენთან.ერთი ვინც გვერდით ედგა და ანუგეშებდა,თამარა იყო.ნიკეა კი მაგიდის ქვემოდან თითებზე ეჭიდებოდა.წვრილი თითებისგან დადებით მუხტებს იღებდა.
როგორც კი გარეთ გავიდნენ, დემიენმა სალაპარაკო მაქვს თქვენთანო,ზურამ აბა დაიწყე, გისმენო.
-მესმის ის,რომ თქვენთვის რთულია.კარგად მესმის,მართლა. თუმცა ბოროტი მიზნები ნიკეასთან არ მაქვს.
-ეგ ჯერ კიდევ მაშინ გამოჩნდა, მთელი ღამე ჩემი ჩერჩეტი შვილის საძებნელად რომ დახეტიალობდი.-გაუღიმა ზურამ.
-სრული პასუხისმგებლობით ვამბობ,მასთვის კარგის მეტი არაფერი მინდა.ეს კარგიც ნიშნავს იმას,რაც თვითონ უნდა.-შუბლზე ხელი მოისვა.-აი,ხომ ხედავთ, ცოლობაზე უარი მითხრა.
-მაგრამ ერთხელაც დაგთანხმდება.-ლეომ მკაცრად აჰხედა ქვემოდან.
-რა?!-ორივემ ერთდროულად წამოიყვირა.
-ჩემს დას თავენზე უკეთ ვიცნობ. მამაკაცი თუ ახლოს მიუშვა,ე.ი. რაღაც სერიოზული ხდება მის თავს.-მხრები აიჩეჩა.-დრო სჭრდება.
-ჭკუიდან უნდა ავიწიო?!ავბრუნდე და ჩემთან წავიყვანო,რომ არავინ შეეხოთ?!-ზურამ აივანს აჰხედა ქვემოდან.ისე განერვიულდა,სულ ცოტა დააკლდა და გული უმტყუვნებდა.-პატარაა,ნიკეა ძალიან პატარაა,ჯანდაბა!
-მამა,არც ისეთი პატარაა,რომ მამაკაცებმა არ შეხედონ.
-ახლა ყბაში მოგდებ.-ლეოს გაღიზიანებულმა შეხედა.-იმათ კი თვალებს ამოვჩიჩქნი.
-მეც მაგას ვაპირებ.-დემიენმა მხრები აიჩეჩა და მანქანას მიეყრდნო ზურგით.
-შენც მაგარ საცემთა ჯგუფში შედიხარ.-ზურამ მზერა მასზე გადაიტანა.
-უნდა შეეგუოთ ფაქტს,პატარა გოგონა უკვე გაიზარდა და მე ვარ ადამიანი,რომელსაც უნდა მთელი ცხოვრება დაუკავშიროს.ოღონდ თანხმობა განმიცხადოს და უკან არ დავიხევ,მართლა..მე არ მეშინია თქვენი.არაფრის მეშინია,როცა არსებობს ის,ვინც ძალიან ძვირფასია ჩემთვის.მას რომ უნდოდეს ჩემი გაქრობა,მართლა არ შევაწუხებდი.ოდნავადაც არ გავეკარებოდი.
-რომანტიკოსო ბიჭო,მომხედე ერთი!-ზურამ თვალები დახუჭა.- რამე შეგეშლება,არ დააფასებ და განანებ.
-არა,რა შემეშლება.ძლივს პიროვნებად ჩამთვალა და..- გაეცინა გულწრფელად.
-ხუმრობის ხასიათზე ხარ?მე არა, გავიგე რომ ჩემს შვილს შეყვარებული ჰყავს,რომელიც თავისთან გადასვლას სთავაზობს. წნევა მითამაშებს პირდაპირ და მუშტიც.-მოუღერა წინ.
-დანათესავება მაქვს გეგმაში,რატომ ფიქრობთ კაცო ჯერ ცუდზე?
-ეს მე მეხუმრება?!-მართლა გაღიზიანდა ზურა.
-არა,რას ამბობთ?!მხოლოდ იმიტომ მომიძულეთ,თქვენი შვილი რომ მინდა მოვიყავნო ცოლად.
-კი.
-დემიენ,არ გეწყინოს,ზურასთვის პირველია ნიკეას მსგავსი ურთიერთობა და ჭედავს.-ლეოს გაეცინა.-ჩემთვისაც პირველია,როცა ვინმე უყვარს...ჯანდაბა!საშინელი გრძნობა ყოფილა.
-არ მწყინს,მე მაგრად დავლეწავდი ჩემი დის შეყვარებულს.
-ხოდა,მადლობა თქვი,რომ არ გხვდება.
-მართალია,მადლობა.-ისეთი მიმიკით ამოილაპარაკა,თან აშკარა სერიოზულობით,რომ ზურასაც გაეცინა და ლეოსაც.არადა,არ უხუმრია,ნიკეას ნერვიულობა არ უნდოდა და მორიდება ერჩივნა ფიზიკურ დაპირისპირებას.
-კარგი ვინმე ჩანხარ.-მხარზე დაადო ხელი ზურამ.-ფრთხილად იყავი.ანას შეყვარებული თუ ეყოლა,თითი არ დააკარო,ანა გაგინაწყენდება.-გაუღიმა და გაბრუნდა.-ნახვამდის და წესიერად იყავი.აკონტროლე ხელები ჩემს შვილთან.
-ნახვამდის.-ხელი აუწია,ზემოთ აიხედა და ფანჯრიდან ჩუმად მომზირად ჩხეიძეს თვალი ჩაუკრა.გამომშვიდობება ვერ მოახერხა,მამამისმა ისე ჩაიკრა,არც უშვებდა ხელებს.სხვებთან კი არ შეეძლო ზედმეტად შეჰხებოდა.თითქოს კომპლექსივით ჰქონდა.
ლეო და ზურა წავიდნენ.
ნიკეამ ფარდა გადაწია თითით ანიშნა,დამიცადეო.ქურთუკი შემოიცვა,კიბეებზე დაეშვა ცოტა შეშინებული.ბნელი სადარბაზო იყო და არ სიამოვნებდა.
-რაო,რამე გითხრეს?!-მიუახლოვდა.
-არ გაეკაროო,არ აკოცოო.-წელზე ხელი მოჰხვია.- მოკლედ, აკრძალული არ ხარ ჩემთვის.

-პირველი სიტყვებით აკრძალული ვარ.მართლა რა მოხდა?!
-მშვიდობა და სოლიდარობა.- თვალი მოავლო გარემოს და ირგვლივ ვერავინ დაინახა. ჩავლებული ხელით კორპუსის უკანა მხარეს გაიყვანა,კედელს ააკრა და გაბუტულ ტუჩებზე მაგრად აკოცა, აწეწილ თმებში თითები შეუცურა და შუბლით დაეყრდნო შუბლზე.- მიყვარხარ და მართლა მინდა ჩემთან იყო ახლოს.არ მეკამათო, ხომ იცი,არ გაძალებ!მე იმასაც ვიმყოფინებ,ჩემთან თუ წამოხვალ ხოლმე,ჩემს საწოლში დაიძინებ... 2 საათითაც რომ იყო,ბედნიერი ვიქნები.-თვალებზე აკოცა.
-თამარას დავპირდი სულ ერთად ვიქნებით-მეთქი.
-ჩვენთან წავიყვანოთ ისიც.ეს სახლი არ მომწონს,რა ხანია თქმა მინდა..
-ჰო,ქირაობა გადავწყვიტე სხვა ბინის,მაგრამ ჯერ არ მომწონებია.
-არ გაჭედო ახლა და არ იჩხუბო.- ლოყაზე აკოცა.-ერთი სახლია, რომელშიც არავის უცხოვრია. კარგ კორპუსშია,ტრანსპორტიც ხშირია იქ.ნორმალური რემონტია და

