შესვლა
რეგისტრაცია
რეკლამა

ჩემი ჩუმი მილიონერი(18)


20-12-2020, 04:36
ავტორი Nuki-rocks
ნანახია 1 899

-რატომ იჩხუბე?-თვალები დააბრიალა და ჯიქურ მიაშტერდა. გულგაწვრილებული იყო ჯერაც მამაკაცის ხელების გამო.
-რას ნიშნავს ვიჩხუბე?!მუშტი მოვუთათუნე.-წარბები შეკრა ჩერქეზიშვილმა.რატომღაც არ ესიამოვნა ნიკეას სიმკაცრე.ეცადა შეემსუბუქებინა სიტუაციის სიმძაფრე.
-და გეწვის ახლა!-მალამო ნაზად გადაუსვა გადაყვლეფილ მტევანზე.-არ მომწონს ესე რომ გხედავ!არ მსიამოვნებს რომ გტკივა!რთული გასაგებია?!- ღიმილი გაეპარა ტუჩის კუთხეში დემიენს.
მაინც,რამდენი ხანი ოცნებობდა ამ ყველაფერზე?!წარმოდგენილზე ბევრად მაგარი შეგრძნება ყოფილა.
-გადაივლის კაცო,დაიკიდე.- სხვათაშორის ჩაილაპარაკა და დივნის ზურგს მიეყრდნო გახარებული.
-შენ წარმოიდგინე,ძალიან მადარდებ.მეორე ხელი გამომიწოდე!-მეორეზეც ნაზად გადაატარა მალამოიანი თითი.- არაფერს შეეხო,დასვრი იცოდე. გაგიღიზიანდება უარესად,მე კი მინდა მალე მოგირჩეს.
-მაშინ მიმაბი,თორემ რომ გიყურებ, ვერ ვჩერდები...-ჩაეცინა ჩერქეზიშვილს და თვალი მოავლო თავისივე ხალათში გამოწყობილ გოგოს,რომელსაც მკერდთან ოდნავ გადაღეღილი აქვს მატერია. იქიდან კი ისე საუცხოოდ მოსჩანს ჩხეიძის მბზინვარე,გლუვი კანი, ცოტაღა აკლია და თავს ვეღარ შეიკავებს.არადა,გონებაში უკვე უტრიალებს როგორ უკოცნის გრძელ,წვრილ ყელს და როგორ უვლის ჟრუანტელი ქალს. აღელვებული თავს უკან აგდებს და სუნთქვაარეული ეჭიდება წვრილი თითებით.მისი არომატიც კი უძვრება ნესტოებში და წარუშლელ კვალს ტოვებს...
-მაგიტომაც გაგიღიზიანდა ხელი. კარზე უარესად გადაგეყვლიფა.- ტუჩები უკმაყოფილოდ მომუწა.
-აბა,ჩემი ბრალია?!
-არ იჩხუბო მეორედ და ცოტა ნაზი იყავი ეს პერიოდი,ისევ შენთვის ვამბობ.-ლოყები შეეფარკლა წითლად,თვალებით გვერდით გააპარა.სახე წამოუხურდა.
-აბა,იქით ვეცემე?
-არა.-თავი გააქნია იმ წამსვე.- სიტყვით მოგვარება არ უნდა გიჭირდეს.რასაც დაგაკვირდი, იმხელა ენა გაქვს,ზურგს იფხან ხოლმე.-წარბშეკრულმა აჰხედა და ისევ გვერდით გააპარა მზერა.
-შენც არ აკლებ,ფეხისგულებამდეც ჩადიხარ.-ქალს არ დაანება.-ჰოდა, ჩემი საქმეა ნაზად მოგეფერები თუ ცოტას ვიუხეშებ.-სიცილი ძლივს შეიკავა გგოგოს დარცხვენილ სახეზე.-ორივე მოგწონს და...
-კი.-გაეცინა.-რა საზიზღარი ხარ.- ლოყები დაიფარა წვრილი თითებით ჩხეიძემ და ზღვისფერებიც მორცხვად მიაპყრო.-იუუ,მომესვარა სახეე.- მაჯით მოიშორა ალაგ-ალაგ დაცხობილი მალამო.
-არ აკვილდე ახლა.-თითი აუწია სერიოზული გამომეტყველებით.- დღეს თქვენი ნივთები გადამაქვს ახალ სახლში.
-რაა?-წამოიკივლა ნიკეამ.
-არ იკივლო-თქო,ხომ გაგაფრთხილე!-კოპები შეუკრა.-მე ადრე ხომ გაგიმხილე,რასაც მინდა,ვიღებ-თქო.მე კი მინდა კარგად იცხოვრო და რასაც დავაკვრიდი,შენით თანხმობის მთქმელი არ ხარ, პირდაპირ მოქმედებით უნდა შემოგიტიო.თუ მოგება მინდა. -მხრები აიჩეჩა დემიენმა.
-შენ...ხომ გთხოვე!-უხერხულად იგრძნო თავი.
ხომ სასიამოვნოა,როცა ჩვენზე ზრუნავენ,მაგრამ ნიკეა სულ უხერხულად იყო ამ დროს.ერთი დედისგან იყო ჩვეული ზრუნვას და მასსაც სულ ემადლიერებოდა, ყოველ ქმედებაში.თავი დავალებული ეგონა,როცა ზედმეტად ვინმე რამეს გაუკეთებდა.
-ნუ მიბრეც ტუჩებს,არ გადავიფიქრებ.თამარამ კი სულ არ იცის ჩემი ბინა რომაა,თქმა არც გაბედო.-გადახრილმა ნიკაპი ააწევინა და ლოყაზე მიაკრა ტუჩები.-სხვა თუ არაფერი,ჩემი ყველაფერი,შენი და ჩემი ანასია. შეიძლება კანონიერად ყველაფერს სჭორდება თავის სახელი,ყველა საგანს თავისი მესაკუთრე,მაგრამ მნიშვნელობა არ აქვს ჩემთვის. ამიტომ საერთო გვაქვს ყველაფერი.ეგ სახლი შენიცაა და მინდა კარგად იგრძნო თავი.ჩემს მშობლებს ყველაფერი აქვთ,რაც სჭირდებათ და თამარაც ძალიან მიყვარს.უსაზღვორდ ვცემ პატივს და მხოლოდ იმიტომ კი არა,რომ დედაშენია,არამედ იმიტომ,რომ ადამიანია.ძალიან მაგარი ადამიანი.თუკი ჩემს მშობლებს აქვთ კომფორტი,მას რატომ არ უნდა ჰქონდეს?!ამდენი წელი იწვალა და ახლა ის დროა, ცხოვრებისგან სიამოვნებაც მიიღოს.შენს სიამაყეს ვერ შევწირავ მის ჯანმრთელობას.ვერც შენსას.-ტუჩთან ახლოს მიაკრა ბაგეები ხანგრძლივად.ჩხეიძის სურნელმა მოიცვა,კანის სიგლუვემ გონება აურია.. ის არომატი გაუჯდა,ჭკუიდან რომ შლის.. თვალები მიეხუჭა ნეტარებით.-ვიცი რომ არ გინდა ჩემზე იყო დამოკიდებული,არც მე გაიძულებ მაგას.უბრალოდ ამ საკითხში ვერ შევთანხმდებით, თორემ...მოკლედ, მახსოვს შენი ნერვიულობა,როცა ცუდად გახდა თამარა და იგივეს ვერ დავუშვებ.გთხოვ,მომეცი უფლება რაღაც გავაკეთო შენთვის.
-დიდი მადლობა.-ცრემლები წამოუვიდა გულაჩუყებულს.სახეზე დააწყო თითები და თვითონაც აკოცა.-ნეტავ ესეთი საშინელი ხასიათების გოგო,შენნაირ იდეალურობას რატომ შევუყვარდი?!-ტუჩის კუთხეში აკოცა და ლოყით ლოყაზე მიებჯინა მამაკაცს.-ძალიან მიყვარხარ, უზომოდ და მაპატიე,მაპატიე რომ ესეთი ვარ.მაპატიე რომ ღირსი არ ვარ შენი,მაგრამ არ შემიძლია უარი ვთქვა...-თვალებდახუჭულს ცრემლები სცვივა.მის სურნელს ისუნთქვას ხარბად.-ღმერთო ჩემო, იცი მაინც როგორ მიყვარხარ და როგორი მადლიერი ვარ რომ შენ შემოიჭერი ჩემს სივრცეში?!
მხრებზე დაფენილ თმებზე დაუსვა ხელი.შუაზე გაყოფილი ტალღებად ეყარა და ისეთი ლამაზი იყო, აღფრთოვანდა.სულ აღფრთოვანებული იყო და არასდროს ბეზრდებოდა.-ჩემი სიკეთე ხარ...-სულ აკვირვებდა ქალის მშვენიერება.მაინც როგორი ლამაზი იყო?!მოხდენილი,დახვეწილი, ელეგანტური,თვალშისაცემი... თვალს ვერ მოსწყვეტდით ნიკეა ჩხეიძეს და ვერც დემიენი წყვეტდა. ზოგჯერ უხერხილადაც იშმუშნებოდა ნიკე,ასე ნუ მიყურებო,შენიშვნას მისცემდა და დემიენსაც საუბრით გადაჰქონდა ყურადღება ყოველთვის.
-ერთხელ ბაბუაჩემმა მითხრა..- დაიწყო ხმადაბლა.-როცა სიკეთეს აკეთებ,მადლობა თქვი,რომ გაქვს საშუალება იყო ვიღაცის ხსნის გზა, ვიღაცის გულიანი დალოცვის და მადლიერი მზერის სუბიექტიო.
ჰოდა,მადლობა მითხარი,რომ ხარ ჩემი ბედნიერების პროცესი.
ჩხეიძემ ხელისგულებში მოიქცია მამაკაცის სახე და ატირებულმა გაუსწორა თვალი.იმდენი გულწრფელობა ამოიცნო ამ ყავისფერებში,იმდენი სიკეთე და სიყვარული დაინახა,გადახრილმა დაუკოცნა ერთი ამოსუნთქვით.
-დემიენ,ხომ სულ ჩემთან იქნები?!- ბავშვური გულწრფელობით დასვა კითხვა.იმდენად შეეშინდა მისი დაკარგვის წარმოდგენის,გული შეეკუმშა მტკივნეულად.
-აბა,მე სხვა გზა სად მაქვს?
-კეთილი თვალები გაქვს.დილით რომ მიყურებ ხოლმე,მამშვიდებს. თან მგონია სასწაულის მომსწრე ვხდები.-ტუჩებზე ნაზად აკოცა. მამაკაცს ჩაეხუტა თუ არა,კისერში ჩაუმალა სახე.-გავგიჟდები ისეთი სასიამოვნო სუნი გაქვს.ერთხელ გონებას დავკარგავ.-ყელში აკოცა კაცს.დემიენი კარგა ხანს ელოდა საყვარელი ქალის სითბოს.სხვა არც არავისი უნდოდა,მხოლოდ საყვარელი ადამიანის.ჰოდა,ახლა მკერდში გრძნობდა იმხელა ბედნიერებას,ლამის გულმა უმტყუვნა.
-ყველაზე კარგი ისაა,რომ შენი დედიკო ახლოს გვეყოლება და როცა მოგენატრება,ჩემგან არც ისე შორს იქნები.მერე იქნებ შვილებიც მოგვინდეს...-თვალები ჯერ დახარა დემიენმა,მერე სევდიანად მიაპყრო.ჩხეიძე დაიბნა.მას არც შვილები ჰყავს გეგმაში და არც არაფერი,გარდა დემიენისა...-ახლა მაინც არ გამომყვები ცოლად? -გულაჩქარებულმა განაგრძო საუბარი.-გაგიგებ,როცა დედის ლოგინში მოგინდება ძილი. გაგიშვებ მასთან,მაგრამ როცა შენ აქედან მიდიხარ,დიდი სიცარიელეა.იმდენად დიდი,ვერ ვერევი.ვერ ვავსებ.თეთრეულსაც რომ მიცვლი,ვერ ვიტან.შენი სუნით აღარაა გაჟღენთილი არაფერი. შენი რამდენიმე ნივთია აქ,მე კი მინდა შენი ყველაფერი იყოს. მინდა ყოველი დილა აქ დაიწყო.. მინდა ვიზრუნო შენზე.
-იმდენად დიდი ნიჭი გაქვს მანიპულირების,იმდენად დიდი...- ნიკეა გაღიზიანდა ცოტა.თავი გააქნია და თმებზე გადაისვა ხელები.წინ გადახრილი იდაყვებით დაეყრდნო მუხლებს.-მოახერხე ჩემთან პაემნები,თან ისე გამოგდიოდა,მაინც მიყოლიებდი საუბარში,როცა შენი დანახვაც არ მინდოდა.შემოძვერი ტვინში, გულში და ჩემი მთლიანობა შენ დაიკავე.-თმებზე გადაისვა კვლავ თითები და ჩაეცინა.-გაიძვერა ხარ! ჩემი ყურადღება როგორ მიიქციე, აზრზე ვერ მოვდივარ.. ვერ გიტანდი და იმდენი ქენი,თან ჩემი სურვილებით და თანხმობებით, აქამდე მოვედით.ახლა ჩემი უარის მიუხედავად,მაინც მიიღე შედეგი და ისე,ნორმალურად გაბრაზებულიც კი არ ვარ.მე სტატუსები ფეხებზე მკ..იდია,არაა მნიშვნელოვანი ჩემთვის თითზე რგოლი და მაინც,მაინც ახერხებ მაგ იდიოტობაზე დამაფიქრო!- ნერვიულად გაეცინა.-შენ სხვანაირად უყურებ,სხვა მნიშვნელობა აქვს შენთვის,მესმის...- დადუმდა ნიკე.
-წესიერად ილაპარაკე ჩემს ცოლობაზე!პირველი ხარ,ვისაც ველოდები!თან მეორე წელია უკვე...-ორი თითი აუწია.-სტატუსში არაა საქმე.არც იმაში,ჩემზე რას იტყვიან,ნი.. უბრალოდ სხვა სიმაღლე ხარ ჩემში.აქამდე რაის ცოლი-თქო ვხუმრობდი და გეგასაც დავცინოდი,როცა ეგ გადაწყვეტილება მიიღო,მაგრამ შემიყვარდი,ესე მოხდა და მინდა ამას სახელიც ჰქონდეს.მე სახელი არ მაშინებს.პირიქით,სიგიჟემდე მსიამოვნებს იმის წარმოდგენა, რომ მხოლოდ ჩემი ანგელოზი ხარ და იქნები.მე არ მესმის სხვანაირად.ხარ ადამიანი,ქალი,ხო ქალი,ნუ მიყურებ ეგრე!მინდა ბოლო ამოსუნთქვამდე შენთან ერთად ყოფნა.მინდა თავისი სახელით,მე მინდა და თუ გაგეცინება,გაიცინე.მიყვარს შენი სიცილი.
-ისეთი ხარ,ისევ მანიპულირებ.. ესეთი როგორ ხარ?!-ლოყაზე დააწყო ორივე ხელი და თავი დაუქნია.-ჯანდაბას,მოგყვები!ეგ წყეული ფურცელი თუ ეგეთი მნიშვნელოვანია,გავხდები შენი ცოლი.-მიახალა აცახცახებულმა. ხმამაღლა გაჟღერებული ბევრად უცხო აღმოჩნდა.იმდენად უცხო, დუმილი ჩამოვარდა დიდ ოთახში, მაგრამ სულში აბობოქრებულიყო მღელვარების ცეცხლი.
-მომესმა?!-ფერი დაეკარგა სახეზე ჩერქეზიშვილს.
-მაშინებ,ახლა მაშინებ.-უკან გადაქანებული მიეყრდნო დივნის ზურგს.-დემიენ,მეშინია...-ტუჩები დაებრიცა გაფითრებული სახის დანახვისას.-წყალს მოგიტან,რა დაგალევინო?სასწრაფოს გამოვიძახებ ახლა..-აკანკალებულს ცრემლები წამოუვიდა ხელმეორედ და ტელეფონს დასწვდა.

