შესვლა
რეგისტრაცია
რეკლამა

საზღაური ( 7 )


16-01-2022, 14:41
ავტორი ლილა ნესი
ნანახია 1 519

- შენს ქმარს უნდოდა შენი გატაცება? -პირველი კაკი მოეგო გონს.
- ჩემი ქმარი არ არის, -ძლივს ამოღერღა ნინიმ და თავი ჩაღუნა.
- იმ ნაბიჭვარმა იცის რომ ფეხმძიმედ ხარ? -გოგომ ძლივშესამჩნევად დააქნია თავი თანხმობის ნიშნად.
- ესე იგი იცის რომ ფეხმძიმედ ხარ, შენი შვილის მამაა და მათ უფლება მისცა რომ ასეთ დღეში ჩაეგდე? -კაკი უკვე თავს ვეღარ აკონტროლებდა, იღრიალა და ხელი მაგიდას მთელი ძალით დასცხო, ნინი ერთ ადგილზე შეხტა და სავარძლის კუთხეში მოიბუზა, ნიკუშა მხრებში ჩააფრინდა კაკის და დაჯდომა აიძულა.
- გეყოფათ, წყნარად იყავით, გოგოს ნუ აშინებთ, -საბა წამოდგა, ნინის მიუახლოვდა და თავზე ხელი გადაუსვა.
- ჩვენი ნუ შეგეშინდება, ამ სულელსაც აპატიე, -კაკისკენ ღიმილით გაიქნია თავი, -უბრალოდ ძალიან იმპულსურია, დამშვიდდი, იქნებ გინდა ვინმეს დაურეკო, ვინმე ახლობელს...
- არავინ მყავს, საერთოდ არავინ, მხოლოდ მე და დედა ვიყავით და ერთი თვის წინ დაიღუპა, ახლა აღარავინ მყავს, სრულიად მარტო ვარ, იმ სადისტის გამო წასასვლელიც კი აღარსად მაქვს.
- კი მაგრამ შენი ქმარი ასე რატომ გექცევა?
- ქმარი არ არის, მან უბრალოდ... მან უბრალოდ ჩემზე იძალადა და დავფეხმძიმდი, -ერთიანად აცახცახდა და პანიკური ტირილი აუტყდა, თრთოდა, ქვითინებდა, ვერ ჩერდებოდა, ბიჭები გაშეშებულები, პირგამეხებულები იდგნენ და ვერ გაეგოთ რა უნდა გაეკეთებინათ, ბოლოს ისევ ევა მოეგო გონს.
- საბა დამეხმარე, საძინებელში ავიყვანოთ, -უბიძგა ბიჭს, მანაც მაშინვე აიტაცა გოგო ხელში და მეორე სართულზე იმ საძინებლისკენ წაიყვანა სადაც ღამით ეძინა ნინის, ევაც უკან გაყვა, სანამ მისაღებიდან გავიდოდა, კაკის დაუბარა რომ ნახევარ საათში საძინებელში აეტანა საჭმელი, საბამ ნინი დააწვინა თუ არა გოგონები მაშინვე მარტო დატოვა და კარი გაიხურა, ნელ-ნელა დამშვიდდა, მოკუნტული იწვა საწოლზე, ერთი ხელი ლოყის ქვეშ ჰქონდა ამოდებული ხოლო მეორით იქვე საწოლზე მჯდარი ევას ხელი ჰქონდა ჩაბღუჯული, ევას არაფრის ახსნა ან მოყოლა არ უთხოვია თვითონ დაიწყო.
