შესვლა
რეგისტრაცია
რეკლამა

საზღაური ( 9 )


22-01-2022, 16:54
ავტორი ლილა ნესი
ნანახია 1 107

შუაღამისას უცნაურმა შეგრძნებამ გააღვიძა თამაზი სირაძე, სახე ეწვოდა თითქოს ვიღაც დაჟინებულ მზერას არ აშორებდა, თვალები ძლივს გაახილა და გვერდით ხელი მოაფათურა, შვებით ამოისუნთქა როცა საყვარელი ქალის სხეული იგრძნო, არ იყო მშიშარა კაცი, სადისტი და შეუბრალებელი უფრო ეთქმოდა, სასტიკი და ჯიუტი იყო, მიზნისთვის ყველაფერზე წამსვლელი, თუმცა ახლა თავს ვერაფერს უხერხებდა, უცნაურად იყო დაზაფრული.
- რა ხდება ვერ იძინებ? -ქალი წამოიწია და საწოლში ჩამომჯდარ კაცს მოეხვია.
- არ ვიცი რაღაც ვერ ვარ კარგად, -ჩაიბურტყუნა და საწოლთან, ტუმბოზე მდგარ ღამის განათების ღილაკს თითი მიაჭირა, უნებურად შეჰყვირა როცა ოთახის ნახევრად ჩაბნელებულ კუთხეში სავარძელში მჯდომი უცნობი დაინახა, აშკარად ქალმაც შეამჩნია ის რადგან ისეთმა ცივმა კივილმა შეძრა იქაურობა რომ უცნობმა და თამაზიმ ერთდროულად აიფარეს ყურებზე ხელი,
- ეგ ძუკნა გააჩუმე და შენს დებილ დაცვას დაურეკე, შეიძლება მისი კივილი გაიგეს, უთხარი რომ არანაირი პრობლემა არ გაქვთ, -ცივი ხმით მიუგდო დაუპატიჟებელმა სტუმარმა პირგამეხებულ მამაკაცს და იარაღი ხელში შეათამაშა.
- ყველაფერთან ერთად იმდენად ჭკვიანიც იყო თამაზ სირაძე რომ უცნობის ხმაში დაფარული, სიმტკიცე და სიცივე სწორად გაეგო, წამითაც არ შეპარვია ეჭვი რომ თუ ყველაფერს ისე არ გააკეთებდა როგორც ეუბნებოდა დაუფიქრებლად გაუხვრეტდა შუბლს, ამიტომ არ უყოყმანია და არც შეწინააღმდეგებია, ტელეფონი აიღო და მშვიდად უბრძანა დაცვის ბიჭებს რომლებიც უკვე მეორე სართულზე ამოდიოდნენ რომ უკან დაბრუნებულიყვნენ, მერე ტელეფონი გვერდზე გადადო და შემდეგ მითითებას დაელოდა, თუმცა მისდა გასაკვირად არაფერი ხდებოდა, უცნობი ხმას არ იღებდა, გაუნძრევლად იჯდა, ფეხი ფეხზე ჰქონდა გადადებული, წვრილი თითებით, რომელთაც შავი, თხელი ტყავის ხელთათმანი უფარავდა, იარაღი ეჭირა, სახე ისე ჰქონდა დაფარული კაპიუშონით რომ საერთოდ არ უჩანდა...
- თამაზი გააკეთე რამე, -ამოიხრიალა ქალმა და საწოლიდან წამოდგომა სცადა, კაცმა ხელი დაუჭირა და მთელი ძლით დაქაჩა.
- დაჯექი და არ გაინძრე, -შეჰღრინა და ქალიც დაემორჩილა ფინიასავით მოიკუნტა მის უკან.
- ჰმ, არც ისე უტვინო ყოფილა, ბრძანებების შესრულებაც შესძლებია, შენ კი ბატონო თამაზ აშკარად ჭკვიანი კაცი ხარ და ახლა ალბათ უკვე ხვდები რის გაკეთებას ვაპირებ, -ნელი მოძრაობით ამოიღო ჯიბიდან ხმისჩამხშობი და იარაღს მოარგო, გულისგამაწვრილებლად ნელა ამოძრავებდა თითებს და ტკბებოდა მის წინ საწოლში გაუნძრევლად მჯდარი მამაკაცის რეაქციით, ხალისობდა, პირზე მომდგარი ღიმილი ძლივს შეკავა როცა დაინახა როგორ დაეცვარა ოფლით სახე და როგორ მოექცა ტუჩი გვერდზე.
- ვინ ხარ, რა გინდა და რა ჯანდაბას აკეთებ ბოლოს და ბოლოს? -ძლივს დაიხავლა ჩაწყვეტილი ხმით და აკანკალებული ხელით მოიწმინდა შუბლი, კიდევ უფრო დაიბნა და შეშინდა როცა ოთახში გულიანი ხმამაღალი სიცილი გაისმა.
