შესვლა
რეგისტრაცია
რეკლამა

როცა ოცნება , არაკებს ხატავს


27-01-2015, 23:06
ავტორი BaaLuuU
ნანახია 1 160

როცა ოცნება , არაკებს ხატავს

გადიოდა კვირები, დათო კი არ ჩანდა ასე უცბათ, მოულოდნელად გაქრა, ზედ გამოჭრილია მასზე ნათქვამი "მიწამ ჩაყლაპაო". ცხოვრება დაუბრუნდა ჩვეულებრივ რიტმს, მაგრამ თითქოს რაღაც მაკლდა რაღაც არა უფრო ვიღაც. მე გამოცდებისთვის ვემზადებოდი, სწავლაში ვიყავი გადართული, ცეკვაზეც ვეღარ დავდიოდი, მაგრამ გიტარას მაინც ვერ შევეშვი. გათენდა ერთი დილა, ავდექი და ჩავიცვი ჩემი საყვარელი შავი მაისური და კაბა რომელიც დიდიხანია არ მცმია. გამოვედი ოთახიდან, ავიღე ტელეფონი და ყურასმენი, ძაღლისთვის საჭმლის წაღება დამავიწდა და უკან ავბრუნდი, ამის გამო შემაგვიანდა სკოლაში, გზაში შემხვდა იკა.
- ვა იკა როგორ ხარ? (მე)
- რავიცი, მეძინება, შენ როგორ ხარ?
- რავიცი, გადავიღალე სწავლით, ცალკე გიტარაზე სიარულმა დამღალა, ნეტა მალე დავამთავროთ ეს სკოლა.
- ხო, მეც დავიღალე, თან საერთოდ ვერ ვსწავლობ, ხომ გახსovsს ადრე სკოლაში მოსმენილს რომ ვყვებოდი ხოლე? ახლა 5 6 ჯერ უნდა წავიკითხო რომ ვისწავლო.
- რატომ? ეტყობა სხვა რამეზე ფიქრობ.
- ხო, მართალი ხარ, სხვა რამეზე ვფიქრობ, გონებით სხვაგან ვარ. ერთი გოგო მომწონს და მასზე ვფიქრობ სულ.
- ვინ არი? არგინდა მითხრა? იქნებ დაგეხმარო? მან იცის? ვიცნობ?
- კი იცნობ, არა არ იცის და ვერც ვერასოდეს გაიგებს.
- რატო? შენ ხომ ის მოგწონს? რატომ იტანჯდები? უთხარი.
- არა ვიცი უარესი იქნება. კაი წამო შევიდეთ, ისედაც დავაგვიანეთ.
ცოტა არ იყოს დამაფიქრა იკას ნათქვამმა. შევედი გაკვეთილზე და ჩემ მერხთან დავჯექი, არავისთვის მიმიქცევია ყურადღება, ყურასმენები გავიკეთე და ჩემ საყვარელ სიმღერას ვუსმენდი. როგორც იქნა დამთავდრა 4 გაკვეთილი და სახლისკენ გაუყევი გზას, ისეთი გრძნობა მაქვს რომ ვიღაც დამდევს უკან, მითვალთვალებს, უკან მივიხედავ და არავინ მხვდება (დამიჯერეთ საშინელი გრძნობაა).როგორც იქნა მივედი სახლში. გამოვიცვალე ტანსაცმელი. გიტარა და ტელეფონი ავიღე, გავედი სახლიდან. სადარბაზოდან რომ გავედი იკა დამხვდა.
- ვა იკა აქ რას აკეთებ?
- რავი, ძმაკაცთან ვიყავი, ახლა სახში უნდა წავიდე, შენ საით?
- გიტარაზე მივდივარ.
- წამო გაგაცილებ, მომეცი გიტარა.
- მერე სასწავლი არ გაქ?
- მე შენთან ყოფნა მირჩევნია სწავლას.
გავჩუმდი ხმა აღარ ამოვიღე
მივდიოდით გზაზე და იკა ბევრს მაცინებდა, თან ვფიქრობდი მის სიტყვებზე. მივედით აუდიტორიასთან და იკას დავემშვიდობე. შიგნით შევედი და ის იდიოტები იქ იყვნენ, რაღაცას მღეროდნენ, ჩემი შესვლის შემდეგ კი გაჩუმდნენ. მივედი და დავჯექი მერხთან. უკნიდან როგორც ყოველთვია ახლაც დაიწყეს ლაპარაკი.
- ნახე ბიჭო რა გოგოა, აი სალომე როგორ გირჩევნია ამას ტო. (აკო)
- ვაღიარებ ძმაო დღეს მართლაც მაგრად გამოიყურება, გინდა მივიდე და დაველაპარაკო?(რატი)
- შეეშვი სად უნდა მიხვიდე გინდა დათ..
და მერემ ხელი ააფარა სახეზე, შევტრიალდი და ვუთხარი.
- გაიმეორე რა თქვი.
