შესვლა
რეგისტრაცია
რეკლამა

წყვდიადის ლანდები [თავი VII]


23-12-2021, 05:22
ავტორი PARVENU
ნანახია 1 602

***
წყვდიადში ჩაძირულს სხეულზე ცეცხლი ეკიდა. გული ჩიტის ფრთებივით უფრთხიალებდა. ეგონა მკერდის ძვლებს გაუხსნიდა და გარეთ გამოვარდებოდა. კიდურები დაბუჟებოდა და თვალს ლიბრი გადაჰკვროდა.
იგრძნო ნელ-ნელა როგორ მოეკვეთა ფეხები და სუნთქვა გახშირებული, ძლიერ მკლავებში ჩავარდა.
-აირჩიე. რას ისურვებ?-მისდა გასაკვირად, მამაკაცის ღრმა, მელოდიური ხმა გარკვევით ესმოდა.
თითქოს გარედან შემოკვროდა. ჟრუანტლად დაუდიოდა თითოეული ბგერა კანში.
რაც უფრო ეზრდებოდა სხეულში სიმხურვალე, მით უფრო კარგავდა საღ აზრს. ბაბუაწვერას გვირგვინებივით, ნაწილ ნაწილ იფანტებოდნენ ჰაერში. წყვდიადში ჩაძირულს მხოლოდ ლტოლვა დარჩენოდა.
ეცადა მზერა დაეწმინდა. წამწამები აუცახცახდა.
კონტროლ დაკარგული თითები სასოწარკვეთილად მოეჭიდნენ მამაკაცის სამოსის საყელოს.
ესეც საკმარისი იყო.
მჭიდროდ მიიხუტა სუსტი სხეული და უსიტყვოდ გადაჭრა ბაღი.
შორიახლოს ისმოდა ჰუგო კალიმერეს და მის მსახურთა გნიასი, გამალებით რომ ეძებდნენ გაქცეულ მსხვერპლს. თუმცა ეს უკვე აღარ აწუხებდა. აქამდე განუცდელ სიმშვიდეს გრძნობდა. თითქოს სიზმარში იყო და მდევართა ყვირილი სულ სხვა სამყაროდან ესმოდა. მკლავები, რომლებიც საიმედოდ შემოხვეოდნენ, უსიტყვოდ პირდებოდნენ დაცვას და ზრუნვას.
შვება მოგვრილი მეტად მიეყრდნო მამაკაცს. არ უნდოდა სიზმრიდან გამოსვლა.
კაიდენი წამით გაჩერდა. ჩუბლშეკრული დააჩერდა სახე აწითლებულ ქალს და მზერა იმ მიმართულებით გადაიტანა, საიდანაც ხმაური მოდიოდა. თვალებით, თითქოს უსიტყვოდ ანიშნა და სახეზე ცალყბა ღიმილი გამოესახა, მათ ზემოთ ფოთლებმა რომ დაიწყეს შრიალი.
ჰელლა ცნობისმოყვარეობამ მოიცვა. აიტერესებდა ვინ იყო მათ ზემოთ აღმართულ უზარმაზარ ხეებზე. ეცადა თავი გაეტრიალებინა, თუმცა ამაოდ. ნაყენი მთელ სხეულს მოდებოდა. თითქოს ტყვია დაუდიოდა ვენებში, დამძიმებულს სხეული არ ემორჩილებოდა.
შეწუხებული აფართხალდა. ქვედატანი დაბუჟებოდა და სიმხურვალისგან ეგონა ცეცხლი ეკიდა. მჩხვლეტავი შეგრძნება იმდენად შემაწუხებელი იყო, რომ უნდოდა ეკივლა. ფეხებს უღონოდ აფართხალებდა, იმის იმედით რომ სიცხისგან გათავისუფლდებოდა.
თვალებ ჩაწითლებულს გამკიცხავად დახედა და ენა გააწკლაპუნა.
-მოითმინე. სხვა შემთხვევაში, შენი საქმროს ხალხის წინ მოგვიწევს სექსით დავკავდეთ.-თითებით წაეთამაშა რძისფერ ყელზე, მეწამულისფერი რომ დასდებოდა.
-არ… მადარდებს…-გამშრალ პირში ძლივს დაატრიალა ენა და სულშეგუბულმა ამოთქვა.
მისი სიტყვები საერთოდ არ ტოვებდა სიცარიელის განცდას.
კაცს გაეცინა. საკმარისად უტიფარი იყო იმისთვის, რომ მისი სურვილი მარტივად აესრულებინა.დაცვარულ შუბლზე ტუჩების კვალი დაუტოვა და სვლა განაგრძო.
ხედავდა, როგორ იცვლებოდა ნელ-ნელა გარემო ყოველი თვალის დახამხამებაზე. აღარც კალიმერეს ყვირილი და აღარც საბანკეტო დარბაზიდან მომავალი მუსიკის ხმა ურღვევდა მყუდროებას. მხოლოდ ჩუმი ნიავი, წყვდიადის ხმაური და მის გულის ხმა ესმოდა. როცა ყნოსვას ყვავილების რბილი სუნი მისწვდა, მიხვდა უცნობ ადგილას იყო.
ჯერ კიდევ გაუშლელი კოკრები ვარდისფრად ფეთქავდნენ. ტუბეროზების ბუჩქები მთელ მდელოს მოსდებოდნენ და მთვარის შუქზე, მომხიბლავად უბზინავდნენ თეთრი ფოთლები. ხეობის შროშანებს, ზანზალაკებად დაჰკიდებოდათ პატარა ყვავილები. თავდახრილები, თითქოს მიწისკენ მიიწევდნენ ამბორის სურვილით შეპყრობილები. სხეულს კი ნიავს აყოლებდნენ აცეკვებულები.
ვერცხლისფერ შუქზე აყვავებული ტუბეროზები და ხეობის შროშნები იმდენად თვალისმომჭრელ სანახაობას ქმნიდნენ, რომ საკუთარ თავს არ უჯერებდა. ვიერა მდიდარი იყო თავისი სილამაზით, მაგრამ ეს ადგილი არასდროს ენახა. თითქოს სადღაც სხვაგან, ბუნების ღვთაების სამყოფელში იყო.
-მოსაწევად კარგი ადგილია და ყვავილებიც ლამაზი,-სიზმრიდან გამოიყვანა და ფრთხილად დაუშვა ქალი მიწაზე.
ჰელლას უცნაურმა სითბომ დაუარა. მისი ხმა დაბალი იყო, ჩუმი და გასაოცრად მშვიდი, ბუნების სილამაზეს რომ აღიარებდა. მასაც მოსწინდა ტუბეროზების ტკბილი, ჰაეროვანი სურნელი, ნაზად რომ უვსებდა ფილტვებს. გაახსენდა, როგორ სთხოვა მებაღეს სასახლის ბაღში უფრო მეტი რომ გაეშენებინა. თითქოს ეს ველური ბაღი გაცილებით ლამაზი იყო, ვიდრე ის, მებაღეები დიდი რუდუნებით რომ უვლიდნენ ყოველდღიურად და ძალ-ღონეს არ იშურებდნენ.
სიმთვრალისგან მალევე გამოიყვანა კაიდენმა, ერთი ხელის მოსმით რომ გაიხსნა გრძელი მოსასხამი. გრძელ ხაზად ჩაყოლებული, ძვირფასი თვლებით მოჭედილი ღილები, წამში მოსწყდნენ ადგილიდან და ყვავილთა ჯგუფში პატარა ვარსკვლავებად აკიაფებულები გაიფანტნენ.
სამოსი, რომელიც აშკარა ნიმუში იყო ხელოვნების და დიდებულებისა მიწაზე გააფინა ხალიჩად და ქალი ზედ დაუშვა. უსიტყვოდ მისწვდა კაბაზე. ფეხები მოუშიშვლა.
მალევე შეეკრა შუბლი და ფრთხილად დასწვდა სუსტ კოჭებზე.
თხელი წინდები გახეოდა. შიშველ კანზე კი მტვერი და სისხლი შეხმობოდა. გაღიზიანებულმა ამოიოხრა და წვივებზე მისწვდა ტუჩებით.
