შესვლა
რეგისტრაცია
რეკლამა

სხვისი კაცი #3


31-08-2021, 14:53
ავტორი რენე
ნანახია 4 559

ჩვეულებრივი დღე იყო, არაფრით გამორჩეული. ზუსტად ისეთი, როგორიც თინას ქმართან თანაცხოვრების პირველივე დღე. ისევ ისე იტანჯებოდა ქალი, არა, ვტყუი, ახლა უფრო მეტადაც. როგორ შეიძლება კაცი, რომელიც სხვა ქალის საკუთრებაა, შენ ყოველდღე უფრო და უფრო მეტად გიყვარდებოდეს? სად გაგონილა ასეთი თავგანწირული სიყვარული? განა, შენ არ უნდა გიყვარდეს საკუთარი თავი იმდენად, რომ ამ ტანჯვისთვის არ გაიმეტო? ვინმე იტყვის, თინა უთავმოყვარეოაო. რატომ? იმიტომ, რომ ასე თავდავიწყებით უყვარს და არ მიდის? არსებობენ ადამიანები, რომლებიც ღმერთის წინაშე ერთხელ დადებულ ფიცს არ არღვევენ საკუთარი პრინციპების სანაცვლოდ და არსებობენ სხვები, რომლებიც თავს არასდროს დაიმცირებენ. ხუთი წელი დღეებად რომ გადაიანგარიშო, ძალიან ბევრი იქნება. თვითონ “წელიც” ბევრს მოიცავს. დაწყებული თინას ტანჯვით და დამთავრებული თინას ტკივილით. თინა არ უნდა იყოს ის ქალი, ვისაც ხელს კრავენ და პირიქით - კი.

საღამო ხანს, როცა ბათოს სამსახურიდან მოსვლა დააგვიანდა, თინა აიწურა. მხრები ჩამოეყარა, სახე მოეღუშა, თვალები აეცრემლა და სათამაშოებში თამაშით გართული შვილი მარტო დატოვა. თვითონ სააბაზანოში გაიქცა. ნიჟარას ხელებით დაეყრდნო, სარკეში საკუთარ თავს შეხედა და ხმა რომ ვერ დაიტია, ამოიბღავლა.
- ღმერთო, შენ მიშველე! ოღონდ ჩემს ქმარს იმ ქალის სუნი არ მოჰყვეს... - თინა დაიშალა, წუთებში სულ ნაწილაკებად იქცა, თითქოს სახლის ყველა კუთხეში თავი იჩინა მისმა დატოვებულმა ცრემლმა. ის ცრემლები ცალკე ტიროდნენ და ქალი კიდევ ცალკე.
სააბაზანოს კარზე დააკაკუნეს. ცრემლები უცებ შეიმშრალა და ტირილი შეწყვიტა, ნიკაპი და ტუჩები კი უთრთოდა.
- დედა, მამა მოვიდა. - ტასო იყო. მისმა სიტყვებმა ამოსუნთქვის საშუალება მისცა ქალს.
- მოვალ, დე, ახლავე. - გასძახა და თვითონ წყალი მოუშვა ონკანში, სახეზე შეისხა, დამშვიდებას ეცადა, მაგრამ თვალები ჩაწითლებული დარჩა. ასე ერთ წუთში რა ჩაუწყნარებდა? იქ, მის ქმართან გასვლა სიკვდილის ტოლფასი იყო. წამითაც რომ ეგრძნო სხვისი სუნი, შესაძლოა თავიც მოეკლა და ის ტანჯვით მიძღვნილი წლებიც გვერდზე დარჩებოდა. ნოტიო სახე პირსახოცით შეიმშრალა და გასვლამდე ერთი ღრმად ჩაისუნთქა-ამოისუნთქა.
შეჩერდა. დივანზე ჩამომჯდარ ბათოს გახედა, რომელსაც ჩვეული გამომეტყველება ჰქონდა. არ ეტყობოდა, რომ დღეს რამე განსაკუთრებული მოხდა. არც კარგ ხასიათზე იყო. ტასოს უყვებოდა რაღაცას უცვლელი მიმიკით. თინამ რამდენიმე ნაბიჯი გადადგა ჩუმად. თითქოს სხვის სუნს ეძებდა, ცხვირის ნესტოებს ისე იბერავდა, მაგრამ არაფერი უგრძნია. არ იყო იქ სხვისი სუნი, არც ბათოს ემჩნეოდა რომ დღეს ის ქალი ნახა.
- მოხვედი, ბათო? - მძიმედ იკითხა.
- კი, თინა. მაღაზიაში გამოვიარე, ტასოს ტკბილეული წამოვუღე, იმიტომ დამაგვიანდა.
- ხომ იცი, რომ ვარიდებ? - უცებ მოფხიზლდა ქალი. ტვირთი მოეხსნა მხრებიდან და სახეც გაუნათდა, როცა დაგვიანების მიზეზი შეიტყო.
- დე, მამას უნდა რომ ტკბილი გოგო ვიყო, ასე მითხრა, არ შეიძლება? თუ უფრო მეტ ტკბილს შევჭამ, მეც უფრო ტკბილი არ ვიქნები? - გულუბრყვილოდ იკითხა ტასომ, რაზეც ორივეს გაეღიმა.
- ოხ, ტასუნა, რა! მამაშენი ყველაფერს გისრულებს. გამოდის, რომ მე სულ გეჩხუბები. ასე როგორ შეიძლება? - თინამ მამა-შვილი ერთად დატუქსა.
- კარგი, თინა, დააცადე ბავშვს. უხარია და რა ქნას? ხო არ გეუბნები სულ ჭამოს - მეთქი? ზოგჯერ არაფერი უჭირს. - მობეზრებულად თქვა ბათომ. ქმრის დაღლილ ტონზე გაღიზიანდა ქალი, მაგრამ არ შეიმჩნია. სულ ასეთი ტონი ჰქონდა საღამოს შინ მოსულ კაცს, თითქოს სამსახური კი არ ღლიდა, სახლში მოსვლა და ამას უნებლიეთ ამჟღავნებდა. ვინ იცის, იქნებ, განგებ? ახლა, მით უმეტეს, როცა უნდოდა თინასთვის ორმაგად მიეცა წასვლის მიზეზი და ის ქალი დაებრუნებინა.
- ტასო, იცოდე, ბევრი არ ჭამო! იმდენი მოგიტანა მამამ, ყველა რომ ჭამო, მუცელს გატკენს, - საჩვენებელი თითი აუწია შვილს. ტასომაც თავის ქნევით თანხმობა განუცხადა, მაგრამ თან ტუჩები გაბუშტა წყენის ნიშნად. - ბათო, საჭმელს გაგიმზადებ. ხომ გშია?
- არა, თინა. არაფერი მინდა ახლა.
- რატომ კი მაგრამ? მთელი დღე არაფერს შეჭამდი. - გაიკვირვა ქალმა. უცებ დაეჭვდა.
- რა იყო? არ შეიძლება, რომ არ მშიოდეს?
- კარგი, როგორც იტყვი. - კატეგორიულ ტონზე ტლანქი გრძნობა დაეუფლა თინას. სამი სიტყვა მიუგდო, რომ მისთვის ეგრძნობინებინა ზედმეტი მოუვიდა.
სიჩუმე ჩამოვარდა. მხოლოდ კანფეტის ქაღალდების ჭრაჭუნი ისმოდა, ტასო გემრიელად შეექცეოდა ტკბილეულს.
- თინა, ხვალ დედას დაბადების დღეა. სამსახურის მერე სასაფლაოზე ავიდეთ.
- ვიცი, მახსოვს. რამე გავაკეთო? - იკითხა ქალმა.
- არაფერი. შამპანურს ან ღვინოს ვიყიდი. იქ ღრიანცელის გამართვას არ ვაპირებ. ისე არ მინდა დავტოვო უბრალოდ, ხომ გესმის.
- გავიგე, კი. თუ გირჩევნია, მარტო წადი.
- არა, რატომ? - გაუკვირდა ბათოს.
- იქნებ, რამე გაქვს სათქმელი. - სიტყვა მოხერხებულად შეაპარა თინამ. იქნებ, მართლაც უნდა ეთქვა ბათოს დედამისისთვის ამდენი ხნის მერე რომ მისი საყვარელი ქალი დაბრუნდა, რომ იგი დღესაც ისეთივე თავდავიწყებით უყვარდა, როგორც უწინ.
- შენ რა უნდა დაგიმალო, თინა? - ისე თქვა, თითქოს ცოლს ყველაფერს უყვებოდა და მისი თითოეული ნაბიჯი იცოდა. იმდენად არ იცნობდა ქალს, რომ მინიშნებას ვერ მიუხვდა. ან თავი გამოიშტერა, ან არ უნდოდა იმის მიხვედრა რომ თინამ იმ ქალის დაბრუნების ამბავი შეიტყო.
პასუხი აღარ გაუცია თინას. მოსვენებადაკარგული სამზარეულოში უხმოდ გავიდა. ყავის გაკეთება გადაწყვიტა. ტასო შემოიპარა უჩუმრად.
- დედა, რამე გტკივა?
- არა, დე, რა იყო.
- მამამ მითხრა, რომ მეკითხა. თქვა, უცნაურ ხასიათზეაო.
გაეცინა ქალს. მსგავსი ფაქტი იქამდე არ მომხდარა. ბათო არასდროს დაინტერესებულა თინას ხასიათით. გაკვირვება ვერ დამალა, ამასთანავე აღფრთოვანება. სადღაც რომ ყურადღება გამოიჩინა მისმა ქმარმა, თუნდაც ამ სახით, ეგეც კი ესიამოვნა.
- არაფერი მჭირს, შვილო, ოღონდ მამას არ უთხრა რომ გაეცი, კარგი? - ღიმილით ჰკითხა შვილს და თმებზე მოეფერა, თავზე აკოცა. დაბნეულმა ტასომ თავი უბრალოდ თავი დაუქნია.
- ჩამოიწიე და მეც გაკოცებ. - გაიკრიჭა პატარა.
- რა მაიმუნი ვინმე ხარ, ტასიკო! - დაიხარა თინა, ლოყაზე აკოცა შვილმა და მერე მამასთან დაბრუნდა სირბილით.
უთხრა კარგად არის დედაო, მეტი არაფერი. ბათომაც მხრები აიჩეჩა და დივანზე წამოწვა. დღეს უცნაური დღე იყო, არსად წასვლას არ აპირებდა. ისეთი გასაკვირი იყო ეს ყველაფერი თინასთვის, რომ თვალებს ვერ უჯერებდა.

პატარა დივანში მოკალათდა, ცხელი ყავით სავსე ფინჯანი ხელში ეჭირა, თითებს ითბობდა და უყურებდა ჩაძინებულ ქმარს ღიმილით სავსე, ამასთან თვალებში შიშჩამდგარი. ტანში გასცრა. ამ საღამოს ისეთი სიმშვიდე მოჰქონდა, თავს ბედნიერების უფლება ვერ მისცა. შეეშინდა, რამე ცუდი არ მოხდესო. ცრურწმენების ბრმად სჯეროდა თინას.