- ცხრამეტი წლის ვარ, უნივერსიტეტში ვსწავლობ, პირველ კურსზე, ის ჩემზე ექვსი წლით დიდია, ლაშა ჰქვია, ჩემს კურსელს აკითხავდა ხოლმე და იქ ვუნახივარ პირველად, თავიდანვე არ მომეწონა, უხეში, უზრდელი, ცარიელი, უზომოდ მდიდარი ბიჭი, რამდენჯერმე სცადა ჩემი გაცნობა და ჩემთან დაახლოება, რომ არ გამოუვიდა აკვიატებად ვექეცი, ერთხელ კურსელები ბარში წავიდნენ დასალევად და მეც თითქმის მაიძულეს რომ გავყოლოდი, განსაკუთრებით მისი ნაცნობი გოგო აქტიურობდა, მერე გავიგე რომ წინასწარ ყოფილან შეთანხმებულები, სწორედ მან ჩამიყარა ჭიქაში რაღაც, რამაც ისე გამაბრუა რომ ვერც კი გავიგე როდის გამომიყვანა ბარიდან და როგორ ჩამსვა მის ავტომობილში...
- არ გინდა, ნუღარ გააგრძელებ, -ევა უკვე თავს ძლივს იკავებდა, აქამდე ჯერ არგანცდილი სიბრაზისგან ლამის იყო გაგიჟებულიყო.
- უნდა მოგიყვე, უკვე მეც აღარ შემიძლია ამ ყველაფრის გულში დატევა, რომ არ მოვყვე გავგიჟდები, გესმის?
ევამ უხმოდ ანიშნა რომ გაეგრძელებინა.
- დილით სასტუმროს ნომერში გამეღვიძა სრულიად შიშველს, ჩემზე იძალადა, გამაუპატიურა, ნაწამები ვიყავი, მთლიანად დალურჯებული... ვუჩივლე, კარგი ადვოკატი მყავდა, ყველაფერი მქონდა საიმისოდ რომ ჩემი სიმართლე დამემტკიცებინა, ექსპერტიზის დასკვნა რომ სისხლში უცხო ნივთიერება აღმომაჩნდა და რომ ძალადობის ნიშნები მქონდა, ადვოკატმა ბარის კამერების ჩანაწერებიც მოიპოვა სადაც გარკვევით ჩანს როგორ აძლევს ის სადისტი ჩემს კურსელს ნარკოტიკულ საშუალებას და შემდეგ ის როგორ მიყრის ჭიქაში, მაგრამ ამ ყველაფერმა დედაჩემის ჯანმრთელობა შეიწირა, გულის შეტევა დაემართა და საკმაოდ ძვირადღირებული ოპერაცია დასჭირდა, სწორედ ამ დროს გამოჩნდა ჰორიზონტზე ლაშას მამა და ოპერაციის და შემდეგი მკურნალობის სრული თანხის დაფარვას შემპირდა თუკი საჩივარს გავიტანდი და დავივიწყებდი რაც მოხდა, სხვა რა გზა მქონდა, დავთანხმდი, ოღონდ ერთი პირობით რომ მისი შვილი აღარასოდეს მომეკარებოდა ახლოს, მან მართლაც მეორე დღესვე გადმორიცხა თანხა და ლაშაც მას შემდეგ თვალით აღარ მინახავს, თუმცა ალბათ არც ჰქონდა ჩემი ნახვის სურვილი, მან ხომ თავისი მიიღო და ახლა ყველაფერი ფეხებზე ეკიდა, მდიდარი და გავლენიანი მაიკოს წყალობით აღარც ციხის შიში ჰქონდა...
- დედას ოპერაცია გავუკეთეთ და მკურნალობა დავიწყეთ თუმცა ვეღარ გამოკეთდა, არაფერმა უშველა, ერთი თვის წინ მივაბარე მიწას, სამი კვირის წინ კი გავიგე რომ ორსულად ვარ, ისე ვიყავი დედაჩემის ავადმყოფობით და შემდეგ დაღუპვით ტვინარეული, ეს ყველაფერი გამომეპარა, ჯერ კიდევ შესაძლებელი იყო აბორტის გაკეთება მაგრამ გეფიცები, ერთი წუთითაც კი არ მიფიქრია მისი მოშორება, -ნინი წამოჯდა და ორივე ხელი მუცელზე შემოიხვია.