-შენი სახლია.-მოკლედ მოუჭრა და თავი გააქნია.
-მაგას მნიშვნელობა აქვს?!ჩემია, მეგობრის თუ მეზიბლის?
-აქვს,საყვარელო.არ გადავალ იქ.- გაიღიმა.-მადლობა შემოთავაზებისთვის,მაგრამ შენ ქირის ამღებს არ ჰგავხარ.
-მაშინ ავიღებ და უკან დაგირიცხავ, მოგეწონს პირობა?!-გაეცინა ჩხეიძეს.
-ძალიან კარგი ხარ.-ცერებზე აწეულმა აკოცა.-არ მომწონს,მოდი ჩემით მოვძებნი რამეს,ოღონდ არ ჩაერიო რა.როგორც ჩემს სამსახურში ჩაერიე,ისე არ მინდა აქ ჩაყო ცხვირი.იქ დავრჩი,მაგრამ შენს სახლში ორი კაცი ვერ ვიცხოვრებთ.
-ნერვებს მიშლი,მაღიზიანებ.
-გკოცნი,უნდა გადაგიაროს წესით.- ყელში მიაკრა ტუჩები.
-მანქანაში ჩაგტენი და ვნახავთ, როგორ უნდა გადამიაროს.
-წესიერად შენ!-თითი აუწია ცხვირწინ.-თავხედი.
-უბრალოდ გადადით შენ და თამარა.სანამ სახლს იპოვით,ზამთარი მოდის.მაგ სახლში კი ძველი ფანჯრებია, ძალიან ცივა.პარკეტიც აყრილია, კედლები გაბზარული. სამზარეულოში ცივი წყალი მოდის. ნუ ცდილობ წყობიდან გამომიყვანო,უბრალოდ ადექი და კომფორტულში გადადი.
-არაუშავს,მე ბავშვობაშიც ეგეთ ცივ სახლში ვიყავი.მე და დედა ვათბობდით ერთმანეთს.ახლაც გავათბობთ.
-გთხოვო?!დედაშენს მოვლა სჭირდება ახლა.წნევები აწუხებს, სუსტადაცაა.ბავშვების მოვლა უწევს,სახლშიც არაკომფორტული გარემოა,ნი.შენც ხომ ვიცი როგორ წვალობ.არ მოგეშვები,სანამ პასუხს არ მოვისმენ.არავინ იცის იმ ბინაზე,ვერც ვერავინ გაიგებს.
-ზუსტად მაგ მიზეზებით ვეძებ ახალ სახლს.ლაპარაკს მორჩი,მაკოცე.- ცერებზე აიწია ისევ,ვნებიანად აკოცა.
-ხვალ დაიწყეთ ჩალაგება.სახლში დამლაგებელს ავუშვებ.-ყელში ჩავიდა კოცნებით.
-არა.-თვალები მიეხუჭა.-ახლა ავალ, დავიღალე და მეძინება.-მამაკაცმა გამაბრუებელი ეფექტით იმოქმედა.
-კი.არ მაინტერესებს ამ შემთხვევაში შენი უარი.არ ვითვალისწინებ.თამარა ჩემი ძმაკაცია,ხოდა რასაც მინდა,იმას შევთავაზებ.
-რა...-ისევ ტუჩებში აკოცა.
-ნუ მეპასუხები,როცა გადაწყვეტილებას ვიღებ.თორემ ძილის ნაცვლად,სხვა საქმე მოგიწევს.
-რა თავხედია..-თავი გააქნია ჩხეიძემ და თვითონაც აკოცა.
-ადი,კარგად გამოიძინე.ხვალ უნდა ჩალაგდეთ.-ლოყაზე აკოცა.
-შე საზიზღარო,ცოლობა არ გითხოვია!
-აბა,ჩემთან გადმოსვლა რას ნიშნავდა?!გგონია ვინმეს შენზე ვათქმვევინებ რამე შეუსაბამოს?!
---------
-სოფი,სოფ..-ლოყაზე აკოცა პატარა გოგონას და ხელში ატაცებულს შოკოლადი მისცა.
-მოგვარებულია საქმე.- კვანტალიანი მშვიდი გამომეტყველებით იჯდა დივანზე.
-ე.ი. პარლამენტარები დასცხებენ ერთმანეთს,ძალიან კარგი.ესეც „პური და სანახაობა“.-ფოფოს შავ თვალებში ჩახედა.-ჩემო პაწაწინა,მიყვარხარ.რა კარგი ვიღაც ხარ..-ლოყაზე მიადო შუბლი. გეგას გაეღიმა.ვერც იფიქრებდა ესე ძალიან თუ ეყვარებოდა სოფია დემიენს.
-თან როგორ დასცხებენ. ერთმანეთის ისე ამხელენ,ვერც გაიაზრებენ ნორმალურად.
-მაინც მაგრად მოხვდება შენ მტერს.მე ირიბ შეხებასაც არ ვპატიობ.
-მეც მოვცხებ ერთს.ძალადობის სურვილი გამიღვივეს იმ ნაგვებმა.
სოფიო,მოდი ჩემთან.-ხელები გაშალა,მაგრამ სოფიმ დააიგნორა. შოკოლადზე გაცვლიდა მთელ სამყაროს ახლა.
-სულ შენთანაა,გვაცადე.-ლოყაზე აკოცა ბავშვს და მაგიდაზე შემოასკუპა.ფოფიკომ ფეხები აათამაშა და კულულები ხელით სასაცილოდ გადაიწია უკან.
-ქრთამი მიეცი,ამიტომ დაცდა მომიწევს.-მხრები აიჩეჩა უდარდელად.
კარზე მსუბუქად დააკაკუნეს და მერე შემოაღეს.ნიკეა დაინახა თუ არა,სახე გაებადრა ჩერქეზიშვილს.
-გეგა,როგორ ხარ?!-ხელი აუწია ღიმილით.
-მშვენივრად,თუ არ ჩავთვლით იმას,რომ შოკოლადზე ვვეჭვიანობ.
-ეიი,სოფი!მოითუთხენე პატარავ?! მამიკოს აეჭვიანებ?!-მისკენ წავიდა და ქაღალდები დემიენს დაუდო წინ.
-რა მომიტანე?-გადახედა უკან დოკუმენტებს.
-ამოგიქსეროქსე ანგარიშები, მონაცემები და კიდევ საბუთებია, უნდა გადახედო.
-მეილზე ჩაგეგდო,რას იწვალე.- თავი გააქნია ღიმილით.
-კი,შენს თვალებს კიდევ ეგ უნდა.- წარბი აუწია.სიგიჟემდე ესიამოვნა ჩერქეზიშვილს.
-ნტაი,ნტაი..-ენა გააწკლაპუნა ბავშვმა.
-წყალი უნდა,წყალი.-დერეფანში გავიდა და ოთახის ტემპერატურის წყალი მოუტანა.-აი,ფიფიკო.
-შენზე სულ წყალი ახსენდება.- გეგას გაეცინა.
-ჰო,რატო ვერ ვხვდები.-მხრები აიჩეჩა.-დაგტოვებთ მარტო მე..
-იყავი,სად გარბიხარ.ნერვებს მაწყვეტს შენი შეყვარებული.- გეგამ თითი გაიშვირა დემიენისკენ.
-შე ნაგავო.
-ბავშვია აქ.-ნიკემ ყურებზე ააფარა ხელი.
-ხოდა,მიმყავს.-ფეხზე წამოხტა და ხელში აიყვანა სოფი.-სანამ ტირილი დაიწყო დედიკოსთან მინდაო,წავიყვან.დიდხანს ვერ ძლებს თათუს გარეშე.
-თათულის მოკითხვა და ნახვამდის.- გაუღიმა ნიკეამ.გეგაც გამოემშვიდობა და ის იყო უნდა გასულიყო ჩხეიძე,დემიენმა მოატრიალა.
-აბა სად მიდიხარ?
-საქმე მაქვს.
-თავი მტკივა.-ლოყაზე მოეფერა.
-წამალს მოვიტან თუ ხელებს მომაშორებთ.
-არა.-ჩხეიძე შემოსვა მაგიდაზე,თვითონ კი სკამში ჩაჯდა. წინ გადახრილმა ხელები მოჰხვია ფეხებზე და სახე ჩაუმალა. ჩხეიძეს ფეხები აუკანკალდა და სიმხურვალემ დაუარა.
-ასე გეტკინება დიდხანს.ფანჯარა გამოვაღოთ,ჰაერი გაიწმინდება და თავის ტკივილიც გაგიქრება.
-ახლა რომ გავიდეთ ჩვენს სახლში,საჭესთან დაჯდები ხომ?ისე მტკივა,თავი არ მაქვს,მართლა.
-კარგი,წამოდი.-თმაზე ხელი გადაუსვა.-მე მოგივლი,მოგხედავ.
მართლა საჭესთან დაჯდა ნიკეა, დემიენს უსმენდა გულისყურით და დაძაბულობისგან მთელი ტანი დასჭიმვოდა.ერთი არ დაუწუწუნია,თვითონაც უნდოდა გადაქანცულ დემიენზე ეზრუნდა.
ჩერქეზიშვილის სახლი ისე თბილად დახვდა,გული აუჩქარდა. ქურთუკის გახდაში მიეხმარა, პერანგის ღილებიც ოდნავ შეუხსნა. წამლალი დაალევინა,ჩაიც გაუკეთა და გვერდით მიუწვა.დემიენს თვალები არც გაუხელია,ისე მიიწია და მკერდზე დაადო თავი.ჩხეიძეს გაეღიმა და სახეზე მიეფერა.რაც უფრო დააკვირდა,მით უფრო სიმპათიური ეჩვენა.წარბებს შორის ოდნავ შენიშნა ღინღლები,თითები გადაატარა.კარგად თუ არ დააკვირდებოდი,ვერც შენიშნავდით.მიხვდა თავის სიცოცხლეში არ გაუკეთებია წარბები კაცს.ცხვირის წვერზეც დაუსვა ცერი.ნაკვთები მოიარა თვალებითა და თითებით,ვერ ჩერდებოდა,არ ბეზრდებოდა. თავზე აკოცა მშვიდად ჩაძინებულს, განიერ მხრებზე მოეფერა.
რას იფიქრებდა ეს კაცი თუ ასე შეაყვარებდა თავს,ადრე დანახვაც კი არ უნდოდა.ახლა კი ალერსისგან თავს ვერ იკავებს. უყურებს და მზადაა მთელი სიცოცხლე ასე გაატაროს.მკერდში მფეთქავ ორგანოს სიყვარულის სიჩქარე აეღო და დემიენი ამ ფეთქვას უყურადებდა.მშვიდად ფშვინავდა და ჩხეიძის სურნელში ჩაძირულიყო.
2 საათი მშვიდი,უშფოთველი ძილით ეძინა.თვალები არც გაუხელია,ისე შეუცურა ხელი მაისურის ქვეშ და მკერდამდე აუსრიალა.
-დემიენ!-გაეცინა ჩხეიძეს და ტუჩებზე აკოცა.-ხელი გაუშვი მაგას, დაღლილი ხარ.
-მერე ხომ უნდა დავისვენო.- ამოიბუტბუტა და თითებით თამაში დაიწყო.
-ჩაიც კი არ დაგილევია.-ტუჩზე იკბინა ემოციამოწოლილმა.
-არაუშავს..-წამოიწია მთელი ტანით და თვალებმინაბულ ქალს დახედა ზემოდან.-შემომხედე,მიდი...
-ხელი...გასწიე..-მაგრად დააჭირა თვალები ერთმანეთს და ათრთოლებულმა ტუჩებიც მოკუმა, ხმის დასახშობად.
-არა,შემომხედე.-მაისური აუწია ზემოთ და შიშველ მკერდზე მიაკრო ტუჩები.-მიდი,ნი..-გაეღიმა რომ დაინახა თუ როგორ თრთოდა, როგორ დააყარა ტაომ,როგორ აუჩქარდა გული,სუნთქვა აერია და ქვეყნად ყველაზე მშვენიერი ზღვისფერები მიაპყრო კაცს.
-ჯანდაბა!-დაიჩურჩულა ვნებამორეულმა და წამოწეულმა კეფაზე მოხვეული ხელით ტუჩებზე აკოცა.თითებით პერანგის გაუხსნელ ღილებს ჩააფრინდა, აღელვებული ვერც ახერხებდა ნორმალურად შეხსნას.ემოციები მოაწვა,თან ისე მოაწვა ვერ გააკონტროლა და ხელებით გაქაჩა.ღილები ერთი-მეორეს მიყოლებით აწყდა.ზოგი ზედვე დაეფანტა,შიშველ კანზე და ზოგიც იქვე,საწოლზე.ჩერქეზიშვილს თან ეცინებოდა,თან ტკბილი ტუჩებიდან ვერ ახერხებდა მოწყვეტას.სავარაუდოდ, მოგვიანებით ამაზე დასცინებდა ჩხეიძეს.საერთოდ,გონება აურია ქალის თბილმა ხელოსგულებმა, მკერდზე რომ გასრიალდნენ და კისრისკენ მიიწევდნენ.რაც კი რამ ებადა სამოსად,ყველაფერი ერთიანად მოაშორა დემიენმა. გოგო რომ დაეჯაჯგურა მხრებზე შერჩენილ პერანგს,გაეღიმა. კისრისკენ ჩაცოცდა ტუჩებით და სანამ ეფერებოდა,ზედა უკვე მოეშორებინა.ნიკეა კი ზედმეტად მოუსვენარი ეჩვენა,ახლა ქამარზე ჩაფრენილი წვრილი თითებით ცდილობდა შეეხსნა და შარვლის გარეშე დაეტოვებინა.მუცელზე გოგოს თითები სუნთქვისშემკვრელი აღმოჩნდა. კისერს უკოცნიდა,მოულოდნელად თავი ვერ შეიკავა და კბილები ჩაავლო მხურვალე სხეულს. ჩხეიძის თავშეუკავებელი კვნესა გაისმა,მოიცვა მთელი ოთახი და ჩერქეზიშვილს სისხლიც კი შხუილით მოაწვა ამის გაგონებისას.ნიკეა ხელით მიაწვა თუ არა,ინსტიქტურად მიჰყვა მოძრაობას.ქვემოთ მწოლიარე ახლა თავად აღმოჩნდა.ფეხი თეძოზე გადაადო და ზემოდან დააჯდა ანცი ღიმილით. გულწრფელად გაეცინა,ერთ მოძრაობაში შეეძლო საწყის პოზიციას დაბრუნებოდა,მაგრამ თვითნებობის უფლება მისცა ჩხეიძეს.მანაც ისარგებლა.წინ გადახრილმა ტუჩებზე ნაზად, მაგრამ ვნებიანად აკოცა.ყელზე კბილები გაუსვა და კაცის ოხვრის გაგონებისას თითებით მკერდზე მიეფერა.ჩერქეზიშვილს მოუნდა ისე ძლიერ,ლამის პოზიციაშეცვლილმა უხეშად დაიპყრო მწვერვალები. გადაიფიქრა,ყველაზე ლამაზი ხედი ექნებოდა ასე გადაშლილი,თანაც ჩხეიძე რომ ეფერებოდა,ბავშვივით გატრუნული ისრუტავდა ქმედებას.ამიტომ აბსტრაქტული მარწუხებით მიიბა თავი და ქვემოდან გააგრძელა მშვენიერი ხედით ტკბობა.
ნიკეამ გაუღიმა,ყელი დაუკოცნა თუ არა,დაბლა ჩაიწია და გულ-მკერდი დაუგემოვნა.ჩერქეზიშვილის ოხვრა ჩაეღვარა ყურებში სასიამოვნოდ და მცველი,დაკუნთული მკლავები მოეხვია ზურგზე.ჰოდა,ჩხეიძემაც იფიქრა მიზანში მოვარტყიო და თითები ნაზად გაუსვა მამაკაცს მუცელზე.ქამარი შეუხსნა,შარვლის ღილიც და ელვაც.კოცნებით გააბრუა და საერთოდ მოაშორა ტანიდან.მერე იყო სიამოვნების მორევი,იყო ურცხვად გამოხატული სიამოვნების ხმები.ჩხეიძის მოქნილი მოძრაობა, ჩერქეზიშვილის მწველი მზერა და ბოლო ნოტი,წამოწეულმა წელზე შემოჰხვია ხელები,ტუჩებით მკერდზე მოეფერა.ქალის თითები ახლა განიერ მხრებზე ჩააფრინდა და როგორც კი ტუჩებს ძალა დაატანა,უკბინა,თითებიც უფრო მძლავრად ჩაერჭო მამაკაცს.
-დემიენ!-წამოიკივლა ემოციებს აყოლილმა და კისერი მოუღერა საყვარელ მამაკაცს.კეფაზე ჩააფრინდა დემიენი და გემრიელი ტუჩები უკვე მერამდენედ დაუგემოვნა,ვერც ფიქრობდა.
გულწრფელად ესიამოვნა ჩხეიძემ რომ იპოვა სიამოვნების დამაგვირგვინებელ წერტილამდე მისასვლელი გზა და თავისივე მკლავებში ჩავარდნილი ენერგიაგამოცლილი ქალი მკერდზე გაიწვინა.
-ოფლიანები ვართ.-სახე დამანჭა ნიკეამ.
-შენ უფრო.-ენა გამოუყო და დანამულ თმებზე თითები დაუსვა. ჩხეიძეს ის დღე ამოუტივტივდა, როცა ჯერიმ მიაფსა და გაუცნობიერებლად გაეცინა.
-რა?!
-იმ დღეს,როცა პირველად შევხვდით,საშინელ მდგომარეობაში მნახე.ქვედაბოლო და ზედა დასვრილი მქონდა,შენს ძაღლს შარდის ბუშტი ჩემზე დაეცალა და თმებზე კი ძაღლის დორბლები მქონდა.თან საშინლად გელაპარაკე.-კისერში აკოცა მამაკაცს.-ჰოდა,ვერ ვხვდები, რატომ მოგეწონე.
-ზუსტად მაგიტომ.-გაეცინა.-თან ხო გითხარი,მიბრუნდი თუ არა,შენმა საჯდომმა მიიქცია ჩემი გაფუჭებული თვალების ყურადღება.
-ეი,რა ცუდი ხარ!-მხრებამდე დააფარა აკანკაკებულ გოგოს თხელი ზეწარი.
-ძალიან ლამაზი იყავი იმ დროსაც. ლამაზზე მეტად,საყვარელი და ისე სასაცილოდ მეჩხუბებოდი,ვერც გავბრაზდი.-თავი გააქნია სიცილით და შუბლზე აკოცა.ისე სიამოვნებს ქალის არომატი თავის საძინებელში,ჩხეიძის სარკესთან დატოვებულ სუნამოს ამჩნევს და ეღიმება.ყველაფერს დასთმობდა, ოღონდ თანხმობა ეთქვა გოგოს.ეს სახლი და ყველაფერი საზიარო იქნებოდა უკვე უთქმელად.
-მე სულ საყვარელი ვარ,რომ იცოდე და რამე არ შეგეშალოთ.- დემიენი არის კაცი,რომლის გვერდითაც თავს დაცულად გრძნობს.ჰოდა,მამაკაცმა მკლავები რომ მოჰხვია,გაიტრუნა და თვალები დახუჭა.
-დღეს აქ დარჩი,ხომ ხედავ ცუდად ვარ დღეს.-დემიენი ბეჭებზე მოეფერა.ხერხემალზე ნაზად აუსრიალა თითები.
-მიზეზებს ეძებ,-წარბი აუწია.- მაგრამ დავრჩები 1 ღამით.
-ცოტასაც დაგიცდი და გახდი ჩემი ცოლი...
-დემიენ,ახლა ეს იმიტომ მოიგონე, რომ მამაჩემმა გაჭედა?!
-შენს აქ გადმოსვლაში,საერთოდ, ვგულისხმობდი ხელისმოწერას მაინც.
-დემიენ,ესე ძალიან კარგად ვართ. ვხვდებით ხოლმე,ერთად ვრჩებით ღამით,ვსეირნობთ და
-აქ რომ გადმოხვალ,ჩვენ არ შევიცვლებით.არ შეიცვლება არაფერი.მე ისევ ისე მეყვარები..
-მოდი,ჯერ ასე ვიყოთ,კარგი?!- ზღვისფერებით აჰხედა და დაადუმა მამაკაცი.ესე ეგონა თვალისჩინი დაუბრუნდა,ისე უბრწყინავდა ჩხეიძეს თვალები.
-გაოფლიანების მეორე რაუნდზე რას იტყვი?!-ჩერქეზიშვილმა ხერზემალზე ჩაუცურა თითები და უკანალზე ჩაფრენილმა,მოუჭირა.
-აუჩ,მეტკინა!-წამოიყვირა და წამოჯდა დემიენის მუცელზე.
-ესე შეიძლება გულმა დამარტყას.- მუცელზე აუსრიალა ხელი და მკერდზე ჩაავლო თითები.ცერებით ეალერსებოდა თვალებმინაბულ ქალს.ტუჩი მოიკვნიტა და თვალები დახუჭა ჩხეიძემ.ერთიანად ახურებულს სახეც კი ასწითლებოდა.
-გავგიჟდები...-ნის აუთრთოლდა მთელი ტანი.
-გიჟი თავისუფალიაო.- ამოატრიალა ჩხეიძე და ზემოდან გადაწოლილი ხელით მიეფერა შიშველ მკერდზე.არაფერს აკეთებდა სხვას,მხოლოდ ეფერებოდა და ეშმაკური ღიმილით ტეხდა ტუჩის კუთხეს.
-დემიენ...-ხმა აუკანკალდა გოგოს და თვალებში დაეტყო სურვილი.
-რა?!-ფეხზე გაუსვა თითები და ისე მშვიდად შეხედა,ჩხეიძეს ნერვები მოეშალა.
-რა ჯანდაბას აკეთებ?-კოპები შეკრა ჩერქეზიშვილმა და ხელი მოუჭირა.
-ვთამაშობ.-ნიკეა თან გაბრაზდა და თან გაეცინა.კაცები მართლა იდიოტებივით იქცევიან ზოგჯერ.-ჩემი მარცხენა მკერდით?!
ზურგზე დაუსვა ფრჩხილები ნაზად, უფრო დაბლაც ჩავიდა და ზემოთ ამოუყვა ნელა.ჩერქეზიშვილს კანი ისევე დაეხორკლა,როგორც თავად ნიკეას ემართებოდა.-ხელები გაგირბის!
-მგონი წინააღმდეგი არ ხარ.-ღრმად ჩაისუნთქა ჰაერი და შუბლზე აკოცა.-შენ მაგით ირთობ თავს,მე ასე.არადა,შემოთავაზება სხვა იყო.-სუნთქვა დაუმძიმდა მამაკაცმა ტუჩები რომ ჩაანაცვლა ხელს.-ჯანდაბა,ჯანდაბა,ჯანდაბა...
ესეთი დომხალი გამოწვევა ქალის სულსა და სხეულში მხოლოდ ჩერქეზიშვილს შეუძლია.
-შენი ნაძირალა თითები!-ფეხებ შორის,მგძნობიარე წერტილს დაეპატრონა დემიენი და ვნებისგან გაგიჟებულს ტუჩები დაუკოცნა.
-მიყვარხარ.-ამოიჩურჩულა და ლავიწის დახვეწილ ძვლებზე აკოცა მოუთმენლად.მერე კი საერთოდ დაივიწყა ყველაფერი,ერთიანად მოწოლილი ემოციებით გადალახა ზღვარი.შეიჭრა იმ სივრცეში, რომელშიც ყველაზე გიჟური შეგრძნებები ელოდა.
----
ოთახში მიმოფანტულ ტანსაცმელს კრეფდა ჩხეიძე და თან სიმღერის ფონზე ტანს ნაზად არხევდა.იმ მომენტში რომ გეკითხათ იყო თუ არა ბედნიერი,უყოყმანოდ იყვირებდა-კი!ბედნიერება ხომ პროცესია და არა შედეგი.
ჩერქეზიშვილმა მკლავები შემოჰხვია და გულზე მიიკრა ზურგიდან.
-აქ რომ ძალით დაგტოვო,არ გაგიშვა არსად და მეც სულ ვიყო, ძალიან იჩხუბებ?!იმიტომ რომ შენი გაშვება არ მინდა.
-ვიჩხუბებ და შენ მოძალადე გამოდგები.-კეფით როგორც კი მიეყრდნო,ყბის ძვალზე მიაკრა ტუჩები.-დედიკოს გარეშე მართლა არ შემიძლია.ცუდად ვარ თუ ვერ ვხედავ და პატარა ბავშვივით მეტირება.
-აქ წამოვიყვანოთ.საღმოს ჩავუსხდეთ ხოლმე,დავლიოთ...
-თამარამ გაგვცა პასუხი.ჯერ საიმისო არაფერი მჭირს, ახალგაზრდებს ვნებიანი საღამო გადავადებინოო.
-პირდაპირი ქალია.აი,მაგიტომაც ვძმაკაცობთ.-ცხვირის წვერზე მოეფერა.-ანუ მხოლოდ ეგ მიზეზია?!ახლოს გადმოვიყვანოთ ჩვენთან,ან ჩვენ გადავიდეთ მასთან ახლოს.
-დემიენ,სულ გამოსავალს ეძებ, მუდმივად.-გაუღიმა და მისკენ შეტრიალდა.
-და არ გადანაშაულებ.შენი მესმის კიდეც.-ტუჩებზე აკოცა და გაუღიმა.- იმ ქალმა თავისი საუკეთესო წლები შენ მოგიძღვნა,ჩადო უდიდესი ენერგია შენში,სიყვარული და ყველაფერი ის,რაც შეძლო.მასზე უნდა იზრუნო,აბა რა უნდა ქნა?! უბრალოდ თამარას იმ ზომამდე ნუ მიიყვან,მართლა გამოგაგდოს სახლიდან.
-ჩემი დედიკო არასდროს გამაგდებს.-მიეხუტა მამაკაცს.
-და მე მსხვერპლი ვარ თქვენი ჭეშმარიტი სიყვარულის.-თავი გააქნია ჩერქეზიშვულმა და მაგრად მიიხუტა.-მართლა მგონია შენი საყვარელი ვარ,სანდრასთან და თამარასთან კი ნამდვილი გრძნობები გაკავშირებს,თან ოფიციალურად შემარცხვენელი ქართველი ხარ.აეეე,ნაშა ცალკე, ცოლი ცალკე.
-წესიერად შენ!-ტუჩებზე ხელი მიარტყა და გაეცინა.
-დაიმახსოვრე,ბოლოს ეს სახლი ჩვენი გახდება,ეს ჩვენი საძინებელი,ქვემოთ ჩვენი სამზარეულო და აქ ყველაფერს ჩვენი ერქმევა.-ბრჭყვიალა ზღვისფერებმა სული გაუთბო, თვალებზე მიაკრა მხურვალე ბაგეები.
-ახლა მიზანი გაქვს.შეგიძლია იბრძოლო.-გაეცინა.
-ნუ დასცინი ჩემს მიზნებს.-ლოყაზე მოუთათუნა ცერი.-მე ხომ უბრალოდ მიყვარს.-მხრები აიჩეჩა დემიენმა.
-ძალიან თბილი ხარ,ძალიან ძალიან.-ისევ ჩაეკრა მკერდში.-მეც მიყვარხარ.
--------------
მართლა ისე მოხდა,როგორც დემიენი და გეგა ვარაუდობდნენ. მარტივად წამოეგნენ ერთმანეთის პროვოკაციას,რამაც პარლამენტში ისეთი არაულობა გამოიწვია, ერთმანეთი გაყიდეს ძალიან მარტივად.ხალხმა უკმაყოფილების გამოხატვა დაიწყო.რამდენიმე თანამდებობიდან გადააყენეს და ჩერქეზიშვილმაც დრო იხელთა. ქეჩოში ჩაავლო ხელი და მიიპატიჟა იქ,სადაც გულთბილად ნამდვილად არ ხვდება ხოლმე არაკაცებს.
ბეტონის ცივ კედლებში ჩააგდო. არც დღის შუქი აღწევდა შიგნით და არც თბილი გარემო იყო. შეშინებული ირწეოდა 1 საათის განმავლობაში პარლამენტარი, რომელსაც სხვების სიცოცხლეც კი არ ადარდებდა.ახლა კი დაპატარავებულს გული უსკდებოდა სიბნელეში,თან აქა-იქ მღრღნელები დაბოდიალობდნენ თავისუფალი ადამიანებივით და ორმაგად ეშინოდა.უკვე ლოცვაც მოასწრო და ვედრებაც,ოღონდ გადავრჩეო.ჩერქეზიშვილს შეეცოდა.ჩინს ამოფარებულ იდიოტზე ხელის გასვრა არ ღირდა, მაგრამ ახლა თუ თავს დახრიდა, ნიკეასთვის ან გეგასთვის ხელახლა დაბრუნდებოდნენ და მაშინ,თუ ვერ შეძლებდა რომელიმეს დაცვას, ხელებს გაისვრიდა აუცილებლად.
ქეჩოში წაავლო ხელი და ყავისფერებით უმოწყალოდ ჩახედა თვალებში.
-კიდევ ერთხელ გავიგებ მუქარას შენი წყეული პირიდან ან შეეხები რომელიმე ჩემიანს,ისე გაქრები, მიწის დაყრა არ გეღირსება ზემოდან.

