შესვლა
რეგისტრაცია
რეკლამა

სიყვარული,ვნება და სხვა ცდუნებანი{4}


15-02-2015, 17:38
ავტორი უნდა ვწერო
ნანახია 2 300

მან მითხრა, რომ ეს წამალი ჯერ არავის გამოუგონებია. ეს არის პრეპარატი, რომელიც ადამიანის ბნელ მხარეს ნათელი მხარისგან დააცალკევებს. ის ფიქრობს, რომ ახლა სწორად შექმნა, მაგრამ სრულად არაა დარწმუნებული. სიმართლე რომ ვთქვა, ყველაფერს ველოდი და ამას არა. მართალია, მისი მჯერა, მაგრამ მისი გამოგონების არა, მაგრამ ამას როგორ ვეტყოდი-არ მინდოდა, მისთვის გული მეტკინა.
ძალიან მეშინია. მან მითხრა, ჩემ თავზე უნდა გამოვცადოო. ვინ იცის რა შედეგები, რასაც არავინ იცის რა მოჰყვება. მე დავუშალე, მაგრამ ის არავის უჯერებს. რასაც ამბობს იმას ყოველთვის აკეთებს.
ამან ოჯახური მშვიდობა დაარღვია. არაფრის თავი აღარ მაქვს.
არ ვიცი, შემდეგში რა მოხდება“.
ლიზა არც დაფიქრებულა ისე განაგრძო კითხვა.
„ღმერთო, ისე მეშინია. სხვა ვერაფერზე ვეღარ ვფიქრობ. მამუკას დღეს უნდა გამოეცადა წამალი. დილას წავიდა ლაბორატორიაში და არ დაბრუნებულა.
მეშინია, იქნებ შეიშალოს.“
ლიზამ თარიღს შეხედა. ეს ზუსტად ის დღე იყო, როცა მამუკამ თამუნა მოკლა. გოგონა მიხვდა, რა შეიძლება მომხდარიყო. დღიური აკანკალებული ხელით ჩანთაში ჩაიდო.
-ღმერთო, ნუთუ ეს მართალია?! დიახ, მართალია. აი თურმე რა მომხდარა. უკვე ყველაფერი ცხადია, მაგრამ უნდა დავაზუსტო. ყველაფერი უნდა გავიგო ამ წამლის შესახებ-ჩაილაპარაა გოგონამ.
ღამის 11 საათი იყო. ბნელი ღამე იყო. ცა სულ მოწმენდილიყო. მაგრამ ლიზა ხვალინდელ დღეს ვერ მოუცდიდა.მამის კაბინეტში არაფერი იყო.გოგონამ ჩანთა აიღო და მამუკას ლაბორატორიაში გადაწყვიტა წასვლა.
კიბეები ჩქარა ჩაირბინა და ტაქსი გააჩერა. საავადმყოფოს მიუახლოვდა. აქ ის დიდი ხანია არ ყოფილა. ბოლოს მაშინ იყო, როცა დედაც ჰყავდა და მამაც.ბუნებრივია, ახლა მას ვეღარავინ იცნობდა. ლიზა ლაბორატორიას მიუახლოვდა. რა თქმა უნდა, დაკეტილი იყო. გოგონამ ადმინისტრაციაში შეიხედა.
„რადაც არ უნდა დამიჯდეს, გასაღებს ვიშოვი და ლაბორატორიაში შევალ“-გაიფიქრა გოგონამ და ადმინისტრაციაში შეაბიჯა.
-გამარჯობა-ლიზამ მაგიდასთან მჯდომთ გაუღიმა.
-რითი შეგვიძლია დაგეხმაროთ?-ჰკითხა შუა ხნის ჭარარა ქალმა.
-სამედიცინოს სტუდენტი ვარ და დღეს ლაბორატორიაში რაღაც დამრჩა და გასაღები მჭირდება-იცრუა ლიზამ და არც გასჭირვებია მსახიობობა ეს ხომ მისი სპეციალობა იყო.
-რა თმა უნდა-ქალმა გაუღიმა და გასაღები ხელში დააკავა.
ლიზამ გამოართვა და ლაბორატორია გააღო.