ტასოს თამაში მობეზრდა, მოეძინა, მამამისს მკლავებში შეუძვრა. კიდევ კარგი, რომ დივანი პატარა არ იყო. ქალი კი შორიდან უყურებდა მათ. უნდოდა თვითონაც დაეძინა ქმრის მკლავებში მოქცეულს, მაგრამ ეს ოცნება იყო. ოცნებების ასრულების კი თინას აღარ სჯეროდა.

***
სასაფლაოზე მისულებს ოთარი იქ დაუხვდათ. ბათოს წამიერად შეეცვალა ხასიათი, სახეზე ალმური მოედო განრისხებისგან და თვალებში ბრაზი აერეკლა.
- ბათო, - ჩუმად თქვა თინამ. შეეშინდა, ჩემმა სიტყვამ არ გააღიზიანოსო. - ტასოა უკან, არ ღირს. - სხვა მიზეზი რომ ვერ იპოვა, ამოილუღლუღა ქალმა. ქმარს ხელზე ხელი დაადო და ოდნავ მოუჭირა.
- ზუსტად ამ დროს როგორ დაემთხვა მისი აქ მოსვლა, თინა? - კბილებში გამოსცრა კაცმა.
- მაშინვე ნუ გაბრაზდები ხოლმე. მისი ცოლია, არ დაავიწყდა რომ დაბადების დღე აქვს, ამას კარგი კუთხით შეხედე.
- თინა, ისე ნუ მელაპარაკები, ვითომ არ იცოდე როგორ მეზიზღება ეს კაცი.
- ეს კაცი მამაშენია! - მკაცრი ხმა ჰქონდა ქალს.
- მე მამა აღარ მყავს. იმ დღიდან აღარ მყავს, როცა პირველი ნაბიჯი გადადგა ჩემი ცხოვრების დასანგრევად, - ეს თქვა და უკან რამდენიმე ნაბიჯი გადადგა ბათომ. - თინა, მე მანქანაში დავბრუნდები და იქამდე არ გადმოვალ, სანამ ეს კაცი აქედან არ წავა.

ეწყინა ქალს. ბათოს ცხოვრების დანგრევა იქიდან დაიწყო, როცა იძულებული გახდა ცოლად ის შეერთო, ვინც არ უყვარდა. ამას მიხვდა თინა და გული ჩაუწყდა. კიდევ ერთხელ იგრძნო, რომ ბათოსთვის არაფერს ნიშნავდა, თუ არა მომავლის დანგრევის საწყისს. ასე აღიქვამდა კაცი, თორემ საწყისი ჯერ კახა და მერე ოთარი იყო. ორმა კაცმა დაკარგა მეორე ნახევარი და ზუსტად იგივე გაუკეთეს თავიანთ შვილებსაც. შენ რომ ცოცხალი ხარ, იმას არ ნიშნავს რომ - ბედნიერიც.

- ცხოვრება მეც დამენგრა, მაგრამ აქ ტასოა. ბავშვი, რომელიც არაფერ შუაშია და არც სასურველია, რომ შენი გამხეცებული სახე დაინახოს ან თქვენს სასტიკ დიალოგს მოუსმინოს, ამიტომ სწორადაც იქცევი. მე სალაპარაკო მაქვს მასთან. - ძალა მოიკრიბა ქალმა. შვილს ხელი მოჰკიდა და დედამთილის საფლავისკენ ნელი ნაბიჯით წავიდა. შორიდან უყურებდა მხრებმოხრილ კაცს, რომელიც მზერაგაშეშებული მისჩერებოდა ქვაზე დახატულ ცოლის სახეს. იდაყვით მუხლს დაყრდნობოდა, ერთი ხელი ლოყის ქვეშ ამოედო და მეორე ხელით კრიალოსანს ათამაშებდა. თან რაღაცას ბუტბუტებდა ჩუმად, თითქოს სხვას არ უნდა გაეგო.

ვინ იცის, იქნებ, სინდისის ქენჯნასაც კი გრძნობდა კაცი? იქნებ, ნანობდა კიდეც იმ გადადგმულ ნაბიჯს, რომელმაც შვილის ცხოვრების დანგრევა განაპირობა? იქნებ, ახლა დარწმუნებით იცოდა რომ არანაირი ბიზნესი არ ღირდა ამად? იქნებ, მაშინ ცოლისთვის მოესმინა და მისი აზრიც გაეგო რა ჯობდა? რა მნიშვნელობა ჰქონდა ახლა აქ ჯდომას და გამოტირებას? იქნებ, მისი რძლისთვისაც აჯობებდა არ შეჰყვარებოდა კაცი, რომლის გულიც სხვა ქალს ეკუთვნოდა? იქნებ, არც ერთი გროში არ ღირს იმად რომ ადამიანს მომავალი წაართვა და თავად განსაჯო მისი ბედი? იქნებ, ცალ-ცალკე ერთიც ბედნიერი ყოფილიყო და მეორეც? იქნებ, ოთარსაც გახსენებოდა თავისი ცოლი, ვიდრე შვილზე დარდი მოკლავდა მარინას? იქნებ, კახასაც გაეგო ნორასი რომ ეუბნებოდა ჩემს გოგოს ოცნებების აღარ დაეჯერებაო? იქნებ, იქნებ, იქნებ... ასე უსასრულოდ რამდენი კითხვა უნდა დაიბადოს? კიდევ რამდენი ადამიანის ცხოვრება უნდა დაინგრეს? ნუთუ, ტასოს, უცოდველი ბავშვის მომავალიც მშობლებზე დარდმა უნდა შეჭამოს?

- ბატონო ოთარ... - სიჩუმე თინამ დაარღვია. გვერდით შვილი ედგა ქალს. უკან კი, რამდენიმე მეტრის მოშორებით ბათო იჯდა მანქანაში და იგი ამრეზად უყურებდა კაცს, რომელზეც გული ერეოდა, რომლის მიმართაც აუწონელ ზიზღს გრძნობდა.
- მოდი, თინა, შვილო. - ჩაწყვეტილი ხმა ჰქონდა კაცს. ალბათ ისეთი, როგორიც ცოლ-შვილ მკვდარ კაცს შეეფერება. და ეს მიუხედავად იმისა, რომ მისი შვილი ცოცხალი იყო.
- ბაბუ, როგორ ხარ? - პატარა მივიდა და ჩაეხუტა.
- შენ შემოგევლოს შენი ბაბუ, შენ როგორ ხარ? - გულში ჩაიკრა შვილიშვილი ოთარმა, თავზე აკოცა, სწორ, გრძელ თმებზე მიეფერა და სევდიანი, მაგრამ თბილი მზერით შეჰყურებდა.
- მე კარგად, მომენატრე. ჩვენთან რატომ აღარ მოდიხარ? - ინტერესით სავსე მზერით იკითხა ტასომ. რა იცოდა მიზეზები ბავშვმა?
- რას ქნას შენმა ბაბუმ, ჩემო ცუგრუმელა? მუშაობს და ბევრი საქმე აქვს. შენ რომ მესტუმრო? დარწმუნებული ვარ, შენი დედიკო უარს არ გვეტყვის. - ამას ისე ლაპარაკობდა კაცი, შორს მყოფი შვილისკენ არც გაუხედავს. არ ჰქონდა ამის უფლება. როგორ უნდა შეეხედა შვილისთვის, რომელიც მისთვის მკვდარი, მაგრამ სხვა ყველასთვის ცოცხალი იყო?
- როგორ ხართ, ბატონო ოთარ? - თინაც ჩაერია საუბარში.
- როგორ ვიქნები, შვილო? - რიტორიკული კითხვა იყო. ისე მძიმედ იდგა ყოფნა-არყოფნის საკითხი, ყველა ძალდატანებით სუნთქავდა ამას რომ იაზრებდა.
- კარგად უნდა იყოთ! - თინამ ბეჭზე ხელი დაადო მამამთილს და ამით ანუგეშა. - ტასიკო, დე, მამასთან მიდი მანქანაში და როცა მე დაგიძახებ, მერე მოდი. მე და ბაბუს სალაპარაკო გვაქვს. - გოგონას მიუბრუნდა ქალი და პატარამაც მაშინვე მოკურცხლა იქიდან. სირბილით მივიდა მანქანამდე.
- ვიდრე ბოლომდე არ ვიზღვევ ჩემი შეცდომების პასუხებს, იქამდე კარგად ვერ ვიქნები, თინა, - დიალოგი გააგრძელა ოთარმა. - მე კარგად მაშინაც ვერ ვიქნები, როცა დავინახავ ჩემი შვილი ბედნიერია. სანამ ჩემს მახსოვრობას შემორჩება რომ ჩემს შვილს ოდესღაც ცხოვრება წავართვი და ბედნიერება ხელიდან გამოვგლიჯე, იქამდე ვერც კარგი კაცი და ვერც კარგი ადამიანი ვერ ვიქნები. ალბათ, ვერც მერე. მე შენ არაფერს გსაყვედურობ, თინა, შვილო. შენც ისევე გატკინე, როგორც ჩემს შვილს. თინა, ამ შვილს გაფიცებ, მითხარი, ოდესმე ჩემი შვილი ისევ მამას დამიძახებს? - გაისმა ყველაზე ტკივილიანი კითხვა, რაც კი შეიძლებოდა ვინმეს დაესვა. ამ კითხვაზე პასუხის გაცემა ვისაც შეეძლო, ერთ ადგილზე მიყინულივით იჯდა და არც ერთი სიტყვა არ გაუგონია მამის ნათქვამი. არც მისი ცოლის. იქ იყო, მაგრამ თან არა. დაკარგული ბათოს ყურება ცალკე ტრავმად აღიქმებოდა.
- მე ვერ გეტყვით, ვერაფერს გეტყვით. თქვენი შვილი ჩემი ქმარია. მე ყოველთვის ვცდილობდი თქვენთან კარგი ურთიერთობა მქონოდა და არაფერი მეთქვა, მაგრამ ჩვენ ორივემ ვიცით რომ არც თქვენ და არც მამაჩემი მართალი არ ხართ. რაც ხდება, ჩემი ბრალია. ბათომ თუ დედის გამო გადადგა ეს ნაბიჯი, როცა დედა აღარ ჰყავდა, უნდა გამეშვა, არ უნდა დამეტოვებინა ჩემთან იძულებით, მაგრამ ესეც არ იყო ჩემი ბრალი. ფეხმძიმედ დავრჩი და მან არ მოინდომა, რომ ჩემგან წასულიყო. ვილაპარაკეთ მე და ბათომ. დღემდეც ერთმანეთთან თუ ვინმე გვაკავებს, ეს პატარა არსებაა. მე მიყვარს ჩემი ქმარი, მაგრამ მისგან ეს არასდროს მიგრძნია. არ ვადანაშაულებ, გესმით? აქ თუ ვინმეს ბრალი მიუძღვის, აუცილებლად თქვენ და მამაჩემი ხართ. მეც, ბათოც და ტასოც არაფერ შუაში ვართ. არც ის ქალი იყო შუაში, რომელსაც საყვარელი კაცი წაართვეს. არც დედაჩემი და არც ეს ქალი იყვნენ რამეში დამნაშავე, - თვალებით დედამთილზე მიანიშნა თინამ. - ერთი ცოცხალ შვილს და მეორე ცოცხლად მკვდარს დასტიროდა. მე რომ გავთხოვდი, დედაჩემმა იმ ღამით დამირეკა და მითხრა რომ ადამიანი გულით არ უნდა შეგიყვარდეს. მე კიდევ ჩემი უანგარო სიყვარულით და ჩემდა საუბედუროდ, გულით შემიყვარდა ბათო. თვალი რომ გახელილი მქონოდა; ჩემი ქმარი რომ თავდავიწყებით არ შემყვარებოდა; რომ მცოდნოდა ამ ჩემი სიყვარულის გამო წინ რამხელა ტანჯვა მელოდა; რომ მცოდნოდა ეს კაცი ვერ შემიყვარებდა; რომ მცოდნოდა ბათოსთვის ყველა გათენება როგორი საზარელი გახდებოდა; რომ მცოდნოდა მომიწევდა ჩემი ქმრის თვალების ყურება, სადაც სხვა ქალის სიყვარულს დავინახავდი; დედასთვის რომ მომესმინა; მამაჩემს რომ დედაჩემისთვის დაეჯერებინა პატარა თინას ოცნებები ჩამოემსხვრევაო; შენც და კახასაც რომ გცოდნოდათ იყო თუ არა ჩვენი ერთმანეთზე დაქორწინება სწორი ნაბიჯი, ალბათ, უკეთესი იქნებოდა... ახლა ხომ გესმით, რომ ადამიანს არჩევანის საშუალება უნდა დაუტოვოთ. მე სასოწარკვეთილად ბედნიერი ვარ. გაგიკვირდებათ და თან ბედნიერი, თან უბედური. ახლა მკითხავთ ეს ორი ერთად როგორ შეგიძლიაო, მაგრამ... მარინას უყვარდით. ზუსტად ისე იყო თქვენთან, როგორც მე ბათოსთან. ასევე იყო ნორაც, დედაჩემიც და ამიტომაც არის, რომ ქალებს უფრო მარტივად გვესმის ერთმანეთის. ნორამ შეძლო კახასგან წასულიყო, სიყვარული დათმო, აღარ აიტანა ამდენი ტანჯვა და საკუთარ ცხოვრებას მარტო უმკლავდება ახლა. მე კი ვერ შევძლებ. იმდენად მიყვარს ჩემი ქმარი, რომ მირჩევნია ვიტანჯებოდე. რა ვქნა, რომ ამ ტანჯვისთვის ბათოც მემეტება? არ ვიცი, ისეთი არეული ვარ. ზოგჯერ ვფიქრობ, უკეთესი იქნება ბათო გავუშვა და ბედნიერება ვაცადო - მეთქი, მაგრამ მე თუ ვერ ვიქნები ბედნიერი მის გარეშე, ის რატომ უნდა იყოს ჩემ გარეშე? ეგოისტი ვარ, ჰო. და ყველა შეყვარებული ქალი ეგოისტია, რომ იცოდეთ, ბატონო ოთარ.
- ეჰ, ჩემო თინა, შენ სწორი და კარგი ადამიანი ხარ. ჩემი შვილის გვერდით თანაცხოვრება რომ ამდენად გიღირს, სწორედ ამიტომ ხარ კარგი ქალი. ამ პატარა გოგოს უმამოდ გაზრდა რომ არ გინდა, იმიტომაც ხარ ღირსეული დედა. ტვირთს რომ მხრებით ატარებ და მაინც ფეხზე დგახარ, ეს სიძლიერის ნიშანია, შვილო. მეც მენდომებოდა ვყოფილიყავი კარგი კაცი... ახლა წავალ, თინა. მე უკვე მარინას საკმარისად ველაპარაკე და მნიშვნელობა არა აქვს ჩემს ბოდიშს მიიღებს თუ არა იმიტომ, რომ მე თვითონაც მკვდარი ვარ რა ხანია. - ფეხზე წამოდგა კაცი, სევდიანად გაიღიმა და თინას უფრო ახლოს დაუდგა. - თინა, მამა, ამ სტატუსის თქმა და გამეორება ისე მინდოდა, სურვილს ვერ მოვერიე. შენ ჩემი ერთადერთი ქალიშვილი ხარ! ძლიერი იყავი, ჩემო გოგო!
- არ ინერვიულოთ, ბატონო ოთარ. იქნებ, მისთვის გამარჯობა მაინც გეთქვათ?
- არა, არ ღირს, შენთვისაც ხომ ნათელია. ვერც კი შევხედავ, გვერდს ისე ავუვლი. მის თვალებში ჩახედვა და ჩემი დასამარება ერთი იქნება. გამიგე, შვილო.
- მხნედ იყავით, ბატონო ოთარ!
კაცი კი მიდიოდა თავჩაქინდრული, ერთხელაც არ გაჰპარვია მზერა შვილისკენ. მიდიოდა და თვალები თან ცრემლებით ჰქონდა სავსე, ისევ თავისთვის ბუტბუტებდა:
- მარინა, მაპატიე ჩვენი და სხვისი შვილისთვის. - ეს იყო მისი ბოლო სიტყვები, მერე კი თვალსაც მოეფარა.