- ერთი წუთითაც კი არ დამიშვია მის გარეშე ცხოვრების გაგრძელება და ახლა ასე უბრალოდ უნდათ რომ წამართვან, -ამოისლუკუნა და ცრემლით სავსე თვალებით შეხედა ევას.
- ლაშა აპირებს რომ ბავშვი წაგართვას?
- ლაშა არა, მამამისი, უფრო სწორად ორივე ერთად, ბედის ირონიით, მაინცდამაინც იმ გინეკოლოგთან მივედი კონსულტაციაზე რომელიც ლაშას მამის საყვარელი აღმოჩნდა, მისი კაბინეტიდან გამოსული შევეჩეხე ბატონ თამაზს რომელიც თურმე საყვარელს ელოდა, მიცნო და ჩემს შესახებ უკითხავს, რათქმაუნდა მაშინვე მიხვდა რომ მისი შვილისგან ვიყავი ორსულად, ორი დღის შემდეგ სახლში მომადგა და პირველად მაშინ გავიგე რომ ლაშა თურმე უშვილო ყოფილა, აქამდე ასე ეგონათ, ცოლი ჰყოლია რომელიც რამდენიმე თვის წინ ამ მიზეზით გაშორებია, ექიმებს უთქვამთ რომ სასაწაულით თუ შეძლებდა ლაშა ვინმეს განაყოფიერებას, მილიონში ერთი შანსი, ეს ყველაფერი დაუფარავად მითხრა მამამისმა, რათა გამეგო რაოდენ მნიშვნელოვანი იყო მისთვის ეს ბავშვი, მისი ერთადერთი შვილის შვილი, მისი მრავალმილიონიანი იმპერიის მემკვიდრე, ეს ყველაფერი მითხრა, მერე კი ფული შემომთავაზა და გარიგება რომ დაბადების შემდეგ ბავშვი მათთვის უნდა გადამეცა, რათქმაუნდა სასტიკი უარი ვუთხარი და სახლიდან გავაგდე, წასვლამდე დამემუქრა რომ ბავშვს მაინც წამართმევდა, მას შემდეგ სამჯერ მომიგზავნა ლაშა, მემუქრებოდა, ფულს მთავაზობდა, ჩემს შეშინებას ცდილობდა, ბოლოს ოთხი დღის წინ შევხვდი, უნივერსიტეტთან მომაკითხა, მთვრალი იყო, დამემუქრა, მითხრა რომ მამამისი ჩემს გამო მას ეძახდა უნიათოს და შეურაცხყოფას აყენებდა, მითხრა რომ გამიტაცებდა, სადმე გამომკეტავდა სანამ არ ვიმშობიარებდი, შემდეგ ბავშვს წაიყვანდა და მე უბრალოდ გამაქრობდა, კიდევ ათასი სისაძაგლე მითხრა და წავიდა, გუშინ კი ჩანაფიქრის სისრულეში მოყვანას შეეცადა, ალბათ მართლაც სადმე ჩამკეტავდა, მერე კი ისე მომიშორებდა თავიდან რომ თვალსაც კი არ დაახამხამებდა, თქვენ რომ არა არც კი ვიცი ახლა სად ვიქნებოდი...
- მაპატიე, სხვისთვის ნუგეშისცემას და ტყუილი იმედის და დაპირებების მიცემას მიჩვეული არ ვარ და ამიტომაც შენც ვერ გეტყვი რომ ყველაფერი კარგად იქნება, თუმცა ერთი რამ იცოდე დღეიდან მარტო აღარ ხარ, მეც და ბიჭებიც ყველაფერს გავაკეთებთ იმისთვის რომ კარგად იყო და შენი პატარაც შენს გვერდით გაიზარდოს.