-პრემიერი გაიგებს,გაიგებს და ჩა.გაძაღლებთ.მანამდე ცოცხლად გაგატყავებს და შენს ქალს
-ვინ ვის გააძრობს,მაგასაც ვნახავთ!
-აქედან უნდა წავიდე.იცოდე მართლა ვეტყვი დღევანდელზე და შენი საყვარელი სადღაც ორმოში ეგდება,თან ისეთ დღეში..
-შენი კარგიც!-იღრიალა და მოწყვეტით მოქნეული მუშტი გასცხო ყბაში.-არაკაცო!ჩემი ცოლით მემუქრები?ავადმყოფო.-გასწორება არ აცადა კაცს,მეორე მუშტი შეაგება და უკან გადაქანებულს წიხლები დაუმატა.-ჩინის მონავ!ცხოველო!დაგმტვერვ ახლა ყველა ძვალს და ტყავს გაგაცლი,მერე ჩემს ფეხებს გაბედავ!-იღრიალა და მტრის მოქნეული მუშტი აიცილა,სამაგიეროდ თავისი მარჯვენა შეაგება და ცხვირშ ისე დრუზა,კაცმა იღრიალა და წამოსული სისხლს პანიკურად შხვდა.-შენი დამპალი პირიდან როგორ ახსენებ?როგორ ბედავ,შე ნაძირალა!ჭია..-დემიენმა კონტროლი დაკარგა!ჯერ იმ შეშინებისთვის მინაყა,რაც გეგას გამო გამოიარა.მერე ნიკეას ხსენებითვის.

