შესვლა
რეგისტრაცია
რეკლამა

"გათენებამდე ჯერ კიდევ შორია!"[1]


23-12-2014, 15:09
ავტორი talaxadze133
ნანახია 1 216

ცხოვრება მრავალი სურპრიზებით და მოულოდნელობებითა აღსავსე ამაში კი თავად დავრწმუნდი.როცა აარფრის იმედი არ გაქვს როცა გგონია რომ ყველფერი დამთავრდა და ყველფერი მორჩა სწორედ ეს არის დასაწყისი და არა დასასრული.მეც მეგონა რომ ჩემს ცხოვრებაში არაფერი შეიცვლებოდა მაგრამ მოხდა ისე რომ...ყველფერი ისე დატრიალდა როგორც არ მოველოდი.
მეგონა რომ ცხოვრებაში ისევ ისევ მარტოვიქნებოდი როგორც ადრე და ამრტობაშ დავლპებოდი და ამომხდებოდა სული.საკუთარი თავი მებრალლებოდა და მეცოდებოდა ამ ყვლაფრის გადამკიდე.
უამრავი აზრი მიტრიალებდა თავში რატომ არ მიტრიალებდა?თინეიჯერი ვიკავი და ყვალფერი..ამ დროს კი სამყაროს სხვაფერებში ხედავ სიკვდილი გგონია გამოსავალიი მაზე კი ბევრჯერ მიფიქრია ბევრჯერაც გადამიდგამს ეს ნაბიჯი მაგრამ რაღაცას შევუყოვნებივარ ეს რაღაც კი მემგონი რომ ჩემს თავს მომხდარი და აგდამხდარი ცვლილება იყო.

თანდათან მოგიყვებით ყველფერს ჩემს შესახებ ამანმდე კი დავიწყებ ამბის მოყოლას..
ამწელს პირვლად გადავედი ახალ სკოლაში ახალი აგრემო ახალი მეგობრები ახალი მასწავლებლები ახალი კლასელები ახალი სკოლა და ბევრი ახალი რამ თუნდაც ახალი აგრემო.გარემო ხომ ბავშვზე ძალიან ბევრ შთაბეჭდილებას ტოვებს?ხოდა ასე მოხდა ჩემს ცხოვრებაშიც..
ერთი ჩვეულებრივი გოგო ვარ ჩვეულებრიივ მოსწავლე გოგონა მერვე კლასელი სულ რაღაც 14წლის.არც თუისე დიდივარ..სწორედ ესარის პრობლერმა რომ უკვე გარდატეხის ასაკი მაქვს...საშვალო სიმაღლის სუსტი.გრძელი ჭაბლისფერი თმით,ღია თაფლისფერი თვალებით..
ოდესღაც მხიარული გიჟური დ აარვიცი სხვა რა ვუწოდო აამას მაგრამ..რატომ რაც ჩამომიყალიბდა ცვალებადი ხასიათი დაასე შემდეგ ოდნავ მოგვიანებით შევეხები ამ თემას..
უკვე პირველი სემესტრი მტავრდებოდა ამ ხნის განმავლობაში კარაგდ შევეჩვიე ყველაფერს კლასში საუკეთესო მეგობარი გავიჩინე სოფო რომელიც ძალიან მომწონს..და ჩემი გამგები ადამიანი მას ესმის ჩემიი...ვუთხარი რომ ბიჭი მომწონდა...
ჩემი სკოლა საკმაოდ დიდი სკოლააა ოთხ სართულიანი..ბოლო სართულზე დიდი დარბაზით ქიმის კაბინეტით და მხოლოდ ერთი კლასით სადაც 11კალსელები არიან..სწორედ აქ ამ ტერიტორიაზე მომეწონა ბიჭი სიგიჟემდე ისე რომ მისი სახელიც კი არ ვიცოდი..აღნაგობით კი უსიმპატიურესი.
მაღალი ცისფერ თვალება ქელა გადახოტრილითმით პატარა კურნოსა ცხვირით და დიდი წითელი ტუჩებით..მას მხოლოდ იმშემთხვევაში ვხედავდი ჩუმათ როდესაც იმ სართულზე გაკვეთილები მქონდა ან მედა სოფო შემდეგ სართულზე ავიდოდით ვითომ გასასეირნებლად..ალბათ გოგონებიც მიხვდებით არსაც ვგულისხმობ...