- მადლობა, ჩემთვის ისიც საკმარისია რომ სრულიად უცხო ადამიანებს ამის სურვილი გაქვთ, მაგრამ ვერაფერს გააწყობთ, ლაშას მამა ძალიან გავლენიანი პიროვნებაა, ყველგან თავისი ხალხი ჰყავს, პოლიციაშიც, სასამართლოშიც და მთავრობაშიც.
- ახლა დამშვიდდი და ამ ყველაფერზე შემდეგ ვიფიქროთ კარგი? ჯერჯერობით ჩვენთან დარჩი, აქ იცხოვრე მერე ვნახოთ რის გაკეთებას შევძლებთ...
კაკუნის ხმამ შეაწყვეტინათ საუბარი, ოთახში კაკი შემოვიდა ხელში საჭმლით სავსე ლანგრით, იქვე საწოლთან ტუმბოზე დაუწყო ყველაფერი,
- იცოდე ეს საჭმელი ბოლომდე უნდა შეჭამო თორემ ძალიან გავბრაზდები, -ყურებამდე გაღიმებული დაემუქრა და სწრაფი ნაბიჯით გავიდა ოთახიდან, ევაც უკან გაყვა, იქვე დერეფანში, საძინებლის კართან, კედელზე მიყრდნობილი დახვდა.
- კარგად არის? იტირა? თვალები ჩაწითლებული ჰქონდა.
- კარგად არ არის მაგრამ კარგად იქნება, მე ის უფრო მაინტერესებს შენ რა გჭირს?
- რა უნდა მჭირდეს, უბრალოდ მისი მდგომარეობა მაინტერესებს.
- თვალები უცნაურად გიციმციმებს, -გაეღიმა ევას.
- მე თვალები სულ ასე მიციმციმებს, უბრალოდ აქამდე არ მიგიქცევია ეტყობა ყურადღება, -მხრები აიჩეჩა ვითომ აქაც არაფერიო და ღიღინ-ღიღინით ჩაუყვა კიბეს.
- შენ რა უნდა მომატყუო კაკი, -მხიარულად ჩაილაპარაკა ევამ და თვითონაც უკან მიყვა.
- - - - - - - - -
რამდენიმე წუთს გაოგნებულები იხდნენ ბიჭები, ევამ ნინის მონაყოლის შემოკლებული ვერსია მათაც გააცნო და ახლა უბრალოდ ერთმანეთს შესცქეროდნენ გაფართოებული თვალებით და ვერ ხვდებოდნენ რა უნდა გაეკეთებინათ.
- კარგი რა ასე როგორ შეიძლება, -პირველმა გიგიმ ამოიღო ხმა, - რას ჰქვია ვიღაც თამაზის ხუშტურების გამო დედას ბავშვს წაართვან, ეს ქვეყანა მართლა ჩალით ხომ არ არის დახურული.
- ან ჩალა სადღა ჰხურავს თორემ კი, -ნიკუშამ თავი გადააქნია და სავარძლის საზურგეს ისე მოუჭირა ხელი, თითქოს მასზე აპირებს ჯავრის ამოყრასო.
- კარგი რა ბიჭებო, მთლად ასე უიმედოთაც არ არის საქმე, მე რამდენიმე კარგი იდეა მაქვს.
- აბა რა მოიფიქრე პატარა ჭკუისკოლოფო, -საბამ აქამდე დივნის სახელურზე მჯდომი ევა კალთაში ჩაისვა და სახე მის თმებში ჩარგო.
- ესე იგი პირველი იდეა ის არის რომ შეგვიძლია საზღვარგარეთ გავუშვათ, იქ სადაც ვერავინ მიაგნებს, -თქვა და როგორც კი კაკის გაცოფებულ სახეს შეხედა ჩაეღიმა და მაშინვე მეორე იდეაზე გადაერთო, -მეორე რისი გაკეთებაც შეგვიძლია ისაა რომ დავაქორწინოთ, ასე ნუ მიყურებთ რა, ჯერ არ გავგიჟებულვარ, ქმარი თუ ეყოლება, ნორმალური საცხოვრებელი ადგილი და თუნდაც მცირედი შემოსავალი თუ ექნება ვერცერთი მოსამართლე ბავშვს ვერ წაართმევს.