ცხოვრების უსამართლობით დასჯილი თინა კი ხის გრძელ სკამზე ჩამოჯდა და მანქანიდან გადმოსულ ქმარ-შვილს თბილი, ამასთანავე სიყვარულითა და ტკივილით სავსე მზერა მიანათა.

შამპანურის ბოთლი გახსნა ბათომ, მისთვის და თინასთვის ჭიქებში ჩამოასხა სასმელი. ცოლისთვის არაფერი უკითხავს რა ელაპარაკა ოთარს.
- დაბადების დღეს გილოცავ, დედა! ალბათ, ყველაზე ბედნიერი ადამიანი ხარ, რომ დროულად გაგვასწარი. - სულმოუთქმელად ჩაცალა ჭიქა კაცმა და დედის სურათს აკოცა. ისე მიეფერა თითებით, თითქოს ქალი ცოცხალი ყოფილიყოს. ამის შემყურე ქალს კი გული ეფლითებოდა. უდანაშაულო ტასო, რომელიც ვერ იგებდა ვერც დედის და ვერც მამის ტკივილს, ვერც ნათქვამი სიტყვების შინაარსს, გაკვირვებული აცეცებდა თვალებს აქეთ-იქით.

___
ღამის პირს, როცა თინა მარტო იჯდა ყავით ხელში ტელევიზორის წინ და ფიქრებს წაეღო, ბათო საძინებელში მიმოდიოდა მოუსვენრად. ვერც ის ერეოდა ფიქრებს. ეს ფიქრები კი არა თინას, არამედ მესამეს ეხებოდა. მისი ნახვის, სიახლოვის და შეხების სურვილს. ფეხსაცმელი სწრაფად ამოიცვა ბათომ და ოთახიდან გამოვიდა.
- თინა, მე ლადოსთან მივდივარ. - ერთი წინადადება შეაჩეჩა ცოლს და უკანმოუხედავად გავარდა სახლიდან. ეს არც გაჰკვირვებია თინას, პირველი შემთხვევა არ იყო, მაგრამ თან უცნაურად მოეჩვენა. არასდროს დაუბარებია კაცს სად მიდიოდა.

___
ბარში ისხდნენ და სვამდნენ. ბათოს უკვე ეტყობოდა, რომ კარგად შემთვრალიყო. არეული მზერა ჰქონდა.
- რა ვქნა, ლადო, ჰა? რას მირჩევ კაცურად?
- თინა არ არის ის ქალი, ვინც ასეთ მოქცევას იმსახურებს, ბათო. მთელი ცხოვრება შენ შემოგალია. სწორი გგონია იმ ქალის ჩუმად ნახვა და ურთიერთობის აღდგენა ახლა? - ლადო იმდენად არ დამთვრალიყო, როგორც მისი მეგობარი. ტვინიც საკმაოდ ფხიზელიც ჰქონდა და სწორადაც მსჯელობდა.
- და მე რა ვქნა, ჩემო ლადო? განა, მე არ დავიტანჯე ეს დრო? - ხელები თავზე შემოიდო კაცმა სასოწარკვეთის ნიშნად.
- შენ ხო იცი რას ნიშნავს სიყვარული? ამდენი წლის მერეც რომ არ დაგავიწყდა ის ქალი, ხო გესმის რას გრძნობს თინა შენს მიმართ? არ იმსახურებს ტკივილს, გაიგე? შენ რომ სახლში დაბრუნდები და მან იგრძნოს ის ქალი ნახე, მოკვდება და ვერ გაუძლებს. დაიტანჯება თინა. - ლადო მთელი გრძნობით ლაპარაკობდა. უცხო თვალს რომ დაენახა, ადვილად მიხვდებოდა რომ ეს არ იყო უბრალოდ გულგრილი სიტყვები. უფრო მეტი ჩანდა, იმდენად მეტი, რომ მიუწვდომელს წააგავდა.
- მეც მიყვარს. მეც მიყვარს ქალი, რომელიც მე არ მეკუთვნის და დავკარგე. კაცი ვარ ახლა მე, მისთვის რომ არ ვიბრძოლე?
- სიყვარული რთული რამეა, ჩემო ძმაო. მე გეუბნები, რომ ეს არაკაცობა იქნება შენი მხრიდან. ადექი, დაშორდი და მერე გინდ ის ქალი დაიბრუნე და გინდ სხვა შეირთე ცოლად, მაგრამ თუ თინასთან ხარ და მას შენი ცოლი ჰქვია, ასეც უნდა იყოს, გაიგე?! ეგოისტი პრო.ჭი კაცივით ნუ მოიქცევი. ტასო არ დაგავიწყდეს. თინა არაა ის ქალი, რომელიც უპატივცემულობას იმსახურებს.
- და ნინა? ნინა არ იმსახურებს, რომ მე მის გვერდით ვიყო და ამდენი ხნის მერე მაინც ვიბრძოლო მისთვის? - თან ლაპარაკობდა და თან ჭიქას ჭიქაზე აყოლებდა ბათო. არაყი იმდენად გრადუსიანი იყო, რამდენიმე ჭიქაც და სულ გაითიშებოდა.
- დაფიქრდი. თინას ახლაც ელოდებიან, სასურველი ქალია. - ლადომ ბოლო სიტყვები ჩუმად თქვა, მაგრამ ხმამაღლა რომც ეთქვა, ალბათ, აზრსაც ვერ დაატანდა ბათო.

ბოლოს სახლში მისატანი გახდა, იმდენი დალია. თინას არც კი მოუხუჭავს თვალი, ფეხმოუცვლელად ელოდა ქმრის დაბრუნებას.
თუ ნინა მესამე იყო, ლადო მეოთხე ადგილს იკავებდა, მაგრამ მას არავის გულში არ ჰქონდა ადგილი. თინას გულში ბათო, ბათოს გულში ნინა და პირიქით, ლადო კი ცალკე იდგა, სულ მარტო და თინას სიყვარულით სავსე.