-დადე ეგ..-გულზე ხელი დაიდო დემიენმა.-წყალი მინდა უბრალოდ. -ვერ გაიაზრა ბოლომდე ნიკეას თანხმობა,ვერ გაიაზრა რომ საბოლოოდ დასთანხმდა.ჩაეცინა ნერვიულად და ნიკეას მოტანილი წყალი,მისივე ხელით დალია.
-გეხვეწები,მითხარი რომ კარგად ხარ.-მუცელზე მიაბჯინა სახე და ხელები შემოჰხვია ქალს წელზე. ცოტა უნდა ამოისუნთქოს,გონებამ რომ ფუნქციონირება შეძლოს.- დემიენ,დავრეკავ სასწრაფოში იცოდე...-თმაზე გადაატარა თითები და მამაკაცმა მაჯაზე რომ მიაკრა მხურვალე ბაგეები,ლამის მუხლები მოეკვეთა.-იცოდე,ვიტირებ!
-ახლა დამამშვიდებელი მომიტანე და წავიდეთ.სანდრას დაურეკე, ხვალ გავუაროთ და კაბა ჩაიცვას.შენ გადაივლე..
-დემიენ,გავაფრენ ახლა,რაებს ლაპარაკობ?!-თავი ააწევინა კაცს და თვალებში მიაშტერდა.
-თუ გაფრენაა,ერთად გავაფრინოთ!-გოგო ჩაისვა კალთაში და სახე კისერში ჩაურგო.- დარეკე,სასწრაფოდ.-ყელში აკოცა რამდენჯერმე.
-კარგად ხარ?
-ისე კარგად,შეიძლება მოვკვდი და მე მგონია ცოცხალი ვარ.
-დემიენ!
-გა და რე კე!
-დამარცვლა იცი,ყოჩაღ.-გაეცინა ჩხეიძეს და უკვე ადამიანურ ფერზე მოსულს აკოცა ტუჩებზე.-სად მივდივართ?
-მაგის შეყვარებულიც წამოვიდეს, სახლში ხომ უნდა წაიყვანოს ვიღაცამ.მე გეგას დავურეკავ და კიდევ ერთს,ბერლინში ცხოვრობს რა ხანია და ერთი კვირის წინ ჩამოვიდა თბილისში,გაგაცნობ. ჩემი ძველი მეგობარია.
-ნეტავ გამაგებინა რა ხდება შენს ტვინში!-აკოცა თუ არა,ქვედა ტუჩზე უკბინა,მერე უცაბედად წამოხტა ფეხზე და მობილურში მოძიებულ სანდრას ნომერზე გადარეკა.
ოთახიდან გავიდა თუ არა,დემიენმა აცრემლიანებული თვალები ხელის გულებით ამოისრისა და გეგას გადაურეკა.აივანზე გავიდა და კარი მოხურა.

-შენ ხო კაცს არ დააძინებ!რა იყო რა,რას მირეკავ!-თათულის გადააფარა ზეწარი და წამოიწია.
-ნუ მიყვირი,ბიჭო!-თვალები გაუშტერდა ერთ წერტილში. ფიქრები ერთიანად შეესივნენ და თავის დახსნას ცდილობს.
-ძვლებში დაგამტვრევ, ორმეტრიანო ყეყეჩო!
-უგუნურო!ხვალ ცოლი მომყავს.- დემიენმა სიგარეტის კოლოფიდან ამოაცურა ერთი ღერი და გაუკიდა.
მშვიდი,გაწონასწორებული ხმით ამოილაპარაკა.
-დააგინე,არ მჯერა!
-რაც მინისტრობაზე ხელი აიღე უზრდელური ბაზარი წამოიწყე,რა ხდება შენს თავს?!
-ავიწყვიტე.ცენზურაზე თვალებს ვხუჭავ.-გეგამ გადახედა შეფხიზლებულ თათულის,ღიმილმა შეუცვალა დასერიოზურებული სახე.-თათუმაც იბილწსიტყვავა და სიცილით მოვკვდი-დაასმინა მეუღლე.
-ჩაიწერე,უეჭველად უნდა მოვისმინო.
-ნუ დამცინის ეგ ნაგავი!-თათუმ ამოიბურდღუნა და მკერდზე აეკრა კაცს.-გამყიდველო!
-შენ მართლა ნაგავო,გამიღვიძე გოგო.-დემიენს გაეცინა.
-ცოლი მომყავს,რომ იცოდეთ.
-როგორ?!-წამოფრინდა თათული და ტელეფონი ააცალა ხელიდან.
-ნუ კივი!-ტონს აუწია.-სად დატოვე ნაქები კდემა?!
-წესიერად შენ!რაო,შენმა სატრფომ?!
-დღეს მახალა კიო და ახლა არც კი იცის,ხვალვე რომ აუცხადდება თავისი ნათქვამი.-ჩაეცინა და ოთახში დაბრუნებულ ნიკეას თვალი შეავლო.მისსავე ტანსაცმელს აწესრიგებს. -დეტალებს ვერ ეღირსებით, უბრალოდ ხვალ მინდა რომ ფოფიკოც თან წამოიყვანოთ. მხოლოდ რამდენიმე კაცი ვიქნებით..
-მამამისს უთხარი,მერე რომ არ ეჩხუბონ.-ხმამაღალზე ჩაურთო ხმა ტელეფონს.
-თანხმობა უკვე მაქვს,მაშინ ხო მითხრეს...
-ესიამოვნება შენგან რომ მიხვალ და ხელს წესიერად სთხოვ!აბა, შენი ძმაკაცივით გინდა გადაიკიდო ცოლის სანათესაო?!დღემდე ვერ დაუვიწყებია მამაჩემს ხელი რომ დამავლო გაუფრთხილებლად.ჩვენ ორში კი ერთი დღემდე პასუხს აგებს,გეგა ისჯება...
-მართალია,დაუფარავი მტრობა მოდის მისგან.-მოშიშვლებულ მხარზე აკოცა ქალს და მის აღელვებაზე სახეზე ღიმილი მოეფინა.-თუმცა ვის ადარდებს, დემიენ?!თუ გეურჩნენ,არც არავის ჰკითხო აზრი.
-ჯანდაბა,საღამოს მივაკითხავ და დაველაპარაკები.-თმაზე ხელი გადაისვა და მერე გაახსენდა, წამლის გამო რომ თმაც გაუბინძურდა.-ფუიი...
-რა ხდება?!
-ნიკემ წამისვა წამალი და თმაზე გავისვი ხელი,გამეტიტყნა.. გული შემიწუხდება თუ არ დავიბან, მომიტევეთ და მორჩით მაიმუნობას,ნიკეს კაბა სჭირდება!
-ახლავე ვიცმევ და მოვრბივარ!- თათუ გახალისდა.
-მერე ჩემი ფოფო?!
-შენი ფოფიკო ბებიკოსთანაა.
-მალე წამოიყვანთ?
-დემიენ!შენთან 2 საათია მაქსიმუმ,მერე მე უნდა მოვუარო და ვიღლები,იცი?!ამიტომ არა, ამაღამ იქ რჩება და ზეგ მომყავს. მოცადე,არა!ხვალ მიწევს წამოყვანა...
-არაადამიანო!ბავშვს ენატრები და ბებიამის მიაჩეჩე?!
-სკანდალს ნუ მიწყობ,დედებს დასვენება გვჭირდება და თავად მოინდომა დარჩენა!თუ მოუნდება წამოვიყვან.-ცოტა გაბრაზდა.- დედობას მასწავლის ამხელა კაცი!