ეს საღამო იყო და ისე მაგრად სცემა,კაცი გათიშა.მერე ექიმმა თქვა,საოპერაციოაო.
ერთი წამით არ უნანია დემიენს, ერთი წამითაც არ უნანია გამოვლენილი სისასტიკე.ისედაც დიდი ხანი იაკვებდა თავს,სახე რომ არ გაეთქვიფა კაცისთვის.
სახლში დაბრუნებული მხოლოდ ზარებზე პასუხობდა ჩხეიძეს,არ უნდოდა ხელზე დაზიანება შეენიშნა და იმას ენერვიულა. დიდხანს ვერ გაუძლო ჩხეიძემ და მიაკითხა შინ.ძალიან მაგრად მოეხვია,მონატრებისგან სუნთქვა ეკვროდა და იმდენს ჰკოცნიდა სახეზე,ჩერქეზიშვილი მის შეთვალიერებასაც ვერ ახერხებდა.
-შენ საზიზღარო,სამაგიეროა ხო?! ცოლობაზე და აქ გადმოსვლაზე უარს რომ ვამბობ!- თვალებაწყლიანებულმა ხელი ჩაარტყა მუცელში.- არაადამიანურად იქცევი!
-რა გაჩხუბებს,ვერ გავიგე?ან რატომ ჩამწიხლე?!-შეწუხებული სახით ჩაჯდა დივანში და ჩხეიძე ეშმაკურად შეათვალიერა.
-თავს მანატრებ!იდიოტო!-კოპები შეკრა და ისე შეხედა,თითქოს მტერი იჯდა მის წინ.
-მოდი,თავიდან გამოიქეცი, ჩამეხუტე და იქნებ გაგაჩუმო.- გაეცინა და სახეზე მოისვა ხელი.
-ნახვამდის.-კარისკენ გაბრუნდა ნიკეა,როცა მოაბრუნეს და კარზე ააკრეს ზურგით.
-ვერსად წახვალ.გალიაში ხარ პატარავ.-ხმის ამოღებაც არ აცადა, ისე აკოცა მონატრებულს და თხელი,ჭრელი სარაფანაც შემოაცალა,წინააღმდეგობა არ გაუწევია გოგოს.პირიქით,წელზე მოჰხვია ფეხები და უკვე მოზრდილ თმებში შეუცურა თითები.კარზე აკრულმა მიიღო საყვარელი ადამიანი აღტაცებით.ისეთი კვნესით მიიღო,ჩერქეზიშვილმა თავი ვერ შიკავა და ტუჩებზე უკბინა.
-ჯანდაბა!ხელებზე რა გჭირს?!-ნიკეას წამოკივლებამ დაარღვია სიჩუმე და პირზეხელაფარებულს დაბნეულმა შეხედა!