№1 სტუმარი სტუმარი მია15

მომწონს საინტერესო ისტორია ნამდვილად.ველი შემდეგ თავს

 


№2  offline წევრი რენე

Mariami-1
ბოლოს გამიხარდა იცი? დასასრულისკენ წავედი და ერთად წარმოვიდგინე ლადო და თინა.
თურმე არც ლადო ყოფილა კარგ დღეში, მაგრამ, როგორ დაინახავს ბათო ამ სიტუაციას, ძალიან მაინტერესებს ანდაც თინა როგორ მიიღებს მას.
წინა თავები რომ წავიკითხე (ბათოს და მამამისის დიალოგი) ისეთი შთაბეჭდილება დამრჩა ოთარზე, რომ, თითქოს ვერასდროს მიხვდებოდა თავის დანაშაულს, მაგრაამ მიმხვდარა და კარგია ამბავია ეგ, მიუხედავად იმისა, რომ ახლა ვერაფერს გამოასწორებს.
მარინას სიკვდილი მეწყინა. დასანანია დაკარგვის მერე რომ ხვდებიან ადამიანები რაც დაკარგეს და, კი! მარინა და ოთარი ამ ისტორიაში, ამის ნათელი მაგალითია.
ტასიკო რა ბავშვია, როგორ ჩაუშვა მამამისი :დდ
ბათო... არვიცი რავთქვა მასზე, რაღაც მხრივ მართალიცაა და ვერ ვამტყუნებ.
თინაზეც არვიცი რავთქვა, დიდი გამძლეობა უნდა ასე ცხოვრებას ამდენი წელი
ისე, ნინას გამოჩენას ველოდები, მისი პერსონაჟიც მაინტერესებს, ბათოს ნალაპარაკები ვერ მაკმაყოფილებს, ხომ ხვდები არა?
მოკლედ გელი და აბა შენ იცი ♥️♥️♥️

როგორი რამე იყო ლადოს მომენტი იცი? აი, აზრად რომ არ მომსვლია, მეც არ მიფიქრია რომ აქამდე ამ თემასაც ჩავაგდებდი, მაგრამ მეორე თავი გავწყვიტე სასაფლაოზე დიალოგით და მეთქი - რაღაცა საკმარისი არ არის, მეტი უნდა, ჰოდა ძაან უცებ მოვიდა და რატომაც არა? არ ვიცი ამ საიტზე როგორაა, ან თუ დაწერილა რომ მეგობრის ცოლი შეუყვარდა ვინმეს და ვნახოთ როგორ გამოვა, თინას იმხელა სიყვარული აქვს ბათოს მიმართ, ხომ ფაქტია, ასე უცებ ლადო ვერ შეუყვარდება, მაგრამ ისე მინდა ბედნიერი იყოს თინა, რამეს აუცილებლად მოვიფიქრებ... ალბათ, თინა ლადოს უფრო გაუგებს, ორივემ ცალ-ცალკე იცის რას ნიშნავს ცალმხრივი სიყვარული და არც ერთმანეთის გაგება გაუჭირდებათ, ზუსტად ამ მხრივაა მათი ურთიერთობა საინტერესო. არ ვფიქრობ, რომ ბათოს ამაზე პრობლემა ექნება. ეგ კი არა, იქნება გაუხარდეს კიდეც? არც ეგაა გამორიცხული. სხვისი ბედნიერება როგორ უნდა გეწყინოს, აბა? მამები აუცილებლად მიხვდებიან, რაც დააშავეს, ოთარი ამის მაგალითია და აუცილებლად კახას პოზიციაც გამოჩნდება. ბავშვები ძაან საყვარლები მყავს ხოლმე, ტასოზე რომ ვწერ, სულ ანაბელი და ბაჩანა მაგონდება :დ ნინა მომდევნო თავში გამოჩნდება წესით. როგორ გამიხარდა რომ რაღაც დროის მერეც აქ ხარ, მადლობა, მარიამ! კარგი გოგო ხარ ძალიან! ♥️♥️♥️

სტუმარი მია15
მომწონს საინტერესო ისტორია ნამდვილად.ველი შემდეგ თავს

რა კარგია, როგორ მიხარია! ისეთი კმაყოფილება მიპყრობს ამას რომ მეუბნებით... ძალიან დიდი მადლობა, მია! ♥️♥️♥️

 


№3 სტუმარი M

რა კარგად წერთ ♥️ მე ალბათ უმცირესობაში ვიქნები და მაინც დაველოდები თინას ბედნიერებას ბათოსთან :)) იქნებ მისი დაკარგვის საშიშროებას რომ იგრძნობს, სხვანაირად შეხედოს მოვლენებს… ზოგჯერ ბედნიერება ჩვენს გვერდითაა და არ ვაფასებთ ხოლმე

 


№4  offline წევრი რენე

M
რა კარგად წერთ ♥️ მე ალბათ უმცირესობაში ვიქნები და მაინც დაველოდები თინას ბედნიერებას ბათოსთან :)) იქნებ მისი დაკარგვის საშიშროებას რომ იგრძნობს, სხვანაირად შეხედოს მოვლენებს… ზოგჯერ ბედნიერება ჩვენს გვერდითაა და არ ვაფასებთ ხოლმე

რა კარგი კომენტარი იყო ♥️ გულწრფელად რომ გითხრათ, სადღაც ველოდი კიდეც ამ აზრს. მე მაგალითად, ერთხელ სიყვარულის მჯერა, დანარჩენი ან თავის მოტყუებაა ან გატაცება ან კიდევ რამე სხვა, მაგრამ არა - სიყვარული... უმცირესობა არასწორ აზრს არ ნიშნავს, შეიძლება ერთიც იყოთ ამ აზრზე, მაგრამ დრო და მოვლენები გვიჩვენებს რა იქნება სწორი. იქნებ... მადლობა თქვენ ასეთი კომუნიკაციისთვის! ♥️♥️♥️

 


№5  offline წევრი რენე

Mariami-1
რენე
Mariami-1
ბოლოს გამიხარდა იცი? დასასრულისკენ წავედი და ერთად წარმოვიდგინე ლადო და თინა.
თურმე არც ლადო ყოფილა კარგ დღეში, მაგრამ, როგორ დაინახავს ბათო ამ სიტუაციას, ძალიან მაინტერესებს ანდაც თინა როგორ მიიღებს მას.
წინა თავები რომ წავიკითხე (ბათოს და მამამისის დიალოგი) ისეთი შთაბეჭდილება დამრჩა ოთარზე, რომ, თითქოს ვერასდროს მიხვდებოდა თავის დანაშაულს, მაგრაამ მიმხვდარა და კარგია ამბავია ეგ, მიუხედავად იმისა, რომ ახლა ვერაფერს გამოასწორებს.
მარინას სიკვდილი მეწყინა. დასანანია დაკარგვის მერე რომ ხვდებიან ადამიანები რაც დაკარგეს და, კი! მარინა და ოთარი ამ ისტორიაში, ამის ნათელი მაგალითია.
ტასიკო რა ბავშვია, როგორ ჩაუშვა მამამისი :დდ
ბათო... არვიცი რავთქვა მასზე, რაღაც მხრივ მართალიცაა და ვერ ვამტყუნებ.
თინაზეც არვიცი რავთქვა, დიდი გამძლეობა უნდა ასე ცხოვრებას ამდენი წელი
ისე, ნინას გამოჩენას ველოდები, მისი პერსონაჟიც მაინტერესებს, ბათოს ნალაპარაკები ვერ მაკმაყოფილებს, ხომ ხვდები არა?
მოკლედ გელი და აბა შენ იცი ♥️♥️♥️

როგორი რამე იყო ლადოს მომენტი იცი? აი, აზრად რომ არ მომსვლია, მეც არ მიფიქრია რომ აქამდე ამ თემასაც ჩავაგდებდი, მაგრამ მეორე თავი გავწყვიტე სასაფლაოზე დიალოგით და მეთქი - რაღაცა საკმარისი არ არის, მეტი უნდა, ჰოდა ძაან უცებ მოვიდა და რატომაც არა? არ ვიცი ამ საიტზე როგორაა, ან თუ დაწერილა რომ მეგობრის ცოლი შეუყვარდა ვინმეს და ვნახოთ როგორ გამოვა, თინას იმხელა სიყვარული აქვს ბათოს მიმართ, ხომ ფაქტია, ასე უცებ ლადო ვერ შეუყვარდება, მაგრამ ისე მინდა ბედნიერი იყოს თინა, რამეს აუცილებლად მოვიფიქრებ... ალბათ, თინა ლადოს უფრო გაუგებს, ორივემ ცალ-ცალკე იცის რას ნიშნავს ცალმხრივი სიყვარული და არც ერთმანეთის გაგება გაუჭირდებათ, ზუსტად ამ მხრივაა მათი ურთიერთობა საინტერესო. არ ვფიქრობ, რომ ბათოს ამაზე პრობლემა ექნება. ეგ კი არა, იქნება გაუხარდეს კიდეც? არც ეგაა გამორიცხული. სხვისი ბედნიერება როგორ უნდა გეწყინოს, აბა? მამები აუცილებლად მიხვდებიან, რაც დააშავეს, ოთარი ამის მაგალითია და აუცილებლად კახას პოზიციაც გამოჩნდება. ბავშვები ძაან საყვარლები მყავს ხოლმე, ტასოზე რომ ვწერ, სულ ანაბელი და ბაჩანა მაგონდება :დ ნინა მომდევნო თავში გამოჩნდება წესით. როგორ გამიხარდა რომ რაღაც დროის მერეც აქ ხარ, მადლობა, მარიამ! კარგი გოგო ხარ ძალიან! ♥️♥️♥️

სტუმარი მია15
მომწონს საინტერესო ისტორია ნამდვილად.ველი შემდეგ თავს

რა კარგია, როგორ მიხარია! ისეთი კმაყოფილება მიპყრობს ამას რომ მეუბნებით... ძალიან დიდი მადლობა, მია! ♥️♥️♥️

რენე, ამ საიტზე მეგობრის ცოლის შეყვარება მერწმუნე, არავის გაუკვირდება :დდდ
ეგ შეგიძლია არც გქონდეს სადარდებლად

არავის გაუკვირდება, კი, მაგრამ ხომ გააჩნია როგორ მიიღებენ? მე მაინც ჩემებურად ვნერვიულობ, რა ვქნა? :დ ♥️

 


№6  offline წევრი რენე

Mariami-1
რენე
Mariami-1
რენე
Mariami-1
ბოლოს გამიხარდა იცი? დასასრულისკენ წავედი და ერთად წარმოვიდგინე ლადო და თინა.
თურმე არც ლადო ყოფილა კარგ დღეში, მაგრამ, როგორ დაინახავს ბათო ამ სიტუაციას, ძალიან მაინტერესებს ანდაც თინა როგორ მიიღებს მას.
წინა თავები რომ წავიკითხე (ბათოს და მამამისის დიალოგი) ისეთი შთაბეჭდილება დამრჩა ოთარზე, რომ, თითქოს ვერასდროს მიხვდებოდა თავის დანაშაულს, მაგრაამ მიმხვდარა და კარგია ამბავია ეგ, მიუხედავად იმისა, რომ ახლა ვერაფერს გამოასწორებს.
მარინას სიკვდილი მეწყინა. დასანანია დაკარგვის მერე რომ ხვდებიან ადამიანები რაც დაკარგეს და, კი! მარინა და ოთარი ამ ისტორიაში, ამის ნათელი მაგალითია.
ტასიკო რა ბავშვია, როგორ ჩაუშვა მამამისი :დდ
ბათო... არვიცი რავთქვა მასზე, რაღაც მხრივ მართალიცაა და ვერ ვამტყუნებ.
თინაზეც არვიცი რავთქვა, დიდი გამძლეობა უნდა ასე ცხოვრებას ამდენი წელი
ისე, ნინას გამოჩენას ველოდები, მისი პერსონაჟიც მაინტერესებს, ბათოს ნალაპარაკები ვერ მაკმაყოფილებს, ხომ ხვდები არა?
მოკლედ გელი და აბა შენ იცი ♥️♥️♥️