- ხომ ვამბობდი რომ ჭკვიანი გოგო მყავს, ჩაილაპარაკა საბამ და კისერში ისე ვნებიანად აკოცა, ევამ ძლივს შეიკავა თავი კვნესისგან.
- საქმე ის არის სად უნდა ვიპოვოთ ვინმე ვინც ნინის ცოლად შეირთავს? -ნიკუშას სიტყვებს კაკის ფეხზე წამოხტომა მოჰყვა.
- რას ბოდავთ, რა გათხოვება, მას აღარაფერს ეკითხებით?
- მართალია, -ჩაერია ევა, -ჯერ ნინის ავუხსნათ ყველაფერი, ჩვენი გეგმა გავაცნოთ და თუ დაგვთანხმდება დარწმუნებული ვარ საქმროც გამოჩნდება, შენ რას იტყვი კაკი?
- - - - - - - - -
- შენც თავიდანვე მიხვდი რომ კაკის ნინი მოეწონა? -შეეკითხა საბა ევას როცა ბიჭები ნელ-ნელა გაიკრიფნენ სახლიდან და როგორც იქნა მარტო დარჩნენ, თუ რათქმაუნდა მეორე სართულზე მძინარე ნინის არ ჩავთვლიდით.
- ეს ისეთი აშკარაა როგორ გინდა რომ არ შეამჩნიო.
- ბავშვობიდან ვიცნობ და პირველად ვხედავ გოგოს გამო ასე აჟიტირებულს არადა მდედრობითი სქესის ყურადღება არასდროს აკლდა, იმედია ყველაფერი კარგად იქნება და გული არ ეტკინება.
- ვთქვათ რომ ნინისაც მოეწონა და ურთიერთობა ააწყვეს, შენ როგორც მეგობარი რას იტყვი?
- მე რა უნდა ვთქვა, როცა ორ ზრდასრულ ადამიანს ერთმანეთი მოსწონს და ერთად ყოფნა უნდათ, იქ არავინ აღარ უნდა ჩაერიოს, კაკი მიყვარს და მას ვინც შეუყვარდება მასაც შევიყვარებ და ისე მივიჩნევ ოჯახის წევრად როგორც კაკი მიმაჩნია.
- კარგია როცა შენნაირი მეგობარი ჰყავს ადამიანს, სხვა შენს ადგილზე კაკის ტვინს სისულელეებით გამოუჭედავდა, თუნდაც იმის გამო რომ ნინი ფეხმძიმედაა.
- ამას რა მნიშვნელობა აქვს, თუკი მათი ურთიერთობა გამოვა, შემდეგში რამდენი შვილიც არ უნდა ეყოლოთ დარწმუნებული ვარ კაკი იმ ბავშვს რომელსაც ახლა ნინი ელოდება საკუთარი შვილებისგან არ გამოარჩევს, აუ კარგი რა ევა, როგორ ამიყოლიე საუბარში, რა დროს კაკის და ნინის შვილებია, ჯერ სულ რამდენიმე საათია ერთმანეთს იცნობენ, მაგას ჯობია ჩვენს შვილებზე ვისაუბროთ, ეს უფრო მეტად რეალურია, შენ რას იტყვი?
- ბავშვები? -ევას წამში შეეცვალა ხასიათი, საბას მუხლებიდან ადგა და მის პირდაპირ მოთავსდა სავარძელში.
- ამ თემაზე საუბარი არ მინდა საბა.
- მესმის, ახლა ბავშვებზე ფიქრი არ გინდა მაგრამ რამდენიმე წლის შემდეგაც არ იფიქრებ? წარმოიდგინე როგორ დარბიან ჩვენს გარშემო შენი მსგავსი პატარა წითურთმიანი საოცრებები.
ევამ საბას მეოცნებე სახის დანახვისას ღიმილი ვერ შეიკავა.
