შესვლა
რეგისტრაცია
რეკლამა

წყვდიადის ლანდები [თავი I]


20-10-2021, 04:56
ავტორი PARVENU
ნანახია 2 907

***

ქუჩის კუთხეში, სადაც წითელი ფარნების შუქი ქვაფენილებზე იბნეოდა, დაქირავებული ეტლი გაჩერდა. ჭრიალით, ცხენების ქოშინით.
-ადგილზე ვართ, ქალბატონო,-ღამის ხმაურში, მეეტლემ გასძახა ვაგონში მჯდარ მგზავრს.
მგზავრმა სიჩუმით გასცა პასუხი. წუთის შემდეგ კი ეტლის კარები ყოყმანით, ჩუმი ჭრიალით გაიღო. შავოსანი ფიგურა, მსუბუქი, რიფებზე გადავლილი ტალღების ნაბიჯით დაეშვა ქვაფენილზე და მალევე გაუჩინარდა სიწითლე შეპარულ კუთხეში.
წითელი, წითელი, სისხლად გაფენილი ფანრები მხუთავ, მკრთალ სინათლედ ეფინებოდნენ მოსასხამ მოცმულ სუსტ ფიგურას, რომლის სინატიფესაც სქელი ქსოველი ვერ მალავდა. პატარა, მშვიდი ნაბიჯებით მიუყვებოდა მგზავრი მეძავებით, მათზე მოხვეული სიმთვრალე შეპარული კაცებით გადატვირთულ ქუჩას და სახეს საგულდაგულოდ მალავდა კაპიშონში. გული ნორმაზე მეტად აჩქარებოდა, თითებს სიცივისგან, ან ნერვიულობისგან სილურჯე შეპარვოდათ, მაგრამ წამითაც არ შეუწყვეტია, არ გაჩერებულა. იცოდა, უკან მიბრუნებულს რაც ელოდა. წერილი, რომელიც ჯერ კიდევ ელოდა სიტყვებს, ხელშეუხებლად იდო თავისი ოთახის უჯრაში. წერილი, რომელიც თქვისი ქორწილის, თავისი სიკვდილის დღეს უნდა გადასცემოდა ადრესატს.
ქუჩის ბოლოში ხის, სამ სართულიანი შენობა გამოჩნდა. აბრა წარწერით “სასტუმრო ორქიდეა” სიძველისგან გაშავებულიყო და ქარი ჩუმი ჭრიალით უვლიდა გვერდს. მეწამული ფერი დაჰკრავდა შენობას. ჩუმი მეწამულის ფერი, იდუმლად რომ კიოდა სიბნელეში.
მგზავრი უყოყმანოდ მიუახლოვდა კარებს, მსუბუქად შეაღო და ჩუმი ჩასუნთქვით შეერია ოთახში გამეფებულ ხმაურს. განსხვავებით მიმღებისგან, მთლიანი დარბაზი მრგვალი მაგიდებით იყო გადატვირთული, საკუთარი სტუმრებით და ბაცი წითელი განათებით. სასტუმროს არ ეთქმოდა ელეგანტური, დახვეწილი ან მყუდრო. აშკარა იყო “ორქიდეა” მხოლოდ დაბალ ფენას ემსახურებოდა. ალკოჰოლის, ოფლის და სიმთვრალეში ჩამალული სიმწარით იყო სავსე დარბაზი, თითოეული მაგიდა, გარდა ერთისა, რომელსაც კენტად მიჯდომოდა სიბნელე მოცული ფიგურა.
მიხვდა, ის იყო.
ერთი ნაბიჯი, ორი ნაბიჯი, სამი ნაბიჯი…
უხმაუროდ მიუახლოვდა ჭიქა მომარჯვებულს და ჩრდილად დაადგა.
-დღეს ჩემი კომპანიონი თქვენ ხართ?-ნაზი, მელოდიური ხმა ემოციისგან იყო დაცლილი.
-როგორც ჩანს…-უპასუხა დაბალმა, ღრმა ხმამ და ჭიქა მაგიდაზე დააბრუნა.
მამაკაცმა როგორც იქნა ამოხედა შავებში მოსილს. მიუხედავად სუსტი განათებისა, შეამჩნია, მამაკაცი არ იყო თავისი სამშობლოდან. მისი მუქი, ოქროსფრად შეფერილი, ბზინვარე კანი მოწმობდა მის უცხოელობას. ხშირი, შავი თმები არეულად დაყროდა შუბლზე და იმავე ფერის წამწამებიდან გამჭოლად უმზერდნენ ოქროსფერი, მწველი თვალები.
-გამომყევი,-ფეხზე წამოიმართა, წამით დახედა გაცილებით დაბალ ფიგურას და დინჯად გაუყვა დარბაზის ბოლოში, ჩაბნელებულ კოლიდორს.
პირველივე შეხედვიდან იცოდა მაღალი უნდა ყოფილიყო, გაცილებით მაღალი, განიერი მხარ-ბეჭით და კარგად განვითარებული კუნთოვანი სისტემით, მაგრამ კოშკად აყუდებულმა მაინც თავზარი დასცა. გულ-მკერდამდე სწვდებოდა. ალბათ ძალის დატანებაც არ დასჭირდებოდა კისერი რომ მოეგრიხა მისთვის. თითქოს გულმა უგრძნო, პიროვნება ვისთანაც ღამე უნდა გაეყარებინა, საერთოდ არ გავდა მეძავ კაცს.
ყოყმანით, თუმცა მაინც გაყვა წინ წასულს. ამ დაძველებულ, მრუშობით გაჟღენთილ ადგილს მტკიცე გადაწყვეტილებით ესტუმრა და უკან არ დაიხევდა. საკუთარ თავში დარწმუნებული, ფეხქვეშ აჭრიალებულ კიბეებს აუყვა. შეამჩნია, მესამე სართული სრულიად მოეცვა სიჩუმეს და გარემოს კედლების ჩაყოლებაზე დადგმული რამდენიმე შანდალში ანთებული სანთელი ანათებდა. თითქოს გზას უნათებდა სულ ბოლოში, ერთადერთი კარისკენ, რომელიც მისმა მეწყვილებ უხმაუროდ შეაღო.
უკანვე მიყვა. ჩუმად მიხურა კარები თავის ზურგს უკან და რამდენიმე ნაბიჯი გადადგა ცენტრისკენ.
ოთახი მისდა გასაკვირად, მყუდრო იყო. სქელი, მუქი ფარდები გვერდზე გადაეწიათ და მთვარის შუქი თავისუფლად აღწევდა ეული სანთლის შუქით განათებულ კედლებში და ვერცხლად იბნეოდა დიდ, გამჭვირვალე ბადით დაფარულ საწოლზე, რომელიც რომელიც კუთხეებში აყუდებული რკინის სვეტებიდან იატაკზე ეშვებოდა. ფანჯრის გასწვრივ მაგიდა მოეთავსებინათ, წყვილი სკამით, რომელიც ხმაურიანად გამოსწია მამაკაცმა და მოსასხამით იატაკზე დაგდებით, უხმაუროდ დაეშვა.
-გალკოელი?!-ჩუმად ამოთქვა შემკრთალმა.
მის წინ სკამზე მოთავსებული მამაკაცი გალკოს ტომის წევრი იყო. ამას თავიდანვე უნდა მიმხვდარიყო, როგორც კი მისი ოქროსფრად გარუჯული, ძლიერი სხეული შეამჩნია, მაგრამ ვერ წაროედგინა, რომ გალკოელები შესაძლოა სექს მონებადაც ყოფილიყვნენ საკუთარ სამშობლოში. აეჭვებდა მისი გამჭოლი, თითქოს ცეცხლ წაკიდებული მზერაც, რომელიც საერთოდ არ გავდა მონის გამოხედვას.