-თათუ,ძმა ხარ!-გაუთიშა ტელეფონი და სახლში გიჟივით შევარდა.გოგო ააფრიალა ხელებში და ნიკეას კისკისის გაგაონებისას თავი ვერაფრით შეიკავა და ყელში იმდენი კოცნა,ბოლოს აკივლდა ხელ-ფეხის ქნევით.
-დემიენ,გეტკინება!-ეცადა მკაცრი ტონი ჰქონოდა,თუმცა ისევ გაეცინა.-არ გესმის?! ხელები გეტკინება!
-ხომ შეგიძლია გემრიელი არ იყო?! ხარ და რა ვქნა,მიღირს ხელების ოდნავ აწვაც კი..
-მე არ მიღირს შენი ოდნავი ტკენაც კი..საკმარისზე მეტად გატკინე უკვე..-თვალები სევდაშერეულმა დახარა.
-თმები დაგისვარე,იმ რაღაციანი ხელი გადაგისვი,არც მახსოვდა რომ მესვა...-ლოყაზე აკოცა ღიმილით და კარიდან გავიდა დინჯი ნაბიჯებით,ქალის მოხვეულ მკლავებს ნეტარებით დაუხვედრა ყელი.
-არაუშავს,დავიბან და მომშორდება.-ნიკაპზე აკოცა თვითონ და ფეხები აათამაშა.- ჩემით წამოვალ,დამსვი.ძალიან მძიმე ვარ,ალბათ.
-არა,ჩემი პატარა სპლიყუნია ხარ.- გაეცინა გოგოს დამრგვალებულ თვალებზე.-ვიხუმრე,უბრალოდ მადროვე,მიგიყვანო დანიშნულების წერტილამდე. შენთან ერთად მინდა გადავლება, სანამ თათული მოვა.
-რაა?!თათული მოდის?-დაიბნა ჩხეიძე.
-კი,წეღან ვესაუბრე,მოვალო.
-აუ,აქამდე გეთქვა!როგორ მოვასწრო ახლა მომზადება?!- უნებურად წარმოიდგინა რომ ნიკეა უკვე სახლის დიასახლისი იყო და გააჟრჟოლა.
-მოვასწრებთ.დამატებით ტურნირსაც მოვიგებთ,აი ნახავ.- აბაზანის კართან დასვა და წარბშეკრულს შუბლზე ეამბორა.- ნუ ბრაზობ,თათუ 2 საათი უნდება მოწესრიგებას ისედაც.3-ჯერ გავუარე და სამჯერვე მალოდინა 40 წუთი.თან ვერც ვეჩხუბე,ისეთი სახით მომიხადა ბოდიში.-ხალათის ქამარი შეუხსნა და მხრებზე გადაუსრიალა.
-სულ არ მესმის,რატომ გიჯერებ ხოლმე შენ.-ლოყაზე აკოცა თუ არა დემიენმა,თვალები მიეხუჭა.
-მე ვიცი,ძალიან გიყვარვარ და მენდობი.-ქალის რეაქციამ გაახალისა.
-ჰო,მე გენდობი.-შიშველ წელზე მოხვეულ მამაკაცის მკლავებს მიენდო.თავი მკერდზე დაადო, მერე ვერ მოითმინა და ქვემოდან შეანათა ამბრჭყვიალებული თვალები.-როცა ახლოს ხარ, მშვიდად ვარ.ვიცი,ვერაფერი მატკენს...შენ თუ ახლოს ხარ, ჰაერში სიმსუბუქე დანარნარებს. თუ გეხუტები,ისე კარგად ვარ,ისე კარგად,შეიძლება მალე გათამამების ზღვარზე მყოფმა გაგაწამო.-ქალის ნაზი კანი თავისაზე იგრძნო და ისევ ის გრძნობა ჰქონდა,თითქოს პირველად ეხებოდა...ისევ თითის წვერებით უნდოდა დაემახსოვრებინა ქალის სხეული.- მერე ვეღარ მომიშორებ, საზოგადოებაშიც კი.
-ხალხში ვერ გეკარები,თორემ მეც არ ვიტყოდი უარს...-გაეცინა დემიენს.
-შენ ყვავილების დაჭერაც არ შეგიძლია ხალხში.-შიშველ მკერდზე აკოცა კაცს.
-მაგ დროს თავს ვებრძვი,მაგრამ არ გამომდის..არ მომწონს ვიღაცები რომ მხედავენ იმ ყვავილებით, შენთვის რომ მომაქვს..-ხმას დაუწია.-მარტო შენ უნდა იცოდე..
-მე სხვის დასანახად არ მინდა არაფერი.-გაეღიმა.-ჩემთვის მთავარია რომ მოგაქვს,დიდი ამბავი თუ ქურთუკს აფარებ ან ღამით გადმოგაქვს მანქანიდან.- გაიცინა ხმამაღლა.-ნუ ნერვიულობ, მეც არ მიყვარს ხალხში კოცნაობის გამართვა და ჩახუტება.ეს ჩვენი ნაწილია,რა როგორ,მხოლოდ ჩვენ უნდა ვიცოდეთ.
-რომანტიკის ზეიმი ხარ.-თავზე აკოცა ქალს და წყალი მოუშვა.
-კიდევ ეთიკური არ მგონია და მომკალი თუ გინდა.ან კალთაში ჩახტომა რომ იციან მეგობრების თანდასწრებით,რა უხერხულია..- სახეზე ხელები ჩამოისვა ჩხეიძემ.
-ზოგს სიამოვნებს მასე და რას იზამ,დააიგნორე..
-ვცდილობ.ერთხელ დავინახე მაიამ აკოცა მამას და ვერ ვიკარებდი ვერავის...
-პატარა იყავი?!-დემიენი გაღიზიანდა გოგოს თანხმობისას.
-არაუშავს,დიდი ამბავი.-ხელი აიქნია.-გათბა წყალი?!
-კი,მოდი..-ხელი უკან გამოსწია და ჩხეიძე შეატარა,მერე შესულმა გულზე მიიხუტა.-წარსულმა ჩაიარა, გესმის?!-წვრილი თითები აუთამაშა დემიენს წელზე.-მამაშენს ყველაზე მეტად უყვარხარ და ეს მის თვალებში დავინახე,მის ინტონაციაში ისმოდა,ჩემი პატარა გოგონაა ჯერ კიდევ,თავი დაანებეთ...შენი დაკარგვის ეშინია, ძალიან ეშინია.არავისთვის ეთმობი.
-ჰო,ჩემთან შებოჭილია და ერიდება,იცი?!იმ დღეს რომ შევხვდით,შეხვედრაზე მკითხა, კიდევ თუ შეიძლებაო..
-უკაცრავად,შიშვლები ვართ წყლის ჭავლის ქვეშ და მამაშენზე რატომ ვსაუბრობთ?!-უკანალზე ჩავლებული თითები მოუჭირა გოგოს.ყურადღების გადატანა უნდა უბრალოდ,რადგან ხედავს როგორ ევსება ცრემლებით თვალები...
-ეიი,მტკენ.-სუნთქვაშეკვრულმა წამოიკივლა და ხელით უკან მისწია.
-ვინაზღაურებ,რაც დავიკელი ეს ნაქები სიამოვნება.-ეშმაკურად აუციმციმა თვალები.-ახლა ის გამახსენდა,რომ შენი პირველი კოცნისას მე რომ უნდა გვწვდომოდი,დამასწარი...
-საერთოდ,პირველი არ ყოფილა ჩემთვის ეგ კოცნა,მაგრამ შენთან უდაოდ პირველი იყო.
-რა?!-გაღიზიანებულმა დაისხა ხელზე შამპუნი,ის იყო გოგოს თმებს უნდა შეჰხებოდა,გააჩერა.
-ცოტა თუ დაიხრები,მე წაგისმევ. უარესად გაგიღიზიანდება ასე..- გაუღიმა ჩხეიძემ და ხელისგულზე დაისხა შამპუნი.-დაიხარე.
-არ მჭირდება,ჩემით ვიზამ.
-არ მითქვამს რომ გჭირდება,მე მინდა.-შესაშურად მშვიდად ჩაჰხედა თვალებში ნიკეამ.- ოდნავ თავი დაიდაბლე,ვერ გწვდები.
-წესიერად!
-მიდი,ბევრს ნუ ლაპარაკობ შენ!- შიშველი მიეხუტა და თმები აუქაფა, ჩერქეზიშვილი კი ჩუმად იდგა.
-ნერვებს თუ ამიშლი,ისევ შენთვის უარესი.-წვერებზე აიწია და მომაჯადოვებელი ღიმილით დაიმორჩილა მამაკაცი.-იბუტები?!
-არა,ნერვები მეშლება.დამასწრეს...
-შენთან მეც დამასწრეს.-გაეცინა ლაღად.-არადა,ხო იქნებოდა არაბანალური ორივე რომ ერთმანეთისთვის პირველები ვყოფილიყავით ყველაფერში.- თმები აუქაფა ჩერქეზიშვილს და სიცილით მოჭუტა თვალები. ფეხი გაუსრიალდა ნიკეს და დემიენმა წაავლო ხელი,არ გაიშოტოო. მოღუშულმა მიიხუტა ტანზე და ხმა ზედმეტად არ ამოუღია,რატომღაც.
--------
-მალე წამიყვანე!-გეგას ესროლა შავი მაისური თათულიმ და სარკესთან მიბრუნებულმა თმა ჩამოივარცხნა.
-აუ..
-ამოიწუწუნებ და დედაჩემთან დავრჩები მეც.-მოუბრუნდა ანთებული თვალებით.
-ნუ ამაღამ გავიშლები ისე დავწვები და ხვალ მოგაკითხავთ.-გაეცინა ყოფილ მინისტრს.
-რატომ მიწვევ?
-აზარტული ვარ.
-მაგ აზარტულობის გამო კინაღამ ტვინი გაგიხვრიტეს,მხარის ნაცვლად.
-რამდენჯერაც არ უნდა წამომაძახო,იმდენჯერ გეტყვი, მირჩევნია მართალი ვიყო და ადამიანი,ვიდრე ვიღაცის დაქირავებული ხელქვეითი, რომელიც ფორმალობის გარდა არაფერია.
-ვინერვიულე შენზე.-ნაღვლიანად ამოიჩურჩულა და კვანტალიანს მიუახლოვდა.-მეორეჯერ აღარ დაგიჭერ მხარს მსგავს გადაწყვეტილებებში.
მკლავებში ჩააფრინდა და საწოლზე გააწვინა თუ არა, ვნებიანად აკოცა ქალს.
-აცადე ახალ წყვილს გართობა, მოდი ჩვენ გავიხსენოთ როგორი დრო იყო,როცა ჩვენც ახალი დაქორწინებულები ვიყავით.
-შენ თუ გგონია,მაგას წამოვეგები, ძალიან ცდები.არც არაფერი მაკლია და არც გასახსენებლად მაქვს საქმე,ჩემი შესანიშნავი ქმრის წყალობით,ყველაფერი ისეა, როგორც საჭიროა.-მოწყვეტით აკოცა ტუჩებზე და ხელით უბიძგა.- საღამოს ეგ საქმე,თავს ვერ დაიძვრენ.
კარში გასულს ბუზღუნით დაეწია გეგა.
------
-დღეს არეულობა მაქვს,აქ რა გინდა?!-თამარას თმები დაუდევრად აეწია ზემოთ, მშვენიერი თვალები გაკვირვებისგან გაუფართოვდა.
-აქ რა ხდება?!-ზურამ თვალი შეავლო რამდენიმე მამაკაცს.
-ნიკემ აღალი სახლი იპოვა,ბევრად უკეთესიაო და იქ გადავდივართ.
-როგორ?!
-მშვენივრად.კარგი ფასია, მოვლილი სახლია.-ტანსაცმლით გამოტენილი ჩანთა გაასრიალა კართან.-შენ აქ რა გინდა?!ნიკე არაა შინ.
-შენთან ამოვედი.დემიენმა დამირეკა..-თამარა დაიბნა.-ის დრო დადგა,ის დრო,მე რომ არ მეჩქარებოდა...გული მიგრძნობს, მაგის თქმას აპირებს.ცოლად მოჰყავს,თქვა და გააკეთა..
-ზურა,მესმის შენი...
-არ გესმის,ვერც გამიგებ, მიუხედავად იმისა,რომ სულ ცდილობ ყველას გაუგო.მე პირველი შვილი საყვარელი ქალისგან მყავს და ეს იცი რას ნიშნავს?!ყველაფერს.შვილებს არ არჩევენ,არ ასხვავებენ..ესე არ შეიძლება..ლეოც სიგიჟემდე მიყვარს,მაგრამ ნი ჩვენი ნაწილია და ის ისეთი განსაკუთრებულია, გამორჩეული..
-ჰოდა,მიეცი საშუალება ჩემს შვილს ბედნიერი იყოს.
-ჩვენია,შენ კი სულ შენად მოიხსენიებ.ალბათ,გაგიჯდა კიდეც, რადგან თქვენთან არ ვყოფილვარ, რადგან ნის შენ უფრო უყვარხარ, ვიდრე მე და ყოველ მზერაში ვკითხულობ ამას.პრინციპში, მართალიცაა,გასაღმერთებლი ხარ..
-ზურა,გეყოფა.-ხელი აუწია თამარამ.-დემიენი მოვა და მასთან დავილაპარაკებთ,მერე წახვალ. ეცდები ჩემთან იშვიათად მოხვდე. თუ გარეთ დამინახავ,ჩამომშორდები...
-შვილი გვყვს.
-ხო,მხოლოდ მაგის გამო თუ გვექნება კომუნიკაცია,ახლა კი მშვიდად დაუცადე დემიენს, დიდხანს არ გალოდინებს.
-ხო,ხო.-თავი მორჩილად დაუქნია ხელში ატაცებული ყუთი გამოართვა თამარას.
-სულ დაისვრები,თავი დაანებე.
-მოგეხმარები..-თვალებში ვეღარ ჩაჰხედა.უბრალოდ მიეხმარა, როგორც შესძლო ისე.
-ეუ,რა დღეში ყოფილხართ?!- დემიენი შემოვიდა კარში.- გამარჯობა,როგორ ხართ?!- თამარას გაუღიმა გულწრფელად.
-კარგად,კარგად,თუ იმას არ ჩავთვლით რომ ყველაფერი თავზე მაყრია.ბოდიში არეულობისთვის.
-დიდი ამბავი,ჩემთან უნდა ნახოთ რა არეულობაა.შეჯიბრში მოგიგებთ.
-თქვენობით ლაპარაკს ოდესმე მოეშვები?!-თამარამ წარბი აუწია.
-თამარა,სულ თქვენობით უნდა გელაპარაკონ მოკვდავები.- ზურა წარბაწეული აკვირდება და ნერვები ეშლება.დემიენიც ამჩნევს მამაკაცის არამეგობრულ მზერას.
-აბა,რისთვის მომიყვანე?!-ზურა საქმეზე გადავიდა ეგრევე.
-ხვალ ვიწერთ ჯვარს.-ექოდ გამეორდა დემიენის სიტყვები.- არ აღელდეთ,მეც დღეს დამთანხმდა და
-თუ დაითანხმე?-ზურამ მომუშტა ხელები.
-ნუ...არც დავმუქრებივარ,არც დამიშანტაჟებია,ნებელობითი ქმედება იყო,დამეფიცება.
-ყოველი ჩვენი დიალოგისას მგონია არასერიოზულად აღიქვამ ჩემს გაბრაზებას და მეკაიფები, ხოდა ერთხელ უბრალოდ დავაიგნორებ ყველაფერს, მაგრადაც გაგლახავ.
-არ ვხუმრობ,მართლა მქონდა ბოლოსკენ ცოტა ისეთი იდეები... აი,მაგალითად,მოტაცება!

-თავს წაგაცლიდი.-უფროსმა ჩხეიძემ გაღიმებულ თამარაზე გადაიტანა მზერა.
-დემიენ,როგორ დაგთანხმდა?!- ქალმა ვერ მოითმინა.
-არ ვიცი,უცებ მითხრა ჯანდაბასო.- გაეცინა ჩერქეზიშვილს.-უბრალოდ შევთავაზე,უბრალოდ...
-რა სწრაფად გაიზარდა,რა ძალიან სწრაფად.-თამარას ცრემლები მოაწვა.. გაახსენდა ის დრო,როცა ნიკე დედის გარდა არავის იკარებდა.გაახსენდა უმწეო ბავშვი, რომელიც მუდამ თმებსა თუ ზედატანის ბრეტელებზე აფრინდებოდა.გაახსენდა მისი პირველი ღიმილი,დაძახებული დედიკო...პირველად ნათქვამი მიყვარხარ...მერე დაფიქრდა, დაფიქრდა და გაახსენდა,ყოველ დილას როგორ გამოტანტალდებოდა შიშველი ტერფებით ნიკე საძინებლიდან ზედის ამარა და ხან ზურგიდან ეპარებოდა,კისერში კოცნიდა, ხანაც დივანზე ჩამომჯდარი ცდილობდა გამოფხიზლებას. სახლის დალაგებისას თან დაჰქონდა ჩხეიძეს მობილური და სიმღერებს ანაცვლებდა,ზოგჯერ თავი სტკივდებოდა თამარას ამის გამო,მაგრამ ახლა...ახლა ესეც კი მოენატრებოდა.მოენატრება შვილის არეული თმების დავარცხნა,მოენატრება მის გვერდით ძილი,მოენატრება მასთან ერთად ფილმების ყურება და ცეკვაც კი..
გაუაზრებლად წამოუვიდა ცრემლები და დემიენმა გულში რომ ჩაიკრა,კონტროლი საერთოდ დაკარგა.
-მართლა მიხარია,გულწრფელად...

-არ იტირო რა,გეხვეწები..-თმაზე გადაუსვა ხელი.
-მაპატიე,გილოცავთ,ბედნიერებას გისურვებთ.-ზურა ზურგშექცევით დადგა,ფანჯარაში იმზირებოდა და ეჯიბრებოდა ცრემლების ზღვას.
-თქვენ გგონიათ ეგ სტატუსი გააჩერებს სულ ჩემთან?! მაქსიმუმ 2 დღე და უკან გამოიქცევა, უთქვენოდ არ შეუძლია.-დემიენმა ზურგზე მოუსვა ქალს ხელი.- თამარა,იმ პატარა გოგოს ისე უყვარხარ,ეს მხოლოდ სტატუსია, თორემ ის ისევ ისეთია.ისევ დედა უნდა,ძალიან უნდა და ვერასდროს ვერაფერი ჩაგანაცვლებთ.თანაც როცა თანხმობა მითხრა,პირობა დავდე,დედიკოსთან მე წაგიყვან, როცა ვერ გაძლებ-მეთქი.-თამარას ტირილნარევი სიცილი წასკდა.
-ეგ შერეკილი...-უკვე დემიენისგან ჩამოშორებულმა თვალები შეიმშრალა.-არავის მიჰყვებოდა ადრეც დიდი ხნით,სულ უკან მორბოდა.მეგობრებთანაც ვერ ჩერდებოდა 3 დღე.-გამომშრალ ტუჩებზე ენა მოიტარა.-ეცადე ცოტა დამოუკიდებელი გახდეს ჩემგან, მე ვერ შევძელი,თავადაც დამოკიდებული ვარ მასზე,იმ მომენტიდან,როცა პირველად ვიგრძენი მისი არსებობა.ცივი ჩანს, უხეში და ზოგჯერ უტაქტოც,მაგრამ

-მაგრამ ყველაზე თბილია, მოსიყვარულე და კეთლშობილი.- დემიენმა გააგრძელა.-ძალიან კარგი ადამიანია,თქვენი აღზრდილი ცუდი ვერც იქნება.

-დემიენ,მიხედავ ხომ?!