- ბავშვი? თანაც რამდენიმე? ამაზე ოცნებობ?
- ოცნებას ვერ დავარქმევდი მაგრამ სურვილი ნამდვილად მაქვს რომ ბავშვები მყავდეს, მინიმუმ სამი და მინდა რომ მათი დედა შენ იყო.
ევამ აღარ იცოდა რა უნდა ეთქვა, უაზროდ იღიმოდა და ყელში მოწოლილ ბურთს ვერაფერს უხერხებდა, ტელეფონის ზარმა გადაარჩინა, საბას მამამისი ურეკავდა.
- ცოტა ხნით წასვლა მომიწევს, -თქვა როგორც კი ტელეფონი გათიშა.
- ესე იგი დაბრუნდნენ მოგზაურობიდან?
- ჰო დაბრუნდნენ და ზეგ ისევ მიდიან, სანამ წავლენ მანამდე უნდა მოვასწრო და ვნახო, მოკლედ ჩემს მშობლებს მეორე თაფლობის თვე აქვთ და მგონი ეს თაფლობის თვე მთელი ცხოვრება გაგრძელდება.
- მიხარია რომ შერიგდნენ და ასე კარგად არიან.
- ჰო, ამას ვერც ვიფიქრებდი, ნამეტანი მონდომებულია ბატონი თემური, მე კი ისიც მყოფნის დედაჩემის თვალებში ბედნიერებას რომ ვხედავ.
- - - - - - - - - -
საბა გავიდა თუ არა ევამ სიმონის ნომერი აკრიფა.
- შენი ნახვა მინდა, -მიახალა მაშინვე როგორც კი უპასუხა სიმონმა.
- რა გჭირს კარგად ხარ?
- არ ვარ კარგად, ახლა რომ არ გნახო და არ დაგელაპარაკო, ალბათ გული გამისკდება.
- ნამდვილად ევა ხარ?
- შენი აზრით ახლა ხუმრობის ხასიათზე ვარ?
- კარგი, ერთ საათში იგივე ადგილზე, -სიმონმა ტელეფონი გათიშა.
ახლაღა გაახსენდა ევას რომ ნინის მარტო დატოვება მოუწევდა, რაც არცთუ ისე კარგი აზრი იყო, საბას ვერ დაურეკავდა, გიგიმ და ნიკუშამ არ უპასუხეს, კაკიმ რამდენიმე ზარის შემდეგ აიღო ტელეფონი.
- ანუ ნინის მარტო ტოვებ? აუცილებლად უნდა გახვიდე? -კაკის აშკარად არ მოეწონა გოგონას მარტო დატოვების იდეა.
- შენ ვერ მოახერხებ მოსვლას?
- ორ-სამ საათში გავთავისუფლდები და მოვალ, გასვლამდე გააფრთხილე რომ სახლიდან გარეთ არ გავიდეს და კარი არავის გაუღოს კარგი? -ხმაზეც კი შეატყო ევამ როგორ ღელავდა, ესიამოვნა და გააბედნიერა კაკის ნინისადმი ასეთმა დამოკიდებულებამ...
- აქ ხარ? ევა მისმენ?
- იცი რომ ძალიან კარგი ბიჭი ხარ? -თვითონაც ვერ მიხვდა როგორ წამოსცდა ტუჩებს გულიდან წამოსული სიტყვები, რამდენიმე წამის შემდეგ მხიარული სიცილი მოესმა.
- მე თუ არა აბა ვინ იცის როგორი კარგი ვარ?
- ყველაფერთან ერთად ნარცისიც ყოფილხარ.
- არც მთლად უმაგისობაა, აირბინე ახლა ზემოთ, უთხარი ნინის რა უნდა გააკეთოს და მალე მოვალ მეც.