მის დაჟინებულ მზერას თვალი აარიდა და ჩახსნილ პერანგს ჩააყოლა თვალი. გალკოელებისთბის დამახასიათებელი ნახატებისგან თავისუფალი ჩანდა სხეული.
‘უკან ვეღარ დავბრუნდები’-გაიფიქრა უცნობი შიშით მოცულმა და ინტიქტურად დაიხია უკან. მხოლოდ კედლის მყარმა ზედაპირმა მიახვედრა რომ გზა აღარ დარჩენოდა. სუნთქვა შეეკრა როცა შეამჩნია მამაკაცის კუთხეში გაპარული ღიმილი და ძალუმად აეკრო კედელს.
ზანტად წამოიმართა სხეული სკამიდან და უხმაუროდ მიუახლოვდა. კიდევ ერთხელ აშკარად დამახულმა ფიზიკურმა სხვაობამ, თითქოს უფრო მეტად დააპატარავა. უზარმაზარი იყო, კლდესავით აშვერილი მთლიანად ფარავდა მის სუსტ სხეულს. ღიმილ შეპარულს უცხო ეიფორია დაუდიოდა თვალებში.
იმდენად ახლოს გაჩერდა, იგრძნო როგორ ეხებოდა მის სხეულს და ცივმა ჟრჟოლამ დაურბინა როცა ჩუმი შრიალით მოხადა კაპიშონი, ყელთან ძვირფასი ქვით შეკრული მოსასხამი წამებში გახადა და თავზე წამოცმული იაფფასიანი მუქი პარიკი ოთახის კუთხეში მიაგდო. კეფაზე აკრული თმები, წინააღმდეგობა გამოცლილი, ჩანჩქერად დაეფინა ნატიფ მხრებზე. წელამდე ჩამოშლილი ვერცხლისფერ შეპარული თეთრი თმები, სანთლის შუქზე სუსტად ბზინავდა. იმავე ფერის ხშირი წამწამებიდან ნაცრისფერი, სიფერმკრთალე შეპარული თვალები ჩანდა. უემოციო, გრძნობა დაცლილი და უსულო. ფერმკრთალი, რძისფრი კანი სისხლისგან დაცლილს მოგაგონებდათ და მხოლოდ ვარდისფრად მოელვარე ტუჩები მიანიშნებდა მნახველს, რომ გოგონა ჯერ კიდევ ცოცხალი იყო. კარებსა და მამაკაცის სხეულს შორის მომწყვდეულს მუქ კაბაში გამოკვეთილი სხეული შეუმჩნევლად უცახცახებდა.
-დიდი ხანია ესე არავის მოუმართავს. უფრო ველურებად ან ბარბაროსებად მოგვიხსენიებენ,-ღრმა, მამაკაცურმა ხმამ ბურანიდან გამოიყვანა,-ვერ წარმომედგინა შენი დონის ვინმე თუ ეწვეოდა ასეთ ადგილს.
პასუხზე, მიხვდა როგორ დაეძაბა სხეული და სუნთქვა შეეკრა. კაცმა იცოდა, მის წინ მდგომი გოგო არ იყო დაბალი ფენის წარმომადგენელი. მისი მოვლილი, უნაკლო ფერმკრთალი კანი მის მაღალ წარმომავლობას უსმევდა ხაზს.
-აქ რა გინდა?-ინტერესი გაუკრთა ოქროსფერ თვალებში და სახეზე ჩამოშლილი თეთრი თმა თითებში მოიქცია.
-როგორც ჩანს, არ იცით იმის მიზეზი, თუ რატომ გამოგყევით აქ,-მშვიდად უპასუხა ქალმა, თუმცა მთელი შიგნეულობა გაჰყინვოდა.
თუ იცნობდნენ, თუ მიხვდებოდნენ ვინც იყო, ყველაფერი დამთავრდებოდა.
-მიზეზი?
-აქ მხოლოდ კომპანიონისთვის მოვედი.
-როგორც ჩანს არისტოკრატებშიც ნაკლია, სწორად მივხვდი?- დამცინავად ჩაიცინა და უხეშ თითებში მოქცეული თმა ტუჩებთან მიიტანა.
-და რას ხედავთ პრობლემას? მინდა რომ გავერთო, ისე რომ ჩემი იდენტობა დაცული იყოს.
ქალის პირდაპირმა ნათქვამმა უსიტყვოდ დატოვა. ჩუმად უყურებდა, თითქოს ღრმად, დამარხულ კუთხეებში უნდოდა ამოეკითხა რა მიზეზი ამოძრავებდა და ვინ იყო.
სიჩუმით გაღიზიანებული და შიშით, მართლა არ წაეკითხა ყველაფერი, უხეშად დასწვდა საკუთარი კაბის თასმებს და შეხსნა დაიწყო.
ეს ღამე მალე უნდა დამთავრებულიყო. სასწრაფოდ უნდა მოშორებოდა ამ ადგილს და განსაკუთრებით ამ პიროვნებას, რომელიც თითქოს სულში უძვრებოდა. შეუცნობელი შიში დაყვებოდა სხეულში და აკანკალებულ თითებს ვერ იმორჩილებდა.
-ნუ იქცევით თავხედურად. აქ მხოლოდ იმიტომ ვარ, რომ გადავიხადო და სექსი მქონდეს.
-ანუ, ბატონო უნდა დაგიძახო?
‘აშკარად ცდილობს გამაღიზიანოს.’-გაუელვა თავში და ნახევრად შეხსნილ თასმებზე თითები შეეყინა მისკენ დახრილმა ღიმილ შეპარული ხმით რომ ჩასჩურჩულა.
-მე უნდა ვაკეთებდე ამას.
კრთომის ხმა აღმოხდა ფეხქვეშ საყრდენი რომ გამოეცალა და ბავშვივით ხელში აყვანილს სირცხვილი და გაღიზიანება ერთად მოაწვა. მამაკაცმა საწოლზე ჩამოშვებული ბადე გადაწია და მსუბუქად დაუშვა სხეული, რომელსაც სირცხვილისგან ლოყებზე ფერმკრთალი ვარდისფერები დასდებოდა.
-გეშინია?-შიშ შეპარულ თვალებში ჩახედა,-და მაინც, რატო გაბედე აქ მოსვლა?
-ნუ კითხულობ, გააკეთე რაც გევალება. გპირდები რომ გადაგიხდი,-ნერვიულობა ატანილი ვერც მიხვდა როგორ გადავიდა მიმართვის შენობით ფორმაზე.
-ფეხები გაშალე,-საპასუხოდ უჩურჩულა ნაზად და ბოროტად აციმციმებული თვალებით დახედა.
მის ოჯახთან ცხოვრების განმავლობაში, ხშირად გაუგია ვულგარული სიტყვები, მიუხედავად ყველაფრისა, არ იყო ბინძური საუბარი მისთვის უცხო. ხშირად ესმოდა უწმაწური წამოძახილები, მაგრამ ამ კაცისგან წარმოთქმული წარმოუდგენელ დისკომფორტს უქმნიდა. სირცხვილისგან სხეული ახურებოდა და ცდილობდა სუნთქვა დაემორჩილებინა, როცა მის ზემოთ მოქცეულმა მოუთმენლად, თასმების გახსნის გარეშე დაიწყო მისი გახდა. უხეში თითები ძალდატანების გარეშე ხევდნენ რბილ, ნაზ ქსოვილს გულ-მკერდიდან თითქმის ბოლომდე. მანამდე არ გაჩერებულა, სანამ სხეული მთლიანად არ გაანთავისუფლა მჭიდროდ შემოჭერილი კაბისგან და მხოლოდ შიდა საცვლის ამარა დახედა. დაინახა როგორი კმაყოფილებით უცქერდა, თითქოს საკუთარი შედევრით ტკბებოდა და წამითაც არ აშორებდა თვალებს რძისფერ სუსტ მხრებს, ფარატინა ნაჭერში სუსტად გამოკვეთილ მკერდს, წვრილ მოქნილ წელს, მოხვეულ თეძოებს და თეთრეულში ჩამალულ ყველაზე მგრძნობიარე ადგილს.