- მაპატიე ბატონო თამაზ, ზოგადად ასეთი საქციელი არ მახასიათებს ხოლმე უბრალოდ ამ ღამით უჩვეულოდ კარგ ხასიათზე ვარ და გადავწყვიტე ერთი პატარა ცდა ჩამეტარებინა, -სიცილისგან ჩახლეჩილი ხმით ჩაილაპარაკა და როგორც კი დაინახა რომ მოთმინებადაკარგული მამაკაცი ფეხზე წამოიჭრა, თვითონაც წამოდგა და იარაღი მის შუბლს გაუსწორა.
- რა თამაშს თამაშობ, რა ცდაზე მელაპარაკები? -გაცოფებული იყო, ჩასისხლიანებული თვალები უელავდა და ტუჩებზე დუჟი ჰქონდა მომდგარი.
- ჩემს წვრთნაში თეორიულ მზადებას დიდი დრო ეთმობოდა, დაჯექი, დაჯექი, ასე ხომ არ მომისმენ,
-მამაკაცს აიძულა რომ დამჯდარიყო და თვითონაც სავარძელს დაუბრუნდა.
- ჰოდა როგორც ვამბობდი თეორიას დიდი დრო მიჰქონდა ხოლმე, ყველაზე უფრო ერთი რამ მომწონდა, მსხვერპლზე ფსიქოლოგიური მოქმედების მეთოდები, ერთ-ერთი ყველაზე უბრალო და ყველაზე ეფექტური იცით რა არის? არა? ჰოდა გეტყვი, ისაა რაც ცოტა ხნის წინ გავაკეთე, -იარაღზე და ხმისჩამხშობზე ანიშნა, -სიმართლე რომ გითხრა მსხვერპლის შესაშინებლად ეს მეთოდი არასოდეს გამომიყენებია, უკეთესი რაღაცეებიც არსებობს, მაგრამ დღეს რატომღაც მომინდა მეცადა და ამართლებს, შეგეშინდა არა? სიმართლე მითხარი, იმ რამდენიმე წამის განმავლობაში, როცა მე ნელ-ნელა ვარგებდი იარაღს ხმისჩამხშობს, რა გაიფიქრე?
- მოგკლავ შენი... -კაცი კიდევ ერთხელ წამოიწია საწოლიდან.
- არ გინდა, ნუ მაიძულებ გესროლო, შენ თუ გესვრი მომიწევს მასაც ვესროლო, -საწოლზე საცოდავად მობუზულ ქალზე მიუთითა, -ამის გაკეთება კი არ მინდა, ეს საერთოდ რა შუაშია, იმის მეტი არაფერი დაუშავებია რომ შენნაირი ნაძირალა შეუყვარდა, ‘’შეუყვარდა’’ ბრჭყალებში იგულისხმე, თავის დროზე შეიძლება უყვარდი კიდეც, ახლა კი ის შესაძლებლობები მოსწონს რასაც შენთან ყოფნა ანიჭებს და კიდევ ნიკო...
- რა? ვინ? რა ნიკო? რას ბოდავ? -კაცი ძლივს უყრიდა სიტყვებს თავს და აშკარად კიდევ უფრო ანერვიულებულ ქალს თვალს არ აშორებდა.
- ქალბატონო გინეკოლოგო იქნებ უთხრათ რომელ ნიკოს ვგულისხმობ.
- არ გინდათ გთხოვთ? -მუდარანარევი ხმით ამოილუღლუღა ქალმა და თავზე ხელები წაიჭირა.
- რა მოხდა გეშინიათ? ამაზე მაშინ უნდა გეფიქრათ, საყვარელს მის ძმისშვილთან რომ ღალატობდით, ახალგაზრდა, სიმპათიური, ქარიზმატული, ცდუნებას ვერ გაუძელით არა?
- შე კახპა, შენი... -კაცი ორივე ხელით ყელში სწვდა ქალს და მოუჭირა, სიბრაზისგან გონება იმდენად დაებინდა რომ აღარც კი ახსოვდა საკუთარ საძინებელში მყოფი უცნობი, ყინულივით ცივმა ხმამ მოიყვანა გონს.
- ახლავე გაუშვი, რაც არ უნდა იყოს შენი ბინძური ხელებით სიკვდილს არ იმსახურებს, -ძლივს გახსნა ბრაზისგან დაკრუნჩხული თითები, ნახევრად გონდაკარგული ქალი უღონოდ დავარდა საწოლზე, რამდენიმე წამში მოვიდა გონს.
- აიღე შენი ნივთები და წადი აქედან, -უცბად ვერ მიხვდა რომ ეს სიტყვები მას ეკუთვნოდა, როცა გაიაზრა, უცბად წამოხტა საწოლიდან, ტანსაცმელი მოაგროვა და კარისკენ გაიქცა, სანამ გავიდოდა შეჩერდა და შემობრუნდა, ყელი გაწითლებული ჰქონდა და აშკარად ემჩნეოდა ნათითურები, თვალებიდან შეუჩერებლად სდიოდა ცრემლები.
- არ გეშინიათ რომ პოლიციაში დავრეკავ? -თვითონაც არ იცოდა რატომ იკითხა ეს სისულელე.
- არ დარეკავ, -მიიღო პასუხად სრულიად მშვიდად და უემოციოდ წარმოთქმული ორად ორი სიტყვა და აღარ შეჩერებულა, კარი გაიხურა, -გაცოფებული მზერით გააცილა თამაზიმ ქალი...