როგორი რამე იყო ლადოს მომენტი იცი? აი, აზრად რომ არ მომსვლია, მეც არ მიფიქრია რომ აქამდე ამ თემასაც ჩავაგდებდი, მაგრამ მეორე თავი გავწყვიტე სასაფლაოზე დიალოგით და მეთქი - რაღაცა საკმარისი არ არის, მეტი უნდა, ჰოდა ძაან უცებ მოვიდა და რატომაც არა? არ ვიცი ამ საიტზე როგორაა, ან თუ დაწერილა რომ მეგობრის ცოლი შეუყვარდა ვინმეს და ვნახოთ როგორ გამოვა, თინას იმხელა სიყვარული აქვს ბათოს მიმართ, ხომ ფაქტია, ასე უცებ ლადო ვერ შეუყვარდება, მაგრამ ისე მინდა ბედნიერი იყოს თინა, რამეს აუცილებლად მოვიფიქრებ... ალბათ, თინა ლადოს უფრო გაუგებს, ორივემ ცალ-ცალკე იცის რას ნიშნავს ცალმხრივი სიყვარული და არც ერთმანეთის გაგება გაუჭირდებათ, ზუსტად ამ მხრივაა მათი ურთიერთობა საინტერესო. არ ვფიქრობ, რომ ბათოს ამაზე პრობლემა ექნება. ეგ კი არა, იქნება გაუხარდეს კიდეც? არც ეგაა გამორიცხული. სხვისი ბედნიერება როგორ უნდა გეწყინოს, აბა? მამები აუცილებლად მიხვდებიან, რაც დააშავეს, ოთარი ამის მაგალითია და აუცილებლად კახას პოზიციაც გამოჩნდება. ბავშვები ძაან საყვარლები მყავს ხოლმე, ტასოზე რომ ვწერ, სულ ანაბელი და ბაჩანა მაგონდება :დ ნინა მომდევნო თავში გამოჩნდება წესით. როგორ გამიხარდა რომ რაღაც დროის მერეც აქ ხარ, მადლობა, მარიამ! კარგი გოგო ხარ ძალიან! ♥️♥️♥️

სტუმარი მია15
მომწონს საინტერესო ისტორია ნამდვილად.ველი შემდეგ თავს

რა კარგია, როგორ მიხარია! ისეთი კმაყოფილება მიპყრობს ამას რომ მეუბნებით... ძალიან დიდი მადლობა, მია! ♥️♥️♥️

რენე, ამ საიტზე მეგობრის ცოლის შეყვარება მერწმუნე, არავის გაუკვირდება :დდდ
ეგ შეგიძლია არც გქონდეს სადარდებლად

არავის გაუკვირდება, კი, მაგრამ ხომ გააჩნია როგორ მიიღებენ? მე მაინც ჩემებურად ვნერვიულობ, რა ვქნა? :დ ♥️

გეუბნები, სულ ტყუილადთქო :დ
ზოგი ისეთ რამეს აღიქვამს აქ ,,ნორმალურად" რომ შეიძლება პირიც კი დაგრჩეს ღიათ, მაგრამ შენი, შენ იცი. შენიი ისტორია და როგორც გინდა ისე წაიყვან ყველაფერს ♥️

ჰო, ყველა სხვადასხვა ვართ და ეგ არც არის გასაკვირი... თავისთავად, თუმცა ისეც მინდა იყოს რომ თქვენც, მკითხველებსაც მოგეწონოთ და უკმაყოფილო არ დარჩეთ. რა თქმა უნდა, თვითონ პერსონაჟების მოქმედებები აჩვენებს ყველაფერს. ♥️♥️♥️

 


№7 სტუმარი one

mec dzalian momwons da getyvit rom dzalian kargad gadmoscemt emociebs))
tina - ai minda rom bednieri iyos da rogorc amas vkhedav, mkholod batostan sheudzlia igrdznos bedniereba)) mogyvebit siamovnebit ❤️

 


№8  offline წევრი Life is beautiful

"დაფიქრდი. თინას ახლაც ელოდებიან, სასურველი ქალია. - ლადომ ბოლო სიტყვები ჩუმად თქვა,"
აი თურმე.. რა ვუყო, აქეთ ამან გამიხეთქა გული, იქეთ იმ სამკუთხედმა.
მოკლედ, შევისუნთქე და იმის მერწ ვეღარ ვსუნთქავ,..
მართლა, გამეთიშა ტვინი, ვერ ვხვდები განვითარებას, უფრო სწორად კი, აზრები მიტრიალებს, მაგრამ რომელი მოუხდება ვერ მივხვდი.
ყველაზე მკაფიო, თინას სასოწარკვეთა, იმ ფრაზაში იყო და ვფიქრობ, ეს ფრაზა აერთიანებს სიუჟეტს და მთავარ მოტივს, ერთი სიტყვით მომეწონა," - ღმერთო, შენ მიშველე! ოღონდ ჩემს ქმარს იმ ქალის სუნი არ მოჰყვეს... "
მთლიანი სასოწარკვეთა იყო ჩატეული.
არ ვიცი, ვერ ვფიქრობ, როგორ, რისთვის,
უნდა შეჰყვარებოდა "ეს კაცი". მართალია არ ვფიქრობ, რომ რამის გამო უნდა გიყვარდეს ადამიანი, მაგრამ ვერ ვიგრძენი, რო. თინას ის უყვარს, უფრო ჩაციკლულს ჰგავს, ხო ვამბობ, თუ გიყვარს, ყველანაირი უნდა გიყვარდესთქო, მაგრამ არის რაღაცეები, რასაც აფასებ საყვარელი ადამიანის, პიროვნებაში, ეს ფასეულობები კი შემგომ, ჩვენ გვაყვარებსპერსონაჟს.
როცა, თინა ასეთ, თვითგვემაშია მინდა ვხედავდე და მეც მიჩნდებოდეს, ოდნავი ადამიანური სიმპათია, რომელიც საერთოდ ვერ გამოიწვია, ბათომ. (სახელი მომეწონა. არ გამიგია აქამდე.)
აი რას ვითხოვ, კარგიც რომ არ იყოს, პერსონაჟები და ერთს ბოროტმოქმედს უყვერდეს მეორე ბოროტმოქმედი, მომელსაც არ უყვარს პირველი, მაინც უნდა ვხედავდე, მცირეოდენ მიზეზს, თუ რატომ...
ანუ, ელემენტალური რაღაც უნდა მოგწონდეს მასში, დანარჩენს რომ ვერ იტანდე საერთოდ!
და მე ეგეც ვერ დავინახე.
ეხლა, ჩემზე ცუდად შენც კი ვერ გახდები, რადგან ამ კომენტარს გიწერ. მე ვერ ვიტან, ამას. მაგრამ მე ეს რომ დავინახე, მინდა შენც დაინახო, იქნებ ხედავ კიდეც, მაგრამ მე ჩემს წილს ვაკეთებ.
ხო, კიდევ...
ისეთებს კითხულობენ, ჩემი ჩათვლით...
და შენი რა გასაკვირია, რომ მოვიწონოთ, მაგრამ მე ვიცი შენ, როგორაც და რა დონით შეგიძლია, ამიტომ არ მინდა, "ნორმალური" იყო.
კარგი - კი არა, - საუკეთესო. )))

 


№9  offline წევრი რენე

one
mec dzalian momwons da getyvit rom dzalian kargad gadmoscemt emociebs))
tina - ai minda rom bednieri iyos da rogorc amas vkhedav, mkholod batostan sheudzlia igrdznos bedniereba)) mogyvebit siamovnebit ❤️

როგორ მიხარია ახალი მკითხველი! ♥️ მართლა გულით ვცდილობ, რომ ძალიან ემოციური იყოს და სწორად მოვიდეს ის ემოცია, რის გადმოცემასაც მე ვცდილობ... მეც მინდა თინა ბედნიერი იყოს, იმსახურებს კიდეც ყველაფრის გამო. თინას ახლა ჰგონია, რომ ბათო მისი ერთადერთი სიყვარულია და ფიქრობს, რომ მხოლოდ მასთან იქნება სრულყოფილიც, ბედნიერიც. მადლობა უღრმესი! შემდეგშიც გელოდებით ♥️♥️♥️

 


№10  offline წევრი Life is beautiful

თინას შემდეგ, ლადოში დავინახე, ის გრძნობა, რომ შეუძლია, უარი თქვას, საკუთარ თავზე, მის გამო, ოღონდ ის იყოს კარგად. განსაკუთრებით კი, მაშინ გამოხატავს როცა, ბათოს ეუბნება, იმ ქალიდან თინასთან არ მიხვიდეო. ♥️ ჯერ აქ დამიელვა, მის სიყვარულზე და მერე თურმე მართალიც აღმოვჩნდი. ♥️

როგორ გელოდები, გელოდებიიი გელოდები, მე შენ გელოდები, მაგონდები გელოდებიი. :დ

 


№11  offline წევრი რენე

Life is beautiful
"დაფიქრდი. თინას ახლაც ელოდებიან, სასურველი ქალია. - ლადომ ბოლო სიტყვები ჩუმად თქვა,"
აი თურმე.. რა ვუყო, აქეთ ამან გამიხეთქა გული, იქეთ იმ სამკუთხედმა.
მოკლედ, შევისუნთქე და იმის მერწ ვეღარ ვსუნთქავ,..
მართლა, გამეთიშა ტვინი, ვერ ვხვდები განვითარებას, უფრო სწორად კი, აზრები მიტრიალებს, მაგრამ რომელი მოუხდება ვერ მივხვდი.
ყველაზე მკაფიო, თინას სასოწარკვეთა, იმ ფრაზაში იყო და ვფიქრობ, ეს ფრაზა აერთიანებს სიუჟეტს და მთავარ მოტივს, ერთი სიტყვით მომეწონა," - ღმერთო, შენ მიშველე! ოღონდ ჩემს ქმარს იმ ქალის სუნი არ მოჰყვეს... "
მთლიანი სასოწარკვეთა იყო ჩატეული.
არ ვიცი, ვერ ვფიქრობ, როგორ, რისთვის,
უნდა შეჰყვარებოდა "ეს კაცი". მართალია არ ვფიქრობ, რომ რამის გამო უნდა გიყვარდეს ადამიანი, მაგრამ ვერ ვიგრძენი, რო. თინას ის უყვარს, უფრო ჩაციკლულს ჰგავს, ხო ვამბობ, თუ გიყვარს, ყველანაირი უნდა გიყვარდესთქო, მაგრამ არის რაღაცეები, რასაც აფასებ საყვარელი ადამიანის, პიროვნებაში, ეს ფასეულობები კი შემგომ, ჩვენ გვაყვარებსპერსონაჟს.
როცა, თინა ასეთ, თვითგვემაშია მინდა ვხედავდე და მეც მიჩნდებოდეს, ოდნავი ადამიანური სიმპათია, რომელიც საერთოდ ვერ გამოიწვია, ბათომ. (სახელი მომეწონა. არ გამიგია აქამდე.)
აი რას ვითხოვ, კარგიც რომ არ იყოს, პერსონაჟები და ერთს ბოროტმოქმედს უყვერდეს მეორე ბოროტმოქმედი, მომელსაც არ უყვარს პირველი, მაინც უნდა ვხედავდე, მცირეოდენ მიზეზს, თუ რატომ...
ანუ, ელემენტალური რაღაც უნდა მოგწონდეს მასში, დანარჩენს რომ ვერ იტანდე საერთოდ!
და მე ეგეც ვერ დავინახე.
ეხლა, ჩემზე ცუდად შენც კი ვერ გახდები, რადგან ამ კომენტარს გიწერ. მე ვერ ვიტან, ამას. მაგრამ მე ეს რომ დავინახე, მინდა შენც დაინახო, იქნებ ხედავ კიდეც, მაგრამ მე ჩემს წილს ვაკეთებ.
ხო, კიდევ...
ისეთებს კითხულობენ, ჩემი ჩათვლით...
და შენი რა გასაკვირია, რომ მოვიწონოთ, მაგრამ მე ვიცი შენ, როგორაც და რა დონით შეგიძლია, ამიტომ არ მინდა, "ნორმალური" იყო.
კარგი - კი არა, - საუკეთესო. )))