მისი ხარბი მსგერისგან შეწუხებულს გააცახცახა და ბუსუსებმა დააყარა ფანჯრიდან შემოპარულმა სიცივემ სხეული რო დაუკოცნა.
-ძალიან პატარა ხარ,-შუბლ შეჭმუხნულმა დახედა და მისი სუსტი მაჯა თითებში მოიქცია,-სწორად იკვებები?
‘როგორ ბედავს.’-სიბრაზისგან ყელში ბურთი მოაწვა. მისმა პირდაპირობამ სირცხვილი წამით დაავიწყა და გაღიზიანებამ მოიცვა.
იცოდა, თვითონაც იცოდა, რამდენად სუსტი და უძლური იყო. განსაკუთრებით მამაკაცის ძლიერ, ჩაფსკვნილ სხეულთან შედარებით, რომელიც უშრეტ ენერგიას ასხივებდა. განა აუცილებელი იყო ყველაფერი პირდაპირ ეთქვა?
ღრმად ჩაისუნთქა მოწოლილი ემოციების დასამშვიდებლად და მის ქამარს დასწვდა გასახსნელად. გოგოს საქციელით გაკვირვებულმა ხელებს დახედა, მოუთმენლად რომ ხსნიდნენ ქამარს და ისევ უკან, სიწითლე შეპარულ სახეზე დააბრუნა მზერა დასიცილი ვერ შეიკავა უძლური მცდელობისგან, შარვლის ღილების გახსნის წარუმატებელი მცდელობისგან.
-შეწყვიტე ბოდვა და გაიხადე,-გაღიზიანებულმა ახედა.
მისგან განსხვავებით, კაცს მხოლოდ მოსასხამი ქონდა გახდილი და ჯერ კიდევ შარვალსა და პერანგში იყო.
როდესაც შარვლის გახდის კიდევ ერთი მცდელობა ჩაუვარდა შერცხვენილმა თავი მიანება.
რატომღაც, რაც არ უნდა ეთქვა მისი მეწყვილე ყველა მის პასუხზე იცინოდა. აღიზიანებდა, თითქოს ნადავლი იყო მონადირის მიერ მოპოვებული და გულს ვერ იწყნარებდა.
-ნუ მესაუბრები ასე,-კბილებში გამოსცრა.
-‘ასე’, როგორ?-ინტერესით დახედა ღიმილ შეპარულმა.
-,ფეხები გაშალე’,-შუბლ შეკრულმა გაუყარა მწველ თვალებში მზერა.
-უკაცრავად. მე დაბალი ფენის წარმომადგენელი ვარ, შესაბამისი განათლება არ მიმიღია, ბატონო,-აშკარად დამცინავი ტონი დაჰკრავდა მის სიტყვებს.
წამი არ იყო გასული, ბარძაღებში რომ ჩაავლო ხელი, ფეხები გააშლევინა და მათ შორის მოექცა, ისე რომ გოგოს რომც ეცადა დახურვა, ვერაფერს გახდებიდა. სუნთქვა შეკრული, მოულოდნელობისგან მის პერანგს ჩაეჭიდა და სიმხურვალემ დაუარა, როცა მისგან მომავალი ტემპერატურა იგრძნო.
-სათითაოდ ხომ არ გავიხადო, ბატონო?-ჩუმად უჩურჩულა და ერთი ხელის მოსმით გადაიძრო პერანგი.
იგრძნო, როგორ გაუფართოვდა თვალები, რროცა მისი სხეული დაინახა. განსხვავებით გალკოელების ტრადიციისგან, გარუჯული სხეული ნახატებისგან თავისუფალი იყო, მაგრამ მათ ადგილას უამრავი შრამებით იყო კანი დაფარული. ზოგი დიდი, ზოგი პატარა შრამები შემზარავ შესახედაობას სძენდნენ, მიუხედავად მისი სილამაზისა.
შიშისგან გასცრა. მიხვდა, მის წინ მყოფი კაცი შორს იყო ნორმალური ადამიანისგან.
მხოლოდ ჩაცინების ხმამ მოიყვანა გონებაზე. შერცხვა, იმის გააზრებაზე, რომ საკმაოზე დიდ ხანს მიშტერებოდა მის შიშველ ტორსოს და ლამის შეჰკივლა ძლიერი ხელები უკანალზე რომ მოეჭიდნენ. შიშისგან ხმა წაერთვა მოულოდნელად რომ წამოსწიეს და უეცარი ცვლილებისგან წინასწორობა დაკარგული მშიდროდ მოეხვია წელზე. თითები თეძოზე ჩაავლო და ცხელი, მკვრივი სხეულის შეგრძნებისას, დამდუღრულივით მოაშორა ხელები. გაიგო, უკმაყოფილომ როგორ გააწკლაპუნა ენა და ყელზე შემოახვევინა მკლავები.
ზედმეტად ცხელი იყო. ძალიან ცხელი და მხურვალე. ყველა მხრიდან სიცხეს ასხივებდა და უცნობ შეგრძნებებს უტოვებდა. მამაკაცის სხეული მისთვის უცხო იყო. არ იცოდა რა უნდა ექნა და არც ის რა მოელოდა. მხოლოდ იცოდა ის, რაც წაეკითხა და რასაც ასწავლიდნენ მისი კარის მასწავლებლები. არავის აუხსნია, რომ მამაკაცის სხეული ასეთი მწველი იქნებოდა. ემოციებში დაკაგულს დაჟინებით დაჰყურებდა ზემოდან. მკერდძე მჭიდროდ მიხუტებულს თმებში შეუცურა ხელი და სახე ისე მიუხლოვა, შუბლით ეხებოდნენ ერთმანეთს.
- მოდი დავიწყოთ,-უჩურჩულა და პასუხსაც არ დალოდებია ისე დასწვდა ტუჩებზე.
კოცნა ნელი იყო, მსუბუქი და რბილი, რომელიც მალევე გადაიზარდა დაჟინებულ, უხეშში. მოულოდნელობისგან გაპობილ ტუჩებში, იგრძნო, როგორ შეუცურდა ხავერდის ენა და მისი მხურვალევისგან, ლამის გონება დაებინდა. წამუთაც არ აძლევდა ამოსუნთქვის საშუალებას, კოცნიდა გამეტებით, თითქოს წყურვილს იკლავდა, არცერთ კუთხეს არ ტოვებდა შეუხებელს. მისი ტუჩებისგან განსხვავებით, ხელები, რომელიც სხეულზე ეხებოდნენ მისდა გასაკვირად ნაზი იყო, თითქმის დამამშვიდებელიც. თითქოს იცოდა, განსხვავებით ბასრი ენისა, მის წინ მყოფი ქალი მეტად დელიკატური და გამოუცდელი იყო. მსუბუქად დაუყვებოდნენ თითები ზურგზე და არ იცოდა რატო ევაებოდა უცნობი ემოციით სხეული, როცა ნაზ კანზე ბასრი კბილები ეხებოდნენ.
ხანგრძლივი, მხურვალე კოცნისგან სველი ტუჩები ლოყაა გაუყვნენ და იგრძნო როგორ დაუარა ჟრუანტელმა, ცხელი ენა ყურზე რომ შეეხო. მოქნილი თითები მხრებს ჩაუყვნენ, წვრილ წელს, თეძოებს და მკერდზე მოეჭიდნენ. წინააღმდეგობა შეხვედრილმა, მჭიდროდ ჩაავლო კბილები ბიბილოზე და არც კი დაფიქრებულა ისე შემოახია ზედა საცვალი. სუნთქვა გახშირებულმა, ყელში მომდგარი ხმის ჩასახშობად შეშუპებულ ტუჩზე იკბინდს მხურვალე თითები რო იგრძნო შიშველ კანზე.