- არაფერი.
- რატო არ დასრულებინე სიტყვა? ვის სახელს ამბობდი?
- არავის სახელს არ ვამბოვდი.
- ( საეჭვოდ გავხედე და შემოვბრუნდი)
არადა ზუსტად ვიცოდი რომ დათო უნდლდა ეთქვა, მაგრამ რა შუაში იყო დათო ვერ მივხვდი. სახლში რომ ვბრუნდებოდი რატი თავის BMW გაჩერდა და ჩაჯდომა მთხოვა. მე არ ვუჯდებოდი მაგრამ მითხრა სალაპარაკო მაქვსო. მეგონა დათოზე უნდა ეთქვა რამე და ჩაუჯექი. წამიყვანა სადღაც, მეგონა დათოსთან მივყავდი, როგორც იქნა მივედით, გაჩერა მანქანა.
- რატომ გავჩერით? (მე)
- ხომ გითხარი სალაპრაკო მაქვს თქო! (რატი)
- კარგი, გისმენ, რაზე უნდა მელაპარაკო?
- ახლა მომისნიე და არ შემაწყვეტინო.
- გასაგებია.
- როცა გიტარაზე შემოხვედი ჩემში რაღაც მოხდა, მომეწონე როგორც გოგო, ვცდილობდი შენთან დაახლოვებს მაგრამ შენ ახლოს არ მიშვებდი, გავიდა დრო და მე სულ შენზე ვფიქრობდი, ღამები არ მეძინა შეზე ფიქრით. და ახლა? ახლაც შენზე ვფქირობ ძალიან საყვარელი ხარ, ჩემ გვერძე ძიხარ მაგრამ მინდა უფრო ახლოს იყო ჩემთან, მინდა ჩახუგუტო, მაგრამ შენ ამის უფლებას არ მაძლევ, არ მაძლევ უფლებას რომ შენზე ვიზრუნო, მგონი შემიყვარდი კიდეც, არვიცი ასეთი გრძნობა პირველად მეწვია, მე მეტს არაფერს გეტყვი რადგან ზედმეტი ლაპარაკი დროის ფუჭვად დახარჯვა, ახლა შენ გისმენ.
- არვიცი რა გითხრა, არც ვიცნობთ ერთმანეთს, სულ რაღაც მეორედ ვსაუბრობთ ერთანეთთან, ცოტა დრო მაინც მომეცი ცოტა დავფიქრდე.
- ნუ იტყვი ნურაფერს, უბრალოდ შემომხედე თვალებში და მითხარი რას ფიქრობ ახლა.
- არვიცი არაფერი.
- სანამ პასუხს არ გამცემ სახში არ მიგიყვან!
- ასე არ შეიძლება, თუ გიყვარვარ დრო მომეცი ფიქრის.
- მე შენთვის არ შემიზღუდავს დრო, შეგიძლია იფიქრო რამდენიც გინდა, მე ხელს არ შეგიშლი, ვიძნებ მე.
- აუ რა იდიოტი ხარ რა.
მეწვა და ჩემამ ფიქრში ჩამეძინა მეც. რაღაც მაწევს ზევიდან ვგრძნობ და გავახილე თვალები, რატი ზემოდან წამოგორებულიყო ჩემზე ,ძალადობა უნდოდა, მაისური საერთოდ არ ეცვა, მეფერებოდა და კისერზე სველ ზასოს მიტოვებდა .მე კივილი დავიწყე მაგრამ არავის ესმოდა ჩემი. ვუყვიროდი: რატი ხო გიყვარვარ? გამიშვი ხელი გთხოვ ,არ გინდა ეს არ გააკეთო. მაგრამ მას არაფერი ესმოდა თავისას აგრძელებდა , ცხოველივით იქცეოდა , ნერვიულობისგან სუნთქვა შემეკვრა. შემდეგ მანქანის უკანა შუშა ვიღაცამ ჩაამტვრია. რატი გადავიდა მანქანიდან, მე ტირილი ამივარდა, ვერაფერს ვაზროვნებდი. გადავედი მანქანიდა და ვუყურებდი ვიღაც როგორც ცემდა რატის, ამომხედა დამინახა და გაიქცა, ნიღაბი ეკეთა და ვერ ვიცანი. შემოვტრიალდი და გავიქეცი, 10 წუთში გზატკეცილზე გავედი, ტაქსი გავაჩერე და სახლში დავბრუნდი. გვიანი იყო უკვე, დედას ალბთ ეძინა . სახლში შევედი და დედა ჩემს ოთახშიდამხვდა , დამსაჯა, ტელეფონი წამართვა და გიტარაზე საირული ამიკრძალა.