შენი მოკითხვა მინდოდა... იმედია, უკეთ და კარგად ხარ! ♥️ ლადო უცებ მოვიდა, დაუფიქრებლად შეიქმნა და ჯერ მეც არ ვიცი რა იქნება, არც ველოდი ისე მომივიდა აზრად, მაგრამ რადგან ჩავთვალე საჭიროდ ფიქრის განხორციელება, ანუ რამე იქნება. იქნებ, ლადოსთან ყოფნა უღირდეს კიდეც თინას... ვინ იცის? აქ მოხდენაზე არ არის მგონი, უფრო სწორი იქნება თუ იმას ვიტყვი რომელთან უფრო ბედნიერი იქნება. იმსახურებს ეს ქალი იმას რომ გვერდით ის ადამიანი ჰყავდეს, რომელსაც ეყვარება და სითბოს აგრძნობინებს, იგივეს დაუბრუნებს უკან, რასაც თვითონ. ისე მინდოდა ეს სასოწარკვეთა გეგრძნოთ, იმხელა ტკივილით დავწერე მეც ის სიტყვები, ვერ გადმოვცემ... მართლა მინდოდა, რომ ვინმეს აუცილებლად შეემჩნია და გადმოეტანა... გამიხარდა, რომ ეს ვინმე შენ აღმოჩნდი. თინამ თქვა რომ უანგაროდ უყვარს, ანუ მიზეზგარეშე. ზოგჯერ არასწორ ადამიანებს ვიყვარებთ, ეს საერთოდ არ არის ჩვენი ბრალი, აუცილებელი არაა თინასთვის ბათო რამის გამო უყვარდეს. ზოგადად უყვარს და მორჩა, მაგრამ რომ ილაპარაკოს, იქნებ, თქვას კიდეც რის გამო უყვარს? იქნებ, თინა ხედავს მასში იმ ღირებულებებს, რასაც ჩვენ ვერ? ვნახოთ, თუ გამომივიდა, ვალაპარაკებ თინას ამ კუთხითაც, შენც რომ მოგეწონოს. მადლობა, რომ ჩემი შესაძლებლობების გჯერა! არ ვიცი ამაზე უკეთესი სხვა რა კომპლიმენტი შეიძლება მოვისმინო ახლა... ცოტა შემაშინებელიცაა, ხომ ხვდები. როცა შენგან მაქსიმუმს ითხოვენ... ვეცდები, მართლა, მთელი გულით. და კვლავ მადლობა შენ! ♥️♥️♥️

Life is beautiful
თინას შემდეგ, ლადოში დავინახე, ის გრძნობა, რომ შეუძლია, უარი თქვას, საკუთარ თავზე, მის გამო, ოღონდ ის იყოს კარგად. განსაკუთრებით კი, მაშინ გამოხატავს როცა, ბათოს ეუბნება, იმ ქალიდან თინასთან არ მიხვიდეო. ♥️ ჯერ აქ დამიელვა, მის სიყვარულზე და მერე თურმე მართალიც აღმოვჩნდი. ♥️

როგორ გელოდები, გელოდებიიი გელოდები, მე შენ გელოდები, მაგონდები გელოდებიი. :დ

წამოვიდა ქიმია, არა? წერის დროს მეც ისე უცხოდ ვიგრძენი ლადოს საუბარი, არ დაგიმალავ და ცოტა დავიძაბე :დ არ ვიცი, ვაიმე, ისე ვნერვიულობ... ლადოს შეუძლია გაღმერთებამდე სიყვარული - ამაში ორი აზრი არ არსებობს! ის პატარა დიალოგიც კი საკმარისი იყო ამის გამოსახატავად. გადამრევ, რა, ყველაფერს ხედავ მოკლედ :დ ♥️♥️♥️

 


№12  offline წევრი Life is beautiful

"გადამრევ, რა, ყველაფერს ხედავ მოკლედ :დ ♥️♥️♥️"ნარცისულად გავიკრიჭე :დ
))))

 


№13  offline წევრი მე♥უცნაურე

ყველა ადამიანი იმსახურებს ბედნიერებას.

ზოგჯერ გვეშლება რაღაცები სიყვარულში და ვინგრევთ ცხოვრებას თვითგვემასა და ფსევდო უბედურებაში.

სინამდვილეში, ცხოვრება გაცილებით ფერადი შეგვიძლია გვქონდეს.

სანამ სამყაროსთვის თავად არ ვიქნებით ღია, იქამდე არაფერი იცვლება.

ხშირად ვიცით ჩაციკვლა ადამიანზე, შეჩვევაც, მაგრამ სიყვარული გაცილებით მაგარი გრძნობაა და ადრე მუდამ ვაპროტესტებდი, როცა ამბობდნენ, ცალმხრივი სიყვარული სიყვარული არააო. ახლა ვხვდები, რომ მართალია.
სიყვარული მაშინაა სიყვარული, როცა რასაც გასცემ, სრულიად თუ ვერ, ნაწილობრივ მაინც იღებ იმას, რაც შენს სიყვარულს წყალს დაუსხამს და დაეხმარება, რომ უხვმსხმოიარე მცენარე იყოს.

ღალატს ვერასდროს გავამართლებ.
ქალი თუა კაცის სინდისი, კაცსაც იგივენაირად მოეთხოვება ერთგულება,რადგან ანალოგიურადვე ილახება ქალის რეპუტაცია.

მოკლედ, ბევრ დეტალზე მინდა საუბარი, აშკარად და შენ ძალიან კარგად წერ, ამდენი საპოლემიკო საკითხი რომ მისერავს გონებას.

გელით❤️

 


№14  offline წევრი რენე

Life is beautiful
"გადამრევ, რა, ყველაფერს ხედავ მოკლედ :დ ♥️♥️♥️"ნარცისულად გავიკრიჭე :დ
))))

ეგრეა და ხომ არ მოგატყუებ, არა? :დ ♥️♥️♥️

მე♥უცნაურე
ყველა ადამიანი იმსახურებს ბედნიერებას.

ზოგჯერ გვეშლება რაღაცები სიყვარულში და ვინგრევთ ცხოვრებას თვითგვემასა და ფსევდო უბედურებაში.

სინამდვილეში, ცხოვრება გაცილებით ფერადი შეგვიძლია გვქონდეს.

სანამ სამყაროსთვის თავად არ ვიქნებით ღია, იქამდე არაფერი იცვლება.

ხშირად ვიცით ჩაციკვლა ადამიანზე, შეჩვევაც, მაგრამ სიყვარული გაცილებით მაგარი გრძნობაა და ადრე მუდამ ვაპროტესტებდი, როცა ამბობდნენ, ცალმხრივი სიყვარული სიყვარული არააო. ახლა ვხვდები, რომ მართალია.
სიყვარული მაშინაა სიყვარული, როცა რასაც გასცემ, სრულიად თუ ვერ, ნაწილობრივ მაინც იღებ იმას, რაც შენს სიყვარულს წყალს დაუსხამს და დაეხმარება, რომ უხვმსხმოიარე მცენარე იყოს.

ღალატს ვერასდროს გავამართლებ.
ქალი თუა კაცის სინდისი, კაცსაც იგივენაირად მოეთხოვება ერთგულება,რადგან ანალოგიურადვე ილახება ქალის რეპუტაცია.

მოკლედ, ბევრ დეტალზე მინდა საუბარი, აშკარად და შენ ძალიან კარგად წერ, ამდენი საპოლემიკო საკითხი რომ მისერავს გონებას.

გელით❤️

აი, ზუსტად ყველაფერში გეთანხმები. ისე სწორად გადმოეცი მთავარი ხაზები, რომ რამე პრეტენზიაც კი არ მაქვს. სანამ არ ვისწავლით რომ სხვისთვის ცხოვრების მიძღვნა ჩვენი თავისთვის ზიანის მომტანია, იქამდე არაფერი გვეშველება. სანამ არ გვეცოდინება რომ ცალმხრივ მიყვარხარ-ს იქით ფერადი სამყაროა, სადაც ვინმემ საპასუხო გრნობა შეიძლება დაგიბრუნოს ემოციებთან ერთად, იქამდე სისულელე იქნება ყოველგვარი თავგანწირვა. არ ვიცი, შეიძლება ცალმხრივი სიყვარულიც არსებობს. არა, ნამდვილად არსებობს, მაგრამ ეს ტანჯვაა და სხვისთვის თავის მიძღვნა. თუმცა ამავდროულად სიძლიერეცაა. მარტივი არ არის, ვინმეს შენი თავი აჩუქო. ის სიცოცხლე, რომელიც შენ თვითონ ერთხელ მოგეცა. ღალატი აპრიორი ვინმესთან სექსუალურ ურთიერთობას არ ნიშნავს. ღალატია ისიც, რომ ფიქრში გაივლებ სხვა ქალთან ურთიერთობას მართლა ურთიერთობამდე. როგორც კაცი, ისე ქალიცაა დამნაშავე. თუმცა როცა საქმე ღალატამდე მიდის, ანუ არც თავიდანვე ღირდა ამ ორ ადამიანს შორის კავშირის დამყარება. მიყვარს მსჯელობა, კარგი კომუნიკაცია, სასიამოვნო გამოხმაურება, ლოიალური ურთიერთობა მკითხველთან და თქვენთან ზუსტად ამას ვგრძნობ, მადლობა ამისთვის! მეც გელოდებით შემდეგში აუცილებლად! ♥️♥️♥️

 


№15  offline წევრი მე♥უცნაურე

რენე
Life is beautiful
"გადამრევ, რა, ყველაფერს ხედავ მოკლედ :დ ♥️♥️♥️"ნარცისულად გავიკრიჭე :დ
))))

ეგრეა და ხომ არ მოგატყუებ, არა? :დ ♥️♥️♥️

მე♥უცნაურე
ყველა ადამიანი იმსახურებს ბედნიერებას.

ზოგჯერ გვეშლება რაღაცები სიყვარულში და ვინგრევთ ცხოვრებას თვითგვემასა და ფსევდო უბედურებაში.

სინამდვილეში, ცხოვრება გაცილებით ფერადი შეგვიძლია გვქონდეს.