-ის მაინც უნდა გეთქვა, რომ ფეხები მაინც მომეჭრა მისთვის.-ჩაილაპარაკა თავისთვის.
მის თვალებში არეულ ემოციებს მოეყარათ თავი. თითქოს რამდენიმე სურვილს ებრძოდა ერთდროეულად, სიბრაზე გადაჰკვროდა.
-ყველაზე მომთმენი გალკოელი გავხდები მთელ მსოფლიოში, შენი დამსახურებით,-დამცინავად გამოაცხადა და კვლავ მის კაბას დასწვდა. თეძოებზე აუწია კალთის ბოლო და გაუწოდა,-დაიჭირე.
ჰელლაც უსიტყვოდ დაემორჩილა. ორივე ხელებით დასწვდა კაბის ბოლოს და ცივმა ჰაერმაც არ დააყოვნა. იგრძნო, როგორ მიეალერსა გახურებულ კანზე და თითქოს გააზრებამ დაბინდულ გონებაში დაჰკრა.
მასთან დაწოლას აპირებდა, შუა ცის ქვეშ.
სასახლეში უამრავი ხალხი იყო, რომლებიც ხშირად აფარებდნენ ბაღს და ღამის წყვდიადს თავს. სუფთა ნიავი და გრილი სიო იდეალური იყო აზრების გასაწმენდად. თვითონაც ხშირად გამოსულა წვეულებებიდან გამოპარული, იმის იმედით რომ სიმარტოვეში ჰპოვებდა ოდნავ სიმშვიდეს. ისეთ შემთხვევებიც ჰქონა, დარცხვენილი უკან რომ გაბრუნებულა, თავდაკარგულთა შეუკავებელი ხმების მოსმენისას.
-აქ უკვე ბევრია ისეთი, ვინც ამას აკეთებს, ასე რომ ჩვენ არც კი გამოვჩნდებით.
ნუთუ მიხვდა რას ფიქრობდა?
გარდა იმისა, რომ ვინმე შეესწრებოდა, ის უფრო აღმაშფოთებელი იყო, რომ ასეთ რამეს აკეთებდა…
-რატომ? რადგან ეს ის არის, რასაც მხეცები აკეთებენ? ამას ასწავლიან ვიერას სამეფო ეტიკეტში? ვფიქრობ სიმართლეს არც ისე მოკლებულია, რადგან ამას ზუსტად ცხოველთან აპირებ.
ჰელლას ტუჩები გაეხსნა. დაბნეულს თვალები უფრო მეტად დაბინდვოდა.
როგორც ჩანს კაიდენს მართლა შეეძლო მისი ფიქრების კითხვა, ასე საგულდაგულოდ რომ მალავდა.
-არ წამიკითხავს. შენ ლაპარაკობ. როგორც ჩანს საბოლოოდ გაითიშე,-მისკენ დაიხარა და სიმხურვალისგან აწითლებულ ბაგეებზე მსუბუქად უკბინა.-ნაყენი ზედმეტად ძლიერია.
მისმა მოქნილმა თითებმა წვივებზე დაუწყეს მოფერება, ნაზად, ნელა აყვნენ ბარძაყებამდე და ძლიერად მოეჭიდნენ რბილ ხორცზე. იმდენად ძლერად, რომ ეგონა სისხლი გაუჩერდებოდა, მაგრამ თავისდა გასაკვირად ტკივილი არ უგვრძნია. სიამოვნებამ ჟრჟოლად დაუარა სხეულში და თეძოების შიგნით შემაწუხებელმა მჩხვლეტავმა გრძნობამ უფრო იჩინა თავი. თითქოს მთელი სხეული ექავებოდა, მოუთმენლობისგან პირი გაუშრა და მის წინ აღმართულ მამაკაცს მზერა გაუსწორა.
უკვე ნაცნობი იყო მისთვის ის სიამოვნება, რომელსაც კაიდენი აზიარებდა და წელი უნებურად შეუტოკდა. იმის წარმოდგენაზე, თუ რამდენად საოცარი იყო მისი თითების მის შიგნით შეგრძნება, სხეული უფრო მეტად აუცახცახდა, ცეცხლი მეტად გამწვავდა და გაუაზრებლად დააშორა ფეხები ერთმანეთს.
კაიდენს ჩაცინება აღმოხდა. ჩუმად, უმოქმედოდ აკვირდებოდა და თვალს არ აშორებდა.
-გგონია ეგ საკმარისია? უფრო მეტად გაშალე.
მისი გონება ნელ-ნელა მოუთმენელი ხდებოდა. მწველი შეგრძნება იმდენად აუტანელი იყო, რომ ერთი სული ჰქონდა როდის შეეხებოდა. მორჩილად დაჰყვა მის მოთხოვნას.
-ყოჩაღ,-ღიმილი გაუკრთა და მუხლზე მიაკრო ტუჩები.
მზერა ნელა მოაშორა, ყელს ჩაუყვა, მკერდს, მუცელს და თეძოებს შორის ყველაზე ღრმა წერტილს გაჩერდა. ნერვიულობისგან თითები დაეძაბა, თითქოს მწველი შანთი გადაატარესო, ის ადგილები უხურდა სადაც მისი თვალები მისწვდა. მუცელში ყრუდ უფეთქავდა რაღაც და მოსვენებას არ აძლევდა. ეგონა სიცარიელის გრძნობისგან ჭკუიდან გადავიდოდა.
მოკანკალე სუნთქვა აღმოხდა, სახე მეტად წამოუწითლდა სირცხვილისგან, როგორც კი იგრძნო რამდენად დასველებოდა ფეხებს შორის არე. ეგონა მალევე იფეთქებდა მტანჯველი შეგრძნებისგან.
-კა… კაიდენ,-თვალებ ამღვრეულს, ჩურჩული გაუწყდა,-უც… უცნაურად ვგრძნობ თავს…
თვალები, რომლებიც კვლავ დაბლა დაჰყურებდნენ, ნელა გაუსწორდნენ ნაცრისფერებს შესამჩნევად რომ დაჰკრავდა მეწამული. მზერა ღრმა გახდომოდა, მკვეთრად უბრწყინავდა ხშირ წამწამებს შორის.
-რა არის უცნაური?-ხმა ხრინწიანი იყო, ტონი დამცინავი.
ღრმა ოხვრა აღმოხდა მამაკაცმა უკან რომ გადააწვინა და თვალები მჭიდროდ დახუჭა. გამშრალ პირში ძლივს გადააგორა ნერწყვი. თავს ებრძოდა კვნესა რომ არ წასკდომოდა. უმნიშვნელო შეხებაც კი წარმოუდგენლად უსტიმულირებდა სხეულს. ნაზი ნაჭერი, რომელიც დაცვარულ სხეულზე ეკვროდა შეუძლებელს ხდიდა თავისუფლად ესუნთქა. თავი უბჟუოდა, ფეხის თითები სპაზმურად ეკეცებოდა და ფეხებზე დადენილ სისველეს უფრო მკვეთრად აღიქვამდა..
სიგიჟის ზღვარზე იყო.
-ქვემოთ..-ტირილს უფრო გავდა მისი ხმა,-ვე… უცნაურად ვარ…
-მითხარი, ჰელლა,-თითქოს ტკბებაო მისი წამებით, ჩუმი ჩურჩულით აბრუებდა გონება დაკარგულს.
-კაიდენ,-სასოწარკვეთილი იყო.
ეგონა გული ამოუვარდებოდა მღელვარებისგან. ყელში მობჯენოდა, სუნთქვის საშუალებას არ აძლევდა. გამალებით აუდიოდა მკერდი უჰაეროდ დარჩენილს.
მასაც აღარ დაუყოვნებია. თითები მაღლა ააცურა, მსუბუქად გადაუსვა ქვედა თეთრეულზე და ერთი ხელის მოსმით შემოახია სხეულზე. დაინახა როგორ დაეფინა თეთრი ნაჭერი შორიახლოს აყვავებულ ტუბეროზებს და ჩუმი გმინვა ამოხდა ძლიერად რომ ჩაეჭიდნენ ბარძაყებში, რომ არ განძრეულიყო.