-საყვარელია,-უჩურჩულა მკერდზე დაშტერებულმა და მჭიდროდ მოიქცია ხელში.
ყუჩები ბულსირებულ ყელზე ჩააყოლა და მტკივნეულად უკბინა სანამ მკერდზე ეთამაშებოდა. თითქოს საყვარელი სათამაშო ყოფილიყოს, თითებს არ აშორებდა, ავარდისფერებულ კერტს თითებში იქცევდა და გამეტებით კბენდა და კოცნის კვალს უტოვებდა ყელზე, ლავიწზე, მხრებზე.
გულ აჩქარებულმა, ხელები არ იცოდა სად წაეღო და მჭიდროდ ჩაავლო მხრებში, თითქოს წონასწორობას იცავდა. არ იცოდა რა გაეკეთებინა მოწოლილი ემოციები რომ ჩაეხშო. მთელი სხეული უხურდა, თითქოს შიგნიდან წიწკნიდა რაღაც, აკანკალებდა და პირი უშრებოდა. სუნთქვა შეუწყდა, როცა ცხელი ტუჩები თავისუფალ მკერდზე იგრძნო. მამაკაცი გამალებით კოცნიდა, კბენდა, წოვდა და თითებით ეთამაშებოდა, თითქოს ბავშვი იყო, რძის ძიებაში.
სტიმულაციას აყოლილი იგრძნო, როგორ დაეჭიმა სხეული, მუცლის ქვემოთ ყრუ ფეთქვამ აიტანა და გამალებით ეცადა ფეხები დაეხურა.
-აქ უკვე ფართოდ იქნება ღია,-ხრინწიანად უჩურჩულა მკერდზე მოუშორებლად და თითები ჩაუცურა ფეხებს შორის.
მოკლე კვნესა აღმოხდა, როცხა უცხო თითები იგრძნო და შეეცხვენილმა ენაზე იკბინა. ვერ წამოიდგინა რომ ეს ხმა შეიძლება თვითონ გამოეცა. სიამოვნებისგან ბრწყინავი თვალები რომ შეამჩნია, მჭიდროდ დახუჭა თვალები. ხვდებოდა, მამაკაცი როგორ ტკბებოდა იმის ყურებით, ნელ-ნელა როგორ იღზნებოდა სურვილით. თუმცა, წამიც არ იყო გასული შოკისგან რომ გაუფართოვდა თვალები, როცა მჭიდროდ მოეჭიდნენ თითები ფეხებს შორის, შემდეგ კი მსუბუქად დაუწყეს მოფერება, რომელსაც ფარატინა ნაჭერი ფარავდა. შემკრთალი წინააღმდეგობის გაწევას შეეცადა, მაგრამ ადგილიდანაც ვერ დაიძრა. გამეტებით ჩააჭირა მხრებში ფრჩხილები, თითქოს ამით ცდილობდა მოწოლილი ხმის ჩახშობას.
-მოდი ჯერჯერობით ნელა მივყვეთ,-ენა გადაუსვა გაპობილ ტუჩებზე და ზემოდან დახედა,- გიცდია?
‘მას… რა?!’-იგრძნო როგორ წაეშალა სახე, სირცხვილისგან სახეზე ცეცხლი წაეკიდა.
‘ნამდვილად ველური, ბარბაროსია, რომელსაც კულტურა არ გააჩნია’-ყურებს ვერ უჯერებდა, როგორ შეიძლებოდა ამდენად უხამსი ყოფილიყო მისი ენა.
შოკისგან მხოლოდ თავის გაქნევა მოახერხა.
-დასანანია. კარგი იქნებოდა შენი პატარა თითებით თუ მოეფერებოდი.
‘გთხოვ, მოკეტე’-გამალებული გრგვინავდა გონებაში. უნდოდა შეეწყვიტა, გაეჩუმებინა, მაგრამ იცოდა პირს თუ გააღებდა მხოლოდ კვნესა წამოცდებოდა, რადგან მისი მოქნილი თითები ისევ საცვლის გარედან ეხებოდნენ, წრიული მოძრაობით ეთამაშებოდნენ.
-არაუშავს. შეგვიძლია ეგ შემდეგისთვის გადავდოთ,-ბოროტმა სხივებმა გაურბინეს თვალებში და ტუჩებით ყურზე წაეთამაშა,-მაგრამ ამ ეტაპისთვის… მე გაგრძნობინებ თავს კარგად.
მისი ხმა შესამჩნევად დადაბლდა, შეუმჩნეველ ჩურჩულად იქცა და გულზე ახუტებულს, კვლავ ტუჩებზე დასწვდა. უყოყმანოდ შეუცურა ენა და გოგოს პატარა ენას მისწვდა. წამითაც არ აჩერებდა ტუჩებს, კოცნიდა ღრმად, გამაკებით და თითებით უსტიმულირებდა ყველაზე მგრძნობიარე რეგიონს. პირველივე წუთიდან მოყოლებული, წამითაც არ მოუშორებია მისთვის მზერა, უყურებდა, აკვირდებოდა როგორ რეაგირებდა ნაზი სხეული მის ყოველივე შეხებაზე და ამოსუნთქვის საშუალებას არ აძლევდა.
სუნქვა გახშირებულმა იგრძნო როგორ დაუსველდა საცვალი. ქვედა რეგიონიდან გადმოსული სიმხურვალე, მთელ სხეულში ეფანტებოდა პატარა ნემსებად და გრძნობდა როგორ ფეთქავდა ფეხებს შორის ნაზი კანი.
მამაკას საკმარისი სისველის შეგრძნებისთანავე, არ დაუყოვნებია, ფრთხილად შეუცურა თითები ნაჭრის შიგნით. შიშველ კანზე მიეალერსა და რბილად შეუცურა შუა თითი ნესტიან არეში, მანამ სანამ ხელის გულით არ შეეხო ავარდისფერებულ კანს.
-აჰ,-შეშინებულმა წამოიძახა და უკან დაიხია უცხო სხეულის შეგრძნებისას.
მისი უარყოფით აშკარად უკმაყოფილომ, მტკიცედ ჩაავლო თეძოში ხელი, წინანდელ ადგილას დააბრუნა და ვიწრო კედლებში უფრო ღრმად ჩაუცურა თითი.
-მო… მოიცა…-სიტყვები უწყდებოდა, ვეღარ შეძლო გაეგრძელებინა, როცა სქელმა თითმა სინქრონულად დაიწყო მოძრაობა მის შიგნით. იგრძნო როგორ დატრიალდა ოთახი და ლოყები სისხლისფრად შეეღება, როცა მის სმენას გახშირებულ სუნთქვასთან ერთად მისი თითების მოძრაობას შერწყმულუ სველი ხმები მისწვდა. მალევე, სინქრონული მოძრაობა წრიულმა, უფრო უხეშმა შეცვალა და ცახსცახს ატანილმა გმინვა ვერ შეიკავა.
-აჰჰ… მოიცადე… გაჩერდი…-კვნესას აყოლილი ეცადა თავი დაეხწია მისი მარწუხებიდან, მაგრამ როგორც დასაწყისიდანვე, არც ეხლა გაუთვალისწინებია მისი სიტყვები. მჭიდროდ ყავდა გაკავებული და უფრო სწრაფად, ძლიერად აღწევდა ვიწრო კედლებში.
კვლავ გაიბრძოლა უღონოდ, გამჭოლ ოქროსფერებს ახედა. მალევე წარბებს შორის ნაოჭები გაჩნდა, მოღუშული დაჰყურებდა, როგორ დაგორდა აფორაჯებულ ლოყაზე მსხვილი, მარგალიტივით ცრემლი. შუბლ გაუხსნელმა მოსწმინდა თავისუფალი ხელით სისველე და დაგუდული, ვნებაშეპარული ხმით უჩურჩულა:
