შესვლა
რეგისტრაცია
რეკლამა

როგორ მოვიტაცოთ ბიჭი


3-01-2015, 03:40
ავტორი bastaireally
ნანახია 2 839

როგორ მოვიტაცოთ ბიჭი

უკვე ვხტები .ხელები გავშალე, გადავეშვი და სწრაფად მივფრინავ მიწისკენ. უკვე პარაშუტი უნდა გავშლო, რომ რაღაც მაწუხებს თითქოს ყურთან მიდევს და მიბზუის, მაგრამ მე მაინც მიწისკენ მივექანები და ვცდილობ პარაშუტი გავხსნა. გავიხედე გვერძე, ცალი თვალი გავახილე და ვხედავ მაღვიძარას, რომელი ყვირის და წივის. მარჯვენა ხელი ზანტად ავწიე და მთელი ძალით ჩავარტყი ამ საშინელ რაღაცას, რომელიც ყოველ დილას 8 საათზე მაღვიძებს.გვერძე გადმოვბრუნდი, წამოვჯექი ხელები გავშლე, გავიწელე, მერე ხმამაღლა დავამთქნარე, ფეხი ლოგინიდან გადავყავი და სწრაფად ისევ უკან ამოვწიე. ცოტა დამაჯრიალა.თვალებით ჩუსტების ძებნა დავიწყე ძლივს ვიპოვე ავდექი ოთახიდან გავედი და პირდაპირ გეზი ავიღე სააბაზნოსკენ.მერე სამზარეულოში შევედი მაცივარი გამოვაღე, წელში მოვიხარე და საჭმელის ძებნა დავიწყე,საჭმელი შევჭამე და ოთახში შევედი. ლოგინი ავალაგე ტანსაცმელი ჩავიცვი ხელში ჩანთა დავიჭირე სალის (ის ჩემი დაქალია ბავშვობიდან ერთდ მოვდივართ) გავუარე და უნივერსიტეტში წავედით.ლექციები ჩვეულებრივად ჩაივლიდა უნივერსიტეტის კიბებზე, რომ არ დავგორებულიყავი. ტირილი მინდოდა ისე მტკიოდა ფეხი.რამდენიმე წამში ვიღცის ხმა გავიგე:
-გამარჯობა მე თოკო ვარ! როგორ ხარ?ძაან გტკივა?
-კი ძაან!(თვალები ამიწყლიანდა ყელში დიდი ბურთი გამეჩხირა ვეღარ შევიკავე და ტირილი დავიწყე)
-აუუ ნუ ტირიხარ რა!კაი გაგივლის! და ვიგრძენი როგორ ამიყვანა ხელში, გარეთ როგორ გამიყვანა და მანქანაში როგორ ჩამსვა. მთლი გზა ვტიროდი სიმწრისგან. მეგონა მოვიტეხე, მაგრამ საავადმყოფოში, რომ მივედი ექიმმა მითხრა ნაღრძობი გაქვო. ლუკა გვერდიდან არ მომშორებია.ისე ძაან კი მიკვირდა რატომ გადაწყვიტა ამ უცნობმა ბიჭმა ჩემი დახმარება და ამდენი ხანი რატომ იყო ჩემს გვერდით, მაგრამ ფეხი ისე მტკიოდა დიდხანს ვერ შევძელი მასზე ფიქრი.ექიმმა რაღცეები წამისვა შემიხვია და მითხრა:
-შეგიძლია სახლში წახვიდე
-ექიმმო სიარული შეიძლწება უკვე ? იკითხა ლუკამ
- კი ოღნონდ ამის მერე ცოტა ფრთხილად უნდა იაროსო თქვა ექიმმა, ცალყბად გაიცინა და პალატიდან გავიდა.
დიდი ხანი იყო სიჩუმე და ბოლოს ისევ მე დავარღვიე:
-ლუკა ხო?
-კი!
-მე კატო!
-შენი სახელი მე ვიცი გიცნობდი შორიდან!
-მართლა?სასიამოვნოა და მინდა მადლობ...
-აუუ არ გინდა რა მადლობები.შეგიძლია სიარული თუ ჩემი ძალები გამოვიყენო?
(ძაან კი მინდოდა წავეყვანე,რადგან დავინახე თუ არა ძალიან მომეწონა. ის იყო გამხდარი, მაღლი, შავ თმიანი, შავი თვალებით. ძაან სიმპატიური იყო, თან ჩვენ უნივერსიტეტში ყველას ეგ უყვარდა, მაგრამ შემრცხვა და უარი ვუთხარი)
-არა შემიძლია მადლობა!
-დარწმუნებული ხარ?
-კი! ფეხზე ავდექი. ფეხი ძალიან მეტკინა და დავიკივლე მაგრამ მალევე გავჩერდი.