ყოველთვის ვხედავდი მას..ერთხელ მახსოვს კიბებზე ავდიოდი იქ იდგა კლასელებთან და ძმაკაცებთან ერთდ საკმაოდ ახლოს გვიწევდა მასთან გავლა მე და სოფოს რათქმაუნდა მე მისკენ მიმაგდი და დამაყენა სოფომ..ხულ გამიკავდა ხელ ფეხი დავიძაბე ძანნ..მაღლაც კი არ ამიხედავს რომ დაემნახი იგი და მისთვის თვალებში ჩამეხედა.....კიბებზე ავდიოდით სულ არ მეგონა რომ მიყურებდა შემთხვევით როცა ბოლო კიბეზე ვიდეექი მისკენ გავიხედე და მისთვალებს წავაწდი.
დავიბენი მისი თვალების დნახვისას დავიბენი და გვერდით გავწიე თავი ამლევე მივეფარე გარემოს და ხელები გულზე მძლავრად მივიჭდე როდესაც ჩემთან აქოშინებული სოფო მოვიდა:

–როგორ ხარ?(სოფო)

–რავი ვცდილობ რომ კარგად ვიყო.(ანი)

–მისმინე არასდროს შეიმჩნიო დაბნეულობა.(სოფო)

–ვცდილობ.(ანი)

–უფრო კარაგდე ცადე იცოდე.(სოფო)

–კარგი კარგი წამოდი კლასში.(ანი)

–წამოდი.(სოფო)

დღემ არცთუ ისე კარგად ჩაიარა..სახლში ექვსი გაკვეთილის მერე დავბრუნდი და ეგრევე ლოგინზე დავენარცხე..წამს თვალები დავხუჭე და ფიქრს მივეცი თავი...მერე კი აგამხსენდა რომ წინ დიდი საქმე მელოდა გაკვეთილებიი..ავდექი ცოტა შევჭამე და მერე გაკვეთილების სწავალს შევუდექი..ბევრი ვეწვალე მაგრამ გული ვერ დავუდე ბოლოს კი გაბარზებულმა და გამწარებულმა დავავლე ხელი წიგნებს და ელვისებური სისწრაფიდ ძირს მიმოვფანტე.

მეორე დღეს სკოლაში დღემ ჩვეულებრივ ჩაიარა..რამოდენიეჯრ მოვკარი თავლი მას..მაგრამ სოფოს რჩევა გავითვალისწინე და აღელვება არ შევიმჩნიე..ნერვიულად აკანკალებული თითები კი კურტკის ჯიბეში ჩავიწყვე..
ბოლო გაკვეთილზე შემოვიდნენ კლასში და გვითხრეს რომ სკოლაში კარნაავალი ატრდებოდა..სადაც მერვე კლასის მაღლა ყველა იქნებოდა...კარნაალი იყო შემდეგ ნაირი..მთელ სკოლაში დისკოტეკა სკოლის მოსწავლები სმა ცეკვა და გართობა....შეგეძლო მეწყვილეც წაგეყვანა ვინმე უფროს კლასელი..
ვიცოდი რომ სიიც იქ იქნებოდა ამას კი მევერ გავუძლებდი ვერ გავუძლებდი ვინმე გოგსთან როდამენახა ან რამე და წასვლაა რ მინდდოა მაგრამ იმდენი მეხვეწა სოფო რომ იმდენი რამ მიტხრა რომ მაინც წავედი..

კარნავალის ღამე დგებოდა უკვე 6სათი იყო თეთრმაისურზე შავიმოკლეკაბა მეცვა ოდნავ გვერდებზე გაწეული გოგნები მიხვდებით ალბათ..შავი მაღალი ტყავის ფეხსაცმელები თმა გაშილილი მქონდა..არავითარი მაკიჟი მხოლოდ ტუში და უფეერული ტუჩ საცხი...
მალევე მოვიდა სოფო ჩემთანნ..სახლიდან ერთად გავედით..სკოლის ეზოოში ვიყავით უკვე..რამდენიმე ნაბიჯში კი სკოლის კარებთან ვიდექით შიგნიდან აგაბრუებელი სუნი და ხმაური გამოდიოდა...ნაბიჯის გადაგმას ვაპირებდი როცა სოფომ ხელი მაგრადმომიჭირა და გაამჩერა:

–რა?(ანი)

–იცოდე თურამე ისე არ იქნება მიტხარი და წამოვიდეთ კარგი?(სოფო)

–კარგი აკრგი წამოდი.(ანი)

ძალიან მაგარი სიტუაცია იყო სკოლის შიგნით არადა როგორ მიყავრდა ასეთი ხმაური ცეკვა სმა და გართობა..მალევე მოვძებნეთ ჩვენი კლასელები და გართობას შევუდექით ვსვავდით მეკი მეკი უბრალოდ მას თვალს ვერვწყვეტდი..ვიღაც გოგოსთან ერთად იდა და ბიჭებთან ერთად იცინოდა..
კარაგდ არ ვიცოდი ვინ იყო ის გოგო რადგან მე თვით სკოალში ახალი ვიყავი და ყველას არ ვიცნობდი..ამას ვეღარვუძლებდი სიმთვრალეც შემომეპარა ცოტათი ერთი არყის ჩუქა გადავკარი და სოფოს ყურში ვუჩურჩულე ცოტახანს გაავლ და მოვალ თქო.