-10 წუთის გზაა თქვენი სახლიდან ჩვენამდე.-დემიენს გაეცინა.- სხვა ქვეყანაში კი არ მიმყავს,ახლოს გეყოლება...
-ძალიან კარგი ადამიანი ხარ შენ.- თამარამ თბილად აჰხედა.
-ხოდა,გელოდებით!ნარდი უნდა გეთამაშოთ,შაშიც და მერე ჭადრაკიც.ვერ ვეგუები დამარცხებას და ანგარიშს 10-7.
-მოვალ და წაგებული იკისრებ.
-მე ისედაც ვკისრულობ,მაგის გარეშეც.-გაუცინა ჩერქეზიშვილმა, მაგრამ ვერ მიხვდა თამარა. ჩერქეზიშვილი კი უკვე სამოგზაურო ტურს უწყობს.
-ანუ,მაინც დაითანხმე.
-ეგრე გამოდის.-ზურას მიუბრუნდა.
-ესე მალე არ ველოდი.
-რაღა მალე,რამდნი ხანი ველოდე.- გაიღიმა დემიენმა.-თქვენთან მისი ხელის სათხოვნელად მოვედი თუ როგორცაა,არასდროს გამიკეთებია და არც მინახავს მსგავსი რამ.-თავზე ხელი გადაისვა უხერხულად.
-ხვალ მეც მინდა დავესწრო.-ზურამ თქვა.-მინდა ვნახო ხვალ როგორი იქნება ჩემი შვილი,მინდა მის გვერდით ვიყო ახლა მაინც.მე მამა ვარ,ეს დედა და ძმაც ჰყავს..
-მაგის სათქმელად ვარ ზუსტად აქ. ახლა თათუ აყიდინებს კაბას ან რამეს,რაც მოეწონება და მინდა საყვარელმა ადამიანებმა ნახოთ ამ დღეს,მის გვერდით იყოთ და ისტერიკებს რომ დაიმართებს, მომეშველოთ დაწყნარებაში.
-ეგ როგორ?
-თანხმობა კი თქვა,მაგრამ არ იცის ხვალ რა ხდება.-თმაზე გადაისვა ხელი.-თუ რამე და დაპანიკდა,გაქცევის მაინც ხო მოერიდება ?!

-დემიენ,მაგ სპონტანურობისთვის ნიკეს პანიკების ატანა მოგიწევს.- თამარამ პირზე ხელი აიფარა.- ღმერთო ჩემო!
-ნუ თქვენ ცოტა მოშორებით დადექით,მე ავიტან პირველ შეტევებს.
-შენ წესიერად ილაპარაკე ჩემს შვილზე,ცოტა არაადეკვატური რეაქციები შეიძლება ჰქონდეს, გიჟი კი არაა.-ზურა გაღიზიანდა.
-არაადეკვატურობა მაშინ ნახეთ, ჩემს მშობლებს რომ პირველად მაგ დღეს გაიცნობს.-ჩერქეზიშვილმა უხერხულად ჩაიცინა.
-ჰა?აქამდე რატომ არ გააცანი?- მართლა შეემზადა ხელის შემოსარტყმელად უფროსი ჩხეიძე.
-არ ამომყვა.სახლამდე მივიყვანე და მრცხვენიაო,ესაო ისაო.. მოკლედ,უარი თქვა.-ჩაეღიმა.- არადა,კომუნიკაბელურია.თუ გამოელაპარაკნენ,უძმაკაცდება მომენტალურად,მაგრამ იქით იშვიათია ვინმე შეაწუხოს.
-ალბათ,ინერვიულა.-თამარა შეიშმუშნა.ნიკე სულ თავისებური იყო და ზოგჯერ თამარას ძაბავდა.
-მაგრად თან,ვენერამ და პაატამ იცინეს ბევრი,შორიდან იცნობენ.
-ანამ უამბო ხო?!
-გამოწველა ვენერამ ინფორმაცია. მოსწონს შორიდან და ასეთი რაღაც უიშვიათესია.რომ იცნობს ისინიც შეიძლება არმოიწონოს.
-ხვალ რომელ საათზე?
-დილით,9-ზე გავდივართ და ათისთვის იქ ვიქნებით.სულ სულ ახლობლები იქნებით.სხვა არავინ.
-------
ნივთების ნაწილი გადაიტანეს და ნაწილი ვერ მოესწრო.ნიკეც ვერ ახერხებდა დროზე შინ დაბრუნებას,თათული დაატარებდა მაღაზიებში.
-თათუ,ძალიან დავიღალე მე.
-გინდა დავსხდეთ და შევისვენოთ?!-ისე შეხედა,მინდას გარდა ვერაფერს უპასუხებდა.- სოფი ისე მალე იზრდება,ისე მალე, ტანსაცმელებიც აღარ დარჩა და დღეს თუ არ ვუყიდე,გავგიჟდები.
-თათუ,ბავშვების მაღაზია სხვა მხარესაა,შენ კი კაბებში იხრჩობ თავს.-ნიკეამ თითით საპირისპირო მხარეს გაიშვირა თითი.
-მეც მჭირდება კაბები!მომბეზრდა, რაც მქავს.-თავის მართლება სცადა.-შენთვისაც ავარჩიოთ რამე.- ისე სხვათაშორის თქვა,თითქოს მაგ მიზნითვე არ მოეყვანოს.
-კარგი,კარგი,ოღონდ დიდხანს ვერ გავძლებ მე.დედასაც უნდა მივეხმარო.
-რა საყვარელი ხარ,მადლობა.- ორივე ხელი ერთდროულად მოხვია ჩხეიძეს და ლოყაზე აკოცა.
იმდენი ატარა და მაინც ვერ ნახეს სასურველი კაბა,მერე ერთ მაღაზიას ჩაუარეს,თათუმ დაიჩემა შევალო.ნიკეც ადგა და შეჰყვა,იქვე ჩამოჯდა და ტელეფონში მოსულ შეტყობინებას დაქანცულმა გასცა პასუხი.
"უკაცრავად,ვისთან ერთად?"
"თათულისთან ერთად ვარ,სანდრა."
"შენი ახალი დაქალია?!"
"შენ ახლა მოგინდა ეჭვიანობა?"
"კი,სულ შენ ეჭვიანობ და!"
"ხოდა,გაუგე ძმაო გემო!"
"კარგად!"-გაეცინა ჩხეიძეს და თმები გადაიყარა უკან.

-ნახე რა სილამაზეს მივაგენი!- სპილოსძვლისფერი კაბა აუფრიალა ცხვირწინ.-გაიზომე აბა, როგორ მოგიხდება მაინტერესებს.

-ძალიან ლამაზია..-ფეხზე წამოდგა ნიკე და ყურადღებით შეათვალიერა.
-თან ეს მოდელი არსად არაა,ეს ერთია,წარმოიდგინე!თუ მოგერგო, მხოლოდ შენ გექნება ასეთი.- თათულის სახე გაებადრა.
-გემორჩილები!
-----
გამთენიის 8 საათზე მიაკითხა დემიენმა,ისედაც არ ეძინა მთელი ღამე და სულაფორიაქებულიც ვერ გაჩერდა სახლში.თამარას გადაურეკა,შეაფხიზლა.
-ნი,გაიღვიძე..დილამშვიდობიის..- თმები გადაუწია და თავზე აკოცა.- ჩემი სიცოცხლე,ჩემი ლამაზი გოგო..-ლოყაზე მიაკრა ტუჩები.
-დედა...-გვერდი იცვალა და ბალიში დაიმხო თავზე.
-ჩემო პატარა,ადექი რა, გასასვლელი ვარ და დამენახე ნორმალურად,მომენატრე.
-აუ...-ზუზუნით მოიცილა ბალიში და მოჭუტული თვალებით ძლივს აზიდა თავი მაღლა.მუცელში უცნაური გრძნობა უტრიალებს.
-ბუზღუნა და ბრაზიანო,აცუნცულდი ახლავე!დახმარება მჭირდება.- ორივე მკლავი მოჰხვია და შვილის სურნელი შეისუნთქა.-ჩემი გემრიელი ბავშვი!
-დედა,20 წუთი და ავდგები!- უკან დააპირა დაბრუნება,მაგრამ თამარამ მოხვეული მკლავები არ გაუშვა და ყელში აკოცა გადაბმულად რამდენჯერმე.- დედიკოს გემრიელი,ჯერ რა კანი აქვს,მერე რა სასიამოვნო სუნი..

-ვდგები,ვდგები!გამიშვი ოღონდ..- კოპებშეკრული გამოეცალა მკლავებიდან.დილით ვერასდროს იტანდა ზედმეტ შეხებას და თამარა ჯიუტად არ თმობდა პოზიციას.

-ჩემი უხასიათო,ნეტავ როგორ გიტანს ის ბიჭი,ჰა?!-სიცილით წამოდგა ფეხზე.

-თუ უხასიათოდ ვარ ,ხმას არ მცემს.- ამოიჯუჯღუნა და ფეხზე წამოდგა.

-გირჩევნია გადაივლო და დამეხმარო!

-კარგი,დე..-ბოლოს გაეღიმა დედის მკაცრ ტონზე და მიიზლაზნა აბაზანამდე.
მერე რომ გამოვიდა,რაში გჭირდება ჩემი დახმარებაო, თამარამაც რა იყიდე აბა გუშინო და ესე ბუზღინ-ბუზღუნით ჩააცმევინა მუხლს ოდნავ გაცდენილი კაბა და აღტაცებით შეათვალიერა.
დემიენი მანქნაში ვეღარ გაჩერდა და უცებ აირბინა მესამე სართულზე,კარი კი დაბნეულმა ჩხეიძემ გაუღო...
გაშტერდა,გაქვავდა,უნარი დაკარგა ყველაფრის,მათ შორის ყველაზე აუცილებელიც კი გადაავიწყდა, სუნთქვა...ჩხეიძეს ნახევრად მშრალი თმები ჩამოშლოდა,უკვე წელზეც კი ჩამოჰღვროდა. სპილოსძვლისფერ კაბას ლავიწის ძვლებიც დაეფარა და მხრებზე ოდნავ გადასული მკლავებით, წელზე მომდგარი და ბოლოსკენ ნებაზე მიშვებული ნაჭრით, სულისშემხუთველად ლამაზი იყო. ქვეყნად ყველაზე მშვენიერი ვინმე, ვინც კი უნახავს ან არ უნახავს ჩერქეზიშვილს.
ნაზ,დახვეწილ ნაკვთებზე მიაშტერდა დემიენი, ზღვისფერებში გაურკვევლობა ჩაუდგა,თვალები ნაზად დააფახუნა და წამწამებიც შესაშურად გამოუჩნდა.
-დემიენ?!
-ჰო..-ჩერქეზიშვილმა ამოილაპარაკა და შორიდან ჩაესმა თავისვე ხმა.
-მოდით,კარში რას დამდგარხართ?!-თამარამ დაუძახა ორივეს და თითქოს გონზეც მოიყვანა.
-ხო,ხო.დილამშვიდობისა...-ნიკეას ვერც მიეკარა,თამარასი მოერიდა.
-მოდი,ცოტა არაულები ვართ.- თამარას მოეხვია ჩერქეზიშვილი.
-თამ,უარს მეტყვის?!
-იჭირვეულებს,მაგრამ..-უცებ მოშორდა ქალი და ნიკეს გადახედა,რომელსაც ამ ორის ჩურჩული ვერაფრით გაეგო...
-ნი,წამომყევით შენ და თამარა რა..
-დედას უნდა მივეხმარო.
-სასწრაფოა.-უკვე ანერვიულდა ჩერქეზიშვილი.თითებიც კი მოეყინა და ცოტა დააკლდა აცახცახებამდე.
-კარგი,გამოვიცვლი..-ნიკე უნდა გაბრუნებულიყო,რომ მოაბრუნა და ხელი ჩაკიდა.
-დრო არ იცდის,თამ,მზად ხართ თქვენ?!
-მე კი.-ღიმილით ამოიცვა ფეხსაცმელები და ნიკემაც იგივე გაიმეორა.
-ვერ გამიგია რა ხდება!- ამოიბუტბუტა და კიბეებზე დაშვებულ ჩერქეზიშვილს სირბილით ჩაჰყვა.-დემიენ, მშვიდობაა?!
-მაგას გავიგებთ მალე,მეჩქარება ძალიან.-მანქანასთან მიარბენინა და კარი გაუღო.-თამარამ სთხოვა უკან დავსხდებით,ჩემს შვილთან მინდაო..
გზად ვიტოსთან გაიარეს.ჩხეიძემ დემიენის ძველი მეგობარი გაიცნო და ვიტოც ისეთი კარგი ადამიანი აღმოჩნდა,დიალოგის აწყობა ოდნავადაც არ გასჭირვებია.
თამარას მოჰხვია მკლავები და თავი ჩამოადო მხარზე.
-თამ,იცით ვიტო რატომ ჰქვია?!- ახარხარდა ჩერქეზიშვილი საჭესთან.
-ნაგავო!თქვენთან ბოდიში ქალბატონებო.-ვიტომ წარბები შეკრა და ფანჯარაში გაიხედა.
ნიკეს მუცელი მსუბუქად ასტკივდა.
-ჯერ ვიტყვი რომ ვიტოს სრული სახელია ვიტალი.. ვიტალი და ეს გაევროპებული ახალგაზრდა თავის თავს ვიტოს ეძახის.
-იუსტიციის სახლში ვიყავი წასული ჩემი მშობლების დაშვებული შეცდომის გამოსასწორებლად.- თვითონაც გაეცინა.-ახლა ოფიციალურად ევროპულ ენაზე ვიტო ვარ.-გაიჯგიმა.
-მართალია,შენებმა შეცდომა დაუშვეს,შენ პასუხი რატომ უნდა აგო...-სერიოზული გამომეტყველებით დაუბრუნა პასუხი დემიენმა.
-ჩემი ლექტორი ამბობდა, სახელის შეცვლის უფლება,რაც კი რამ არსებულა,ყველაზე ჰუმანურიაო.- დემიენი უკვე ვეღარ გააჩერეს, იმდენს იცინოდა,გზის დანახვაც უჭირდა.
-მეც ეგრე ვთვლი..-ვიტოც აჰყვა უკვე.
-ხო რა,რა დააშავა ადამიანმა მშობლებმა ან მასზე მეურვეობის მქონე პირბემა თუ არასწორი სახელი შეურჩიეს.მთელი ცხოვრება ხომ არ უნდა აბულინგონ,კაცო!-ჩხეიძესაც გადაედო განწყობა.თამარამ შეიკავა სიცილი და ხელზე უჩქმიტა.- მაგრამ ვიტალი კარგი სახელია,მომწონს.-დაამატა ჩხეიძემ დანაშაულის გამოსასწორებლად და ნატკენი ხელი დაიზილა.
-დედა,მეტკინა.-ყურში უჩურჩულა.
-შენ გაიარე ტესტი,ჩემი მეგობრის შეყვარებულად გაკურთხე უკვე.- ვიტომ გაუღიმა სარკიდან.
-აა,შეიცვალა ტესტი?!ადრე დალაგებასა და საჭმლის მომზადებაში არ ამოწმებდნენ?!
-ეგ გოიმები!ჩემი ძმაც ალაგებს სახლს და საჭმელს ამზადებს, ამიტომ ამ ვირმა აიღოს ეგ საქმე თავის თავზე!
-ჩემი შეყვარებულის ევროპელ მეგობარს ვაფასებ.-გაეცინა ჩხეიძეს და დედას მიეხუტა ისევ. რატომღაც მოსვენება დაკარგა, ანერვიულდა.თუ რატომ,თავადაც ვერ მიხვდა.გულაჩქარებული ვერ ხვდებოდა საით მიჰყავდა დემიენს, ან რა ხდება,რა იქნება?
ვიტო გამხიარულებული ჰყვებოდა ამბებს,მაგრამ ყველას ყურადღება სადღაც გაფანტულიყო და ბოლომდეც ვერ ამხიარულებდა სხვებს.ბოლოს ეკლესიის წინ გაჩერდა მანქანა,ყველა რომ გადავიდა,ჩხეიძე იჯდა მანქანაში გაქვავებული..
-შესასვლელთან დამელოდეთ, დაველაპარაკები..-მართლა წინ წავიდნენ,უკან არც იხედებოდნენ სხვები.ირგვლივაც არავინ იყო.- გადმოდი,ნი..-თბილი ხმით უჩურჩულა.დაემორჩილა ნი, ცახცახით გადავიდა მანქანიდან, ოღონდ ვერ იაზრებს,თუ რაშია საქმე.
იქვე დადებული თეთრი თავშალი აიღო დემიენმა და თავზე დააფარა.
-ულამაზესი ხარ,არ მითქვამს დღეს, არ კი არა,ვერ გითხარი.. -გრძელ თმაზე დაუსვა ხელი.-გუშინ ხომ მითხარი ცოლად გამოგყვებიო.. ხოდა,არაფერი გითხარი,მხოლოდ რამდენიმე ადამიანია,ვინც ჩვენს გვერდით იქნება.არ ვიცი,შეიძლება სხვანაირი კაბა გინდოდა გცმოდა ამ დღეს,ან სხვანაირი ვარცხნილობა გინდოდა?!იქნებ ფეხსაცმელები?!ან უფრო დიდი ქორწილი,სანახაობრივი... იქნებ ჯვრისწერა არ გინდა?!მაპატიე თავნებობა,მაგრამ ესეა..აქამდე მოვედით..-თავშალი შეუსწორა.- ჩვენთან საყვარელი ადამიანები იქნებიან,ისინი...ვისაც მართლა უხარიათ ჩვენი კარგად ყოფნა.- მტევანზე მოჰხვია ხელი და წვრილ, ნატიფ თითებზე აკოცა.