-რატო ტირი? ჯერ ხომ არც დაგვიწყი?
უხეში თითი დაუღალავად სწავლობდა მგრძნობიარე კედლებს, რაც უფრო ღრმად აღწევდა, მით უფრო სველი ხდებოდა, მეტად უადვილებდა შიდა სივიწროცეში შსვლას და ხვდებოდა, როგორ მიდიოდა უფსკრულამდე. პატარა მაშხალებად ეფანტებოდა სიამოვნება მთელ სხეულში. გრძნობდა, როგორ უშუპტებოდა შეუჩერებელი სტიმულაციით ვაგინის ტუჩები. თავბრუ ესხმოდა, უნდოდა თავი დაეღწია მტანჯველი სიამოვნებისგან და მთელი ძალით უბიძგა კაცს. არც კი შეტოკებულა, ალბათ არც უგრძვნია უღონოდ რომ დაარტყა მკერდში და მხრებში უმოწყალოდ ჩამოუსვა ფრჩხილები.
შეგრძნებები არ გამქრალა, ისევ გრძნობდა მის თითს მასში, მოზღვავებულ ემოციებს, ცხელ ცრემლებს და აქამდე განუცდელ სიამოვნებას.
-ააჰჰ…-თველებში წამიერად დაუბნელდა, როგორც კი მოძრაობა უფრო ინტენსიური გახდა შემდეგ კი განათდა, თითქოს ათასი ნათურა აანთესო. ჟრუანტელმა მთელ ტანში დაუარა და სტიმულაციას აყოლილი თავი გადაუვარდა.
იგრძნო პირველ ორგაზმს როგორ მიაღწია და ეიფორიას აყოლილი, ძალა გამოცლილი ჩაესვენა ძლიერ მკლავებში.
სუნთქვა გახშირებოდა, გული ყურებში უცემდა, ხედვა დაბინდული და ორიენტაცია დაკარგული ქონდა. ვერც კი წარმოედგინა თუ ესეთი სიამოვნების განცდა შეიძლებოდა. ეგონა წუთიერად ტვინი გაუთიშეს. მთელი სხეული დაბუჟებოდა და შესამჩნევად უტოკავდა ძალაგამოცლილი ფეხები, მათშორის კი მომატებულ აისველეს გრძნობდა.
-არ გრძნობ თავს კარგად?-თვალებ აელვაერებულმა კითხა და შეშუპებულ კანზე წაეთამაშა.
წუთის წინ ორგაზმ განცდილს უფრო მგრძნობიარე გახდომოდა ვაგინა. ჯერ კიდევ გონება დაბინდულს კვნესა აღმოხდა და თავის გაქნევა დაიწყო.
-არა… გაჩერდი… გაჩერდი,-ენერგია დაშრედილი შეეწინააღმდეგა მაგრამ მამაკას არც შეუსმენია.
საწოლზე გადააწვინა მკლავებში მოქცეული და სულმოუთქმელად მიიყვანა მეორე ორგაზმამდე.
ეგონა გონებას დაკარგავდა. დროის, ადგილის, განზომილების შეგრძნება დაკარგულს რაც შეეძლო კვნესა და გმინვა იყო. ჰაერი არ ყოფნიდა, ვერ წარმოედგინა, რომ სექსი მხოლოდ ფრიქციით არ შემოიფარგლებოდა და ვიღაც მსგავსი აქტითაც კავდებოდა.
ჯერ კიდევ ბურანში იყო, ტუჩებზე რომ დასწვდა და ძლიერად აკოცა. გგონება გაფანტულმა ვერც კი იგრძნო, როგორ შემოეძარცვა უკანასკნელი ნაჭერი სხეულზე. მხოლოდ მშინ გამოფხიზლდა, სიცივე რომ იგრძნო და კოცნა შეწყვეტილმა ახედა მამაკაცს, რომელიც დაჟინებით დაშტერებიდა ფეხებს შორის.
-საინტერესოა აქ რა გვაქ,-ინტერესით ახედა და თითები დაუსვა სრულიად უთმო ავარდისფერებულ ადგილს.
-ასეთია როგორიც არის,-კვნესა შეკავებალმა ძლივს გასცა პასუხი.
პირველი შემთხვევა იყო როცა საკუთარი თავის და პირადი მოახლეების გარდა უცხო სრულიად შიშველს ხედავდა. უნდოდა დაეფარა თმისგან თავისუფალი, სრულიად შიშველი არე. რძისფერი, უწინდელი ფერებისგან ალაგ-ალაგ ავარდისფერებული რბილი კანი მთლიანად უთმო იყო.
-დაბადებიდან?-გაოცებულმა კითხა შერცხვენილს და მკლავები აუწია.
-დიახ.
მასზე მიშტერებულს მოკლე ოხვრა აღმოხდა და შეწუხებულმა ჩაიჩურჩულა:
-არ ვიცოდი ეს ასე თუ მომეწონებოდა.
,რა სჭირს?,-გაუელვა თავში. ისე დაატერებოდა სხეულზე, თითქოს მთელი მისი სხეულის ალოკვა უნდოდა.
ჟრუანტელმა დაუარა. მთელი სხეული დაეძაბა მამაკაცმა შარვალი რომ გაიხადა და სრულიად შიშველი დარჩა მის წინაშე.
იქნებ სახლში წასულიყო? უკვე ნანობდა და შიშმა განცდილი სიამოვნებაც გადაფარა ბოლომდა რომ აათვალიერა.
გალკოელები აღნაგობით სხვებისგან ბევრად გამოირჩეოდნენ. ბევრად დიდები და მასიურები იყვნენ. მის წინ აღმართული გალკოელი კი აქამდე ნანახ გალკოელებს შორის ალბათ ყველაზე დიდი იყო. თვითონ კი სუსტი, ლამის მკლავის ხელა. რომ მოენდომებინა წელშიც გადატეხავდა და იმის გაფიქრება რომ ის უნდა მიეღო, სხეულს უყინავდა. წარმოდგენილზე დიდი იყო. ბევრად დიდი.
-გაოცებული ხარ?-ადგილი სადაც სითხით სველი თავი შეეხო დამდუღრულივით უხურდა.-ესე შენ გამოა. პასუხისმგებლობას უნდა აიღო.
ნერვიულობისგან ლამის ნერწყვი გადასცდა, შიშისგან თვალებ გაფართოებული თეთრეულს ჩაეჭიდა.
-არ… ვერ შევძლებ.. ვერა!-აკანკალებულს აღმოხდა და სიმწრით გააქნია თავი.
-უნდა ცადო,-ჩუმად უპასუხა და მსუბუქად მიაწვა სითხისგან სველ შესასვლელს.
-ძალიან ვიწრო ხარ,-ხმაჩახლეჩილს აღმოხდა.
მიუხედავად იმისა, რომ მზად იყო და საკმარისად სველიც, რთული იყო მისი მიღება. აღელვებული ოქროსფერები მაშვიდად უყურებდნენ და წამითაც არ აშორებდნენ მზერას. როგორც კი ნახა როგორ აევსო ცრემლით თვალები გაჩერდა. ძლივს სუნთქვდა, ტკივილისგან წაშლოდა სახე. უცხო სხეულის მიღება იმაზე მტკივნეული იყო ვიდრე წარმოედგინა.
-მორჩა?-სუნთქვა შეკრულმა მოგუდულად ამოთქვა და ზემოდან დაჩერრბულს ახედა.
-არასწორად მაფასებ, არა?-ეშმაკურმა ღიმილმა გაურბინა ბოლომდე დააწვა ოდნავ მოდუნებულს, როგორც კი ადგილი იგრძნო,-ჯერ კიდევ დიდი გზაა გასავლელი.