- ახლა კი ბატონო თამაზ რაკი მარტო დავრჩით მგონი უკვე დროა ნინიზე და შენს ბედოვლათ შვილზე ვისაუბროთ.
- ნინი? ესე იგი იმ იაფფასიანი ძუკნის გამო ხდება ეს ყველაფერი, თქვენ იცით მაინც ვის ემუქრებით და ვისთან გაქვთ საქმე? ეს რომ არ შეგრჩებათ თუ იცით გაგანადგურებთ? -კუთხეში მომწყვდეულ გაავებულ ნადირს ჰგავდა, გაფაციცებული რომ ეძებს ხვრელს თავის დასაძვრენად და გზად ყველა შემხვედრს დაგლეჯს და მიწასთან გაასწორებს ოღონდაც კი ისევ თავისუფლად გაინავარდოს.
- ნამეტანი ხომ არ არის ნინის ძუკნას რომ უწოდებ იმის შემდეგ რაც შენმა შვილმა მასზე იძალადა და დააფეხმძიმა, ახლა კი გინდათ საცოდავ გოგოს შვილი წაართვათ? თქვენ რა მართლა უპატრონო გეგონათ?
- არ მაინტერესებს რა მოხდა, ალბათ ჩემი შვილი გამოიწვია და ის მიიღო რაც დაიმსახურა, მთავარი ისაა რომ ის ჩემი შვილისგან არის ორსულად, გოგო არაფერში მჭირდება მაგრამ ბავშვს მე გავზრდი, თვითონ რაც უნდა ის ქნას, რაში მაინტერესებს, თქვენ რა გგონიათ მოხვალთ ასე იარაღით დამემუქრებით და მაიძულებთ ბავშვზე უარი ვთქვა? ნუ მაცინებთ?
- სამწუხაროა.
- რა არის სამწუხარო?
- ის რომ მცირეოდენი ადამიანობაც არ გაგაჩნია.
- ადამიანობა? ჰაჰ, ვის რა ჩემ ფეხებად სჭირდება ადამიანობა, ასეთი სენტიმენტალური რაღაცეები მხოლოდ გვასუსტებს, -ისე ღვარძლიანად ჩაიცინა რომ ევას ტანში გასცრა და გულისრევის შეგრძნება დაეუფლა.
- სენტიმენტალობას რაც შეეხება, ბედი შენი რომ ამ ბოლო დროს უცნაურად სენტიმენტალური გავხდი თორემ ახლა შენგან მტვერიც კი აღარ იქნებოდა დარჩენილი, -შეამჩნია როგორ შეცბა და მოიკუნტა კაცი და რაღაც უცნაური კმაყოფილება ჩაეღვარა სხეულში, ამ წუთებში მასში ორი ევა ცოცხლობდა, ერთი რომელიც საშინელ სიამოვნებას იღებდა იმ ყველაფრისგან რაც აქ ხდებოდა და მეორე რომელსაც უნდოდა რაც შეიძლება მალე დაეღწია თავი ამ სახიფათოდ დამუხტული ატმოსფეროსგან რომ თავისუფლად ამოესუნთქა, არ მოსწონდა როცა ხვდებოდა რომ პირველი ევა ბევრად სჯაბნიდა მეორეს...
- ჰოდა იმას ვამბობდი ბატონო თამაზ რომ ამ ბოლო დროს, ნამეტანი გულჩვილი გავხდი და ამიტომ შედარებით მსუბუქი მეთოდებით მოქმედება გადავწყვიტე, ვიფიქრე თუ რა იყო შენთვის შვილზე და შვილიშვილზე უფრო მნიშვნელოვანი და ბევრი არც მიფიქრია ისე მივხვდი, გაინტერესებს პასუხი? -კაცის მომლოდინე მზერის და ღრმად და სწრაფად მოძრავი მკერდის დანახვისას გაეღიმა.
- მარტივი იყო, სულ ერთი სიტყვა, ერთადერთი პაწაწუნა სიტყვა, ფული, ჰო ფული, აიღეთ ტელეფონი და ანგარიშები შეამოწმეთ, -იქვე ტუმბოზე მიგდებულ ტელეფონზე მიუთითა იარაღიანი ხელით, ხელის კანკალით დაიწყო კაცმა შემოწმება, სახე გაუფითრდა და აცახცახდა...
- ყველა ანგარიში ცარიელია, ამის დედაც... ეს როგორ გააკეთეთ? ეს... ეს... -გულზე ხელი მიიჭირა და ტუჩები მთლად გაულურჯდა.
- ამოიღე ის წამალი ტუმბოს უჯრაში რომ გიდევს და დალიეს, სულაც არ მინდა რომ ახლა გაფშიკო ფეხები, მიდი რაღას ელოდები.
ისევ უხმოდ დაემორჩილა კაცი, აცახცახებული ხელებით ამოიღო წამლების კოლოფი ორი აბი ამოარჩია და გადაყლაპა, ევამ როგორც კი შეამჩნია რომ ისევ ნორმალურად სუნთქავდა განაგრძო.