-ძალიან სველი ხარ.
სირცხვილმა დაუარა, როგორც კი მისი ხმა გაიგო. წარმოდგენაც არ უნდოდა რა მდგომარეობაში იყო, იმ წამლის გამო, რომელიც ცოტახნის წინ მიეღო. არეული…
მოუწესრიგებელი…
გონება დაკარგული…
უკონტროლო...
ხვდებოდა, რამდენად არ გავდა საკუთარ თავს.
-დაგეხმარო?-ჩუმი ჩაცინების ხმა მისწვდა ყურთასმენას.
არ იყო დარწმუნებული მხოლოდ თავი დაუქნია საპასუხოდ, თუ შეევედრა, რამე ეღონა. რასაც გრძნობდა მტანჯველი მჩხვლეტავი შეგრძნება და მუცელში აგიზგიზებული ცეცხლი იყო, მთელ ორგანოებს რომ უკაწრავდა. შენელებული კადრით ხედავდა, აუტანლად ნელა როგორ იხრებოდა მისკენ და ცდილობდა ოდნავ მაინც გამოფხიზლებულიყო სიბნელეში ჩაძირული. შოკისგან თვალები გაუფართოვდა ცხელი სუნთქვა რომ იგრძნო ფეხებს შორის და დენ დავლილს კვნესა წასცდა.
-კაიდენ…
თვალებში ცრემლები მოაწვა, სიმხურვალისგან ჩაუსისხლიანდა და ძლიერმა სპაზმა დაუარა, როგორც კი უცხო შეხება იგრძნო. ხავერდის ენა გახურებული შანთივით ცხელი და მწველი იყო. მსუბუქად, ზედაპირულად ეხებოდა შეშუპებულ კანზე, თითქოს აგემოვნებსო ნანატრს. ნაზად უვლიდა გარშემო და აქამდე განუცდელ სიამოვნებას უტოვებდა გათიშულს.
სადღაც ხერხემალში დავლილ კანკალს თეძეობს შორის მოეყარა თავი და ცხადად გრძნობდა, როგორ უკრთოდა კანი. შოკისგან წელი შეუკრთა და მიწას მოსწყდა.
წამით უნდოდა მოშორებოდა, ეცადა გამოძრავებულიყო, მაგრამ კაცის ძლიერი ხელები მჭიდროდ შემოხვეოდა თეძოებზე. გატოკვის საშუალებასაც არ აძლევდა და ტუჩებს არ აშორებდა მის ქვედატანს.
-არა… გა… გაჩერდი,-კვნესას ამოაყოლა სიტყვები.
შეგრძნება, რომელსაც მისი ენა უტოვებდა ლამის ტკივილის ტოლფასი იყო. ეგონა გონებას დაკარგავდა და მოკვდებოდა. გული ისე სწრაფად უცემდა მკერდში ყრუ ტკივილს გრძნობდა. სადღაც ღრმად, მალულად მისი რბილი თმების შეხებასაც აღიქვამდა და იმ ხმებსაც უსირცხვოდ რომ გამოსცემდნენ მისი ბაგეები. არ ჩერდებოდა, ენით უფრო ღრმად აღწევდა მის კედლებში და გონზე მოსვლის საშუალებასაც არ აძლევდა აკვნესებულს, კივილამდე რომ ცოტა აკლდა. მამაკაცის დაჟინებული ფერება იმაზე აუტანელი იყო ვიდრე მასთან პირველ ღამეს განცდილი სიამოვნება. ვერ გაერკვია, უნდოდა გაჩერებულიყო თუ გაეგრძელებინა. ტკივილამდე სასიამოვნო იყო მწველი ბარხატივით ენის შეგრძნება, მოქნილად რომ ეალერსებოდნენ ვაგინის ბაგეებზე.
-გთხოვ…-ამოიგმინა და თვალებიდან ცრემლები გადმოსცვივდა.
მხედველობა დაბინდული მზერას არ აშორებდა მანათობელ დისკოს, თავზე რომ დასდგომოდა და თითებით მძლავრად ჩაფრენოდა ცივ მიწაზე გაფენილ მოსასხამს.
ამაოდ ეცადა ფეხები დაეხურა. მამაკაცის თითები უსურვაზივით შემოეხვივნენ ბარძაყებზე გაძალიანებულს და მჭიდროდ მიაკრეს მიწას.
-მოეშვი,-საკუთარ კვნესაში ძლივს მისწვდა კაცის ჩუმი ჩურჩული.
წელი მიწისგან მოსწყდა მეტი გამეტებით რომ დაეწაფნენ ტუჩები და ოხვრა აღმოხდა სითავისუფლე რომ იგრძნო. წამში დაუარა უკმაყოფილების გრძნობამ სხეულში. მზერა კაიდენზე გადაიტანა. თავის ფეხებს შორის იჯდა. წელში გამართულიყო, სახეზე ჩრდილი დასდგომოდა. მხოლოდ თვალები უჩანდა გარკვევით, ოქროსფრად რომ უბრწყინავდა სიბნელეში და სიაველისგან აბზინვარებულ ტუჩებზე ღიმილი დასთამაშებდა. თვალი არ მოუშორებია ჰელაზე ისე ააცურა თითები ბარძაყიდან მის ცენტრამდე. ნაზად მიეალერსა აწითლებულ კანზე და ფრთხილად შეუცურა წინანდელი სტიმულაციისგან სველ კედლებში, უმალვე რომ შემოეკრნენ უცხო სხეულს.
-აჰ.. არა. გ.. გთხოვ,-ქალს დახშული გმინვა აღმოხდა.
-ერთი თითის ატანა გიჭირს?-კვლავ დამცინავი ჰქონდა ტონი.
უფრო ღრმად შეუცურა თითი ვიწრო კედლებში და თვალები უფრო აენთო ხმამაღალი კვნესა რომ მოსწყდა ქალის ბაგეებს.
-ვერ მიმიღებ, თუ არ მოეშვი.-უჩურჩულა და რიტმულად დაუწყო სტიმულირება.
ნაზი მოძრაობა, მალევე შეცვალა უხეშმა და სწაფმა.ძლიერად ეფერებოდა მოცახცახე, მხურვალე კედლებზე, მჭიდროდ რომ შემოკვროდნენ თითზე, თითქოს უნდოდათ შეესრუტათ. წამითაც არ აძლევდა მოსვენებას. უვლიდა წრიულად, ყველა მგრძნობიარე წერტილს ეხებოდა და სიამოვნების ზენიტამდე აყავდა.
გრძნობდა, უკვე ზღვარზე იყო. კანი ოფლით დაცვაროდა. შუქისგან ვარდისფრად უბრწყინავდა. მხედველობა დაბინდვოდა და ხმას ვერ იმორჩილებდა გონების დამბინდველ შეგრძნებაზე, მასში შემავალი თითები რომ უტოვებდნენ.
-კაი… კაიდენ…-სასოწარკვეთით დაუძახა და კრუნჩხვამ დაუარა.
საპასუხოდ უფრო ძლიერი, ღრმა ბიძგი იგრძნო და თავი გადაუვარდა. კივილი აღმოხდა და იგრძნო, როგორ დაუარა სპაზმმა ქვედატანში. ძლიერი ბომბივით იფეთქა და მთელ სხეულში გაეფანტა კანკალად. მზერა გადაუთეთრდა, ყურები დაუგუბდა და კიდურები დენდარტყმულივით აუცახცახდა. ორგაზმი იმდენად ძლიერი იყო, რომ სუნთქვა შეუწყდა, გული მკერდზე მოებჯინდა და ეგონა გონებას სამუდამოდ დაკარგავდა. პირ გამშრალს, ხმაურიანად ჩაუდიოდა ფილტვები, თვალებში ნაპერწკლები დაუდიოდა და გონზე მოსვლას ცდილობდა. სუსტად ამოიგმინა ნელა რომ მოაშორა თითები და თვალებზე ლიბრ გადაკრულმა ახედა მომღიმარს, მზერა მოუშორებლად რომ აუსვა ენა.