გამარჯობა,მგონი ისე ძალიანაც არ დამიგვიანია.მოკლედ,ახლა რომელ თავებსაც ვდებ,არ მქონია მზად აქამდე და ამიტომ დრო მჭირდება დასაწერად.როგორც უკვე გითხარით, გადატვირთული რეჟიმი მაქვს და ყველანაირად ვეცდები დიდხანს არ გალოდინოთ,მაგრამ ვერც იმას შეგპირდებით რომ ყოველ მესამე ან მეოთხე დღეს დავდებ.მაგისთვის შედარებით თავისუფალი გრაფიკი მჭირდება.მოკლედ,კითხვაზე თუ როდის იქნება შემდეგი,პასუხი მაქვს რომ არ ვიცი ზუსტად.ზუსტად არც ის ვიცი რამდენი თავი დამრჩა დასრულებამდე,რადგან აი ახლაც წერის პროცესში ვარ.
ჩემო კარგებო,მიხარია თქვენი დადებითი ემოციები ჩემი და ჩემი ნამუშევრების მიმართ.ძალიან გაფასებთ.
პატივისცემით,მე.



№1 სტუმარი Life is beautiful

დედააა შენ ჩემო საოცრება გოგოვ :დდ დარ წამიკითხია ჯერ მარა უკვე გამაბედნიერე. :დდდდდ
ცოტახანში უკვე კომპლიმენტებით აგავსებ იმიტორო შენი ომედი სულ მაქ ვიცი რომ არ გამიცრუებ❤️

 


№2 სტუმარი მე

აი, ადრეც ვთქვი და კიდევ გავიმეორებ, რომ ჩერქეზიშვილი არის მაგალითი თუ როგორი უნდა იყოს კაცი :დდ აი ამ მოთხრობაში ყველაზე მეტად მისი გამორჩეულობა მომწონს, მსგავსი კაცის გრძნობები, ემოციები და დამოკიდებულება(ეს, არამარტო ნიკეასთან არამედ ყველასთან მიმართებაში.) ქალისადმი მგონი არც ერთ ისტორიაში არ მინახავს. ნეტავ რეალობაში არსებობენ მსგავსი ადამიანები? სწორედ ამიტომ მიყვარს აქ შემოსვლა და მსგავსი ისტორიების კითხვა, თითქოს რეალობას ექცევი და ოდნავ მაინც ბედნიერდები და ივსები იმით რაც ცხოვრებაში ხშირ შემთხვევაში არ გვხვდება. ძალიან, ძალიან მაგარია! გელი მოუთმენლად! <33333

 


№3  offline წევრი დარინა

დემიენი თვით სიყვარულია, ის არის მაგალითი თუ როგორ უნდა გიყვარდეს ქალი და ყოველგვარი მიშტიკრივის გარეშე შეგიძლია ყველაფრისგან დაიცვაა, ადრეც გითხარი შენი პერსონაჟი მამაკაცები ქალის განსაკუთრებული სიყვარულით გამოირჩევიანმეთქიი, მაგრამ დემიენი მაინც სხვაა, ყველაფერიი გააკეთა ნიკეას მოსაპოვებლად მასზე უგონოდაა შეყვარებული და მისი გულისთვის ყველაფერზეა წამსვლელიი, კი შეიცვალა ნიკეა უფრო მეტ სიყვარულს გამოხატავს, მაგრამ დემიენს უფრო მეტად უყვარს და გიჟდება ნიკეაზეე, მე ზურას ალბათ არასოდეს ვაპატიებდი წასვლას კი არა იმ წლების უყურადღებობას მაგრამ ნიკეამ მაინც აპატია და მამას ეძახიი, ზურას ეგოისტობაზეე ნერვები მომეშალაა, თამარი კი ის მაგალითია თუ როგორი უნდა იყოს შვილის ბედნიერებით გაბედნიერებული დედაა, მგონი ნიკეას თამარი გააგდებს მართლა გარეთ ეგ ისე დამთანხმებელი არ არის დემიენზეე, ნიკეა კი ზედმეტად იჩენს სიამაყეს დემიენთან მიმართებაშიი უნდა საყვარელი ადამიანი კომფორტში აცხოვროს აქ გასაკვირი არაფერი არ არსი, მაგაზე უარის თქმა მე ზედმეტ სიამაყედ მიმაჩნიაა, მას თუ არ უნდა მე გადმომილოცე შოკოლადი ბიჭიი, ძალიან მაგარი გოგო ხარ რომ ასე გვანებივრებ და დაგვიანებებზე ნუ იდარდებ საყვარელო როცა შეძლებ მაში დადევიი ❤️❤️❤️

 


№4  offline მოდერი Nuki-rocks

Life is beautiful
დედააა შენ ჩემო საოცრება გოგოვ :დდ დარ წამიკითხია ჯერ მარა უკვე გამაბედნიერე. :დდდდდ
ცოტახანში უკვე კომპლიმენტებით აგავსებ იმიტორო შენი ომედი სულ მაქ ვიცი რომ არ გამიცრუებ❤️

ერთი სული მაქვს უკვე როდის წაიკითხავ! მოუთმენლად გელოდები იცოდე!❤❤❤

მე
აი, ადრეც ვთქვი და კიდევ გავიმეორებ, რომ ჩერქეზიშვილი არის მაგალითი თუ როგორი უნდა იყოს კაცი :დდ აი ამ მოთხრობაში ყველაზე მეტად მისი გამორჩეულობა მომწონს, მსგავსი კაცის გრძნობები, ემოციები და დამოკიდებულება(ეს, არამარტო ნიკეასთან არამედ ყველასთან მიმართებაში.) ქალისადმი მგონი არც ერთ ისტორიაში არ მინახავს. ნეტავ რეალობაში არსებობენ მსგავსი ადამიანები? სწორედ ამიტომ მიყვარს აქ შემოსვლა და მსგავსი ისტორიების კითხვა, თითქოს რეალობას ექცევი და ოდნავ მაინც ბედნიერდები და ივსები იმით რაც ცხოვრებაში ხშირ შემთხვევაში არ გვხვდება. ძალიან, ძალიან მაგარია! გელი მოუთმენლად! <33333

მახსოვს,მახსოვს რომ გამიმხლიე.საუკეთესო კომპლიმენტია ჩემთვის. და,თუ გაქცეული აქ მოდიხარ და ჩემს ნამუშევარს კითხულობ,შენს დროს უთმობ,მადლობის მეტი რა მეთქმის?!
მგონი არც არაფერი.
გმადლობ,საყვარელო❤❤❤.

დარინა
დემიენი თვით სიყვარულია, ის არის მაგალითი თუ როგორ უნდა გიყვარდეს ქალი და ყოველგვარი მიშტიკრივის გარეშე შეგიძლია ყველაფრისგან დაიცვაა, ადრეც გითხარი შენი პერსონაჟი მამაკაცები ქალის განსაკუთრებული სიყვარულით გამოირჩევიანმეთქიი, მაგრამ დემიენი მაინც სხვაა, ყველაფერიი გააკეთა ნიკეას მოსაპოვებლად მასზე უგონოდაა შეყვარებული და მისი გულისთვის ყველაფერზეა წამსვლელიი, კი შეიცვალა ნიკეა უფრო მეტ სიყვარულს გამოხატავს, მაგრამ დემიენს უფრო მეტად უყვარს და გიჟდება ნიკეაზეე, მე ზურას ალბათ არასოდეს ვაპატიებდი წასვლას კი არა იმ წლების უყურადღებობას მაგრამ ნიკეამ მაინც აპატია და მამას ეძახიი, ზურას ეგოისტობაზეე ნერვები მომეშალაა, თამარი კი ის მაგალითია თუ როგორი უნდა იყოს შვილის ბედნიერებით გაბედნიერებული დედაა, მგონი ნიკეას თამარი გააგდებს მართლა გარეთ ეგ ისე დამთანხმებელი არ არის დემიენზეე, ნიკეა კი ზედმეტად იჩენს სიამაყეს დემიენთან მიმართებაშიი უნდა საყვარელი ადამიანი კომფორტში აცხოვროს აქ გასაკვირი არაფერი არ არსი, მაგაზე უარის თქმა მე ზედმეტ სიამაყედ მიმაჩნიაა, მას თუ არ უნდა მე გადმომილოცე შოკოლადი ბიჭიი, ძალიან მაგარი გოგო ხარ რომ ასე გვანებივრებ და დაგვიანებებზე ნუ იდარდებ საყვარელო როცა შეძლებ მაში დადევიი ❤️❤️❤️

დარინა,როგორი თბილი კომენტარია...
იცი როგორი რამეა?!რეალურ ცხოვრებაში ყველას გვაქვს ჩვენ-ჩვენი მინუს-პლიუსები,ხოდა,აქაც ასეა რა.ზურას მინუსი ისაა,რომ ეგოისტია.არ აფასებდა არასდროს,რაც ჰქონდა.მაგრამ ბოროტი არაა და ასე თუ ისე,შედგა პერსონაჟი...
ნიკეა თავისებურია,დემიენიც და ასე ყველა... ამ თავის დადებისას ვღელავდი დდდ,თურმე თურმე ტყუილად დდდ.
მადლობა შენ რომ კითხულობ და სულ აქ ხარ❤❤❤❤.