- მეორე რაც შენთვის ყველაზე მნიშვნელოვანია შენი თავია, დარწმუნებული ვარ ციხეში ერთი დღეც ვერ გაძლებ, ამიტომაც თავის დაზღვევის მიზნით შენი რამდენიმე ძველი საქმე გამოვქექე, ისეთი საქმეები მაქვს თავიანთი მტკიცებებულებით მათგან ერთ-ერთიც რომ მოხვდეს პოლიციის ხელში სამუდამო პატიმრობა არ აგცდება... წარმოიდგინე, ყველა ცნობილი ინტერნეტ გამოცემის მთავარ გვერდზე შენ იქნები, ცნობილი მეცენატი, ქველმოქმედი და ყველასთვის მისაბაძი და საყვარელი პოლიტიკოსი სინამდვილეში ერთი უგულო, უმაქნისი, კაცთმოძულე, კორუმპირებული და მოძალადე, არაადამიანი აღმოჩნდა...
- მგონი შეტყობინება მოგივიდა, ნახე, -ტელეფონის განათებულ ეკრანზე ანიშნა, კიდევ ერთხელ გაუფითრდა სახე კაცს.
- მითხარი რა გინდა? -ძლივს ამოიხრიალა.
- მოკლედ გეტყვი, ნინის შეეშვები, იმ ბავშვსაც დაივიწყებ რომელსაც ელოდება და შენს დებილ შვილსაც ეტყვი რომ მის სიახლოვეს აღარ გამოჩნდეს, სამაგიეროდ შენს მილიონებს უკან მიიღებ, იმ მტკიცებულებებს რაც შეეხება ჩემთან დარჩება, გარანტია ჭირდება რომ სიტყვას შეასრულებ, აბა რას იტყვი შევთანხმდით?
კაცმა უხმოდ დაუქნია თავი და ევაც წამოდგა.
- არც კი ეცადო რამის გარკვევა, ისევ შენთვის იქნება ცუდი, ჩემთან თამაში არავის გასვლია ბატონო თამაზ და არც შენ გირჩევ, ისე ნუ გააკეთებ რომ კიდევ მოგვიწიოს შეხვედრა, -ბოლო სიტყვა მიუგდო და კარისკენ წავიდა.
- მთავარი კარიდან გავალ თორემ ახლა ისე მეძინება ისევ კედლიდან რომ ჩავძვრე აუცილებლად კისერს მოვიტეხავ, - ჩაიბურტყუნა, იარაღი ქამარში გაიჩარა და დერეფანში გააბიჯა.
- - - - - - - -
საკუთარ ავტომობილზე მიყრდნობილი, გულზე ხელებ დაკრეფილი და თავჩაღუნული ელოდა საბა ევა როდის გამოვიდოდა სახლიდან, დაინახა მისი შესვლიდან რამდენიმე წუთში როგორ გაიღო ჭიშკარი, როგორ გამოვარდა გარეთ საშუალო ასაკის თმაგაწეწილი ქალი რომელსაც ცრემლები ღაპაღუპით ჩამოსდიოდა, ქალი სასწრაფოდ ჩაჯდა იქვე კედელთან გაჩერებულ ავტომობილში და იქაურობა დატოვა, აღელდა საბა... მისი საყვარელი ქალი, ცნობილი პოლიტიკოსის თამაზ სირაძის სახლში შეიპარა იარაღით, ღმერთმა იცის რას აკეთებს და ის ასე დგას და ელოდება...
- რა ჯანდაბას აკეთებ? რა თამაშს თამაშობ ევა? ტვინს ასე რატომ მირევ? -ის იყო გადაწყვიტა რომ თვითონაც შესულიყო სახლში რომ ჭიშკარი გაიღო და ევამ ისე თავისუფლად და ლაღად გამოაბიჯა გარეთ თითქოს აქაც არაფერიაო, იქვე შეჩერდა, აქეთ-იქით მიმოიხედა და როცა ქუჩის კუთხეში ავტომობილზე მიყრდნობილ საბას მოჰკრა თვალი გაეღიმა, ნელი ნაბიჯით მიუახლოვდა, კაპიუშონი გადაიძრო, თავი გააქნია და ცეცხლისფერი თმები ტალღებად ჩამოიყარა სახეზე, ეშმაკური ნაპერწკლებით სავსე თვალებით შეხედა მოღუშულ სახეში და ისე გაუღიმა რომ წამით ყველა და ყველაფერი დაავიწყდა ბიჭს.
- აქ რას აკეთებ საბა? -შენც ჩემსავით უძილობა გჭირს და ღამით გასეირნება გადაწყვიტე? -ისე საყვარლად და გულუბრყვილოდ ჰკითხა რომ საბა ცოტაც და იფიქრებდა ცოტახნისწინ რაც დავინახე ხომ არ მომეჩვენაო.
- როდის აქეთია სხვის სახლში იარაღით ხელში შეპარვა გასეირნებად ითვლება? რას აკეთებ ევა?