-კაკიმ ტელეფონი გათიშა, ევა ყურებამდე გაღიმებული ავიდა მეორე სართულზე, საკუთარი ტანსაცმლიდან რამდენიმე რაღაც ამოარჩია და ნინის საძინებელში შევიდა, ეღვიძა, საწოლში ფეხმორთხმით იჯდა და ტირილისგან დასიებული თვალებით შეჰყურებდა ევას.
- აბა როგორ ხარ? შე რა კიდევ იტირე? -საწოლზე ჩამოჯდა და ფრთხილად მოეფერა ლოყაზე, -ნუ ნერვიულობ, ახლა აქ ხარ და არაფერი გაქვს სანერვიულო, როგორც უკვე იცი, ვცდილობთ რამე გამოსავალი მოვძებნოთ ასე რომ უბრალოდ ცოტა ხანს უნდა მოიცადო და არაფერზე ინერვიულო.
- არც კი ვიცი როგორ უნდა გადაგიხადოთ მადლობა იმ ყველაფრისთვის რასაც ჩემთვის აკეთებთ.
- მადლობას იმით გადაგვიხდი თუ არ ინერვიულებ და ბავშვს მიხედავ, გამოსაცვლელად ჩემი ტანსაცმელი მოგიტანე, სანამ ახალ რაღაცეებს ვიყიდით გამოგადგება, რამდენიმე საათით მარტო უნდა დაგტოვო, სახლში არავინაა და მეც ცოტა ხნით უნდა გავიდე...
- მარტო უნდა დამტოვოთ? -თვალები გაუფართოვდა და შეშინებული ჩაებღაუჭა ევას ხელს.
- ნუ გეშინია, არამგონია ვინმემ იცოდეს რომ აქ ხარ, თანაც კაკის დავურეკე, მალე მოვა და საღამომდე შენთან ერთად იქნება, ადექი, საზარეულოში ჩადი, რამე მოიმზადე და ჭამე, კარი ჩაკეტილი გქონდეს, არავის გაუღო და ცოტა ხნით ეზოშიც არ გახვიდე კარგი? -პატარა ბავშვივით დამოძღვრა და როცა ასე თუ ისე დაამშვიდა, თვითონაც სასწრაფოდ გამოიცვალა და სახლიდან გავიდა.
- - - - - - -
სიმონი უცნაურად სევდიანი თვალებით სადღაც ევას ზურგს უკან სივრცეში იყურებოდა.
- თვალს მარიდებ? -ევამ ხელი სახესთან გაუქნია რომ მისი ყურადღება მიეპყრო, ლოყით ხელზე დაეყრდნო სიმონი და გაუღიმა.
- უბრალოდ გული მტკივა როცა ასეთ მდგომარეობაში გხედავ და ვიცი რომ შენს დასახმარებლად რამის გაკეთება შეუძლებელია.
- ჩემი ბრალია, ასე შორს არ უნდა შემეტოპა, თავიდანვე ხომ ვიცოდი ეს ურთიერთობა როგორი დასასრულისთვისაც იყო განწირული, ვხვდები რომ რაც მეტი დრო გავა მით მეტად გამიჭირდება მისი მიტოვება, მაგრამ ვერ ველევი სიმონ, ვერ ველევი... აქამდე არც კი ვიცოდი თუ ასეთი ეგოისტი ვიყავი, იმდენად არ შემიძლია იმ სითბოს და სიყვარულის დაკარგვა რასაც მისგან ვიღებ რომ იმაზე აღარ ვფიქრობ როგორ ეტკინება გული როცა საბოლოოდ მომიწევს წასვლა.
- რაც არ უნდა უარყო, მგონი მაინც შენი ფსიქოლოგი გამოვდივარ.
- და ახლა ჩემი საყვარელი ფსიქოლოგისგან რჩევას ველოდები თუ როგორ უნდა დავასრულო ეს ყველაფერი.
- ძალიან ხომ არ ჩქარობ ყველაფრის დასრულებას?