ყველაფერი შეცვლილი იყო. მამამისის ნივთები კი ერთ კუთხეში ყუთში იყო ჩაწყობილი. გოგონამ კარები დაკეტა და ყველაფერი ამოალაგა.
წამლის ბოთლი ნახა. ეს ის იყო, რომელიც დალია. ჯერ კიდევ შემორჩენოდა მწვანე სითხის ნაკვალევი. ლიზამ იქვე წერილი იპოვა:
„ძვირფასო, თამუნა.
წამალი ვცადე თუ არა, მან მუშაობა დაიწყო. გულ-მკერდში საშინელი ტკივილი ვიგრძენი.შემდეგ ძირს დავეცი.
როცა ავდექი, თავს განსხვავებულად ვგრძნობდი. დიდი ძალა ვიგრძენი.
სარკეში რომ ჩავიხედე, მე მე არ ვიყავი. ჩემი სახე შეცვლილიყო. ეს იყო მონსტრი ანუ ჩემი ბნელი მხარე. საკუთარი თავის კონტროლი არ შემიძლია.
ესაა ბოლო წამები, როცა ნორმალური ადამიანივით ვაზროვნებ და ჩემი თავი მე მეკუთნის, მაგრამ ის კიდევ დაბრუნდება. ის კვლავ დამიპყრობს. ჩემი სხეული და ჩემი ტვინი ჩემი აღარ იქნება.
მე მე აღარ ვარ-მე ვარ მონსტრი!
მხოლოდ ერთი გამოსავალი დამრჩა-საწამლავი. მონსტრის მოკვლით მეც მოვკვდები.
გთხოვ, მაპატიე. შენთვის უნდა დამეჯერებინა.
ვწუხვარ, ყველაფრის გამო.“
ლიზა აკანკალდა. მისთვის ყველაფერი ცხადი იყო.
„ესე იგი, წერილი დედას არ უნახავს. ალბათ, მონსტრი ისე მალე დაეუფლა, რომ ვერ დედაჩემისთვის წერილის გადაცემა. ალბათ, არა. ეს ასეა“-გაიფიქრა გოგონამ და აქვითინდა.
ლიზა გაოგნებული იყო. გამწარებული იყო და სამყაროსადმი ძლიერ სიძულვილს გრძნობდა.
როცა დამშვიდდა, საათს დახედა და 3 იყო. ბოთლი და წერილი ჩანთაში ჩაიდო. ყველაფერი მიალაგა. გასაღები ადმინისტრაციაში დატოვა და გარეთ გავიდა.
თავს ცუდად გრძნობდა. თითქოს ვიღაცამ ყელში მოუჭურა ხელი და ახრჩნობსო.ტაქსი ძლივს იპოვა. სახლში რომ დაბრუნდა ხუთი ხდებოდა. საშინლად ეძინებოდა.ლოგინზე დაეშვა და მაშინვე ჩაეძინა.
12 საათზე გაეღვიძა. ტელეფონს დახედა და 40 გამოტოვებული ზარი დახვა. ყველა მერისგან იყო.
„ვაიმე, როგორ ღრმად მძნებია“-გაიფიქრა და ლიზას მიწერა:
-სკოლაში ხარ?
პასუხად მერიმ დაურეკა.
-ლიზა რა ხდება? ვღელავ შენზე და სკოლაში არ წავსულვარ(მერი)
-ჩემთად მოდი. ტელეფონით ვერ აგიხსნი(ლიზა)
მერი ათ წუთში ლიზასთან იყო. ლიზამ ყველაფერიი უამბო.
-ლაბორატორიაში წავიღოთ ბოთლი და გავარკვიოთ თუ რა შეუძლია ამ სითხეს?(ლიზა)
-ჰო, კარგი. უცნაურია. ასეთი რამ თუ შეიძლებოდა წარმოდგენა არ მქონდა(მერი)
-არც მე მქონდა. ამ მწვანე სითხემ ოჯახი დამინგრია. ბედნიერება წამართვა-ლიზას ცრემლები ჩამოცვივდა.
-კარგი, ახლა ტირილის დრო არაა. წავედით-მერი ხომ ყოველთვის ლიზაზე ძლიერი იყო. შეიძლება, იმიტომ რომ არ გამოეცადა ის, რაც მის მეგობარს, მაგრამ ეს ასე იყო. საერთოდ, მეცნიერები განსხვავებულად აზროვნებენ და შესაძლოა ეს იყო მისი ძალის მიზეზი.