- ბატონი თამაზი უნდა მენახა, ხომ გითხარი მისნაირ არსებებს ადამიანური ენა არ ესმით და ისე დაველაპარაკე როგორც საჭირო იყო, დღეიდან ნინის აღარ შეაწუხებს, ოღონდ ერთი რამ უნდა გთხოვო, კაკის და ნინის არ უთხრა რომ პრობლემები მოგვარებულია.
- რატომ? -წარბი მაღლა აზიდა საბამ.
- იმიტომ რომ ნინი კაკის ცოლად აღარ გაყვება, არადა კაკის ეს გოგო ძალიან მოსწონს, დარწმუნებული ვარ ერთმანეთს გააბედნიერებენ და ძალიან მაგარ წყვილად ჩამოყალიბდებიან.
- პატარა ეშმაკუნა, -საბა დაიხარა, ხელები წელზე მოხვია ევას, გულზე მიიკრა და მსუბუქად შეეხო ტუჩებზე, ევამ მაშინვე მინაბა თვალები და ფისოსავით ამოიკრუტუნა.
- შენი კოცნა და ალერსი ყველაფერს მირჩევნია მაგრამ ამ ტერიტორიაზე უამრავი კამერაა და ზუსტად ორ წუთში ყველა ჩაირთვება.
- ჰოდა წავიდეთ აქედან, ცოტაოდენ სისწრაფეზე რას იტყვი?
- მიწვევ? -ევამ ალმაცერად გადახედა საბას ავტომობილს.
- რატომაც არა, -თვალი ჩაუკრა, მანქანაში ჩაჯდა და ძრავა ააღმუილა... უცნაურად გახალისებული ევა ცეკვა-ცეკვით წავიდა საკუთარი ავტომობილისკენ.
- - - - - - - - -
გიჟებივით მართავდნენ, საოცარი ადრენალის შეგრძნება ყველაფერს ავიწყებდა საბას, საბოლოოდ მაღლობზე გაჩერდნენ, მთელ თბილისს რომ გადმოჰყურებდა, შეჩერდა თუ არა სხვა არაფერზე უფიქრია, ევა ხელში აყვანილი გადმოიყვანა, ავტომობილზე შესვა და ტუჩებზე დააცხრა, ევამ წელზე შემოხვია გრძელი ფეხები და სიამოვნებისგან დაიკვნესა როცა მისი ერეგირებული ასო იგრძნო, ვერცერთი გრძნობდა სიცივეს ერთი სული ჰქონდათ სანამ ერთმანეთის სხეულს მთლიანად შეიგრძნობდნენ.
- დიდი ხანია ჩემს შესახებ იცი? -ჰკითხა ევამ როცა ოდნავ დაწყნარებულები და მოწესრიგებულები საბას ავტომობილის უკანა სავარძელზე ისხდნენ ერთმანეთზე მიკრულები.
- შენ რამდენი ხანია იცი იმის შესახებ რომ მე შენს შესახებ ვიცი, -კითხვა შეუბრუნა საბამ და მის წითურ თმებში ახლართა გრძელი თითები.
- ვფიქრობ რომ ჩემი და სიმონის საუბარს მოუსმინე.
- ჰო ასე იყო, სრულიად შემთხვევით მოვისმინე რაზე საუბრობდით.
- და ამდენ ხანს არაფერი გითქვამს, რატომ?
- რა მნიშვნელობა აქვს ევა? რა მნიშვნელობა აქვს იმას რა იყო როცა ახლა ერთად ვართ, რა მოხდება რომ მხოლოდ მომავალზე ვიფიქროთ?
- ეს ყველაფერი ასე ადვილი არ არის საბა, ვიცი რაც მოისმინე მაშინ მაგრამ ეს მხოლოდ ზღვაში წვეთია, შენ წარმოდგენაც კი არ გაქვს ვინ ვარ, რას ვაკეთებ და რისი გაკეთება შემიძლია.
- რატომ არ გინდა დაიჯერო რომ ამ ყველაფერს ჩემთვის მნიშვნელობა არ აქვს, -თავი ააწევინა და თვალებში ჩახედა, -შემომხედე ევა, კარგად შემომხედე, შენს თვალებში ვხედავ როგორი ხარ სინამდვილეში და ეს ჩემთვის სრულიად საკმარისია...
- მკვლელი ვარ, ჰო, ცივსისხლიანი მკვლელი, დღეს ისე გამოვედი იმ სახლიდან რომ არავინ მომკვდარა მაგრამ ეს პირველი და ალბათ უკანასკნელი შემთხვევა იყო, სხვა დროს ჩემს უკან ყოველთვის გვამები რჩებოდა, სისხლი და სიკვდილი...
- არ გინდა გთხოვ, ნუღარ გააგრძელებ.