სანამ სამყაროსთვის თავად არ ვიქნებით ღია, იქამდე არაფერი იცვლება.

ხშირად ვიცით ჩაციკვლა ადამიანზე, შეჩვევაც, მაგრამ სიყვარული გაცილებით მაგარი გრძნობაა და ადრე მუდამ ვაპროტესტებდი, როცა ამბობდნენ, ცალმხრივი სიყვარული სიყვარული არააო. ახლა ვხვდები, რომ მართალია.
სიყვარული მაშინაა სიყვარული, როცა რასაც გასცემ, სრულიად თუ ვერ, ნაწილობრივ მაინც იღებ იმას, რაც შენს სიყვარულს წყალს დაუსხამს და დაეხმარება, რომ უხვმსხმოიარე მცენარე იყოს.

ღალატს ვერასდროს გავამართლებ.
ქალი თუა კაცის სინდისი, კაცსაც იგივენაირად მოეთხოვება ერთგულება,რადგან ანალოგიურადვე ილახება ქალის რეპუტაცია.

მოკლედ, ბევრ დეტალზე მინდა საუბარი, აშკარად და შენ ძალიან კარგად წერ, ამდენი საპოლემიკო საკითხი რომ მისერავს გონებას.

გელით❤️

აი, ზუსტად ყველაფერში გეთანხმები. ისე სწორად გადმოეცი მთავარი ხაზები, რომ რამე პრეტენზიაც კი არ მაქვს. სანამ არ ვისწავლით რომ სხვისთვის ცხოვრების მიძღვნა ჩვენი თავისთვის ზიანის მომტანია, იქამდე არაფერი გვეშველება. სანამ არ გვეცოდინება რომ ცალმხრივ მიყვარხარ-ს იქით ფერადი სამყაროა, სადაც ვინმემ საპასუხო გრნობა შეიძლება დაგიბრუნოს ემოციებთან ერთად, იქამდე სისულელე იქნება ყოველგვარი თავგანწირვა. არ ვიცი, შეიძლება ცალმხრივი სიყვარულიც არსებობს. არა, ნამდვილად არსებობს, მაგრამ ეს ტანჯვაა და სხვისთვის თავის მიძღვნა. თუმცა ამავდროულად სიძლიერეცაა. მარტივი არ არის, ვინმეს შენი თავი აჩუქო. ის სიცოცხლე, რომელიც შენ თვითონ ერთხელ მოგეცა. ღალატი აპრიორი ვინმესთან სექსუალურ ურთიერთობას არ ნიშნავს. ღალატია ისიც, რომ ფიქრში გაივლებ სხვა ქალთან ურთიერთობას მართლა ურთიერთობამდე. როგორც კაცი, ისე ქალიცაა დამნაშავე. თუმცა როცა საქმე ღალატამდე მიდის, ანუ არც თავიდანვე ღირდა ამ ორ ადამიანს შორის კავშირის დამყარება. მიყვარს მსჯელობა, კარგი კომუნიკაცია, სასიამოვნო გამოხმაურება, ლოიალური ურთიერთობა მკითხველთან და თქვენთან ზუსტად ამას ვგრძნობ, მადლობა ამისთვის! მეც გელოდებით შემდეგში აუცილებლად! ♥️♥️♥️



სიძლიერეც არის, მაგრამ მაინც არ ღირს, რადგან ერთი სიცოცხლე გვაქვს მხოლოდ და ვიმსახურებთ რომ ვუყვარდეთ. თავსაც მას ვაჩუქებთ, ვინც სიყვარულს გაგვიზიარებს.

კი, არც მე ვგულისხმობ ღალატში ფიზიკურ კონტაქტს მხოლოდ. ვინმეზე თუ გაგეფიქრა, უკვე ძალიან შორს ხარ შენი მეუღლისგან,თითქოს ჰარმონიულობის და ურთიერთპატივისცემის ხიდი ინგრევა.

იმასაც ვემხრობი, რომ 'სხვაზე რომ ყრი დორბლებს, შენს ცოლს მოუარე და ისიც ისეთივე იქნებაო' - უკაცრავად, ცოტა ულამაზოდ თუ გამოვთქვი.

და მაინც, სიყვარულზე უკეთესი კოსმეტიკა არ არსებობს და მასზე ძლიერი მოტივაცია რომ იყო უკეთესი.

 


№16  offline წევრი რენე

მე♥უცნაურე
რენე
Life is beautiful
"გადამრევ, რა, ყველაფერს ხედავ მოკლედ :დ ♥️♥️♥️"ნარცისულად გავიკრიჭე :დ
))))

ეგრეა და ხომ არ მოგატყუებ, არა? :დ ♥️♥️♥️

მე♥უცნაურე
ყველა ადამიანი იმსახურებს ბედნიერებას.

ზოგჯერ გვეშლება რაღაცები სიყვარულში და ვინგრევთ ცხოვრებას თვითგვემასა და ფსევდო უბედურებაში.

სინამდვილეში, ცხოვრება გაცილებით ფერადი შეგვიძლია გვქონდეს.

სანამ სამყაროსთვის თავად არ ვიქნებით ღია, იქამდე არაფერი იცვლება.

ხშირად ვიცით ჩაციკვლა ადამიანზე, შეჩვევაც, მაგრამ სიყვარული გაცილებით მაგარი გრძნობაა და ადრე მუდამ ვაპროტესტებდი, როცა ამბობდნენ, ცალმხრივი სიყვარული სიყვარული არააო. ახლა ვხვდები, რომ მართალია.
სიყვარული მაშინაა სიყვარული, როცა რასაც გასცემ, სრულიად თუ ვერ, ნაწილობრივ მაინც იღებ იმას, რაც შენს სიყვარულს წყალს დაუსხამს და დაეხმარება, რომ უხვმსხმოიარე მცენარე იყოს.

ღალატს ვერასდროს გავამართლებ.
ქალი თუა კაცის სინდისი, კაცსაც იგივენაირად მოეთხოვება ერთგულება,რადგან ანალოგიურადვე ილახება ქალის რეპუტაცია.

მოკლედ, ბევრ დეტალზე მინდა საუბარი, აშკარად და შენ ძალიან კარგად წერ, ამდენი საპოლემიკო საკითხი რომ მისერავს გონებას.

გელით❤️

აი, ზუსტად ყველაფერში გეთანხმები. ისე სწორად გადმოეცი მთავარი ხაზები, რომ რამე პრეტენზიაც კი არ მაქვს. სანამ არ ვისწავლით რომ სხვისთვის ცხოვრების მიძღვნა ჩვენი თავისთვის ზიანის მომტანია, იქამდე არაფერი გვეშველება. სანამ არ გვეცოდინება რომ ცალმხრივ მიყვარხარ-ს იქით ფერადი სამყაროა, სადაც ვინმემ საპასუხო გრნობა შეიძლება დაგიბრუნოს ემოციებთან ერთად, იქამდე სისულელე იქნება ყოველგვარი თავგანწირვა. არ ვიცი, შეიძლება ცალმხრივი სიყვარულიც არსებობს. არა, ნამდვილად არსებობს, მაგრამ ეს ტანჯვაა და სხვისთვის თავის მიძღვნა. თუმცა ამავდროულად სიძლიერეცაა. მარტივი არ არის, ვინმეს შენი თავი აჩუქო. ის სიცოცხლე, რომელიც შენ თვითონ ერთხელ მოგეცა. ღალატი აპრიორი ვინმესთან სექსუალურ ურთიერთობას არ ნიშნავს. ღალატია ისიც, რომ ფიქრში გაივლებ სხვა ქალთან ურთიერთობას მართლა ურთიერთობამდე. როგორც კაცი, ისე ქალიცაა დამნაშავე. თუმცა როცა საქმე ღალატამდე მიდის, ანუ არც თავიდანვე ღირდა ამ ორ ადამიანს შორის კავშირის დამყარება. მიყვარს მსჯელობა, კარგი კომუნიკაცია, სასიამოვნო გამოხმაურება, ლოიალური ურთიერთობა მკითხველთან და თქვენთან ზუსტად ამას ვგრძნობ, მადლობა ამისთვის! მეც გელოდებით შემდეგში აუცილებლად! ♥️♥️♥️



სიძლიერეც არის, მაგრამ მაინც არ ღირს, რადგან ერთი სიცოცხლე გვაქვს მხოლოდ და ვიმსახურებთ რომ ვუყვარდეთ. თავსაც მას ვაჩუქებთ, ვინც სიყვარულს გაგვიზიარებს.

კი, არც მე ვგულისხმობ ღალატში ფიზიკურ კონტაქტს მხოლოდ. ვინმეზე თუ გაგეფიქრა, უკვე ძალიან შორს ხარ შენი მეუღლისგან,თითქოს ჰარმონიულობის და ურთიერთპატივისცემის ხიდი ინგრევა.

იმასაც ვემხრობი, რომ 'სხვაზე რომ ყრი დორბლებს, შენს ცოლს მოუარე და ისიც ისეთივე იქნებაო' - უკაცრავად, ცოტა ულამაზოდ თუ გამოვთქვი.

და მაინც, სიყვარულზე უკეთესი კოსმეტიკა არ არსებობს და მასზე ძლიერი მოტივაცია რომ იყო უკეთესი.

კი, მეც ეგ ვთქვი. უპირველესად უნდა გყავდეს საკუთარი თავი და არა - სხვა, თუნდაც გაღმერთებამდე და თავის დაკარგვამდე გიყვარდეს. სწორედაც, შენი თავი და ცხოვრება იმას უნდა მიუძღვნა, ვისაც ეყვარები და ვინც შენ გეყვარება. ასე შენც უფრო ბედნიერი და სამყაროც უფრო ფერადი იქნება. იქნებ ცალკე ღალატზეც დავწერო, უშუალოდ ეს რომ იყოს მთავარი ხაზი. ზოგჯერ ჯობია უხეში იყო და სიმართლე თქვა, ვიდრე მოიტყუო და შეალამაზო. შენი თავის სიყვარულიც კი უდიდესი მოტივაციაა. მიხარია რომ ასე სწორად გესმის, მადლობელი ვარ ამისთვის! ♥️♥️♥️

 


№17 სტუმარი ნანო

ადამიანური ისტორიებია ადამიანური ურთიერთობებით, რაც ამ საიტისთვის ძალიან იშვიათია, YOU GO GIRL!!!!!!!!!!!!! ♥️

 


№18  offline წევრი რენე

ნანო
ადამიანური ისტორიებია ადამიანური ურთიერთობებით, რაც ამ საიტისთვის ძალიან იშვიათია, YOU GO GIRL!!!!!!!!!!!!! ♥️

საოცარი კომპლიმენტია, კი არადა, უსაოცრესი! საუკეთესო მოტივაცია ხარ ჩემი, უთბილესი მადლობა ამისთვის, ცამდე კმაყოფილი ვზივარ და სახიდან ღიმილი არ მშორდება, განსაკუთრებულად მემახსოვრება ეს სიტყვები... ♥️♥️♥️

 


№19  offline წევრი Life is beautiful

"კი, მეც ეგ ვთქვი. უპირველესად უნდა გყავდეს საკუთარი თავი და არა - სხვა, თუნდაც გაღმერთებამდე და თავის დაკარგვამდე გიყვარდეს."
ამაზე რა გამახსენდა იცი?
თქმა ვიცი - ხოლმე :
"ცალმხრივობის არ მჯერა, საკუთარი თავიც კი არ მიყვარს ცალმხრივად, იმიტომ მიყვარს, რომ მასაც ვუყვარვარ."
მაგრამ ამას იმიტომ ვამბობ, რომ თავის გადადებამდე არ მყვარებია - ალბათ.
...
ისე ჩავერთე, სორი.
...
ღალატზე თუ დაწერ, დიდი ინტერესით წავიკითხავ.
რადგან ამბობთ, მეც ვიტყვი. :დ
ხო, ღალატს, მოღალატეს ვერ ვიტან! - არცაა გასაკვირი, მაგრამ ტყუილი უფრო დიდი ღალატია, ჩემი აზრით.
ნაღალატევი ადამიანის ატანა, შესაძლებელია, პატიებაც.
მაგრამ როცა გიღალატებს და ჩუმადაა, გატყუებს ამა ვერ აპატიებ. არცაა ღირსი.
იცი, მე ვწერ ამდაგვარ ისტორიას და რა ვიცი, მემგონი ვამართლებ კიდეც. მიუხედავად იმისა, რომ ის "ჩემი სამეული" ძალიან მიყვარს.
ალბათობით, ყველაფერს აქვს, გასამართლებელი არგუმენტი თუ მართალი იქნები თავთან და ალბათ ღალატთანაც.