ჩხეიძეს თვალებში არსებული წმინდა ზღვა აიმღვრა,ტალღებად მოაწვა და პატარა არხებად გადმოეკვეთა არსებული ზღვარი. ტუჩებიც კი შეეხსნა საკმარისი ჰაერის ჩასასუნთქად.
-ახლა ხომ მაინც მომყვები?!თუ...

-მეშინია,ვნერვიულობ..- ამოიბუტბუტა რის ვაი-ვაგლახით და თვალები მაგრად დააჭირა ერთმანეთს.
-ამდენი ხალხის მაინც მოგერიდოს!
ასე მიმატოვებ?!ღვთის წინაშეც?!- ტონი გაუმკაცრა დემიენმა.
-რა მიკეთებ?!რატომ..-ამოისლუკუნა.
-გველოდებიან,აი იქით,მამაოც დგას..ჯვარს ყველას კი არ წერს, მხოლოდ მათ,ვისაც საჭიროდ თვლის.-მიუთითა შესასვლელთან მდგარი მოხუცისკენ.ნიკეა რამდენიმე წუთით მიაშტერდა, ნორმალურად ვერც ხედავს აწყლიანებული თვალების გამო.
-ასე რატომ მექცევი?!- ასლუკუნებულმა დახარა თავი.
-ჩემი მშობლებიც აქ არიან,ანაც, სანდრა და შენი ძმაკაცი შუც. ფოფიკო თავისი შემქმნელებიანად, თამარა,ზურა,ლეო,ვიტალიც, რომელმაც გაიოფიციალურა შემოკლებული სახელი ვიტო.-თითები სულ სათითაოდ დაუკოცნა.
-იქნებ არ მინდა?რატომ მაძალებ ან ეს რა მოქცევაა?რა თავდაჯერებულობა და სპონტანურობა?!-ტონს აუწია ჩხეიძემ.
-ნუ სარგებლობ პრივილეგიით! იცის გოგომ ხალხში ვერ გავაჩუმებ და აქაოდა,აიწყვიტა,აიხსნა აღვირი..

-ახლა წავალ!-წამოიყვირა და ის იყო უკან უნდა ჩამჯდარიყო, კაბის ბოლოში სოფიო რომ დაეჯაჯგურა. -ატილილიო,ატილილიო..- ბავშვს ზუსტად ის კაბა ეცვა,ნიკემ რომ უყიდა საჩუქრად.
დემიენმა დაჰხედა ციცქნა წერტილს და ხელში ასატაცებლად დაიხარა,თუმცა ჩხეიძემ დაასწრო და აფრიალებულ გოგონას, გაუღიმა.-ატილილიო,ნიი...- ფოფიკო ახალი ალაპარაკებულია და ჯერაც უჭირს გამართულად სიტყვების თქმა.
-არ ვტირი,არა..-პუტკუნა ლოყზე აკოცა ბავშვს და განწყობა სულ ეცვალა,ციცქნა ხელებმა რომ მოსწმინდეს ცრემლები.ბავშვმა მხარზე დაადო თავი და მერე შესამოწმებლად რამდენჯერმე აჰხედა.
-აჰა,ბავშვიც დამიზაფრე.წამოდი ახლა,გველოდებიან!-სოფის თმებზე გადაატარა თითები.
-შენ გოგო,რა კარგი ვინმე ხარ, პატარა საოცრება..-თბილად უჩურჩულა ყურში ბავშვს ნიკემ.- ჩემი სიტკბოება,ხომ ხარ?!დახატულო..
დემიენმა თავიდან გადამძვრალი თავშალი დაუბრუნა უკან და ჩხეიძემაც მოსიყვარულე მზერით აჰხედა ქვემოდან.დემიენმაც თვალი მოავლო გარემოს,ხომ არავინ გვხედავსო და შუბლზე აკოცა.
-ისე კაცები მაგარი იდიოტები ხართ.ცოლად რომ მიჰყვები, კიდევ რაღაცა შეღავათია და ქმარი რომ ხდები,უკვე მინუსებში გადადის ბიუჯეტი.-გზად უთხრა ჩერქეზიშვილს და კაცის სიცილის ხმაც გაიგო.რას იფიქრებდა,თუ სულ არ აღელვებს დემიენს ბიუჯეტის საკითხი?!
ჩხეიძემ ბავშვი ვერ დათმო, ეკლესიის შესასვლელამდე ხელში ჰყავდა, იმხელა სითბოს იღებს მისგან,უნდება სულ თავისთან დაიტოვოს.
-დედა..-ხელები გაიშვირა თათულისკენ სოფიამ და მანაც ბავშვი ჩაიკრა იმ წამსვე.
-რა გადაწყდა,მიყვები?!-ლეომ გადაჰხვია ხელი.
-კი,შეგიძლია განიცადო რომ თქვენს სურვილებს არ ვაკმაყოფილებ..და არც დავაკმაყოფილებ!-ახლა თავად დაიბრუნა ქათქათა თავსაფარი უკან და გაბრაზებულმა გადააწევინა ხელი გვერდით.
ზურამ გაუღიმა,ვერ გაბედა შვილის ჩახუტება.
სანდრამ ეჭვიანი გამომეტყველებით გადახედა თათულის და ჩხეიძესთან იმდენად ახლოს დადგა,ყველა გზა მოუჭრა თათუს.
-მოშორდი,გოგო!შენ მოგყავს თუ დემიენს!-თორნიკემ უკან გამოსწია დადიანი.
-გამიშვი,ყველამ თავისი ადგილი იცოდეს!-ხელი რომ შეაშვებინა, ამაყი სახით დადგა ნიკეს წინ და წარბაწეულმა შეხედა.-შევდივართ თუ არა?!
-რა თქმა უნდა.-თორნიკემ ნიკეს გაუღიმა და ჩხეიძეს ჩაჰკიდა ხელი.- დემიენ,გამომყევი თორემ გადაიფიქრებს.-არც აცია,არც აცხელა,შეარბენინა ჩხეიძე ეკლესიაში და უკან აკისკისდა სანდრა,ჩხეიძის თავსაბურავით ხელში მისდევდა,გადასძვრა,მოიცადე უწმინდურო,მასე შესვლა არ შეიძლებაო.თან თავადაც ისწორებდა თმებზე გადასრიალებულს...
ლეო ხარხარებდა,თამარა ჩქმეტდა, სირცხვილია,უწესოდ ნუ იქცევიო.
-გაფრინდა ჩვენი პეპელა.-თავი გააქნია სიცილით.
-ლეო,გეყოფა.
-თამ,მიყვარხარ რა.-ლოყაზე აკოცა ძლივს სიცილშეკავებულ ქალს.
-მეც მიყვარხარ,პატარა ოინბაზო.- მაკლავზე მოჰხვია მაღალ სხეულს ხელი და დაეყრდნო.-არ გამაცინო, გაფრთხილებ!ამხელა ქალი რომ გამაგდონ შენობიდან,მთელი წელი არ გაჭმევ ნამცხვრებს.-უმკაცრესი სასჯელით დაემუქრა ქალი და ლეო გააცინა ახლა.
სოფიმ სირბილი მოინდომა აქეთ-იქით და მამაომაც კარი დავკეტოთ,რომ არ გაგვეპაროს და ისე მიუშვითო...ხოდა,სოფიც ყველაფერს ათვალიერებდა,თან ისე ათვალიერებდა,გეგა გაოცებულიყო.ანამ მთლად მარტოც არ გაუშვა პატარა ქალბატონი,რამე არ გააფუჭოსო და ცალი თვალი იქით ჰქონდა,ცალი ბავშვისკენ.
ცოტა შეაგვიანდათ ვენერას და პაატას,მაგრამ მაინც მოუსწრეს.
პაატამ ზოგადად გულთბილი დახვედრები არ იცის,ცივზე ცივი ადამიანია,მაგრამ ნიკე შვილად აღიქვა და გაუღიმა.მტევანზეც ნაზად აკოცა აწითლებულ ჩხეიძეს.
ვენერამ ჯერ შორიდან ათვალიერა, მერე ცოტა გამოელაპარაკა. ზედმეტად თავშეკავებული იყო და ნიკეამ ისიც კი იფიქრა,მაგრად არ მოვეწონეო.მერე დემიენმა უჩურჩულა,ტაქტიკა აქვს ასეთი, ვინც ძალიან მოსწონს, თავშეკავებულად იქცევაო.ცოტა დამშვიდდა.
-----
ვენერამ თავისთან დაპატიჟა ყველა.სუფრა მაქვს უკვე გაშლილიო და უარის თქმა ისედაც არ უნდოდათ.ანამ სოფის ხელები ისე ჩაავლო,ვერავინ გაბედავდა შეცილებას.ვერც გაბედეს.
მერე დედიკოსთან მოუნდა და გაშვება მოუწია.
მოწყენილი ჩამოჯდა დივანზე და სტუმრებს გადახედა,ტელეფონი ამოიღო და დროის გასაყვანად ჯგუფში შევიდა,ვიღაცებს წერდა. ნიკე მიუჯდა გვერდით.
-ფილმების საღამოზე რას იტყვი? რამდენიმე ახალი მირჩიეს და მარტო ყურება არ მინდა.
-და გინდა პარტნიორობა გაგიწიო.- თავი დაუქნია ჩხეიძემ.-კარგი.- მკრთალი ღიმილით დაუქნია თავი.
-თუ არ მოგხიბლა იდეამ,გავიგებ.. ჩემთან მეგობრობა ხომ არ გინდა, გახსოვს?!მითხარი კიდეც..- ბავშვურ ახირებაზე გულიანად ეცინებოდა ჩხეიძეს,მაგრამ ანას თანდასწრებით ოდნავადაც არ იღიმოდა.
-გავიღებ მსხვერპლს და რამდენიმე საღამოს გაჩუქებ.
-მამადლი?
-კი.-ბავშვმა თავი დაუქნია.-ჩემი ძმის სიყვარულში ახალი მეწილე სულ არ მინდა,მაგრამ უკვე ხარ...
-შენ შენ ხარ და მე მე.ვერასდროს და არასდროს ჩაგანაცვლებ.- თვალებში ჩაჰხედა.-შენ რომ უყვარხარ...არ ვიცი,ესე ძალიან და უანგარო სიყვარულით,ვინ უყვარს.
ტყუილად ეჭვიანობ.
-არ ვვეჭვიანობ.-სიამოვნება რომ არ დასტყობოდა,კოპები შეკრა. არადა,მაინც გამოეხატა სახეზე სიხარული.
-კარგი,რადგან არ გინდა ჩემთან კონტაქტი,წავალ მაშინ..
-იყავი,ხომ გითხარი,ცოტა ხანს შემიძლია გაგიძლო.ასე,20 წუთი..
-ამ,დროს დაინიშნავ თუ მე ჩართო წამზომი?!
-ვინიშნავ.-გაუღიმა და მობილურზე მოსულ შეტყობინებას დახედა ანამ, გაეცინა...
-მგონი ვიღაცას ეფლირტავებიან და კაიფობს ამით მაგრააად.- აწითლებულ ანას სიცილით მოუჭირა ლოყებზე ხელი.
-არაა!ვიდეო ჩამიგდეს და მაგაზე გამეცინა.-თავის მართლება დაიწყო.
-ეი,მერე რა,მეც ვიყავი პატარააა!
-არც პატარა ვარ.-წარბი აუწია.
-მართალია,ცოტა პატარა ხარ, ჩემზე ცოტათი პატარა.-თითებით აჩვენა.
-ნიკ,მამამ მითხრა სირცხვილია რომ არ იცი რა გინდაო.-ყურთან ახლოს უჩურჩულა.-რას იფიქრებენ სხვები,შენ იმათზე გვიან რომ დაამთავრო უნივერსიტეტიო. მოდი,რაც გამოგიდს,ის ავირჩიოთო.
-მე კი გირჩევ,შენს ძმას დაუჯერო.- ყოყმანით დაიწყო.არც კი უნდოდა მათ ურთიერთობაში ჩარევა.-აი, გინახავს?!ადამიანები გრაფიკს არ არღვევენ ხოლმე.6-ზე უმთავრდებათ სამსახური?! გამორბიან.ერთ ზედმეტ წუთს არ დაგითმობენ და იცი რატომ?!
-გერმანული სიზუსტეა?! თუ იმიტომ რომ არ უყვართ?!
-ეროვნებას არ აქვს მნიშვნელობა, შენი საქმე რომ გიყვარს,როცა ბოლომდე მიგყავს,მაშინ ასრულებ სამუშაოს და მერე ბედნიერი იღვიძებ,რომ ისევ გაიქცე და თავით გადაეშვა შენს პირად სიგიჟეში. ახლა რომ არასწორი არჩევანი გააკეთო,იმ ექიმს შეიძლება დაემსგავსო უტაქტოდ,უხეშად,არაპროფესიონალურად და უგულოდ რომ იქცევიან ზოგჯერ, ან იმ მასწავლებელს მისი დანახვაც რომ არ უნდათ და ელემენტარული გაკვეთილს ვერ ატარებს...არადა, შეგიძლია იყო ისეთი მასწავლებელი,რომლის დანახვაც გაახარებთ,რომელსაც სულ მოუსმენენ და რომელთანაც იმეგობრებენ.შეგიძლია ის ექიმი იყო,მოწყენილ პაციენტს ანეგდოტებს რომ უყვება ან სულაც საშინლად უმღერის და მხოლოდ ის მიზანი აქვს,ტკბილი მომენტი აჩუქოს.მე გირჩევ დაიცადო,მე გირჩევ იპოვო შენი სიგიჟე, დაიცადო და გაარკვიო რა გინდა. ასაკი კი დიდი არაფერია.20 წლის მიხვალ უნივერსიტეტში თუ 40-ის არაფერს გიცვლის.მთავარია შენი საქმის პროფესიონალი იყო და ნახავ,ყველა შეგეხვეწება მასთან იმუშაო.-თხელ თითებზე მოეფერა ანას.-აი,ჩვენ გვყავს ერთი თანამშრომელი.ეს დიზაინერი მაგარი პრეტენზიული ვინმეა. მოგვთხოვა უკეთესი ხარისხის ლეპტოპი,ყავის აპარატი და დემიენი ელოლიავება..-გაეცინა.- მაგრამ იმ დღეს მოთხოვნებს გადააჭარბა და ყველაფერი გამოართვა,ჩვეულებრივ,სხვებს რაც გვაქვს,ის აქვს მასსაც.ხოდა, ახლა იმის თქმა მინდა,რომ იყავი პროფესიონალები და დემიენის მსგავსი უფროსებიც გეყოლება. ან შენ იქნები შენი თავის უფროსი და მოთხოვნადიც.-ანამ თავი დაადო მხარზე ჩხეიძეს.
-მადლობა.
-წესიერად!რამდენს მიბედავ?!- თმა გადაუწია უკან.
-მადლობა გადაგიხადე,დაუნახავი!- გაეცინა უმცროსს.
-ჩემი ცოტა უზნეო ქცევების გოგო.- ლოყაზე აკოცა ნიკემ და ჩაიხუტა.
-რასაც დავაკვირდი,ჩემი მეგობარი თავისი ახალ სამეგობრო წრეს ისე კრავს,მგონი ნერვები მეშლება!- თავზე წაადგა სანდრა.
-ეჭვიანობს.-ნიკემ ჩასჩურჩულა და სანდრას თვალი ჩაუკრა.-მოდი, ჩემო ერთადერთო და განუმეორებელო.
-არ მოვალ.-ცხვირი აიბზუა დადიანმა.მერე ანას მეორე მხრიდან მიუჯდა და სერიალზე გაუბა ლაპარაკი.
----
-მოდი აქ,გოგო!-ხელი დავლო ჩხეიძეს და ოთახში შეიტყუა.
-გამიშვი,სირცხვილია!-მოხვეულ მკლავენში აუფართხალდა.
-სირცხვილი კი არა,რა ლამაზი ხარ ის თუ მაინც იცი?!-ლოყაზე აკოცა და კისერში ჩაურგო თავი.- მომენატრე,სულ სხვებთან ხარ და ვერც გეკარები ნორმალურად.-მამაკაცის არომატმა მოიცვა მთლიანად.ერთაიანად მოდუნდა და მოეშვა.თმებში ჩაავლო ხელი,თავი მაღლა აააწევინა და მსხვილი ბაგეები დაუკოცნა.
-დემიენ,გავიდეთ,სირცხვილია რა.არ დაგვინახონ.
-კარი ჩავკეტე.-მკლავებზე გაუსრიალა ხელისგულები.
-შენი მშობლების სახლში ვართ.-თვალებმინაბულმა ამოთქვა.
-ვიცი და ახლა გაქცევა მინდა.
-აბა,კარგად.მე აქ ვრჩები,მომეწონა საზოგადოება.
-ეჰე,გენიოს!სად რჩები,გიჟი ხომ არ ხარ?!შენს გამო გავრბივარ,თორემ ესენიც მიყვარს მე.- ჩხეიძეს დილიდან მოყოლებული აწუხებს მუცლის ტკივილი.ახლა კი დილანდელთან შედარებით,ბევრად უფრო მძაფრია..თავიდან იფიქრა ნერვიულობის ფონზე ამტკივდაო,მაგრამ ამდენ ხანს რომ გაგრძელდა და ასეთი ფორმით,ეგეც აფორიაქებს.
-დემიენ,მუცელი მტკივა..-ამოიბუტბუტა ტკივილისგან შეწუხებულმა.
-წამოდი,წამალს დაგალევინებენ.-კარის გასაღებად გასწია ხელი, ჩხეიძე რომ პერანგზე ჩაეჭიდა და სიმწრისგან ამოიკრუსუნა.
-მტკივა,დემიენ...ძალიან ამტკივდა..-მუხლები ეკვეთება,მაგრამ დემიენი ასწრებს მის დაჭერას და კარს აღებს.ხელში აფრიალებილი გაჰყავს გაფითრებულს საძინებლიდან...
-ცუდად არის...-ამოიღრინა და კარისკენ წავიდა.ყველა ერთად წამოიშალა ფეხზე. თამარა კი პირველი გაიქცა ატირებული შვილისკენ.
-რა სჭირს,რა სჭირს!
-არ ვიცი,გააღეთ ეს კარი,ვეჯიკავები და არ იღება!-თამარამ სწრაფად გაუღო კარი და უკან აედევნა კაცს.მანქანის კარი გამოაღეს,ნიკე უკან მიაწვინა,დედის კალთაზე დადო თავი და კაბა მოუკჭა გამწარებულმა.
ის იყო,დემიენიც უნდა ჩამჯდარიყო,რომ რაღაცის ხმა გაისმა.ეს რაღაც,არ იყო კარგი ან მშვიდობის ამოძახილი.ეს ხმა იყო გასროლის,მტრული გასროლის,ბოროტული და არაკაცული.ეს იყო შორიდან გასროლილი ტყვია,გასროლილი კაცის მოსაკლავად და ვერაგულად...
ჩხეიძის სასოწარკვეთილი წამოკივლების ხმამ დაარღვია გასროლის შემდეგ ჩამოწოლილი რამდენიმე წამიანი დუმილი.
-დემიენ!-წამოწეულს არაფრის ძალა არ ჰქონდა.ტკივილები სტანჯავს და მოსვენებას უკარგავს... სული ეხუთება,ისე ეხუთება,მზადაა დანებდეს სიკვდილს...
-დემიენ!-გამეორდა შეშინებული ხმა და Ლამის შეიშალა....