-გემრიელი ხარ.
ნორმალურ სიტუაციაში, მსგავსი უხამსი ქცევისგან, ალბათ გაწითლდებოდა. მისი ეროტიული სიტყვები, სირცხვილისგან უსიამოდ შეაკრთობდა, მაგრამ იმ წამს არაფერი შეეძლო. თითქოს ხის ქმნილება გამხდარიყო.
თითქოს ზედმეტი სიამოვნებისგან ტვინი დაბუჟებოდა, ერთიან, თხევად მასად ქცეოდა და ფიქრის უნდარი წართმეოდა. ქრონიკულად უვლიდა კრთომა სხეულში, თითებით კაბის კალთას ჩაფრენოდა და ცდილობდა დამშვიდებულიყო.
ქუთუთოები უღონოდ შეუკრთა, ცხელი ტუჩები კვლავ რომ იგრძნო. კაიდენი კვლავ მისკენ დახრილიყო. ფეხებს შორის, შიდა ბარძაყზე ძალუმად კბენდა, რბილ კანს წოვდა და ყვავილებად უტოვებდა კოცნის კვალს, თითქოს ცდილობდა მისად მოენიშნა. ალისფრად აჩნდა მისი ხელები ფეხებზე, ცხოველს გავდა, მეწყვილეს შეჯვარებისას რომ ნიშნავენ კბილებით.
უმოქმედოდ მისვენებულიყო მიწაზე, წინანდელი სიამოვნების კვალი თრთოლვად უვლიდა ვენებში. სუნთქვა კვლავ არეოდა. თვალებ მიბნედილი მიჩერებოდა მამაკაცს, საოცრად დიდი რომ მოჩანდა მთვარის შუქზე. სახე ოქროსფრად უბრწყინავდა. ყორანივით შავი თმები შუბლზე ჩამოყროდა და ლურჯად უბზინავდა. სიკვდილის ღმერთს გავდა დედამიწაზე ჩამოსულს, მოწყურებული რომ დაწაფებოდა ქალის ნაზ სხეულს.
არ გაჩერებულა, ისე მისწვდა შარვლის უბეს. სარტყელი შეიხსნა. თვალს არ აშორებდა შემკრთალს, შიშ დავლილს. ზემოდან მოექცა. თითებით ვაგინის ბაგეებზე წაეთამაშა. ნაზად აუსვა და რბილად მიაწვა თავით.
-არა.. არა.. არ შემიძლია,-ნარკოტიკისგან გაბრუებულს ენა დაბუჟებოდა. ლაპარაკი უჭირდა.
როგორც კი მისი სიმხურვალე იგრძნო, გული უფრო მეტად აუჩქარდა. ჯერ კიდევ გაბრუებულს, შიში დაუფლებოდა. პირველი აქტისგან ნაგრძნობი ტკივილი და ჯერ კიდევ უცხო სხეული მოდუნების საშუალებას არ აძლევდა. ეგონა ვეღარ გაუძლებდა, ვერ აიტანდა.
-წინაზე ამიტანე, დაგავიწყდა?-ცალყბად გაუღიმა, მზერა გაუსწორა.
ქალის უცვლელმა გამომეტყველებამ შუბლი შეუკრა. თითქოს მართლა დავიწყებოდა, ნაკვთი არ ერხეოდა სახეზე. არც ჩვეული სიწითლე ეპარებოდა ლოყებზე.
-ანუ იმდენი უნდა მოვახერხო, რომ აღარ დაგავიწყდეს,-ჩუმ ღრენად გაისმა კაიდენის უკმაყოფილო ხმა.
პასუხის გაცემაც ვერ მოახერხა, მძლავრად რომ მიაწვა და მტკივნეული წამოძახილი აღმოხდა უცხო სხეული რომ შეუცურდა ვაგინაში. ტკივილისგან ყველა კუნთი დაეძაბა და ოფლმა დაასხა. წინანდელი სტიმულაცია, საკმარისი არ იყო ერთიანად მიეღო მამაკაცი. თავისი კედლები მჭიდროდ შემოკვროდნენ კაცის მხურვალე სხეულს და სუნთქვის საშუალებას არ აძლევდნენ. ეგონა სისავსისგან მუცელი გაუსკდებოდა. სახე სრემლებისგან დასველებოდა და მთელი გულ-მკერდი წამოწითლებოდა.
ტკივილისგან მზერა გადაუთეთრდა კაიდენმა მოძრაობა რომ დაიწყო. მეტად ღრმად და ძალუმად. ძლიერად ჩააფრინდა წელში რომ არ გაქცეოდა და უმოწყალოდ დაუწყო პენეტრაცია.
შეგრძნება იმდენად აუტანელი იყო, რომ კივილიც კი არ შეეძლო. წყლიდან ამოგდებული თევზივით ცდილობდა ჰაერის დაჭერას და შეუწყვეტლივ ტიროდა. მარგალიტებად დაუდიოდა სახეზე ცრემლები. ლოყები აწითლებოდა. თავი გადავარდნოდა, ძარღვები დაბერვოდა ავარდისფერებულ ყელზე.
ყოველი ბიძგისგან გრძნობდა უფრო მეტად როგორ უსველდებოდა ვაგინალური კედლები და სპაზმად უვლიდა მუცელში სიამოვნება.
-ჯანდაბა… ჰელლა..-დახშული კვნესა წამოცდა მამაკაცს. საფეთქელზე ვენა უფეთქავდა, შუბლი დაცვაროდა და ხმა აკანკალებოდა,-აჰ.. ძალიან მეჭიდები..
უფრო ძლიერად უბიძგა და მანაც კვნესა ვერ შეიკავა. ფრჩხილებით ჩააფრინდა მკლავებში, ეცადა თავი შეემაგრებინა. გონების დაკარგვის ზღვარზე იყო, ფეხები უღონოდ უტოკავდა ყოველი მოძრაობისას.
-ფრთხილად,-შორიდან მოესმა მისი ხმა და ეცადა მზერა გაესწორებინა წვივებზე რომ ჩააფრინდა.
ძლივს გაიაზრა, ფეხშიშველს სირბილისგან გადატყავებული კანი ჯერ კიდევ სისხლიანი რომ ჰქონდა და თვალები მოულოდნელობისგან გაუფართოვდა, უპარდონოდ რომ შემოიწყო მხრებზე. კაბა, რომელიც უღონოდ შემოკვროდა სხეულზე, თეძო წამოწეულს, მუცელზე დაეფინა და იგრძნო სირცხვილისგან, როგორ წამოუწითლდა მთელი სხეული. ეიფორიაში მყოფს საუბრის უნარი დაჰკარგვოდა. მხოლოდ მაშინ მოვიდა გონს, მოუთმენლად რომ დასწვდნენ კაცის თითები და წამში შემოაძარცვეს სამოსელი. ნაჭრის ხევის ხმა ყრუდ ჩაესმოდა და მთელი სხეული გაუჩერებლად უცახცახებდა.
შიშველ სხეულზე ნაგრძნობმა ცხელმა თითებმა მეტად ააკანკალა, მტკივნეულად რომ მოეხვივნენ თეძოებზე და ხმა ვერ დაიმორჩილა კვლავ რომ განაახლა მოძრაობები. ბიძგები დაუნდობელი, უხეში და მძიმე იყო. სინქრონულად აღწევდა მასში მამაკაცის ცხელი სხეული და ყველა საღ აზრს უფანტავდა სულ შეგუბულს. მასთან ერთად, ერთ სხეულად ქცეული სინქრონულად, რიტმულად მოძრაობდა და ცდილობდა გონება არ დაეკარგა. უღონოდ მინდობოდა კაიდენის მკლავებს, სურვილისამებრ რომ ამღერებდა და ჰაერში გაფანტულ ჟანგბადს ეძებდა. ეგონა თავში ათქვეფილი მასა ჩაუსხესო, პარალიზებულს მხოლოდ კვნესა შეეძლო, სიმღერად რომ იღვრებოდა კაცის ყურში.