-როგორც ჩანს არ შეგიძლია მითხრა და თავის მკლავებში მომიქცია. დამაჯრიალა როცა მმისი გახშირებული სუნთქვა ვიგრძენი და ცოტახანი მივაშტერდი მის სახეს, რომელიც ძალიან მომწონდა.
-რა იყო მოგეწონე ?ისე შემეკითხა ჩემთვის არ შემოუხედავს და მანქანაში ჩამსვა.
-სულაც არა უბრალოდ ... და აი აქ გავიჭედე ვერაფერი ვერ მოვიფიქრე.
-კაი არაუშავს მეც მომწონხარ! მითხრა კარები მომიხურა,მანქანას კრუგი დაარტყა და საჭესთან დაჯდა.
აი თრმე რატომ იყო ამდენი ხანი ჩემ გვერდით და რატომ ნერვიულობდა მთელი გზა, როცა საავადმყოფოში მოვყავდი. არ მინდოდა, რომ კიდევ გაეგრძელებინდა ეს თემა და ამიტომ თემის გადატანა ვცადე.
- ლუკა ბოდიში რომ ესე გაწვალე რა
პასუხი არ გამცა მაგრამ შევამჩნიე ტუჩის კუთხეში როგორ გაიღმა. მთელი გზა არ ამოგვიღია ხმა, მერე სახლამდე მიმიყვანა და ჩემი მანქანიდან გადმოყვანა დააპირა. მე გავჯიუტდი და ვუთხარი:
-არ აიყოს! უკვე აღარ მტკივა! ჩემთ შემიძლია სიარული! და კოჭლობითწავედი.
-იმედია ისევ არ წაიქცევი მითხრა და ცინიკურად გამიღიმა
-არაუშავ შენ აქქ არ ხარ? ვუთხარი და გავუღმე .სახლში რომ შევედი დედაჩემს გული გაუსკდა, მერე ყველაფერი მოვუყევი და ბევრი იცინა.დედაჩემს ყველაფერს ვუყვები, იმიტომ რომ დაქალებივით ვართ. ალბათ იმიტომ, რომ მხოლოდ 20 წლით არის ჩემზე დიდი, რომ ვხედავდი როგორ იცინოდა , გავბრაზდი და ოთახში შევედი.
მეორე დღეს ფეხი აღარ მტკიოდა და ჩვეულებრივად წავედი უნივერსიტეტში.ლექციაზე შევედი ჩანთა მაგიდაზე დავდე და უცებ ნაცნობი ხმა გავიგე.
-გამარჯობა კოჭლო. როგორ ხარ?ალბათ მიხვდით ეს ლუკა იყო.
-კარგად! ვუპასუხე ცივად და ლექტორიც შემოვიდა.
ბევრი ილაპარაკა ლუკას ხმა არ ამოუღია მთელი 3 საათი, მაგრამ ვგრძნოდი მის მწველ მზერას და უკვე, რომ ყელში ამომივიდა და ცოტა დავკომპლექსდი, გავხედე მის ყურთან ახლოს მივედი და ვუთხარი:
-მადლობელი ვიქნები თუ ცოტა ხნით მაინც მომაშორებ შენ შავ თვალებს და ლექციას მოუსმენ!და გავიცინე.
- იცი სულაც არ მინდა ლექციის მოსმენა! შენი ყურება მირჩევნია! მითხრა და ცალყბად გაიცინა. მეც გამეღმა. ლექციები მალე დამთავრდა.კიბეებთან ლუკაც დამეწია და მითხრა;
-დაგეხმარები კიდე არ წაიქცე აღარ მინდა შენი ხელში აყვანა.
-არავინ გთხოვს!
თან რა მძიმე ხარ რა. მითხრა და გაიცინა არადა არ ვარ მსუქანი გავბრაზდე და ხელი ვკარი. თავი ძლივს შეიკავა,რომ არ წაქცეულიყო. მე კიდე ვხარხარებდი უკვე ჰაერიც არ მყოფნიდა, რომ ვიგრძენი ფეხებში როგორ მომკიდა ხელი და როგორ მიმათრევდა სადაღც.
-გამიშვიიიიიიი! თავი დამანებეეეე ! დამსვი! სად მიგყავარ?! ის პასუხს არ მცემდა უნივერსიტეტთან ძალიან ახლოს ტბა იყო და რომ დავინახე ტბასთნ მივყავდი მაშინვაე მივხვდი რასაც აპირებდა და ბოდიშების მოხდეა დავიწყე.
-ლუკა ბოდიშ! გთხოვ მაპატიე რა და რასაც გინდა იმას შეგისრულებ !
-კარგი მაშინ მაკოცე! მითხრა და ახარხარდა
-მაგის შანსი არ გაქვს ვუთხარი თუ არა ტბაში დაგამაგდო
-ვაიმე ლუკა მიშველე! ვყვიროდი ის კი იდგა და კვდებოდა სიცილით, მე ვყვინთოდი.