№1 სტუმარი სტუმარი სტუმარი

ვაუუ დაბრუნდი????ნუ იკარგები რა.ყოველ დღე ველოდებოდი როდის დადებდი ახალ თავს ????

 


№2  offline წევრი A.N.A

აუ როგორ აირია სიტუაციააა. მჯერა და ვიცი რომ ყველაფერი კარგად დამთავრდება, მაგრამ მაინც მენერვიულება. აქეთ ნიკეა იქეთ დემიენი შენ კი აგვიანებ არადა საშინლად საინტერესო მომენტია. მალე დაბრუნდი რაა გთხოვ. ❣️

 


№3 წევრი Megioki

არ მჯერა ..როგორც იქნაა :დდ წავედი წავიკითხო ❤️

 


№4  offline წევრი დარინა

დემიენისნაირი მამაკაცი პერსონაჟი არ გყოლიაა ყველასგან განსხვავებულია თავისი თვისებებით და განსაკუთრებულობით, აი გავგიჟდი როგორიაა რაა ჩემს მშობლებს თუ აქვთ ყველაფერიი შენსას რატომ არ უნდა ქონდესოო, ყველაფერზე ფიქრობს, ნიკეას ბედნიერებისთვის ყველაფერს აკეთებს საკუთარ თავზე მეტად უყვარს, გიჟდება მის გვერდით რომ არ არის და მართლაც ყველაფერი გააკეთა რომ მასთან ყოფილიყოო, საიდან სად მოვედით მართლაც ვერ ვიფიქრებდი ის გადარეული დემიენი ასეთი მოსიყვარულეე და გასაგიჟებელი თუ იქნებოდაა ნათქვამია სიყვარული აგვამაღლებსოო და ეს ასეც არის რადგან ორივემ დიდი ტრანსფორმაცია განიცადაა, ნიკეაც შეიცვალაა, დემიენი გაგიჟებით შეუყვარდაა და ახლა დარწმუნებული ვარ ემოციების პიკს გვაჩვენებს შემდეგ თავშიიი, სულ რაღაც ასეთი მინდოდა ეგოისტურად მე ნიკეს რომ დემიენზე ენერვიულაა ვიცი ბოროტულია მაგრამ მაინც, ახლა ორმაგად გააფრენს რადგან დემიენის დაკარგვის შიშს გამოცდის და უფრო მიეკედლებაა, ერთად ძალიან სიყვარულები არიან ესენი ცალკცალკე ვეღარ წარმომიდგენიააა, მიყვარს თამარას და დემიენის ურთიერთობა როგორი განსხვავებულები არიან, ორივეს ძალიან კარგი მშობლები ყავთ და მესიამოვნა ტიპიური გაჭედვები რომ არ იყო არ მოწონებაზეეე, ინტრიგულად კი დაგვიმთავრე თავიი და შემდეგ ნაწილამდე ალბათ სული გამძვრებააა, შენ როგორც ყოველთვის ძალიან კარგი ხარ ❤️❤️❤️ შემიყვარდიიი იცოდე სიყვარულს ყველას არ ვუხსნიიი :დდდდდდ დემიენი მინდაა მეეეე❤️❤️❤️

 


№5  offline წევრი A.N.A

დარინა
დემიენისნაირი მამაკაცი პერსონაჟი არ გყოლიაა ყველასგან განსხვავებულია თავისი თვისებებით და განსაკუთრებულობით, აი გავგიჟდი როგორიაა რაა ჩემს მშობლებს თუ აქვთ ყველაფერიი შენსას რატომ არ უნდა ქონდესოო, ყველაფერზე ფიქრობს, ნიკეას ბედნიერებისთვის ყველაფერს აკეთებს საკუთარ თავზე მეტად უყვარს, გიჟდება მის გვერდით რომ არ არის და მართლაც ყველაფერი გააკეთა რომ მასთან ყოფილიყოო, საიდან სად მოვედით მართლაც ვერ ვიფიქრებდი ის გადარეული დემიენი ასეთი მოსიყვარულეე და გასაგიჟებელი თუ იქნებოდაა ნათქვამია სიყვარული აგვამაღლებსოო და ეს ასეც არის რადგან ორივემ დიდი ტრანსფორმაცია განიცადაა, ნიკეაც შეიცვალაა, დემიენი გაგიჟებით შეუყვარდაა და ახლა დარწმუნებული ვარ ემოციების პიკს გვაჩვენებს შემდეგ თავშიიი, სულ რაღაც ასეთი მინდოდა ეგოისტურად მე ნიკეს რომ დემიენზე ენერვიულაა ვიცი ბოროტულია მაგრამ მაინც, ახლა ორმაგად გააფრენს რადგან დემიენის დაკარგვის შიშს გამოცდის და უფრო მიეკედლებაა, ერთად ძალიან სიყვარულები არიან ესენი ცალკცალკე ვეღარ წარმომიდგენიააა, მიყვარს თამარას და დემიენის ურთიერთობა როგორი განსხვავებულები არიან, ორივეს ძალიან კარგი მშობლები ყავთ და მესიამოვნა ტიპიური გაჭედვები რომ არ იყო არ მოწონებაზეეე, ინტრიგულად კი დაგვიმთავრე თავიი და შემდეგ ნაწილამდე ალბათ სული გამძვრებააა, შენ როგორც ყოველთვის ძალიან კარგი ხარ ❤️❤️❤️ შემიყვარდიიი იცოდე სიყვარულს ყველას არ ვუხსნიიი :დდდდდდ დემიენი მინდაა მეეეე❤️❤️❤️


"სიყვარული აგვამაღლებს" _ო? შენ მე ასეთი არ მახსოვხარ დარინა:))
არადა რას ლანძღავდი ენის პერსონაჟებს "სახლი ტბის პირას" _ში და საერთოდ ყველგან. შენი კომენტარები ერთი სიამოვნებაა რაა სადაც მხვდები ყველგან გკითხულობ. ამ ისტორიაში ამათი სიყვარულის და ყველგან დარინას კომენტარების ფანი მე. :დდ
პ. ს ალბათ ვერც მიცანი. (imagination) სულელური ნიკი მქონდა ვაღიარებ. ❣️

 


№6 სტუმარი Life is beautiful

Aუუუუ..
ვიცი რაც ხდება იმ "პარლამენტის ხალხმა" ესროლა ხო....
მგონი გხვდები განვითარებას... დდდ
არადა ისე კარგად მიდიოდა ყველაფერი, მაგრამ მაინც მოხდა ცუდი. ერთი რაღაცა ვიცი ახლა ეს ისტორია ცუდად რო დაასრულო გავაფრენ.. დდდ
ისეთი კარგია თვისი ცუდი მომენტებითაც რომ სიტყვები არ მყოფნის.. ძალიან ძალიან კარგად წერ და სულ ვამბობდი კიდევაც ველოდები შემდეგს სულმოუთქმელადთმეთქი, მაგრამ ახლა "ზე" გელოდები და ვიცი მანია მექნება ყოველ წუთში შემოწმების როგლრც არის...