- მინდა რომ ყველაფერი მოგიყვე, მინდა გაიგო თუ რაოდენ შორს ვარ იმ ყველაფრისგან რასაც ადამიანური ყოფა ჰქვია, მე უბრალო საბრძოლო მანქანა ვარ საბა, მეგონა რომ შევიცვალე, მეგონა რომ ვიცვლებოდი, მაგრამ დღეს როცა თამაზის სახეზე შიში დავინახე, როგორ ცახცახებდა ჩემი ყოველი მოძრაობისას, იარაღის დანახვისას როგორ კრთოდა, მივხვდი რომ მომწონს ეს ყველაფერი, ძალიან დიდი ხანია ამას ვაკეთებ, დღევანდელი ერაყი და ავღანეთი სამოთხეა იმ ჯოჯოხეთურ ადგილებთან შედარებით სადაც მე ვყოფილვარ და მიბრძოლია, უამრავი ადამიანი დავხოცე, ახლა რომ მახსენდება ის უსულო გვამები, არანაირი გრძნობა არ მაქვს, მე ბრძანება მქონდა, ისინი უნდა დამეხოცა...
- გეყოფა გთხოვ, ამ ყველაფერს რატომ მიყვები? რატომ ცდილობ დამარწმუნო რომ გრძნობები არ გაგაჩნია, იმაზე უკეთ გიცნობ ვიდრე გგონია... -ძლივს უყრიდა თავს სიტყვებს, მთელი სხეული ეწვოდა, სული სტკიოდა ევას რომ ასეთ მდგომარეობაში ხედავდა, მაგრამ მისი დამშვიდების და მოფერების მეტი არაფერი შეეძლო...
- მხოლოდ ეს არ იყო, სხვადასხვა ტიპის დავალებები მქონდა, მე... მე...
საბა მიხვდა რისი თქმაც უნდოდა და მთელი სხეული დაეძაბა, დაეჭიმა, კბილი კბილს დააჭირა რომ როგორღაც თავი შეეკავებინა, გაგრძელების საშუალება აღარ მისცა, სახე ორივე ხელით დაუჭირა და ტუჩებზე დააკვდა, ცრემლები კოცნით შეუმშრალა ლოყებზე და აცახცახებული იმდენხანს ჰყავდა გულში ჩაკრული სანამ არ დაამშვიდა.
- - - - - - - -
თვალის დახამხამებაში გაირბინა რამდენიმე დღემ, იმ შემთხვევას არ იხსენებდნენ საბა და ევა, საბა ყველანაირად ცდილობდა ევასთვის ყველაფერი დაევიწყებინა და მხოლოდ მათ ურთიერთობაზე ეფიქრა, სახლში როგორც კი დაბრუნდნენ იმ დღესვე გააცნო ევამ ნინის მისი გეგმა ქორწინების შესახებ და მისდა გასაკვირად ბევრი ჭირვეულობის გარეშე დათანხმდა კაკისთან ქორწინებას, მიხვდა არც ნინი იყო კაკის მიმართ გულგრილი, ახლა მისაღებში ისხდნენ ევასთან ერთად და მომავალი ქორწილის გეგმებს აწყობდნენ.
- უკვე გითხარი რომ დიდი ქორწილი არ მინდა, ბოლოს და ბოლოს ჩვენ ხომ ფიქტიურად ვქორწინდებით,
-ჭირვეულობდა ნინი.
- რაც არ უნდა ფიქტიური იყოს ჩვენი ქორწინება ეს ყველაფერი მხოლოდ ჩვენ ვიცით ასე რომ ისე ჩუმად ვერ დავქორწინდებით თითქოს რაღაცას ვაშავებდეთ, თანაც მანამდე ჩემებთან უნდა მიგიყვანო და გაგაცნო, ხომ უნდა ნახონ ვინ არის ჩემი მომავალი ცოლი.
- ევა უთხარი რამე, -ამოიკნავლა ნინიმ საცოდავად და ევას ისეთი თვალებით შეხედა თითქოს შველას სთხოვდა, ევამ ღიმილით გაშალა ხელები.
- კაკი მართალია, ოჯახი ჰყავს, ნათესავები, ახლობლები, მეგობრები, სხვა თუ არაფერი ელემენტარული რაღაცეების უფლება მაინც უნდა მისცე, გაიცანი მისი ოჯახი და ახლობლები, მერე ქორწილშიც გაერთეთ, ეს არის და ეს ცოტა მსუბუქად შეხედე ამ ყველაფერს, -ევამ კაკის მადლიერი მზერა შეამჩნია და მხიარულად ჩაუკრა თვალი.
- კარგი ევა, მე გეტყვი ნინის რაც აწუხებს, მინდა ჩემებს ვუთხრა რომ ჩემგან არის ფეხმძიმედ, უფრო პატარა რომ იყოს ვიტყოდით რომ ქორწინების შემდეგ დაფეხმძიმდა ახლა კი რადგან ეს არ გამოვა, პირდაპირ უნდა ვუთხრათ ყველას რომ ჩემგან ფეხმძიმედაა...
- ასე არ შემიძლია, ამას ვერ გავაკეთებ, -ასლუკუნდა ნინი.