-აი, რატომ მიყვარხარ-ლიზა მეგობარს ჩაეხუტა.
გოგონები სახლიდან ლაბორატორიაში წავიდნენ. ლიზა ნერვიულობდა. არ იცოდა როგორი რეაქცია ექნებოდათ ლაბორატორიაში ისმის შემდეგ, როცა სითხეს გამოიკვლევდნენ.
გოგონები ოთახში შევიდნენ. ლიზამ ლაბორატორიაში მყოფ ქალს აკანკალებული ხმით მიმართა:
-გამარჯობათ.
-გამარჯობათ,გოგონა. რით შემიძლია დაგეხმაროთ?(ქალი)
ლიზამ ბოთლი უჩვენა. სითხშის ნარჩენებია და მინდა, რომ გამოიკვლიოთ. თანხას მნიშვნელობა არ აქვს. მთავარია, რაც შეიძლება მალე იყოს მზად(ლიზა)
-ხვალისთვის მზად იქნება-ქალმა გაუღიმა და ბოთლი გამოართვა.
-მადლობა-ლიზა გარეთ გავიდა, სადაც მერი ელოდებოდა.
-დაუტოვე?(მერი)
-ხვალ იქნება(ლიზა)
მერიმ სიხარულის ნიშნად გაუღიმა.
გოგონები სახლში მივიდნენ. ლიზა დაბნეული ჩანდა.
-გოგო, ხვალ სკოლაშ წამოხვალ?(მერი)
-არამგონია. ხომ ხედავ როგორ ვარ(ლიზა)
-სამ კვირაში გამოცდებია(მერი)
-ხომ იცი,რომ მაგაზე ფიქრი არ შემიძლია-ლიზამ მეგობარს გაუღიმა.
-ბოლოს ერთად ვიმეცადიონოთ(მერი)
-ჯერ ვნახოთ, რა მოხდება. მამაჩემში 11 წელი მონსტრი მჯდარა. ყველაფერი ჩახლართულია.მერი, არ ვიცი საერთოდ თუ შევძლებ მეცადინეობას(ლიზა)
-ყველაფერი კარგად იქნება(მერი)
-გთხოვ, არ გინდა. ეს მხოლოდ არაფრისმთქმელი სიტყვები=ლიზამ გაიმეორა ჩვეული ფრაზა.
-კარგი, ხო. ნუ იქნები პესიმისტი(მერი)
ლიზა დაეჭყანა მერის, მაგრამ არაფერი უპასუხია.
-მოდი, გარეთ გავიდეთ, სადმე გავისეირნოთ, თორემ მგონია ვიხრჩობი(ლიზა)
-ეს მესმის(მერი)
გოგონები ჩუმად მიიწევდნენ წინ. ლიზა ამომავალ მთვარეს უყურებდა.
მერიმ სიჩუმე დაარღვია:
-როგორ ფიქრობ, იმ პრეპარატის ანტიპრეპარატის შექმნა შესაძლებელია?
-არ ვიცი, საერთოდ რაა შესაძლებელი(ლიზა)
მერის არაფერი უპასუხია.
მეორე დღეს ლიზას ადრე გაეღვიძა. 7 საათი იყო. მზე ამოდიოდა. გოგონა აივანზე გავიდა და უყურებდა მზის ამოსვლას.უნდოდა, სხვა რამეზე ეფიქრა, მაგრამ არშეეძლოა. მისი ფიქრები წამალს ვერ შორდებოდა.
ერთი საათი გაშეშებული იჯდა. შემდეგ სამზარეულოში გამოვიდა. ყავის დალევა უნდოდა,მაგრამ ჭიქა ხელში ჩაატყდა. ნამტვრევები არც კი აუგვია, ისე გავიდა მეორე ოთახში და ტელევიზორი ჩართო. მულტფილმებს მოკრა თვალი და ბავშვობა გაახსენდა, როცა დილას ტელევიზორის ხათრით დგებოდა და დედა ჩაის უმზადებდა.ცრემლები მოაწვა. ტელევოზორი სწრაფად გამორთო და თავის ოთახში გავიდა.