-კაიდენ…-უკონტროლო გამხდარიყო სიამოვნებას მიცემული.
გმინვა ატანილი უღონოდ ეძახდა მწვალებელს და ყოველ ძლიერ ბიძგზე თვალებში აფეთქებულ ვარსკვლავებს ხედავდა. ყველა მგრძნობიარე წერდილს ეხებოდა მისი ორგანო, ყველა ეროგენულ ზონას უსტიმულირებდა და ადგილს არ ტოვებდა შეუხებელს. სიგიჟის ზევარზე იყო, ეგონა ვერასდროს მოვიდოდა გონზე და სამუდამოდ ამ უფსკრულში გადაიჩეხებოდა. სამოთხისა და ჯოჯოხეთის გზაგასაყარზე შემდგარიყო. თავდავიწყებული მიცემოდა სიამოვნებას, დაუნდობლად რომ უვსებდა შიგნეულობას.
ტუჩებზე გამალებით იკბინა კაიდენის თითები შეშუპებულ მკერდზე რომ მისწვდნენ და კვნესა ვერ შეიკავა უხეშად რომ დაუწყეს ფერება.ეგონა სხეულის თითოეული წერტილი მგრძნობიარე გახდომოდა. მისი გაუჩერებელი ფერებისგან თავბრუსხვევას გრძნობდა. ხვდებოდა გათიშვამდე ცოტა აკლდა. ყოველი ბიძგს ორგაზმამდე მიყავდა.
-ააჰ.. კაიდენ..-კივილი წამოცდა სპაზმ დავლილს.
იგრძნო როგორ იფეთქა მასში რაღაცამ და ცხელ მასად ჩაეღვარა მუცელში. თვალები გადაუტრიალდა. კრუნჩხვამ აიტანა და წყვდიადში ჩაიძირა.
ზედაპირულად გრძნობდა, როგორ მიეკრო მძიმე, მხურვალე სხეული. მჭიდროდ მიიკრა მკერდზე და რამდენიმე მძლავრი ბიძგის შემდგომ ღრმა გმინვით გათავისუფლდა. ცხელმა სითხემ აუვსო მუცელი და კიდურები შეუტოკდა. ეიფორიიდან ვერ გამოსულიყო. ყურები უწუოდა, გული გამალებით უცემდა, სიცხისგან სხეული ეწვოდა და ცახცახს ვერ წყვეტდა.
მამაკაცმა მათ შეერთებულ სხეულებს დახედა. მისი კვალი ქალის უნაკლო სხეულზე ზედმეტად ლამაზი და თვალისმომჭრელი იყო. რძისფერი კანი, ალაგ-ალაგ აწითლებული, თმისგან შიშველი და მისი სითხით დაფარული, საუკეთესო სანახაობას ქმნიდა. თითებით წაეთამაშა ასლუკუნებულს, ჯერ კიდევ რომ არ შეშრობოდა ცრემლები და უღონოდ ეწინააღმდეგებოდა ენერგია დაცლილი.
ჯერ კიდევ მის შიგნით გრძნობდა, პოზიცია რომ შეიცვალა და მიწაზე დამჯდარმა ჰელლა ბარძაყებზე შემოისვა და უფრო ღრმად ნაგრძნობმა კვნესა ვერ შეიკავა. თითქოს უფრო მეტად აევსო ქალის სხეული, სუნთქვა ყელში მოებჯინა.
წუთის წინ განცდილი ორგაზმისგან მეტად მგრძნობიარე გამხდარიყო. ოდნავ სტიმულაციასაც კი ჭკუიდან გადაყავდა. მთელი ძალით უბიძგა რომ მოშორებოდა, პასუხად კი სიცილი მიიღო. მხრებში ძლიერად ჩააფრინდა თითებით, მხურვალე ენა ყურზე რომ იგრძნო და ხმა ვერ დაემორჩილა ლოყაზე დადენილ ცრემლებს რომ გაუსინჯა გემო. ყოველ მის ქმედებას გონების დაკარგვამდე მიჰყავდა და საკუთარ თავს აკარგვინებდა. სადღაც ღრმად ჩამარხული ხმა იმ რეალობას ახსენებდა, რომელიც დავიწყებოდა და სინდისს უფრო მეტად უწვალებდა.
-გეყოს…-ხმა ჩაწყვეტილმა ამოთქვა და აფართხალდა.
რაც უფრო ცდილობდა მოშორებოდა, მით უფრო გრძნობდა, როგორ მკვრივდებოდა მის შიგნით მყოფი სხეული. კაიდენი კი მის გაშვებასვსულაც არ გეგმავდა. მოუსვენარ ტუჩებს წამითაც არ აშორებდა. ვნებიანად ატარებდა სახეზე და კოცნის კვალს უტოვებდა. ჰელლას წინასწორობა რომ არ დაკარგვოდა წელზე მოეხვია, მუხლებიდა რომ არ გადავარდნოდა, თითები თმებში შეუცურა და მწყურვალივით დასწვდა მკერდზე. მხურვალე ენა აუსვა კერტებზე და კბილებით ჩააფრინდა. ოდნავადაც არ აწუხებდა ქალის ფრჩხილები გამეტებით რომ ჩაფრებოდა მხრებში და ნებიერად განაგრძობდა მასთან თამაშს.
უნდოდა კი რომ გაეჩერებინა? ჭრუანტელად დაუდიოდა სურვილი ვენებში. კვლავ უნდოდა ეგრძნო, თითქოს არ ყოფნიდა. თითქოს იგრძნო მისი სურვილიო. უსიტყვოდ ახედა კაცმა. მოკანკალე გუგებს თვალი გაუსწორა და ღიმილი გაუკრთა ტუჩებზე. მისკენ დახრილს კბილებით მისწვდა ნიკაპზე, მსუბუქად უკბინა და ნებივრად გადაწვა მიწაზე. მოლოდინით შეაჩერდა გაბრუებულ ჰელლას.
სირცხვილმა კიდევ ერთხელ მოიცვა. შემკრთალმა დახედა მის ქვემოთ მოქცეულს.
ვერცხლისფერ შუქზე ანტიკურ ქანდაკებას ჰგავდა მამაკაცი. ტუბეროზების და შროშანთა ხალიჩაზე გაწოლილი არარეალურს გავდა. კანი უბრწყინავდა, თვალებში ცეცხლი ანთებოდა და საოცარ სიძლიერეს ასხივებდა. ვერ ხვდებოდა მისი გარეგნობა აშინებდა თუ ნუსხავდა. თვალს ვერ აშორებდა და არც ის უნდოდა შეეხედა. თითქოს იმ მზერაში იძირებოდა, მისთვის უცნობ სამყაროს რომ მალავდა.
შორიდან მონაბერი ქარის სუსხმა გამოაფხიზლა. ყვავილების სურნელმა ის მხურვალე სუნი გაუფანდა, გარშემო რომ შემოჰკვროდა, ბაღს დაუარა და ყვავილების ფოთლები ააფრიალა. რამდენიმე თეთრი ფოთოლი კაიდენის მკერდზეც გაიფანტა. შუბლშეკრული დააჩერდა და თითქოს ყოყმანობსო, ნელა მოაშორა სხეულიდან.
-გგავს,-მოულოდნელად გაისმა ჩუმი ხმა.
შემკრთალმა ახედა მასზე მიჩერებულს და სუნთქვა შეეკრა ნელა რომ მოაშორა თმიდან თეთრი ფოთოლი.
-შენი მსგავსია.. ეს ყვავილი.
იგრძნო, როგორ შეეკუმშა გული და ძალუმად აუფრთხიალდა. თვალებ გაფართოებულს ენა ჩავარდნოდა. უსიტყვოდ მიჩერებოდა მსუბუქმა სიცილმა რომ გადაურბინა კაიდენს და მჭიდროდ მიიკრა გულზე გაბრუებული.
-მაკოცე.