- ნუ გამაგიჟებ გოგო, აბა შენ რა, გირჩევნია ყველამ იცოდეს რომ იმ ნაბიჭვრისგან ელოდები ბავშვს? -კაკი გაცოფებული წამოხტა ფეხზე, -ევა რამე შეაგნებინე გთხოვ, აუხსენი რისი გაკეთებაა საჭირო თორემ ნამდვილად გავგიჟდები, -სწრაფი ნაბიჯით გავიდა მისაღებიდან და კარი გაიჯახუნა.
- აი ხომ ხედავ, არაფერი არ ესმის, არ ესმის რისი თქმა მინდა.
- ეს შენ არ გესმის არაფერი ნინი, ჭირვეული პატარა ბავშვივით ნუ იქცევი, კაკი არასწორს არაფერს გეუბნება და აკეთებს, შენთვის დიდ მსხვერპლზე მიდის, უბრალოდ გააკეთე ისე როგორც გეუბნება და არაფერზე იფიქრო, არ შეგეშინდეს იმის რაც შეიძლება ამ ყველაფერს მოჰყვეს
- მე... მე უბრალოდ მეშინია რომ...
- გეშინია რომ შეგიყვარდება? თუ უკვე არ გიყვარს, -ევამ გულიანად გადაიკისკისა.
- როგორ მიხვდი? ასე აშკარაა? -ნინიმ აწითლებულ ლოყებზე ათრთოლებული თითები მოისვა და გაფართოებული, აწყლიანებული თვალებით მიაჩერდა მომღიმარ ევას.
- აშკარაა, ისეთივე აშკარა როგორც მისი გრძნობები შენს მიმართ, ასე რომ უბრალოდ დინებას მიჰყევი და ნახავ როგორი არაჩვეულებრივი ადამიანია კაკი, დარწმუნებული ვარ შენს გაბედნიერებას შეძლებს, როგორც იმაში ვარ დარწმუნებული რომ შენც გააბედნიერებ მას, -ხელები გაშალა რომ მისკენ წამოსულ ნინის ჩახუტებოდა, თვალი მოჰკრა, როგორი სითბოთი და სიყვარულით სავსე თვალებით შესცწეროდა, მისაღების კარის ჩარჩოს მიყრდნობილი კაკი ნინის და თავი ყოვლისშემძლედ იგრძნო, ბოლოს და ბოლოს მან მთავარი როლი ითამაშა მათ წყვილად ჩამოყალიბებაში.
- რა ხდება აქ, რა სენტიმენტალური გარემოა, -ქარივით შემოვარდა ნიკუშა და უკან საბა შემოჰყვა.
- რძალო რა გატირებს? -ნიკუშა გვერდით მიუჯდა გოგონებს, -მითხარი იმ მაიმუნმა კაკიმ თუ გაწყენინა და მაგას ვაჩვენებ სეირს, -ისე საყვარლად ბუზღუნებდა და უბღვერდა კაკის რომ ნინიმ სიცილი ვერ შეიკავა.
- გიგი სად დაკარგეთ? -ევა წამოდგა და მომღიმარ საბას შემოეხვია.
- გიგის რაღაც პატარა პრობლემები აქვს, ისიც მოვა მალე.
- შენ მაგას თუ პატარა პრობლემებს ეძახი და რა ვიცი, -წამოსცდა ნიკუშას და საბას მოღუშული სახე რომ შეამჩნია თავი ჩაღუნა.
- არ მეტყვით რა ხდება? ამოიღებთ ხმას? -ევამ საეჭვოდ დადუმებულ ბიჭებს გადახედა.
- მისი კომპანია გაკოტრდა, მამამისმა რამდენიმე არასწორი გარიგება დადო მასთან შეუთანხმებლად და ძალიან დიდი ფული დაკარგეს, -საბამ ამოიოხრა და წამოზრდილ წვერზე თითები ნერვიულად ჩამოისვა.
- არ მოგვარდება?
- არამგონია, ძალიან დიდ თანხაზეა საუბარი, მოდი ახლა ამაზე ნუღარ ვილაპარაკებთ კარგი? ისედაც მთელი დღეა ვცდილობთ როგორმე დავეხმაროთ მაგრამ არაფერი გამოდის, თანაც ზეგ მიემგზავრები და ნამდვილად არ მინდა ასე პრობლემებით დამძიმებული გაგიშვა, -საუბარი ტელეფონის ზარმა შეაწყვეტინათ.
- მაპატიე ამას აუცილებლად უნდა ვუპასუხო, ცოტახნით გავალ კარგი? -ევამ ტელეფონი აიღო და ოთახიდან გავიდა.
- გისმენთ ბატონო თემურ.
- გამარჯობა ევა, შენი ნახვა მინდა.
- როდის?
- იმას თუ გავითვალისწინებთ რომ ზეგ დილით მიფრინავ, დღეს რაც შეიძლება მალე მინდა რომ გნახო, მისამართს მოგწერ და ერთ საათში იქ იყავი.
- კარგი, -ევამ ტელეფონი გათიშა და ღრმად ამოისუნთქა, არ გაკვირვებია, აქამდეც ელოდებოდა ამას, უკვირდა კიდეც როგორ მოხდა და ამდენხანს არ მოისურვა მასთან საუბარი...