რთულ მდგომარეობაში იყო. უფრო აღშფოთებული? ვერ გაეგო რა მოხდა ან როგორ. გრძნობდა მთელი სხეული როგორ დასჭიმვოდა, ქვედა ადგილში დავლილი ტკივილს მწველი სიმხურვალე დაჰკრავდა. თითქოს გახურებული შანთით დაუსერეს მუცელი. შოკისგან ცრემლებიც კი დაშრობოდა.
-ყოჩაღ, მთლიანად მიმიღე,-გაიგო კაცის გმინვა შერეული ჩურჩული, გაშეშებულს რომ დაჩერებოდა და მოულოდნელობისგან შეკრთა ენა ლოყაზე რო აუსვა.
წამით გაახსენდა, რომ სუნთქვა დავიწყებოდა და ხმაურიანად ჩაისუნთქა, თითების გათეთრებამდე ჩაჭიდებოდა თეთრეულს თითქოს თავს იცავდა. ჯერ კიდევ ვერ დაეჯერა, რომ მთლიანად მასაი იყო.
დაჭიმული სხეული რომ მოდუნებოდა, მამაკაცი ტუჩებზე დასწვდა. ცხელი ხანგრძლივი კოცნა დაუტოვა და ყელზე ჩაყვა. ნაზად მოეფერა მკერდზე, თითქოს უმასაჟებდა ხელით, ტუჩებით, კბილებით. ცდილობდა დაძაბულობა მოეხსა.
წუთის შემდეგ უკან დაიხია, გაშეშდა. თითქოს მაშინ შეამჩნია. შუბლ შეკრულმა დახედა სისხლის ლაქას სადაც მათი სხეულები იყვნენ შეერთებულები და ნაზ, ნელ რიტმში გააგრძელა მოძრაობა. ნელმა ფრიქციებმა შეაგუეს უცხო სხეულს, შედარებით შეეჩვია და მოერგო. მოძრაობა რბილი, მაუბუქი იყო. ბოლომდე შეეჩვეოდა ესე რომ გაგრძელებულიყო, მაგრამ გახშირებულმა, შედარებით სწრაფმა ბიძგებმა სუნთქვა შეუკრეს. ხედავდა როგორ შეჭმუხნოდა შუბლი კაცს, ყბები დაძაბვოდა და შუბლი ოფლით დაცვაროდა, თითქოს მთელი ძალით თოკავდა თავს გაგიჟებულს არ მოემწყვდა მკლავებში გოგო და სურვილისამებრ, მთელი ძალით, უხეშად არ დაუფლებოდა.
-გტკივა?-დაგუდულად, კბილების ჭრიალით კითხა.
მიუხედავად მწველი ტკივილისა, თავი გააქნია. ადრინდელთან შედარებით, ტკივილი აუტანელი არ იყო და ცოტა ხანში თითქმის გაქრა. ზეწარს ჩაფრენილი თითები თანდათან მოუდუნდა და მფეთქავ მუცელზე აათამაშა. მუცელი აშკარად შესიებოდა.
ფრთხილად ჩააცურა თითები და ძლიერად დააწვა. მის შემხედვარეს, გულიანად გაეცინა ლამის ბოლომდე მოაორდა. სითავისუფლის შეგრძნებისას თვალები გაუბრწყინდა, იმედიანად ახედა წემოდან დაჩერებულს.
-დამთავრდა?
-გამორიცხულია. არც დაგვიწყია.
როგორც კი დაასრულა, თავიდან განაახლა მოძრაობა, გაცილებით ძლიერად და სწრაფად, თითქოს აქამდე მხოლოდ პრელუდია იყო და ეხლა აჩენდა ნამდვილ სახეს.
-აჰჰ…-სუნთქვა შეკრულს კვნესა აღმოხდა.
უხეშმა ფრიქციბმა თვალები ცრემლებით აუვსო, ტკივილთან ერთად გრძნობდა ნელ-ნელა სიამოვნება როგორ გაეფანტა სხეულში და უიმედოდ ჩაეჭიდა მასზე დამხობილ მხურვალე სხეულს.
-გთხოვ… ააჰ… ცოტა ნელა,-კვნესაში ძლივს ამოთქვა მზერა დაბინდულმა და ფეხები მჭიდროდ შემოხვია წელზე.
თითქოს მისმა თქოვნამ საპირისპიროდ იმოქმედაო, კაცს ხმამაღალი გმინვა აღმოხდა და უფრო ძლიერად დაითრია სხეული.
-ვცდილობ… ჯანდაბა… ვცდილობ, ნელი ვიყო,-გამოსცრა და მკერდზე დასწვდა ტუჩებით.
სუნთქვა შეგუბულს კვნესაც კი არ შეეძლო. ყოველ ფრიქციაზე შერწყმული სხეულების ხმა ესმოდა, გრძნობდა როგორ ეხეთქებოდა უმოწყალოდ ვიწრო კედლებს მისი ორგანო და სინქრონში, ზღვის ტალღებს მინდობილივით აცეკვბდა მის სხეულს. ძლიერი სტიმულაციისგან ეგონა სხეული დაეშლებოდა, ვეღარ გაუძლებდა და გონებას დაკარგავდა.
-აჰ.. აჰჰჰ… გთხოვ ასე… არა… ნელა.
-არ მოგწონს?-სუნქვა გახშირებულმა მოაშორა მის კერტებს ტუჩები და დამცინავად დახედა. თვალები ვნებისგან დაბინდვოდა, შუბლზე კი ოფლისგან სველი თმები მიჰკვროდა.-მაშინ უფრო მეტად რატო სველდები?
უსირცხვილოდ დახედა ფეხებს შორის წამით გაჩერებულმა და თითები დაუსვა შესიებულ არეში.
-ცხოველო… ველურო…-ცრემლ მორეულს, სირცხვილისგან აღმოხდა და კვნესა ვერ შეიკავა, კვლავ რო განაახლა მოძრაობა.
-სწორად გცოდნია, ვხედავ,-ბოროტად ჩაიცინა და ბარძაყებზე ჩაფრენილმა მეტად უბიძგა ფეხები გაეშალა.