- საბა ძალიან სერიოზულად უყურებს იმ ყველაფერს რაც ჩვენს შორისაა, საერთოდ არ გამიკვირდება რომ მალე დაქორწინება მოუნდეს, ჯანდაბა, ბავშვი უნდა სიმონ, დღეს თუ არა ხვალ, ხვალ თუ არა ორი ან სამი წლის შემდეგ...
- ააა, ესე იგი თურმე რაშია საქმე, -წარბები შეჭმუხნა სიმონმა და კბილი კბილს დააჭირა რომ ისეთი რამ არ ეთქვა რასაც შემდეგ ინანებდა.
- ვინ ვინ და შენ ხომ მაინც იცი რომ ბავშვის გაჩენა არ შემიძლია, მას კი ეს ისე ძალიან უნდა, რა უფლება მაქვს ეს ბედნიერება მოვაკლო, საბა ნამდვილად იმსახურებს სრულყოფილ ოჯახს, მე კი... მე... -ხელები გაშალა საზურგეს მიეყრდნო და მწარედ გაიცინა.
- მე სრულყოფილებისგან ძალიან შორს ვარ სიმონ.
- - - - - - - -
ერთი სული ჰქონდა კაკის როდის დაასრულებდა მორიგეობას, წამდაუწუმ უყურებდა საათს, დრო მოვიდა თუ არა, მაშინვე გაიხადა თეთრი ხალათი, გამოიცვალა და თითქმის სირბილით გამოვიდა საავადმყოფოდან, გზად ფერადი ყვავილების თაიგული იყიდა და წინა სავარძელზე მოათავსა, საჭეზე მხიარულად ათამაშებდა თითებს და ხანდახან ღიმილით გადახედავდა ხოლმე თაიგულს, სახლს მიუახლოვდა თუ არა ეუცნაურა ღია ჭიშკარი და კართან გაჩერებული შავი ავტომობილი, დაინახა როგორ გამოიყვანა, მაღალმა, შავით შემოსილმა მამაკაცმა ხელში ატატებული გონდაკარგული ნინი და უკანა სავარძელზე დასვა, კაკიმ მთელი ძალით დააჭირა გაზს თუმცა ვეღარ მიუსწრო, სანამ მივიდოდა, მამაკაცი ავტომობილში ჩაჯდა და საშინელი სისწრაფით მოსწყვიტა ადგილს...



№1 სტუმარი one

rogor dadzabul etapze gadavedit, kargi iyo ori tavi ertad)) gvanebivreb udaod))
kargi khar))

 


საიდან გაიგო ლაშას მამამ სად იმალებოდა ნინი? ამდენად დიდი გავლენა და კავშირები აქვს, რომ ევას სახლში შესვლა გაბედა? აქ კარგი არაფერი მოხდება მგონი. ნინის რომ თავი დავანებოთ კაკის რომ რამე დაემართოს ევაც და საბაც (რომელიც არაჩვეულებრივად ფლობს საბრძოლო ხელოვნებას და ეს ცალკე საკითხია საიდან ან რატომ?) თავს წააცლიან ლაშასაც და მამამისაც.
იმედია ევასთან კიდევ ერთი სასწაული მოხდება (საბა და ბიჭები სასწაულები არიან) და შეძლებს შვილის გაჩენას ❤

 



სახელი: *
  • bowtiesmilelaughingblushsmileyrelaxedsmirk
    heart_eyeskissing_heartkissing_closed_eyesflushedrelievedsatisfiedgrin
    winkstuck_out_tongue_winking_eyestuck_out_tongue_closed_eyesgrinningkissingstuck_out_tonguesleeping
    worriedfrowninganguishedopen_mouthgrimacingconfusedhushed
    expressionlessunamusedsweat_smilesweatdisappointed_relievedwearypensive
    disappointedconfoundedfearfulcold_sweatperseverecrysob
    joyastonishedscreamtired_faceangryragetriumph
    sleepyyummasksunglassesdizzy_faceimpsmiling_imp
    neutral_faceno_mouthinnocent