 


ერთი სული კაქვს დაამთავრო, რომ წავიკითხო^_^

 


№6  offline მოდერი Nuki-rocks

სიყვარული გულს გვტკენს
ერთი სული კაქვს დაამთავრო, რომ წავიკითხო^_^

ჰაიმეეე,მეც დასრულებული მირჩევნია წავიკითხო ხოლმე დდდ.აზრზე არ ვარ როდის დავასრულებ,მაგრამ უკვე ფინიშს ვუახლოვდები.

 


№7  offline წევრი დარინა

არა რატომ ემოციური თავი იყოო მე ძალიან მომეწონაა, დემიენზე ერთპიროვნულად ვარ შეყვარებული და შეიძლება მაგიტომაც გამომდის ეგოისტურად მარტო მასზე რომ ვაფრქვევ სიბრძნეებს :დდდდდ ხო მიხარია მოდერობა რომ დაგიდასტურეს რადგან აწი როცა მოგინდება მაშინ დადებ ისტორიას, აღარც შენ იწვალებ და აღარც ჩვენ მოლოდინის გამოო. ❤️❤️❤️

 


№8  offline მოდერი Nuki-rocks

დარინა
არა რატომ ემოციური თავი იყოო მე ძალიან მომეწონაა, დემიენზე ერთპიროვნულად ვარ შეყვარებული და შეიძლება მაგიტომაც გამომდის ეგოისტურად მარტო მასზე რომ ვაფრქვევ სიბრძნეებს :დდდდდ ხო მიხარია მოდერობა რომ დაგიდასტურეს რადგან აწი როცა მოგინდება მაშინ დადებ ისტორიას, აღარც შენ იწვალებ და აღარც ჩვენ მოლოდინის გამოო. ❤️❤️❤️

ჰო,ძლივს დადასტურდა დდ.აღარ ვიწვალებთ მაგაზე.ნერვები მაწყდებოდა სანამ დადასტურდებოდა. დემიენზე მეც შეყვარებული ვარ დდ.ვაიმე დდ,შენ ხომ "ყველანაირი მეც"წაკითხული გაქვს,მაქედან დადეშქელიანი მიყვარს დდ,მეორედან რაიდერი დდდდ. ნუ დდ ვატოც მაგრად მიყვარს დდ...ჩემი კაი, გადავირიე,ყველა მიყვარს ჩემიდან. როგორი მიკერძოებული ვარ,რა არის?! დდდდდ❤

 


№9 სტუმარი სტუმარი დარინა

Nuki-rocks
დარინა
არა რატომ ემოციური თავი იყოო მე ძალიან მომეწონაა, დემიენზე ერთპიროვნულად ვარ შეყვარებული და შეიძლება მაგიტომაც გამომდის ეგოისტურად მარტო მასზე რომ ვაფრქვევ სიბრძნეებს :დდდდდ ხო მიხარია მოდერობა რომ დაგიდასტურეს რადგან აწი როცა მოგინდება მაშინ დადებ ისტორიას, აღარც შენ იწვალებ და აღარც ჩვენ მოლოდინის გამოო. ❤️❤️❤️

ჰო,ძლივს დადასტურდა დდ.აღარ ვიწვალებთ მაგაზე.ნერვები მაწყდებოდა სანამ დადასტურდებოდა. დემიენზე მეც შეყვარებული ვარ დდ.ვაიმე დდ,შენ ხომ "ყველანაირი მეც"წაკითხული გაქვს,მაქედან დადეშქელიანი მიყვარს დდ,მეორედან რაიდერი დდდდ. ნუ დდ ვატოც მაგრად მიყვარს დდ...ჩემი კაი, გადავირიე,ყველა მიყვარს ჩემიდან. როგორი მიკერძოებული ვარ,რა არის?! დდდდდ❤

დადეშქელიანიც კაი აწვალეეე დემიენივით ???????????????????? არაუშავს რიგ საკითხებში შეგვიძლია მიკერძოებულები ვიყოთ ???????????? აი როგორ არ უნდა გიყვარდეს დადეშქელიანი, ტაბიძეე და დემიენიი, ყველა ერთმანეთზე ჩასაყლაპები არიან. დაჩი როგორი საყვარელი იყო გამახსენდა დემიენზე ნაკლები არ უწვალიაა იმენა სისხლი გაუშრო ელენემ.

 


№10  offline მოდერი Nuki-rocks

სტუმარი დარინა
Nuki-rocks
დარინა
არა რატომ ემოციური თავი იყოო მე ძალიან მომეწონაა, დემიენზე ერთპიროვნულად ვარ შეყვარებული და შეიძლება მაგიტომაც გამომდის ეგოისტურად მარტო მასზე რომ ვაფრქვევ სიბრძნეებს :დდდდდ ხო მიხარია მოდერობა რომ დაგიდასტურეს რადგან აწი როცა მოგინდება მაშინ დადებ ისტორიას, აღარც შენ იწვალებ და აღარც ჩვენ მოლოდინის გამოო. ❤️❤️❤️

ჰო,ძლივს დადასტურდა დდ.აღარ ვიწვალებთ მაგაზე.ნერვები მაწყდებოდა სანამ დადასტურდებოდა. დემიენზე მეც შეყვარებული ვარ დდ.ვაიმე დდ,შენ ხომ "ყველანაირი მეც"წაკითხული გაქვს,მაქედან დადეშქელიანი მიყვარს დდ,მეორედან რაიდერი დდდდ. ნუ დდ ვატოც მაგრად მიყვარს დდ...ჩემი კაი, გადავირიე,ყველა მიყვარს ჩემიდან. როგორი მიკერძოებული ვარ,რა არის?! დდდდდ❤

დადეშქელიანიც კაი აწვალეეე დემიენივით ???????????????????? არაუშავს რიგ საკითხებში შეგვიძლია მიკერძოებულები ვიყოთ ???????????? აი როგორ არ უნდა გიყვარდეს დადეშქელიანი, ტაბიძეე და დემიენიი, ყველა ერთმანეთზე ჩასაყლაპები არიან. დაჩი როგორი საყვარელი იყო გამახსენდა დემიენზე ნაკლები არ უწვალიაა იმენა სისხლი გაუშრო ელენემ.

აუ,ხო.ძალიან გააწვალა.გაწვალებაში ძლიერი ვარ დდ.

 


№11  offline წევრი A.N.A

პირველ რიგში ახალ სტატუსს გილოცავ.მახსოვს როგორ იწვალე წინა თავის დადებაზე, კარგია რომ ახლა დადებისთანავე ვნახავთ. ❣️
ახლა ჩერქეზიშვილი. ეს ბიჭი არის ჩემი სიყვარულიი. მგონი ყველა ქალისთვის საოცნებო მამაკაცია, რაღაცნაირი, თბილი, ტკბილი და მაინც მამაკაცური ტიპია, უბრალოდ ვგიჟდები მასზე. არ შეიძლება არ გიყვარდეს ასეთი ადამიანი და დასაფასებელია ნამდვილად მისნაირები.
ჩხეიძე.. ნუ ეს გოგო ისე მიყვარს, თავისი ეგოისტურობით, ბავშვურობით და მტკიცე ხასიათით, რომ ვერ აგიღწერ. დედაც საოცარი, რომ ჰყავს მგონი ყველამ ვიცით.
მალე დაბრუნდები იმედია.
წარმატებები ჩემო კარგო. ❣️❣️

 


№12  offline მოდერი Nuki-rocks

A.N.A
პირველ რიგში ახალ სტატუსს გილოცავ.მახსოვს როგორ იწვალე წინა თავის დადებაზე, კარგია რომ ახლა დადებისთანავე ვნახავთ. ❣️
ახლა ჩერქეზიშვილი. ეს ბიჭი არის ჩემი სიყვარულიი. მგონი ყველა ქალისთვის საოცნებო მამაკაცია, რაღაცნაირი, თბილი, ტკბილი და მაინც მამაკაცური ტიპია, უბრალოდ ვგიჟდები მასზე. არ შეიძლება არ გიყვარდეს ასეთი ადამიანი და დასაფასებელია ნამდვილად მისნაირები.
ჩხეიძე.. ნუ ეს გოგო ისე მიყვარს, თავისი ეგოისტურობით, ბავშვურობით და მტკიცე ხასიათით, რომ ვერ აგიღწერ. დედაც საოცარი, რომ ჰყავს მგონი ყველამ ვიცით.
მალე დაბრუნდები იმედია.
წარმატებები ჩემო კარგო. ❣️❣️

უდიდესი მადლობა.რომ არ გავეწვალებინე,ალბათ არც შევცვლიდი სტატუსს დდ.ნერვები დამაწყვიტა,თან შეპირებული ვიყავი დაგიდებთ ოთხშაბათს-თქო და მაგან უფრო გამაბრაზა დდ.
აუ,ძალიან გამიხარდა რომ მოგწონს პერსონაჟები.თან ნიკე ცოტა რთულია და ველი რომ ნაკლებად გაუგებთ დდდდ.
ვეცდები მალე დავბრუნდე ყველანაირად,კიდევ ერთხელ მადლობა და ასევე წარმატებები❤❤❤❤❤❤.