№1 სტუმარი one

ar meyo isev))) tumca kargi iyo da shenc khar kargi gogona))))
male modi isev)))

 


№2  offline წევრი ლილა ნესი

one
ar meyo isev))) tumca kargi iyo da shenc khar kargi gogona))))
male modi isev)))


მადლობა heart_eyes სამშაბათ საღამოს ავტვირთავ ახალს

 


რაღაც სატანური სიამოვნება მივიღე თამაზის შეშინებული სახის წარმოდგენისას :დ
თემურის ზარს ასე მარტივად ვერ "გავატარებთ" და არც ის მგონია, რომ ამერიკიდან მარტივად გამოუშვებენ ევას :(
საბასა და ბიჭებზე აღარაფერს ვამბობ. არ შეიძლება ასე კარგები იყვნენ რაღაც ნაკლი აუცილებლად ექნებათ :დ

 


№4  offline წევრი ლილა ნესი

რუსკიმარუსია
რაღაც სატანური სიამოვნება მივიღე თამაზის შეშინებული სახის წარმოდგენისას :დ
თემურის ზარს ასე მარტივად ვერ "გავატარებთ" და არც ის მგონია, რომ ამერიკიდან მარტივად გამოუშვებენ ევას :(
საბასა და ბიჭებზე აღარაფერს ვამბობ. არ შეიძლება ასე კარგები იყვნენ რაღაც ნაკლი აუცილებლად ექნებათ :დ


მეტი რაღა ნაკლი უნდა ჰქონდეთ ფაქტიურად სახლში ჩაუსახლდნენ ევას smile

 



სახელი: *
  • bowtiesmilelaughingblushsmileyrelaxedsmirk
    heart_eyeskissing_heartkissing_closed_eyesflushedrelievedsatisfiedgrin
    winkstuck_out_tongue_winking_eyestuck_out_tongue_closed_eyesgrinningkissingstuck_out_tonguesleeping
    worriedfrowninganguishedopen_mouthgrimacingconfusedhushed
    expressionlessunamusedsweat_smilesweatdisappointed_relievedwearypensive
    disappointedconfoundedfearfulcold_sweatperseverecrysob
    joyastonishedscreamtired_faceangryragetriumph
    sleepyyummasksunglassesdizzy_faceimpsmiling_imp
    neutral_faceno_mouthinnocent