 


№20  offline წევრი რენე

Life is beautiful
"კი, მეც ეგ ვთქვი. უპირველესად უნდა გყავდეს საკუთარი თავი და არა - სხვა, თუნდაც გაღმერთებამდე და თავის დაკარგვამდე გიყვარდეს."
ამაზე რა გამახსენდა იცი?
თქმა ვიცი - ხოლმე :
"ცალმხრივობის არ მჯერა, საკუთარი თავიც კი არ მიყვარს ცალმხრივად, იმიტომ მიყვარს, რომ მასაც ვუყვარვარ."
მაგრამ ამას იმიტომ ვამბობ, რომ თავის გადადებამდე არ მყვარებია - ალბათ.
...
ისე ჩავერთე, სორი.
...
ღალატზე თუ დაწერ, დიდი ინტერესით წავიკითხავ.
რადგან ამბობთ, მეც ვიტყვი. :დ
ხო, ღალატს, მოღალატეს ვერ ვიტან! - არცაა გასაკვირი, მაგრამ ტყუილი უფრო დიდი ღალატია, ჩემი აზრით.
ნაღალატევი ადამიანის ატანა, შესაძლებელია, პატიებაც.
მაგრამ როცა გიღალატებს და ჩუმადაა, გატყუებს ამა ვერ აპატიებ. არცაა ღირსი.
იცი, მე ვწერ ამდაგვარ ისტორიას და რა ვიცი, მემგონი ვამართლებ კიდეც. მიუხედავად იმისა, რომ ის "ჩემი სამეული" ძალიან მიყვარს.
ალბათობით, ყველაფერს აქვს, გასამართლებელი არგუმენტი თუ მართალი იქნები თავთან და ალბათ ღალატთანაც.

არ ვიცი... მე მყვარებია, ახლაც მიყვარს. ზოგადად ვლაპარაკობ, გარე თვალით, საზოგადოდ, მაგრამ მას რომ გაუჭირდეს, ალბათ, მეც გადავდებ ჩემს თავს, რადგან პასუხადაც იგივეს ვიღებ. რომ არ ვიღებდე და ცალმხრივად მიყვარდეს, მაშინ არ ვიცი რა იქნებოდა. არ ვიცი მაშინაც თუ გადავდგამდი მთებს მისთვის... ამას ვერ იტყვი ისე, თუ არ გრძნობ და არ იცი. არ მიფიქრია ღალატზე დამეწერა, მაგრამ თქვენ იმდენს მელაპარაკებით, ჭკუიდან გადაგყავართ :დ ტყუილი უპატიებელია. ღალატს აპატიებ და გაუშვებ. მატყუარა ადამიანს კიდევ ვერ აპატიებ, არ შეიძლება და იმიტომ. ტყუილი ისეთი რამეა, ყველაზე ამაზრზენი და საზიზღარი... ვერ გაიგებ რა ჯობია, გღალატობდეს და გატყუებდე, თუ გღალატობდეს, იცოდე და ამას იტანდე, ორივე საშინელებაა, რა. გიდევს ეგ ისტორია? წავიკითხავდი აუცილებლად, მაინტერესებს. არგუმენტსაც გააჩნია იცი? თუმცა, ყველა ადამიანს თავისი სიმართლე აქვს. ერთი პრობლემა იმდენი კუთხით აღიქმება, რამდენი თვალიც მას ხედავს. ურთიერთობაში მხოლოდ ერთი არასდროსაა დამნაშავე. რა კარგია რომ ვსაუბრობთ, საშინლად მიყვარს ასეთი ურთიერთობები! ♥️♥️♥️

 


№21  offline წევრი Life is beautiful

ჯერ არ მიდევს, ნახევარ ცხოვრებას ვწერ შიგ და ყველფრის მიუხედავდ, ნახევღზე მეტი სიმართლე იქნება. :დ
უამრავჯერ გავასწორე, ყოველ თვე მეცვლება შეხედულება, ვცვლი, თუმცა დედანი იგივეა.
და მაინც ჯერ ვერ დავამთავრე, უბრალოდ ვიცი დასაწყისი და დასასრული და დედააზრი უცვლელია. :დ
იმპულსური ვარ, ამიტომ ვცდილობ, მშვიდად დავწერო და არა, ისე როგორც მახასიათებს მიფუჩეჩება.
და რა არის იცი?!
მეც მაინტერესებს, ბოლოს რა გამოვა, თან მინდა ისეთი გამოვიდეს, როგორსაც წარმოსახვაში მე განმაცდევინებს და მეორე მხარე ისაა როგორ გამომივა, მოკლედ ბევრად უფრო მარტუვია, "სხვის ომში იყო ბრძენი." :დ
მერე თქვენგანაც მივიღებ, სახეში გამისაფხიზლებელ სილას იმედია.
ეს ხუმრობით. მართლა მინდა კარგი გამოვიდეს და რის ფასად მიჯდება რომ არ დავდო და სულმა არ წამძლიო, რომ შემდგომ არ მიფუჩეჩდეს ვერ ავხსნი.
მეც ვგიჟდები. ასეთ ურთიერთობაზე, როცა იცი არავინ გაგკიცხავს, უფრო სწორად კი, ყველანაირს მიგიღებენ, ამაზე უფრო დიდი საოცრება მე არ ვიცი...

))) ♥️

 


№22  offline წევრი რენე

Life is beautiful
ჯერ არ მიდევს, ნახევარ ცხოვრებას ვწერ შიგ და ყველფრის მიუხედავდ, ნახევღზე მეტი სიმართლე იქნება. :დ
უამრავჯერ გავასწორე, ყოველ თვე მეცვლება შეხედულება, ვცვლი, თუმცა დედანი იგივეა.
და მაინც ჯერ ვერ დავამთავრე, უბრალოდ ვიცი დასაწყისი და დასასრული და დედააზრი უცვლელია. :დ
იმპულსური ვარ, ამიტომ ვცდილობ, მშვიდად დავწერო და არა, ისე როგორც მახასიათებს მიფუჩეჩება.
და რა არის იცი?!
მეც მაინტერესებს, ბოლოს რა გამოვა, თან მინდა ისეთი გამოვიდეს, როგორსაც წარმოსახვაში მე განმაცდევინებს და მეორე მხარე ისაა როგორ გამომივა, მოკლედ ბევრად უფრო მარტუვია, "სხვის ომში იყო ბრძენი." :დ
მერე თქვენგანაც მივიღებ, სახეში გამისაფხიზლებელ სილას იმედია.
ეს ხუმრობით. მართლა მინდა კარგი გამოვიდეს და რის ფასად მიჯდება რომ არ დავდო და სულმა არ წამძლიო, რომ შემდგომ არ მიფუჩეჩდეს ვერ ავხსნი.
მეც ვგიჟდები. ასეთ ურთიერთობაზე, როცა იცი არავინ გაგკიცხავს, უფრო სწორად კი, ყველანაირს მიგიღებენ, ამაზე უფრო დიდი საოცრება მე არ ვიცი...

))) ♥️

მესმის შენი, ძნელია იმაზე წერო, რაც რეალურია, რადგან ყველას აჩვენებ, მაგრამ ამავდროულად ემოციები იმდენად ნამდვილი მოდის, რომ სასწაულად სასიამოვნო წასაკითხია. ზუსტად ასე ვიყავი წინა ისტორიის წერის პროცესში, ამბავიც ხომ ნამდვილი იყო, ბაჩანაც და ნათიაც, როგორ ვიყავი იცი, აი, ნეტა აქ ახლა ბაჩანა რას იტყოდა, ნეტა ნათია რას გააკეთებდა და ამის მიხედვით ვიღებდი გადაწყვეტილებებს. ზოგჯერ წერის პროცესში ისე იცის ჩავარდნა, შენც ვერ იაზრებ. მე უკვე მეორედ დამემთხვა პრობლემა და პაუზა მქონდა. ესეც ცუდი და ხელისშემშლელია. უმთავრესად მაინც ისაა, რომ ყოველდღე რაღაც ახალი აზრი იბადება შენში და მისი განხორციელება გინდა. ჩვენც ამისთვის არ ვწერთ? მერე რა, თუ სიუჟეტია? სადღაც მარცვალ-მარცვალ სიმართლეც ურევია შიგ ხან ვის მონოლოგში და ხან ვის. წერის დროს ბევრი არ უნდა იფიქრო, თორემ ეს უფრო აგრევს. არ უნდა იფიქრო იმაზე, რომ იდეალური უნდა გამოგივიდეს. ასე შენც უფრო დაძაბული იქნები და გაგიჭირდება. პირიქით, როცა თავს გასაქანს აძლევ, გიმარტივდება წერაც. მეც რომ მოუთმენელი ვარ, იმიტომ დავიწყე ამის წერა. უცებ პირველი თავი შემომეწერა, ჰოპ და გამოვუშვი დასადებად, არ ვიცი რას ვფიქრობდი :დ ჩემთვის მკითხველი პრიორიტეტია. უმნიშვნელოვანესია, რომ მეც მივიღო მისი აზრი და მანაც მიიღოს ჩემი. ეს ჯანსაღი ურთიერთობაა, წესით, ყველა ასე უნდა იყოს... შენ კიდევ სასწაული გოგო ხარრ! ♥️♥️♥️

 



სახელი: *
  • bowtiesmilelaughingblushsmileyrelaxedsmirk
    heart_eyeskissing_heartkissing_closed_eyesflushedrelievedsatisfiedgrin
    winkstuck_out_tongue_winking_eyestuck_out_tongue_closed_eyesgrinningkissingstuck_out_tonguesleeping
    worriedfrowninganguishedopen_mouthgrimacingconfusedhushed
    expressionlessunamusedsweat_smilesweatdisappointed_relievedwearypensive
    disappointedconfoundedfearfulcold_sweatperseverecrysob
    joyastonishedscreamtired_faceangryragetriumph
    sleepyyummasksunglassesdizzy_faceimpsmiling_imp
    neutral_faceno_mouthinnocent