 


№13 სტუმარი სტუმარი ნესტანი

ძალიან მაგარია მომეწონა საინტერესო იყო ეს წყვილი ძალიან მომეწონს იმსახურებენ ბედნიერებას ველოდები ახალ თავს მადლობა წარტებები ????

 


№14  offline წევრი Debby Ryan

ზურა მგგონი შემიყვარდა, თავიდან ვიფიქრე რა უფლება აქვსთქო, გავბრახდი, ძალიან ვავბრაზდი მაგის რეაქციაზე. მერე შემიყვაფდა, ასე უცებ შემიყვარდა, გაუაზრებლად. დემიენი მაგარი კაცია. მაგაზეც შეყვარებული ვარ, მაგის იუმორზე, სიმპატიურობაზე, კეთილობაზე, კაცობაზე, სიყვარულზე, ერთგულებაზე, კიდევ ბევრ რაღაცაზე. ნიკეა ზოგჯერ ატრაკებს და უხარია, ანუ "she talks nonsense sometimes" დდ და იქნებადა გვეღირსოს მაგის სრულყოფილება. როგორ აწვალებდა ხოლმეეეე, გვაწვალებდა უფროსწორად, მე თამუს და დემის გუნდში ვითვლები. ახლა შეუყვარდა და ცოლად აღარ მიჰყვება. მაგრამ ამ შემთხვევაში მაგისიც მესმის და უწინდებურად არ ვუბრაზდები. იმ პარლამენტარს გავაძრობ ტყავს, სოფიას იმდემს ვკოცნიი არ ვიცი რააა.

მოკლენ, ნუკი, მიყვარხარ და მიყვარს შენი ისტორიები თავისი პერსონაჟებით. <333

 


№15  offline მოდერი Nuki-rocks

სტუმარი ნესტანი
ძალიან მაგარია მომეწონა საინტერესო იყო ეს წყვილი ძალიან მომეწონს იმსახურებენ ბედნიერებას ველოდები ახალ თავს მადლობა წარტებები ????

ნესტანი,დიდი მადლობა შენ.წარმატებები ასევე❤❤❤❤.

 


№16 სტუმარი სტუმარი Lillyan

აიი პროსტა ამ ზურას მაგარი მოხვდება ჩემგან.ისევ ჩემგან თორემ დემიენი ხელის ამწევი არაა,მაგან მაქსიმუმ სიტყვითი შეურაცხყოფა მიაყენოს,ისე ძაან ძერსკად.
ხოდა რას ვამბობდი...მოგხვდება ნუკიი!!!ნუ მამუქრებინებ აქ დდდდ მალე გააცოლქმარე ესენი,ბავშვები მინდა მე!!!!

 


№17  offline მოდერი Nuki-rocks

Debby Ryan
ზურა მგგონი შემიყვარდა, თავიდან ვიფიქრე რა უფლება აქვსთქო, გავბრახდი, ძალიან ვავბრაზდი მაგის რეაქციაზე. მერე შემიყვაფდა, ასე უცებ შემიყვარდა, გაუაზრებლად. დემიენი მაგარი კაცია. მაგაზეც შეყვარებული ვარ, მაგის იუმორზე, სიმპატიურობაზე, კეთილობაზე, კაცობაზე, სიყვარულზე, ერთგულებაზე, კიდევ ბევრ რაღაცაზე. ნიკეა ზოგჯერ ატრაკებს და უხარია, ანუ "she talks nonsense sometimes" დდ და იქნებადა გვეღირსოს მაგის სრულყოფილება. როგორ აწვალებდა ხოლმეეეე, გვაწვალებდა უფროსწორად, მე თამუს და დემის გუნდში ვითვლები. ახლა შეუყვარდა და ცოლად აღარ მიჰყვება. მაგრამ ამ შემთხვევაში მაგისიც მესმის და უწინდებურად არ ვუბრაზდები. იმ პარლამენტარს გავაძრობ ტყავს, სოფიას იმდემს ვკოცნიი არ ვიცი რააა.

მოკლენ, ნუკი, მიყვარხარ და მიყვარს შენი ისტორიები თავისი უარყოფითი და დადებითი პერსონაჟებით. <333

მიღვარხარ ასევეეე❤❤❤.მიხარია რომ შენი გული მოვიგეთ.ხო რა,ცხოვრებაში არ ვართ იდეალურები და რაღა მანდ ვიყოთ დდდ.იდეალური დემიენიც გვყოფნის. დდდდ

სტუმარი Lillyan
აიი პროსტა ამ ზურას მაგარი მოხვდება ჩემგან.ისევ ჩემგან თორემ დემიენი ხელის ამწევი არაა,მაგან მაქსიმუმ სიტყვითი შეურაცხყოფა მიაყენოს,ისე ძაან ძერსკად.
ხოდა რას ვამბობდი...მოგხვდება ნუკიი!!!ნუ მამუქრებინებ აქ დდდდ მალე გააცოლქმარე ესენი,ბავშვები მინდა მე!!!!

მე აქ ბავშვების მკეთებელი ბიურო ვარ?! დდდ ლიიიიი,მეჩხუბებიიიი ახლაა დდ.
შენ გითხარი,"რაზბორკაზე " გასაშვები გოგო ხარ დ.

 


№18 სტუმარი Life is beautiful

გადასარევი იყო.. მართლა არ არსებობს ასეთი გაწონასწორებული ადამიანი.. ყოველ შემთხვევაში მე ვერავინ ვნახე ეგეთი... უკვე მოსწონსთ სასიძო ხო ზურას და ლეოს ძაან ძაან მიხარია.... მიუხედავად ყველაფრისა ისეთი ელაპარაკა დემიენი მაინც გააღვივა ნაპერწკალი მამაშვილში..
აი ის კი მაშინებს რომ რომელიმეს რამე არ დაუშავდეს.. (პარლამენტის ამბები და რამე. )...


და ბოლოს შენთუ ახლა ასეთ მაგარ თავს ასე გადარბენაზე. ყოველგვარი მუზის გარეშე... (ნუ ვიცი რომ მშვიდად ინდა წერო ადამიანმა შენი სულის ფორიაქი მარტივად რომ ვთქვათ) წერ ყოჩაღ ძვირფასო. ძალიან ძალიან მაგარი ხარ შენ❤️:'(

 


№19  offline წევრი Megioki

მომწონს როგორც ვითარდება მოვლენებიიი.:P ჰო, კარგი სხვა რა გზა მაქვს, გაგებით მოვეკიდები შენს დაგვიანებულ თავებს :D :D მთავარია, რომ დადებ და აღარ გეწუწუნები დაგვიანებაზე.:დდდ

ნიკეა საერთოდ შეცვლილია ❣️ ისწავლა გრძნობების გამოხატვა. მიყვარს ეს გოგო თავისი ხასიათით ❤️

დემიენი საოცრებაა, როგორც ყოველთვის. არ აცდიან ამ ბიჭს მშვიდათ ცხოვრებას და თავისი საყვარელი ქალთან ყოფნას. ხან ზურა გამოხტება, ან ნიკეს ვიღაც თაყვანისმცემელი, ახლა კიდევ საერთოდ ეს პოლიტიკოსი. შარშია დემიენი :დდდ დემიენის ხსენების გარეშე კომენტარს როგორ დავტოვებდი დავტოვებდი . :დდდ თავს არ ვაპატიებდი რომ არ მეხსენებინა. :დდდ

თამარას ძეგლი უნდა დავუდგათ. :დდ აი, ეს ქალი კი ნამდვილად საოცრებაა. იმის მიუხედავად რაც გამოვლილი აქვს, მაინც უზომოდ პოზიტიური და დადებითი ქალია. არ გაბოროტებულა, ცხოვრება გააგრძელა ❤️❤️

ოჰ, ზურამ გაიღვიძა როგორც იქნა? იცი როგორ არის? თან მესმის ზურასი, მართლა მაგრამ თან არ მესმის. მემგონი, ხასიათებით ნიკეა ზურას უფრო გავს :დდდ ზურასაც უჭირს ემოციების გამოხატვა და ნიკეასაც უჭირდა დემიენამდე. ნუ კიდევ ბევრი რამ დავინახე მე საერთო მამა-შვილს შორის. არ ვიცი შეიძლება მე ვცდები. ისე, ემოციური კი იყო ნიკეს და ზურას დიალოგის მომენტი. ❤️

და საერთოდაც, ეს ისტორია არის ყველაზე პოზიტიური, დადებითი, კეთილი, თბილი და საყვარელი ❤️♥️❣️❤️

 


№20  offline მოდერი Nuki-rocks

Life is beautiful
გადასარევი იყო.. მართლა არ არსებობს ასეთი გაწონასწორებული ადამიანი.. ყოველ შემთხვევაში მე ვერავინ ვნახე ეგეთი... უკვე მოსწონსთ სასიძო ხო ზურას და ლეოს ძაან ძაან მიხარია.... მიუხედავად ყველაფრისა ისეთი ელაპარაკა დემიენი მაინც გააღვივა ნაპერწკალი მამაშვილში..
აი ის კი მაშინებს რომ რომელიმეს რამე არ დაუშავდეს.. (პარლამენტის ამბები და რამე. )...


და ბოლოს შენთუ ახლა ასეთ მაგარ თავს ასე გადარბენაზე. ყოველგვარი მუზის გარეშე... (ნუ ვიცი რომ მშვიდად ინდა წერო ადამიანმა შენი სულის ფორიაქი მარტივად რომ ვთქვათ) წერ ყოჩაღ ძვირფასო. ძალიან ძალიან მაგარი ხარ შენ❤️:'(

მანდ ჯერ არ ვიცი,სიმართლე ვთქვა რა ხდება,მაგრაამ ფრაგმენტები არის გონებაში და მგონი დავლაგდები.
ჰო,დემიენი ძალიან გაწონასწორებულია.
იდეაში,მაგᲘთ აღებს ყველა დახურულ კარს დდდ.მაგრამ ბოლოს ხომ ნახე, მიასიკვდილა დდ.
ეს თავი ნაწყვეტებად მაქვს ნაწერი.ხან სემინარი იყო,ხან გამოცდა,ხან სასწავლი, ხან ასე და ხან ისე დდდ.ჰოდა, რა ვიცი,რა გითხრა...ზოგი საერთოდ ვაგონში მდგარს დამიწერია დდდ.მაშინ უფრო ნაკლები დრო მაქონდა და ყველა მომენტით ვსარგებლობდი დდ.
უღრმესი მადლობა,ჩემო კარგო❤❤❤❤❤.