***
არ ახსოვდა, როდის დაკარგა გონება. როდის შეწყვიტა მისმა სხეულმა ფუნქციონირება. მხოლოდ ის ახსოვდა, კივილით როგორ ჩაესვენა ღონეგამოხდილი მამაკაცის მკლავებში და როგორ მოიცვა წყვდიადმა. ალბათ გაითიშა. მთელი დღის ნაშიმშილარს ძალა აღარ დარჩენოდა. დასუსტებულისთვის, კაიდენის ველური ქმედება, საკმარისი იყო უსულოდ გათიშულიყო.
გრძნობდა, როგორ სასტიკად გაშრობოდა ყელი და ცდილობდა ბურანიდან გამოსულიყო.
მზერა დაბინდული შეაჩერდა მუქ ნაჭერს. წუთი დასჭირდა იმის გასააზრებლად, რომ ფარდას უყურებდა, საწოლზე დაშვებულს. სქელი ქსოვილი სხვადასხვა ნაქარგებს მოეხატა და მსუბუქად ფრიალებდა ნიავზე. გაბრუებული ნელ-ნელა აღიქვამდა გარემოს.
ოთახი რომელშიც იმყოფებოდა მეტად მუქი და ჩუმი იყო. გარემო მსუბუქ, ნაცრისფერ კვამლს აევსო. ფანჯრიდან იდეალურად მრგვალი მთვარის დისკო მოსჩანდა ვარსკვლავების ჯარში რომ გამოჭრილიყო. ღამის ცაზე ძვირფას ქვებად მოსჩანდნენ ჰორიზონტზე გაბნეულთ.
ყველაფერი სურრეალური იყო.
მსუბუქ შეხებას გრძნობდა თავზე, რვილად რომ ეფერებოდნენ და ნაზად უვარცხდნიდნენ თმებს.
ვერ გაეგო, ჯერ კიდევ სიზმარში იყო თუ არა.
გვიან გაიაზრა, რომ საწოლში იწვა. სხეულ დაბუჟებული და ენერგია გამოცლილი. თავი კი ძლიერ ბარძაყზე ჩამოედო.
მამაკაცი, საწოლის თავს მიწოლილი, უდარდელად აბოლებდა თამბაქოს. ერთი ფეხი მოეხარა, მეორე კი ქალისთვის ბალიშად დაეთმო. მშვიდად ისუნთქავდა თამბაქოს ტკბილ კვამლს და მზერას არ აშორებდა ფანჯრიდან შემომავალ მთვარეს.
ჰელლა, რომელიც უჩუმრად ათვალიერებდა მის სახეს, გამოძრავდა. უშედეგოდ ეცადა წამომჯდარიყო და უღონოდ შეატოკა თავი. მანაც იგრძნო. უსასრულო ბინდში მომზირალმა, მზერა ქალზე გადაიტანა, ინტერესით დააკვირდა.
-წყალი,-ძლივს დაიხრიალა ხორხ გამშრალმა.
კაიდენი უსიტყვოდ დასწვდა, მისკინ წამოწია და მკერდზე მიიწვინა ძალა გამოცლილი. სიგარა საწოლის გვერდზე არსებულ ძვირფას საფერფლეზე დააბრუნდა და წყლით სავსე ფიალას გადასწვდა. მშვიდად მოსვა და უმალვე ქალის გახსნილი ტუჩებისკენ დაიხარა. როგორც კი ცივი წყალი შეეხო, გააჟრჟოლა. ხარბად გადაყლაპა და მოლოდინით მიაჩერდა კაცს.
საშინლად წყუროდა.
მანაც იგივე გაიმეორა. უფრო მეტ წყალს აწვდიდა მოწყურებულს. როგორც კი დაკმაყოფილდა, უფრო ცხადად იგრძნო თავის ტკივილი. თავი უბჟუოდა, თვალებს ლიბრი გადაჰკვროდა და თითქოს ნემსებით ჩხვლეტდნენ, მწვავე ტკივილისგან საფეთქლები უხურდა.
-თავბრუ მესხმის…-ჩუმად ამოთქვა.
წამის შემდეგ იგრძნო, როგორ შეუცურა ტუჩებს შორის რაღაც. შეწუხებულს შუბლი შეეკრა.
-არ გადაყლაპო. უბრალოდ ენაზე დაიდე,-დააკვალიანა და ნაზად გადაუსვა თმაზე ხელი,-აი ეგრე.
თამბაქოს გემომ პირი აუვსო. ტკბილ-მწარე არომატმა ნელ-ნელა დაათრო, გააბრუა და მალევე იგრძნო, როგორ შეუმსუბუქდა თავის ტკივილი. შვება იმდენად დიდი იყო, უნდოდა გადაეყლაპა თუმცა ამაოდ. საკმარის ძალას ვერ პოულობდა. საბოლოოდ დანებდა, კაცის გამოწვდილ ხელის გულზე გადმოაგდო უცნაური წამალი.
-ყოჩაღ,- გაეცინა კაცს და მსუბუქად ეამბორა ტუჩებზე.
კიდევ უნდოდა ეგრძნო თამბაქოს არომატი. მოლოდინით ახედა დაჩერებულ კაცს.
-არა, ზედმეტი წამალი საწამლავია,-ჩუმად დაუყვავა მოღუშულს. თვალებზე ხელი ააფარა და ჩუმად უჩურჩულა,-კარგად იქნები.
მისი ღრმა, წყნარი ხმა იავნანასავით ჩაესმოდა. საოცარ სიმშვიდეს და კომფორტის გრძნობას უტოვებდა მამაკაცური ბარიტონი. გრძნობდა, როგორ ეპარებოდა წყვდიადი ნაბიჯ-ნაბიჯ და შეწინააღმდეგებასაც არ ცდილობდა. ზედმეტად კომფორტულად იყო ბურანიდან რომ გამოსულიყო.
გიშრისფერ ცაზე, კვლავ მარგალიტივით ანათებდნენ ღამის თანამგზავრები.