კიბებს ავუყევი მაღლა და მეოთხე სართულზე ავედი..სამარისებური სიჩუმე იდგა იქაურობას მხოლოდ მთვარის შუქი არბევდა..დარბაზთან მივედი და მათალ საფეხურზე ჩამოვჯექი ტავი უკან გადავწიე და აკრებს მივადე..თვალები კი მაგრად მოვხუჭე..ფიქრი დავიწყე მასზე თუ როგორ მმიყვარდა?არვიცი ალბათ მიყვარდა..მგონი გავგიჟდი ამ ფიქრებში ვიყავი როცა ხმა შემოემესმა:

–ატყობ რომ ბევრი დალიე?(ის)

–ისე ვუპასუხე უცნობ რომ თვალიც არ გამიხელია..შენი საქმე არაარის.(ანი)

–ძალიან ბრაზიანი და ფიცხი ყოფილხარ.(ის)

–ამ სიტყვებმა გამამწარა და თვალები გავახილე თვალებს არ დავუჯერე რომ ის ჩემს წინ იდგა და ხარბადფ ჩამშტერებოდა თვალებში მისი ცისფერი თვალებით ხმის ამოღებაც კი ევრ გავბედი ბოლოს კი გაამხსენდა სოფოს სიტყვები.
–მადლობა კომპლიმენტისთვის..(ანი)

–რატომ არ ერთობი?(ის)

–მარტო ყოფნა არ შეიძლება სიწყნარეში?(ანი)

–კი როგორ არა მაგრამ აქ ხომ ერთობიან?(ის)

–კი ერთობიან მეც ვერთობი ვერხედავ?(ანი)

–რაღაც არ მგონია.(ის)

–ხოდა ძალიან ცუდად გგონია.(ანი)

–ვინმეს ელოდებიი?(ის)

–არაა(ანი)

–მე..მეგ...(ის)

–სიტყვა არდავასრულებინე..ხომ გითხარი რომ ცუდად გეგონა.(ანი)
გვერდით მომიჯდა ხმა არ ამომიღია უბრალოდ იმდენად ვიყავი გაოგნებული და გაკვირვებული..თვალი გავისწორე მოკაშკაშე მთვარეს..

–მალე გათენდება..ალბათ..(ანი)

–გათენებამდე ჯერ კიდევ შორია..(ის)

–რატომრაც გულში ჩამწვდა მისი სიტყვებიი..“გათენებდამდე ჯერ კიდევ შორია“(ანი)

–ფეხზე წამოვდექი და რამოდენიმე ნაბიჯი გადავდი როცა მკლავში ჩამავლო ვიღაცამ ხელი და დიდი ინერცით კედელს მიმაჯახა..ისი ის უბრალოდ ჩემს წინ იდგა და თვალებშ მიყურებდა..ისევე ღრმად დასწრაფად სუნთქავდა ისიც როგორც მე..

–ძლივს აგსაგონად ამოვილაპარაკე..რას აკეთებ გაგიჟდი?(ანი)

–უბრალოდ შენ გამაგიჟე..(ის)

–მთვარალი ხარ.(ანი)

–სახე ახლოს მომიტანა..მეგონა რომ მაკოცებდა მაგრამ უეცრად თავი ძირს დახარა დამოშიშვლებულ ყელზე შემახო მისი ცხელი ტუჩები..
საშონლად ავკანკალდი ენრვიული კანკალია ამივარდა.

–ნუგეშინია არფერს დაგიშავებ.(ის)

–არ მეშინია.(ანი)

–გეშინია.(ის)

–გამიშვი.(ანი)

–რატომ?(ის)

–უნდა დავლიო და გავერთო.(ანი)

–დრო მაგისთვისაც გეყოფა.(ის)

–მალე გათენდება.(ანი)

–ხომ გითხარი გათენებამდე ეჯრ კიდევ შორია თქო.(ის)

–უბრალოდ გამიშვი კარგი?გთხოვ.(ანი)
არვიცი რატომ მაგრმ იმოქმედა ჩემმა სიტყვებმა ამსზე...და ხელები ძირს დაუშვა გიჟივით დავეშვი კიბებზე თან თავს ვიწესრიგებდი..скачать dle 11.3




სახელი: *
  • bowtiesmilelaughingblushsmileyrelaxedsmirk
    heart_eyeskissing_heartkissing_closed_eyesflushedrelievedsatisfiedgrin
    winkstuck_out_tongue_winking_eyestuck_out_tongue_closed_eyesgrinningkissingstuck_out_tonguesleeping
    worriedfrowninganguishedopen_mouthgrimacingconfusedhushed
    expressionlessunamusedsweat_smilesweatdisappointed_relievedwearypensive
    disappointedconfoundedfearfulcold_sweatperseverecrysob
    joyastonishedscreamtired_faceangryragetriumph
    sleepyyummasksunglassesdizzy_faceimpsmiling_imp
    neutral_faceno_mouthinnocent