Megioki
მომწონს როგორც ვითარდება მოვლენებიიი.:P ჰო, კარგი სხვა რა გზა მაქვს, გაგებით მოვეკიდები შენს დაგვიანებულ თავებს :D :D მთავარია, რომ დადებ და აღარ გეწუწუნები დაგვიანებაზე.:დდდ

ნიკეა საერთოდ შეცვლილია ❣️ ისწავლა გრძნობების გამოხატვა. მიყვარს ეს გოგო თავისი ხასიათით ❤️

დემიენი საოცრებაა, როგორც ყოველთვის. არ აცდიან ამ ბიჭს მშვიდათ ცხოვრებას და თავისი საყვარელი ქალთან ყოფნას. ხან ზურა გამოხტება, ან ნიკეს ვიღაც თაყვანისმცემელი, ახლა კიდევ საერთოდ ეს პოლიტიკოსი. შარშია დემიენი :დდდ დემიენის ხსენების გარეშე კომენტარს როგორ დავტოვებდი დავტოვებდი . :დდდ თავს არ ვაპატიებდი რომ არ მეხსენებინა. :დდდ

თამარას ძეგლი უნდა დავუდგათ. :დდ აი, ეს ქალი კი ნამდვილად საოცრებაა. იმის მიუხედავად რაც გამოვლილი აქვს, მაინც უზომოდ პოზიტიური და დადებითი ქალია. არ გაბოროტებულა, ცხოვრება გააგრძელა ❤️❤️

ოჰ, ზურამ გაიღვიძა როგორც იქნა? იცი როგორ არის? თან მესმის ზურასი, მართლა მაგრამ თან არ მესმის. მემგონი, ხასიათებით ნიკეა ზურას უფრო გავს :დდდ ზურასაც უჭირს ემოციების გამოხატვა და ნიკეასაც უჭირდა დემიენამდე. ნუ კიდევ ბევრი რამ დავინახე მე საერთო მამა-შვილს შორის. არ ვიცი შეიძლება მე ვცდები. ისე, ემოციური კი იყო ნიკეს და ზურას დიალოგის მომენტი. ❤️

და საერთოდაც, ეს ისტორია არის ყველაზე პოზიტიური, დადებითი, კეთილი, თბილი და საყვარელი ❤️♥️❣️❤️

არ შემეძლო დაგვიანებაზე რომ არ გამეფრთხილებინეთ.უბრალოდ თქვენი მოტყუება გამომივა რომ შეგპირდეთ და ვერ შევასრულო.
ჰო,ნიკე რაღაც გაიხსნა არა?!მეც შევამჩნიე.დემიენის გარეშე კომენტარი არ შეიძლებაო უთქვამს ერთ ბრძენს დდ. ცვეტში,ვიღაც მამა შეეცილა ახლა და ვიღაც ძმა.საერთოდ რა უნდათ? დდდდ
ახლა ჯანდაბის პოლიტიკოსი,გაათრიონ.
თამარა მაგრად მიყვარს.ჩემთვის იდეალურობაა ამხელა და ყველა არაიდეალურობაში.
მსგავსება თუ დაინახე მამა-შვილში, კარგია.იმიტომ რომ რაღაცით მართლა ჰგვანან ერთმანეთს.
და ბოლოს,საერთოდაც ამ ისტორიას და ყველა ჩემს ნამუშევარს ძალიან ძალიან უყვარს თავისი ჩუმი და თამამი მკითხველები.ვოტ ტაკ.❤❤❤❤❤❤❤

 


№21  offline მოდერი painter1

არ შემიძლია უკომენტაროდ ავუარო ისტორიას რომელიც ისე მომეწონა ღამის სამ საათამდე ვკითხულობდი პირველი თავიდან.
მომეწონა, თან როგორ, და რატომ: არანაირი ხოცვა-ჟლეტვა, დაძაბულობა, ტანჯვა, საქმეების რჩევა, ძალადობა, კაპასი/შეუგნებელი ქალები და კიდე სხვა ასეთი რამეები. მადლობა დიდი! ვერც კი წარმოიდგენ როგორ მესიამოვნა მთელი ჩვიდმეტი თავი. ჩემი მოუცლელობის და დავალებული წიგნების კითხვის გამო, დიდიხანია ქართულად საიტზე არაფერი წამიკითხავს, წიგნი ხომ საერთოდ. ქართულ ენაზეც არაფერი მაქვს სამწუხაროდ. გუშინ წინ საიტზე შესამოწმებლად შემოსულმა, შემთხვევით მოვკარი თვალი წინადადებებს რომლებსაც დემიენი ეუბნება ნიკის და მეც გონების განტვირთვა გადავწყვიტე, რადგან უკვე ვიცოდი რაღაც კარგი დამხვდებოდა. მიყვარს ასეთი ისტორიები, ასეთი სიმსუბუქე, მხიარულება რომელსაც შენ ამ ისტორიაში დებ. მიყვარს ბევრი სიყვარული, ლამაზი გრძნობები, ლამაზი მომენტები, რომლებიც სიამოვნებას განიჭებს და არ გძაბავს, არ გრთგუნავს. მიხარია რომ პატარა თავების ნაცვლად, ამხელა თავებს ჩუქნი მკითხველს. მადლობა კიდევ ერთხელ! ❤️❤️ პერსონაჟების შეფასება შემდეგ თავზე იყო ❤️

 


№22  offline მოდერი Nuki-rocks

painter1
არ შემიძლია უკომენტაროდ ავუარო ისტორიას რომელიც ისე მომეწონა ღამის სამ საათამდე ვკითხულობდი პირველი თავიდან.
მომეწონა, თან როგორ, და რატომ: არანაირი ხოცვა-ჟლეტვა, დაძაბულობა, ტანჯვა, საქმეების რჩევა, ძალადობა, კაპასი/შეუგნებელი ქალები და კიდე სხვა ასეთი რამეები. მადლობა დიდი! ვერც კი წარმოიდგენ როგორ მესიამოვნა მთელი ჩვიდმეტი თავი. ჩემი მოუცლელობის და დავალებული წიგნების კითხვის გამო, დიდიხანია ქართულად საიტზე არაფერი წამიკითხავს, წიგნი ხომ საერთოდ. ქართულ ენაზეც არაფერი მაქვს სამწუხაროდ. გუშინ წინ საიტზე შესამოწმებლად შემოსულმა, შემთხვევით მოვკარი თვალი წინადადებებს რომლებსაც დემიენი ეუბნება ნიკის და მეც გონების განტვირთვა გადავწყვიტე, რადგან უკვე ვიცოდი რაღაც კარგი დამხვდებოდა. მიყვარს ასეთი ისტორიები, ასეთი სიმსუბუქე, მხიარულება რომელსაც შენ ამ ისტორიაში დებ. მიყვარს ბევრი სიყვარული, ლამაზი გრძნობები, ლამაზი მომენტები, რომლებიც სიამოვნებას განიჭებს და არ გძაბავს, არ გრთგუნავს. მიხარია რომ პატარა თავების ნაცვლად, ამხელა თავებს ჩუქნი მკითხველს. მადლობა კიდევ ერთხელ! ❤️❤️ პერსონაჟების შეფასება შემდეგ თავზე იყო ❤️

მადლობა რომ წაიკითხე,დრო დამითმე და აზრი გამიზიარე.ისე მიხარია ხოლმე თქვენი დადებითი სიტყვები და ისე მეძვირფასება,ალბათ,სიტყვებით ვერც ვერასდროს გადმოვცემ.ფიზიკურად ვერ შევძლებ...
რაც შეეხება მოთხრობას,Მართლა უზომოდ სასიამოვნოა ასეთი თბილი შეფასება.მიხარია რომ ისიამოვნე და ამ პატარა ისტორიით,შევძელი თქვენი გამხიარულება...ან რამეზე დაფიქრება,რა ვიცი..
იცოდე ვიმახსოვრებ დდდ და ველოდები შეფასებას მერე,თუკი გენდომება,რა თქმა უნდა.
ბოლოს მინდა კიდევ ერთხელ გადაგიხადო დიდი მადლობა,ჩემო კარგო.❤❤❤❤❤❤

 


№23 სტუმარი სტუმარი ანუკი

ახალ თავს ველი, დღეში 10ჯერ შემოვდივარ, მაგრამ არ არის. როდისთვის დადებ?

 


№24  offline მოდერი Nuki-rocks

სტუმარი ანუკი
ახალ თავს ველი, დღეში 10ჯერ შემოვდივარ, მაგრამ არ არის. როდისთვის დადებ?

ანუკი,ჯერ წერის პროცესში ვარ.ამ პერიოდში ნორმალურად ვერ მოვახერხე დაწერა,გამოცდები მაქვს და ვეცდები კვირას მაინც დავდო...
მადლობა მოთმინებისთვის❤.

 


№25  offline წევრი კალლ აია

❤️❤️❤️❤️❤️❤️❤️

 



სახელი: *
  • bowtiesmilelaughingblushsmileyrelaxedsmirk
    heart_eyeskissing_heartkissing_closed_eyesflushedrelievedsatisfiedgrin
    winkstuck_out_tongue_winking_eyestuck_out_tongue_closed_eyesgrinningkissingstuck_out_tonguesleeping
    worriedfrowninganguishedopen_mouthgrimacingconfusedhushed
    expressionlessunamusedsweat_smilesweatdisappointed_relievedwearypensive
    disappointedconfoundedfearfulcold_sweatperseverecrysob
    joyastonishedscreamtired_faceangryragetriumph
    sleepyyummasksunglassesdizzy_faceimpsmiling_imp
    neutral_faceno_mouthinnocent