***

ჰელლო, გაიზ. როგორ ხართ?
ძალიან დავაგვიანე.
ბოდიშიც არ შველის.
გამოსყიდვის ნიშნად, ამის შემდეგ უფრო მალ-მალე ავტვირთავ. ყოველ მესამე დღეს მაინც. რადგან უკვე დავეწყვე, უფრო მეტი დრო გამომიჩნდება თავისუფალი.
ძალიან ვწუხვარ მომხდარის გამო. იმედია არ დაგვიწყებიათ წინა თავის მოვლენები.
რაც შეეხება ამას…
აამ, ბევრი ვიფიქრე დამეტოვებინა ისე როგორც იყო, თუ თავიდან დამეწერა. რადგან კონტენტს არ ვუთითებ და ა.შ. ბეევრი ვიყოყმანე, მაგრამ ბოლოს მაინც ასე დავტოვე. არა, შედარებით მსუბუქად? ჰო, რაღაც ესე. რადგან ეს დიდი თავი არ არის, ხვალ ისევ დავამატებ ახალს და შემდეგ რეგულარულად. რადგან სახლში არ ვარ, ტელეფონში რაც მქონდა დაწერილი მარტო ის ავტვირთე. იმედია გაერთობით ან მოგეწონებათ. სასიამოვნო დასვენება ენდ მერრი ქრისთმას.



№1  offline წევრი Niako261995

რა კარგია იყო,ამდენი ხნის ლოდინის შემდეგ ❤ რაც შეეხება კაიდენს მისი მამაკაცური თვისებები ზედმეტად მაგიჟებს ???? სასწაულიაა❤

 


№2 სტუმარი Kaidenis wife

Vis sjeraaaa))) kaidenze oficialurad danishnuli var!!

 


№3 სტუმარი სტუმარი მარი

არ მჯერააა ????????????
როგორ მიხარია რო წერა გააგრძელე ????????
ძალიან მომწონს ????
მოუთმენლად ველი შემდეგ თავს

 


მიხარია, რომ დაბრუნდი heart_eyes
ველოდები შემდეგ თავს relaxed

 


№5 სტუმარი სტუმარი მარიამო

რა დამცხაა, უფ

 


№6 სტუმარი სტუმარი ნინო

თუ მჯეროდეესსს. დიდება შენს გამოჩენას .მიხარია რომ გამოჩნდიი თავიდან დავიწყე კითხვა ყველა თავის :)

 


№7 სტუმარი ნია

არ დავიჯერე რომ გააგრძელე... თან როგორ ძალიან დაცხა100°c

 


№8 სტუმარი Sally

Welcome back! ))
უფ რა ეპიზოდი იყო! ველოდები ამბების ჩახლართვას ^^

 


№9  offline წევრი katerinna

,,რადგან ეს დიდი თავი არ არის, ხვალ ისევ დავამატებ ახალს და შემდეგ რეგულარულად'' აი ამის დაწერას ხო არავინ გთხოვთ? გავიგეთ რომ არ ამატებთ დროულად ახალ თავებს, მაგრამ ნუ იტყვით მაინც რომ ეს ხვალ აბ რეგულარულად იქნება. სულ ცოოტა ანგარიში ხომ უნდა გაუწიოთ ადამიანებს, რომლებიც თქვენს ნაწერს კითხულობენ :) ბოდიში, თუ ცოტა უხეშად გამომდის.