მისმა უკვე გაჟღენთილმ კედლებმა, მეტად დაიწყეს დასველება. თითქოს მამაკას მეტად უწყობდნენ ხელს უფრო ღმად შესულიყო, უფრო ძლიერად. ვერ წარმოედგინა, საკუთარი სხეული როგორ ღალატობდა. სიამოვნებას დამონებული ურუდ ფეთქავდა ვაგინალური კედლები, მჭიდროდ ეჭიდებოდა მის სქელ ორგანოს და ვნებიანად პასუხობდა ყოველ ფრიქციას. კვნესისგან თავს ვერ იკავებდა, სუნთქვა გახშირებული დამბინდველი შეგრძნებისგან გმინავდა. ეგონა გაგიჟდებოდა, გონებას დაკარგავდა და ვეღარ გამოფხიზლდებოდა. სტიმულაცია იმდენად ინტენსიური იყო სხეული შეუტოკდა დავლილი სპაზმისგან, ეცადა ოდნავ მოშორებოდა მწვალებელს, ამოსუნთქვის საშუალება რომ ქონოდა წამით.
-წყნარად იყავი,-გამაფრთხილებლად დახედა ოქროსფერ თვალებიანმა და მსუბუქად შემოსცხო უკანალზე.
სირცხვილისგან თვალები ცრემლებმა დაუნამა. თითქოს ფავშვი იყო, ისე ტუქსავდა, არეული ემოციებისგან თავბრუ ეხვოდა.
-ნუ მიყურებ ასე,-ჩუმად ამოთქვა და თეძოზე იმდენად ძლიერად შემოაჭდო თითები, დარწმუნებული იყო, მეორე დღეს კვალი დარჩებოდა.
ვერ ხვდებოდა რას გულისხმობდა, რასაც გრძნობდა მისი ველური მოძრაობა და მისი დაცვარული სხეული იყო. კივილი ვერ შეიკავა უკანალზე თითები რო ჩაავლო, წამოწია და მეტად გამეტებით დაუწყო პენეტრაცია. ბალიშეფში ჩაფლულს, თავი უკან გადავარდნოდა და ქვედა სხეულით ჰაერში წამოწეულს, სამარცხვინო პოზაზე თვალები ჩაუსისხლიანდა.
საკუთარ ენაზე გმინვით აღმოხდილ გინებაზე ყურადღება არ გაუმახვილებია, ლამის კივილით რო შეევედრა:
-გთხოვ… ძალიან სწრაფი ხარ!
საპასუხოდ, შენელების მამაკაცს არაფერი ეტყობოდა. მომდევნო რამდენიმე წუთის განმავლობაში ოთახს მხოლოდ ორი სხეულის ძლიერად შერწყმის, სისველის, გახშირებული სუნთქვის და კვნესა შერწყმული გმინვის ხმები არღვევდა.
როგორც კი იგრძნო, როგორ დაიხარა კაცი თავისი ყელისკან გამეტებით უკბინა მხარზე მოწოლილი კივილის ჩასახშობად. გამალებით ჩაფრენოდა ფრჩხილებით ზურგზე. ეგონა საწოლიდან გადავარდებოდა, თუ თავს არ შეიმაგრებდა.
მზერა დაბინდულმა შეამჩნია როგორ დაჩერებოდა. თვალს არ აშორებდა მის სახეს და როგორც კი მზერა გაუსწორა, ეგონა ოქროსფერებში იძირებოდა. ამოსუნთქვა ვერ შეძლო ისე დაწვდა და აკოცა. ყოველგვარი წინააღმდეგობის გარეშე გაუხსნა ტუჩები და უფლება მისცა კიდევ ეგრძნო მხურვალე ენა.
მათ ქვეშ საწოლი უმოწყალოდ ჭრიალებდა. თითქოს ყოველ წამზე დაიშლებოდა. თუმცა მის ზემოთ მოქცეულს, რომელიც ველური ბიძგებით გონებას უკარგავდა, საერთოდ არ აინტერესებდა.
წუთის შემდეგ, დახშული სმენა ხმამაღალმა, მკერდიდან ამოხეთქილმა გმინვამ დაუსერა და უხეშ ბიძგთან, როგორ ჩაეღვარა ცხელი სითხე მუცელში.
აკვნესებული, ძალაგამოცლილი ჩაეფლო არეულ საწოლში და სულ შეგუბებული სუნთქვის აღდგენას შეეცადა.
ვერ წარმოედგინა რომ მის შიგნით გაათავა. იცოდა, მათ ტომს მდედრი ორსულობამდე რომ მიეყვანა, გარკვეული რიტუალები უნდა ჩაეტარებინათ, მაგრამ გაუფრთხილებლად შიგნით გათავებამ მაინც გააღიზიანა.
იცოდა, აზრი არ ქონდა პროტესრის გამოთქმას და სიჩუმე არჩია. გაწითლებულმა აუნთქვის დარეგულირებას შეეცადა.
როგორც კი ოდნავ სული მოითქვა, უღონოდ წამოიწია საწოლზე, ძალა გამოცლილს თითის გატოკების სურვილიც არ ქონდა, მაგრამ იცოდა ელოდნენ. უნდა წასულიყო. როგორც კი სითავისუფლე იგრძნო, ფეხებს შორის დადენილი სითხისთვის ყურადღება არ მიუქცევია, ისე შეეცადა დაძვრენოდა.
მამაკაცი ჯერ კიდევ მის ფეხებს შორის მოქცეულიყო, სუნთქვა დამძიმებოდა და ისევ ისე იყო აღგზნებული როგორც თავიდან. შეშინებულმა ახედა და როგორც კი ტუჩის კუთხეში გაპარული ღიმილი დაინახა, ჟრუანტელმა დაუარა. ძალდატანებით გადაბრუნდა და ისისიყო საწოლის კიდეს მიწვდა, უკნიდან რო დაითრიეს ძლიერმა ხელებმა.
-ვერასდროს ვერ გამექცევი,-თვითდაჯერებულმა ხმამუჩურჩულა ყურში და მჭიდროდ ჩაავლო თითები წელში, მუხლებზე დამდგარი რომ გაეკავებინა,- კარგი იდეაა, უკნიდან ხომ არ გვეცადა?
ვეღარ დაუძვრებოდა. მისი გეგმას, წლობით ნაშენებ ბოლო შანსს, ბოლო უფლებას, იქაურობისგან გაქცევას ბზარი შეეპარა.
ჰელა დე ვიერა.
ვიერას ერთადერთი პრინცესის ბოლო გზა სიკვდილამდე მიდიოდა.