პ.ს როგორც ყოველთვის ენით აღუწერელი სიამოვნება მივიღე ამ თავითაც :დდ
გელიდები❤️^_^♥️

 


№7  offline წევრი დარინა

A.N.A
დარინა
დემიენისნაირი მამაკაცი პერსონაჟი არ გყოლიაა ყველასგან განსხვავებულია თავისი თვისებებით და განსაკუთრებულობით, აი გავგიჟდი როგორიაა რაა ჩემს მშობლებს თუ აქვთ ყველაფერიი შენსას რატომ არ უნდა ქონდესოო, ყველაფერზე ფიქრობს, ნიკეას ბედნიერებისთვის ყველაფერს აკეთებს საკუთარ თავზე მეტად უყვარს, გიჟდება მის გვერდით რომ არ არის და მართლაც ყველაფერი გააკეთა რომ მასთან ყოფილიყოო, საიდან სად მოვედით მართლაც ვერ ვიფიქრებდი ის გადარეული დემიენი ასეთი მოსიყვარულეე და გასაგიჟებელი თუ იქნებოდაა ნათქვამია სიყვარული აგვამაღლებსოო და ეს ასეც არის რადგან ორივემ დიდი ტრანსფორმაცია განიცადაა, ნიკეაც შეიცვალაა, დემიენი გაგიჟებით შეუყვარდაა და ახლა დარწმუნებული ვარ ემოციების პიკს გვაჩვენებს შემდეგ თავშიიი, სულ რაღაც ასეთი მინდოდა ეგოისტურად მე ნიკეს რომ დემიენზე ენერვიულაა ვიცი ბოროტულია მაგრამ მაინც, ახლა ორმაგად გააფრენს რადგან დემიენის დაკარგვის შიშს გამოცდის და უფრო მიეკედლებაა, ერთად ძალიან სიყვარულები არიან ესენი ცალკცალკე ვეღარ წარმომიდგენიააა, მიყვარს თამარას და დემიენის ურთიერთობა როგორი განსხვავებულები არიან, ორივეს ძალიან კარგი მშობლები ყავთ და მესიამოვნა ტიპიური გაჭედვები რომ არ იყო არ მოწონებაზეეე, ინტრიგულად კი დაგვიმთავრე თავიი და შემდეგ ნაწილამდე ალბათ სული გამძვრებააა, შენ როგორც ყოველთვის ძალიან კარგი ხარ ❤️❤️❤️ შემიყვარდიიი იცოდე სიყვარულს ყველას არ ვუხსნიიი :დდდდდდ დემიენი მინდაა მეეეე❤️❤️❤️


"სიყვარული აგვამაღლებს" _ო? შენ მე ასეთი არ მახსოვხარ დარინა:))
არადა რას ლანძღავდი ენის პერსონაჟებს "სახლი ტბის პირას" _ში და საერთოდ ყველგან. შენი კომენტარები ერთი სიამოვნებაა რაა სადაც მხვდები ყველგან გკითხულობ. ამ ისტორიაში ამათი სიყვარულის და ყველგან დარინას კომენტარების ფანი მე. :დდ
პ. ს ალბათ ვერც მიცანი. (imagination) სულელური ნიკი მქონდა ვაღიარებ. ❣️


კი როგორ ვერ გიცანიიი მახსოვხარ, ამ ბოლო დროს ვერავის ვეღარ ვლანძღავ გამოვსწორდიი თუ გამომასწორეს :დდდდ აღარ მაძლევენ იმის საბაბს ვინმე რომ შემოვლანძღოოო, ყველა საყვარელი გახდა უცებ, ძალიან გამიხარდა მართლა რომ გამოჩნდიი არ ვიცოდი შენი ნიკი ❤️❤️

 


№8 მოდერი Nuki-rocks

სტუმარი სტუმარი
ვაუუ დაბრუნდი????ნუ იკარგები რა.ყოველ დღე ველოდებოდი როდის დადებდი ახალ თავს ????

ვცდილობ,ძვირფასო.მეც არ მინდა გალოდინოთ,მაგრამ ეს 2 კვირა გამოცდების იყო და ვერ ვახერხებდი ნორმალურად წერას.მაგრამ ძალიან ძალიან მიხარია რომ მელოდებოდით და ვწუხვარ,რომ ესე გაიწელა❤❤❤.

A.N.A
აუ როგორ აირია სიტუაციააა. მჯერა და ვიცი რომ ყველაფერი კარგად დამთავრდება, მაგრამ მაინც მენერვიულება. აქეთ ნიკეა იქეთ დემიენი შენ კი აგვიანებ არადა საშინლად საინტერესო მომენტია. მალე დაბრუნდი რაა გთხოვ. ❣️

ვეცდები,ვეცდები,მართლა.ეს 2 კვირა, მართლა ტანჯუილი იყო და ძილი რომ შემეძლო,მაგაზეც მადლიერი ვიყავი.
❤❤❤

Megioki
არ მჯერა ..როგორც იქნაა :დდ წავედი წავიკითხო ❤️

რომ წაიკითხავ,მჭირდება შენი აზრები.❤

 


№9 სტუმარი სტუმარი მარი

გელოდებოდიი❤️ ძალიან კარგი თავი იყო❤️

 


№10 სტუმარი სტუმარი ანი

რა... რა... რას აკეთებ? ვაიმე დედააა. რას აკეთებ?
ჭკუიდან გადავალ შევიშლები.. ეს რატო ქენი..
რო მოკვდეს მართლა შევიშლები მააართლა!

 


№11 მოდერი Nuki-rocks

დარინა
დემიენისნაირი მამაკაცი პერსონაჟი არ გყოლიაა ყველასგან განსხვავებულია თავისი თვისებებით და განსაკუთრებულობით, აი გავგიჟდი როგორიაა რაა ჩემს მშობლებს თუ აქვთ ყველაფერიი შენსას რატომ არ უნდა ქონდესოო, ყველაფერზე ფიქრობს, ნიკეას ბედნიერებისთვის ყველაფერს აკეთებს საკუთარ თავზე მეტად უყვარს, გიჟდება მის გვერდით რომ არ არის და მართლაც ყველაფერი გააკეთა რომ მასთან ყოფილიყოო, საიდან სად მოვედით მართლაც ვერ ვიფიქრებდი ის გადარეული დემიენი ასეთი მოსიყვარულეე და გასაგიჟებელი თუ იქნებოდაა ნათქვამია სიყვარული აგვამაღლებსოო და ეს ასეც არის რადგან ორივემ დიდი ტრანსფორმაცია განიცადაა, ნიკეაც შეიცვალაა, დემიენი გაგიჟებით შეუყვარდაა და ახლა დარწმუნებული ვარ ემოციების პიკს გვაჩვენებს შემდეგ თავშიიი, სულ რაღაც ასეთი მინდოდა ეგოისტურად მე ნიკეს რომ დემიენზე ენერვიულაა ვიცი ბოროტულია მაგრამ მაინც, ახლა ორმაგად გააფრენს რადგან დემიენის დაკარგვის შიშს გამოცდის და უფრო მიეკედლებაა, ერთად ძალიან სიყვარულები არიან ესენი ცალკცალკე ვეღარ წარმომიდგენიააა, მიყვარს თამარას და დემიენის ურთიერთობა როგორი განსხვავებულები არიან, ორივეს ძალიან კარგი მშობლები ყავთ და მესიამოვნა ტიპიური გაჭედვები რომ არ იყო არ მოწონებაზეეე, ინტრიგულად კი დაგვიმთავრე თავიი და შემდეგ ნაწილამდე ალბათ სული გამძვრებააა, შენ როგორც ყოველთვის ძალიან კარგი ხარ ❤️❤️❤️ შემიყვარდიიი იცოდე სიყვარულს ყველას არ ვუხსნიიი :დდდდდდ დემიენი მინდაა მეეეე❤️❤️❤️

აუ,როგორ გამახარეეე.ვუყურებ ეკრანს და ტონალობასაც კი ვგრძნობ,თუ რა როგორ გამიმხილე.არც ისე ბოროტულია,რაც თქვი, ჩემო კარგო..იმიტომ რომ რაღაცები გვასწავლის და ცუდი გამოცდილებაც, გამოცდილებაა რა.
შემდეგში მართლა არ ვიცი რა იქნება, დღესვე ვიწყებ მუშაობას მაგაზე და ვეცდები,ვერ გპირდები,მაგრამ მთელი ჩემი შერჩენილი ძალებით ვეცდები მალე დაგიდოთ.
უღრმესი მადლობა ამ სიტყვებისთვის, მაღტლა ძალიან ძალიან ვისიამოვნე❤.

Life is beautiful
Aუუუუ..
ვიცი რაც ხდება იმ "პარლამენტის ხალხმა" ესროლა ხო....
მგონი გხვდები განვითარებას... დდდ
არადა ისე კარგად მიდიოდა ყველაფერი, მაგრამ მაინც მოხდა ცუდი. ერთი რაღაცა ვიცი ახლა ეს ისტორია ცუდად რო დაასრულო გავაფრენ.. დდდ
ისეთი კარგია თვისი ცუდი მომენტებითაც რომ სიტყვები არ მყოფნის.. ძალიან ძალიან კარგად წერ და სულ ვამბობდი კიდევაც ველოდები შემდეგს სულმოუთქმელადთმეთქი, მაგრამ ახლა "ზე" გელოდები და ვიცი მანია მექნება ყოველ წუთში შემოწმების როგლრც არის...


პ.ს როგორც ყოველთვის ენით აღუწერელი სიამოვნება მივიღე ამ თავითაც :დდ
გელიდები❤️^_^♥️

აი,ხომ ვიჯექი და წიგნი ან პედეეფები, ვორდის ფაილები და ელ ვერსიის წიგნები მქონდა გადაშლილი...მომენტებში გონება გამირბოდა და მახსენდებოᲓით,ვინც სულ ჩემთან ხართ...ნერვები მეშლებოდა რომ გიგვიანებდით ასე,მაგრამ სხვანაირად ვერ მოვახერხე,მართლა.
არ მიყვარს რომ გალოდინებთ,მეც ხომ ვარ მკითხველი და რაც ჩემს თავზე არ გამიხარდებოდა,იგივეს თქვენზე გაკეთება ნამდვილად არ მინდა...
შენ კი ვიცი რომ სულ მელოდები და შეიძლება ხო გამიხარდეს ეგოისტურად?!
ისეთი ტკბილი და თბილი კომენტარები დამხვდა,მგონი უნდა გამიხარდეს.
უდიდესი მადლობა,Life is beautiful.მეც ერთი სული მაქვს,როდის დავწერ,რომ გაგიზიაროთ❤❤❤❤.

სტუმარი მარი
გელოდებოდიი❤️ ძალიან კარგი თავი იყო❤️

მარიი,ბოდიში რა..როგორც შევძელი,ისე დავდე❤❤. მადლობა,ჩემო კარგო.

სტუმარი ანი
რა... რა... რას აკეთებ? ვაიმე დედააა. რას აკეთებ?
ჭკუიდან გადავალ შევიშლები.. ეს რატო ქენი..
რო მოკვდეს მართლა შევიშლები მააართლა!

ანი,არ აღელდე,პანიკების გარეშე... არ შეიშალოო!ჯანმრთელი მჭირდები.❤

 


№12  offline წევრი Lillyan

ეიი ინტრიგანო ქალო,ამის დრო იყო ახლა?ვეღარ გავიგე ნიკეზე ვინერვიულო თუ დემიენზე.აი ხედავ?!მგონი ნიკე შემაყვარე,უკვე ვნერვიულობ კიდეც.ცოტათი...სულ,სულ ცოტათი...კარგი!!ჯანდაბას!!ძალიან ვნერვიულობ.

 


№13 მოდერი Nuki-rocks

Lillyan
ეიი ინტრიგანო ქალო,ამის დრო იყო ახლა?ვეღარ გავიგე ნიკეზე ვინერვიულო თუ დემიენზე.აი ხედავ?!მგონი ნიკე შემაყვარე,უკვე ვნერვიულობ კიდეც.ცოტათი...სულ,სულ ცოტათი...კარგი!!ჯანდაბას!!ძალიან ვნერვიულობ.

ლი,მე სულ ვიცოდი ჩემი ნიკეა რომ გიყვარდა,უბრალოდ აღიარების საკითხია ცოტა პრობლემური დდდ.
არ ინერვიულო,განუგეშებ საყოველთაო დამამშვიდებელი სიტყვებით,ყველაფერი კარგად იქნება....იმედია❤❤❤❤❤.
ჩ.ჩ.

 


№14 სტუმარი სტუმარი თიკო

ვაიმეეე ნიკეს ბავში და ამბები ხომ არ ჭირსო?! ახლა რომ რამე მოხდეზ და რომ ვფიქრობ რა შეიძლენა დაწერო შემდეგ თავში, ცუდად ვხდები და ვიცი ბევრს ვიტირებ (იმედია სიხარულით). მაინც კარგი.❤❤

 


№15 მოდერი Nuki-rocks

სტუმარი თიკო
ვაიმეეე ნიკეს ბავში და ამბები ხომ არ ჭირსო?! ახლა რომ რამე მოხდეზ და რომ ვფიქრობ რა შეიძლენა დაწერო შემდეგ თავში, ცუდად ვხდები და ვიცი ბევრს ვიტირებ (იმედია სიხარულით). მაინც კარგი.❤❤

თიკო,არ ვიცი,არ ვიცი.ჯერ ვწერ და ვეცდები მალე დაგიდოთ❤❤.ორსულობას ვარაუდობ?!მგონი სწორად მიგიხვდი,აზრზე არ ვარ დდდ

 


№16  offline მოდერი painter1

ეს ბიჭი ძალიან მომწონს, მართლა მანიპულატორი, ყველაფერს იღებს რაც უნდა. რას წარმოვიდგენდი თავიდან ასეთ უკარება გოგოს აქამდე თუ მოიყვანდა.
მუცლის ტკივილი შეიძლება მოსალოდნელი ცუდი ამბოსგან იყო გამოწვეული. ხომ ვგრძნობთ როცა შეიძლება ჩვენთვის საყვარელ ადამიანს რაღაც საშინელება ემთხვევა. იმედი ამქვს ეს პოზიტიური ქმნილება რომელიც შესანიშნავს ხასიათზე მაყენებს სიცოცხლეს არ შეწყვიტავს და კიდევ ბევრჯერ გამამხიარულებს.
უსაყვარლესი წყვილია მართლა.
ეს თავი კი სხვებისავით სასიამოვნოდ წასაკითხი. ❤️❤️

 


№17 მოდერი Nuki-rocks

painter1
ეს ბიჭი ძალიან მომწონს, მართლა მანიპულატორი, ყველაფერს იღებს რაც უნდა. რას წარმოვიდგენდი თავიდან ასეთ უკარება გოგოს აქამდე თუ მოიყვანდა.
მუცლის ტკივილი შეიძლება მოსალოდნელი ცუდი ამბოსგან იყო გამოწვეული. ხომ ვგრძნობთ როცა შეიძლება ჩვენთვის საყვარელ ადამიანს რაღაც საშინელება ემთხვევა. იმედი ამქვს ეს პოზიტიური ქმნილება რომელიც შესანიშნავს ხასიათზე მაყენებს სიცოცხლეს არ შეწყვიტავს და კიდევ ბევრჯერ გამამხიარულებს.
უსაყვარლესი წყვილია მართლა.
ეს თავი კი სხვებისავით სასიამოვნოდ წასაკითხი. ❤️❤️

კი,ეგეთებიც ხდება ხოლმე,წინასწარ რომ ვგრძნობთ ჩვენთვის ძვირფასი ადამიანის გასაჭირს.
დიდი დიდი მადლობა ესეთი თბილი კომენტარისთვის,ძალიან სასიამოვნო წასაკითხია.❤❤❤❤❤❤

 


№18 წევრი Megioki

ახლა დავასრულე კითხვა. როგორც იქნა მოვიცალე ჩემი უუსაყვარლესი ისტორიისთვის. ❣️

ჰოო, რა ვთქვა არ ვიცი. მოდი, ბოლოდან დავიწყე. რა იყო ეს? აი იცი რა გააკეთე? :დდ რომ იტყვიან მოწმენდილ ცაზე მეხის გავარდნა იყო, ბოლო მომენტი. ნუ, რაღაც საფრთხეს ველოდი ეხლა. იმის მერე რაც იმ პოლიტიკოს "გულთბილად გაესაუბრა", მოსალოდნელიც იყო თუმცა ასეთი? და თან ასეთ დღეს?