 


№10 სტუმარი სტუმარი ნინი

katerinna
,,რადგან ეს დიდი თავი არ არის, ხვალ ისევ დავამატებ ახალს და შემდეგ რეგულარულად'' აი ამის დაწერას ხო არავინ გთხოვთ? გავიგეთ რომ არ ამატებთ დროულად ახალ თავებს, მაგრამ ნუ იტყვით მაინც რომ ეს ხვალ აბ რეგულარულად იქნება. სულ ცოოტა ანგარიში ხომ უნდა გაუწიოთ ადამიანებს, რომლებიც თქვენს ნაწერს კითხულობენ :) ბოდიში, თუ ცოტა უხეშად გამომდის.

გეთანხმებით
დადეთ როცა გიხერხდებათ ოღონდა ამ ტყუოლ დაპირებებს მოეშვით

 


№11 სტუმარი ანე

საოცრად მაგარი თავი იყო!! უსაყვარლესები არიან და საერთოდ არ ვფიქრობ რომ რასაც წერ “ზედმეტია”, ეს საიტი აღმზრდელობითი დანიშნულების არაა და ბევრი სრულწლოვანი ვკითხულობთ, ამიტომ თავს ნუ შეიზღუდავ ძალიან გთხოვ! ის დაწერე რაც ფიქრობ რომ უხდება ისტორიას და რისი დაწერაც გინდა.
ზოგადად ვგიჟდები ამ ჟანრის ფილმებზე და წიგნებზე, ასეთი ისტორია უიშვიათესია და ასმაგად მიხარია იმ ეპოქაზე რომ იწერება, რომელზეც ვგიჟდები. კაიდენი არის greek god :Ddd კაიდენის და ჰელლას ქიმია არის რაღაც არვიციიი! სიგიჟე! ცეცხლი და ნავთი!:დ
ჰოდააა ამ ისტორიის არსებობა და ის ფაქტი, რომ ჯერ კიდევ დაუსრულებელია, მაძლებინებს და მახარებს, რაღაც იმედივით არის, რომ როცა შემოვალ დამხვდება და ცოტახნით მოვწყდები რეალობას, უბრალოდ მენანება ასეთი ისტორია ასეთ პატარა ნაწილებად, ამას იმიტომ არ ვამბობ რომ კითხვის დროს არ მყოფნის და რამე, უბრალოდ იმდენად მაგარი რამეა, რომ დიიიდი უნდა იყოს და არაფერი დააკლდეს იდეალურობამდე. კარგი ხარ ძალიან და გელოდები!<3

 


№12  offline წევრი PARVENU

გამარჯობაა, როგორ ხართ? შობას გილოცავთ!!!
ძალიან დიდი მადლობა კომენტარებისთვის, შეფასებებისთვის და ა.შ. ძალიან მიხარია, დადებითიც და უარყოფიატიიც. მივიღებ შენიშვნებს და კრიტიკაას. კაიდენის ვაიფზე გამეცინა, მახარებს მსგავსი დამოკიდებულება. ^^ რადგან ამ თავზე ძალიან ვყოყმანობდი.
რაც შეეხება ახალ თავს, სამწუხაროდ კარანტინშიმომიწია ორიდღისწინ გადმოსვლა და გამოკეტილი ვარ:D თავიდან დავიწყე ახლის წერა, დრო თავზე საყრელად მაქ და შემდეგსაც დავამატებ.
ცუდად გამოვიდა, ვწუხვარ.
კიდევ ერთხელ გილოცაავთ <3
--------------------
Parvenu

 


№13 სტუმარი სტუმარი ნესტანი

ძალიან მომეწონა საინტერესო თავი იყო მომეწონა ეს წყვილი არაფერია დაგვიანება კარგი თავი იყო ღირდა ლოდინი დიდი მადლობა წარმატებები ????

 


№14 სტუმარი ლილი

ეს კაიხანი არ დაიდება ხო

 


№15 სტუმარი სტუმარი ელენა

სულმოუთქმელად ველოდები, იმედია მალე დაიდება მომდევნო თავი. ამ წყვილს ვბალეშიკობ და იმედია მათი ჰოთ სცენებით ტკბობა კიდევ დიდხანს მოგვიწევს.:)) :D

 


№16 სტუმარი elene

auuu rodiss dadeb ertisulimak megona aghar daagvianebdi

 


№17  offline წევრი PARVENU

გამარჯობაა.
შემოვირბინე რომ ახალი თავის დადება გაუწყოოთ. ხვალ.. უკვე დღეს აიტვირთება მომდევნო ნაწილი. რადგან მე უკვე საავადმყოფოში ვარ მაკის გამოყენებია უფლებას არ მაძლევენ შესაბამისად აიტვირთება ტელეფონიდან. ახალწლამდე იმედი მაქ დამატებით ორი თავის ატვირთვასაც მოვასწრებ. წინასწარ გილოცავთ და სთეი ჰეალთიი როგორც ყოველთვის. ????????????????^^
--------------------
Parvenu

 


№18 სტუმარი Sally

PARVENU
გამარჯობაა.
შემოვირბინე რომ ახალი თავის დადება გაუწყოოთ. ხვალ.. უკვე დღეს აიტვირთება მომდევნო ნაწილი. რადგან მე უკვე საავადმყოფოში ვარ მაკის გამოყენებია უფლებას არ მაძლევენ შესაბამისად აიტვირთება ტელეფონიდან. ახალწლამდე იმედი მაქ დამატებით ორი თავის ატვირთვასაც მოვასწრებ. წინასწარ გილოცავთ და სთეი ჰეალთიი როგორც ყოველთვის. ????????????????^^


მალე გამოჯანმრთელებას გისურვებ! ^^

 



სახელი: *
  • bowtiesmilelaughingblushsmileyrelaxedsmirk
    heart_eyeskissing_heartkissing_closed_eyesflushedrelievedsatisfiedgrin
    winkstuck_out_tongue_winking_eyestuck_out_tongue_closed_eyesgrinningkissingstuck_out_tonguesleeping
    worriedfrowninganguishedopen_mouthgrimacingconfusedhushed
    expressionlessunamusedsweat_smilesweatdisappointed_relievedwearypensive
    disappointedconfoundedfearfulcold_sweatperseverecrysob
    joyastonishedscreamtired_faceangryragetriumph
    sleepyyummasksunglassesdizzy_faceimpsmiling_imp
    neutral_faceno_mouthinnocent