პ.ს. ჰელლო.
პ.ს.ს. ფლიზ, ჰევ ე მერსი, მობილურის ვერსიით, მითითებული მითითების მიყოლვით, სურათი ვერ ავტვირთე.
დილა მშვიდობის, წლების შემდეგ, ფორ ლავ ჯღეს წარმომადგენლებო.



№1  offline წევრი აბლაბუდა

რას ხედავს ჩემი თვალები,’ღმერთო? არ მჯერააააა:)))) იმედია შენებური ისტორია იქნება

 


№2 სტუმარი სტუმარი ელზა

არ მჯერა. ნუთუ დაბრუნდით. ძალიან გამიხარდა .

 


№3  offline წევრი PARVENU

PARVENU
უამრავი გრამატიკული შეცდომისთვის უუდიდესი ბოდიში. აქვე დავწერე და ავტვირთე, გადახედვის გარეშე.

ოჰ, ეენდ, ითს MATURE CONTENT, სო, იყავით გამგებნი. ნოთ პორნ აი ფრომის.
--------------------
Parvenu

 


№4 სტუმარი სტუმარი ლიკა

თუ მჯეროდეს ))))))

 


№5  offline აქტიური მკითხველი ablabudaa

ნიკი რომ დავინახე ვერ დავიჯერე, როგორ გამოხარდა ველოდები ველოდები შენ რომნიცი ისეთ საინტერესო ისტორიის გგრძელბას ❤️❤️❤️

 


№6 სტუმარი სტუმარი მაკო

თვალებს არ ვუჯერებდი,ველოდები შენებურ საინტერესო ისტორიას

 


№7 სტუმარი მარგო

არ მჯერააააა, ვიტირეეეეეებ

 


№8 სტუმარი Qeti qimucadze

ვაიმე არ მჯერა ელენეეე. აქ ხარრრრ. დაბრუნდი. სკანდალური დასაწყისსია. საოცრად შეფუთული და ლამაზად მოწოდებული იყო. მოუთმენლად ველი გავრძელებას

 


№9 სტუმარი m gagua

ო ლა ლა, ფრი სექს ედუქეიშენ.

 


№10 სტუმარი სტუმარი Ket-kat

უიჰუუ აი ეს მესმის დაბრუნებაც ასეთი უნდა , ძაან მიხარია რომ გხედავ ❤️❤️

 


№11  offline წევრი Тамуна тамуна

ვაიმე რას ვხედააავ,ძალიან გამიხარდით,გილოცავთ დაბრუნებას

 


№12 სტუმარი სტუმარი ქეთი

გამეხარდი ????უბრალოდ არ წავიკითხავ ეხლა, სულ რომ სული გამძვრეს ????უნდა დაველოდო ბევრს და მერე გემრიელად ჩავუჯდე.. მანამდე შენს, სხვა ისტორიებს ჩავუჯდები უკვე მემილიონედ და მანამ კი მორჩება იმედია ????????წარმატებები ???? ???? ❤️ ❤️ ❤️

 


№13 სტუმარი Ana-maria

გამიხარდა თქვენი დაბრუნება. ძალიან მომწონს თქვენი ისტორიები და იმედი მაქვს ხშირად გაგვახარებთ.წარმატებები და ველოდები ახალ თავს.

 


№14 სტუმარი სტუმარი Lilia

მიხარია შენი დაბრუნება ❤️ გაგრძელება როდის იქნება?

 


№15 სტუმარი

ძველ ისტორიებზე ხო ვგიჟდები, მაგრამ ეს რაღაც სხვა ლეველია. უფრო დახვეწილი, უფრო ორიგინალური, ლექსიკონი, მოკლედ საოცრებაა. ძალიან მაინტერესებს გაგრძელება, ვინ არის ეს ჩვენი მომოა... ისე კი უხდებიან, კონტრასტულად საოცარი წყვილია, ცეცხლი!! გელოდები სულმოუთქმელად. სასწაულად გამახარე რომ დაბრუნდი! პირველი ისტორიის პირველი თავიდან მოგყვები!<3

 


№16  offline მოდერი პენელოპე

გელოდები მოუთმენლად!
ერთ-ერთი გამორჩეული მწერალი ხარ ჩემთვის ❤

 


№17 სტუმარი სტუმარი ნინი

როდის დადებ ახალს

 


№18  offline წევრი PARVENU

მოგესალმებით, კიდევ ერთხელ. თურმე რამდენს ახსოვს ეს ნიკი, ხუთი წელია? ალბათ უფრო მეტიც. რამდენი ყოფილხაართ. ძალიან გამიხარდა და თურმე ღირდა სპონტანურად დაბრუნება.
ისტორიას რაც შეეხება, არ იქნება ისეთი, როგორიც აქამდე დამიწერია. იმედია მოლოდინებს გაამართლებსჩ ჩემსას და თქვენსას. წინასწარ არ მაქ განსაზღვრული ბევრი რამ, ამიტომ თავებიც ყოველდღიურად ვერ აიტვირთება. კვირაში ერთი ან ორი თავი იქნება დამატებული, რადგანაც გზადაგზა ვწერ. მადლობა კიდევ ერთხელ და ახალ თავს ამ დღეებში ელოდეთ. ჰევ ე ნაის დეი????????
--------------------
Parvenu

 


№19 სტუმარი სტუმარი Nessie

გაგრძელება როდის იქნება?

 


№20 სტუმარი ......

როდის დადებ (((

 


№21  offline წევრი PARVENU

უკვე ავტვირთე, მოდერატორებს ელოდება სიახლეე. სიროთ სორით. სანამ ახალს წაიკითხავთ, შემდეგი თავის წერას დავიწყებ და ამხელა ჩავარდნა აღარ იქნება. ^^
--------------------
Parvenu

 


№22 სტუმარი Daldinidaldoni

ოჰოოო საუკეთესო ისტორიების ავტორო ❤❤ვნახოთ რითი დაგვიბრუნდი საუკეთესოა წინა ისტორიები რომლებიც ლამის დავიზეპირეთ და ძალიან მიხარია რომ აქ ხართ ისევ❤❤

 


№23 სტუმარი სტუმარი ნესტანი

აი ეს მესმის ამდენი ხნის დუმილის შემდეგ ამხელა ხმაურიანი შემოღწევა დავდუმდი დაუჯერებელია მეგონა მომეჩვენა მიხარია შენი გამოჩენა კეთილი იყოს შენი დაბრუნება იმედი მაქვს შენი ნაწარმოებებით გაგაკვირვებთ და გაგვანებივრებთ და სურვილი არ გექნება გაუჩინარების,რაც შეეხება ახალ ნაწარმოებს საინტერესო თავი იყო განსხვავებული და იმედი მაქვს საუკეთესო იქნება მადლობა წარმატებები ????????????♥️

 



სახელი: *
  • bowtiesmilelaughingblushsmileyrelaxedsmirk
    heart_eyeskissing_heartkissing_closed_eyesflushedrelievedsatisfiedgrin
    winkstuck_out_tongue_winking_eyestuck_out_tongue_closed_eyesgrinningkissingstuck_out_tonguesleeping
    worriedfrowninganguishedopen_mouthgrimacingconfusedhushed
    expressionlessunamusedsweat_smilesweatdisappointed_relievedwearypensive
    disappointedconfoundedfearfulcold_sweatperseverecrysob
    joyastonishedscreamtired_faceangryragetriumph
    sleepyyummasksunglassesdizzy_faceimpsmiling_imp
    neutral_faceno_mouthinnocent