აი, ყველანაირი ნიკეა მიყვარს. ძველი, ცოტა რთული ხასიათების და ახლანდელიც. რა თქმა უნდა შეცვლილია საოცრად ნიკე. ორი სადარდებელი გამიჩინე. ნიკეას მუცლის ტკივილი და დემიენის სიკვდილთან ბრძოლა.

ზურას მიმართ რატომღაც უფრო დადებითად განვეწყვე. არ მოგატყუებ, თავიდან არ ვიყავი ასე. ძირითადათ, მამების უმეტესობას ასე სჭირთ :დდ ნუ ალბათ რაღაც ასაკამდე. :დდ ზურას შემთხვევა სხვა არის. თავისი უმოქმედობით, კომპლექსებით, გაუბედავობით თუ არ ვიცი რა დავარქვა, იმდენი ქნა, რომ შვილი გაუუცხოვდა. უყვართ ერთმანეთი თუმცა რაღაც აბრკოლებთ. ბოლომდე ვერ არიან ისე თავოსუფლად და თბილად როგორც წესით უნდა იყვნენ. აქ ზურას ვადანაშაულებ.

ნუ როგორც ყოველთვის თამარა გმირი დედაა. უბრალოდ ვგიჟდები მე ამ ქალზე ❣️❣️❤️ მეტს ვერაფერს ვიტყვი ❤️❤️❤️

და მაინც, რა მოიცდის შემდეგ თავამდე როდესაც დემიენი დაჭრილია? ნიკეს გაურკვეველი მიზეზით მუცელი ტკივა? :დდდ
აბა, წარმატებები შენ და შენს მუზას :დდ ❤️❤️❤️

მშვიდათ დავიძინებ, ვინაიდან ვიცი შენ, ზედმეტად არ ადრამატიზმებ ხოლმე სიუჟეტს შენს ისტორიებში :დდ ❤️

 


№19 მოდერი Nuki-rocks

Megioki
ახლა დავასრულე კითხვა. როგორც იქნა მოვიცალე ჩემი უუსაყვარლესი ისტორიისთვის. ❣️

ჰოო, რა ვთქვა არ ვიცი. მოდი, ბოლოდან დავიწყე. რა იყო ეს? აი იცი რა გააკეთე? :დდ რომ იტყვიან მოწმენდილ ცაზე მეხის გავარდნა იყო, ბოლო მომენტი. ნუ, რაღაც საფრთხეს ველოდი ეხლა. იმის მერე რაც იმ პოლიტიკოს "გულთბილად გაესაუბრა", მოსალოდნელიც იყო თუმცა ასეთი? და თან ასეთ დღეს?

აი, ყველანაირი ნიკეა მიყვარს. ძველი, ცოტა რთული ხასიათების და ახლანდელიც. რა თქმა უნდა შეცვლილია საოცრად ნიკე. ორი სადარდებელი გამიჩინე. ნიკეას მუცლის ტკივილი და დემიენის სიკვდილთან ბრძოლა.

ზურას მიმართ რატომღაც უფრო დადებითად განვეწყვე. არ მოგატყუებ, თავიდან არ ვიყავი ასე. ძირითადათ, მამების უმეტესობას ასე სჭირთ :დდ ნუ ალბათ რაღაც ასაკამდე. :დდ ზურას შემთხვევა სხვა არის. თავისი უმოქმედობით, კომპლექსებით, გაუბედავობით თუ არ ვიცი რა დავარქვა, იმდენი ქნა, რომ შვილი გაუუცხოვდა. უყვართ ერთმანეთი თუმცა რაღაც აბრკოლებთ. ბოლომდე ვერ არიან ისე თავოსუფლად და თბილად როგორც წესით უნდა იყვნენ. აქ ზურას ვადანაშაულებ.

ნუ როგორც ყოველთვის თამარა გმირი დედაა. უბრალოდ ვგიჟდები მე ამ ქალზე ❣️❣️❤️ მეტს ვერაფერს ვიტყვი ❤️❤️❤️

და მაინც, რა მოიცდის შემდეგ თავამდე როდესაც დემიენი დაჭრილია? ნიკეს გაურკვეველი მიზეზით მუცელი ტკივა? :დდდ
აბა, წარმატებები შენ და შენს მუზას :დდ ❤️❤️❤️

მშვიდათ დავიძინებ, ვინაიდან ვიცი შენ, ზედმეტად არ ადრამატიზმებ ხოლმე სიუჟეტს შენს ისტორიებში :დდ ❤️

ხო,რაღაც მასე გამოვიდა დდ.მაგრამ შემდეგ თავში აიხსნება მიზეზი თუ რატომ მოხდა ასე საჩქაროდ,რაც მოხდა.
აი,ნიკეასი ხშირად არ ესმით ხოლმე და მართლა ძალიან მიხარია რომ მოგწონს. ოი,ზურა...ზურა თავიდან გამოჩნდა და ამ გამოჩენით,თავისი რაღაც მხარე გამოავლინა.. მაშინ უარყოფითად გამოჩნდა,მაგრამ რომ გაიშალა კარტი, ხომ არც ისეთი ცუდია?!
Აი,თამარა ხო,მეც ძალიან ძალიან საყვარელ პერსონაჟად მყავს წარმოდგენილი...
უღრმესი მადლობა,ჩემო კარგო.ველოდი შენს კომენტარს,მაინტერესებდა რას მეტყოდი..
წარმატებებს გისურვებ შენც❤❤❤.

 


№20  offline წევრი A.N.A

დარინა
A.N.A
დარინა
დემიენისნაირი მამაკაცი პერსონაჟი არ გყოლიაა ყველასგან განსხვავებულია თავისი თვისებებით და განსაკუთრებულობით, აი გავგიჟდი როგორიაა რაა ჩემს მშობლებს თუ აქვთ ყველაფერიი შენსას რატომ არ უნდა ქონდესოო, ყველაფერზე ფიქრობს, ნიკეას ბედნიერებისთვის ყველაფერს აკეთებს საკუთარ თავზე მეტად უყვარს, გიჟდება მის გვერდით რომ არ არის და მართლაც ყველაფერი გააკეთა რომ მასთან ყოფილიყოო, საიდან სად მოვედით მართლაც ვერ ვიფიქრებდი ის გადარეული დემიენი ასეთი მოსიყვარულეე და გასაგიჟებელი თუ იქნებოდაა ნათქვამია სიყვარული აგვამაღლებსოო და ეს ასეც არის რადგან ორივემ დიდი ტრანსფორმაცია განიცადაა, ნიკეაც შეიცვალაა, დემიენი გაგიჟებით შეუყვარდაა და ახლა დარწმუნებული ვარ ემოციების პიკს გვაჩვენებს შემდეგ თავშიიი, სულ რაღაც ასეთი მინდოდა ეგოისტურად მე ნიკეს რომ დემიენზე ენერვიულაა ვიცი ბოროტულია მაგრამ მაინც, ახლა ორმაგად გააფრენს რადგან დემიენის დაკარგვის შიშს გამოცდის და უფრო მიეკედლებაა, ერთად ძალიან სიყვარულები არიან ესენი ცალკცალკე ვეღარ წარმომიდგენიააა, მიყვარს თამარას და დემიენის ურთიერთობა როგორი განსხვავებულები არიან, ორივეს ძალიან კარგი მშობლები ყავთ და მესიამოვნა ტიპიური გაჭედვები რომ არ იყო არ მოწონებაზეეე, ინტრიგულად კი დაგვიმთავრე თავიი და შემდეგ ნაწილამდე ალბათ სული გამძვრებააა, შენ როგორც ყოველთვის ძალიან კარგი ხარ ❤️❤️❤️ შემიყვარდიიი იცოდე სიყვარულს ყველას არ ვუხსნიიი :დდდდდდ დემიენი მინდაა მეეეე❤️❤️❤️


"სიყვარული აგვამაღლებს" _ო? შენ მე ასეთი არ მახსოვხარ დარინა:))
არადა რას ლანძღავდი ენის პერსონაჟებს "სახლი ტბის პირას" _ში და საერთოდ ყველგან. შენი კომენტარები ერთი სიამოვნებაა რაა სადაც მხვდები ყველგან გკითხულობ. ამ ისტორიაში ამათი სიყვარულის და ყველგან დარინას კომენტარების ფანი მე. :დდ
პ. ს ალბათ ვერც მიცანი. (imagination) სულელური ნიკი მქონდა ვაღიარებ. ❣️


კი როგორ ვერ გიცანიიი მახსოვხარ, ამ ბოლო დროს ვერავის ვეღარ ვლანძღავ გამოვსწორდიი თუ გამომასწორეს :დდდდ აღარ მაძლევენ იმის საბაბს ვინმე რომ შემოვლანძღოოო, ყველა საყვარელი გახდა უცებ, ძალიან გამიხარდა მართლა რომ გამოჩნდიი არ ვიცოდი შენი ნიკი ❤️❤️


მეც გამიხარდა რომ მიცანი. ❣️

 


№21 წევრი ეირინ

ძალიან კარგად წერ,აღფრთოვანებული ვარ შინაარსით, და პერსონაჟებით, მოუთმენლად ველოდები ახალ თავს.

პ.ს. რა მაინტერესებს ამ ნიკის გარდა კიდევ გაქვს სხვა ნიკი? და თუ გიდევს სხვა ისტორიები

 


№22 მოდერი Nuki-rocks

ეირინ
ძალიან კარგად წერ,აღფრთოვანებული ვარ შინაარსით, და პერსონაჟებით, მოუთმენლად ველოდები ახალ თავს.

პ.ს. რა მაინტერესებს ამ ნიკის გარდა კიდევ გაქვს სხვა ნიკი? და თუ გიდევს სხვა ისტორიები

ეირინ,უღრმესი მადლობა❤❤❤. Nuki-rocks მაქვს მხოლოდ და აქ მიდევს: "უშენოდ არ შემძლებია","ერთხელ სიმარტოვეში","დამალული სიტყვა"... 2 მოთხრობა ცალკე მაქვს და რომ დავარედაქტირებ,ავტვირთავ სრულად.

 


№23 წევრი ეირინ

Nuki-rocks
ეირინ
ძალიან კარგად წერ,აღფრთოვანებული ვარ შინაარსით, და პერსონაჟებით, მოუთმენლად ველოდები ახალ თავს.

პ.ს. რა მაინტერესებს ამ ნიკის გარდა კიდევ გაქვს სხვა ნიკი? და თუ გიდევს სხვა ისტორიები

ეირინ,უღრმესი მადლობა❤❤❤. Nuki-rocks მაქვს მხოლოდ და აქ მიდევს: "უშენოდ არ შემძლებია","ერთხელ სიმარტოვეში","დამალული სიტყვა"... 2 მოთხრობა ცალკე მაქვს და რომ დავარედაქტირებ,ავტვირთავ სრულად.

ველოდებიი❤❤❤

 


№24 მოდერი Nuki-rocks

ეირინ
Nuki-rocks
ეირინ
ძალიან კარგად წერ,აღფრთოვანებული ვარ შინაარსით, და პერსონაჟებით, მოუთმენლად ველოდები ახალ თავს.

პ.ს. რა მაინტერესებს ამ ნიკის გარდა კიდევ გაქვს სხვა ნიკი? და თუ გიდევს სხვა ისტორიები

ეირინ,უღრმესი მადლობა❤❤❤. Nuki-rocks მაქვს მხოლოდ და აქ მიდევს: "უშენოდ არ შემძლებია","ერთხელ სიმარტოვეში","დამალული სიტყვა"... 2 მოთხრობა ცალკე მაქვს და რომ დავარედაქტირებ,ავტვირთავ სრულად.

ველოდებიი❤❤❤

ოღონდ დრო დამჭირდება მაგისთვის აუცილებლად,არც ისეთი პატარა მოთხრობებაა ის ორი დდ.❤❤❤

 


№25 სტუმარი სტუმარი ანანო

ვაიმე, არც კი ვიცი რა ვთქვა, სიტყვებიც კი არ მყოფნის.
ვველოდები შემდეგ თავს მოუთმენლად, მართალია გვალოდინებ, მაგრამ ვიცი რასაც ნიშნავს, როცა წერ, მაგრამ დო არ გაქვს. წარმატებები. <3

 


№26 მოდერი Nuki-rocks

სტუმარი ანანო
ვაიმე, არც კი ვიცი რა ვთქვა, სიტყვებიც კი არ მყოფნის.
ვველოდები შემდეგ თავს მოუთმენლად, მართალია გვალოდინებ, მაგრამ ვიცი რასაც ნიშნავს, როცა წერ, მაგრამ დო არ გაქვს. წარმატებები. <3

ანანო,დიდი მადლობა,შენც წარმატებებს გისურვებ❤❤.
ბოდიში რომ ამდენ ხანს გალოდინებთ, მოვასუქებ ამ თავს და დავდებ დდ.

 


№27  offline წევრი A.N.A

მალე დაბრუნდი რაა. ❣️

 


№28 მოდერი Nuki-rocks

A.N.A
მალე დაბრუნდი რაა. ❣️

აი,ვამუშავებ დღეს და ვეცდები ამ საღამოსკენ თუ ვერა,ხვალ მაინც იყოს.
მაღტლა ძალიან ვეცდები.❤❤
ვწუხვარ რომ ლოდინი გიწევს.

 


№29  offline წევრი svien

vaime gaskda guli...male dade gtxov ra❤❤

 


№30 მოდერი Nuki-rocks

svien
vaime gaskda guli...male dade gtxov ra❤❤

დღისით დავდებ❤❤.

 



სახელი: *
  • bowtiesmilelaughingblushsmileyrelaxedsmirk
    heart_eyeskissing_heartkissing_closed_eyesflushedrelievedsatisfiedgrin
    winkstuck_out_tongue_winking_eyestuck_out_tongue_closed_eyesgrinningkissingstuck_out_tonguesleeping
    worriedfrowninganguishedopen_mouthgrimacingconfusedhushed
    expressionlessunamusedsweat_smilesweatdisappointed_relievedwearypensive
    disappointedconfoundedfearfulcold_sweatperseverecrysob
    joyastonishedscreamtired_faceangryragetriumph
    sleepyyummasksunglassesdizzy_faceimpsmiling_imp
    neutral_faceno_mouthinnocent