ლაბორატორია 10 საათზე იწყებს მუშაობას-იმედიანად გაიფიქრა.
მაგრამ ათამდე კიდევ საათნახევარი იყო. როგორ უნდა გაეყვანა დრო.
ისევ სამზარეულოში გავიდა, ნამტვრევები აგავა.
გული მშობლების საძინებლისკენ მიუწევდა, მაგრამ მეტი ნოსტალგია აღარ შეეძლო. სამწუხაროდ, საკუთარ თავს ვერ აჯობა.
ისევ მათ ოთახში შევიდა. ალბომები გამოიღო და თვალიერება დაიწყო. თითოეულ სურათს დიდ ხანს აკვირდებოდა. მშობლების გარეგნობას დეტალურად შეისწავლიდა. თვალებზე ცრემლები ადგა, თავს ძლივს იკავებდა, რომ არ ეტირა.
საათის ხმამ ლიზას დროის არსობობა შეახსენა. ზემოთაიხედა. ათის ნახევარი იყო. გოგონამ სასწრაფოდ ჩაიცვა და ავტობუსის გაჩერებასთან მივიდა. ნომერი, რომელიც მას აწყობდა ხუთ წუთში მოვიდოდა. გოგონა კიდევ უფრო გაღიზიანდა ყველაფერზე და ყველაზე, რაც იქ ამქვეყნად არსებობს. ხან იქით წავიდოდა და ხან აქეთ.
როგორც იქნა ავტობუსი გაჩერდა. ლიზა ავიდა. ტრანსპორტში საშინელი ჭ....ტვა იყო. გოგონა კიდევ უფრო გაღიზიანდა. ბილეთიც კი არ აუღია ისე ჩამოვიდა და საავადმყოფოსკენ წავიდა.
ლაბორატორიაში რიგი დაიკავა.მოთმენა აღარ შეეძლო. 11 წელი იცდიდა და ახლა სწორედ ის დღე იყო, როცა მისთვის ყველაფერს ფარდა აეხდებოდა.
რა უცნაურია ცხოვრება-ფიქრობდა გოგონა, როცა ლაბორატორიის კარი გაიღო და ქალმა მას დაუძახა:
-თუ შეიძლება, შემობრძანდით.
ლიზას სუნთქვა შეეკრა.
თითქოს აღარ უნდოდა სიმართლის გაგება.ეშინოდა სიმათლის. ის ხომ ყოველთვის ასეთი მწარეა. ლიზას უნდოდა რეალობას გაქცეოდა, მაგრამ რას გააწყობდა. ადგა და ლაბორატორიაში შევიდა.
-გასაოცარი!-ქალი ემოციებს ვერ მალავდა.
ლიზა უბრალოდ გაშეშებული იდგა. არ იცოდა რა ეპასუხა.
-ეს საიდან გაქვთ?(ქალი)
-მას რა შეუძლია?(ლიზა)
-როგორც, მივხდი ამის შემქმნელი სულ სხვა რამის შექმნას აპირებდა, მაგრამ არ გამოუვიდა. ეს ადამიანში აღვიღებს და ამძაფრებს ბოროტ მხარეს.
-დიახ, ამის შემქმნელს უნდოდა შეექმნა წამალი, რომელიც ადამინში ბნელს ნათელისგან გამიჯნავდა(ლიზა)
-თქვენ საიდან იცით?(ქალი)
-ამის ანტიპრეპარატის შექმნა შესაძლებელია?-ლიზამ აღელვებული ხმით ჰკითხა ქალს.скачать dle 11.3




სახელი: *
  • bowtiesmilelaughingblushsmileyrelaxedsmirk
    heart_eyeskissing_heartkissing_closed_eyesflushedrelievedsatisfiedgrin
    winkstuck_out_tongue_winking_eyestuck_out_tongue_closed_eyesgrinningkissingstuck_out_tonguesleeping
    worriedfrowninganguishedopen_mouthgrimacingconfusedhushed
    expressionlessunamusedsweat_smilesweatdisappointed_relievedwearypensive
    disappointedconfoundedfearfulcold_sweatperseverecrysob
    joyastonishedscreamtired_faceangryragetriumph
    sleepyyummasksunglassesdizzy_faceimpsmiling_imp
    neutral_faceno_mouthinnocent