ის ღამე არ მძინებია, ძან ბევრს ვფიქრობდი, ნუთუ ის ნიღბიანი ბიჭი დათო იყო, არვიცი არა, თუ ის იყო რატო არ მოვიდა? შეიძლება სხვა იყო არვიცი არაფერი. აი როგორც იქნა გათენდა, ავედქი, ტანსაცმელი ჩავიცვი: შავი შარვალი, თეთრი პერანგი და სათვალე გავიკეთ. დღეს მინდა კლასიკურად გამოვიყურებოდე. გავედი ოთახში MP3, ჩანთა და ძაღლის საჭმელი ავიღე, ძაღლს ვაჭამე და გავედი სადარბაზოდან, იკა ისევ იქ დამხვდა.
- ვაუ ვარეკო რაკარგად გამოიყურები
- მადლობა იკა, აქ რა გინდა?
- რავიცი, ვიფიქრე გაუვლი ვერიკოს და ერთად წავალთ სკოლაში თქო.
- კი მაგრამ შენ იქით არ ცხოვორბ?
- ხო, მაგრამ აქეთ საქმე მოქონდა
- ასე ადრიანად?
- ხო რავი, რამდენ შეკითხვას მისვამ არ მოდიხარ?
- კი მოვდივარ.
- წამო მერე თორე დაგვაგვიანდა.
მთელი გზა იკაზე ვფიქრობი, ჩემ სადარბაზოსთან რა უნდოდა. როგორც იქნა მივედით სკოლაში და დავჯექი ჩემ მერხთან. ვიკამ ცოტა დაიგვიანა, შემოვიდა და გვერდზე დამიჯდა. მელარპაკებოდა ათას რაღაცაზე მაგრამ მე ყურადრებას არ ვაქცევდი, იკას საქციელზე ვფიქრობდი, და ამ დროს რატი გამხენდა და მომეშალა ნერვები, ყველანაირ შარში მე როგორ უნდა ვეხვეოდე. მთელი დღე ფიქრში გავატარე, სკოლიდან რომ გამოვედი უცხო მანქანა იყო გაჩერებული, ყურადღება არ მიმიქცევია გავიარე ჩემთვის, უკან გამომყვა, გვერდზე გააჩერა და ფანჯარას ჩაუწია, დამიძახა და ზიზღით შევიხედე, რატი ყოფილა,გზას გავხედე , შუბლი შევიჭმუჭნე და ისევ რატის შევხედე. მთელი სახე ჩალურჯებებით ჰქონდა სავსე, ჩაჯდომა მთხოვა, ჯერ ჩუმად ვიდექი და შემდეგ უსიტყოდ ჩავჯექი.
- ვერიკო მომისმე გთხოვ გუშინდელზე მინდა გელაპარაკო.
- გისმენ!
- ბოდიში მინდა მოგიხადო, ეს აღარასოდეს განმეორდება გპირდები, მე შენს ცხოვრებაში აღარ გამოვჩნდები, გუშინ ცოტა ნასვამი ვიყავი და არვიცოდი რას ვაკეთებდი, მაპატიე კარგი?
- (თავი დავაქნია)მიპატიებია, ახლა თუ შეიძლება სახლამდე მიმიყვანე.
- კარგი
გზაში ხმას არცერთი არ ვიღებდით, მივედით ჩემ სადარბაზოსთან. გადმოვედი მანქანიდან და მადლობა მოვუხადე, ტელეფონის ნომერი ჩამაწერინა თუ რამეშიდ დაგჭირდეს დამირეკეო, ნეტა რაში უნდა დამჭირდეს მაგის ნომერი? მაგრამ ჩავიწერე მაინც ზრდილობის მიზნით. ავედი სახში და გაკვეთილების მომზადებას შეუდექი. მალევე დავამთავრე და დავიძინე.

------------------------------
ბავშვებო თუ არ დაგეზარებათ თქვნი აზრი დააფიქსირეთ♥скачать dle 11.3
სიახლეზე კომენტარის დამატების შემთხვევაში თქვენ მიიღებთ 6 ქულას.



№1  offline წევრი vighaca

Kargia dzalian ❤

 



სახელი: *
  • bowtiesmilelaughingblushsmileyrelaxedsmirk
    heart_eyeskissing_heartkissing_closed_eyesflushedrelievedsatisfiedgrin
    winkstuck_out_tongue_winking_eyestuck_out_tongue_closed_eyesgrinningkissingstuck_out_tonguesleeping
    worriedfrowninganguishedopen_mouthgrimacingconfusedhushed
    expressionlessunamusedsweat_smilesweatdisappointed_relievedwearypensive
    disappointedconfoundedfearfulcold_sweatperseverecrysob
    joyastonishedscreamtired_faceangryragetriumph
    sleepyyummasksunglassesdizzy_faceimpsmiling_imp
    neutral_faceno_mouthinnocent