-რა გაცინებ... ცურვა არ ვიც...სიტყვა ვერ დავამთვრე რომ ჩვიძირე ვცდილობდი ცურვას მაგრამ ვერ ვცურავდი.ლუკას კი ეგონა რომ ვატყუებდი და ცოტახანი რომ არ გამოვჩნდი მაშინვე ტბაში ჩამოხტა და ტბიდან ამომიყვანა.ძალიან ნერვიულობდა. მე შიშისგან გული მქონდა წასული. ლუკას კი ეგონა დავიხრჩვე და ჯერ სახეში მირტყავდა ხელებს, მერე მუცელზე მაჭერდა და რომ არაფერმა მიშველა ხელოვნურ სუნთქვაზე გადავიდა. მე მაშინვე გამოვფხიზლდი ხელი ვკარი და ვუყვირე:
-რას აკეთებ სულ გაგიჟდი?
-მე მეგონა რომ...
-შენ ბევრი რამე გოგონა. იცი როგორ შემეშნდა ? რა გინდა საერთდა გავბრაზდი,ფეხზე წამოვდექი, ჩქარი ნაბიჯებით წავედი უნივერსიტეტისკენ და თან ვტიროდი.მართლა ძაან შემეშინდა.
-კატო დამელოდე ! მესმოდა უკნიდან ხმა მე კი უფრო უჩქარედი ნაბიჯებს,მაგრამ მაინც დამიჭრა ხელი მაჯაზე მომკიდა და თავისკენ მიმატრიალა.
-კატო ბოდიში რა! არ მინდოდა ხომ იცი!ვიცი რომ შეგეშინდა და ძაან დიდ ბოდიშს გიხდი.მითხრა და გიჟივით დააცხრა ჩემს ცივ და ლურჯ ტუჩებს.მე უფრო გავბრაზდი ვერ გეტყვით, რომ არ მესიამოვნა,ეს ძალიან დიდი ტყუილი იქნება,მესიამოვნა მაგრამ როგორც ყველა გოგო მოოიქცეოდა გავწიე და სახეში გავარტყი.
-შენ გაგიჯდი ხო ვერ გიტან დამანებე საერთოდ თავი ვუთხარი ტაქსი გავაჩერე და სახლში წავედი.
სახლში რომ მივედი ტანსაცმელი გამოვიცვალე და დედაჩემს დავუძხე :
-დე ცოტახანი მოდი რა!
-კაი მითხრა,ჩემი ოთხის კარი შემოაღო და საწოლში შემომიწვა.
-დეე!
-ხო!
-რაღაც უნდა მოგიყვე.
-გისმენ!მე ყველაფერი მოუყევი და იმის მაგრივრად რომ იმ ბიჭზე გაბრაზებულიყო, მოეწონა მაგრამ მაინც ჩემ მხარეს იყო და მითხრა კარგად მოიქეციო.
მეორე დღეს უნივერსიტეტშ არ წავსულვარ.სახლში ვიყავი. მე და დედაჩემი ვლაპარაკობდით რაღცეეზე რომ კარზე ზარი გავიგე.ნეტა ვინ არის დედაჩმს გავხედე და კარებისკენ წავედი.скачать dle 11.3
სიახლეზე კომენტარის დამატების შემთხვევაში თქვენ მიიღებთ 6 ქულას.



№1  offline წევრი bususa

კარგიაა ძალიან მომეწონა ლუკაა
გააგრძელე რაა

 


№2  offline წევრი usazgvro

gaaaagrdzeleee kaaiaa

 


№3  offline წევრი bastaireally

კარგით winked გავაგრძელებ აუცილებლად love

 


№4  offline წევრი Laiza1

ძაან კაია გააგრძელე❤️❤️

 



სახელი: *
  • bowtiesmilelaughingblushsmileyrelaxedsmirk
    heart_eyeskissing_heartkissing_closed_eyesflushedrelievedsatisfiedgrin
    winkstuck_out_tongue_winking_eyestuck_out_tongue_closed_eyesgrinningkissingstuck_out_tonguesleeping
    worriedfrowninganguishedopen_mouthgrimacingconfusedhushed
    expressionlessunamusedsweat_smilesweatdisappointed_relievedwearypensive
    disappointedconfoundedfearfulcold_sweatperseverecrysob
    joyastonishedscreamtired_faceangryragetriumph
    sleepyyummasksunglassesdizzy_faceimpsmiling_imp
    neutral_faceno_mouthinnocent